3rd Love ทุ่มรักเต็มร้อย เทใจไม่มีกั๊ก

ตอนที่ 2 : I’m PingPing

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23,130
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    9 ก.ย. 62

1

I’m PingPing

-ฉันคือปิงปิง-

 

ฉันคิดว่าแม่ตัวเองเป็นโรคจิต -_-; ใครอยากประณามฉันเชิญได้เลย ฉันคิดของฉันแบบนั้นจริงๆ นี่นา เพราะถ้าแม่ปกติจริงคงเอาเวลาไปจับผิดป๊าว่าแอบมีเมียน้อยหรือเปล่า ไม่ใช่เอาเวลาในช่วงบั้นปลายชีวิตมานั่งหาผู้ชายให้ลูกสาวแบบนี้ แถมยังพยายามผลักดันฉันให้เป็นกุลสตรีหมายเลขหนึ่งของโลกด้วยนะ!! (เว่อร์)

ครอบครัวฉันเป็นตระกูลจีนขนาดใหญ่และเก่าแก่ (มาก) หากเปรียบตระกูลฉันในยุคสมัยไม่เลิกศักดินา คือยังมีข้าทาสบริวารบ่าวไพร่อยู่ในเรือนเบี้ย ก็จัดว่าเป็นตระกูลขุนนางที่มียศถึงเจ้าพระยามหานครผู้ครองหัวเมืองชั้นเอก (บ้านฉันมีที่ดินกว่าหนึ่งหมื่นไร่เชียวนะ) คนในตระกูลของฉันล้วนแต่สร้างสรรค์ผลงานสนองประเทศชาติบ้านเมืองกันมาไม่รู้กี่รุ่นต่อกี่รุ่น แม้ว่าในช่วงระยะหลังๆ คนในตระกูลเริ่มจะไปผสมเชื้อชาติกับฝรั่งบ้าง เกาหลีบ้าง ญาติพี่น้องในตระกูลฉันตอนนี้เลยกลายเป็นลูกคนจีน ปนไทย ผสมฝรั่ง ผสานกิมจิ อ้าวๆ งงอ่ะดิ ฉันก็เริ่มงงแล้วเหมือนกัน เอาเป็นว่า...

ฉันชื่อปิงปิง เป็นลูกคนที่ห้าของครอบครัวหงษาอมรินทร์ T__T ทุกคนต่างบอกว่าฉันไม่สมควรเกิดขึ้นมา  เพราะตอนแม่ตั้งท้องฉัน ท่านอายุสี่สิบแล้วนะ แม่เคยกังวลว่าหากคลอดฉันออกมาแล้วจะกลายเป็นเด็กเอ๋อหรือเปล่า เพราะฉันถือเป็นลูกหลงที่ห่างจากพี่คนสุดท้ายถึงสิบห้าปีแต่นั่นล่ะ... แม่คลอดฉันออกมาเป็นปกติ ไม่ได้เอ๋อหรือเป็นออทิสติกแต่ประการใด คิดแบบนี้แล้วแอบรู้สึกดีใจนะ ทว่าในความเป็นจริง!!

ฉันเป็นเด็กที่ไร้ความสามารถอย่างแท้จริง ไม่สมควรเป็นคนในตระกูล หงษาอมรินทร์ อย่างแรง!!

อย่างที่เคยเกริ่นๆ ไว้ในช่วงต้นว่าตระกูลของฉันช่างยิ่งใหญ่ สร้างความดีความชอบแก่บ้านเมืองมากมาย นั่นเพราะทุกคนในตระกูลฉันล้วนแต่เก่งกาจสารพัดด้าน!! ไม่ว่าจะบู๊จะบุ๋น จะรบจะรับ จะดีดจะสี จะตีจะเป่า จะเต้นจะรำ จะบินจะเหิน เอ่อ...ไม่ใช่และ =_= แต่นั่นล่ะ... คนในตระกูลฉันมีความสามารถขั้นเทพกันทั้งนั้น และในหนึ่งคนต้องมีอะไรโดดเด่นสักอย่าง นี่ยังไม่นับเรื่องเรียนนะ (เพราะทุกคนต้องเก่งอยู่แล้ว!) ส่วนฉัน... ฉันนี่ล่ะ ลูก (หลง) คนที่ห้าของครอบครัวหงษาอมรินทร์ที่ไม่มีฝีมือใดๆ เลย ว่ากันง่ายๆ คือ...ไม่ได้ความอะไรสักอย่าง โง่ไปหมด!! TT^TT

ด้วยเหตุนี้เองแม่จึงเคี่ยวเข็นฉันในทุกๆ ด้าน ด้วยเหตุผลที่ว่า

แกมีเลือดของหงษาอมรินทร์อยู่ในตัวเชียวนะ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าหัวสมองแกจะทึบไปซะทุกเรื่อง

แต่ตลอดระยะเวลายี่สิบสองปีที่ผ่านมา แม่ไม่เคยได้เห็นความเป็นเลิศจากฉันเลยสักด้าน การเรียนก็กลางๆ การกีฬาก็งั้นๆ การฝีมือก็ชิวๆ การดนตรีก็เฉยๆ ตอนนี้แม่คงเริ่มถอดใจ เลยเริ่มผลักดันให้ฉันไปเอี่ยวกับตระกูลอื่นแทน T_T

คุณชายวิเวศวงษ์...

หมอนั่นหัวล้าน -_-“

เขาอายุยี่สิบหกเองนะลูก หัวจะล้านได้ยังไง!!”

แม่เคยเจอพ่อของหมอนั่นมั้ย คนเรามันเป็นตามกรรมพันธุ์ได้นะ =_=”

ยัยปิงปิง!!”

ฉันเบือนหน้าหนีเสียงตวาดของแม่ นี่เป็นครั้งที่หนึ่งร้อยเท่าไหร่แล้วไม่รู้ที่แม่พยายามงัดผู้ชายหน้าตา (ไม่) ดี แต่มีชาติตระกูล (โคตร) ดีมาให้ฉันเลือก พูดตามความจริงนะ... ให้แม่มาแต่งเอง แม่ก็ไม่แต่งหรอก

งั้นท่านชายวรเดชล่ะ แม่พูดพร้อมกับโยนแฟ้มสีชมพูลายขวางตราหมีควายมาที่หน้าตัก ฉันหยิบแฟ้มเล่มนั้นขึ้นมาและทำท่าจะโยนทิ้งอย่างไม่แยแส แต่เมื่อสบตาแม่แล้วฉันต้องเปลี่ยนใจยอมเปิดดูแต่โดยดี =O=;

ท่านชายวรเดช อ่า...หน้าตาใช้ได้แฮะ เห็นแล้วแอบใจเต้นเลยทีเดียว อู้ว...เป็นเชื้อสายเจ้าซะด้วย ธุรกิจเดินเรือส่งสินค้าระหว่างประเทศ ท่าทางจะรวยใช้ได้ อ่า...คนนี้แอบเข้าท่าแฮะ...

เป็นไงล่ะ...ท่านชายคนนี้พอจะเข้าตาแกบ้างมั้ย

อืม...ก็ดีนะคะ... ฉันไล่สายตาอ่านประวัติคร่าวๆ ลงมาเรื่อยๆ โอ๊ะ...เรียนจบจากอังกฤษซะด้วย

อายุ : 27

วันเกิด : 2 Jan 19XX

น้ำหนัก : 61

ส่วนสูง : 140 cm.’

เอ๊ะๆ อะไรนะ O_O

ส่วนสูง : 140 cm.’

ร้อยสี่สิบเซนติเมตร!!

แม่!! เขาสูงแค่ร้อยสี่สิบเองนะ ให้ตาย!!” ฉันปิดแฟ้มเล่มนั้นอย่างฉับพลันก่อนจะแผดเสียงร้องออกมา รับไม่ได้! รับไม่ได้เด็ดขาด! พอฉันตอบไปแบบนี้ แม่เลยทำท่าจะเอาแฟ้มสีชมพูลายขวางตราหมีควายอีกเล่มหนึ่งฟาดใส่ทันที =O=;;

 “เรื่องมากจริงลูกเอ๊ย รู้มั้ยตอนอายุเท่าแก ฉันคลอดลูกคนที่สองแล้วย่ะ!!”

ตอนนั้นแม่น่าจะทำหมันถาวรไปเลย ฉันจะได้ไม่ต้องเกิดออกมาอย่างอัปยศอดสูแบบนี้ TOT พวกคุณไม่เข้าใจหรอกว่าการเกิดในตระกูลที่เป็นเลิศประหนึ่งอัจฉริยะข้ามคืน มันลำบากแค่ไหน

“แม่...หนูยังไม่อยากมีสามีนี่นา”

“ไม่ได้!! พี่แกเขาแต่งงานไปกันหมดแล้ว

“นั่นล่ะ!! พวกเฮียๆ มีหลานให้แม่อุ้มตั้งแยะแล้ว ยังมาเคี่ยวเข็ญอะไรกับลูกสาวคนเล็กอีก

แล้วหลานแต่ละคนนะฉลาดเป็นกรดเลยล่ะ อย่างลูกชายของเฮียคนโต ตอนนี้พูดได้สี่ภาษาแล้ว ส่วนลูกชายของเฮียกลางเป็นแชมป์ไวโอลินระดับประเทศ!! แม้แต่ลูกชายวัยสามขวบของเฮียคนเล็กสุดยังเป็นกัปตันฟุตบอล (ทีมเตรียมอนุบาล) ได้เลย!! เห็นมั้ย...ฉันแพ้หลานทุกคนอ่ะ คิดดูสิ =_=

“เพราะแกมันเป็นแบบนี้ ไม่ได้เรื่องได้ราวสักอย่างฉันเลยต้องจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง ขืนปล่อยไว้มีหวังนอนตายตาไม่หลับแน่ๆ"

ความจริงแล้วฉันไม่ใช่คนโง่หรอกนะ แต่มาตรฐานของคนในตระกูลมันสูงเกินไปต่างหาก!!

“ขอเอาชีวิตเป็นเดิมพันว่าต้องหาสามีให้แกก่อนที่ฉันจะตาย!!”

แม่ยังไม่ตายหรอกน่า ทำไมต้องรีบขนาดนี้ โฮ....

 

วันต่อมา...

คำประกาศของแม่ทำให้หวาดหวั่นมาก ฉันไปขอร้องให้ป๊ากับอาอี๊ช่วย แต่ทั้งสองต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าแม่ทำถูกแล้ว T_T ไม่ถึงกับแต่งอย่างน้อยก็ต้องหมั่นเอาไว้ ทางบ้านจะได้สบายใจว่าจะมีคนดูแลฉันได้ในอนาคต (พวกเขาเอาแต่บ่นว่าฉันไม่เป็นโล้เป็นพายอะไรสักอย่าง หากว่าฉันมีความเป็นเลิศในด้านใดสักอย่างคงไม่ต้องถูกบังคับแบบนี้หรอก) ทางเดียวที่ฉันจะรอดคือการหาผู้ชายดีๆ สักคนมาพาฉันหนี เอ๊ย!! มาแต่งงานกับฉันซะเอง แต่คำถามคือผู้ชายดีๆ เหล่านั้นอยู่ที่ไหน แฟนเฟินอะไรน่ะ ฉันไม่เคยมีหรอก เพราะมัวแต่พยายามหาความเป็นเลิศในชีวิตอยู่ กว่าจะรู้ตัวอีกที...ฉันเรียนจบแล้วค่ะ T_T แถมยังไม่เค้ยไม่เคยใช้ชีวิตวัยรุ่นกับเขาบ้างเลย ฉันนี่ช่างน่าสงสารจริงๆ TTOTT

ไม่รู้ล่ะ อย่างน้อยๆ ขอให้เรื่องนี้เป็นสักเรื่องหนึ่งในชีวิตที่ฉันจะเลือกเองบ้างเถอะ เพราะทุกเรื่องที่ผ่านมา แม่กับป๊าจะเป็นคนเลือกให้เสมอ ถ้าฉันจะต้องอยู่กับใครไปสักคนจนวันตาย ก็ขอให้เป็นคนที่ฉันรักก็แล้วกัน

มีฉันแล้วยังจะมองหาใครอีก...

ฉันฮัมเพลงไปเรื่อยๆ เพื่อสงบสติอารมณ์ก่อนจะขึ้นเกียร์ว่างพลางเอนหลังลงกับเบาะ เด็กผู้หญิงขายพวงมาลัยตัวเล็กๆ เดินผ่านหน้าต่างรถก่อนจะหันมามองฉันด้วยสายตาอ้อนวอน อ่า...ใจอ่อนอีกแล้ว -_-; ฉันจำต้องลดกระจกรถลงแล้วถามด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานประหนึ่งหญิงสาวผู้ใจบุญ

พวงเท่าไหร่จ๊ะ

ยี่สิบค่ะ

งั้นเอามาพวงนึงจ้ะ ^^” ฉันพูดพลางหยิบแบงค์ห้าสิบยื่นให้ เด็กผู้หญิงคนนั้นทำท่าจะหยิบเงินมาทอนแต่ฉันโบกมือปัดแล้วรับพวงมาลัยมาแค่พวงเดียว ฉันชอบทำบุญน่ะ ไม่ได้หวังผลหรอกนะ ไอ้ที่หวังว่าจะเจอเนื้อค่งเนื้อคู่อะไรนี่ยิ่งไม่หวังเล้ยยย

เอ่อ ฉันไม่หวังจริงๆ นะ ขอบอกอย่างหนักแน่น!!

แต่ช่วยออกมาสักทีเถอะ!! ฉันต้องการนายยยยยย!!

ถ้าเนื้อคู่มีจริงขอให้ได้เจอกันในเร็ววันนี้เถอะนะคะ (-/|\-)” ฉันพนมมือแล้วเอาพวงมาลัยแขวนตรงกระจกมองหลัง ท่าทางฉันจะอยากเจอเนื้อคู่มากไปแล้ว ถึงกับขนาดขอพรแม่ย่านางรถ (รถโฟล์คคันนี้ป๊าซื้อให้เพราะฉันเรียนจบเกียรตินิยมอันดับสอง แต่แม่กลับบอกว่า มันเป็นแค่อันดับสอง -_-;;)

งึมงำๆๆๆ สาธุ!!

ฮู้ววว ฉันถอนหายใจช้าๆ ก่อนจะเหลือบตามองผ่านกระจกมองหลังอีกรอบ

(_) อุ๊บส์!! นัยน์ตาเห็นรักค่ะ

ไม่น่าเชื่อ!! พวงมาลัยหนึ่งพวงมูลค่ายี่สิบบาท (แต่ให้ไปห้าสิบบาท) จะส่งผลรวดเร็วขนาดนี้ กรี๊ดดด แม่ย่านางประจำรถโฟล์คน้อยๆ ของฉันช่างศักดิ์สิทธิ์จริงๆ

คุณเนื้อคู่อยู่ข้างหลังฉันแล้ว >_<!!

คุณเนื้อคู่นั่งประจำเบาะคนขับของรถคันหลัง ผู้ชายแบบนี้เหมาะสมกับฉันทุกประการ หน้าตาหล่อเหลาเกินคำบรรยาย ตาเรียวคมแบบคนจีนผสมผสานกับคนไทย ตรึงสายตาฉันให้ชะงักค้างที่กระจกมองหลัง >_< ใช่ดาราฮ่องกงหรือเปล่านะ!! แถมยังขับรถบีเอ็มราคาหลายล้านด้วย มองภาพรวมแล้วขอฟันธงว่าเขาต้องมีการศึกษาดี และแน่นอน มองจากท่านั่งแล้วเขาต้องมีส่วนสูงเกินหนึ่งร้อยสี่สิบเซนติเมตรชัวร์ป๊าบ (ยกเว้นว่าเอาเก้าอี้ซักผ้ามาใช้นั่งแทนเบาะรถน่ะนะ) อู้ววว บทจะเจอก็เจอ นี่แหละน้าพรหมลิขิต >///< แม่ต้องชอบผู้ชายแบบนี้แน่นอน ว่าแต่...แต่...

ฉันจะทำยังไงดี!!

ผู้ชายแบบนี้หาเจอง่ายๆ ที่ไหน อย่างน้อย...ฉันควรจะได้รู้จักเขาสักนิด...นิดนึงก็ยังดี แม้บางทีเขาอาจจะนิสัยไม่ดี เป็นลูกแหง่ติดแม่ โรคจิต เซ็กซ์จัด จอมหื่น หรืออะไรก็แล้วแต่! ทว่าฉันไม่ควรปล่อยให้โอกาสนี้ผ่านเลยไป อ่า...หรือนี่จะเป็นลางสังหรณ์แห่งพรหมลิขิตกันเนี่ย เกิดมาฉันไม่เคยรู้สึกอยากรู้จักหรือสนใจผู้ชายคนไหนเท่าคุณเนื้อคู่คนนี้เลยนะ!! ตายแล้ว...เกิดอะไรขึ้นกับฉัน

ติ๊ง~ (ไฟเหลืองเปลี่ยนเป็นไฟเขียว)

มะ...ไม่นะ!!

อะไรกันเนี่ย ฉันยังคิดแผนไม่ออกเลยนะ ทำไมรีบไฟเขียวแบบนี้เล่า! ตอนแรกปล่อยให้รถติดอยู่ตั้งนาน ดั๊นไฟเขียวเอาตอนกำลังสำคัญเนี่ยนะ เลวร้ายที่สุดเลย T^T ฉันมองผ่านกระจกมองหลังอีกรอบและเห็นว่าคุณเนื้อคู่ของฉันเปิดไฟเตรียมจะเลี้ยวซ้าย ทว่าทางไปบ้านฉันต้องเลี้ยวขวาอ่า ฮือๆ เราสองคนจำต้องพรากจากทั้งๆ ที่ยังไม่ทันได้เริ่มทำความรู้จักกันเลยเนี่ยนะ

ฉันจะทำยังไงดี!!

ปริ๊นนน!!

ไอ้เลว! เอ้ย! คุณเนื้อคู่บีบแตรไล่ฉันซะยาวเหยียด -O-; มันสมควรอยู่หรอก เพราะตอนนี้ไฟเขียวแล้วแต่ฉันยังไม่ยอมขยับรถไปไหนเลยน่ะสิ ฉันกำลังบ้าผู้ชายอยู่ ช่วยด้วย แง TOT ฮือๆ เอาล่ะ!! ก่อนอื่นต้องขยับรถเสียก่อน ฉันขึ้นเกียร์เดินหน้าก่อนจะค่อยๆ ขับอย่างช้าๆ เอ่อ...สีหน้าของคุณเนื้อคู่ที่มองผ่านกระจกมองหลังนี่ดูไม่สบอารมณ์เอาซะเลย บางทีเขาคงกำลังด่าคุณแม่กับคุณป๊าฉันอยู่ในใจ แต่ฉันให้อภัยนะคะคุณเนื้อคู่ อิๆ

กรี๊ดดดดดด!!

ฉันมัวแต่คิดอะไรอยู่ฟะเนี่ย มันถึงแยกที่จะต้องเลี้ยวแล้วนะ แต่ฉันยังไม่ได้เปิดไฟเลี้ยวเพราะกำลังสับสนอย่างรุนแรง ฉันจะทำยังไงดี...ทำยังไงดี...ทำยังไงดี...

ปริ๊นนน!!

คุณเนื้อคู่ขา อย่าบีบแตรบ่อยสิคะ T_T ฉันตัดสินใจจะหักพวงมาลัยไปทางขวาเพื่อจะกลับบ้าน แต่พอนึกถึงคุณเนื้อคู่ที่ขับรถตามหลังเลยเปลี่ยนใจหักพวงมาลัยไปทางซ้ายอย่างกะทันหัน โอ๊ยยย...ฉันทำอะไรลงไป ฉันทำแบบนี้เพราะแค่อยากรู้จักคุณเนื้อคู่เรอะ อายตัวเองจัง กรี๊ดๆๆๆ

ปริ๊นนนนนน!!

ฮือๆ เสียงบีบแตรนั่นคงหมายถึง เป็นเวรอะไรฮะ!!’ ใช่มั้ยคะ T^T ฉันจะทำยังไงดี!! คุณเนื้อคู่ยังคงขับรถตามหลังอยู่ ฉันนึกอะไรไม่ออกเลย แถมรถยังวิ่งอยู่เต็มถนน ฉันจะทำยังไงดีถึงจะมีโอกาสได้รู้จักกับเขา... แม้ไม่เคยมีประสบการณ์ไล่จับผู้ชายมาก่อน แต่เชื่อว่าเขาต้องเป็นเนื้อคู่ของฉันแน่นอน (คิดว่างั้นนะ T^T) รถบีเอ็มของเขาขับจี้ตามหลังพร้อมกับเปิดไฟสูงใส่ (มันเป็นภาษาหยาบคายมากในการขับรถ) แถมยังทำท่าจะขับแซงด้วย ทว่าฉันใช้สมองอันชาญฉลาดชะงักเขาไว้ก่อนด้วยการขับรถเป๋ไปเป๋มาเพื่อกินเลนบนถนนไม่ให้เขาหนีไปไหนได้ นี่ถ้าคุณเนื้อคู่มีปืนคงกราดยิงใส่กบาลฉันระเบิดแน่ๆ TOT

เอาไงยัยปิงปิง... เธอจะลองเสี่ยงมันมั้ย... เธอกำลังไล่จับผู้ชายอยู่หรือนี่ น่าอายจริงๆ

เอ่อ... =O=;;

ลองไม่ลอง จะเลี้ยวแล้วววววว TTOTT

ฉัน...ฉัน... =O=;;

เอี๊ยดดดดดดดดดดดด!!!

ตึง!!

โอเค...ฉัน...ลองเสี่ยงมันเรียบร้อยแล้ว

แรงกระทบกระเทือนจากข้างหลังรถทำให้ฉันรู้ว่ามันเกิดขึ้นแล้วจริงๆ

ฉะ...ฉันทำมันลงไปแล้ว ฉันเหยียบเบรกกะทันหัน!!

ตั้งสติเดี๋ยวนี้ยัยปิงปิง!! ตั้งสติ...ตั้งสติ๊...!!

กึกๆ

ฉันสะดุ้งโหยงแล้วหันไปมองทางกระจก คะ...คุณเนื้อคู่!! (กล้าพูดเนอะ) เขามายืนทำหน้าบึ้งตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย เอ่อ...ถามใหม่ดีกว่า...ฉันเหยียบเบรกสุดแรงเกิดตั้งแต่ตอนไหนเนี่ย

กึกๆ

คุณครับ...ช่วยลงมาจากรถหน่อยครับ -_-“

เสียงทุ้มๆ น่าฟังที่ลอดผ่านเข้ามาในรถทำให้สติฉันเผลอหลุดลอยไปชั่วขณะ ไม่ใช่ด้วยความเคลิ้มนะ ฉันกำลังหวาดกลัวต่างหาก ฉันไม่เคยขับรถชนนี่นา (พูดให้ถูกคือเหยียบเบรกกะทันหัน) แถมครั้งนี้ยังเป็นความจงใจของฉันอีก ที่สำคัญ!! ฉันทำมันลงไปเพราะแค่อยากรู้จักคุณเนื้อคู่ อ๊ายยย

อยากหาสามีเองจนได้เรื่อง+

เอ่อ...

ฉันค่อยๆ ลดกระจกรถลงก่อนจะถอดแว่นกันแดดอันใหญ่ออก

ท่าทางไม่ได้เมานี่นา... ทำไมอยู่ดีๆ เหยียบเบรกกะทันหันแบบนี้ล่ะครับคุณ ^^;”

เพราะแค่อยากรู้จักคุณเนื้อคู่ค่ะ T^T เขาดูดีกว่าที่มองผ่านกระจกมองหลังเยอะเลย หน้าขาวๆ มีลักยิ้มทั้งสองข้างด้วยแฮะ

เอ่อ...ขอโทษด้วยนะคะคือ...

รถผมเสียหายมากรู้มั้ยคุณคนสวย เฮ้อ...จะเอายังไงดีเนี่ย ยังไงช่วยลงจากรถมาคุยกันก่อนเถอะครับ

ฉันพยักหน้าก่อนจะเปิดประตูลงจากรถอย่างว่าง่าย คือเคลิ้มไปแล้วค่ะ ขณะที่เสียงบีบแตร ปริ๊นๆๆๆ ดังระงมไปทั่วทำให้ฉันได้สติและรู้สึกสำนึกผิดกับสิ่งที่ทำ โฮกกก รถเกือบร้อยคันต้องมาติดแหง็กเพราะการกระทำอันไร้สมองของฉันแท้ๆ พนมมือกราบรอบทิศ ฮือๆ

“ทำไมคุณถึงเหยียบเบรกกะทันหันแบบนี้ล่ะครับ”

เขาตั้งคำถามด้วยน้ำเสียงสบายๆ ขณะที่คุณตำรวจจราจรกำลังเดินตรงมายังจุดเกิดเหตุ  นี่ฉันทำอะไรลงไปเนี่ย ฉันเพิ่งเห็นว่ารถโฟล์คของฉัน...ส่วนท้ายถลอกไปทั้งแทบ นี่ชนกับรถบีเอ็มหรือว่ารถแบคโฮกันแน่ยะ แง้ ป๊าเป็นคนซื้อโฟล์คน้อยคันนี้ให้ฉันด้วยนะ

ปิงปิงเจ็บปวดและอับอาย TTOTT

“ว่ายังไงครับ ^^”

คุณเนื้อคู่ถามพลางโปรยยิ้มมาให้ฉัน เขาไม่ได้แต่งตัวดูหรูหราปานเจ้าชาย ทว่าเสื้อยืดตราจระเข้เขียวกับกางเกงยีนส์สีซีดๆ นั่นกลับทำให้เขาดูดีมากๆ ฉันยังไม่เคยเจอผู้ชายคนไหนแต่งตัวเซอร์แต่โดนใจเท่าเขามาก่อนเลย ไม่!! ฉันไม่ควรแสดงอาการหลงใหลหรือเคลิบเคลิ้มเขามากเกินไป ฉันเป็นคุณหนูตระกูลไฮโซ ต้องสวย เริด เชิด หยิ่ง เซ็กซี่แอนด์ไอโนอิท!

“ฉันแค่เปลี่ยนใจกะทันหันค่ะ”

“ถ้าแบบนั้น คุณควรจะเลี้ยวไปทางนั้นแล้วค่อยยูเทิร์นกลับก็ได้นี่ครับ”

เอ่อ...ก็ใช่นะ -_-; เฮียคนโตเป็นคนสอนฉันขับรถมากับมือนะ

“ก็คุณ...คุณเล่นเปิดไฟสูงแบบนั้น ฉันแสบตา และ... สับสน...ตอนนั้นฉันแสบตาและสับสน ฉันเลยเหยียบเบรกกะทันหัน”

นี่หรือคำตอบของผู้หญิงที่ได้รับการศึกษามาอย่างดี เกียรตินิยมอันดับสองเชียวนะ =O=;; แต่นั่นล่ะ แม่ต้องการเกียรตินิยมอันดับหนึ่งเหรียญทองนี่นา (ไม่เกี่ยวกับตอนนี้เลยนะยะ!!)

“สรุปผมผิดใช่มั้ยเนี่ย ^^;”

เขาถามยิ้มๆ เหมือนไม่เดือดเนื้อร้อนใจอะไรเลย ฉันพยายามทำเสียงแข็งใส่ (ทั้งๆ ที่ตัวเองผิด)

“คุณก็ไม่ควรเปิดไฟสูงแบบนั้น!!

“อ่าฮะ...”

เขาตอบด้วยน้ำเสียงเหมือนหัวเราะอยู่ในลำคอ รู้สึกได้เลยว่าตัวเองกำลังถูกหัวเราะอย่างน่าสมเพช

“คุณสองคนตกลงกันได้หรือยังครับ แล้วโทรเรียกประกันเรียบร้อยแล้วใช่มั้ยครับ”

คุณตำรวจจลาจล เอ้ย จราจรเข้ามาถามพลางมองฉันด้วยสายตาไม่พอใจเป็นอย่างมากสงสัยเป็นเพราะสาเหตุที่ทำให้รถติดยาวเหยียดนั้นเกิดจากการกระทำอันเหลวเป๋วของฉัน TOT

“ยังไม่ได้โทรเลยครับ เธอบอกว่าผมผิด สงสัยผมต้องเป็นฝ่ายจ่ายค่าเสียหาย ^^”

เหวย ฉันส่งสายตาให้คุณเนื้อคู่ของฉันที่กำลังยิ้มหวานบอกตำรวจ โอเค!! ฉันผิดเอง เมื่อสักครู่ฉันแค่แกล้งกล่าวหานายเท่านั้นน่ะ TOT อย่าไปฟ้องคุณตำรวจจราจรสิ

“อ้าว!! ทำไมคุณผู้หญิงไปว่าคุณผู้ชายแบบนี้ล่ะครับ ผมเห็นนะครับว่าคุณน่ะขับรถเป๋ไปเป๋มา ไม่ยอมให้คุณผู้ชายขับแซง แถมยังเหยียบเบรกกระทันอีก คุณผู้หญิงทำแบบนี้มันไม่ถูกต้องนะครับ -O-!!”

ฉันยืนอ้าปากหวอให้คุณตำรวจจราจรด่าเละ

“เธอบอกว่าการที่ผมเปิดไฟสูงทำให้เธอแสบตาและสับสน เลยเผลอเหยียบเบรกกะทันหันด้วย ไม่แน่ใจว่าเธอผิดปกติอะไรหรือเปล่า

ไอ้บ้า!! กรี๊ดดด ไม่สิ ไปเรียกเขาไอ้บ้าก็ไม่ดี แต่ไม่เห็นต้องฟ้องขนาดนั้นเลยนี่นา

“ผมเห็นด้วยว่าคุณผู้หญิงคงมีปัญหาเรื่องระบบประสาทแล้วล่ะครับ ผมคงต้องขอยึดใบขับขี่ของคุณเอาไว้ก่อน เพราะคุณอาจมีสภาพจิตไม่ปกติ ทำให้ภาวะการตัดสินใจแย่ลง แน่นอนว่าอาจจะส่งผลกระทบสำหรับผู้ใช้รถใช้ถนนคนอื่นๆ ได้นะครับ งั้นผมขอใบขับขี่ด้วยครับ”

อ๊ายยย ฉันอยากจะเต้นผางๆ แล้วจัดการข่วนหน้า(ไอ้)คุณเนื้อคู่จังเลย!

“แล้วคุณผู้หญิงลองหันไปดูสิครับ การกระทำของคุณทำให้การจราจรติดขัด บลาๆๆๆ”

-O-“

“บอกให้ประกันของคุณผู้หญิงรีบมาด่วนๆ เลยนะครับ จะได้จัดการเรื่องหลักฐานแล้วเคลมให้เรียบร้อย เพราะคุณเป็นฝ่ายผิดนะครับ ความจริงคุณเป็นผู้หญิงน่าจะขับรถให้ระมัดระวังและรอบคอบมากกว่านี้ บลาๆๆๆ”

โอ๊ยยย ช่วยฉันด้วย!! ช่วยเอาอะไรมาอุดปากคุณตำรวจจราจรหน่อย ฮือๆ เข้าใจแล้วจ้า เข้าใจแล้ว ฉันผิดทุกอย่าง ผิดคนเดียว เว้นว่างให้ฉันมีเวลาสำนึกบ้าง

“หึ”

 ฉันตวัดสายตามองไปยังคุณเนื้อคู่ที่เคยคิดชอบ ผู้ชายที่ฉันหลงผิดคิดเอารถโฟล์คเป็นเดิมพัน!! ดูซิ เขายืนพิงรถบีเอ็มอย่างสบายใจเฉิบ แถมยัง...ทำหน้ายิ้ม ยิ้ม และยิ้ม!! นายกำลังเยาะเย้ยฉันสินะ!!

“มีปัญหาอะไรกับผมอีกหรือเปล่าครับ ผมยังผิดอะไรอยู่มั้ยถึงได้มองผมตาขวางแบบนั้น

พอเขาพูดปุ๊บ คุณตำรวจจราจรหันขวับปั๊บ!!

“คุณผู้หญิงครับ อย่าให้มีเรื่องยืดยาวกันเลย บลาๆๆๆ -O-“

ฉันหรี่ตามองไอ้หน้าขาวแสนเซอร์ที่อยู่ตรงหน้า ไม่หล่อแล้ว!! ไอ้คนน่าเกลียด ไอ้คนมีรอยบุบที่แก้มสองข้าง ไอ้...ไอ้... ฮึ่ย!! อ๊ากกก >_< ฉันขยับเท้าเดินเข้าไปใกล้เขาอย่างมาดมั่น หมอนั่นทำคิ้วฉงนเล็กน้อยก่อนจะมองฉันด้วยสายตากรุ่มกริ่มแตกต่างไปจากเมื่อกี้ ฉันเขย่งตัวขึ้นและยื่นหน้าเขาไปกระซิบข้างๆ หูเขาเบาว่าๆ

“ภาวนาอย่าให้เจอกันอีกนะ...”

“...?”

“เพราะฉันจะบดขยี้จนนายยิ้มไม่ออกแบวันนี้แน่”

ฉันขยับออกมาแล้วส่งยิ้มเชือดเฉือนให้ ตายล่ะ!! ประหลาดใจจริงๆ ทำไมฉันถึงได้แรดแบบนี้ แต่หมั่นไส้หมอนี่จริงๆ นี่นา รู้มั้ยว่าฉันลูกใคร หึ =^= คุณหนูห้าแห่งตระกูลหงษาอมรินทร์เชียวนะ (เขาคงรู้มั้ง) ทว่าเขากลับมองหน้าฉันแล้วส่งยิ้มให้อย่างเจ้าเล่ห์ แถมยังทำแววตาเฉียบคมเหมือนแฝงความในอะไรบางอย่างเล่นเอาฉันใจสั่นจนแทบจะควบคุมไม่อยู่

“ผมแทบรอให้คุณคนสวยมาบดขยี้ผมไม่ไหวซะแล้วสิ”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,624 ความคิดเห็น

  1. #4624 แพรววา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 เมษายน 2559 / 09:56
    สนุกค่ะ อย่าลืมไปอ่าน "2nd love หนุ่มเฮ้วสาวเปรี้ยว รักเดียวโดนใจ"กันด้วยนะคะ

    อย่าลืมน้า เพราะว่าเรื่องนี้ที่ฝากมาเนี่ยหักมุมมากๆเลย
    #4,624
    1
  2. #4623 แพรววา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 เมษายน 2559 / 09:55
    สนุกค่ะ อย่าลืมไปอ่าน "2nd love หนุ่มเฮ้วสาวเปรี้ยว รักเดียวโดนใจ"กันด้วยนะคะ

    อย่าลืมน้า เพราะว่าเรื่องนี้ที่ฝากมาเนี่ยหักมุมมากๆเลย
    #4,623
    0
  3. #4622 แพรววา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 เมษายน 2559 / 09:55
    สนุกค่ะ อย่าลืมไปอ่าน "2nd love หนุ่มเฮ้วสาวเปรี้ยว รักเดียวโดนใจ"กันด้วยนะคะ

    อย่าลืมน้า เพราะว่าเรื่องนี้ที่ฝากมาเนี่ยหักมุมมากๆเลย
    #4,622
    0
  4. #4621 แพรววา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 เมษายน 2559 / 09:55
    สนุกค่ะ อย่าลืมไปอ่าน "2nd love หนุ่มเฮ้วสาวเปรี้ยว รักเดียวโดนใจ"กันด้วยนะคะ

    อย่าลืมน้า เพราะว่าเรื่องนี้ที่ฝากมาเนี่ยหักมุมมากๆเลย
    #4,621
    0
  5. #4620 แพรววา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 เมษายน 2559 / 09:55
    สนุกค่ะ อย่าลืมไปอ่าน "2nd love หนุ่มเฮ้วสาวเปรี้ยว รักเดียวโดนใจ"กันด้วยนะคะ

    อย่าลืมน้า เพราะว่าเรื่องนี้ที่ฝากมาเนี่ยหักมุมมากๆเลย
    #4,620
    0
  6. #4612 มานิกา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2554 / 11:58
    ขอให้คนเขียนจงเจริญ เป็นนิยายที่สนุกที่สุดในโลก มันแสดงออกถึงความอบอุ่นของครอบครัวค่ะ
    #4,612
    0
  7. #4598 dekza (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 15:47
    อยากอ่านมากเลยค่ะ

    แต่ที่ขายในเว็บหมดแล้ว

    เซงงงงงงงงงงงง
    #4,598
    0
  8. #4596 แฟนคลับ may112 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มีนาคม 2554 / 10:43
    ชอบมากค่ะ อ่านแล้วเคลิ้มไปเลย 5555
    #4,596
    0
  9. #4594 แก็พ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มกราคม 2554 / 19:12
    ชอบๆๆ

    1



    2



    3



    4
    #4,594
    0
  10. #4592 GGGG (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2553 / 21:51
    แต่งด่ะเปงธรรมชาติ ชอบค่ะ



    สนุกด้วย ทามให้นึกภาพและเหงภาพแล้วสนุกค่ะ





    สู้ๆ นะค่ะ แต่งเรื่องดีๆมาให้อ่านอีกนะค่ะ



    :)))))))))))))))))))))))))))))





    #4,592
    0
  11. #4586 princessfasai (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2553 / 16:20

    อ่านเฮียสี่แล้ว หนุกมากค่ะ

    #4,586
    0
  12. #4584 ~*!!!G_ee_N-@~***---->*-* (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2553 / 19:30
    สารก่อมะเร็งกับปะติมากรรมปูนปั้นเนียนะ - -**

    เปรียบเทียบกับผู้หญิงได้ดีมากกกกกกกกกกกกกกก(ประชด)- -****
    #4,584
    0
  13. #4577 Lจ้าXญิJแห่Jรัตติกาล (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 เมษายน 2553 / 23:01

    -*-

    เฮียสามเป็น บ้าอะไรฟ่ะเนีย -0-

    #4,577
    0
  14. #4576 แฟนทอมส์ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 เมษายน 2553 / 19:09
    เฮียสามเปนนิยายเล่มแรกที่อ่าน สนุกมาก
    #4,576
    0
  15. #4558 Kira&Lacus^_^ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2552 / 10:59
     นิยามของผู้หญิง
    เฮียสาม - ปะติมากรรมปูนปั้น
    เฮียสี่ - สารก่อมะเร็ง

    -_-^^^^^^^

    ดูมันเปรียบกัน
    #4,558
    0
  16. #4552 ดับเครื่องชนไฮเปอร์ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2552 / 21:41
    สารก่อมะเร็ง-_-^^
    #4,552
    0
  17. #4551 ซินญอรา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2552 / 10:33
    100% เลยหรอคะเฮีย 55+
    #4,551
    0
  18. #4536 คนน่าตาดี(แต่แอบเลว) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2552 / 14:53
    โดนใจโจ๋มากเพ่!!!!
    #4,536
    0
  19. #4532 Mylovec.. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2552 / 16:43
     เค้าชอบเฮียสองมากกว่า
    ี่แกแบบว่า...ได้ใจมากมาย..
    ส่วนนางเอกขอแบบเฮียสามก้อด้ายนะ!!!
    #4,532
    0
  20. #4516 นู๋ชมพู่//- -// (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 เมษายน 2552 / 15:35
    หุหุ ชอบมาก ๆๆเลยคร้า>_< หนู ติดตาม และอุดหนุน ทุกเล่มเลยนะคร้า ตั้งแต่ รักป่วนๆ ฉบับก๊วนเด็กหอ ชอบ เนออน ที่ซู้ด เลย คร้า >o<
    #4,516
    0
  21. #4515 zaii (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 เมษายน 2552 / 15:25
    ชอบคร่าาาาา..



    เฮียสามหล่อดี



    กรี๊ซซ!!!
    #4,515
    0
  22. #4486 เมทัล (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2551 / 08:33
    narak ka
    #4,486
    0
  23. #4460 D o N U T Ty Z a A (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2551 / 15:49
    ^^ หนุกค่ะ
    #4,460
    0
  24. #4456 N6-F7-B2 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2551 / 21:39
    อ่านเเล้วๆ ๆๆ ๆ สนุกมากเลย อิๆ
    #4,456
    0
  25. #4431 323 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กันยายน 2551 / 18:41
    สนุกดี
    #4,431
    0