Medico Z เซย์เดนกับสาวใสข้างบ้าน

ตอนที่ 11 : PLOY

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,198
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    3 ก.ย. 63

10

Ploy

พลอย

 


 #เปิดเทอม

ฉันสูดลมหายใจเข้าปอดฟอดใหญ่ ไม่มีวันไหนที่ฉันจะเศร้ากับการที่ไม่มีคุณแม่อยู่ด้วยมากขนาดนี้ ปกติทุกเช้าเมื่อฉันลงมาที่ห้องครัวจะต้องเห็นคุณแม่....และอาหารเช้าแสนอร่อยวางอยู่บนโต๊ะ TOT ยิ่งเมื่อตระหนักได้ว่าจะไม่มีของอร่อยกินไปอีกหนึ่งปีเลยเดียว โฮก~ มันเป็นความจริงอันน่าสะเทือนขวัญจริงๆ ค่ะ

มอร์นิ่ง”

เอ่อ มอร์นิ่ง”

ฉันไม่คิดว่าเซย์เดนจะลงมาที่ห้องครัวไวแบบนี้ ที่จริงวันนี้ฉันตื่นไวกว่าปกติด เพราะต้องเตรียมอาหารเช้ากินเอง ฉันไม่กล้ารบกวนให้คุณพ่อต้องต้องมาทำอาหารเช้าให้แทนคุณแม่ด้วย ท่านเองก็มีงานที่มหาวิทยาลัยล้นมืออยู่แล้ว เป็นฉันต่างหากที่ควรจะทำหน้าที่นี้แทนคุณแม่

นายลงมาเช้าจัง”

ก็นึกขึ้นได้ว่าไม่มีน้าเปิ้ลทำข้าวเช้าให้กินแล้ว เลยลงมาไวกว่าปกติ รู้มั้ย... นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกเสียใจที่น้าเปิ้ลไม่อยู่นะเนี่ย”

สำหรับฉันเป็นทวีคูณเลยล่ะ TOT”

เอาหน่าๆ ไม่ต้องเศร้าหรอก เดี๋ยวเราทำอะไรกินเองก็ได้ ไม่ยากนักหรอก ก่อนหน้านี้ฉันก็หาอะไรกินเองเป็นประจำทุกเช้าอยู่แล้ว”

คงเป็นคอนเฟลกใส่นมกับขนมปังทาแยมทั้งเทอมแหงๆ

ฮือ ฉันอยากกินออมเลต ไส้กกรอกอดอมควันแล้วก็ซุปข้าวโพดอ้ะ!!

ที่จริงเราทำต้มจืดได้นะ ง่ายมากๆ”

ง่ายจริงเหรอ”

ต้มน้ำใส่คนอร์เป็นก้อน ใส่หมู ใส่ผัก ใส่วุ้นเส้น... เธอคิดว่าไง”

ไม่ใส่ผักน่ะดีที่สุด

ฮ่าๆๆ ไม่มีทาง =_=”

เขาบอกเสียงเข้มแล้วก็เปิดตู้เย็นหยิบข้าวของออกมาทำต้มจืดทันที นี่แปลว่าฉันต้องกินผักเป็นกระบุงอีกแล้วงั้นเหรอ...  เขาหยิบผักออกมาเยอะแยะราวกับเพิ่งไปขนมาจากสวน ฉันรีบคิดแผนการในใจว่าจะแอบเก็บพวกมันเข้าไปในตู้เย็นตอนเขาเผลอ แต่เซย์เดนขอให้ฉันช่วยรองน้ำใส่หม้อแล้วก็ยกขึ้นเตา (ที่จริงเขายกขึ้นเตา จุดไฟ แล้วก็ให้ฉันใส่ก้อนคนอร์ลงไป) เมื่อฉันกลับหันมาหาอีกทีเขาก็หั่นผักทั้งกระบุงเสร็จเรียบร้อยซะงั้น เวรกรรม!

คิดว่าน่าจะได้ที่แล้วล่ะ ใส่วุ้นเส้นลงแป้ปเดียวก็สุกแล้ว”

อื้อ”

ฉันแทบไม่ได้ทำอะไรเลยนอกเสียจากมองดูเชฟกระทะเหล็กจัดการทุกอย่างเองหมด ท่าทางเขาคล่องแคล่วกว่าที่ฉันคาดการเอาไว้มาก แถมรู้ขั้นตอนวิธีการทำที่ถูกต้องด้วย อย่างผักอะไรควรใส่ก่อนใส่หลังอย่าเงี้ย (ถ้าลองให้ฉันทำละก็ ทุกอย่างรวมกันในตูมเดียวค่ะ!) ในขณะที่เขากำลังตั้งใจกับต้มจืด ส่วนฉันก็อาศัยจังหวะนี้มองเซย์เดนในอิริยาบถต่างๆ เพราะเดี๋ยวนี้มันไม่ง่ายเลยที่ฉันจะได้มองเขาเต็มตาแบบนี้ ดูเหมือนพักหลังๆ เขาจะมีปฏิกิริยาไวมากเวลาที่ฉันมองเขาเกินสามวินาที เมื่อฉันยังไม่อยากถูกตราหน้าว่าเป็นยัยโรคจิตก็ต้องแอบมองเขาทีเผลออย่างเนี่ยละ

เสร็จแล้ว”

ต้มจืดหม้อนี่แค่สิบกว่านาทีเองเหรอเนี่ย ต้องขอลองชิมหน่อยซะแล้ว”

มานี่สิ”

เซย์เดนใช้ช้อนยาวตักน้ำต้มจืดขึ้นมา เขาเป่ามันสองสามครั้ง....

เหวอ O_O อย่าบอกนะว่าจะป้อนกันแบบนี้

เอ้า ชิมสิไม่น่าจะร้อนแล้ว”

ตึกตัก~

เสียงหัวใจฉันดังระเบิดระเบ้อไปแล้ว พระเจ้า! ฉันกลืนน้ำลายลงแล้วก็เอื้อมมือไปหยิบช้อนจากมือเขา แต่เสียงจิ๊ เหมือนไม่พอใจดังมาจากคนตัวสูงตรงหน้า

ชิมอย่างเดียว ไม่ต้องจับ”

กะ...ก็ได้”

อีแค่เขาป้อนต้มจืดใส่ปากเท่านั้นเองนะ โอ๊ย~ หัวใจบ้านี่หยุดเต้นเป็นบ้าเป็นหลังแบบนี้ได้ม้ายย~

เป็นไง”

เขาถามอย่างคาดหวัง ฉันพยายามเพ่งความสนใจไปที่ปุ่มรับรสที่ปลายลิ้นสุดฤทธิ์ แต่ให้ตายเถอะ! ฉันตื่นเต้นจนไม่รู้เลยว่ามันเป็นรสอะไรบ้าง

โอ้ย! เมื่อกี้นายตักมานิดเดียวฉันจะไปรู้รสอะไรล่ะ เอามานี่!”

ฉันแย่งช้อนแล้วก็เดินไปตักต้มจืดมาลองชิมซะเอง

ระวังมัน...”

พรวดดดด~

อ๊ายยย ร้อนๆๆๆ TOT”

เธอนี่นะ! ดื่มน้ำเข้าไปเร็ว”

เขาหันไปรินน้ำใส่แก้วแล้วส่งให้ฉันที่กำลังดิ้นพล่านเพราะลิ้นลวก ปัดโธ่เอ๊ย ทำไมอะไรไม่ได้ดั่งใจยังงี้น้า  

อึกอึก~

แฮ่ก ค่อยยังช่วยหน่อย ฉันรู้สึกได้ว่าลิ้นพองเป็นตัวอึ่งอ่างแล้วมั้ง

ไหน เป็นไงบ้าง”

เขาไม่ใช่แค่ถามแต่กลับขยับมาประชิดตัวแล้วก็ช้อนคางฉันขึ้น

เอ๊ะ โอ๊ะ อ๊ะ....

ตึกตัก~

เขาจะรู้หรือเปล่าว่าเราใกล้ชิดกันมากแค่ไหนตอนนี้ ตอนที่เขาใช้นิ้วโป้งไล้ที่ริมฝีปากฉันเบาๆ มันเกือบทำให้ฉันแข้งขาอ่อนจนทรงตัวไม่อยู่

“...”

วินาทีเราสบตากัน ฉันอยากจะถอยกลับไปแต่ตัวฉันในตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับคนที่ตัดสินใจกระโจนลงไปในมหาสมุทร แต่ละวินาทีที่ดำดิ่งลงไปในดวงตาสีเทาอ่อนอันน่าหลงใหลนั่น ฉันก็รู้ตัวว่าไม่อาจไปไหนไม่ได้อีกแล้ว ฉันทำได้แค่รอให้เขามาปลดปล่อยฉันออกไป...

เด็กๆ ทำอะไรกันอยู่ พ่อได้กลิ่นหอมฉุยไปถึงข้างบนแหน่ะ”

ฉันผละออกจากเซย์เดนเมื่อได้ยินเสียงคุณพ่อที่เหมือนกับระฆังข้างเวทีมวย ฉันถอยออกห่างจากเขาให้มากที่สุดราวกับอีกฝ่ายเป็นระเบิดยังไงยังงั้น

ผมกับแพนเจียลองทำต้มจืดดูครับ น้าแซมลงมาได้จังหวะพอดี ทานด้วยกันนะฮะ”

ฮ่าๆ ฝีมือเซย์กับแพนเจียแบบนี้ น้าไม่พลาดแน่นอน”

ดะ..เดี๋ยวหนูเอาน้ำให้นะคะ”

ขอบใจจ๊ะลูก”

ฉันรีบหันไปเปิดตู้เย็นแล้วก็รินน้ำใส่แก้วทีละใบ รู้สึกหน้าร้อนผ่าวอย่างกับเพิ่งโดนย่างมาหมาดๆ เมื่อกี้นี่มันคือเรื่องบ้าอะไรเนี่ย! ทำไมฉันถึงไปจ้องหน้าเขาแบบนั้น T///T น่าอายชะมัด ป่านนี้เซย์เดนคงรู้แล้วละมั้งว่าฉันแอบคิดอะไรกับเขา เขาต้องรู้แน่ๆ ฮือออ ~ แต่แล้วเสียงกระซิบๆ เล็กในหัวก็ดังว่า

เขาเองก็มองเธอเหมือนกันนะ...”

จริงเหรอ? บ้าน่ะ! เธอกำลังคิดเข้าข้างตัวเองอยู่หรือเปล่า

ทำไมเขาไม่หลบสายตาล่ะ...เขาปล่อยให้มันเกิดขึ้น เธอก็รู้

หยุดๆๆ ฉันบอกเสียงกระซิบนั่นให้เงียบลง เขาอาจจะมองฉันเพราะฉันดันไปจ้องเขาปานจะกินแบบนั้นน่ะสิ เซย์เดนคงไม่ได้รู้สึกแบบเดียวกับที่ฉันรู้สึกกับเขาหรอก การที่เขาไม่หลบสายตาแต่กลับใช้มันจับจ้องฉันแบบนั้น... มันไม่ได้มีความหมายอะไรทั้งนั้นหรอก ไม่...

เธอไม่ได้คิดอย่างนั้นสักหน่อยแพนเจีย...’

...

ให้ตายสิ ฉันไม่อยากยอมรับเลยว่าเสียงกระซิบนั่นพูดถูกต้องจริงๆ

หัวใจฉันพองโตเหลือเกิน

 

 

 

#โรงเรียนเซนส์ลีโอนาร์ด

ฉันสแกนบัตรนักเรียนของตัวเองแล้วก็เดินตามเซย์เดนไปอย่างติดๆ หลังจากเหตุการณ์อายส์คอนแทคเมื่อเช้านี่ เราก็ไม่ได้พูดอะไรกันสักเท่าไหร่ ในรถคุณพ่อก็ชวนเซย์เดนคุยเรื่องบอลพรีเมียร์ลีกคู่เมื่อคืน ระหว่างทางมาโรงเรียนฉันก็เดินตามหลังเขาห่างๆ โดยที่อีกฝ่ายหันมามองตามเป็นระยะๆ โดยไม่ได้พูดอะไรมากนัก เหมือนแค่จะเช็คให้แน่ใจว่าฉันเดินตามหลังเขาอยู่หรือเปล่าแค่นั้นล่ะ

มาแล้วเหรอไอ้เซย์! เฮ้ ว่าไงแพนเจีย!”

ฮาย ^^”

ฉันทักอัพกลับ เขายิ้มให้นิดหน่อยแล้วก็กระโจนเข้ามากอดไหล่เซย์เดนด้วยท่าทางสนิทสนม

ส่งไลน์ไปไม่ตอบหน่อยวะ”

ไม่ได้เช็ค แกมีไรเหรอ”

งั้นแกต้องโคตรเซอร์ไพรส์แน่!! พลอยกลับมาแล้วนะ”

ฉันตั้งใจว่าจะเดินเข้าไปในตึกเรียนเลย แต่กลับชะงักเท้าและเงี่ยหูฟังสองคนนั้นคุยกันโดยไม่ได้ตั้งใจ ยิ่งพวกเขาพูดถึงใครคนหนึ่งที่ฉันไม่ได้เคยได้ยินชื่อมาก่อน (ท่าทางจะเป็นผู้หญิงซะด้วย) เท้าของฉันก็ก้าวไปข้างหน้าช้าลงเรื่อยๆ โดยไม่รู้ตัว

อะไรนะ”

พลอยกลับมาแล้ว! วันนี้เลย!!”

พูดเป็นเล่น”

จะโกหกทำไมฟ่ะ ตอนนี้ยัยนั่นกำลังเอาของฝากมาแจกอยู่เนี่ย”

“...”

ทำไมแกทำหน้านิ่งยังงั้นวะ ไม่ดีใจที่จะได้เจอแฟนไงไอ้กร๊วกเอ้ย! ตั้งเป็นปีเชียวนะ”

กึก...

ฉันหยุดเท้า สมองกำลังประมวลสิ่งที่เพิ่งได้ยินจากปากของอัพเมื่อกี้

ฟะ...แฟน เหรอ

ผู้หญิงที่ชื่อพลอยคือแฟนของเซย์เดนยังงั้นเหรอ?

ราวกับหัวใจฉันหล่นวูบลงไปที่พื้น รู้สึกเย็นเฉียบไปทั้งตัว

ตายยากจริงๆ พูดถึงก็มาเลย”

สายตาของฉันโฟกัสไปยังผู้หญิงที่กำลังเดินตรงมาทางนี้โดยอัตโนมัติ เด็กผู้หญิงหน้าตาสะสวย มีรอยยิ้มอันน่ารักจับใจ เพียงแค่เสี้ยววินาทีที่ฉันมองใบหน้านั้น... ความทรงจำก็ผุดขึ้นมาในสมอง

 

'อ้อ! ถ้าเธอซื้อพวงกุญแจอันนี้น่ะ ที่ร้านเค้ามีบริการเขียนชื่อให้ฟรีด้วยล่ะ'

 

เธอคือเด็กผู้หญิงคนนั้น!!

ฮายเซย์

“...”

เอ่อ...แฮ่ะๆ”

“...”

บรรยากาศมาคุๆ แบบนี้มันคืออะไรฟะ =_= เฮ้ย ไอ้เซย์ แกไม่ตอบพลอยหน่อยวะ หรือว่าแกลืมหน้าแฟนตัวเองไปแล้ววะเนี่ย!!”

เซย์เดนยังคงมองเด็กสาวที่มายืนอยู่ตรงหน้าอย่างนิ่งๆ ก่อนจะพูดว่า

ไม่ลืมหรอก ไงพลอย กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ เราไม่เห็นรู้เรื่องเลย”

สักพักแล้วล่ะ พอดีที่บ้านพลอยมีเรื่องยุ่งๆ เกี่ยวอาการป่วยของคุณตาน่ะ อีกอย่างตอนกลับจากอเมริกาก็เป็นช่วงสอบไฟนอลเทอมสองพอดี โรงเรียนเลยบอกให้มาอีกทีตอนเปิดเทอมใหม่ไปเลย...”

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ อย่างน้อยก็น่าจะบอกว่ากลับจากอเมริกาแล้ว”

นั่นสิ... พลอยขอโทษนะ”

เด็กสาวก้มหน้าลงเล็กน้อยราวกับรู้สึกผิด แต่เธอก็ยังพยายามยิ้มออกมาแม้ว่าเซย์เดนจะทำหน้านิ่งและส่งกระแสความไม่พอใจออกมาทางสายตาคมๆ คู่นั้น ฉันมองคนทั้งคู่ด้วยความรู้สึกที่เหมือนเป็นส่วนเกิน ค่อยๆ ถอยหลังออกไปจากฉาก

พวกเขา...เป็นแฟนกัน..งั้นเหรอ

นี่เป็นความจริงใช่มั้ย รู้สึกฟ้าฝ่าลงมากลางแจ้ง ร่างกายของฉันกำลังสั่นน้อยๆ กับความจริงตรงหน้า

เออ ไอ้เซย์ไม่แนะนำยัยพลอยให้รู้จักแพนเจียหน่อยล่ะ”

อัพพูดเสร็จก็ดึงฉันให้ไปยืนข้างๆ เซย์เดนโดยไม่ทันตั้งตัว แรงดึงของอัพทำให้ฉันเซไปกระแทกกับไหล่อีกฝ่ายเบาๆ เซย์เดนจึงต้อบโอบไหล่เพื่อประคองฉันไว้

ระวัง...”

ฉันไม่เป็นไรแล้ว!”

ฉันรีบพูดแล้วก็ขยับตัวออกจากแขนของเขา ไม่ยอมสบตาอีกฝ่ายเพราะกลัวว่าเขาจะเห็นอาการที่ฉันกำลังซ่อนไว้อยู่ ฉันขบริมฝีปากและบังคับให้ตัวเองหยุดสั่น

อ้ะ! สาวน้อยคนนั้นนั่นเอง จำฉันได้มั้ย ที่เราเจอกันในร้านกิ๊ฟช้อปไง”

จะ...จ้ะ”

อ้าว พวกเธอเคยเจอกันมาก่อนด้วยเหรอ โลกกลมแฮะ! นี่แพนเจีย น้องสาวของไอ้เซย์มัน”

เอ๋ น้องสาว?”

เฮ้ย ไม่สิ ลูกพี่ลูกน้องต่างหาก แต่ตอนนี้แพนเจียกลายเป็นลูกสาวไอ้เซย์ไปแล้ว มันหวงอย่างกับพ่องั้นล่ะ ดุเหมือนงูจงอางไม่มีผิด”

คำพูดไม่รู้เรื่องรู้ราวของอัพทำให้ฉันอึดอัดเสียจนเหมือนหายใจไม่ออก หากใครรู้เข้าว่าฉันไม่ใช่ญาติกับเซย์เดน มันจะเกิดอะไรขึ้น... พระเจ้า ฉันยอมแลกทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตเพื่อจะหายตัวไปจากตรงนี้ตลอดกาล แล้วนี่ฉันมัวมายืนบื้ออะไรอยู่ตรงนี้ ก้าวเท้าออกไปสิแพนเจีย รีบไปก่อนที่น้ำตาเธอจะไหลออกมาประจานตัวเองนะ

งะ...งั้นเหรอ เพิ่งรู้ว่าเซย์มีลูกพี่ลูกน้องน่ารักแบบนี้ เราชื่อพลอยนะ

ยะ..ยินดีที่ได้รู้จัก ฉัน...ไปก่อนนะ!”

ฉันบอกเร็วๆ แล้วก็สาวเท้าตรงไปที่ตึก แต่ถูกตัวคว้าแขนเอาไว้และเมื่อหันไปก็เป็นเซย์เดนนั่นเอง

เธอเป็นอะไรหรือเปล่า สีหน้า...ไม่ดีเลย”

เขาคงพบร่องรอยอะไรสักอย่างในดวงตาของฉันในวินาทีที่เราสบตากัน แต่ฉันพยายามสะกดกลั้นมันไว้ ในใจก็เอาแต่ตัดพ้อเขาไม่จบสิ้น

นายใจร้ายมากเซย์เดน...

ทำไมนายไม่เคยบอกฉันสักคำว่านายมีแฟนอยู่แล้ว

ฉันไม่เป็นไร ปล่อยเถอะ”

แน่ใจนะ”

“...”

แพนเจีย?”

ปล่อย”

“...”

บอกให้ปล่อย!!”

ฉันบอกน้ำเสียงที่ดังกว่าปกติจนตัวเองยังตกใจ แต่เขาจะต้องการอะไรจากฉันอีก ปล่อยให้ฉันอยู่เงียบๆ คนเดียวไม่ได้เหรอ เมื่อเซย์เดนคืนอิสรภาพให้พร้อมๆ กับสีหน้าทั้งกังวลและตกใจ ฉันก็รีบวิ่งเข้าไปในตึกทันที

ฮึก...

น้ำตาฉันไหลออกมาไม่ขาดสาย เสียงสะอื้นอันน่าสมเพชนั่นเสียจนฉันต้องเอามือปิดปากตัวเองไว้ ฉันหยุดวิ่งแล้วก็พิงตัวลงไปที่ข้างกำแพงอย่างหมดแรง

เห็นหรือยังว่าพี่พลอยกลับมาแล้ว”

ไหนๆๆ”

ยืนอยู่คุยกับพี่เซย์หน้าตึกไง ยังเป็นแฟนกันอยู่หรือเปล่านะ”

แหกตาดูสิ คุยกันท่าทางสนิมสนมแบบนั้นน่ะ คงคบกันอยู่นั่นล่ะ”

กรี้ด พี่เซย์นี่มั่นคงจังเลยเนอะ พี่พลอยไปแลกเปลี่ยนที่อเมริกาตั้งหนึ่งปี เขาก็ไม่นอกใจไปคบคนอื่น อิจฉาชะมัดเลย!”

นั่นสิ อย่างพี่เซย์หาใหม่ได้สบายอยู่แล้วเนอะ”

แต่ว่าพอเขายืนคู่กันก็ดูน่ารักดีนะ”

เหรอ ก็ดีอะนะ แต่ฉันว่าพี่พลอยดูจืดๆ ไปนิดอ่ะ แต่ก็น่ารักแหละเวลาเค้ายิ้ม”

ใช่ๆ ฉันว่าพี่เค้าน่ารักตรงมีลักยิ้มเนี่ยละ ฉันไปทำศัลยกรรมลักยิ้มมั้งดีกว่า!”

เออ น่าสนอ่ะ คนมีลักยิ้มมันมีเสน่ห์อ่ะ”

แต่พวกเราไปทำมันจะเป็นเสนียดปะวะ”

ฮ่าๆๆ”

เสียงกลุ่มเด็กผู้หญิงรุ่นน้องบอกให้ฉันรับรู้เรื่องราวของพวกเขามากขึ้น แต่ทุกคำก็ยิ่งกรีดใจฉันมากขึ้นเท่านั้น ที่เซย์เดนเห็นฉันเป็นเพียงน้องสาวคนหนึ่งก็เพราะแบบนี้นี่เอง... เขามีคนรักอยู่แล้ว และเขาก็รักเธอคนนั้นมากเสียจนไม่มีสิ่งใดมาสั่นคลอนจิตใจของเขาได้เลย

ความจริงที่ว่าเซย์เดนไม่เคยชอบฉันเลยสักนิดมันเจ็บปวดจนฉันยืนแทบไม่ไหว

ฮึก...

ฉันทิ้งตัวลงที่พื้น กอดเข่าและซบหน้าลงกับฝ่ามือตัวเองอยู่หลายนาที นี่สินะรสชาติของคนอกหัก... ที่แท้มันเป็นแบบนี้นี่เอง ฉันกอดความผิดหวังเอาไว้ด้วยน้ำตาที่ไหลออกมาไม่หยุด พยายามบอกตัวเองให้เข้มแข้ง เช็ดคราบน้ำตา สูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ เธอร้องไห้ที่นี่ไม่ได้นะเข้าใจมั้ย... ไม่งั้นทุกคนจะรู้เรื่องนี้หมด ทุกคนจะสงสัย ทุกคนจะถามและเธอก็คงตอบไม่ได้ว่าเป็นเพราะอะไรเธอถึงฟูมฟายแบบนี้...

 อย่าร้อง... อย่าร้องนะเข้าใจมั้ยแพนเจีย อย่างน้อยเธอก็ยังพอมีศักดิ์ศรีเหลืออยู่บ้าง ยังไม่มีใครรู้เรื่องนี้นี่สักหน่อย... พวกเขาจะได้ไม่มองเธออย่างสมเพชเวทนาทุกครั้งที่ต้องเจอกันไงล่ะ

กริ๊งงงง~~

เสียงออดเข้าช่วงเช้าดังขึ้นเป็นจังหวะพอดีกับที่ฉันเช็ดคราบน้ำตาหยดสุดท้ายออกจากแก้ม ฉันเป่าลมเข้าออกทางปากสองสามครั้ง ตบแก้มตัวเองเพื่อเรียกสติกลับมา

ยิ้มเข้าไว้แพนเจีย อย่าร้อง อย่าร้องไห้นะ!

พอกลับถึงบ้านเมื่อไหร่เธอค่อยร้องให้โลกแตกไปเลย เข้าใจมั้ย!

ฉันก้าวเท้าแล้วก็เดินตรงไปที่ห้องเรียนของตัวเอง แต่ยิ่งฉันเดินไปใกล้ห้องเท่าไหร่ สายตาของเพื่อนร่วมระดับชั้นก็ยิ่งมองตรงมาที่ฉันมากขึ้นเท่านั้น เมื่อมาถึงหน้าห้องตัวเอง ทุกคนก็ยิ่งจ้องฉันและซุบซิบไม่หยุด

เกิดอะไรขึ้นกันแน่

 

'คำสารภาพ :

เราไม่ได้เป็นญาติของเซย์เดนหรอก เราหลอกทุกคนในโรงเรียน

ตอนนี้เราอึดอัดใจมากที่โกหกคนอื่นๆ ไปแบบนั้น

เพราะเราแอบชอบเขาอยู่ เราชอบเซย์เดน

                                                                แพนเจีย'

 

 

ฉันรู้สึกเย็นวาบไปทั่วสันหลัง มองข้อความที่ปรากฏอยู่บนจอโปรเจคเตอร์ที่อยู่หน้าชั้นเรียนอย่างตัวสั่นจนควบคุมไม่อยู่

ใครทำแบบนี้... ใคร... ใคร...

ในขณะที่ฉันเฝ้าถามสมองอีกซีกก็จินตนาการไปถึงตอนที่เซย์เดนกับแฟนของเขามาเห็นข้อความนี้ละ พระเจ้า ไม่นะ...ไม่!! ฉันจะทำยังไงดี... ฉันต้องปิดคอมทุกเครื่อง ปิดเครื่องโปรเจคเตอร์ ฉันก้าวเท้าไปข้างหน้าแต่ขากลับสั่นไม่หยุด สูดลมหายใจอย่างเอาเป็นเอาตาย แต่ทำเท่าไหร่อากาศก็ไม่เข้ามาในปอด.... และแล้วโลกของฉันเริ่มมืดลง...

ฟึบ

อุ้ย เป็นลมไปแล้วเหรอ”

น่าสมเพชจริงๆ

ยัยพวกใจดำ! ดีแต่หน้าสวยจริงๆ สินะ ถอยไป! ฉันจัดการเอง”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 




 

คุยกันเล่นๆ

ทิ้งระเบิดอีกตูมมมมม 55555

นี่อาจจะเป็นตอนสุดท้ายที่ได้มาอัพหรือเปล่าหว่า หน้าปกนิยายออกมาให้ชมกันแว้วน้า (มาไวกว่าที่คิดเยอะเลย) ลงนิยายไปประมาณครึ่งเล่มพอดิบพอดีเลยแฮะ เดี๋ยวเมขอดูก่อนนะว่าอาทิตย์หน้าจะยังอัพได้อยู่มั้ย เพราะถ้าหนังสือขึ้นหน้าเว็ปแล้วก็ไม่ควรเอานิยายมาอัพต่ออ่ะนะ เห็นว่าน่าจะออกประมาณกลางๆ หรือไม่ก็ค่อนไปทางท้ายเดือน รอกันอีกหน่อยนะจ้า

หลังจากนี้เรื่องจะเข้มข้นมว้ากกกกก มีตัวละครกวนๆ อีกตัวเพิ่มเข้ามาด้วย ฮ่าๆๆ อยากให้ได้อ่านกันเร็วๆ จัง (เมถึงมาอัพไวติดกันสองตอนยังงี้ไง อยากเห็นฟีดแบคเร็วๆ อ๊ะ >.<) เอาปกมาแปะให้ดูที่นี่ด้วย เผื่อใครยังไม่เห็นที่เพจ น่ารักเว่อพร้อมชื่อเรื่องที่ทำให้โลกสะพรึง!!! 5555555

 

เซย์เดนกับสาวใสข้างบ้าน

เอากันตรงๆ ขายตรงๆ ไม่อ้อมค้อมไปเลย 555555 และอย่างที่หลายๆ ทวิตหรือคอมเม้นในเพจว่ามาคือ ชื่อนิยายในเซ็ทนี้จะเป็นชื่อพระเอกขึ้นหมดแบบนี้หรือเปล่า คำตอบก็คือ.... ถูกต้องนะค้าบบบบบ!!! (เหวอ!! =[]=) คือเมเป็นคนครีเอจชื่อไม่เก่งอ่ะ แล้วพวกแนวนายจอมแสบ หนุ่มจอมป่วน บลาๆๆ คือมันเยอะแล้วนะ แล้วแจ่มใสออกนิยายมาเป็นร้อยๆ เล่มแล้ว สำหรับเมคือ...โคตรตันอ่ะ ไม่รู้จะพลิกชื่อยังไงแล้ว เลยตัดสินใจใช้แบบนี้เลย ทำอะไรใหม่ๆ บ้างจะได้ไม่จำเจ (สำหรับเม เมคิดว่าโอเคนะ) แต่ก็มีกระแสเล็กๆ พูดว่าแบบ... ออกมาได้ไงชื่ออย่างนี้ พออ่านแล้วก็... เอ... นี่เราต้องใช้พวกหนุ่มน่ารักกับสาวใสข้างบ้านหรอมันถึงจะเวิร์ค คือจะต้องเป็นสเต็ปนั่นเท่านั้นใช่มั้ย / ชื่อเรื่องไม่เห็นโดนเลย... บร้ะ! ถ้าแบบนี้ไม่โดน ไม่แปลกก็ไม่รู้จะว่ายังไงแย้ววววว หรือต้องเป็นหนุ่มเท่กับสาวใสข้างบ้านค่ะ อันนี้ถึงจะโดนหรอ TT__TT มีคนไม่ชอบ ก็ต้องมีคนชอบ (๕๕๕๕๕) เสียงตอบรับในแง่บวกก็เยอะมากแบบถล่มทลาย ขอบคุณทุกคนนะคะ เรามาสร้างสรรค์อะไรใหม่ๆ ด้วยกันเนอะ จุ้บ!

เดี๋ยวออกมาเป็นแพ็คเมื่อไหร่ ชื่อพระเอกเด่นอยู่บนหน้าปกทุกเล่ม มันก็คงจะดีเอง(มั้ง) เมตั้งใจทำนิยายเรื่องนี้ให้เหมือนกับซีรี่ย์สักเรื่อง คือเล่มต่อไปก็เหมือน seasons ใหม่ไปเรื่อยๆ ชื่อหนังสือก็เหมือนชื่อตอน แล้วชื่อตอนก็เป็นชื่อพระเอกแต่ละคนนั่นเอง =.,= ส่วนเรื่องหน้าปก คงไม่ต้องบรรยายใดๆ แว้ว พอเรมินทำออกมาสวยมากกกกกกกก น่ารักน่าชัง กรี๊ดดดด >O< อ่านจบแล้วอย่าลืมส่งฟีดแบคหน่อยน้า คนเขียนจิได้มีกำลังใจ กระซิกกกก

 

เม112

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,513 ความคิดเห็น

  1. #1500 Biikiiz (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2557 / 01:11
    ว่าแล้วววววววววววววววว !!!!!!!
    ระหว่างนิดกับสามสาวมันต้องมีอะไรแน่ๆ =*=
    #1,500
    0
  2. #1496 สี่ เหลี่ยม ' ▽ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มีนาคม 2557 / 16:11
    นิดเลววววววววววว สงสารเเพนเจีย
    #1,496
    0
  3. #1470 มัท (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มกราคม 2557 / 08:10
    ไรท์สู้ๆๆๆค่ะ
    #1,470
    0
  4. #1458 แกม'แต๊บป (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2556 / 17:08
    นิดชัวร์ กล้าแฉมากกกกกก
    #1,458
    0
  5. #1445 vampire.USA (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2556 / 23:49
    สงสารแพนเจียยยยย TT'
    #1,445
    0
  6. #1415 Modame (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2556 / 16:57
    แงๆๆๆ สงสาร แพนเจียง่ะ ToT
    #1,415
    0
  7. #1393 Ray_Ban (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2556 / 10:48
    สงสารแพนเจีย แงงงงงงง TOT
    ปล. รู้สึกผิดค่ะ เราก็ชื่อพลอย 55555555555555555
    #1,393
    0
  8. #1344 me_kray (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2556 / 22:13
    คนที่มาช่วยคือพลอยป่ะเนี่ย โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ จะร้อง
    #1,344
    0
  9. #1343 Yam (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2556 / 20:31
    อยากให้มีมือที่สามมาชอบแพนเจียบ้างอะ เอาให้เซเดนหึงซะหน่อย ฮึ่ยยยยย! มีมั่ยพี่เม
    #1,343
    0
  10. #1342 ่่่่่่jane (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2556 / 19:48
    แพนเจียไปทำร้ายใคร ทำมั้ยต้องทำกับแพนเจียแบบนี้ 

    พี่เมอัพต่ออีกตอนเถอะ *.*
    #1,342
    0
  11. #1340 keep_on (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2556 / 16:34
    คิดว่าที่มาช่วยเป็น ผู้ชายอ่ะ -.,- ที่เลิกกับแฟนแล้วแอบส่งของมาเจียใช่มะ 
    งื้ออออ.. ปกน่ารักอ่ะ ♥..♥  ชักอยากเห็นคนอื่นในกลุ่ม Medico แล้วสิ 
    ฟินนน..

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 10 พฤษภาคม 2556 / 19:29
    #1,340
    0
  12. #1338 jaja...jra (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2556 / 15:06
    สงสารแพนเจียยยยย
    นิดเป็นคนปล่อยข่าวรึเปล่าอ่ะพี่เม? แล้วใครมาช่วยแพนเจียไว้><
    หนังสือออกหนูซื้อแน่ค่ะ> #1,338
    0
  13. #1337 witty_wiz (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2556 / 09:39
    ยัยนิดเเน่!!!!!เเสบนักนะพวกเเก๊งสามสาวเตือนเเพนเจียไว้เเล้วเราก้อว่าอยู่ว่ามันเเปลกๆยังไงไม่รู้ เราคิดว่านังนิดน่ะอยากหาคนให้มาดูถูกเเพนเจียเเทนตัวเองจะได้ไม่ต้องมาด่าว่าตัวเองเหอะ;(เเน่เลยเเผนสูงจิงวุ้ยสงสารนางเอก เเต่ออกช้าจังค่ะเปิดเทอมพอดีอ่ะเเต่จะซื้งเเน่นอนจ้า
    #1,337
    0
  14. #1336 MaLilA_MaLi (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2556 / 01:42
    ใคร ยัยนิด ชัวร์ !!!!!! อยากอ่านต่อ พี่เมย์ !!!!!!
    #1,336
    0
  15. #1330 me too (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2556 / 19:35
    พี่เมย์จ๋าาาา >.< หนูซื้อแน่นอนนนนน!!

    วันที่22เจอกันนน 555+

    #1,330
    0
  16. #1328 ลอยคอ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2556 / 14:06
    ซันจะมารึป่าว ???
    #1,328
    0
  17. #1327 ladyanne (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2556 / 14:03
    ออกมาปุ้บซื้อปั้บ >< หนุกเฟ่ออออออ~
    #1,327
    0
  18. #1326 MZ1210 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2556 / 13:47
    สงสารแพนเจียอ่า อยากอ่านเร็วๆจัง จะรอน่ะค่ะ
    #1,326
    0
  19. #1325 Boyinshaow (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2556 / 10:03
    ค้างอะพี่เมย์ TT มาอัพต่อไวๆนะ :)
    #1,325
    0
  20. #1324 GN_Z (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2556 / 02:15
    ชอบมากเลย+สนุกมากๆๆ!!!!! ทำให้ครบ 6 เล่มเลยนะ^^
    #1,324
    0
  21. #1323 ควายไทยจะไปเกาหลี (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2556 / 01:18
    สนุกเว่อร์อ่ะ >___________< สงสารแพนเจียจังงง TOT จองก่อนเลย 1 เล่ม ฮ่าๆๆๆๆ



    #1,323
    0
  22. #1319 A-sci (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2556 / 22:06
    พี่เมย์!!!!!!!!!
    มาอัพตอนใหม่เร็วๆสิคะ!! ใจหนูจะขาดแย้ววว >[]<
    #1,319
    0
  23. #1318 Treasure's Shiro (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2556 / 22:04
    เจ็บอ่ะ เจ็บสุดๆ T^T สงสารนางเอก>_< ค้างคาแบบนี้ก็อยากฆ่ากันเลยนะ!
    #1,318
    0
  24. #1317 мooĸмooĸ' (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2556 / 21:28
    ฮือออออ เมื่อไหร่หนังสือจะออกทอยากได้แล้วค่าา
    พี่เมย์ตัดจบยังงี้ฆ่ากันดีกว่าา แง้
    แต่ชอบชื่อเรื่องนะคะ สั้นๆง่ายๆตรงตัวมาก <3
    #1,317
    0
  25. #1315 • Weiblich. y (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2556 / 20:16
    สงสารแพนเจียยยยย ;[];
    ดราม่าจริงด้วย แล้วโดนใครแกล้งเอาอีกนั่นน่ะ ใจร้ายยยยยย
    #1,315
    0