Medico Z เซย์เดนกับสาวใสข้างบ้าน

ตอนที่ 8 : I'd Be Smart to Walk Away But You're Quicksand...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,636
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    3 ก.ย. 63

7

I'd Be Smart to Walk Away But You're Quicksand...

ฉันฉลาดพอที่จะหลีกหนีไป แต่เธอก็เหมือนกับทรายดูด...

 

พวกเราขอ...ฝากนี่”

แล้วก็นี่”

ละก็นี่”

นี่ด้วย!!”

ฉันมองข้าวของที่สาวๆ พวกนี้ยัดใส่มือตัวเองโดยไม่ได้ตั้งตัว ตอนแรกๆ ฉันก็เหวออยู่เหมือนกันที่ถูกเรียกออกมารับอะไรต่อมิอะไรก็ไม่รู้เยอะแยะ แต่ตอนนี้ชักจะชินแล้วล่ะ

ฝากให้เซย์หน่อยนะจ๊ะแพนเจีย ขอบคุณมาก”

ฝากด้วยน้า >O<!”

จ้ะๆ”

แล้วพวกเธอก็หายไปอย่างรวดเร็วปานพายุ เหลือแค่ฉันกับเหล่าของฝากแทนใจจากพวกเธอที่ไหว้วานให้ฉันนำไปให้เซย์เดน แล้วทำไมพวกเธอเอามาฝากฉันน่ะเหรอ...

ก็เพราะ (พวกเขาคิดว่า) ฉันคือลูกพี่ลูกน้องกับตานั่นยังไงล่ะ!

เฮ้อ โทษใครก็ไม่ได้ด้วยในเมื่อตัวเองเป็นคนเริ่มเรื่องนี้ขึ้นมา ทุกวันนี้เลยต้องมาคอยมาเป็นสะพานเชื่อมผู้หญิงคนอื่นให้กับผู้ชายที่ตัวเองแอบชอบ ฮ่าๆ เป็นเรื่องตลกที่ขำไม่ออกเลยว่ามั้ย

เฮ้ หอบอะไรมา พะรุงพะรังเชียว”

แค่ได้ยินเสียงเขา...หัวใจฉันก็เต้นแรงขึ้นซะแล้ว ฉันเงยหน้ามองเซย์เดนที่เดินตรงมาหาฉันด้วยใบหน้ายิ้มแย้มเช่นเคย รอยยิ้มที่ทำให้ฉันต้องเสมองไปทางอื่นอยู่บ่อยๆ เพราะมันทำให้หัวใจเต้นแรงยิ่งขึ้นจนมันแทบระเบิด

หลังจากที่ฉันรู้...เอ่อ รู้ตัวว่าฉันรู้สึกยังไงกับเซย์เดนนั่นล่ะ ฉันก็พยายามสั่งตัวเองให้มีสติและอย่าปล่อยใจไปมากกว่านี้ ฉันหวังเหลือเกินว่าจะเรียกความรู้สึกของตัวเองกลับมาได้ ฉันอาจจะถอนตัวจากเซย์เดนทัน แต่กลับกลายเป็นว่าเวลาสองอาทิตย์กว่าๆ ที่ผ่านมากลับทำให้ฉันถลำยิ่งลึกเข้าไปอีก ฉันใช้เวลาอยู่กับเขามากมายเหลือเกิน เราไปโรงเรียนพร้อมกัน กลับบ้านพร้อมกัน กินข้าวด้วยกันทุกเช้าค่ำ และเขาก็...ดีกับฉัน ดีกับฉันมากซะจนบางครั้งฉันอยากจะร้องไห้ออกมา เพราะรู้แก่ใจดีว่าที่เขาดีต่อฉันมากขนาดนี้ แท้จริงแล้วมาจากความรู้สึกเอ็นดูที่มอบให้กับน้องสาวคนหนึ่งเท่านั้นเอง

นายน่าจะมาเร็วกว่านี่สักนิด พวกเธอคงจะได้ให้นายกับมือ”

หืม...อีกแล้วเหรอ”

อย่าทำเสียงประหลาดใจเลยน่า”

เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกสักหน่อย

ฉันประหลาดใจที่เธอยังรับฝากของจากคนอื่นอยู่ได้ต่างหาก ตัวก็เล็กนิดเดียว หอบนู่นนี่เป็นบ้าหอบฟางไปได้ เอาของมานี่มา เดี๋ยวฉันจัดการเอง”

เซย์เดนบอกแล้วก็รวบของทุกอย่างในมือไปยัดใส่เป้เขาแทน

วันหลังถ้าใครฝากอีก ก็บอกว่าเธอไม่รับฝากเข้าใจมั้ย ถ้าอยากให้จริงๆ ก็เอามาให้กับมือฉันเองสิ ล็อกเกอร์ก็มี”

ก็เพราะว่านายเข้าถึงยากไงล่ะยะ นายอยู่ในแก๊งหกเทพบุตรบ้าบอคอแตกอะไรนั่นแล้วพวกสาวๆ จะใจกล้าฝ่าวงล้อมเข้าไปหานายเหรอ -_- ไหนจะมีข่าวว่าเอาของไปให้แล้วก็ปฏิเสธน้ำใจกันตรงๆ ไม่อ้อมค้อมเลย เมื่อคิดดูหลายๆ ตลบแล้ว วิธีการฝากญาติปลอมๆ อย่างฉันน่าจะเข้าท่าสุดนั่นล่ะ

เมื่อตอนพักแม่ฉันโทรมาบอกว่าวันนี้แวะมารับไม่ได้นะ”

อ้าว แล้วเราจะกลับกันยังไงล่ะ ให้แม่ฉันมารับมั้ย”

อย่ารบกวนน้าเปิ้ลเลย เราก็กลับกันเองนี่ล่ะ”

ฉันย่นคิ้วเข้าหากันอย่างลืมตัว กำลังพยายามคิดอยู่ว่าจะกลับบ้านยังไงดีเนี่ย รถเมล์เหรอ โอ้...ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าต้องขึ้นสายไหน ที่จริงฉันไม่ได้ศึกษาเรื่องวิธีกลับบ้านมาก่อนเลย เพราะที่ผ่านมาก็มีคนมารับมาส่งตลอด สงสัยคงต้องเรียกแท็กซี่กลับบ้านแฮะ

กึก

ฉันรู้สึกว่ามีอะไรสักอย่างมาสักแตะอยู่ตรงกลางหน้าผาก แล้วก็พบว่าเป็นนิ้วของเซย์เดนนั่นเอง ฉันรีบถอยหน้าออกมาทันที หน้าผากตรงที่เขาเพิ่งแตะรู้สึกร้อนเหมือนกับโดนไฟลนไม่มีผิด

ทำไมทำหน้ายุ่งแบบนั้น กลัวไม่ได้กลับบ้านเหรอ ฮ่าๆ”

ปละ...เปล่าสักหน่อย”

ฉันพาเธอกลับบ้านได้แน่ๆ แต่รู้มั้ยเรากลับกันเองน่ะดีกว่าตั้งเยอะ เธอน่าจะดีใจนะ”

ดีตรงไหนเหรอ”

ฉันย้อนอย่างสงสัย คิดดูซิมีน้าบุ๋มคอยมารับ พาแวะไปทานอาหารอร่อยๆ แล้วก็เดินเที่ยวห้างเป็นบางครั้งก็ดีจะตายไป

ปกติฉันไม่กลับบ้านทันทีโรงเรียนเลิกหรอก”

อ้าว แล้วนายอยู่ทำอะไรเหรอ”

ก็เล่นบอล เล่นบาสกับเพื่อนนั่นล่ะ ไม่ก็นัดกันไปนู่นนี่เรื่อยเปื่อย ตั้งแต่เปิดเทอมมาฉันยังไม่ได้ไปไหนกับเพื่อนหลังเลิกเรียนเลย”

เอ่อ...เป็นเพราะนายต้องกลับพร้อมฉันสินะ ที่จริง...นายขอกลับทีหลังก็ได้นะ”

เซย์เดนส่ายหน้าและยิ้มน้อยๆ

ฉันไม่อยากให้เธอเหงา ต้องกลับไปอยู่บ้านคนเดียว”

ฉันเม้มปาก...แล้วก็เสมองไปทางอื่นอีกครั้ง

คำพูดง่ายๆ แบบนี้แต่ทำเอาหัวใจฉันเต้นโครมครามเหมือนคนบ้า บางครั้งฉันอยากจะตีเขาแรงๆ แล้วก็ตะโกนว่าให้หยุดทำตัวแบบนี้สักที ฉันพยายามที่จะไม่หลงรักเขาอยู่นะ

ฉันอยู่ได้น่า ไม่ต้องมาห่วงหรอก แล้วก็ไม่ได้อยู่คนเดียวจริงๆ สักหน่อย ทั้งแม่นาย แม่ฉันก็อยู่”

ฉันบอกเสียงอ้อมแอ้ม ตาก็ยังจับจ้องไปที่อื่นอยู่ทั้งๆ ที่มันไม่มีอะไรน่าสนใจสักอย่าง

ต่อไปให้แม่ฉันมารับช้าลงดีมั้ย คือเธอไม่มีอะไรอยากทำบ้างเหรอหลังจากเลิกเรียนน่ะ”

ไม่ล่ะ นายลืมไปแล้วเหรอว่าฉันไม่ค่อยแข็งแรง อย่างฉันจะไปเล่นกีฬาอะไรกับเขาได้ ที่สำคัญ...ฉันก็ไม่ได้เพื่อนเยอะอย่างนายด้วยนะ”

ฉันก็หวังจะมีกิจกรรมอะไรสักอย่างเพื่อจะได้อยู่เย็นเป็นเพื่อนเขาเหมือนกัน แต่ฉันไม่มีนี่นา ถ้าจะให้ไปเที่ยวเล่นกับเพื่อนนะเหรอ... เพื่อนที่ฉันคุยด้วยบ่อยที่สุดก็คือนิดล่ะมั้ง แต่เธอมักไปห้องสมุดหลังเลิกเรียน ฉันเคยลองตามไปครั้งหนึ่งก็พบว่านิดไปนั่งอ่านหนังสือสอบล่วงหน้า เธอขยันมาก อาจเพราะว่าเธอเป็นเด็กทุนเลยต้องขยันเป็นพิเศษอะไรงี้มั้ง เรื่องของเรื่องก็คือการไปห้องสมุดกับนิดก็เหมือนกับการไปห้องดับจิตนั่นล่ะ ถ้ามันจะวังเวงขนาดนั้นล่ะก็...ฉันคิดว่ากลับบ้านน่ะดีที่สุดแล้ว

เธอลองหาชมรมเข้าหรือยัง”

ฉันอยู่ชมรมกลับบ้านแล้วไง”

คราวนี้เซย์เดนทำหน้าอ่อนใจกับคำตอบของฉัน

แล้วก็บ่นว่าไม่มีเพื่อน”

เขาถอนหายใจเบาๆ แล้วก็ขยี้ผมฉันเล่นเฉยเลย นั่นทำเอาฉันต้องขยับตัวหนีแล้วก็ปัดมือเขาออกอย่างไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ ถึงอีกใจจะชอบที่เขาให้ความใกล้ชิดสนิทสนมแบบนี้ แต่มันก็มาจากการนึกเอ็นดูน้องสาวคนหนึ่งใช่หรือเปล่าล่ะ ถ้าแบบนั้นฉันไม่ชอบเลย

ว่าแต่วันนี้เราจะกลับยังไง”

เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง แต่ฉันต้องไปตามนัดกับเพื่อนก่อนที่เราจะกลับบ้านนะ”

อ้าว แล้วฉันล่ะ”

ก็ไปด้วยกันไง”

หา! ไปกับเพื่อนของเขางั้นเหรอ O_O ภาพอีแก๊งหนุ่มหล่อแห่งวิมานเมฆปรากฏสู่สายตาของฉันทันควัน ตอนแรกฉันก็ไม่คิดว่าพวกเขาจะเลิศเลออะไรนักหนาหรอกนะ ทว่าเป็นเวลาหลายเดือนที่เอาแต่มองพวกเขาอยู่ห่างๆ แล้วก็ฟังเสียงผู้หญิงในโรงเรียนยกย่องไม่เว้นแต่ละวัน ฉันก็ชักจะเริ่มเข้าลัทธิบูชาพ่อหกเทพบุตรนี่ซะแล้วละมั้ง

เอ๊ะ ไม่ๆๆ ฉันไม่ได้บูชาพวกเขา แต่...ให้ตายสิ ฉันรู้สึกว่าพวกเขาเป็นกลุ่มที่...ที่...คนธรรมดาทั่วไป (เช่นฉัน) ไม่สามารถเข้าถึงได้อยู่ดีนั่นล่ะ T^T

เฮ้ แพนเจีย ตามมาเร็ว”

มัวแต่คิดเรื่องแก๊งเทพบุตรบ้าบอคอแตกนั่น พอได้ยินเสียงเร่งของเซย์เดน เขาก็เดินห่างไปเป็นคืบแล้ว ฉันรีบสาวเท้าตามเขาไปติดๆ ดูเหมือนเรากำลังตรงไปยังลานจอดรถของโรงเรียนแฮะ

แกแน่ใจนะว่าเป็นร้านนั้นอ่ะไอ้เยล”

เออดิฟะ เจ้าของเค้าถ่ายรูปไว้ด้วยนะเว้ย ฉันเห็นกับตา ต้องใช่แน่ๆ”

ทำไมฉันรู้สึกเหมือนเรากำลังทำตัวแบบพวกบ้าดาราเกาหลี -_-“

ครอสส์แกพูดอะไรยังง้านนน พวกเราไม่เหมือนติ่งเกาหลีเลยสักนิด”

ช่ายๆ พวกเราก็แค่อยากไปกินข้าวร้านที่รุ่นพี่ในตำนานเคยไปกินเท่านั้นเอง”

มันเหมือนกับที่ยัยพวกนั้นคอยวิ่งตามนักร้องไปทุกหนทุกแห่งปะ นี่มันติ่งชัดๆ ก็แค่เปลี่ยนจากเกาหลีเป็นฝรั่ง

นี่ ไอ้ครอสส์ฉันว่าแกหุบปากไปนั่นล่ะดีที่สุด เราก็แค่ไปกินข้าวร้านเดียวกับที่พวกเขาเคยไปเท่านั้นเอง!”

ใช่ ไม่แน่ว่าฉันอาจจะได้ใช้จานใบเดียวกับวินเซนต์ก็ได้ วู้ว!!!”

“แกไม่รู้สึกเหรอว่านี่แหละคือติ่ง”

เสียงคุยดังเจี้ยวจ้าวดังมาจากมุมหนึ่งของลานจอดรถ เซย์เดนเดินตรงไปหาเพื่อนๆ ของเขาที่ยืนจับกลุ่มคุยกันอยู่ท้ายรถยาริสสีขาว พวกเขาพากันพร้อมใจหันมาทางนี้ทันทีที่เซย์เดนส่งเสียงทักทาย ส่วนฉันพยายามไม่แสดงออกว่าตื่นเต้นจนออกนอกหน้านอกหน้าตา

ฉันมาล่ะ”

โอ้...ว้าวววววว วันนี้แกยอมพาน้องสาวมาสังเวยพวกเราแล้วงั้นเหรอ”

เหวอ! ฉันชะงักไปแว่บหนึ่งเลยทีเดียวเมื่อได้ยินแบบนี้ นี่ถ้าไม่ใช่เซย์เดนที่ฉันรู้จักและไว้ใจละก็... ฉันคงเผ่นป่าราบไปแล้ว

พูดอะไรบ้าๆ ไอ้ทุเรศเอ๊ย”

เซย์เดนว่าแล้วก็ปล่อยหมัดใส่แขนเพื่อนเขาหนึ่งที แต่อย่าห่วงเลยว่าเขาจะต่อยเพื่อนจริงจังเพราะแค่ประโยคเมื่อกี้ เขาก็แค่เล่นกับเพื่อนเท่านั้นล่ะ

ตุบ!

โอ้ย ไอ้บ้า หมัดหนักชิบหาย ต่อยมาได้”

หรืออาจจะเล่นหนักไปหน่อยมั้ง

แพนเจียใช่มั้ยๆๆ

อะ...อืม...จ้ะ”

ฉันอยากจะเข้าไปทักเธอตั้งแต่วันแรกๆ ที่เห็นเธอในโรงเรียนแล้ว แต่ไอ้เซย์น่ะสิ หวงน้องซะไม่มี บอกว่าห้ามพวกฉันไปวุ่นวายกับเธอเด็ดขาด แหว่ะ! มีญาติน่ารักๆ แบบนี้ก็น่าจะพามาให้เพื่อนรู้จักตั้งแต่แรกไม่ใช่เหรอไอ้กร๊วกเอ๊ย”

ว้าวว เธอน่ารักจัง หน้าเล็กเท่าฝ่ามือฉันเอง ดูสิ O_O”

ตานี่บอกแล้วก็เอามือตัวเองมาวัดกับขนาดของใบหน้าฉัน ฝ่ามือเขาห่างจากหน้าฉันไม่กี่เซนติเมตรเองมั้งและนั่นทำเอาฉันผงะถอยหลังโดยไม่ได้ตั้งใจ

เฮ้ยๆๆ อย่าทำอะไรซี้ซั้วได้มั้ย -_-“

เซย์เดนปัดมือเพื่อนของเขาออกแล้วก็ยืนเอาตัวขวางเป็นกำแพงระหว่างฉันกับเพื่อนเอาไว้ หน้าตาเขาดูไม่สบอารมณ์เอามากๆ ยิ่งเห็นเพื่อนๆ กระดี๊กระด๊ามากเท่าไหร่เขาก็ยิ่งหน้าบูด กอดอกและกันฉันออกจากเพื่อนเพิ่มมากขึ้น

น่าจะมาพามารู้จักกันตั้งนานแล้ว”

นั่นสิๆๆ >O<”

ก็พวกแกทำเหมือนเกิดมาไม่เคยเห็นผู้หญิงแบบนี้ไงล่ะ

แหมะ ก็ลูกพี่ลูกน้องแกน่ารักนี่หว่า”

อา...แม้แต่เพื่อนของเขาเองยังคิดว่าเป็นญาติกับเซย์เดนเลย

ฉันชื่อเยล

ตาคนที่เอามือมาวัดกับหน้าฉันเอ่ยแนะนำขึ้นก่อน ฉันคงไม่ต้องบรรยายหรอกนะว่าพวกเขาหล่อแค่ไหน ไม่งั้นผู้หญิงในโรงเรียนจะบูชาพวกเขาไว้เหนือเกล้าเหนือกระหม่อมแบบนั้นเหรอ งั้นฉันจะข้ามคำว่าหล่อ น่ารัก เท่ห์ บลาๆๆ อะไรพวกนี้ไปละกัน สรุปว่าผู้ชายคนนี้ชื่อเล่นแปลกดีแฮะ ท้วงท่าเขาให้ความรู้สึกเหมือนคนฉลาดอย่างบอกไม่ถูก

ฉันเวย์ แล้วก็นี่วา”

ฉันมองไปที่คนชื่อเวย์ก่อน (เขาคือคนที่โดยเซย์เดนปล่อยหมัดใส่) อดนึกสงสัยไม่ได้ว่าทำไมเขาต้องแนะนำแทนเพื่อนที่ชื่อวาด้วย แต่พอมองไปที่วาเท่านั้นล่ะฉันก็รู้คำตอบในทันที พวกเขาเป็นฝาแฝดกันนั่นเอง อ้า... ทั้งคู่ดูเหมือนกันชะมัด ขนาดยังไม่ทันได้รู้จักสักเท่าไหร่ยังมองออกเลยว่าพวกเขาคงจะแสบๆ ซ่าๆ น่าดู ฉันพยายามไม่นึกถึงคำว่า แฝดนรก ในหัวสุดๆ เลยนะเนี่ย

นี่ครอสส์ แล้วก็ไอ้นั่นชื่ออัพ”

เซย์เดนแนะนำแทนเพื่อนอีกสองคน พวกเขามองฉันแล้วก็พยักหน้าให้ สองคนนี้ดูต่างจากคู่แฝดเมื่อกี้นิดหน่อย ครอสส์ดูนิ่งกว่า ส่วนอัพก็ไม่มีทางกะลิ่มกะเหลี่ยแบบคนอื่นๆ

แล้วนี่ก็แพนเจีย...พวกแกก็รู้อยู่แล้วนะ”

เซย์เดนแนะนำฉันให้กับเพื่อนๆ บ้าง

เป็นญาติกับแกจริงๆ ใช่ปะวะ แบบนี้ก็ตัดออกไปได้หนึ่งคน งั้นแพนเจียเธอจะเลือกควงใครในนี้ดี”

วาโพล่งถามขึ้นมาโต้งๆ ที่จริงฉันคงแยกแยะแฝดคู่นี้ไม่ออกหรอกนะถ้าเมื่อกี้เวย์ไม่เพิ่งแนะนำตัวและยังยืนอยู่ที่เดิม

ตัดไอ้อัพออกไปนะ มันมีเมียสวยยังกับนางฟ้าแล้ว”

ตัดไอ้เยลออกไปด้วยเพราะมันกำลังกิ๊กกับยัยกระต่ายห้องหก”

เฮ้ยๆๆ เปล่าสักหน่อย ฉันไม่มีทางกิ๊กกับเด็กห้องหกเว้ยไอ้วา”

แกจะบอกว่าเด็กอัจฉริยะอย่างแกน่ะคบเด็กผู้หญิงห้องบ๊วยไม่ได้เหรอะวะ ก๊ากๆ”

เอ๊ะ ห้องหกคือห้องบ๊วยงั้นเหรอ ตายล่ะ! ฉันอยู่ห้องสี่แล้วแบบนี้จะเป็นบ๊วยด้วยหรือเปล่าเนี่ย

ก็ไม่ใช่ว่าคบไม่ได้ แต่มันคุยไม่รู้เรื่องเว้ย”

ถุย!”

แทบทุกคนพร้อมใจกันโพล่งออกมาใส่เยล แต่เขาก็ทำสีหน้าไม่รู้สึกรู้สาและมันดูน่าหมั่นไส้เอามากๆ หวังว่าเขาจะฉลาดจริงๆ เหอะนะถึงได้พูดออกมาเหมือนคนมั่นหน้าแบบนี้ =_=

ตัดไอ้ครอสส์ออกไปด้วยเพราะว่ามันเป็นเกย์ ก๊ากๆ”

อ้าว ไอ้นี่ -_-“

ตัดออกหมดทุกคนนั่นล่ะ เพราะจะไม่มีการควงใครอะไรทั้งนั้น“

เซย์เดนโพล่งขึ้น และนั่นทำเอาหัวใจยิ่งเต้นรัวมากขึ้นไปอีก รู้สึกเหมือนเขากำลังหวงฉันอยู่ยังไงยังงั้น แต่ฉันก็ต้องพร่ำบอกกับตัวเองอีกครั้งว่า เขาหวงฉันในฐานะน้องสาวเท่านั้น น้องสาวเท่านั้น เขาไม่ได้คิดเป็นอื่น

เฮ้ย อะไรวะไอ้เซย์ ขัดขวางจังวะ”

หวงน้องเว่อร์ไปปะ”

พวกฉันเป็นคนดีนะเว้ย”

ฮ่าๆๆ ดีเหรอ...ไม่มีทาง -_-“

 เพื่อนๆ พากันเบะปากใส่แล้วก็พยายามหันมาถามฉันต่อ แต่เซย์เดนก็บล็อกออกไปหมดแล้วก็เริ่มสาวไส้คดีความเก่าๆ ของเพื่อนแต่ละคนออกมาขาย (เช่นเวย์กับวาเคยพยายามผลัดกันตดแล้วลองเอาไฟแช็กจุดมันดู พวกเขาอยากรู้ว่าแก๊ซตดจะทำให้เกิดระเบิดได้มั้ย -_-*) ไม่นานนักเพื่อนเขาก็เลิกเซ้าซี้แล้วก็โพล่งว่าอีตานี่ทำตัวเป็นพ่อฉันไปได้

งั้นไปกินข้าวกันดีกว่าว่ะ หิวจะบ้าตายแล้วเนี่ย”

ไปร้านที่ฉันบอกนะ ร้านอาหารตามสั่งที่วงฮาฟคาสท์เคยไปกิน!!”

หืม วงฮาฟคาสต์เหรอ O_o พวกวงพังก์ร็อกอันดับโลกเคยมากินข้าวตามสั่งด้วยงั้นเหรอ โอ้! แน่ล่ะ อะไรก็เกิดขึ้นได้ในเมื่อพวกเขายังเคยเป็นศิษย์เก่าที่เซนต์ลีโอนาร์ดยกแก๊งเลยนี่นา ฮาฟคาสต์คือความภาคภูมิใจของโรงเรียนแห่งนี้จริงๆ  ทำไมพวกเขาถึงไม่มาเปิดคอนเสิร์ตฟรีให้รุ่นน้องบ้างน้า

ป่ะๆ งั้นขึ้นรถเลย ว่าแต่คุณพ่อเซย์นี่จะให้ลูกสาวไปกับพวกเราด้วยหรือเปล่าละครับ”

ฮ่าๆๆ”

ทั้งหมดหัวเราะครื่นยกเว้นฉันกับเซย์เดน  เอ่อ สำหรับฉันแล้วมันอดรู้สึกแปลกๆ ไม่ได้ที่พวกเขาพูดจาหยอกล้อราวกับสนิทกับฉันมาสักสามปีแล้วงั้นล่ะ แต่ฉันไม่ได้ถือสาอะไรมากหรอกนะ พวกผู้ชายคงไม่คิดเล็กคิดน้อยอะไรแบบนี้ ส่วนเซย์เดนคงขำไม่ออกเพราะถูกล้อว่าเป็นพ่อฉันไปแล้ว

เออ”

แล้วก็ดันยอมรับว่าเป็นพ่อด้วย -_-

ป่ะ แพนเจีย คุณพ่ออนุญาตแล้วครับ”

ฮ่าๆๆ”

ฉันควรจะขำไปด้วยดีมั้ยเนี่ย เพราะตอนนี้ถูกเลื่อนตำแหน่งจากน้องเป็นลูกซะแล้ว T_T

พวกเราทั้งหมดเจ็ดคนเริ่มหาทางยัดตัวเองเข้าไปในรถยาริสคันเล็กๆ นี่ ขอให้คิดภาพตามว่าอัพเป็นคนขับ (เพราะนี่คือรถของอัพ) วา เวย์ เยล แล้วก็ครอสส์สี่คนนั่งอยู่ด้านหลัง มีอีกที่นั่งเดียวคือด้านข้างคนขับ แต่เหลือคนอีกสองคนคือฉันกับเซย์เดน

เฮ้ย ข้างหลัง เขยิบอีกนิดได้ป่ะวะ”

เซย์เดนว่า แต่เมื่อมองไปที่พวกเขาแล้วฉันก็รู้สึกว่ามันแน่นจนแทบจะหายใจไม่ออกแล้ว ตัวหนุ่มๆ แต่ละคนก็ไม่ใช่เล็กๆ ด้วย นี่พวกเขาแทบจะขี่คอกันแล้วนะ

จะขยับห่าอะไรได้วะเนี่ยไอ้เซย์ แหกตาดูหน่อยเหอะว่ามันแน่นยิ่งกว่าปลากระป๋องแล้วโว้ย”

ทำไมคราวนี้ที่นั่งมันไม่พอวะ”

หนึ่งในแฝดโพล่งถามขึ้นมา อัพที่เป็นคนขับเลยช่วยตอบ

ปกติพวกเราไปกันหกคนมันก็พอแหล่ะ แต่คราวนี้มีแพนเจียมาด้วยไง”

ใช่ เพราะฉันนั่นเอง ฮือ U_U ฉันรู้สึกผิดอย่างบอกไม่ถูก มองหน้าเซย์เดนแล้วก็อยากจะบอกเขาว่าฉันไม่ไปกับเพื่อนๆ เขาก็ได้ ให้ฉันนั่งแท็กซี่กลับบ้านเองเหอะ

ไอ้เวย์นั่งซ้อนตักไอ้วาดิ”

เฮ้ย ไม่เอา!!”

แทบจะในทันทีคู่แฝดก็โพล่งออกมาแบบว่าดังลั่นรถมาก

อย่าคิดว่าพวกฉันเป็นแฝดกันแล้วจะมาแทงข้างหลังกันเองนะเฟ้ย!!”

ไม่งั้นก็ให้แพนเจียนอนพาดตักพวกเรามาก็ได้นะ -.-”

ฉันถลึงตาโตกับไอเดียของเยล O_O แล้วก็รีบสั่นหัวไปมาไม่หยุด

คิดได้นะไอ้บ้า”

เป็นอีกครั้งที่เซย์เดนบอกกับเพื่อนเสียงเข้ม พวกนั้นทำปากบู้แล้วก็บอกล้อเล่นจ้า ล้อเล่นคุณพ่อ

เอางี้ โคตรง่ายเลย ก็ให้แพนเจียซ้อนตักแกดิวะไอ้เซย์ ไม่เห็นต้องคิดอะไรมากเป็นพี่น้องกันไม่ใช่เหรอ ดีกว่ามาขอให้ผู้ชายนั่งซ้อนตักกันเอง แค่พูดยังกระดากลิ้นเลย แหว่ะ”

ซ้อนตัก O_O ฉันยืนอึ้งอยู่แวบหนึ่ง จะไม่คิดมากได้ยังไงล่ะ เราไม่ใช่พี่น้องกันจริงๆ สักหน่อย! ฉันคิดว่าเซย์เดนคงจะไม่เห็นด้วยกับไอเดียนี่หรอกแต่เขากับยักไหลไหวๆ เหมือนตกลงตามนั้น เขาปีนขึ้นไปนั่งข้างคนขับแล้วก็หันมาหาฉัน...

มาสิแพนเจีย”

ฉันกลืนน้ำลายอย่างหวั่นๆ บางทีฉันน่าจะขอตัวกลับบ้าน ฉันไม่ได้อยากไปกินข้าวที่ร้านเดียวกับที่วงฮาฟคาสท์ไปกินสักหน่อย ฉันปลื้มพวกเขาจากในทีวีหรือยูทูปก็พอแล้ว

ปัง!

ครอสส์ดึงประตูรถปิดรถ อีกฝั่งก็ปิดตามติดๆ มันแสดงให้ฉันเห็นว่าคนอื่นๆ พร้อมกันเรียบร้อยแล้ว เหลือแค่ฉันคนเดียว...โอ๊ย กดดัน ฉันมองไปที่เซย์เดน เขาเองก็มองฉันและทำเหมือนว่ากำลังรอให้เดินเข้าไปนั่งด้วยกัน

นั่งตักน่ะนะ!

เร็วเข้าแพนเจีย ฉันหิวจนไส้แทบขาดแล้วนะ!”

เสียงจากคู่แฝดเร่ง นั่นทำให้ฉันเผลอก้าวเท้าไปหนึ่งก้าวโดยไม่ทันได้ไตร่ตรองให้ดี คราวนี้ฉันก็หมดโอกาศถอยกลับแล้ว เมื่อเซย์เดนเอื้อมถึงแขนของฉัน เขาออกแรงดึงเพียงเบาๆ เท่านั้นเองฉันก็เข้ามาอยู่ในรถและนั่งอยู่บนตักเขาเรียบร้อย หัวใจฉันเต้นราวกับจะขาดใจเสียให้ได้ ไม่รู้จะวางไม้วางมือไว้ตรงเลย จะทิ้งน้ำหนักลงไปทั้งตัวก็กลัวว่าเซย์เดนจะหนัก

กรี๊ดดด TOT ฉันจะบ้าตายมันตรงนี้นี่ล่ะ

เอากระเป๋ามานี่”

เซย์เดนพูดอย่างสบายๆ ราวกับว่าการที่ฉันนั่งบนตักเขาเป็นเรื่องปกติมากกก เขาคงคิดว่านี่คือการอุ้มน้องสาวคนเล็กมานั่งเล่นด้วยใช่มั้ยเนี่ย เซย์เดนหยิบกระเป๋านักเรียนฉันแล้วก็โยนไปให้เพื่อนด้านหลังโดยไม่ถามฉันสักคำ

ฟิ้ววว

ฝากหน่อย”

โอ้โห! ไม่ปาหัวกันไปเลยล่ะ”

งั้นเอามาใหม่ เดี๋ยวจัดให้ ฮ่าๆๆ”

เดี๊ยะๆ ไอ้นี่จะโดนไม่ใช่น้อย”

เอาละ ถ้าเรียบร้อยแล้วก็ไปล่ะน่า!”

อัพบอกแล้วก็เหยียบคันเร่งออกไปทันที ฉันนั่งเกร็งอยู่บนตักของเซย์เดน ฉันต้องกลายเป็นหินไปแล้วแน่ๆ ฮือออ แต่หินที่ไหนถึงมีหัวใจ แถมมันยังเต้นแรงสุดๆ ด้วย! เราไม่เคยใกล้ชิดกันขนาดนี้มาก่อน ฉันรู้สึกใบหน้าเขาอยู่ใกล้กับตรงลำคอของฉันเอามากๆ อย่างกับลมหายใจของตานี่เฉียดรดอยู่ตรงนั้นตลอดเวลา โอ๊ย! ฉันจะเป็นบ้าแล้ว พระเจ้า! หัวใจฉันเต้นราวกับจะหลุดออกมาข้างนอกยังงั้นล่ะ นี่ถ้าอัพไม่เพิ่งเปิดเพลงจังหวะบ้าระห่ำอยู่ล่ะก็ คนทั้งรถคงได้ยินเสียงหัวใจฉันเต้นแน่ๆ

เป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมเหงื่อออกเต็มเลย ร้อนเหรอ”

เซย์เดนถามราวกับกำลังกระซิบอยู่ที่ข้างหู นอกจากหัวใจที่เต้นจนแทบบ้าแล้ว ฉันยังรู้สึกมีอะไรบางอย่างหลั่งไหลอยู่กลางใจ น้ำเสียงที่ราวกับเป็นห่วงเป็นใยนั่น ฉันพยายามรวบรวมสติแล้วก็ตอบเขาด้วยน้ำเสียงที่เหมือนจะหมดเรี่ยวแรง

นะ...นิดหน่อย”

เดี๋ยวปรับแอร์ให้”

แวบเดียวฉันก็รู้สึกได้ว่าลมเย็นๆ ของแอร์พัดมาตรงที่ใบหน้า แต่ข้างในฉันมันไม่เย็นลงสักนิดเลย ฮือ

ร้อนก็ไม่บอกเล่ายัยบ๊อง อยากจะช่วยเช็ดเหงื่อให้นะ แต่มือฉันไม่รู้ไปจับอะไรมาบ้างน่ะเลยไม่อยากจับหน้าเธอ”

ตึกตัก ตึกตัก

พระเจ้าคะ หนูจะทำยังไงหัวใจของตัวเองดี...

ปิ้นนนนนน

เอี๊ยด!!!

แรงเบรกทำให้ฉันเกือบพุ่งออกไปหน้ารถ... แต่เซย์เดนรวบตัวฉันเอาไว้ได้ทัน

เกิดอะไรขึ้นวะ”

ไอ้นั่นขับรถตัดหน้าฉัน เวรเอ๊ย! ซื้อใบขับขี่มาหรือไงฟะ”

อัพโพล่งขึ้นอย่างหัวเสีย เขาเร่งความเร็วแซงขึ้นไปอีกเลนหนึ่งแล้วก็เปิดกระจกรถออก จัดการชูนิ้วกลางใส่คันที่เพิ่งขับตัดหน้าเขาเมื่อกี้อย่างนักเลงสุดขีด แม้แต่พวกหนุ่มๆ ด้านหลังก็ยังเปิดกระจกมาตะโกนโหวกเหวกยกใหญ่ ส่วนฉันพูดอะไรไม่ออกสักอย่าง เพราะมือที่โอบแน่นอยู่รอบเอวฉันมันทำลายสติ สัมปชัญญะของฉันจนแทบหมดสิ้น

อะ...เอ่อ.. ฉันไม่เป็นไรแล้วล่ะ”

ฉันบอกเบาๆ เซย์เดนจึงปล่อยมือออก

เอี๊ยด!

เวรกรรม!! ฉันกำลังทะยานไปข้างหน้าเพราะเบรกกะทันหันนี่อีกแล้ว ช่วยไม่ได้ที่เซย์เดนจะต้องโอบฉันเอาไว้อีก ไม่งั้นฉันได้หน้ากระแทกกับกระจกแน่ๆ อ๊ากกก TOT ฉันแทบจะอยู่ในอ้อมแขนของเซย์เดนเกือบทั้งตัว ร่างกายทุกส่วนแทบจะแนบสนิทกับตัวของเขา

ตึกตัก

นี่มันกวนตีนพวกเราแล้วป่ะวะไอ้อัพ”

เออดิ เอาซะเลยเป็นไงวะ!”

โอ้ย รถคันนี้นี่นักเลงกันทุกคนเลยจริงๆ ไม่กลัวตายหรือไงจ้า TOT

พอเหอะ ปล่อยมันไปไอ้อัพ”

เฮ้ย ได้ไงวะไอ้เซย์ แบบนี้อย่าไปยอม!”

วาเถียงขึ้นมาแทนอย่างไม่ยอมแพ้ อะไรจะเก่งกันขนาดน้านนน เดี๋ยวจะเรียนไม่จบไฮสกูลกันเด้อพี่น้อง

คิดหน่อยดิไอ้วา ถ้าเกิดชนขึ้นมาจริงๆ แล้วพวกเราเป็นอะไรขึ้นมาจะขำกันไม่ออกนะ -_- ขับชิดซ้ายไว้ ยังไงก็ใกล้จะถึงซอยที่ต้องเลี้ยวอยู่แล้วนี่ แล้วแพนเจียนั่งซ้อนตักอยู่แบบนี้ คนที่อันตรายที่สุดก็คือยัยนี่ไม่เห็นเหรอ”

แต่ว่า...”

ชิดซ้าย ถ้าไม่อยากตายยกรถ

ฮู่วววว

อัพจำใจต้องขับชิดซ้ายอย่างช่วยไม่ได้ แม้แต่เพื่อนของเขาเองก็ถูกกระแสอำนาจลึกลับให้ปฏิบัติตามจากเซย์เดนแหมือนกันซินะ ฉันเผลอหันไปมองเขาโดยที่ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายหันใบหน้ามาทางนี้อยู่

กึก...

ปลายจมูกของฉันเฉียดเข้ากับปลายจมูกของเขา เราสบตากันชั่ววินาทีและเป็นฉันที่ต้องหันหน้าหนี เซย์เดนคลายมือออกจากเอวฉันช้าๆ แต่ปฏิกิริยาในร่างกายของฉันยังคงพลุ่งพล่าน การใกล้ชิดกับเขาแบบนี้ไม่ดีต่อตัวฉันเลย นับว่าโชคดีที่สลิตรายชื่อโรคประจำตัวของฉันไม่มีโรคหัวใจรวมอยู่ด้วย ไม่งั้นฉันคงตายไปแล้วแน่ๆ

ถึงละเว้ย”

ร้านนี้เหรอวะ ซอยแม่งลดเลี้ยวเคี้ยวคดชิบหาย ' ทำไมพวกฮาฟคาสต์มันมากินกันได้ถึงนี่วะ”

นั่นดิ ร้านแบบนี้กินที่ข้างโรงเรียนก็ได้นะเนี่ย”

ครอสส์กับเยลวิจารณ์ออกมาแบบเดียวกับที่ฉันคิดเลยล่ะ

เพราะพวกเขาฉลาดยังไงล่ะ!”

วาโพล่งขึ้น ฉันว่านายนี่ท่าทางจะเป็นแฟนคลับวงฮาฟคาสท์จริงๆ นะเนี่ย ชมได้ไม่ขาดปากจริงๆ -_-; พวกเรายืนอยู่หน้าร้านอาหารตามสั่งที่อยู่ในสภาพเหมือนเพิงหมาแหงนยังไงยังงั้น ฉันนึกว่าพวกเขาอาจจะเปลี่ยนใจไม่กินข้าวร้านนี้ซะแล้ว อย่าลืมนะว่าทุกคนในนี้ก็กึ่งๆ ลูกคุณหนูกันทั้งนั้น (ไม่งั้นจะเข้าเรียนโรงเรียนนานาชาติแพงระเบิดเถิดเทิงแบบนี้ได้เหรอ) แต่ทว่าพวกเขาก็พุ่งตรงเข้าไปในร้านแบบไม่ลังเลใจใดๆ ท่าทางทุกคนดูติดดิน ไม่เกี่ยง ไม่เรื่องมาก นั่นทำให้ฉันอดรู้สึกดีกับพวกเขาขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

ระหว่างรออาหารมาเสิร์ฟ พวกเขาก็ถกเถียงกันว่านี่มันใช่ร้านที่วงฮาฟคาสต์เคยมากินจริงๆ งั้นเหรอ (เพราะมันลึกลับมากอ่ะ เด็กฝรั่งพวกนั้นจะมารู้จักร้านแบบนี้ได้ไงว่ามั้ย) เยลก็เลยเดินไปถามเจ้าของร้านตรงๆ ซะเลย พอเขากลับมาพร้อมกับรูป (แอบถ่าย) พวกฮาฟคาสต์ที่นั่งกินข้าวอยู่ตรงโต๊ะเดียวกับที่พวกเรากำลังนั่งอยู่เท่านั้นล่ะ พวกหนุ่มๆ ก็เฮลั่นร้าน (ไม่มีความเกรงใจลูกค้าคนอื่นสักนิด) ตอนที่อาหารมาเสิร์ฟที่โต๊ะ ฉันก็ได้แต่ตะลึงกับปริมาณข้าวที่แทบจะล้นออกมาจาน O_O แม่เจ้าโว้ย ฉันไม่แปลกใจเลยว่าทำไมที่นี่ถึงชื่อร้าน 'ข้าวควาย'

หลังจากกินข้าวเสร็จ ขอบอกว่าอร่อยมากๆ เลยล่ะ สุดยอดมว้ากกก ไม่ได้ประชดด้วยนะ แต่ฉันกินไม่หมดอ่ะ T^T ก็มันเยอะขนาดที่ว่ากินอิ่มไปสามวันเลยด้วยซ้ำ เซย์เดนก็พยายามกล่อมให้ฉันกินเข้าไปอีกอยู่นั่นล่ะ (ตานี่บ้าชะมัด ไม่เห็นหรือไงว่าฉันท้องจะแตกแล้ว) แต่เพื่อนของเขาช่างเหมือนกับอัศวินขี่ม้าขาว! แบ่งข้าวในจานฉันไปกินแบบไม่คิดมาก ไม่มีท่าทีรังเกียจอาหารเหลืออะไรแบบนั้นเลย พอคนหนึ่งขอแบ่งไป อีนคนก็เอาด้วย คราวนี้พวกเขาก็เริ่มเถียงกันโล้งเล้งไม่หยุดว่าอีกคนเอาส่วนแบ่งเยอะกว่าอีกคน

สรุปว่า...จานฉันมีคนช่วยกินอีกตั้งห้าคน

รู้อะไรมั้ย เธอน่าจะมากับพวกเราบ่อยๆ นะแพนเจีย”

ทำไมเหรอ”

พวกเราไปไหนเคยมีกินเหลือซะที่ไหนล่ะ เธอมาด้วยแบบนี้ก็เป็นลาภปากเลย วะฮ่าๆๆ”

ฉันอดหัวเราะอัพออกมาไม่ได้ จริงๆ ถ้ากินไม่อิ่มพวกเขาก็สั่งเพิ่มได้ แต่เพราะสั่งเพิ่มมันคงไม่สนุกเท่ากับการแย่งกันกินล่ะมั้ง

เฮ้ย ต้องถามคุณพ่อก่อนนะเว้ยว่าเค้ายอมให้พวกเราพาลูกสาวมาได้หรือเปล่า”

ว่าไงครับคุณพ่อ”

วาเอาไหล่กระเซ้าเย้าแหย่เซย์เดนเล่น

ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย พอ

เฮ้ยยย อารายยย กรี๊ดดด ไม่เอา >O<”

เวย์กรี้ดออกมาเหมือนผู้หญิงและนั่นทำให้ทุกคนหัวเราะกันยกใหญ่

หมับ

คราวนี้เป็นวาที่เอื้อมมาดึงมือฉันไปกุมไว้

หนีไปกับฉัน พ่อเธอโหดเกินไปแล้วแพนเจีย”

เอ่อ...”

ฉันหันไปมองคนข้างตัวโดยอัตโนมัติ

เฮ้ยๆๆ =_=^”

เซย์เดนดึงมือเพื่อนออกทันที อาการของเขายิ่งทำให้เพื่อนในกลุ่มแซวกันยกใหญ่ว่าเหมือนพ่อหวงลูกสาว ส่วนฉันได้แต่แอบอมยิ้มกับการกระทำของเขาอยู่เงียบๆ ถ้าจะขอคิดเข้าข้างตัวเองสักวันว่าเขากำลังหวงฉัน

จะเป็นไรมั้ยนะ...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,513 ความคิดเห็น

  1. #1513 Faerd ???? (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 กันยายน 2563 / 13:36

    กรี๊ดดดดดดดดดด ฉันรัก คุณเมย์

    แต่งอะไรก็สนุกไปหมด ❤️😆😆

    #1,513
    0
  2. #1494 สี่ เหลี่ยม ' ▽ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มีนาคม 2557 / 15:55
    กรี๊ดดดด ฮาฟคาสต์ >O< ตกใจที่รู้ว่าอยู่โรงเรียนนี้

    คุณพ่อหวงลูก 5555 น่ารัก
    #1,494
    0
  3. #1488 ByChu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 มกราคม 2557 / 20:31
    คิดอะไรกะแพนเจียรึป่าวนะ 555
    #1,488
    0
  4. #1480 GooDYeaR =) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 มกราคม 2557 / 18:51
    หวงรึเปล่า ก็น่าจะนะ
    #1,480
    0
  5. #1467 มัท (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มกราคม 2557 / 07:31
    ไรท์สู้ๆๆๆค่ะ
    #1,467
    0
  6. #1454 Past- Zeit (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 กันยายน 2556 / 14:20
    ร้านนี้นี่เอง ข้าจำได้ วะ ฮะ ฮ่า ทีพาร์เฟ่ต์(ชื่อนี้ใช่ป้ะ - -?)พาหนุ่มวงฮาฟคาสมากินชิมิ
    #1,454
    0
  7. #1414 Modame (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2556 / 16:22
    ฮ่าๆๆๆ ผลัดกันตด เซย์น่ารักมากกกกก เป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆ
    #1,414
    0
  8. #1341 ่่่่่่jane (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2556 / 18:43
    เพื่อนน่ารักจริง ชักอยากอ่านเต็มแล้วสิ
    #1,341
    0
  9. #1334 IYUN (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2556 / 22:59
    น่ารักมากกกกก
    #1,334
    0
  10. #1322 ควายไทยจะไปเกาหลี (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2556 / 00:24
    กริ๊ดดดดดดดดดดด !! //จิกหมอนนนน
    เขินอ้ะพี่เมมมมม สนุกมากเลยยยยย
    #1,322
    0
  11. #1032 อามุจี้ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 เมษายน 2556 / 21:58
    อร๊าย ชอบมาก><
    #1,032
    0
  12. #1019 SnowOwl (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 เมษายน 2556 / 15:54
    ชอบบบบบบบบบบบบบบบบบบ!

    อยากไปกินมั่งจัง ร้าน'ข้าวควาย' ฮ่าๆๆ ชอบ!!สุดใจขาดดิ้น

    หัวใจเต้นแรงตามแพนเจีย อ๊ากกก คุณพ่อสุดหล่อ >
    #1,019
    0
  13. #1010 Pukjira Petthong (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 เมษายน 2556 / 02:16
    เวย์ วา แฝดนรก ชอบ>,.<
    #1,010
    0
  14. #939 house_kwan (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 เมษายน 2556 / 12:38
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดด อัพต่อจ้าาา ^^
    #939
    0
  15. #938 Lessbald (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 เมษายน 2556 / 21:58
    อยากอ่านเป็นเล่มแล้วค่ะ รอๆๆๆๆ
    #938
    0
  16. #937 Ixeshake Patcharada (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 เมษายน 2556 / 20:33
    ร้านข้าวที่เพฟชอบขอกระดูกไปไห้ลูกหมา อยากอ่านต่อแล้วพี่เมอัพไวไวน้า
    #937
    0
  17. #935 อิจุก (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 เมษายน 2556 / 18:12
    อ้ากกกกกกกก เขินตอนนั่งรถ !! ><
    กรี๊ดดดดด ฮาฟคาสสสสสส >.,<
    มาอัพไวๆนะพี่เม T^T ฟินนนน หนุกมากกกก พี่เมไฟติ้ง!
    #935
    0
  18. #931 opal.nattnic~ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 เมษายน 2556 / 13:08
    แอ๊กกก เขิลลลลล >//////////< เซย์ช่างน่ารักกก *0*~  (เคลิ้มมม)
    เหล่าเทพบุตรอย่างเกรียน -0- 5555555555555 ชอบบบบบ 
    รอพี่เมย์อยู่น้าาาาาาาา งิงิ เป็นกำัลังให้นะคะ :D

    Ps.ไปเรียนต่อสู้ๆน้าาาา ยังมีนักอ่านรอพี่เมอยู่ไทยนะงับบบ เลิฟๆ 55555 #เธอไหวมั้ยยย #เพลีย =_=^

    #931
    0
  19. #928 jukjik (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 เมษายน 2556 / 02:18
    ร้านข้าวที่พาเฟ่ พามาแน่เลย ก่อนมาก็เปลื่ยนล้อรถมินิให้ 55555 ยังจำได้อยู่เลย
    #928
    0
  20. #921 sακurα κιss (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 เมษายน 2556 / 02:10
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด
    เห็นพวกนี้แล้วคิดถึงพวกหนุ่มลูกครึ่งสุดๆๆๆๆ
    มีครบทุกเล่มแล้ว 555555555555
    #921
    0
  21. #920 ts_sunday (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 เมษายน 2556 / 01:18
    อ่านตอนนี้แล้วคิดถึงวินเซนต์จังเลยค่ะพี่เมย์
    #920
    0
  22. #919 aun (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 เมษายน 2556 / 00:44
    เซย์เดนน่ารักมากเลย เขินแทนแพนเจีย 

    เพื่อนเซย์เดน กวนๆกันจัง 555 

    รอติดตามตอนต่อไปนะคะ
    #919
    0
  23. #918 wawa (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 เมษายน 2556 / 20:40
    กรี๊ดดดดดดดดดด อะไรจะฟินปานจะกลืนกินเช่นนี้ พ่อลูก 5555 เพื่อนเซย์จะน่ารักไปไหน้,,,,,,,, ตอนนี้สนุกมากๆเลยอ่ะพี่เมย์ แต่ก็จริงนะแย่งข้าวกันกินอ่ะสนุกมากๆแถมเพิ่มความอร่อยยิ่งไปด้วยอ่ะ ชอบชื่อคู่ฝาแฝดจุง ^^
    #918
    0
  24. #917 som~~som (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 เมษายน 2556 / 20:22
    กริ๊ดดดดดดชอบมากกกกกกกก
    เซย์เดน+++++++++
    #917
    0
  25. #913 MokonaModoki_XD (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 เมษายน 2556 / 01:05
    พี่เม ทิ้งท้ายไว้ได้น่ากรี๊ดมาก~>< เซย์มีอารมณ์หวงน้องสาวหรือว่าหวงแบบอย่างอื่นกันแน่นะ-.,-555
    อยากอ่านต่อแล้ววว>'3
    #913
    0