3rd Love ทุ่มรักเต็มร้อย เทใจไม่มีกั๊ก

ตอนที่ 5 : I’m going crazy

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28,353
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    8 ก.ย. 62

4

I’m going crazy

-อยากจะบ้าตาย-

 

ดรีมมองหน้าฉันอย่างแปลกๆ แถมยังพูดแซวตลอดการกินข้าว หลังจากหาอะไรใส่ปากใส่ท้องเรียบร้อยแล้ว มันก็แซวฉันตลอดทางมาบ้านหลังใหญ่โตมโหฬารของนายสาม =_= ส่วนฉันได้แต่นั่งปิดปากเงียบ ที่ไม่พูดหรือแพร่มอะไรสักอย่าง ไม่ใช่อะไรหรอก... เพราะว่าฉันโคตรอายเลยอ่ะ TOT

ร้ายนะเนี่ย ปิงปิง

รุกผู้ชายตั้งแต่เมื่อไรว้า

กรี๊ดๆๆๆ อ๊ายๆๆๆ อยากตายจริงๆ นะ ฉันทำให้ทุกอย่างมันยุ่งเหยิงไปหมดแล้ว ฮือๆ ป๊าช่วยฉันด้วย T_T หรือบางทีถ้าฉันยอมแต่งงานกับอีตาหม่อมร้อยสี่สิบเซ็นนั่นไป ทุกอย่างมันคงไม่ยุ่งเหยิงแบบนี้

“ยังไงช่วยส่งปิงปิงกลับถึงบ้านก่อนสี่ทุ่มนะเว้ยไอ้สาม”

“รู้น่า”

ฉะ...ฉันควรจะตัดสินใจกระโดดขึ้นรถแล้วให้ดรีมขับรถไปส่งที่บ้านแทนดีมั้ย คือตอนนี้เพื่อนฉันนั่งพร้อมอยู่ในรถเตรียมไปเที่ยวต่อเรียบร้อยแล้ว ส่วนฉันยืนส่งมันอยู่หน้าบ้านทรายทองในโหมดเวอร์ชั่นโรงฝึกสอนฯ ขนาดใหญ่ นี่ไม่ใช่ถิ่นฉันเลย ไม่เคยมาเลยด้วย

“เฮ้ย!! ไอ้สาม...ยัยนี่ยังเอ๋อๆ เรื่องผู้ชาย อย่าคิดทำอะไรเกินเลยนะเว้ย~”

ไอ้ดรีม!” ฉันแหวลั่น ดูปากเพื่อนฉันสิ

“พอน่าไอ้บ้า เลิกแซวได้แล้ว ไปได้แล้วโว้ย!!” แม้ว่าปากของนายสามจะพูดแบบนั้นแต่เขากลับเป็นฝ่ายขำเสียเอง -_- เขาเอาเท้าเตะรถออดี้ของดรีมเบาๆ เป็นเชิงไล่ เพื่อนฉันเลยโบกมือก่อนจะส่งยิ้มให้ฉันอย่างมีเลศนัย แล้วก็หายไปพร้อมกับรถออดี้คันใหม่เอี่ยม

คราวนี้ก็เหลือแค่ฉัน...กับเขา

โฮกกกกกกกกก บอกสิว่าฉันคิดถูกแล้วที่ทำแบบนี้!

“ปกติแล้วผมไม่พาสาวมาบ้านซี้ซั้ว แต่แปลกใจนิดๆ นะที่ยอมให้ปิงปิงมาง่ายๆ แบบนี้”

อ๋อ...ที่แท้ ไอ้ที่บอกว่าบ้านผมไม่มีอะไรน่าสนุกนั่นแค่เป็นการไล่ฉันทางอ้อมใช่มั้ยยะ

“ต้องขอโทษที่ฉันดื้ออยากมาเอง” ฉันว่าพลางเบ้บากนิดหน่อย

“โอเคๆ ไหนๆ มาแล้ว งั้นตามเข้ามา... ยินดีต้อนรับสู่บ้านผม อาณาจักรนักสู้ ^_^

Fighting Land เหรอยะ ประสาทชะมัด -_- ฉันเดินตามนายสามเข้าไปในบ้านหลังใหญ่ หรือที่เรียกว่าโรงฝึกสอนฯ ข้างในมีคนเยอะแยะจริงๆ ด้วย พวกเด็กและพวกผู้ใหญ่ซึ่งสวมชุดฝึกกีฬาประเภทยูโด คาราเต้ เทควันโด เอวผูกสายหลากสีต่างเดินกันให้เกลื่อนไปหมด บางคนกำลังกวาดพื้น ถอนหญ้า รถน้ำต้นไม้  พอฉันเดินเข้าไปลึกๆ เริ่มพบว่ามีห้องฝึกแบ่งแยกเป็นประเภท เสียงเตะ เสียงอัด ดังป้าบๆ ไม่ยอมหยุดเลย

“ไม่ค่อยมีอะไรน่าสนใจเท่าไรนะ นอกจากว่าคุณอยากจะฝึกศิลปะการต่อสู้”

“มีฝึกทำเล็บเองมั้ย -_-” นั่นเป็นศิลปะแขนงหนึ่งนะ

“เอ่อ...ไม่มีนะ ฮ่าๆ

เขาหัวเราะพลางมองฉันอย่างแปลกๆ ฉันว่าเขาต่างหากที่แปลก ทุกครั้งที่พวกเด็กและพวกผู้ใหญ่ซึ่งสวมชุดฝึกเดินผ่านนายสาม พวกเขาจะหยุดแล้วก้มหัวให้หมอนี่ทุกครั้ง -O- อะไรกัน...ต้องทำความเคารพลูกชายโรงฝึกสอนฯ ขนาดนี้เลยเหรอ ทำยังกับหมอนี่เป็นพระเจ้างั้นแหละ

“เอ่อ... ไม่ทราบว่าตอนหกโมงเย็นอาจารย์สามพอมีเวลาช่วยไปชี้แนะพวกเราหน่อยได้มั้ยครับ”

“มีเรื่องอะไรล่ะ เผอิญวันนี้ฉันมีแขกน่ะ”

อาจารย์เหรอ? หมอนี่ทำหลายอาชีพจังแฮะ

“พรุ่งนี้จะมีสอบเลื่อนสายของคอร์สยูโดน่ะครับ บางคนยังไม่ค่อยเข้าใจท่าที่จะใช้ทดสอบเลยอยากให้อาจารย์ไปช่วย...”

“เออได้ๆ แต่ฉันอยู่ไม่นานนะ งั้นอีกครึ่งชั่วโมงบอกให้ทุกคนมารวมกันที่ห้องแปดตึกสิบละกัน

“ครับผม!!”

ลูกศิษย์ทำความเคารพนายสามก่อนจะวิ่งหายไปทันที ฉันมองหน้าหมอนี่ด้วยแววตาทึ่งๆ

“นายเป็นอาจารย์กับเขาด้วยเหรอ”

นายสามมองหน้าฉันพลางบิดตัวเพื่อคลายความเมื่อย เขายิ้มจนแก้มบุ๋มก่อนจะตอบว่า

“เป็นลูกเจ้าของโรงฝึกสอนฯ นะครับ ถ้าสอนคนอื่นไม่ได้เนี่ย... ก็อายเด็กแล้วนะครับ”

เอ่อ...บ้านฉันมีธุรกิจรอบด้าน แต่ฉันกลับไม่เอาอ่าวอะไรเลยสักอย่าง เห็นได้ชัดจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในแกลลอรี่ ฮือๆ แบบนี้ฉันควรต้องอายชาวบ้านใช่มั้ย ว่าไปแล้วถือเป็นครั้งแรกเลยนะที่ฉันคุยกับหมอนี่เหมือนคุยกับมนุษย์ร่วมโลกคนอื่นๆ โดยไม่ได้ทะเลาะกันเนี่ย

“นึกว่าจ้างอาจารย์ข้างนอกมาฝึกเสียอีก”

“ไม่ครับ โรงฝึกสอนฯ ของเราไม่จ้างอาจารย์ข้างนอกให้เสียตังค์หรอก ลูกศิษย์ส่วนใหญ่ที่ฝึกจนเก่งพอสอบได้สายสูงๆ แล้วจะมาช่วยดูแลหรือสอนพวกรุ่นน้องที่เข้ามาใหม่ สลับกันไปแบบนี้เรื่อยๆ น่ะ”

“ดีจังแฮะ!! แล้วนายสอนอะไรบ้าง”

“เกือบทุกอย่างครับ ว่าแต่ปิงปิงอยากเดินเที่ยวตรงไหนก่อนดีล่ะ”

“ห้องนาย”

“หา

อึ๋ย!! สงสัยพูดตามความต้องการของตัวเองมากไปหน่อย นายสามเลยมองฉันและอ้าปากหวอออกมาเหมือนพวกเด็กๆ ที่ชอบทำท่าตกใจอะไรแบบนั้นเลย ยัยปิงปิง... ผู้หญิงอะร้ายยยขอเข้าห้องผู้ชายเป็นอันดับแรก ถ้าแม่รู้เรื่องนะ... มีหวังโดนจับไปบวชชีแน่ๆ TOT

“ปิงปิงนี่แปลก บทจะเกลียดก็แทบจะฆ่าผมด้วยสายตา บทจะรุกก็แทบจะทำผมตั้งตัวไม่ติดเลย”

“ฮ่าๆ งั้นเหรอ

ใช่ที่ไหนล่ะยะ ฉันรุกนายแค่ครั้งเดียวคือตอนที่ฉันเหยียบเบรกกะทันหันนั่นต่างหาก -_-!!

“มะ...ไม่ใช่สักหน่อย ไม่ได้รุกอะไรหรอก ฉันแค่อยากเห็นห้องนายน่ะ แล้วก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าต้องส่งไฟล์บางอย่างให้เพื่อนเลยจะขอยืมคอมฯ นายหน่อย ในห้องนายน่าจะมีคอมฯ ไม่ใช่เหรอ เพราะฉันต้องการเข้าไปในห้องนายเพื่อจัดการกับข้อมูลที่นายแฮ็กมาจากคอมฯ ฉันเท่านั้นล่ะ ฉันต้องทำลายมัน!! ทำลายๆ หึๆ

“โอเค!! มาเลยๆ เพิ่งเปิดห้องให้ผู้หญิงเข้าห้องเป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ย

“ถ้านายไม่สะดวกฉัน...”

“ไม่เป็นไร ปิงปิงถือเป็นกรณีพิเศษละกัน ^^” รอยยิ้มและดวงตากรุ่มกริ่มแฝงเจ้าเล่ห์แบบนี้ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังเดินเข้าถ้ำเสือเลยทีเดียว -_-;; แต่ฉันมาที่นี่เพื่อล่อเสือ เอ้ย!! เข้าถ้ำเสือเองไม่ใช่เรอะ ทำใจสู้หน่อยสิยัยปิงปิง~

ฉันเดินมาถึงห้องของหมอนี่ แฮกๆ เหนื่อยเอาการเลยทีเดียว บ้านกว้างขวางเว่อร์ น่าปวดหัวมาก ไม่หลงกันบ้างเหรอเนี่ย -_-; (อยู่บ้านตัวเองฉันยังหลงเลย) ระหว่างเดินไปนายสามก็กล่าวแนะนำครอบครัวตัวเองให้ฟังด้วย ครอบครัวนี้มีลูกตั้งห้าคนแน่ะ!! เป็นลูกชายสี่ (แถมชื่อยังเรียงกันตั้งแต่หนึ่งถึงสี่อีกต่างหาก -^-) ส่วนคนสุดท้องเป็นลูกสาว พี่ชายคนโตแต่งงานแล้ว ตอนนี้พาภรรเมียตัวเองไปเยี่ยมบิดามารดากับน้องสาวคนเล็กที่อเมริกา ส่วนพี่ชายคนรองติดแฟนอยู่ที่เชียงใหม่ ส่วนน้องชายคนเล็กเป็นนักเรียนหมอแน่ะ

“ทำไมเรียบร้อยจัง ตอนแรกนึกว่าห้องจะรก -_-”

ฉันบอกทันทีที่เห็นห้องโล่งโปร่งสบายตาของนายสาม ผนังของห้องมีภาพวาดสวยงามประดับเต็มไปหมด เห็นแล้วรู้สึกอิ่มใจกับสีสันอันสดใสของภาพพวกนี้จัง ตรงมุมห้องมีรูปปั้นและของประดิษฐ์แปลกๆ แบบที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนด้วย

“ก่อนเรียนจบห้องนี่มันรกยิ่งกว่าถังขยะอีก กระดาษเกลื่อนเลย =_= แต่พอเรียนจบก็ไม่ต้องปั่นงานส่งอาจารย์แล้ว มันเลยเรียบร้อยด้วยประการละฉะนี้ล่ะครับ

งั้นเหรอ -_-“

ผู้ชายอะไรห้องเรียบร้อยกว่าฉันอีก หรือบางทีอาจจะไม่ใช่ผู้ชาย อ่า...คิดอะไรสัปดนอีกแล้วฉัน

เดี๋ยวผมต้องขอตัวไปสอนพวกเด็กๆ ก่อน คุณใช้คอมฯ ของผมตามสบายเลยนะ ไม่มีรหัสใดๆ ทั้งสิ้น ^_^”

อือ ฉันรับคำแต่สายตายังมองสำรวจห้อง ฉันชอบภาพวาดของเขาจัง ถ้าไม่ติดว่ามันใหญ่เกินไปฉันอาจจะแอบหยิบติดตัวกลับบ้าน (เรียกอีกอย่างว่าขโมย -_-) แล้วเอาไปขายให้เจ้าสัวหมิง หึๆ รวยยิ่งกว่าเดิม

อย่ารื้อห้องผมนะ

อื้อ

ถ้าหิวน้ำหรืออยากได้อะไรก็เรียกเด็กๆ เอาแล้วกัน บอกว่าเป็นแขกของผม...

อ่าฮะ...

รอผมอยู่ในห้อง อย่าเดินออกไปไหนแผ่นผ่านล่ะ เดี๋ยวจะหลง

อืมๆ

ส่วนห้องน้ำ...

ฉันอายุยี่สิบสองแล้วนะฉันหันไปบอกเขา ไอ้คำพูดต่างๆ นั่นมันขัดจังหวะฉันในการชมภาพวาดของนายมากเลย (ตอนนี้ฉันดื่มด่ำศิลปะเป็นแล้วนะคะ!) แถมแต่ละอย่างที่พูดสั่งนี่ทำเหมือนฉันเป็นเด็กๆ ไปได้ -_-

จริงอ่า...หน้าคุณเด็กกว่าที่คิดนะ

ขอบคุณ -_-“

งั้นผมไปล่ะ~”

ค่าๆ~”

แล้วอีกอย่าง... ห้ามขึ้นไปนอนบนเตียงผมนะ -O-ถ้าเขาแค่เตือนเฉยๆ ฉันอาจจะพยักหน้ารับๆ ไป แต่เขาเล่นพูดประโยคนั้นออกมาพร้อมกับทำสีหน้ายิ้มๆ นั่นทำให้ฉันรู้สึกเสียวสันหลังอย่างประหลาด

จะบ้าเหรอยะ จะไปไหนก็ไปเลยไป!”

ฮ่าๆ นี่!! ที่สำคัญ...อย่าทำคอมฯ ผมพังนะ เล่นได้อย่างเดียว แต่ห้ามทำลายนะครับ

รู้สึกตัวเองชะงักค้างไปชั่ววินาที ฉันจะทำไงดีล่ะ!! ในเมื่อวันนี้ฉันโกหกว่าสนใจเขา T^T (เพื่อต้องการบุกทำลายล้างคอมฯ เขาโดยเฉพาะ)

“ไปได้แล้ว!!”

ฉันออกปากไล่ นายสามยิ้มให้อีกครั้งก่อนจะเปิดประตูเดินออกไป เอาล่ะ!! ฉันต้องจัดการหาข้อมูลที่หมอนี่แฮ็กจากเครื่องฉันเสียก่อน ฉันเปิดคอมฯ ของสามซึ่งเป็นของ Mac แล้วให้ตาย ฉันใช้มันไม่เป็นเพราะติดวินโด้จนเคยชินไปแล้ว

พรึบๆๆๆ

แว๊กกก!! มันขึ้นอะไรมามากมายเลยเนี่ย ฉันต้องกดตัวไหนล่ะทีนี้ แล้วนี่มันเม้าส์บ้าอะไรเนี่ย เป็นแท่งๆ อย่างกับดินสอ โอ๊ยยย แล้วนี่อะไรอีก มันขึ้นอะไรมามากมายอีกแล้ว คนที่วาดภาพออกแนวติสต์ๆ ทำไมถึงใช้ของไฮเทคจังฟะ

 

สามสิบนาทีผ่านไป

ตอนนี้ฉันนั่งเล่นเน็ตแล้วล่ะ =_=;; ฉันเปิดเว็บที่ฉันเคยโพสข้อความและเบอร์โทรศัพท์ของนายสามทิ้งไว้เท่าที่พอนึกออก แล้วจัดการลบมันทั้งหมดซะ ก่อนจะนั่งอ่านข่าวเกี่ยวกับวง Haft-Caste ที่ตัวเองเป็นแฟนคลับอยู่ อะไรกัน! วินเซนต์ที่รักของฉันกำลังจะแต่งงานแล้วเรอะ ฮืออ~~ เอ่อ...ที่ฉันมัวแต่ไร้สาระอยู่แบบนี้ เพราะฉันไม่รู้ว่าไอ้การเรียกดูข้อมูลที่แฮ็กมาได้เนี่ยมันต้องกดเข้าไปชมตรงไหน =_= ฉันคลิกมั่วสะเปะสะปะเหมือนเด็กเพิ่งหัดคอมฯ อะไรแบบนั้นเลย ฮือๆ สงสัยงานนี้คว้าน้ำเหลวแหงๆ

ฉันจะทำยังไงดี!! ไม่อยากให้เขารู้เรื่องฉันเลย อุตส่าห์คิดว่าเราสองคนกำลังเริ่มต้นกันด้วยดีแล้วนะ หากทำเป็นลืมๆ เหตุการณ์ที่เขาเผาฉันกับคุณตำรวจ (เรื่องรถชน ฉันเป็นฝ่ายผิดแน่นอน) และเหตุการณ์ที่เขาหักหน้าฉันกับคุณป้าจอมยุ่ง (ฉันพูดวิจารณ์งานเขามั่ว) พอลืมๆ เรื่องพวกนี้ไป นายสามถือเป็นคนน่าคบเลยนะ ถ้าไม่มีเรื่องบาดหมางใจกันอีกก็คงจะดี และที่สคำญเขาจะต้องไม่เห็นภาพบ้าๆ บอๆ ของช้านนนน เพราะฉะนั้นเขาจะต้องไม่มีวันเปิดคอมเครื่องนี้ได้!

ปิ๊งป่อง!! พังเครื่องไปเลยมั้ย ในเมื่อหาไอ้ข้อมูลที่เขาแฮ็กไม่เจอ งั้นต้องพังมันอย่างเดียวเท่านั้น!!

ใช่แล้ว!! พังมันเลย แต่จะพังยังไงอ่ะ

เอาค้อนทุบเหรอ?

บ้า! อยู่ดีๆ เอาค้อนมานั่งทุบคอมฯ คนอื่น ไม่เวิร์คๆ ฉันมองซ้ายมองขวาหาอุปกรณ์ในการกระทำความชั่ว แต่ในห้องของหมอนี่มีแต่... เตียงนอน ภาพวาด ดินสอ ปากกา ยางลบ และแจกันดอกไม้ กรี๊ดดด!! มันไม่มีอะไรที่จะทำให้คอมฯ เครื่องนี้เจ๊งได้เลย

เอ...ถ้าฉันทุ่มคอมฯ ลงพื้นล่ะ !! อืม...มันต้องดูจงใจเกินไปแน่ๆ แล้วฉันจะอ้างว่าอะไรล่ะ... ลมบ้าหมูหรือผีเข้าเรอะ ไม่เอาๆ เปลี่ยนวิธี เอ...ฉันกวาดสายตาไปมองทางแจกันดอกไม้อีกครั้ง เอ๊ะ หรือจะเขวี้ยงแจกันใส่เลย เอ่อ...มันไม่ได้ร้ายแรงน้อยกว่ากันเลยอะ -_-;;

แล้วสายตาฉันก็ไปเตะเข้าอย่างจังกับขวดน้ำที่วางอยู่ตรงหัวเตียงของนายสาม รู้ละ! บอกว่าฉันกระหายเหลือทน ต้องการน้ำบัดเดี๋ยวนี้ละกัน! ก่อนจะเกิดการผกผันของมิติเวลา (ไม่เกี่ยว) ฉันเลยเผลอเซทำน้ำในขวดหกใส่คอมฯ เครื่องนี้

ฉันรีบเดินไปคว้าขวดน้ำมาแล้วเปิดฝาออก... ตั้งสติหน่อย... ฉันจะต้องพังเจ้าคอมฯ เครื่องนี้จริงๆ ใช่มั้ย T__T ใหม่เอี่ยมเลยแฮะ แต่เพื่อความอยู่รอดของฉัน ปลาใหญ่ต้องกินปลาเล็ก เห็บต้องกินมด (มั่ว)

ลาก่อน... TTOTT

ฉันสาดน้ำไปที่คอมพิวเตอร์โดยที่ตัวเองยืนอยู่ในระยะปลอดภัยแล้ว...

ซู่~!!

เป็นไปตามคาด คอมฯ ใหม่เอี่ยมเครื่องนั้นช็อตจนเห็นกระแสไฟริ้วๆ ก่อนจะ...

ปิงปิงทำอะไรน่ะ!!”

O_O ฉะ..ฉันพูดไม่ออกชั่วขณะ

เอ่อ...คือ...

ให้ตายเถอะ!! ระวัง!! ถอยออกมา!!” เขาตะโกนลั่นแล้ววิ่งเข้ามาผลักฉันกระเด็นไปกระแทกกับตู้ด้านหลัง สามในชุดยูโดสีขาวเหงื่อโทรมกายกำลังพยายามเข้าใกล้คอมฯ เพื่อดึงปลั๊กมันออก แต่เพราะกระแสไฟที่ดังเปรี๊ยะๆ อย่างน่ากลัวนั่นทำให้เขาต้องหยุดยืนมองอยู่ห่างๆ ด้วยความหงุดหงิด

ปิงปิงทำอะไรของคุณI!”

ฉัน...เอ่อ...อุบัติเหตุน่ะ คือฉันแค่เผลอสะดุด...

เผลอสะดุด? ผมเห็นกับตาว่าคุณเทน้ำใส่คอมฯ ผมเนี่ย!!”

เขาตะคอกเสียงดังจนฉันสะดุ้งพลางมองเขาอ้าปากหวอ เห็นปกติเอาแต่ยิ้มๆ นี่นา กลัวแล้ว แงๆ T^T ใครก็ได้ช่วยพาฉันออกไปจากห้องนี้ที สายตาของนายสามที่จับจ้องมาทำให้ฉันรู้สึกเหมือนถูกสูบลงนรก

ปละ...เปล่าซะหน่อย ฉันแค่เผลอสะดุดจริงๆ นะ =O=;”

ฉันไม่มีทางบอกความจริงหรอก ไม่อ่ะ เขาต้องฆ่าฉันแน่ๆ

คุณยังจะ... โว้ย!!”

หมอนี่ทำหน้าเหมือนจะบีบคอฉันแล้วหันไปมองคอมฯ อีกรอบ คราวนี้เขาเดินไปหยิบผ้าขนหนูสีขาวที่พาดอยู่บนเตียงมาพันรอบมือ ก่อนจะเดินไปกระชากปลั๊กคอมฯ ออกอย่างแรง

ฟู่ว~

ควันสีขาวพวยพุ่ง บ่งบอกว่า...วิญญาณของคอมฯ เครื่องนี้ได้ไปสู่สุขติ ฉันปลอดภัยแล้ว ข้อมูลคอมฯ ฉันไม่ถูกแฮ็กแล้ว แต่ฉันอาจไม่ปลอดภัยจากหมอนี่ ฉันต้องถูกฆ่าหมกคอห่านแน่ๆ

ปิงปิง!! ทำไมคุณทำแบบนี้ฮะ

เขาหันมาหาฉันและพูดด้วยน้ำเสียงดุดันอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ปกติหมอนี่ต้องทำเป็นกะลิ้มกะเหลี่ย เหมือนเป็นคนใจเย็นตลอดเวลานี่ ทำไมตอนโมโหถึงดูโหดขนาดนี้

ฉัน...ฉันไม่ได้ตั้งใจซักหน่อย...

ไม่ได้ตั้งใจอะไรก็ผมเห็นอยู่กับตา!!”

ฉันสะดุดจริงๆ นายอย่ามาปลักปลำฉันนะ!!” ฉันพยายามเถียงเสียงแข็งแม้ว่าตัวเองจะผิดเต็มประตู ถ้าโกหกแล้วก็ต้องโกหกให้ถึงที่สุด ฉันไม่อยากถูกหมอนี่หักหน้าอีกเป็นครั้งที่สามหรอก

ก็ผมบอกว่า...

เฮียสาม!! ทะเลาะอะไรกันเสียงดัง...โอ๊ะ!” เด็กหนุ่มที่ดูอ่อนกว่าฉันไม่กี่ปีถือหนังสืออะไรไม่รู้ ปกเป็นรูปตับไตไส้พุงของมนุษย์ โผล่หน้าเข้ามาในห้องแล้วเอ่ยถามอย่างงงๆ

“เฮียสามพาสาวเข้าห้องด้วยเหรอ เอ่อ...แล้วทำไมคอมฯ เฮียถึงควันขึ้นล่ะ”

และในขณะที่ฉันกำลังจะเอ่ยปากพูด

ไอ้ปิงปิงแกลืมกระเป๋าไว้ในรถฉันอีกแล้ว เห็นว่ายังไม่ไกลเท่าไรเลยอุตส่าห์ขับเอามาให้นะเนี่ย ดรีมเดินเข้ามาในห้องนี้พร้อมกับถือกระเป๋าของฉันมาด้วย แต่เมื่อเห็นบรรยากาศมาคุๆ ตรงหน้า

“เอ่อ...กำลังทะเลาะกันอยู่เหรอ”

ดรีมถามด้วยน้ำเสียงแผ่วๆ ก่อนจะเข้ามายืนขวางฉันไว้

ก็เพื่อนแกน่ะสิ ฉันเข้ามาเห็นตอนยัยนี่กำลังเอาน้ำสาดใส่คอมฯ ฉันพอดี!!”

อย่ามากล่าวหาฉันโดยไม่มีหลักฐานนะ ไม่งั้นนายถูกข้อหาหมิ่นประมาทแน่ๆ!!”

ฉันรู้ว่าตัวเองน่ารังเกียจ แต่ถึงตายก็ไม่ยอม ฉันต้องไม่แพ้!!

เฮ้ย!! ไอ้ปิงปิง... แกไปสาดน้ำใส่คอมฯ ไอ้สามมันจริงๆ เหรอ

อย่าพูดแบบนั้นนะไอ้ดรีม แกคิดว่าฉันทำเหรอ หมอนี่น่ะตาพร่าเลือนแล้วคิดเองเออเองคนเดียว ประสาท!!”

โห...คุณคนสวยพูดแบบนี้ นายสามทำเหมือนใกล้จะหมดความอดทนเต็มที่แต่มีน้องชายที่ถือหนังสือตับไตไส้พุงนั่งจับบ่าเอาไว้เป็นเชิงห้าม ส่วนฉันเชิดหน้าใส่อย่างไม่เกรงกลัว นายจะทำอะไรนะ... จะรังแกผู้หญิงเหรอ ไอ้คนสารเลว!! แค่คอมฯ เครื่องเดียวจะอะไรกันนักกันหนาฟะ!!

ใจเย็นๆ ก่อนสิวะ ปิงปิงมันคงไม่ตั้งใจทำแบบนั้นหรอกไอ้สาม... มันจะทำแบบนั้นทำไมกัน

“ใช่ ฉันจะทำแบบนั้นทำไมล่ะ ก็บอกแล้วไงว่าไม่ได้ตั้งใจ เดี๋ยวซื้อคอมฯ เครื่องใหม่มาใช้คืนก็ได้!!”

เหอะ!! ก็เพราะเพื่อนแกมีความลับอะไรที่ไม่อยากให้คนอื่นรับรู้ล่ะมั้ง... นายสามยิ้มเยาะ ขณะที่ฉันตาลุกวาวด้วยความร้อนตัว ไม่นะ!!

นะ...นายพูดอะไรบ้าๆ!!”

แทงใจดำล่ะสิ อย่านึกนะว่าผมไม่รู้ว่าคุณน่ะแหละที่เป็นคนเอาเบอร์ผมไปปล่อยในเว็บพวกนั้น

เฮอะ!! ไหนล่ะหลักฐาน

พวกคนผิดเท่านั้นแหละที่คอยจะอวดอ้างให้คนอื่นหาหลักฐาน เฮอะ!!”

นะ...นี่นาย!!” ฉันกำลังจะตบหมอนี่สักฉาดแต่ดรีมคว้าข้อมือฉันไว้ ก่อนจะรีบดันฉันออกห่างนายสาม

เฮ้ยๆ ใจเย็นๆ ไอ้ปิงปิง เอ่อ...เดี๋ยวฉันพายัยนี่กลับก่อนดีกว่า จับพี่ชายแกไว้ดีๆ ล่ะไอ้สี่” ดรีมหันไปพูดกับเด็กหนุ่มที่น่าจะเป็นน้องชายของหมอนี่ พร้อมกับลากตัวฉันที่ยังคงจ้องตานายสามอย่างจะกินเลือดกินเนื้อออกจากประตูห้อง ทว่าฉันสะบัดไอ้ดรีมจนหลุดก่อนจะวิ่งไปหยุดยืนตรงหน้าของไอ้เจ้าของคอมฯ ที่ฉันเพิ่งจะทำพัง

คอมฯ พังแค่นี้เดี๋ยวฉันจะส่งเครื่องใหม่ที่ทั้งดีและแพงกว่าเดิมมาให้ นายจะได้ไม่ต้องมาว่าฉันเสียๆ หายๆ อีก!!”

คุณอย่าคิดนะว่าเงินจะจัดการได้ทุกอย่าง ผมไม่ได้ต้องการคอมฯ เครื่องใหม่หรอก คอมฯ แค่เครื่องเดียวใครๆ ก็ซื้อได้ แต่ผมโมโหเพราะคุณจงใจทำมัน! แถมยังไม่ยอมรับความผิดอีกต่างหาก... ผมไม่คิดเลยว่าคุณจะนิสัยไม่ดีขนาดนี้

ฉันบอกแล้วไงว่าไม่ได้ตั้งใจ นายจะเอายังไงอีกฮะ!!”

“งั้นที่คุณบอกว่าสนใจผม อยากมาบ้านผม ความจริงก็คือต้องการมาพังคอมฯ ผมใช่มั้ยล่ะ คุณนี่มันเป็นผู้หญิงขี้โกหกจริงๆ เอาความรู้สึกคนอื่นมาล้อเล่นแบบนี้ได้ไง”

“นะ...นาย!!”

ฉันพูดไม่ออก อายจนหน้าแดงไปหมด

ไอ้ปิงปิง... พอแล้วน่า...

เฮียสามใจเย็นๆ นะ

ขอ-โทษ-ผม-เดี๋ยว-นี้!” นายสามพูดเน้นทีละพยางค์ด้วยสีหน้าท้าทาย ฉันเบิกตากว้างและกำลังจะเถียงกลับ แต่ดรีมพูดแทรกขึ้นมาซะก่อน

แกขอก็โทษไปเถอะไอ้ปิงปิง ไม่ว่าแกจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจแต่ผลก็คือคอมฯ ไอ้สามมันพังนะ -_-;”

ไอ้ดรีมเตือนสติฉันอีกครั้ง พลางส่งสายตาขอร้องอย่างจริงจัง

 เออ ขอโทษ!!” ฉันกระแทกเสียงใส่ นายสามยิ้มออกมาอย่างพอใจก่อนจะพูดอย่างช้าๆ

ไม่-ให้-อภัย!!”

วะ...ว่าไงนะ!” ฉันอ้าปากค้างแล้วเตรียมจะเข้าไปตบหมอนี่ข้อหากวนประสาทอย่างรุนแรง แต่ไอ้ดรีมเพื่อนจอมยุ่งดันเข้ามาล็อคแขนแล้วลากฉันออกจากห้องนี้ซะก่อน

ไอ้คนบ้า ไอ้...ไอ้...

เฮ้ย ไอ้ปิงปิง แกกรี๊ดใส่ไอ้สาม แต่คนที่แสบหูน่ะมันฉันเว้ย!!”

แกก็ปล่อยฉันสิ ฉันจะได้ไปกรี๊ดใส่ไอ้บ้านั่น

ท่าทางไอ้สามอารมณ์ขึ้นแบบนี้มันต้องจับแกตีแน่ๆ แกนี่เหลือเชื่อจริงๆ ฉันไม่เคยเห็นมันอารมณ์ร้ายใส่ผู้หญิงมาก่อนเลย... นับถือเลยว่ะ

หุบปากและปล่อยฉันเดี๋ยวนี้!!”

ไม่ ฉันจะพาแกกลับบ้านแล้ว ฉันดิ้นไปดิ้นมาแต่ว่าไอ้ดรีมแรงเยอะกว่าอยู่แล้ว สุดท้ายฉันเลยถอดใจที่จะกลับไปหาเรื่องนายสาม ก่อนจะยอมขึ้นไปนั่งบนรถของดรีมดีๆ

ดรีม!! แกไปหามาเลยนะว่าคอมฯ รุ่นไหนดีที่สุด แพงที่สุด และสั่งมันมาให้ฉันเลย!!”

เอางั้นเลยเหรอ -_-

ต้องให้ฉันพูดย้ำเรอะ

เออๆ ก็ได้วะ เฮ้อ... ดรีมถอนหายใจแล้วสตาร์จรถออกจากหน้าโรงฝึกสอนฯ ของไอ้ผู้ชายปากหมานั่น ฉันกัดริมฝีปากแน่นอย่างเจ็บใจ อุตส่าห์ยอมขอโทษแล้วแท้ๆ แต่ดันหยิ่งกวนประสาทไม่รับคำขอโทษฉัน ท่าทางฉันกับนายนั่นจะไม่ได้จบกันแค่นี้แน่ๆ ฮึ!! คอยดูแล้วกันว่าใครจะเป็นฝ่ายชนะ!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,624 ความคิดเห็น

  1. #4619 MoohFarang (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มกราคม 2557 / 17:26
    ทั้งฮาทั้งสนุกมากๆเลยค่ะ <3
    #4,619
    0
  2. #4601 dekza (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 16:22
    สนุกมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    เลยค่ะ
    #4,601
    0
  3. #4573 อันบ้า (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2553 / 19:16
    ฮ่าๆๆๆๆๆๆ เด็ดมากพี่ปิงปิง ช๊อบชอบ พี่เมแต่งได้ไง เก่งม๊ากมาก อ่านไปหัวเราะไปดีนะเล่นอยู่บ้านถ้าอันไปเล่นร้านคอมเขาคงคิดว่าอีนี้บ้าแน่นอน เลย ช๊อบชอบพี่เม อันขอสมัครเป็นแฟนคลับด้วยคน งุงิ~
    ในที่สุดก็ตัดสินใจได้แล้ว พรุ่งนี้อันจะไปซื้อ เล่มนี้แหละ ฮ่าๆๆๆๆๆ เด๋วไปสำรวจเงินในกระปุก ว่าจะซื้อเล่มนี้กับเล่มไหนดี อิอิ ก่อนจะไป ขอกล่าวคำว่า สุดยอด
    #4,573
    0
  4. #4555 ดับเครื่องชนไฮเปอร์ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2552 / 22:05
    หนุกหนานมากมาย
    #4,555
    0
  5. #4545 yesung lovely (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2552 / 12:02
    หนุกมากคะ
    #4,545
    0
  6. #4531 ChaRee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2552 / 12:18
    สนุกมากเรยค๊ะๆ





    ชอบบบบบบบบบบบบ

    รักเฮียสาม 555 5





    คัยว่าก้อช่าง

    แต่เราชอบแบบนี้นะ

    5555555555555555555555555



    จะมาติดตามอีกน้าค่า

    > <"
    #4,531
    0
  7. #4530 DadY (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2552 / 19:31
    ไปเพื่อ เอาน้ำราดคอมไห้เจ๋งยังไงล่ะ
    #4,530
    0
  8. #4519 นู๋ชมพู่//- -// (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 เมษายน 2552 / 16:26
    อิอิ  หนุกมากเลยอ่า
    #4,519
    0
  9. #4493 lovely_friend (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2551 / 16:33
    โอะ..โอ.......สามแสบจัง
    #4,493
    0
  10. #4489 เมทัล (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2551 / 09:03
    ไปบ้านเค้าทำไมงะ
    #4,489
    0
  11. #4471 เจน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2551 / 15:14
    สนุกค่ะ
    #4,471
    0