Medico Z เซย์เดนกับสาวใสข้างบ้าน

ตอนที่ 10 : Stop trynna steal my heart away

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,762
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    3 ก.ย. 63


 9

Stop trynna steal my heart away

หยุดพยามขโมยหัวใจฉันสักที

 

#วันเสาร์

ฉันตื่นในช่วงสายๆ นอนเล่นสักพักแล้วก็ตัดสินใจลุกจากเตียงสักที เมื่อเดินไปเปิดม่านฉันก็เจอเซย์เดนกำลังยืนอยู่ที่ระเบียงของห้องตัวเอง เขาสวมเสื้อกล้ามสีขาวกับกางเกงนอนขายาวและโบกมือทักทายนิดหน่อย ฉันโบกมือกลับแล้วก็ตระหนักได้ว่าตัวเองโชคดีชะมัดที่ได้อยู่บ้านติดกับคนที่ตัวเองชอบ ได้เจอเขาทุกๆ เช้าแม้จะเป็นวันหยุดโรงเรียนก็ตาม โฮะๆ  ต่อมาเขาก็ชูมือถือขึ้นแล้วก็ชี้นิ้วไปที่มันเป็นเชิงบอกให้เช็คข้อความดู เพียงเท่านั้นฉันก็เข้าใจความหมาย หมุนตัวไปหยิบมือถือที่วางอยู่บนหัวนอนขึ้นมาดู

 

วันนี้มีนัดติวที่บ้านอัพ เธอจะไปด้วยกันมั้ย

 

นัดติวเหรอ ฉันนึกภาพไม่ออกแฮะว่าพวกเขาจะนัดกันอ่านหนังสือได้จริงๆ

 

ไม่รู้สิ ขอคิดดูก่อน

 

ฉันพิมพ์ตอบกลับไป อันที่จริงบ้านเราก็อยู่ใกล้กันมากนะ แต่ถ้าจะคุยกันให้รู้เรื่องจริงๆ ด้วยระยะระหว่างห้องฉันกับห้องเซย์เดนก็ต้องตะโกนกันสักหน่อย พวกเราก็เลยส่งข้อความผ่านทางไลน์แทนที่จะปลุกชาวบ้านละแวกนั้นให้ตื่นมาฟังด้วย

 

ทำไมล่ะ เยลเป็นคนติวน่ะ

 

เยลติวให้งั้นเหรอ -_-^ นั่นล่ะยิ่งต้องขอคิดดูก่อนเข้าไปใหญ่เลย คนที่ไม่แตะหนังสือเลยอย่างนายนั่นเนี่ยนะจะมาสอนเพื่อน อัจฉริยะไม่ได้เกิดมาจากความว่างเปล่านะยะ มันก็ต้องเกิดจากการเรียนรู้ ค้นคว้า ศึกษามาก่อนสิ ต่อให้เยลฉลาดปราดเปรื่องจริงแต่ถ้าเขาไม่เคยอ่านหนังสือเลย (ฉันไม่เคยเห็นเลยล่ะ สาบาน!) ฉันก็ไม่เชื่อหรอกว่าเขาจะมีอะไรมาสอนเพื่อนได้

 

ฉันอ่านเองดีกว่า :) อีกอย่างเราไม่ได้เรียนเหมือนกันทุกตัวนะ

 

นั่นเป็นความจริง ฉันลงเรียนคล้ายๆ กับห้องเด็กศิลป์ในสายสามัญ มีวิชาคำนวณอยู่บ้างที่ดูว่ายากหน่อย แต่พวกเซย์เดนน่ะลงวิชาวิทย์คณิตสายโหดเป็นส่วนใหญ่ (ฉันยังทึ่ง) ที่จริงพวกนักเรียนห้องหนึ่งกับสองของโรงเรียนก็จะเป็นพวกหัวกะทิของโรงเรียนทั้งนั้น (ฉันถึงมาไม่ได้อยู่ห้องนั้นไงล่ะ -_-)

 

ก็ได้ แต่อย่าแปลกใจนะถ้าฉันคะแนนเยอะกว่าเธอ ;P ’

 

เมื่อได้อ่านข้อความที่เขาส่งมา ฉันก็ทำปากเบะแบบหมั่นไส้ใส่คนตรงกันข้าม อีกฝ่ายหัวเราะนิดหน่อยและนั่นพลอยทำให้ฉันอดยิ้มออกมาไม่ได้ด้วย

เธอไปหาอะไรกินเถอะ!”

เขาเอามือป้องปากแล้วตะโกนเบาๆ ฉันพยักหน้าเหมือนเข้าใจแล้วก็เดินลงที่ห้องครัว ไม่แน่เราอาจจะเจอกันด้านล่างอีกก็ได้ อย่าลืมนะว่าบ้านฉันกับเขามีทางเชื่อมติดกันแล้ว เท่ากับเราสามารถไปมาหาสู่กันได้ตลอดเวลาโดยไม่มีขอบเขต

คุณส่งคำตอบเรื่องทุนให้เขาไปหรือยังที่รัก”

ยังเลยค่ะ”

แล้วคุณจะตอบพวกเขาว่า...”

ฉันคงปฏิเสธค่ะแซม”

ไม่นะเปิ้ล! คุณคิดให้ถี่ถ้วนก่อนสักนิดเถอะ นี่เป็นโอกาสที่ดีมากจริงๆ และไม่ใช่ทุกคนที่จะได้รับโอกาสนี้ผมไม่อยากให้คุณพลาดมันไปเลยที่รัก”

 “ฉันทิ้งลูกไปตั้งเป็นปีไม่ได้หรอกค่ะ”

ฉันหยุดเท้าที่กำลังจะตรงเข้าไปในห้องครัวเมื่อได้ยินประโยคนี้จากคุณแม่ นี่มันเรื่องอะไรกัน สุดท้ายฉันก็ตัดสินใจแอบฟังพวกท่านคุยกันต่อที่หลังกำแพงแทนที่จะเดินเข้าไปในครัว

ผมก็อยู่นี่ทั้งคนนะเปิ้ล ผมจะดูแลลูกตอนที่คุณไม่อยู่เอง”

ฉันรู้ค่ะ... แต่ว่าตั้งแต่แพนเจียเกิดมา ฉันไม่เคยอยู่ห่างลูกเกินหนึ่งวันเลยด้วยซ้ำ แล้วจะให้ฉันไปอยู่ที่อังกฤษเป็นปี...”

บางครั้งมันก็จำเป็นนะเปิ้ล”

นี่ไม่ใช่เรื่องจำเป็นค่ะ ฉันเรียนที่ไทยก็ได้”

แต่ทุนนี่...”

เราจะไม่คุยเรื่องนี้กันแล้วค่ะแซม ฉันตัดสินใจแล้ว อีกอย่างคุณเองก็ยุ่งอยู่กับการสอนที่มหาวิทยาลัย คุณไม่มีเวลาว่างมากพอจะดูแลลูกหรอก”

เปิ้ล ผมก็พ่อของแพนเจียนะ ลูกสำคัญกว่าทุกสิ่งอยู่แล้ว”

แพนเจียต้องการการดูแลแล้วก็ใส่ใจมากกว่าเด็กคนอื่น เพราะฉะนั้นฉันจะไม่มีวันทิ้งลูกไปไหนเด็ดขาด”

คุณพ่อพยายามทักท้วงต่อแต่คุณแม่ก็ยืนยันแบบเดิมอย่างชัดเจน แม้แต่ฉันก็ได้ยินเสียงถอนหายใจของคุณพ่อดังมาถึงตรงนี้เลย... เป็นอีกครั้งที่ฉันรู้สึกว่าตัวเองคือภาระแสนน่าเบื่อของครอบครัว คุณแม่คงกำลังได้รับทุนอะไรสักอย่างให้ไปศึกษาที่ประเทศอังกฤษ แต่ท่านก็เลือกที่จะปฏิเสธโอกาสดีๆ แบบนั้นเพราะว่าไม่สามารถทิ้งฉันไปไหนได้ ถึงแม้ฉันจะอยากบอกให้คุณแม่ติดสินใจรับโอกาสนี้ก็ตาม... แต่ตัวฉันกลับไม่มั่นใจเสียเลยว่าจะมีชีวิตอยู่อย่างไรโดยไม่มีคุณแม่คอยอยู่เคียงข้างเหมือนอย่างที่ผ่านมา...

ฉันรู้สึกเกลียดตัวเองที่ไม่มีความเข้มแข็งเอาซะเลย ไม่ว่าจะเป็นร่างกายหรือจิตใจฉันมันก็ไม่ได้เรื่องทั้งนั้น ฉันถอนหายใจ หมุนตัวเดินไปที่ฝั่งตรงข้ามกับห้องครัว พอรู้ตัวอีกทีฉันก็เดินใจลอยมาถึงสวนหย่อมหลังบ้านซะแล้ว...

สวนด้านหลังบ้านถูกตกแต่งให้ร่มรื่นสวยงามกว่าตอนที่ฉันมาถึงที่นี่ใหม่ๆ มาก ยิ่งเมื่อเอารั้วระหว่างบ้านฉันกับบ้านเซย์เดนออกแล้วก็ทำให้พื้นที่ก็ยิ่งกว้างขวางขึ้นหลายเท่า ฉันนั่งลงที่ม้านั่งหินอ่อนข้างๆ บ่อน้ำเล็กๆ เฝ้าคิดเรื่องที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำอีก อยากทำอะไรได้มากกว่านี้... แต่ก็ไม่รู้ว่าจะกล้าพอมั้ย

ทำไมมานั่งอยู่ที่นี่ล่ะ”

ฉันแหงนหน้าขึ้นมองเจ้าของเสียงที่ว่า จะเป็นใครไม่ได้นอกเสียจากเพื่อนบ้านที่ร่วมแชร์สวนกับฉัน เซย์เดนนั่นเอง เขาอาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว เจ้าตัวดูดีเอามากๆ ในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์อย่างนี้ ฉันรู้สึกว่าเขาสูงกว่าทุกที ดูเป็นผู้ชายมากกว่าตอนที่พวกเราใส่ชุดนักเรียนที่ให้ความรู้สึกเหมือนเรายังเป็นเด็กๆ

ฉันไม่ได้เข้ามาเดินเล่นที่สวนนี่สักพักแล้ว ดูดีขึ้นตั้งเยอะเลย”

ต้องยกความดีให้แม่ของเธอนั่นล่ะ น้าเปิ้ลสั่งให้คนสวนทำจนออกมาสวยได้ขนาดนี้”

งั้นเหรอ...”

แล้วถ้าคุณแม่ไม่อยู่ ใครจะดูแลที่นี่กันล่ะ เฮ้อ....

มีอะไรหรือเปล่าแพนเจีย”

น้ำเสียงนั่นเจือด้วยความเป็นห่วงจนทำให้ผู้ฟังรู้สึกดีขึ้นอย่างช่วยไม่ได้

ไม่นี่”

โกหก ดูจากหน้าเธอฉันก็รู้แล้ว”

หน้าฉันก็เป็นปกตินั่นล่ะ -_- ว่าแต่ตัวนายเถอะ ไหนว่าจะไปติวกับเพื่อนไม่ใช่เหรอ”

ก็กำลังจะไป แต่แวะมาถามว่าเธออยากกินขนมอะไรมั้ย จะได้แวะซื้อเข้ามาให้”

ฉันส่ายหน้าไปมา ยิ้มขอบคุณสำหรับน้ำใจของเขา

นายรีบไปเถอะ เดี๋ยวจะไปถึงบ้านเพื่อนเลท”

ฉันจะไปแน่นอน แต่ต้องรู้ก่อนว่าอะไรคือสาเหตุที่ทำให้เธอทำหน้าหงอยๆ แบบนี้อีกแล้ว”

ฉันกำลังจะอ้าปากบอกว่าไม่มีอะไร แต่เซย์เดนจ้องฉันเขม็งราวกับจะบอกว่า 'เลิกโกหกได้แล้วยัยบ๊อง' สุดท้ายฉันถอนหายใจเฮือกใหญ่ เปิดปากเล่าเรื่องที่ได้ยินจากในห้องครัวให้เขาฟัง ให้ตาย! ฉันจะต้องบอกทุกเรื่องในชีวิตให้อีตานี่ฟังเลยหรือเปล่าเนี่ย

แล้วเธอจะเศร้าทำไมล่ะ กลัวคิดถึงแม่เหรอ”

แล้วหมอนี่ก็ถามฉันเอาตรงๆ โต้งๆ ไปเลยทีเดียว

ลูกแหง่นี่นา

นี่!!”

ฉันไม่ได้เล่าให้นายมาทับถมฉันต่อนะยะ TOT

นายไม่เข้าใจหรอก บางทีคุณแม่อาจจะต้องอยู่ที่นู้นตั้งหลายปี นั่นน่ะนานมากเลยนะ”

เหมือนตอนที่คุณพ่อเรียนต่อนั่นล่ะ ฉันแทบไม่ได้เจอท่านตั้งเป็นพักใหญ่ๆ แหน่ะ แล้วคราวนี้ก็จะเป็นตาคุณแม่งั้นเหรอ ไหนพวกท่านบอกว่าพวกเราจะได้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาแล้วไม่ใช่เหรอ ฮืออ

เธอบอกว่าน้าเปิ้ลได้ทุนเรียนปริญญาโทจากที่อังกฤษใช่มั้ยละ ถ้าจำไม่ผิดก็เรียนแค่ปีเดียวเองนะ”

จริงเหรอ”

อื้อ แล้วถ้ามันเป็นโอกาสที่ดี...”

ฉันรู้! ฉันรู้ว่าฉันควรสนับสนุนคุณแม่ให้รับทุนนี่...”

เธอรู้จักสไกป์หรือเปล่า ไม่ก็เฟสทาม เธอเห็นหน้าแม่ได้ทุกวันทุกเวลาเลยนะ”

ฉันมองเซย์เดนแล้วก็เชิดปากขึ้นเหมือนไม่พอใจที่เขากำลังสบประมาทว่าฉันเป็นพวกโลเทค! ทำไมฉันจะไม่รู้จักโปรแกรมพวกนั้นล่ะยะ เพียงแต่ว่า... บางทีมันก็อาจจะไม่พอ เพราะเราไม่สามารถกอดคนตรงหน้าผ่านจอกระจกได้นี่นา

หรือฉันจะย้ายไปเรียนที่อังกฤษพร้อมคุณแม่ดี”

ไม่เอา”

เซย์เดนโพล่งออกมาอย่างรวดเร็ว จนฉันต้องหันไปมองหน้าเขาอย่างงงๆ ซึ่งตัวเขาก็ดูจะตกใจตัวเองเหมือนกัน หมอนี่เป็นอะไรเนี่ย -_-

คือ... เทอมหน้าเธอก็จะจบไฮสกูลแล้ว จะย้ายไปย้ายมาอีกทำไมล่ะจริงมั้ย แล้วเธอก็เพิ่งจะย้ายมาเซนส์ลีโอนาร์ดเองไม่ใช่เหรอ”

ก็จริง U_U เฮ้อ~ ฉันไม่อยากให้ตัวเองเป็นเหตุผลที่คุณแม่ไม่ยอมรับทุนเลย แต่ฉันก็ไม่กล้าพอที่จะลุกขึ้นมาสนับสนุนอีก”

ฉันเข้าใจนะว่าเธอไม่เคยห่างแม่มาก่อน”

ฉันไม่ตอบว่าใช่หรือไม่ แต่ดูจากอาการงอแงไร้สาระนี่เขาก็คงจะรู้อยู่แล้วว่าใช่

แต่เธอไม่สามารถอยู่กับแม่ไปได้ตลอดนะแพนเจีย สักวันเธอก็จะต้องไปอยู่ที่อื่น เธออาจจะต้องไปทำงานไกลๆ สักวัน ไม่ก็แต่งงาน”

แหม...นั่นมันอีกตั้งนาน”

ช้าหรือเร็วสักวันเรื่องนี้ก็ต้องเกิดขึ้นใช่มั้ยละ บางที...นี่อาจจะเป็นโอกาสที่เธอจะได้เติบโตและรู้จักดูแลตัวเองสักที ว่ามั้ย”

นายกำลังจะบอกว่าที่ผ่านมาฉันพึ่งพาแต่แม่เหรอ TOT”

ไม่ใช่อย่างนั้น...ฉันแค่อยากให้เธอแน่ใจว่า เธอจะไม่เสียใจทีหลังที่ไม่ลุกขึ้นมาสนับสนุนแม่ของตัวเอง เธอจะต้องไม่เสียใจจริงๆ นะที่น้าเปิ้ลไม่ได้ทุนครั้งนี้ และสาเหตุที่ว่านั่นก็เพราะท่านไม่อยากทิ้งเธอไปไหน เพราะถ้าเธอไม่รู้สึกแบบนั้นจริงๆ เรื่องนี้จะติดอยู่ในใจเธอไปอีกนานนะแพนเจีย”

“...”

อีกฝ่ายพูดถูก ฉันรู้ซึ้งอยู่แก่ใจว่านี่คือโอกาสครั้งสำคัญที่ฉันอยากให้คุณแม่รับมันไว้ ท่านอยากเรียนต่อมาตลอดเรื่องนี้ฉันรู้ดีที่สุด แต่ถ้าฉันเป็นสาเหตุให้ท่านไม่รับโอกาสครั้งนี้ ฉันคงจะต้องนึกเสียใจแล้วก็โทษตัวเองว่าเป็นภาระของครอบครัวอย่างไม่จบสิ้นแน่ๆ ถูกของเซย์เดน... ฉันคงจะเสียใจไปจนวันตายที่ต้องกลายมาเป็นตัวถ่วงของคุณแม่

แต่ถึงฉันช่วยสนับสนุนให้คุณแม่รับทุนจริงๆ ถ้าท่านไม่รับล่ะ”

เซย์เดนฟังแล้วก็ยิ้มออกมานิดหน่อย

เสียงของเธอจะมีความหมายต่อน้าเปิ้ลอย่างที่เธอคาดไม่ถึงเลยล่ะแพนเจีย”

งะ...งั้นเหรอ แต่ถ้าคุณแม่ยังเป็นห่วงฉันอยู่ดีล่ะ...”

บอกท่านว่าเธอจะเป็นเด็กดี จะทำตัวเองให้แข็งแรง กินข้าวเยอะๆ กินยาทุกเม็ดตามที่หมอสั่ง จะโทรหาท่านทุกวัน... ฉันว่าน้าเปิ้ลก็คงโอเคแล้วล่ะ

จริงเหรอ”

บอกแม่เธอว่า ฉันจะช่วยดูแลให้อีกแรงด้วย ไม่ต้องห่วง”

“...”

ฉันหันไปมองเซย์เดน เขาสบตากับฉันราวกับจะยืนยันสิ่งที่ตัวเองพูดเมื่อกี้

นายอย่าทำเหมือนฉันเป็นไม้วิ่งผลัดได้มั้ย ทำยังกับว่าคุณแม่วิ่งมาส่งฉันให้นายถือไปวิ่งต่อยังงั้นล่ะ”

ฮ่าๆ ถ้าเป็นแบบนี้จริง ฉันจับไม้นี่ให้แน่น แล้วก็จะดูแลมันไปจนกระทั่งส่งต่อให้คนที่ไว้ใจได้เลยล่ะ”

ฉันเหมือนหมดคำพูดไปชั่วขณะ... สบตาคมคายสีเทาอ่อนนั่นราวกับต้องมนต์ เกลียดที่ต้องยอมรับว่าฉันเชื่อทุกอย่างที่เซย์เดนพูด พอเขาบอกว่าฉันจะทำได้ ฉันก็จะรู้สึกว่าตัวเองทำได้จริงๆ บอกว่าให้เชื่อใจเขา ฉันก็เชื่อทุกคำที่เขาพูดอย่างไม่มีข้อแม้ ความกลัวมากมายที่เคยมีกลับถูกขจัดปัดเป่าไปด้วยคำพูดไม่กี่คำของเขา...

แพนเจีย! มาอยู่ที่นี่เอง ลูกยังไม่ได้กินข้าวเลยไม่ใช่เหรอ”

เสียงคุณแม่ดังมากจากภายในบ้าน มันเหมือนระฆังช่วยชีวิตก่อนที่ฉันจะจมลงไปในทะเลสาปสีเทาอันสวยจับใจนั่น หัวใจฉันเต้นแรงอย่างห้ามไม่อยู่เมื่อค้นพบว่าตัวเองสบตากับเขานานแค่ไหน อีกฝ่ายเองก็ไม่หันหนีไปไหนด้วย

เอาละ ฉันจะไปติวกับเพื่อนล่ะนะ ตอนเย็นจะมาถามผลว่าเป็นยังไงมั่ง”

อะ.. อื้อ”

พยายามเข้าล่ะ”

เซย์เดนบอกแล้วก็ยิ้มที่มุมปาก ภาพนั่นแทบจะกระตุกหัวใจให้หลุดออกมาจากขั้วซะให้ได้ ฉันมองตามแผ่นหลังจนกระทั่งเขาหายลับไปจากสายตาเหมือนคนบ้าที่ยิ้มอยู่คนเดียว

วันหลังลูกลงมาจากห้องก็น่าจะมาหาแม่ก่อนนะรู้มั้ย แม่หลงนึกว่าเรานอนไม่ตื่นอยู่ตั้งนาน”

ขอโทษค่า แฮ่ะๆ”

ลูกอยากจะกินอะไรดี แม่จะได้ทำให้”

คุณแม่สอนหนูทำดีกว่าค่ะ”

ท่านหันมามองอย่างแปลกใจ แต่ฉันยิ้มกริ่ม

หนูควรหัดทำอะไรๆ เองบ้างน่ะค่ะ หนูโตแล้วนี่นา”

โอ้... ลูกแม่น่ารักจริงๆ”

เผื่อคุณแม่จะไม่อยู่ด้วย”

โอ้ย แม่ไปไม่ไปไหนหรอกจ้ะ แม่จะอยู่กับลูกสาวของแม่ไปตลอดเลยเนี่ยละ”

ไม่ค่ะ... หนูอยากให้คุณแม่รับทุนไปเรียนต่อที่อังกฤษ คุณแม่ต้องไปนะคะ”

เคร้ง

เสียงตะหลิวล่วงลงจากพื้น คุณแม่มองฉันด้วยความงุนงงระคนตกใจ

หนูอยากให้คุณแม่ไปจริงๆ ไม่ต้องห่วงหนูหรอก หนูดูแลตัวเองได้ คุณพ่อก็อยู่ทั้งคน”

แพนเจีย...”

คุณแม่รับทุนเถอะนะคะ ^_^”

 

 

 

#สองอาทิตย์ต่อมา

ฉันมองเครื่องบินที่เคลื่อนที่ไปข้างหน้าช้าๆ อยู่บนท้องฟ้า คุณแม่คงอยู่บนเครื่องบินลำนั้นและมันกำลังพาท่านมุ่งหน้าไปสู่ลอนดอน ฉันปาดน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างเงียบๆ นับถือตัวเองที่ชะมัดที่ไม่ร้องไห้กระจองงองแงตอนออกมา T^T

นี่เป็นครั้งแรกที่เราสองคนต้องห่างกันเป็นพันๆ ไมล์อย่างนี้ และไม่ใช่แค่เพียงวันสองวัน แต่เป็นเวลาตั้งหนึ่งปีเชียวนะ! อย่างที่เซย์เดนบอกว่าเมื่อคุณแม่ได้เสียงสนับสนุนจากฉัน ท่านก็ตัดสินใจยอมรับทุนจากมหาวิทยาลัยชื่อดังของอังกฤษที่นานๆ ทีจะมีสักหนและไม่ได้มอบให้ง่ายๆ กับทุกคนด้วย

ฉันดีใจจริงๆ ที่คุณแม่ได้รับเกียรติขนาดนี้  แม้วันสุดท้ายก่อนจะขึ้นเครื่องคุณแม่ก็เกิดเป็นห่วงฉันเสียจนจะยกเลิกทุกอย่าง แต่ฉันก็ยืนยันอย่างหนักแน่นว่าทุกอย่างจะต้องเรียบร้อยดี ฉันจะดูแลตัวเองและจะไม่ทำให้ใครๆ ต้องเป็นห่วง ส่วนคุณพ่อเองก็รับปากคุณแม่อย่างแข็งขัน แถมยังอดบ่นน้อยใจคุณแม่ไม่ได้ว่าทำเหมือนไม่ไว้วางใจกันบ้างเลย ฮาๆ ยังไงฉันก็ลูกสาวคนเดียวของท่านทั้งคนนี่เนอะ อีกทั้งน้าบุ๋ม คุณอลอนโซ่ กระทั่งเซย์เดนก็ต่างก็รับปากจะช่วยดูแลฉันระหว่างที่คุณแม่ไม่อยู่อย่างแข็งขัน ท่านคงวางใจได้ระดับหนึ่งนั่นล่ะ

มาถึงเรื่องชีวิตของฉันเวลานี้บ้างดีกว่า ตอนนี้ฉันอยู่ในช่วงปิดเทอมสองแล้วล่ะ การสอบไฟนอลก็ผ่านไปด้วยดี (มั้ง) ฉันไม่ค่อยมีกระจิตกระใจจะอ่านหนังสือนี่นา คุณแม่ก็จะไม่อยู่แล้วด้วย ฉันเลยใช้เวลาอยู่กับท่านเป็นส่วนใหญ่ เรียนรู้งานบ้านเล็กๆ น้อยๆ บ้าง (แต่สุดท้ายคุณแม่ก็ตกลงใจที่จะจ้างแม่บ้านแทน เพราะกลัวว่าลูกสาวจะพังบ้านราบเป็นหน้ากลอง เหอๆ) เรามีคืนปาร์ตี้สาวๆ ติดกันทั้งอาทิตย์ (จนคุณพ่อบ่นว่าเมื่อไหร่จะมีปาร์ตี้สามีภรรยาบ้าง ฮ่าๆ)

ส่วนเซย์เดน... ถ้าเขาว่างเมื่อไหร่ก็จะแวะมาทักทายฉันตลอด แต่เขาคงเห็นละมั้งว่าที่ผ่านมามันเป็นช่วงเวลาของแม่กับลูกสาวที่ใกล้พลัดพรากจากกัน U_U เขาเลยโผล่มาแว่บเดียวแล้วก็ดอดออกไปหาเพื่อนๆ ตัวเองแทน

อ้อ! เซย์เดนเพิ่งไปสอบใบขับขี่มาด้วยล่ะ เมื่อวานน่ะฉันอยู่ในโหมดเศร้าๆ ที่คุณแม่กำลังจะไปอังกฤษแล้วเชียว แต่พอเห็นเขาถอยรถชนกระถางต้นไม้แตกกระจายแล้วน้าบุ๋มออกมาวีนระเบิดเท่านั้นล่ะ ฉันก็ขำก๊ากจนลืมตัวเลย

แพนเจียหนูโอเคนะจ้ะลูก”

น้าบุ๋มหันมาถามเมื่อเห็นว่าฉันทำเสียงอะไรคิกคักอยู่คนเดียว ตาบวมเพราะร้องไห้นะแต่ปากเหมือนคนกำลังจะระเบิดหัวเราะ

หนูไม่เป็นไรแล้วค่ะ

เดี๋ยวแม่ก็กลับมาแล้วนะลูก แค่เกือบปีเอง ไม่ต้องนะเศร้านะลูกนะ”

สงสัยว่าน้าบุ๋มจะคิดว่าเสียงคิกคักนั่นคือการสะกดกลั้นเสียงสะอื้นละมั้ง เหอๆ

ค่ะ หนูไม่เศร้าแล้วล่ะค่ะ”

ดีมาก คนเก่งของน้า

อันที่จริงฉันก็ไม่เศร้าเท่ากับที่ตัวเองนึกไว้นะเนี่ย เซย์เดนหันมามองฉันที่ด้านหลังเป็นระยะๆ คล้ายกับเป็นห่วงซะเหลือเกิน (เขานั่งอยู่ด้านหน้ากับน้าบุ๋มที่เป็นคนขับ) พอเขาหันมาอีกรอบเท่านั้นล่ะ ฉันเลยบอกว่าไม่ต้องหันมาแล้ว(เฟ้ย!) ฉันไม่เป็นอะไรหรอกน่า แค่หม่ามี๊ไม่อยู่หนึ่งปีเอง T^T

เย็นวันนั้นเป็นครั้งแรกที่ไม่มีคุณแม่ร่วมอยู่ที่โต๊ะอาหาร ฉันอาจจะเหงาแต่เพราะทุกๆ คนที่อยู่รายล้อม ไม่ว่าจะเป็นคุณพ่อ น้าบุ๋ม คุณอลอนโซ่ และเซย์เดนต่างก็ดูแลและใส่ใจฉันเป็นอย่างดีเหลือเกิน โดยเฉพาะคนหลังสุดเนี่ย...

ยาหลังอาหารกินหรือยัง”

กินแล้วค่ะ”

ฉันยังไม่เห็นเธอหยิบกระปุกยาออกมาเลยนะ”

จริง -_- ว่าแต่เขารู้ได้ยังไงเนี่ย

ฉันมองเธออยู่ตลอดนั่นล่ะ ไหนบอกว่าจะทำตัวเป็นเด็กดีไง ไม่ทันไรก็ดีแตกซะแล้ว”

ฉันก็แค่ลองอำนายเล่นเท่านั้นเอง”

เซย์เดนส่ายหัวเหมือนเอือมๆ แล้วก็รินน้ำใส่แก้ว

เอ้า ดื่ม!”

แต่ว่า...”

เดี๋ยวนี้”

โหดยิ่งกว่าแม่อีก แง้ T_T 

 

 









 

คุยกันเล่นๆ

ฮัลโหลลล ไม่น่าเชื่อว่านี่ก็จะสองอาทิตย์แว้วววที่เมมาอยู่อังกฤษ ไวมากๆๆ ต้องเริ่มเขียนนิยายแล้ว เพราะเดี๋ยวส่งไม่ทัน  ต่อจากเรื่องนี้คิดว่าจะเริ่มอัพยูเคบอยให้อ่านกันนะ รอติดตามเด้ออออ

มาว่าเรื่องเซย์เดนกันก่อน เรมินวาดปกเสร็จแล้ว ฮุเล่! แอบเห็นนิดๆ แบบว่าสวยมาก เดี๋ยวรอภาพเต็มละกันเนอะ ตื่นเต้ววววจังเลย >O< ขอบคุณสำหรับโปสเตอร์นะคะ สำหรับคนที่ส่งมาให้ น่ารักเว่ออออร์ >O<

หนังสือน่าจะออกกลางเดือนนี้ ยังอยากอัพอีกหลายตอนเลย เพราะฉะนั้นถ้ากระแสดี เดี๋ยววันอาทิตย์หรือจันทร์จะอัพให้อีก ไม่ต้องรอถึงอาทิตย์หน้าละ เพราะว่าที่นี่มี long weekend น่าจะหาเวลามาอัพนิยายให้ได้อีกตอน เพราะฉะนั้นช่วยกันส่งกระแส ส่งฟีดแบคนะก๊ะ ม๊วฟฟฟฟฟ

เม112

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,513 ความคิดเห็น

  1. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  2. #1495 สี่ เหลี่ยม ' ▽ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มีนาคม 2557 / 16:06
    ดีซะอีกเจีย ได้เเม่ใหม่ที่หล่อ 5555+
    #1,495
    0
  3. #1482 GooDYeaR =) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มกราคม 2557 / 19:08
    เซย์แอบชอบเจียรึเปล่า เฉลยหน่อย
    #1,482
    0
  4. #1469 มัท (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 มกราคม 2557 / 07:55
    ไรท์สู้ๆๆๆค่ะ
    #1,469
    0
  5. #1424 อดิภา จัง (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2556 / 15:40
    เซเดนส์น่ารักจัง อยากมีผู้ชายแบบนี้บ้าง เซเดนส์มากับชั้นก็ได้นะ ชั้นก็ขี้โรคเหมือนแพนเจียเหมือนกัน555 ล้อเล่น
    #1,424
    0
  6. #1335 IYUN (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2556 / 23:05
    เซย์เดน เป็นผู้ชายที่น่ารักมากเลย 
    #1,335
    0
  7. #1283 house_kwan (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2556 / 10:41
    เซย์เดน ให้กำลังใจดีจังเลย ^^
    #1,283
    0
  8. #1258 wawa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2556 / 20:23
    เซย์,,,,,เซย์เดนนน>< ทำไมน่ารักจัง พ่อแพนก็น่ารัก อิอิ
    #1,258
    0
  9. #1216 123 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2556 / 16:36
    หลงเซย์แล้ววววว >
    #1,216
    0
  10. #1176 น้องแอนนี่จัง (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2556 / 13:28
    สู้ๆค่ะพี่เม ชอบเรื่องนี้มากกกกกก น่ารักแบบใสๆดี มาอัพไวๆนะคะ
    ^___^
    #1,176
    0
  11. #1175 me too (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2556 / 11:53
    อ๊ายยย! >o<

    เซย์น่ารักกก

    เป็นห่วงเป็นใย เขิลล
    #1,175
    0
  12. #1174 fa-fa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2556 / 11:14
    สู้ๆ นะค่ะ ^.,^ มาอัพ j-boyให้ด้วยน้าาา
    #1,174
    0
  13. #1173 mook (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2556 / 23:02
    อยากเจอกันเพื่อยเซยอีกจัง 5555
    #1,173
    0
  14. #1172 Iมารเด็กD (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2556 / 19:54
    ปลายเดือนก็ออกละ รอๆๆๆๆๆ ^^
    #1,172
    0
  15. #1171 Iมารเด็กD (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2556 / 19:54
    ปลายเดือนก็ออกละ

    รอๆๆๆๆๆ ^^
    #1,171
    0
  16. #1169 Taew-Tipvarin (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2556 / 19:10
    ผู้ชายของพี่เมย์อะ...น่ารักทุกคน
    อ่านแล้ว>>>ใจละลายเลยแหละ
    รออัพต่อนะค่ะ❤
    #1,169
    0
  17. #1167 Four (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2556 / 17:22
    กรี๊ดดดด!!! เซย์เดนนายจะน่ารักไปแล้วววว หลงรักเซย์เดน 5555
    #1,167
    0
  18. #1164 .thiennypjk ' (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2556 / 15:48
    เหยย เซย์เดนน่ารักไปนะ -//-
    #1,164
    0
  19. #1163 TiCCTOX (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2556 / 15:40
    เซย์น่ารักเกินไปปปปปปปปปปปปป
    ขอได้มั้ยผู้ชายแบบนี้ ไปหาที่เซเว่นจะมีขายมั้ย อยากได้ๆๆ
    #1,163
    0
  20. #1162 som~~som (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2556 / 14:45
    ชอบจัง^^

    โหดยิ่งกว่าแม่T^T
    #1,162
    0
  21. #1160 Ichitephone (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2556 / 13:56
    โหดยิ่งกว่าแม่อีก = =
    #1,160
    0
  22. #1159 Priaw-priaw ^^ อย่างรั่ว (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2556 / 13:51
    กรี๊ดพี่เมย์ เซย์น่ารักเกินปายยยยย มิหวายยย
    แค่นี้ก็หลงจะตายละะะ แพนเจียเข้มแข็งหน่อยน่า
    มีเซย์อยู่ทั้งคนนะ 5555555 ขอบคุณที่อัพให้อ่านนะคะ
    พี่เมย์ รออยู่น้า ไฟท์ติ้งง
    #1,159
    0
  23. #1158 mobile (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2556 / 13:05
    เซย์น่ารักมากกก
    #1,158
    0
  24. #1157 Wanz Luvz (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2556 / 13:00
    เรื่องนี้เค้าชอบมากก ก ~  เรื่องอื่นก็ต้องสนุกด้วยแน่ ๆ เลย ,, ^___^
    #1,157
    0
  25. #1155 holym2m (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2556 / 12:06
    แหมมม เซย์...แอบชอบแพนเจียหมือนกันล่ะสิ 55555 น่ารักมากเลยค่ะ ป้นกำลังใจให้นะคะพี่เม รอซื้อเรื่องนี้อยู่ จะไปสอยตั้งแต่วันแรกที่วางแผงเลย >.
    #1,155
    0