คัดลอกลิงก์เเล้ว

[SF BTS] secret มีความลับมาบอกหละ JinV

โดย mayujee

Got a secret Can you keep it? มีความลับจะมาบอกอ้ะ เธอจะเก็บมันเอาไว้ได้ไหม??

ยอดวิวรวม

848

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


848

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


15
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  15 พ.ค. 57 / 14:07 น.
นิยาย [SF BTS] secret դѺҺ͡ JinV [SF BTS] secret มีความลับมาบอกหละ JinV | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 15 พ.ค. 57 / 14:07


 
 
 
คุณเคยได้ยินเรื่องเล่าของปีศาจที่กินความลับเป็นอาหารมั้ย?
ถ้าคุณเคยได้ยินมา มันเป็นเรื่องแบบไหนหรอ?
ปีศาจตนนั้นหน้าตาเป็นแแบบไหนหละ  มีเขี้ยวมีเขาแหลม มีดวงตาแดงก่ำเหมือนเลือด 
ร่างกายสูงใหญ่ มีปีกแหลม มันไม่ได้กินความลับแต่มันกินมนุษย์เป็นอาหาร
นี้คือเรื่องที่คุณได้ยินมาสินะ   แล้วคุณเชื่อมันมั้ย เชื่อรึปล่าว คุณคิดว่าปิศาจแบบนี้
มันมีอยู่จริงมั้ย  ถ้ามันมีอยู่จริง คุณอยากเจอกับมันบ้างรึปล่าวหละ??
 
               ครืนน 
 เสียงคำรามของฟ้าราวกับมันกำลังโกรธนั้น ช่างหน้าขนลุกเหลือเกิน หากคุณอยู่ในปราสาทสไตล์โกธิคกลางป่าแบบนี้เพียงลำพัง
เหมือนผมตอนนี้คุณจะรู้สึกยังไงบ้างนะ บอกตามตรงผมรู้สึกกลัวชะมัดเลยหละ  ปราสาทหลังนี้เป็นของผม และผมเพิ่งจะย้ายเข้า
มาอยู่ที่นี้เป็นคืนแรก หลังจากที่ได้รับมันมาทันทีที่ทนายความเปิดพินัยกรรมของคุณย่าที่เพิ่งจากผมไปอยู่กับคุณปู่บนสววรค์
อยู่กับคนรักภายใต้ปราสาทหลังใหญ่กลางป่า อากาศบริสุทธิ์ๆ นี้คือสิ่งที่ผมใฝ่ฝันมาทั้งชีวิต แต่ติดตรงที่ผมยังไม่คนรักนี่สิ 55
 
              ครืนนน เปรี้ยงง!!!
เหมือนผมจะเห็นอะไรบางอย่างกองอยู่ตรงบันไดทางขึ้นบ้าน  มันคืออะไร ด้วยความสงสัยผมเดินกลับไปหยิบร่มแล้วเดินออกไปดู
พระเจ้า!!!!  นี่มันเด็กนี่นา ทำไมถึงมานอนสลบอยู่ตรงนี้หละ  เด็กนี่มาจากไหนทำไมถึงมีแผลทั้งตัวเลยหละ ผมคิดว่าผมต้อง
พาเด็กคนนี้เข้าไปในบ้านสินะ 
 
00.00 น.
 ผมยืนมองดูเด็กที่ผมช่วยเอาไว้ที่กำลังหลับสนิทอยู่บนเตียงของผม แวบแรกที่ผมเห็นหน้าเด็กคนนี้ผมคิดว่าเธอเป็นผู้หญิง ลำบากใจ
แทบแย่กว่าจะเปลี่ยนเสื้อผ้าที่เปียกปอนให้เธอได้แต่ความจริงเด็กคนนี้เป็นผู้ชาย  ผิวขาวเนียน  ริมฝีปากสีแดงน่าหลงใหล เรือนผมสี
น้ำตาลอ่อน แถมหุ่นก็บางอย่างกับเด็กสาว บอกได้คำเดียวเลยครับ อึ้ง!!
 
"อื้ออ  นะ หนาวจัง" อ่ะ ขยับแล้ว
"นี่นาย รู้สึกตัวแล้วหรอ เป้นอะไรมั้ย ปวดหัวรึป่าว?" ดวงตาสีม่วง เด็กคนนี้สีตาแปลกจัง เป็นคนที่ไหนนะ
"อ่ะ  คุณเป็นใครนะ แล้ว ที่นี่ มันที่ไหนกันครับ ผม ผมมาอยู่ที่นี้ได้ยังไงแล้วเสื้อผ้าผม คะ คุณทำอะไรผมนะ!!!"
"ใจเย็นๆสิ ใจเย็นๆ ชั้นชื่อคิมซอกจิน แน่นอนว่านายต้องเด็กกว่าชั้น เรียกพี่จินแล้วกันนะ พี่จะตอบนายที่ละคำถามโอเคมั้ย" เด็กนั้นเพียงพยักหน้าเบาๆ
"ที่นี่นะเป็นปราสาทของพี่เอง เมื่อตอนเย็นฝนตกหนักมาก แล้วพี่ก็เห็นนายสลบอยู่ที่หน้าปราสาท เลยผ้าเข้ามา ส่วนเรื่องเสื้อผ้าก็เพราะ
ว่าฝนตกมันก็เลยเปียกพี่เลยเปลี่ยนให้เพราะกลัวนายจะไม่สบาย เข้าใจแล้วใช่มั้ย" พยักหน้าอีกแล้ว ทำไมไม่พูดตอบนะ
"งั้นพี่ถามบ้าง  นายนะเป็นใครมาจากไหน มาทำอะไรน้าปราสาทของพี่ หึ?"
"ผมชื่อวีฮะ วันนี้ผมมาเที่ยวกับครอบครัวแต่ก็เกิดอุบัติเหตุขึ้น รถที่ผมนั่งตกลงไปที่แม่น้ำในป่านี่ พ่อกับแม่ของผมจะ ฮึกก จมน้ำตาย ส่วนผม
ก็เดินมาเรื่อยๆแล้วฝนก็ตก เลยจะมาขอหลบฝนที่นี่หน่อย แต่ผมหมดแรงก็เลย...."
"อือ  เสียใจด้วยนะเรื่องพ่อกับแม่" ผมลูบหัววีเบาๆเป็นการปลอบใจ คงยังทำใจไม่ได้ วีเอาแต่ก้มหน้าร้องไห้ "นี่วี จนกว่านายจะดีขึ้นก็อยู่กับพี่ที่นี่แหละ เข้าใจมั้ย พี่จะดูแลเราเองนะ หยุดร้องได้แล้วเด็กดี"
"ฮึก ฮะ ผมฮึก จะพยายามทำใจให้ดะ ฮึกก ได้ฮะ พี่จิน" 
"งั้นนอนซะนะเด็กดีของพี่ หลับซะจะได้พักผ่อนนะ" ผมลูบหัววีสักพักวีก็หลับไป คงเพราะเหนื่อยด้วยหละ
.
.
.
.
.
.
.
"พี่จินนนนนนนนนนนนนน   ถ้าไม่ยอมตื่น วีจะไม่คุยด้วยแล้วนะ ไหนบอกว่าขอสิบนาทีฮะ นี่มันจะห้าโมงเย็นแล้วนะ จะนอนจนมืดเลยหรอ?
พี่จินนนนน!!!!"
"อ่าาา  ตัวเล็กก ก็กว่าพี่จะได้นอนก็ตอนเช้าแล้วนาา" พูดจบผมก็ดึงวีมากอดเอาไว้ สูดกลิ่หอมจากกตัวของวี
"ก็ทำอะไรอยู่หละ บอกให้มานอนๆก็ไม่เชื่อ" หึหึ ตอนนี้ผมกับวีเราคบกันอยู่ครับ  ตั้งแต่วันที่ผมเจอวีจนถึงตอนนี้ก็ผ่านมาเก้าเดือนแล้วครับ
"อ่า ก็พี่อยากให้เสร็จเร็วๆนี่หน่าา" ผมกำลังทำห้องน้ำใหม่ครับ เรียกว่าต่อเติมให้ดีกว่าเดิมนะ แค่เพิ่มอ่างน้ำกว้างขนาดลงไปแช่ได้สามสี่คน  ใช่แล้วครับ ผมจะเอาไว้แช่กับวี
"อื้ออ รู้แล้ววๆ อ่ะ พี่จินอย่าดมสิฮะ" วีดิ้นขลุกขลักๆอยู่ในอ้อมกอดผม เมื่อผมแอบไซร้คอร่างเล็ก ก็ตัววีมักจะมีกลิ่นหอมที่น่าหลงใหลนั้นนี่หน่า
"ก็ตัววีหอมนิ"
"พี่จิน ลงไปข้างล่างได้แล้วนะฮะ เย็นแล้วลงไปทานเข้ากันเถอะฮะ วีเตรียมไว้แล้ว" น่ารักจริงๆเลยครับแฟนผม ตั้งแต่คบกันมาวีก็เป็นแบบนี้เสมอ  น่ารัก น่าหลงใหล น่ารังแก หึหึ แต่ปล่าวนะ ผมไม่เคยชิมวีเลยนะ
"อ่า ได้ครับ งั้นวีลงไปรอก่อนนะ เดี๋ยวขอพี่เปลี่ยนชุดแปปนึง"
"ฮะ รีบๆลงไปนะฮะ" ยิ่งเวลาวียิ้ม มันยิ่งทำให้ผมอยากรังแกวีบ่อยๆแต่ผผมก็ได้แต่คิดเพราะผมไม่อยากให้วีเจ็บถ้าไม่เต็มใจ
 
 
"หอมจังเลยยยย ข้าวเย็นมื้อนี้" 
"ข้าวเย็นมันหอมแล้วเกี่ยวอะไรกับที่พี่จินต้องมากอดวีด้วยฮะ?" ก็ที่ว่าหอมนะตัววีหอมกว่าอีกนะ
"ก็อยากกอดนี่ ไปกินข้าวกันเถอะวี พี่หิวแล้ววว"
"อื้ออ มื้อนี้มีแต่ของโปรดพี่จินนะฮะ ทานเยอะๆนะ" 
"แน่นอนสิครับ แฟนอุตส่าทำให้เชียวนะ" อาหารทุกมื้อเนี่ยวีเป็นคนทำครับ ส่วนเรื่องทำความสะอาดจะมีแม่บ้านคอยทำเอง ผมไม่อยากให้วีเหนื่อย
"พี่จินๆ คืนนี้วีมีเกมมาให้พี่จินเล่นด้วยหละ วีเคยเล่นกับเพื่อนบ่อยๆนะฮะ" กระตือรือร้นเป็นเด็กเลย นี่หละครับอีกอย่างที่น่ารักของวี
"อื้ออ เล่นสิ เกมอะไรอ่ะ"
" secret ฮะ มันเป็นเหมือนเกมตอบคำถามนะฮะ เล่นนะ"
"เอาไว้เล่นกันคืนนี้เนอะ เออวี  พรุ่งนี้พี่จะออกไปซื้อของเข้าบ้านนะ แล้วก็จะไปธุระนิดหน่อย จะไปกับพี่มั้ยเพราะพี่คงกลับตอนเย็นๆนะ" 
พรุ่งนี้ผมต้องออกไปเจอเพื่อนรักผมด้วย ต้องโม้หน่อยหละ ทั้งเรื่องวีทั้งเรื่องปราสาท
"ไม่ไปฮะ วีอยากอยู่บ้านมากกว่า  แล้วพี่จินจะทานอะไรมาเลยมั้ยครับถ้าไม่วีจะได้ทำเผื่อไว้"
"ไม่ต้องทำหรอก วีทานคนเดียวได้มั้ยครับ พี่อาจจะต้องออกไปแต่เช้าเลย" ปราสาทกลางป่าแบบนี้แน่นอนอยูแล้วว่าต้องห่างไกลตัวเมืองมาก
"ได้เลยฮะ งั้นวีทานคนเดียวนะ"
"อิ่มจังวี  ให้พี่ช่วยเก็บนะ" ผมอาสาจะช่วยวีเก็บจาน
"ไม่ต้องหรอกฮะ  เดี๋ยววีเก็บเองดีกว่านะ พี่จินขึ้นไปอาบน้ำเถอะครับ
"งั้นหรอ งั้นพี่ไปรอที่ห้องนะ" คำตอบของวีคือยิ้มบางๆแบบนั้นหละครับ 
 
ก๊อกกๆๆ
"พี่จินนน วีมาแล้วฮะ" มาช้าจังเลยแบบนี้ต้องทำโทษ ผมฉุดมือวีลงมาให้วีนั่งตักของผม
"มาช้า ทำโทษ" ผมก้มหน้าลงไปถูเบาๆกับหลังของวี
"อ่ะ อื้ออ พี่จิน"
"มาเล่นเกมกันเหอะวี  เกมที่วีว่าไง"
"ก็ได้ฮะ วีเริ่มก่อนนะ พี่จินต้องพูดเหมือนที่วีพูดด้วยเวลาที่พี่จินเล่น"อีกแล้ว กระตือรือร้นจนลืมไปสินะว่านั่งอยู่บนตักของผม  การที่วีขยับไปขยับมา
แบบนี้ ทำให้ผมลำบากรู้มั้ยเนี่ยย  
"วีจะเริ่มแล้วนะ พี่จินจะบอกความจริงก็ได้หรือโกหกก็ได้นะฮะ " น่ารักจังวี  "อื้อ โกหกก็ได้บอกความจริงก็ได้ใช่มั้ยวี"
"อื้ออ  Got a secret               
Can you keep it?               
Swear this one you'll save     
Better lock it, in your pocket 
Taking this one to the grave   
If I show you then I know you  
Won't tell what I said       พี่จินพูดว่าสัญญาสิฮะ"
"พี่สัญญาว่าจะไม่เอาไปบอกใคร" เมื่อวีร้องจบผมก็ตอบตามที่วีบอก เพลงที่วีร้องเนี่ยผมไม่เคยได้ยินที่ไหนเลยนะ
"My Secret is i'm not human" บอกว่าไม่ใช่มนุษย์หรอกเหรอ วีนี่เข้าใจเล่นนะ 5555 "ตาพี่จินแล้วฮะ" 
 
ยิ้มร่าเริงเลย   "พี่ก็ต้องร้องเพลงนั้นสินะ" วีเพียงแต่พยักหน้า  
"Got a secret                  
Can you keep it?               
Swear this one you'll save     
Better lock it, in your pocket 
Taking this one to the grave   
If I show you then I know you  
Won't tell what I said" ผมเงียบรอวีพูด
"วีสัญญาว่าจะไม่บอกใคร"
"งั้นพี่ขอบอกความจริงนะ  My secret is i love you so much..." ทันทีที่ผมบอกความลับของผมวีก็เงียบไปเลยครับ ที่จริงมันก็ไม่ใช่ความลับอะไรหรอก ผมบอกวีออกจะบ่อยไป  หน้างี้แดงอย่างกะลูกตำลึงสุก
 
"พี่อยากจูบวี  ได้มั้ย??" อีกแล้วที่คำตอบของวีเป็นเพียงรอยยิ้ม  วีพยายามตอบกลับจูบของผมแบบไร้เดียงสา 
แต่มันยิ่งทำให้ผมรู้สึกอยากกลืนกินวีเข้าไปทั้งตัว "วี พี่จิน อยากกินวี  ได้มั้ย??" 
และก็เหมือนเดิมที่วีจะยิ้มแทนคำตอบแต่คราวนี้วีหน้าแดง มากครับ  ผมนี่ยิ้มเลยหละ 
"อ่ะ อืมม พี่จิน วีกลัว" ทันทีที่ผมแตะลงไปที่จุดอ่อนไหวของวี วีก้ส่งเสียงขึ้นมา
"ไม่เป็นไรนะ ไม่ต้องกลัว มันจะไม่เจ็บหรอก"
"อื้ออ อ่าา อ่ะ พี่จิน " วีขยุ้มผมของผมไว้แน่นราวกับหาที่ระบายควารู้สึกที่เกิดขึ้น......
.
.
.
.
.
.
.
.
"แม่งแล้วไม่ มึงไม่พามาด้วยวะ น้องวีแฟนมึงอ่ะ กูอยากเจอเว้ย" นัมจุนเพื่อนรักของผมครับ วันนี้ผมรีบออกมาแต่เช้าเลย 
แต่ก่อนออกมาผมเตรียมทุกอย่างไว้ให้วีหมดหละ ผมไม่อยากให้วีขยับตัวเยอะๆ
"ก็เมื่อคืนกูเพิ่งได้กินน้องเค้านะเว้ย"
"ทำไงถึงได้กินวะ"
"เล่นเกมกันอ่ะ แบบบอกความลับของกันและกันงี้ กูเลยบอกรักน้องไป เพราะกูพูดไม่ค่อยบ่อยนักหรอก"โกหกผมพูดมันออกจะบ่อยไป
"แล้วความลับน้องเค้าอ่ะ คนนี้จริงจังป่ะมึงถามจริง"
"น้องบอกว่าน้องไม่ใช่มนุษย์ไง555 แต่คนนี้กูโคตรจริงจังว่ะ  คนนี้กูรักมาก จริงๆวะ"
"555 เข้าใจอำนะแฟนมึง เออ นี่จะมืดแล้ว ออกมาทั้งวันงี้ก็โดนโกรธหรอกมึง กลับบ้านเหอะ แล้วก็รักกันนานๆ ดูแลน้องเค้าดีๆนะเว้ย "
"เออ งั้นกูไปหละ แล้วค่อยเจอกัน"
 
 
 
ผมกลับมาถึงปราสาทค่อนข้างดึกมันเกือบจะเที่ยงคืนแล้ว เพราะฝนตกเลยขับรถเร็วไม่ได้เลย ป่านนี้วีน่าจะหลับไปแล้ว
จริงๆด้วยพอผมขึ้นมาถึงห้องก็เห็นวีหลับอยู่ ผมค่อยๆนอนลงข้างๆแล้วกอดวีไว้หลวมๆ
"อื้ออ พี่จิน กลับมาแล้วหรอฮะ" ตื่นซะแล้วว ขอโทษที่ทำให้ตื่นนะที่รัก
"ขอโทษที่กลับดึกนะ" ผมกดจมูกลงไปที่แก้มนวลของวี  "อ่ะ  พี่จิน ทำแบบนี้อยากกินวีหรอฮะ" ถามอะไรแบบนั้นวี ยั่วกันชัดๆ
"แล้วกินได้มั้ยหละ" ผมแหย่กลับ วีตอบผมด้วยการจูบผม จูบของวีดูร้อนแรงแต่ก้แฝงไปด้วยความไร้เดียงสา วันนี้ผมคิดว่าวีดูแปลกๆ เหมือนไม่ใช่วีคนเดิมของผมเลย ผม....
"อุ๊กก!!" เกิดอะไรขึ้น ทำไมจู่ๆผมก็รู้สึกเวียนหัวหละ "พี่จินฮะ" ผมมองตามเสียงของวี นั้นทำให้ผมตกใจ ไม่ใช่วี
"พี่จิน เมื่อคืนพี่จินเพิ่งจะสัญญากับวีเองนะฮะ ว่าจะไม่บอกความลับกับใครอีก" อึกก นี่วีหรอ วีไม่ใช่มนุษย์จริงๆหรอ
"ฮิฮิฮิ  จริงๆฮะ วีก็บอกไปแล้วนิว่าวีไม่ใช่มนุษย์" อ่านใจผมได้ เสียงหัวเราะของวีแบบที่ผมไม่เคยได้ยิน เขี้ยวแหลมโผล่ออกมาเวลาที่วีขยับปากพูด ปีกสีดำ ดวงตาที่เคยเป็นสีม่วงตอนนี้อีกข้างนึงมันกลายเป็นสีแดง  วีไม่ใช่มนุษย์แล้ววีเป็นอะไร??
"คิกคิก  พี่จินเคยได้ยินเรื่องปิศาจกินความลับมั้ยฮะ นั้นหละวีเอง" ตาของผมเริ่มพร่ามัว หนังตาเริ่มหนักอึ้ง 
"พี่จินรู้มั้ย ว่าความลับจะถูกรักษาไว้ได้ยังไง     เพราะคนสองคนจะเก็บความลับได้     ก็ต่อเมื่ออีกคนหนึงได้ตายจากไป ...Yes two can keep a secret  If one of us is…. Dead.  ความลับของวีจะตายไปพร้อมกับพี่จินและจะไม่มีใครได้ล่วงรู้ เช่นเดียวกับความลับของพี่จิน ที่บอกว่าพี่จินรักวี ก็จะอยู่กับวีตลอดไป    ไม่มีใครล่วงรู้เช่นเดียวกัน"
วีพูดออกมาเรื่อยๆแต่นั้นกลับเป็นเสียงสุดท้ายของวีที่ผมได้ยินกับจูบของวีสัมผัสเบาๆที่ปากของผมอย่างอ่อนโยน เปรียบเหมือนจูบลา ที่พกลืนกินเรี่ยวแรงและลมหายใจทั้งหมดของผมไป สุดท้าย....ผมก็กลายเป็นความลับของวี........ตลอดไป
Got a secret                                             มีความลับจะมาบอกอ่ะ
Can you keep it?                                        เธอจะเก็บมันเอาไว้ได้ไหม??
Swear this one you'll save                          สัญญาสิว่าเธอจะไม่บอกใคร
Better lock it, in your pocket                      ทางที่ดีล๊อกมันเอาไว้ในล๊อกเกอร์
Taking this one to the grave                        หรือจะขุดหลุมฝังมันไว้เลยก็ได้
If I show you then I know you                     แล้วถ้าฉันบอกกับเธอ ฉันจะรู้ได้ไงว่า
Won't tell what I said                               เธอจะไม่เอาไปบอกต่อ
Cause two can keep a secret                        เพราะคนสองคนจะเก็บความลับได้
If one of the m is dead…                            ก็ต่อเมื่ออีกคนหนึ่งได้ตายจากไป.....

Yes two can keep a secret
If one of us is…. Dead.
 
ใช่เพราะคนสองคนจะเก็บความลับได้ก็ต่อเมื่อคนอีกคนได้ ตายจากไป
 
 
 
 
จบหละ...สนุกกันมั้ย คิดว่ามันแปลกๆอ่ะนะ อ่านแล้วช่วยเม้นกันเยอะๆนะ ไม่งั้นเค้าหมดกำลังใจแต่งต่อแล้วนาาาาา งื้ออ
เค้าอยากอ้านเม้นบ้างอ่าาาา เม้นกันบ้างจินาาจะติจะชมตามสบายเลยเอ้า!!!
 
 
 
 
 
 
 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ mayujee จากทั้งหมด 7 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. #3 gozana
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 16:46
    ชอบโว้ยยยยย
    #3
    0
  2. #2 TAETAE_MEIJI10
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2557 / 18:31
    อ้ากกกก เค้าชอบเรื่องแนวนี้มากอ่ะ >
    #2
    0
  3. #1 The-Stranger (@stranger18) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2557 / 13:11
    อ้ากกกกกก นี้มัน PLL นินาา~ เราชอบเรื่องนี้>< ยิ่งมาทำเป็นฟิคยิ่งชอบเลยยยยย
    #1
    0