3rd Love ทุ่มรักเต็มร้อย เทใจไม่มีกั๊ก

ตอนที่ 4 : Keep Holding On

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,138
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    8 ก.ย. 62

3

Keep Holding On

-อดทนไว้ก่อน-

 

ฉันมองดูนามบัตรที่ทอประกายเงางามอยู่ในมือ (ฉันไปจิ๊กมาจากยัยพนักงานมา) เพิ่งรู้ว่าเขาใช้ชื่อวาดมาจากชื่อจริง ดี!! แบบนี้ไม่ผิดคนแน่นอน

ปฏิการ วิธิตสกุล (สาม)

Tel 025-898-XXXX, 025-899-XXXX‘

ไม่เห็นมีเบอร์มือถือเลย =_= มีแต่เบอร์บ้าน ชิๆ จะหวงทำไมกันยะกับอีเลขสิบตัวเนี่ย ฉันมองนามบัตรแล้วนึกสนุกอะไรขึ้นมาบางอย่าง หึๆ รอการขย้ำจากฉันได้เล้ยยย อีตาบ้าสาม!!

ขอมาเดี๋ยวจัดให้!! ฉันเปิดคอมพิวเตอร์อย่างเร่งด่วน

กริ๊กๆๆๆ คลิ๊กๆๆๆ

ผมชื่อสามครับ กำลังโดดเดี่ยว เปลี่ยว เหงา ผมหน้าตาดี สูง 183 ซ.ม. ต้องการหาเพื่อนแก้เหงาทั้งกายทั้งใจ ผมจูบเก่งนะครับ โฮ่ๆ จะชายหรือหญิงผมไม่เกี่ยง โทรมาได้เลยที่ 025-898-XXXX, 025-899-XXXX ตลอด 24 ช.ม. ครับผม ^_^’

หึๆ ฮ่าๆ โฮะๆ เล่นกับใครไม่เล่น มาเล่นกับหลีปิงปิง มันต้องเจอการตลบหลังแบบนี้ล่ะ!! (น่ายกย่องมาก) ฉันก๊อปปี้ข้อความที่พิมพ์ไว้ก่อนจะเอาไปแปะตามบอร์ดเกย์ กะเทย เสือไบ หรือพวกหาคู่ หาแฟนบลาๆ ทั้งหลายแหล่ในเว็บต่างๆ อย่างสนุกสนาน ฉันนั่งหัวเราะอยู่หน้าคอมฯ คนเดียว หึๆ ฮ่าๆ โฮะๆ อยู่ตั้งนาน (ทำไมเหมือนเป็นโรคประสาทขั้นต้นจัง)

ปิงปิง...ยังไม่เข้านอนอีกเหรอ นั่งทำอะไรคนเดียวน่ะ -_-“

กรี๊ดดด แม่เดินเข้ามาตอนไหนเนี่ย!! ฉันรีบกดปิดหน้าจอที่ขึ้นเว็บหาคู่อยู่ เดี๋ยวแม่จะเข้าใจว่าฉันอยากจะหาคู่ ทีนี้ล่ะยุ่งมากไปกว่านี้แน่ๆ

กำลังจะนอนแล้วค่ะ ปิงปิงแค่...ส่งเมล์หาดรีม

พวกแกนี่ท่าจะบ้านะ โทรหากันไม่ได้เรอะ -_-“

โทรให้เปลืองไปทำไม”

แกเป็นคนจ่ายตั้งแต่เมื่อไร รีบเข้านอนได้แล้ว พรุ่งนี้แม่จะพาไปไหว้เหล่ากง...

ง่ะ วันพรุ่งนี้ไม่ใช่วันเชงเม้งสักหน่อย -O-“

ถ้าไม่ใช่แล้วแกจะไปไหว้บรรพบุรุษบ้างไม่ได้เหรอฮะ!!”

ดะ...ได้ค่า =_=”

“รีบนอนได้แล้ว พรุ่งนี้แกต้องไปขอให้เหล่ากงดลบันดาลให้เจอผู้ชายดีๆ แล้วอย่าลืมขอให้ตัวเองมีอะไรเป็นเลิศกับเขาบ้างล่ะ”

“ทราบแล้วค่า”

ฉันตอบรับไปอย่างเนือยๆ และแอบคิดในใจว่าตัวเองอายุตั้งยี่สิบสองปี แถมยังเรียนจบแล้วนะ ความเป็นลงเป็นเลิศอะไรนั่นมันคงไม่แสดงออกมาแล้วล่ะ T^T หลังจากแม่เดินออกจากห้องแล้วฉันเลยรีบกดเปิดหน้าจอที่ขึ้นเว็บหาคู่อีกรอบ

หึๆ ฮ่าๆ โฮะๆ -O-!!

เดี๋ยวต้องมีคนโทรชวนนายสามไปทำอะไรพิลึกพิลั่นแน่นอน กรี๊ดๆ หมอนั่นจะต้องสติแตกแน่เลย หึๆ ฮ่าๆ โฮะๆ สาบานได้เลยว่าเขายิ้มไม่ออกแน่!!

ฉันปิดคอมฯ แล้วกระโดดขึ้นเตียง มองเพดานสีฟ้าอ่อนพลางทบทวนเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ พอคิดปุ๊บฉันแทบจะอยากปล่อยพลังแบบซูเปอร์ไซย่าปั๊บ ย๊ากกก แค้นๆๆๆ หึๆ ฮ่าๆ โฮะๆ หมอนั่นกำลังจะได้รับการแก้แค้นอย่างสาสมแล้ว เอาล่ะ... นอนดีกว่า

^_^

รอยยิ้มของหมอนั่นมันสว่างแวบขึ้นมาเฉยเลย ไม่นะๆ ม่ายยย

^_^

กรี๊ดๆๆๆ ออกไปนะคนบ้า!! นายไม่มีสิทธิ์เข้ามาอยู่ในหัวฉัน

^_^

ช่วยด้วยยย ช่วยเอาไอ้แป๊ะยิ้มออกไปจากหัวฉันที โฮกกก T^T

 

หลายวันต่อมา...

คอมฯ เสีย T^T เหล่ากงโกรธฉันเหรอที่ไม่ยอมถอนหญ้าที่ขึ้นเหนือหลุมให้ ฮือๆ T_T นั่งเล่นเน็ตอยู่ดีๆ ป็อปอัพอะไรไม่รู้โผล่ขึ้นมาเยอะแยะเชียว ฉันเลยรีบกดตกลงไปแบบมั่วๆ เพราะกำลังคุยแชทกับเพื่อนที่ไปเรียนต่อออสเตรเลียอยู่ T^T เอ๊ะ!! ทว่าหน้าจอเริ่มเบลอๆ ลายๆ แถมยังขยับเม้าส์ไม่ได้ด้วย น่ากลัวจัง อะไรจะโผล่มาดูดฉันเข้าไปในคอมฯ หรือเปล่า

You got me... You got me.. บางทีก็คิดมากมาย กลัวว่าฉันจะไม่ดีเหมือนใครๆ

เสียงริงโทนเพลงโปรดของฉันดังขึ้น ฉันเลยหันไปหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาก่อนจะกดรับ

[ฮัลโหลปิงปิง]

“ว่ายังไงดรีม”

[แก...ออกมาเดทกันเถอะ]

ฉันแทบจะถุยน้ำลายใส่คอมฯ ตัวเองเมื่อได้ยินแบบนั้น -_- พวกคุณน่าจะรู้จักดรีมกันแล้ว ขอเพิ่มเติมอีกนิดว่าไอ้คุณดรีมเนี่ยเป็นเพื่อนสนิทที่ชอบตามเกาะฉันเหมือนเหาเกาะหัวเลยทีเดียว =_= ฉันรู้จักกับเขามาตั้งแต่เกิด (เท่าที่จำความได้) แถมยังเรียนอนุบาล ประถม มัธยม และมหาวิทยาลัยที่เดียวกันหมด เห็นหน้ากันบ่อยๆ ชักจะเบื่อระอาและไม่อยากชายตามองด้วยซ้ำ ความจริงน่ะแม่เคยทาบทามให้ดรีมมาหมั้นกับฉัน (บ้านมันรวยด้วยกิจการค้ารังมด เอ๊ย รังนก) ฉันเลยกระซิบบอกแม่ว่าดรีมเป็นกะเทยปนเกย์ (ซึ่งไม่ใช่ความจริง) ทุกวันนี้มันยังไม่รู้ตัวเลยว่าทำไมแม่ฉันถึงชอบมองมันด้วยสายตาเห็นอกเห็นใจ

“ไม่เอาอ่ะ ขี้เกียจขับรถไปไหน” เพราะรถโฟล์คน้อยของฉันยังอยู่ที่อู่น่ะ ฮือๆ

[เดี๋ยวไปรับ]

“รับไปไหน”

[ไปหาอะไรกินกัน พ่อฉันได้สัมปทานรังนกอีกแห่งหนึ่งแล้วน้า]

แล้วฉันไปได้ด้วยเหรอยะ บอกทำไม -_-

“ฉันอยากได้กระเป๋าปราด้า สีน้ำตาล ที่เป็นคอลเลคชั่น Washed Leather

[โหยยย นั่นมันหลายหมื่นนะเว้ย!!]

“งั้นฉันไม่ไปกับแกละ”

[โอเคๆ -_- ทำไมฉันต้องซื้อของราคาเกือบแสนให้แกด้วยเนี่ย เบียดเบียนกันอยู่ได้]

“งั้นฉันไม่เอาก็ได้”

[อย่าๆ ได้โปรดอย่าปฏิเสธ ฉันอยากซื้อให้]

โว้ ไม่เอาหรอก! เดี๋ยวฉันแต่งตัวรอนะ

[โอเค แล้วเจอกัน!]

หลังจากวางสาย ฉันรีบอาบน้ำแต่งตัวเตรียมจะออกไปตะแร้ดแต๊ดแต๋ข้างนอก เมื่อดรีมมาถึงบ้าน มันทักทายแม่ที่มองหน้าเขาแล้วทำหน้าสงส้ารสงสารจับจิตจับใจ

“ยังไม่สายไปนะดรีม กลับตัวกลับใจยังทันนะลูก เห็นแก่สายเลือดของวงศ์ตระกูล ใครจะสืบทอดต่อไปกัน”

แม่ฉันพูดเป็นเรื่องยิ่งใหญ่ ส่วนดรีมทำหน้างงๆ

“เอ่อ...ผมจะพาปิงปิงมาส่งไม่เกินสี่ทุ่มครับ ไม่สายๆ กลับทัน แฮ่ๆ

น่าสงสารจัง แม่กับดรีมคุยกันคนละเรื่อง =_=;;

“ไปกันเลยเถอะ!! แม่ขา ปิงปิงไปก่อนนะคะ

“อย่ากลับให้ดึกมากละกัน”

ฉันล่ำลาแม่ก่อนจะเดินตรงไปที่รถของดรีมซึ่งจอดอยู่ที่หน้าบ้าน เอ๊ะ!! O_O แล้วใครที่ไหนมายืนพิงรถออดี้รุ่นใหม่เอี่ยมอ่องคันนี้เนี่ย

“เอ้อ...ปิงปิง ลืมบอกไปว่าวันนี้ฉันพาเพื่อนมาด้วย”

“เพื่อน -_-?”

“ใช่แล้ว เมื่อหลายวันก่อนแกไปเฝ้าแกลลอรี่แทนเฮียหลี่เจิ้นใช่มั้ย ไม่แน่ใจว่าแกจะได้เจอกับเพื่อนฉันคนนี้หรือยัง เฮ้ย!! ไอ้สาม...นี่ปิงปิง ไอ้ปิงปิง...นี่สามนะ”

ดรีมเรียกเพื่อนที่ยืนรออยู่ให้หันหน้ามา เขาส่งยิ้มให้ส่วนฉันค่อยๆ ปรับโฟกัสภาพตรงหน้า เอ...ใบหน้าขาวๆ ริมฝีปากแดงๆ แบบนี้มัน...คุ้นแสนคุ้น สมองฉันรันอย่างรวดเร็ว...

เฮือก O_O!! นายสาม!! ผู้ชายที่ชอบหักคอเสียบประจานฉัน เอ้ย! ผู้ชายที่ทำให้ฉันต้องอับอายและเสียหน้าทุกครั้งที่เจอกันสิให้ตาย

 “สวัสดีครับ เจอกันอีกแล้วนะครับคุณปิงปิง เอ่อ ผมลืมบอกว่าชื่อคุณน่ารักจังเลย” เขาทักทายด้วยรอยยิ้มบาดลึกเข้าถึงหัวใจ โอ๊ย...ฉันแพ้ผู้ชายที่มีลักยิ้มบุ๋มๆ น่ารักน่าหยิกน่าหยอกแบบนี้นะ ตอนที่รู้ว่าไอ้ดรีมสนิทกับนักวาดที่ชื่อปฏิการ ฉันไม่ทันฉุกคิดว่าปฏิการคือนายสามเลย แล้วไหงหมอนี่มาสนิทกับไอ้ดรีมได้ ไม่ใช่ว่าจับคู่จู๋จี๋กันหรอกนะ

อ้าว เคยไปรู้จักกันตอนไหนเรอะ”

ขอไม่พูดได้มั้ย... ตอนนั้นฉันมันบ้าแท้ๆ กระซิกๆ ฉันหันไปพูดกับนายสามแทน

“สวัสดีนายสาม ขอบคุณที่ชมว่าชื่อฉันน่ารัก แต่นายนี่ชื่อโหลจังเลยนะ เหอะๆ”

“แหม...ช่างไม่รับไมตรีผู้อื่นเลยนะครับ ผมล่ะสงสารตัวเองจัง”

เสแสร้งมาก ทำไมต้องแกล้งทำเป็นรู้สึกแย่ขนาดนี้ด้วยยะ

“เฮ้ย!! ตอบฉันก่อนสิวะ พวกแกไปรู้จักกันตอนไหน”

“ครั้งแรกปิงปิงเขาขับรถชนฉันน่ะ ครั้งสองเจอกันที่แกลลอรี่ตอนฉันไปส่งภาพให้เจ้าสัวคนหนึ่ง

“นายชนท้ายรถฉันต่างหาก!” ฉันเถียง ฉันขับรถชนที่ไหนล่ะ คนที่ขับมาจิ้มท้ายคือนายไม่ใช่เหรอ

“ก็คุณเหยียบเบรกกะทันหันนี่นา”

“ฉัน-อยาก-จะ-เบรก มีกฎข้อไหนบอกห้ามเหยียบเบรกกะทันหันเรอะ ที่สำคัญนายไม่ควรขับรถจี้หลังมาติดๆ นี่นา หากรู้จักระมัดระวังมากกว่านี้รถนายคงไม่ชนท้ายรถฉันหรอก”

นายสามมองฉันอย่างงงๆ ก่อนจะยิ้มแล้วหัวเราะออกมา มันมีอะไรน่าขำนักเรอะ

“เหตุผลนี้ฟังเข้าท่ากว่าครั้งที่แล้วอีกนะ”

โอ๊ยยย ฉันอยากจะลงไปดิ้นพรวดๆ กับพื้นจริงๆ เฟ้ย

“คุณจะนั่งหน้าหรือนั่งหลังครับ” เขาถามและทำท่าจะเปิดประตูรถให้ ตอนแรกฉันกะว่าจะไม่ไปด้วยแล้ว แต่ก็กลัวว่าจะถูกอีกฝ่ายหัวเราะเยาะเพราะจงใจหนี

“ตรงไหนก็ได้ แต่ต้องไม่อยู่ใกล้นายนะ”

“งั้นนั่งบนหลังคารถเลยเป็นไง ผมว่าบนนี้น่าจะไกลจากผมมากที่สุด”

หนอยยย ไม่เคยถูกคนสวยเตะใช่มั้ยยะ!! กวนประสาทนักเรอะ!

“ฉันจะนั่งข้างหลัง!!“

“งั้นผมนั่งด้วยคน”

“ไม่ได้ นายต้องไปนั่งข้างหน้ากับดรีม” ฉันแผดเสียงใส่ก่อนจะเปิดประตูรถเข้าไปนั่งด้านหลังคนเดียว ฉันเห็นเขายิ้มพลางหัวเราะ ขณะที่ดรีมมองฉันกับนายสามด้วยความสงสัย งงล่ะสิว่าทำไมเราสองคนถึงดูสนิทสนมกันขนาดนี้ =_=

“เล่าให้ฟังหน่อยดิ รถพวกแกชนกันตอนไหน”

“โอเค อยากฟังใช่มั้ย แต่แกต้องซื้อหลุยส์ให้ฉันหนึ่งใบนะ เป็นค่าเปิดปาก!

“เอ่อ...ไม่ต้องละ -_-”

ดรีมว่าพลางแกล้งมองหน้าฉันอย่างรังเกียจ ส่วนนายสามสตาร์จรถในฐานะคนขับ ตลอดเวลาที่นั่งอยู่ในรถ ดรีมชวนคุยนั่นคุยนี่อย่างสนุกสนาน ฉันหัวเราะและคุยตอบบ้างพอเป็นพิธี รู้สึกไปเองหรือเปล่าว่านายสามมองฉันผ่านกระจกมองหลังบ่อยจัง... อยากโวยวายแต่กลัวจะหน้าแหกอีก เรื่องที่ฉันเคยไปวิจารณ์งานของหมอนี่ซะมั่วแหลกยังไม่หายอายเลยนะ เกิดโวยวายแล้วเขาสวนกลับมาว่ามองรถคันหลังต่างหาก ฉันคงหมดสิ้นความกล้าแกร่งในการประจันหน้าเขาอีกแน่

ไม่รู้ล่ะ!! ฉันรู้สึกไม่ชอบสายตากรุ่มกริ่มๆ ออกแนวเจ้าชู้ของหมอนี่เลย รู้สึกเหมือนตัวเองถูกย่างอยู่บนเตา แถมยังเป็นเตาที่ร้อนด้วยเลเซอร์จากสายตาของผู้ชายคนนี้ TOT แต่ฉันไม่ยอมแพ้หรอก ฉันเลยทำถลึงตาใส่กลับเพราะมั่นใจว่าเขากำลังมองฉันมากกว่ามองรถคันหลัง!!

“เออ ไอ้สามแล้วพวกเกย์กะเทยอะไรนั่นยังโทรมาหาแกอยู่หรือเปล่า เห็นบอกว่าวุ่นวายมากๆ โทรศัพท์บ้านดังไม่หยุดเลย ฮ่าๆ”

กึก!! ฉันนั่งตัวแข็งเป็นครกหินทันที ก่อนจะหลบสายตาลุกวาวจากกระจกมองหลัง กลัวหน้าฉันฟ้องว่า

ฉันทำเองล่ะ ฉันเป็นคนเอาเบอร์นายไปทิ้งตามบอร์ดเกย์และกะเทยอะไรนั่นเอง วิ้ววว~~

“อืม สองสามวันก่อนถึงกับต้องถอดสายโทรศัพท์บ้านออกเลยอ่ะ ลำบากชะมัด เพราะบ้านฉันเป็นโรงฝึกสอนศิลปะการต่อสู้น่ะสิ ปกติมันต้องใช้โทรเข้าโทรออกอยู่ตลอดเวลา พอเจอเรื่องแบบนี้เข้าฉันเลยถูกเตี่ยด่าเละเลย”

สมน้ำหน้า!! ฮ่าๆ ดรีมหัวเราะลั่นรถ ส่วนฉันแกล้งทำเป็นก้มหน้าหาของในกระเป๋าพลางกลั้นหัวเราะ

“แต่ไม่เป็นไรแล้วล่ะ ฉันแก้แค้นคืนไปแล้ว”

“ฮะ แก้แค้นคืนเหรอ -O-!!”

ฉันโพล่งถาม อะไรกัน!! นายแก้แค้นฉันตั้งแต่เมื่อไรยะ

“ใช่แล้ว ผมจัดการให้น้องชายเช็คไอพีเครื่องแล้วตามไปปล่อยไวรัสใส่ แน่นอนว่าผมแฮ็กเครื่องคนที่ปล่อยเบอร์ผมได้เรียบร้อยแล้วล่ะ

เฮ้ย!! ว่าแล้วเชียว!! มิน่าล่ะคอมฯ ฉันถึงเป็นสภาพแบบนั้น!! ขอโทษนะคะเหล่ากง T/\T ตอนนั้นปิงปิงกล่าวโทษท่านเฉยเลย ฮือๆ ฉันจะทำยังไงดี ข้อมูลในคอมฯ ฉัน ส่วนใหญ่เก็บรูปถ่ายบ้าๆ บอๆ เต็มไปหมดเลยนะ ถ้าแฮ็กเครื่องฉันได้แบบนี้...นายก็ต้อง...

“แล้ว...แล้วนายแฮ็กคอมฯ คนอื่นแบบนั้น มันไม่ผิดกฎหมายเหรอ”

“อ้อ...ไม่เป็นไรครับ ถ้ายัยนั่นคิดจะฟ้อง ผมจะได้ฟ้องเธอกลับที่เอาเบอร์ผมไปปล่อยมั่วเหมือนกัน หลักฐานมีอยู่เกลื่อนหลายเว็บเลยล่ะ”

ฉันขอกลับบ้านไปลบข้อความพวกนั้นได้มั้ย ตายแล้วๆ แต่...เอ๊ะ!! เมื่อกี้เขาบอกว่า ยัยนั่น งั้นเหรอ แสดงว่าเขารู้แล้วล่ะสิว่า...

“คนที่เอาเบอร์นายไปปล่อยเป็นผู้หญิงงั้นเหรอ”

“ใช่...ดูจากลักษณะการใช้คอมฯ แล้วนะ ผมว่าต้องเป็นยัยโรคจิตใกล้ๆ ตัวผมเนี่ยล่ะ

อะไรยะ!! พูดแบบนี้นายกำลังหมายถึงฉันงั้นเรอะ

“ใกล้ตัวขนาดไหน ถ้าใกล้แกตอนนี้ก็เป็นยัยปิงปิงอ่ะดิ”

อ้าว!! ไอ้ดรีมบ้า ทำไมชี้โพลงให้กระรอกแบบนี้ล่ะ อย่าร้อนตัวไปปิงปิง ใจเย็นๆๆ

“ไม่ใช่ฉันนะยะ!! ฉัน...ฉันไม่ทำอะไรไร้สติเป็นคนทุเรศๆ เต็มสูบแบบนั้นหรอก

แง้ แสดงว่าฉันเป็นยัยทุเรศเต็มสูบน่ะสิ TOT

“คิดเหมือนกันเลย ปิงปิงน้อยของเราคงไม่ทำอะไรไร้สติแบบนั้นหรอก แต่เดี๋ยวตอนเย็นผมจะจัดการไปดูข้อมูลที่แฮ็กได้มาสักหน่อย จะได้รู้ไปเลยว่าเป็นยัยตัวแสบที่ไหน หึๆ

ยัยตัวแสบที่ว่านั่งอยู่ข้างหลังนายนี่ล่ะ -_-;

ฉันจะทำยังไงดี!! ไม่น่าทำตัวแส่หาเรื่องเลย ใครจะคิดว่าการโพสข้อความทิ้งเบอร์มั่วๆ แบบนั้นจะกลายเป็นเรื่องร้ายแรงขนาดนี้ ฮือๆ ถ้าหมอนี่รู้ว่ายัยตัวแสบที่ว่าคือฉัน (รูปที่อยู่ในคอมฯ ฉันมีเป็นพันๆ เลยนะ TOT) แล้วฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่หนายยย

ไม่ได้!! ฉันจะปล่อยให้หมอนี่รู้ไม่ได้

ถึงตายก็ไม่ได้!!

“นี่!! หลังจากหาอะไรกินกันเสร็จแล้ว ให้ฉันไปบ้านนายได้มั้ย”

“เอ๋?”

“จะไปบ้านไอ้สามมันทำไมอ่ะปิงปิง -O-

เออฟ่ะ!! ฉันจะไปทำไมล่ะเนี่ย ฉันคิดอย่างสับสนวกวนวุ่นวาย

“ฉันได้ยินว่าบ้านนายเป็นโรงฝึกสอนฯ!! และ...และฉันอยากเห็น”

“โธ่ ยัยบ๊อง ไว้วันหลังดีกว่า ฉันว่าจะพาเธอไปนั่งฟังเพลงที่ผับแถวสีลมสักหน่อย จะได้ไปช่วยนั่งสแกนสาวๆ ให้ฉันด้วยว่าคนไหนน่าคบ“

ฉันไม่มีเวลาไปสะกงสแกนให้แกหรอกไอ้บ้า ฉันสิต้องสแกนชีวิตตัวเองอย่างเร่งด่วน!!

“นั่นสิ ปิงปิงไปบ้านผมคงไม่สนุกหรอก มีแต่เด็กที่มาฝึกยั้วเยี้ยเต็มไปหมด ไม่มีอะไรน่าสนุกเลยซักนิด

“แต่ฉันอยากไปนี่!!

“ทำไมล่ะ”

ผู้ชายสองคนที่นั่งเบาะหน้าถามขึ้นพร้อมกัน -_-; อะไรล่ะ!! เหตุผลอะไรที่ฉันต้องไปบ้านของนายสาม

“ไปผับเหอะปิงปิง”

“โรงฝึกสอนฯ ที่บ้านผมไม่มีอะไรน่าสใจหรอกน้า”

“ฉันตัดสินใจแล้วว่าฉันจะไป!!”

พวกเขาเว้นวรรคไปเหมือนจะรอให้ฉันอธิบายว่าทำไมถึงได้กระดี๊กระด๊ามุ่งมั่นไปบ้านของนายสามนักหนา ฉันใช้สมองอย่างเร่งด่วน!! คิดเร็วๆ พอเผลอไปสบดวงตาเรียวคมนั่นที่กำลังจับจ้องมาที่ฉันอยู่ ฉัน...ฉัน...ฉันเหมือนถูก...สะกด...ก็เลยพลั้งปากพูดออกไปว่า

“เพราะฉันสนใจสามยังไงล่ะ!!”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,624 ความคิดเห็น

  1. #4610 mipan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2554 / 08:52
    I LOVE YOU P'MAY  ^^
    #4,610
    0
  2. #4606 อมยิ้ม :D (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 เมษายน 2554 / 22:12
    นุกมากๆค๊า



    เป็นกัมลังจัยหั้ยค่ะ *-*
    #4,606
    0
  3. #4600 dekza (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 16:11
    หนุกมว๊ากกกกกกกกกกกเลยค่ะพี่เม

    ขอบคุนนะคะที่ลงทำให้หนูได้อ่าน

    สู้ๆนะคะ
    #4,600
    0
  4. #4582 BL.Namsom (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2553 / 18:51
     อย่าไปสนใจคนพวกนั้นเลยค่ะ

    สิ่งสำคุญคือพี่เมแต่งนิยายแล้วทำให้ผู้อ่านอย่างหนู   อ่านแล้วยิ้มมีความสุขมากๆๆค่ะ

    ยังไงก็สู้ๆๆๆน่ะค่ะ

    เฮียสามยังไม่ได้อ่านเลย  หาอ่านไม่ได้ค่ะเลยมาติดตามที่บอรืดเด็กดีไปก่อน
    #4,582
    0
  5. #4580 bobo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2553 / 12:13
    สนุกมากเลย ไปซื้อดีกว่า



    ติดตามอ่านมาตั้งแต่เด็กหอแล้วน้า สนุกมากมาย จะตามซื้อให้ครบทุกเล่มนะ
    #4,580
    0
  6. #4557 VIOLET EYEZ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2552 / 16:49
    สามทะเล้นดีค่ะ น่ารัก
    #4,557
    0
  7. #4554 ดับเครื่องชนไฮเปอร์ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2552 / 21:58
    หนุกหนานมากมาย
    #4,554
    0
  8. #4548 Airichan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2552 / 16:32
    ทำไมเค้าด่าพี่แรงจังคะ  พี่เมย์ทำถูกแล้วที่แต่งสามกับสี่ค่ะ
    #4,548
    0
  9. #4546 แอมฟิตามิน (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2552 / 08:46
    ฮามาก นางเอก(โคตร)บ๊องเลย

    พระเอกก็(โคตร)กวนเลย

    สนุกมากค่ะ
    #4,546
    0
  10. #4544 yesung lovely (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2552 / 01:54
    หนุกดีนะคะ
    #4,544
    0
  11. #4542 กระแต้ว (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2552 / 22:49
    ทำไมเค้าด่าพี่เมย์แรงจัง เขียนให้สนุกอย่างนี้อีกนะ ยังไงก็จะติดตามต่อไปค่ะ
    #4,542
    0
  12. #4529 นู๋โม (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2552 / 22:00
    เราเปงกำลังใจให้นะคร่าๆๆ



    ใครจะว่ายังไงก้อช่าง



    แต่นู๋ชอบคร่าๆๆ



    ^^
    #4,529
    0
  13. #4518 นู๋ชมพู่//- -// (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 เมษายน 2552 / 16:07

    อย่า ไปสน ใจเลย คร้าพี่เม

    เราก้ ทำของเราให้ ดีที่สุด 

    ยังไง ก็ขอเป็น กำลัง ใจให้พี่ เมต่อ ไปนะคร้า

    สู้ๆๆ คร้า  อิอิ

    #4,518
    0
  14. #4488 เมทัล (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2551 / 08:52
    สามตลกอะ
    กวนๆ แบบน่ารักดี
    #4,488
    0