2nd Love หนุ่มเฮ้วสาวเปรี้ยว รักเดียวโดนใจ

ตอนที่ 5 : โครมันยอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,062
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    14 ม.ค. 64

4

โครมันยอง

 

ฉันไม่อยากทำกิจกรรมอะไรอีกต่อไปแล้ว =_=

ฉันอยากหลบหน้าทุกคนไปยังผืนแผ่นดินอันเปล่าเปลี่ยว หรือทะเลทรายอันอ้างว้างและแห้งแล้ง ไม่อยากพบปะคนอื่นๆ เลย ฉันรู้สึกอายและอาย อายๆๆๆ จนไม่อาจจะพบใครบนโลกนี้ได้อีกแล้ว TOT

เลิกทำหน้าเหมือนคนอยากตายสักทีเหอะ ที่เธอออกไปพูดมันก็ดีจะตาย

ฉันไม่สนใจสองพลางนั่งคุดคู้กอดเข่าอยู่ในโลกมืดของตัวเองเพียงลำพัง

ตอนเธอมั่วใส่ฉัน ไม่ยักจะเห็นสลดแบบนี้เลย -_-“

นั่นไม่ได้หมายถึงทำต่อหน้าคนเป็นร้อยเป็นพัน ต่อหน้าอาจารย์ด้วยนี่นา TOT

เลิกทำท่าหม่นหมองสักที =_= ถือซะว่าออกไปสร้างความสนุกสนานให้เพื่อนๆ ละกัน

ฉันยิ่งจมกองความมืดหนักเข้าไปอีก T^T หลังจากวินาทีนั้น ทุกคนพากันหัวเราะใส่ฉันจนท้องแข็ง แถมไอ้หมงบ้ายังตบมือ ตบ Teen ให้ฉันอย่างนับถือ แม้แต่สองยังหัวเราะไม่ยอมหยุด ตอนนี้เขายีผมฉันเล่นอย่างเมามันในขณะที่ฉันรู้สึกอยากจะเอาปูนฉาบหน้าไปซะ =_=

เลิกทำหน้าแบบนั้นสักที

สองบอกแล้วถือวิสาสะเอามือจับหน้าฉัน เข้าดึงแก้มทั้งสองข้างของฉันออก ตาตี๋ๆ คมเฉียบของคนตรงหน้าจ้องมองฉันอย่างสนใจ

ทำไมแก้มเธอยืดได้เยอะจัง

TOT

บอกให้เลิกทำหน้าห่อเหี่ยวแบบนี้สักที -_-“

ทำไมนายต้องแกล้งช้านนน

นี่ยังน้อยไปเมื่อเปรียบเทียบกับสิ่งที่เธอทำกับฉันนะ

สะใจยังล่ะ เชอะ!”

เขาปล่อยมือออกจากแก้มก่อนจะผลักหน้าผากฉันเล่นสองสามที

เออ จะไม่แกล้งแบบนี้แล้ว ทีนี้เลิกทำหน้าเหมือนคนกินของเน่าสักที =_=”

ลดหนี้ให้ฉันด้วยสิ *O*”

ดูเหมือนจะกลับมาเป็นปกติแล้วสินะ

ยัง...ยังนะ!

เอ่อ เปรี้ยว ไอ้ยุงบินชุม ภาษาเกาหลีมันแปลว่าอะไรวะ ก๊ากๆๆๆ

(.__.);;ความหดหู่เข้าครอบงำอีกครั้ง

พอน่าไอ้หมง เดี๋ยวเปรี้ยวมันจะเชือดคอตายเสียก่อน เลิกล้อๆ

อะไรวะ ก็มันตลกนี่หว่า แล้วทวงยาดองล่ะ แปลว่าอีหยังจ๊ะสาวเปรี้ยว -O-“

เฮ้ย! พอได้แล้วโว้ยยย -_- ฉันไม่อยากเห็นยัยนี่ทำหน้าเหมือนคนจะลาโลก ใครล้ออีกเจอเตะ =_=”

นี่คือด้านดีของผู้ชายคนนี้นะคะ!

ไม่น่าเชื่อก็ต้องเชื่อ =_= เพราะหมอนี่แอบเป็นคนจิตใจดี มีเมตตาเหมือนกัน (หลังจากที่คลุกคลีมาสักพัก) เรื่องหนึ่งที่ต้องยอมรับคือไอ้จอมขูดรีดได้รับความนิยมมากในซอยสี่เสี่ยวสุดซอย -_- ไม่ว่าจะเป็นเด็กหญิง เด็กชาย คนหนุ่ม คนสาว หรือแม้กระทั่งคนวัยชรา =O= พวกเขาพากันปลาบปลื้มไอ้ตี๋ตูดหมึกนี่ และปฏิบัติพัดวีกับเขาเยี่ยงบิดาตนเอง

ระหว่างช่วงเบรกพักรออาหารเย็น -..- (หายหม่นหมองแล้ว) รุ่นพี่สั่งงานให้ทำด้วยล่ะ นั่นคือการตามไปจดชื่อเพื่อนๆ พร้อมกับเบอร์หอพัก (ถ้าใช้เครื่องโทรศัพท์ของหอใน โทรหากันฟรีด้วย) มาให้ได้มากที่สุด หมอนี่โยนสมุดโน้ตของตัวเองใส่หัวฉันทันที -_- เรากลับสู่โหมดเจ้านายกับบ่าวไพร่อีกแล้วค่ะ

ทำให้ฉันด้วย

ฉันต้องจดของตัวเองเหมือนกันนะ!”

โพลิสแมน -_-” (ตำรวจ)

อ๋อ ได้เล้ยยย เดี๋ยวจดมาให้จ้า -O-“

บ้าเอ๊ย! อะไรๆ เป็นต้องขู่กันตลอด เซ็งเฟ้ย v_v ฉันขยับไปหาเพื่อนๆ ใกล้ตัวและเริ่มแลกเบอร์ห้องกับหมง อั๋น เอก แฟร์ (แลกกันเองทำไมเนี่ย -_- ) รวมถึงเพื่อนๆ คนอื่นๆ อีกหลากหลายคณะ ทำไมฉันไม่เจอนิสิตคณะแพทย์ฯ บ้าง บี้ เดอะสตาร์เขาขอ I need somebody ส่วนเปรี้ยวคนนี้ขอ I need some doctor ~

ฉันกระดื๊บคลืบคลานไปแถวอื่นบ้าง จดชื่อเพื่อนใหม่ทั้งของตัวเอง และของไอ้สองบ้าที่นั่งกระดิกเท้าฟังเพลงอย่างไม่สนใจอะไร จนกระทั่งข้าวกล่องจากร้านแม่ชะมด อาหารเย็นของพวกเราทุกคนมาถึงที่ตึกนี่แล้ว บรรดารุ่นพี่จึงเรียกให้พวกเรามาเข้าแถวนั่งรอเหมือนเด็กอนุบาลหมีน้อยเช่นเดิม

“น้องๆ กลับเข้าที่ก่อนนะคะ พี่จะได้แจกข้าวให้นะคะ”

ทุกคนหยุดล่าหารายชื่อเพื่อนๆ ก่อนจะกลับเข้าที่ แหม ถึงไม่ได้เด็กแพทย์ฯ แต่ยังมีเด็กเภสัชฯล่ะฟะ พอแทนกันได้อยู่ ฉลาดเหมือนกัน ฉันชอบคนในวงการแพทย์ค่ะ >[]< ฉันกลับเข้านั่งที่ตัวเอง รู้สึกว่านายสองกำลังถูกรุมล้อมด้วยเด็กสาววัยสะพรั่ง อวบอั๋น ขบเผาะ โฮ่ๆๆๆ พวกเธอแขวนป้ายไข่เหลืองบิน แฟร์บอกยัยพวกนี้อยู่คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ฯ -_- โมโห พวกเธอฉลาดกว่าช้านนน แง้ T^T

เบอร์ห้องอะไรเหรอ

หนึ่งศูนย์สองหนึ่งสอง

เฮ้ย! หมอนี่อยู่ตึกสิบ ห้องสองหนึ่งสองงั้นเหรอ เฮ้ย! บังอาจมาอยู่ห้องเลขเดียวกับฉันได้ไง ห้องฉันก็สองหนึ่งสอง แต่อยู่ตึกเจ็ด กรี๊ดๆ อัปมงคล มาอยู่ห้องหมายเลขเดียวกันได้ไงเนี่ย

ตกลงว่าชื่อสองหรือชื่อเปรี้ยวกันแน่อะ

ยัยขี้สงสัยถามขึ้นอย่างประหลาดใจ สงสัยเห็นพวกหมงเรียกว่าสอง แต่เจ้าตัวกลับห้อยป้ายชื่อว่า N’ เปรี้ยว มั้ง (นั่นของฉันยะ)

ทำไมเธอไม่กลับไปนั่งที่สักที รุ่นพี่จะได้แจกข้าว ฉันหิวโคตรๆ แล้วเนี่ย -_-“

แล้วนายไม่ต้องจดชื่อพวกเราบ้างเหรอ แล้วจะเอาอะไรส่งรุ่นพี่ล่ะ

ไม่อะ ถึงจดไปฉันก็จำชื่อพวกเธอไม่ได้ แล้วก็ไม่คิดจะโทรไปอยู่แล้ว

“=O=;;”

โหย เฉือนกันนิ่มๆ เลยเว้ยเฮ้ย เป็นฉันกระโดดถวายเล็บเท้าไปแล้วนะเนี่ย! โหดร้ายมาก T^T พวกเธอแค่อยากเป็นเพื่อนกับนายเองนะ TOT

โอเค งั้นเราไปก่อน ไว้เจอกันนะ

ยัยพวกนั้นทำหน้าเจื่อนๆ นิดหน่อย และขอบคุณสองเบาๆ ก่อนจะย้ายก้นไปจากที่นั่งฉันทันที นายนี่ช่างเป็นผู้ชายที่ไร้หัวใจจริงๆ ทั้งเนื้อทั้งตัวมีดีแค่ที่หน้านั้นล่ะ ข้างในปากน่ะมีแต่หมา ส่วนในสมองน่ะมีแต่ความโหดเหี้ยม!

ทำให้ฉันด้วยหรือเปล่า ถามทันทีที่เห็นหน้า ฉันนั่งแหมะลงบนพื้นก่อนจะโยนสมุดโน้ตคืนเขา หมอนี่หยิบสมุดเล่มนั้นขึ้นมาและ...เอามันตีหัวฉัน TOT

อย่าโยนของใส่ฉัน เข้าจ้ายยย -_-“

แล้วทำไมทีแกยังโยนของใส่หัวฉัน ตีหัวฉัน ผลักหัวฉัน ล็อคคอฉัน ตะโกนใส่หน้าฉัน ใช้แรงงานฉัน ย้ากกก ทำไมมันมากมายแบบนี้ อยากพ่นไฟบรรลัยกัลป์เฟ้ย ใครกำหนดให้ฉันมาพบไอ้หมาบ้าหน้าเลือดนี่ด้วย TOT

ได้มาแค่นี่เองเหรอ

ยังมาบ่น แล้วทำไมแกไม่ไปหาเองฟะ!

“ฉันต้องจดสองคนพร้อมกัน เลยหาได้แค่นี้ล่ะ ยี่สิบชื่อถือว่าไม่น้อยแล้ว

หมอนี่ย่นคิ้วก่อนจะหันไปหยิบของหมงที่ได้รายชื่อมาเป็นสิบๆ หน้ามาเทียบ หมอนี่ไปขอคณะวิทยาการจัดการฯ ซึ่งมีแต่ผู้หญิงทั้งนั้นนี่นา T[]T ผู้หญิงเขาไม่ขอเบอร์ผู้หญิงด้วยกันหรอก ฮิๆ -.,-

หมงได้มาตั้งห้าสิบคนแน่ะ -O- วู้ เธอนี่ไม่ได้เรื่องอะไรสักอย่างเลย

เขาว่า ฉันไม่กล้าเถียงอะไรอีก เลยได้แต่แอบเบะปากลับหลังหมอนี่ แต่ไม่รู้ทำไมมนุษย์อำมหิตนี่ยังแอบเห็นอีก =_= เขาผลักหัวฉันไปชนกับหัวของผู้ชายที่อยู่แถวข้างๆ ด้วยล่ะ

โอ๊ยยย

ขะ...ขอโทษนะ T^T“

ไม่เป็นไร เธอเจ็บหรือเปล่า

ปิ๊งๆ ปะลิ้ง ปิ๊งๆ +_+ ฉันหันไปมองหนุ่มน้อยที่นั่งอยู่แถวข้างๆ เมื่อตอนกลางวันคนที่นั่งข้างฉันไม่ใช่นายหน้าใสคนนี้นี่นา O_O เขาใช้ครีมยี่ห้อไหนทาหน้าเนี่ย ทั้งสิวและฝ้าไม่มารบกวน (บ้าไปแล้ว)

เธอชื่อสองเหรอ อยู่คณะวิศวะฯ ใช่ปะ คนที่ออกไปพูดภาษาเกาหลีใช้ม้า ตลกมากเลยนะ ^O^”

โปรดอย่าถามว่าฉันเป็นใครเมื่อในอดีต และโปรดอย่าถามว่าอดีตฉันเคยรักใคร~

เอ่อ...ได้ยินฉันปะ

รู้ไว้อย่างเดียว...เดี๋ยวนี้รักเธอ และรักตลอดปายยย โอ้ว พ่อหนุ่มน้อย *O*

เฮ้ ตอบฉันบ้างก็ได้นะ -_-“

ฮ่าๆๆๆ เอ่อ หวัดดี(เพิ่งได้สติ)

ชื่อสองเหรอ

เขาถามพลางมองมายังป้ายชื่อที่ห้อยคอฉันอยู่ นี่มันของไอ้บ้าสองอะ ไม่ใช่ของฉัน T_T

ไม่ใช่ๆ ฉันชื่อเปรี้ยว อยู่คณะสังคมฯ นี่ไม่ใช่ป้ายชื่อเราหรอก

อ้าวเหรอ... เราชื่อปิ๊ก อยู่คณะทันตะฯ อะ

O[]O!

ทันตแพทย์! หมอฟันน่ะสิ! กรี๊ดดด >O< พระเจ้าขา~ ขอบคุณที่ส่งเขาลงมา ขอบคุณค่ะ >/\< ฉันมองไปยังป้ายชื่อที่ห้อยคอเขาอยู่ทันที ป้ายชื่อเขาเป็นรูปปากกำลังฉีกยิ้มเห็นฟันอย่างน่ารัก บ่งบอกยี่ห้อของคนที่ห้อยป้ายชื่อแบบนี้ได้เลย

คำว่า ‘N’ ปิ๊ก ที่ประทับอยู่บนป้ายชื่อนี่เป็นตัวการันตีได้ว่าหมอนี่คือหนุ่มน้อยคณะทันตะฯ ของจริง! ฉันแทบอยากจะโผเข้ากอดเขาด้วยความหื่นกระหาย อยากมานานแล้ว อยากเจอพวกนิสิตคณะแพทย์ กรี๊ดๆ

เรายังไม่ได้จดชื่อนายเลย ใช่มั้ย

งั้นมาแลกกัน ^^”

เขาตอบพลางหยิบสมุดบันทึกของเขาขึ้นมาเหมือนกัน ต๊ายยย ลายมือน่ารักโคตร เหมือนกะเทยจังแฮะ (อ้าว!)

เปรี้ยว คณะสังคมฯ เบอร์หอพักอะไรล่ะ

ดูเวลาเขายิ้มสิ... อา ฉันค้นพบเส้นทางสว่างสู่อุ้งพระหัตถ์ของพระเจ้าแล้ว ลักยิ้มนั่น ทำให้ฉันขึ้นสวรรค์ได้แน่นอน

พี่แจกข้าวแล้ว ไปเอาข้าวมาให้ฉันเดี๋ยวนี้โครมันยอง

ทางสว่างหายวับไปเลย -_- เสียงของไอ้บ้าสองเปรียบเสมือนเสียงของสัมภเวสีชัดๆ ฉันทำเป็นไม่สนใจ กำลังจะอ้าปากบอกหนุ่มน้อยคณะทันตะฯ นี่ว่าเบอร์หอของฉันคือ..

โครมันยองไปเอาข้าว!”

อะไรคือ โครมันยอง ฟะ! ฉันทำเป็นไม่สนใจ นั่นไม่ใช่ชื่อฉัน ปล่อยให้ไอ้บ้าสองนี่เห่าหอนต่อไป

เบอร์ห้องของฉันคือ ศูนย์เจ็ด...”

ไปเอาข้าวโว้ย ไปเอาข้าวมา!”

กรี๊ดดด

คราวนี้เขาตะโกนใส่หูฉัน! โอ๊ยยย ไอ้ผู้ชายเฮงซวยเอ๊ย หูอื้อไปหมดแล้วนะ ฉันจับหูข้างขวาตัวเองที่มันรู้สึกวิ้งๆ แถมหนุ่มหน้าใสคนข้างๆ ยังทำสีหน้าตกใจนิดหน่อยด้วย แน่นอนสิ ฉันเพิ่งเผลอกรี๊ดใส่หน้าเขานี่

ไปเอาข้าวเร็วๆ ฉันไม่อยากได้กล่องสุดท้ายที่มันบี้ๆ แบนๆ เข้าใจมั้ย

หมอนี่ว่าเสร็จก็ใช้ตีนสะกิดๆ ดันๆ ให้ฉันลุกขึ้น โอ๊ย ไอ้บ้านี่! -O- อย่าคิดว่าแกจะได้มีความสุขนะ แกจะต้องได้รับทั้งต้นทั้งดอกแน่นอน -_- ฉันตัดสินใจลุกขึ้นเดินไปหยิบกล่องข้าวที่อยู่ด้านหน้าแถวก่อนที่มันจะลามปามสะกิดเท้ามาถึงหัวฉัน -_-

ในค่ายนี้จะมีอาหารเจหรือพวกมังสวิรัติ รวมถึงอาหารสำหรับเพื่อนๆ ที่นับถือศาสนาอิสลามซึ่งไม่กินเนื้อหมูเตรียมไว้ให้ด้วย ฉันตรงไปหารุ่นพี่แล้วขออาหารเจที่มีแต่ผัดผักราดข้าว เพื่อเอาไปให้ไอ้เปรตสองกินทันที แบบว่าไม่ต้องคิดอะไรเลย อยากใช้ฉันดีนัก

พี่คะ เพื่อนหนูกินเจค่ะ

อ๋อ ได้เลย เอาอาหารเจกี่กล่องล่ะ

กล่องเดียวพอค่ะ ข้างในนี้มีแต่ผักราดข้าวใช่มั้ยคะ

แน่นอน กับข้าวเจนี่นา อ้อ มีเต้าหู้ด้วย ^_^”

ดีมาก! กินแค่ข้าวกับเต้าหู้ และเศษผักก็พอแล้วไอ้คนสอพลอ หึๆ ฮ่าๆๆๆ จะให้กินแต่ผักจนตัวเขียวไปเลย +O+ แกจะได้กลายเป็น...ไอ้ตี๋ยอดมนุษย์ตัวเขียว!

ฉันเดินกลับเข้าไปนั่งในแถวแล้วส่งข้าวกล่องนั้นให้นายสองอย่างเต็มอกเต็มใจ

ทำไมไม่เอาน้ำมาด้วย ไปเอาน้ำมาสิ

กินเสร็จค่อยไปเอาไม่ได้เหรอยะ

ไม่เอา เดี๋ยวติดคอ -_-

ก็อย่ากินให้ติดคอสิ

ไปเอาน้ำมาเดี๋ยวนี้!”

=_=

ฉันอยากจะฆ่ามันจริงๆ นะ ถ้ามีโอกาสหมอนี่ไม่รอดจากการถูกพระบาทฟาดพระโอษฐ์แน่ ฉันวางกล่องข้าวตัวเองและจำใจเดินออกไปตักน้ำให้หมอนั่นอีกรอบ เดี๋ยวแม่หยิบแก้ว BB ให้เลยนี่! (แก้ว BB คือแก้วสำหรับคนที่เป็นโรคไวรัสตับอักเสบบีซึ่งมันติดต่อกันได้ทางน้ำลาย เพื่อนที่เป็นโรคนี้เลยต้องมีแก้วแยกต่างหากจ้ะ J)

เอ้า! ได้แล้ว คราวนี้จะเอาอะไรอีกมั้ย

ฉันถามก่อนที่จะนั่งลง หมอนี่ยักไหล่แล้วหยิบแก้วน้ำของตัวเองไปดื่ม -_- หึๆ กินผักเข้าไปให้พอเลยไอ้บ้า ฉันนั่งลงและเปิดกล่องข้าวตัวเองบ้าง ชึบ!

เฮ้ย! =_= ทำไมกับข้าวมันมีแต่ผักกับเต้าหู้วะ แง้ TT^TT

ฉันเหลือบไปมองกล่องของนายสอง กะเพราไก่ไข่ดาวของช้านนนไปอยู่ที่เขาได้อย่างไร -_- ผัดผักใส่เต้าหู้ทำไมมาอยู่กับฉัน -_-

นี่กล่องของนาย ผิดกล่องแล้ว

ฉันบอกก่อนจะพยายามฉกข้าวกะเพราไก่ไข่ดาวที่หอมหวนนั่นคืนมา ทว่าเขากลับเอาข้าวกล่องเลื่อนหนีพร้อมกับพูดสองคำสั้นๆ อันแสนเจ็บปวดมาก

ตำ-รวจ

“-O- นะ...นาย

แจ้ง-ตำ-รวจ -_-”

เออ ของนายกล่องนั้น ถูกต้องแล้ววว!”

ทำไมฉันต้องแพ้คำคำนี้ T^T ฉันเป็นประชากรบริสุทธิ์ที่ไม่เคยกระทำความเลว แค่เพียงฉันขับรถ (เกือบชน) แล้วไม่มีใบขับขี่เท่านั้นเอง กลับกลายเป็นฉันคือโคตรมหาโจรที่กลัวคำว่า ตำรวจ สุดใจขาดดิ้นไปแล้ว v_v

น้องๆ คะอย่าเพิ่งกินข้าวนะ เดี๋ยวพี่มีกิจกรรมให้ทำร่วมกัน ใครแอบทานข้าวก่อนได้รับอนุญาตจะต้องออกมาเต้นเพลงกาต้มน้ำนะ

กิจกรรมอีกแล้ว -_- วันนี้ยังทำไม่พอหรือไง ตั้งแต่เช้ายันเย็นแล้วเนี่ย T^T เมื่อรุ่นพี่คนนี้ประกาศยังไม่ให้กินข้าว งั้นกินน้ำแทนละกัน! ซู๊ดดด ทำไมฉันอดสูแบบนี้ TOT

กิจกรรมต่อไปนี้ให้น้องๆ หันหน้าเข้าหาเพื่อนที่นั่งอยู่ข้างๆ แล้วสลับกันป้อนข้าวคนละคำ โดยพี่จะให้สัญญาณเป็นเสียงนกหวีดนะคะ!”

พรวดดด!

แว้กกกกกก ไม่เอานะ! ให้ฉันป้อนข้าวไอ้บ้านี่เหรอ -O- ม่ายยย

ฉันเผลอตะโกนทั้งๆ ที่ในปากยังเต็มไปด้วยน้ำ v_v ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันจะเป็นเช่นไร -O- น้ำในปากของฉันพุ่งพรวดทะยานสู่หัวคนที่นั่งอยู่ข้างหน้าฉัน ดูเหมือนบุคคลผู้โชคดีจะเป็นเพื่อนของนายสองนั่นเอง

โอ้โห เปรี้ยว -_- เล่นแบบนี้เลยเหรอ หน้าตาดี๊ดี เล่นอะไรสะอาดสะอ้านจัง

แค่กๆ ขอโทษนะเอก!”

ฉันว่าพลางยกมือขึ้นไหว้เอกเลยล่ะ T^T เพราะหัวของเพื่อนเขาคนนี้เยิ้มไปด้วยน้ำ (ลาย) ของฉัน เขาค่อยๆ เอามือปาดน้ำที่อยู่บนผม ต้นคอ และไหล่ออกด้วยท่าทางขยะแขยง มีบางส่วนซึมเข้าไปในเสื้อยืดของเขาแล้ว -_- แต่สีหน้าของสองกลับแสดงความรังเกียจออกมายิ่งกว่านายเอกที่ถูกฉันบ้วนน้ำใส่เสียอีก (ฉันไม่ได้พ่นเชื้อโรคนะเฟ้ย)

แหยะ เหม็นด้วย เอกบอก แล้วทำไมต้องดมมันด้วยล่ะ

อี๋ ~_~”

หมงกับอั๋นประสานเสียงกันออกมา

-_- ทำไมต้องพูดออกมาแบบนี้ล่ะเอก นายคิดว่าฉันไม่อายหรือไง -_-///

โครมันยองกินอาหารขยะมาล่ะสิ เน่าๆ -O-”

ไอ้สองบ้านี่อีกแล้ว เรียกชื่อฉันด้วยภาษาบ้าบออะไรไม่รู้ อะไรมันๆ ยองๆ น่าเกลียดจังวุ้ย

อะไรคืออียองฮะ -_- ฉันชื่อเปรี้ยวเฟ้ย

เธออยู่คณะสังคมฯ แถมยังเรียนเอกประวัติศาสตร์ แต่...ไม่รู้เหรอว่าอะไรคือโครมันยอง -O-”

ฉันคิดว่าไม่มีใครรู้ แม้กระทั่งคนอ่าน =_=”

เธอพูดเรื่องอะไรเนี่ย

เออ ฉันไม่รู้! แล้วก็ไม่อยากให้นายเรียกว่าอียองด้วย

ยัยนี่ไม่มีสมองแน่ๆ โครมันยองโว้ย ไม่ใช่อียอง

ฉันมองหน้าสอง และใช้ดวงตาคู่งามของเดี๊ยน จิกๆ ทิ่มแทงๆ เขาซะ! แต่หมอนี่กลับไม่สะทกท้าน เขาผลักหัวฉันอีกทีหนึ่งแล้วพูดว่า

รุ่นพี่จะเป่านกหวีดแล้ว เธอป้อนข้าวฉันก่อน

=[]=! ตายจริง ลืมเรื่องนี้ไปสนิทเลย ให้ฉัน ปะ...ป้อนข้าวไอ้บ้านี่เหรอ บ้าเปล่า -_-

เธอ...เธออยากป้อนข้าวนายสอง เอ๊ย นายเปรี้ยวมั้ย

ฉันหันไปถามยัยปลากระเบนที่นั่งอยู่แถวข้างๆ ซึ่งฉันเห็นเธอเหลือบมองสองเป็นระยะๆ แล้วก็ซุบซิบๆ กับสตรีที่มีหน้าเหมือนปลากะพง เธอช่างหาเพื่อนได้เหมาะสมกับเผ่าพันธุ์จริงๆ =_=

ฉันเหรอ ให้ฉันป้อนข้าวเปรี้ยวงั้นเหรอ O_O”

ใช่ เธออยากป้อนข้าวนายเปรี้ยวสุดหล่อมั้ย ^^

ทำไมฉันรู้สึกเหมือนมาชวนผู้หญิงป้อนข้าวตัวเองฟะ! ไอ้ความยุ่งยากนี่มันเป็นเพราะไอ้บ้านี่ล่ะ โมโหๆ -_- ให้เปลี่ยนป้ายชื่อกันทำไมไม่รู้ บ้าบอไก่กาจริงๆ

อยากสิ >O<”

งั้นดีเลย...

ปี๊ดดด!

เย้ย รุ่นพี่เป่านกหวีดแล้วเหรอ! จะรีบไปตามควายที่ไหนฟะ TOT แง...เพื่อนทั้งหลายนั่งเข้าหากันและกำลังตักข้าวป้อนเพื่อนที่นั่งอยู่ตรงกันข้าม

รุ่นพี่เป่านกหวีดแล้ว ป้อนข้าวฉันดิ มัวแต่คุยกับคนอื่นอยู่ได้

โอ๊ยๆ T_T”

ฉันร้องออกมา เมื่อถูกเขาหยิกแก้มทั้งสองข้าง เลยหันหน้ากลับมาที่ไอ้บ้านี่ แทบอยากจะคว่ำอาหารเจใส่หน้ามันซะ โธ่เว้ย! กำลังจะได้แลกที่กับยัยปลากระเบนนั่นแล้วเชียว เกือบไม่ต้องมาป้อนข้าวไอ้สองบ้านี่แล้ว

ป้อนเร็วดิ

รู้แล้ว

ฉันจำใจตักข้าวกะเพราไก่จนพูนช้อนก่อนจะยัดเข้าปากหมอนี่ สงสัยคำมันใหญ่ไปหน่อย เขาเลยเคี้ยวมันอย่างยากลำบาก -O- แก้มของนายสองพองออกเหมือนเด็กเล็กๆ ที่ชอบอมข้าวเล่นเลย เขามองหน้าฉันจนฉันต้องหันหน้าหนี >_< หน้าฉันมีอะไรติดหรือไง

ฟังสัญญาต่อไปก่อน แล้วค่อยตักข้าวป้อนสลับกันนะคะ คนที่กำลังกินอยู่ก็รีบเคี้ยวให้หมดปาก

รุ่นพี่ตัวอ้วนๆ กำชับอีกรอบ อะไรกันวะ นี่มาเข้าค่ายรวมคณะ ไม่ได้มาฝึกเป็นนายร้อยนะเฟ้ย

ปี๊ดดด!

เสียงเป่านกหวีดมาอีกแล้ว อา...ข้าวจ๋า มาเข้าปากฉันซะดีๆ >_< สองหันไปตักข้าวในกล่องฉันขึ้นมา

O_O มันต้องแกล้งกันแน่ๆ TOTเขาตักข้าวจนมันพูนล้นช้อน ปากของฉันไม่ได้กว้างเท่าชักโครกนะยะ จะกินยังไงให้หมดล่ะ

ตักให้น้อยกว่านี้หน่อยดิฉันท้วง

จะกินไม่กิน

คำนี้มันใหญ่เกิน จะเอาเข้าปากฉันหมดได้ไงล่ะ

งั้นฉันจะโยนให้หมากิน -_-“

ฉันเหลือบไปมอง มีหมาหิวโซตัวหนึ่งอยู่ไม่ไกลจากแถวเรานัก -_- ฉันไม่ยอมเสียสละมื้อเย็นให้ไอ้หมาด่างนั่นหรอก แม้กับข้าวจะมีแต่เต้าหู้และเศษผักก็ตาม =_=

อ้ำ! งั่มๆ แง่กๆ แอ๊กๆ แค่กๆ โอ๊ย จะติดคอตาย แก้มของฉันทั้งสองข้างบวมออกเหมือนหนังคางคก โอ๊ย ทำไมมันเคี้ยวลำบากแบบนี้ T_T ฉันตบอกรัวๆ และพยายามกลืนข้าวลงไปในคอก่อนที่ฉันจะขาดใจตายตรงหน้าเขา หน้าของฉันน่าจะเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเขียวแล้วมั้ง นายสองถึงหัวเราะออกมา -_- ไอ้บ้า! หัวเราะคนกินข้าวติดคอ (เกือบตาย) เนี่ยนะ

น้ำๆ แค่กๆ ฉันร้องหามัน สองยื่นแก้วน้ำส่งให้

ฮ่าๆๆๆ หน้าเธอตอนนี้โคตรอุบาทว์เลยอะ

เดี๋ยว...เดี๋ยวถึงตาฉันบ้างเถอะ ไอ้มนุษย์เผือก

ปี๊ดดด!

เสียงเป่านกหวีดดังใหม่อีกรอบ ฉันหันไปตักข้าวในกล่องของหมอนี่บ้าง โฮะๆ มันพูนขึ้นสูงจนเหมือนกองขี้หมาเลย

เธอทำอะไรเนี่ย ฉันไม่เหมือนเธอนะ จะกินมันเข้าไปหมดได้ไงฮะ

กินมันเข้าไป เร็วเข้า

ฉันบอก และรู้ว่าเขากำลังจะพูดคำว่า ตำรวจเพื่อขู่ฉันอีก แต่ไม่ได้หรอกน้องสอง...พี่เปรี้ยวน่ะรู้ทันเฟ้ย

ตำ...อะ

กินเข้าไปเลย ดีมาก อะไรตำๆ ฮ่าๆๆๆ นี่ไม่ใช่ส้มตำหรอกนะ

ฉันยัดข้าวเข้าปากเขาก่อนที่หมอนี่จะได้พูดคำว่าตำรวจ มันช่วยไม่ได้ที่เขาจะต้องกลืนมันลงไป แต่มันคงคำใหญ่มากไปหน่อย เขาทำท่าจะคายข้าวออกมา ฉันเลยรีบเอามืออุดปากหมอนี่ไว้เสียก่อน

อย่าคายออกมา กลืนลงไป เด็กดี

แค่กๆ

กลืนลงไป เย่ๆ!”

แค่กๆ น้ำๆ

ฉันส่งแก้วน้ำให้หมอนี่บ้าง เป็นทีของฉันที่จะได้หัวเราะกับใบหน้าอันขมขื่นที่กลืน (ข้าว) ไม่เข้า คาย (ข้าว) ไม่ออกของเขาบ้าง หึ...เข้าใจหรือยังล่ะว่าเมื่อกี้ฉันรู้สึกยังไง -O-

ปี๊ดดด!

“O_O“

กินมันเข้าไปเซ่ -_-^”

ทำไมนายไม่ยัดทั้งข้าวทั้งกล่องเข้าปากฉันทีเดียวไปเลยละยะ!”

แบบนั้นมันทรมานครั้งเดียว

ฉันกำลังจะอ้าปากเถียง ไอ้บ้านี่เลยยัดข้าวเข้าปากฉันทันที (เหมือนที่ฉันทำกับเขาไว้เลย ฮือๆๆๆ) โอ๊ย จะติดคอตายแล้ว แอ๊กๆ ทำไมที่นายป้อนมันมีแต่ข้าววะ ไม่มีกับเป็นผักหรือเต้าหู้เลยนะไอ้บ้า ฉันพยายามจะคายทิ้ง แต่สองเอามืออุดปากฉันไว้จนแม้แต่แบคทีเรียยังเข้าปากฉันไม่ได้ ก่อนจะหัวเราะชอบใจแล้วเอามือบีบแก้มฉันเล่นด้วย

เดี๋ยวๆ แกตายแน่!

ปี๊ดดด!

แค่กๆ น้ำๆ

น้ำของนายหมดแล้ว ^O^”

งั้นเอาน้ำเธอมา

ไม่นะ! แล้วฉันจะเอาน้ำที่ไหนกระดก

ปี๊ดดด!

สองตักข้าวจนพูนช้อนทะลวงเข้าปากฉัน

แค่กๆ ขอน้ำหน่อย

น้ำของเธอหมดแล้วเหมือนกัน ^_^”

เฮ้ย! กินของฉันหมดเลยเหรอ แล้วฉันจะทำยังไง โอ๊ย! จะติดคอตายแล้ว

หมง ขอกินน้ำหน่อยนะ

อ้าว แล้วฉันจะกินอะไรล่ะ

ฉันกระดกน้ำพร้อมกับกลืนข้าวลงไปพร้อมกัน แฮ่ๆ เกือบตาย ฮึ่ย! ตาฉันแล้วไอ้บ้าสอง

ปี๊ดดด!

แอ๊กกก แค่กๆ

น้ำหมดแล้วล่ะสอง ^O^”

ไอ้อั๋น ขอกินน้ำหน่อยนะ

อ้าว แล้วฉันจะกินอะไรล่ะวะ

ปี๊ดดด!

อ๊ากกก แค่กๆ

น้ำหมดเกลี้ยงแล้วโครมันยอง ^^”

เอก ขอกินน้ำหน่อย

ฉันถุยน้ำลายลงไปแล้ว จะกินมั้ยล่ะเปรี้ยว *O*”

บัดซบ! กลัวฉันจะขอน้ำกินเลยต้องแสดงความเป็นเจ้าของขนาดนี้เลยเหรอ อ๊ากกก ฉันต้องการน้ำบัดเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นฉันตายแน่ ดูหน้าหมอนี่สิ แง้ T^T กำลังหัวเราะหึๆ เยาะเย้ยฉันเต็มที่ แต่ดูเหมือนพระเจ้ายังทรงรักฉันอยู่

กินน้ำเราก็ได้นะเปรี้ยว

ขะ...ขอบคุณนะปิ๊ก แค่กๆ

ฉันรับแก้วน้ำจากปิ๊ก เด็กทันตะฯ ที่นั่งหลังติดกับฉันนั่นเอง อ๊ายยย >///< พ่อเทพบุตรสุดเหวี่ยง พ่อยอดรักบาดใจ นายคือคนที่ฉันมอบหัวใจให้ไปครึ่งหนึ่งแล้ว (มากกว่าบ้า)

ขอบคุณมากปิ๊ก ข้าวเกือบติดคอฉันตายแล้วนะเนี่ย

ไม่เป็นไร ฉันอิ่มแล้วพอดี ^^”

ชิ!”

เสียงขัดของไอ้สมองกลวงสมญานามว่าสองทำให้ฉันหันกลับไปเขม่นใส่เขาทันที แต่ลืมนึกไปว่า...

บอกแล้วว่าอย่าทำหน้าแบบนี้ใส่ฉัน

เขาผลักหัวฉันทีหนึ่งอย่างแสดงอำนาจบาตรใหญ่ ฮึ่ยยย วันพระไม่ได้มีหนเดียว ออกพรรษาไม่ได้มีหนเดียว วันวาเลนไทน์ไม่ได้มีหนเดียว คอยดูเต๊อะ ถึงทียัยเปรี้ยวคนนี้แล้วแกจะหนาว!

เฮ้ เลิกผลักหัวเปรี้ยวสักที

O_O ปะ...ปิ๊ก! นายออกตัวแทนฉัน นายปกป้องฉันงั้นเหรอ

แล้วนายยุ่งอะไรด้วยสองถามเสียงห้วน ดูแววตาของมันสิ =_= หรี่เล็กลงราวกับกำลังประเมินฝ่ายตรงข้าม โอ้โห ท่าทางกร่างเป็นบ้าเลย เก่งนักหรือไงยะ

เปล่าหรอก แค่สงสัยว่าทำไมนายถึงชอบแกล้งผู้หญิง

ทำไมล่ะ เพราะยัยนี่เป็นผู้หญิง (คนงาน =_=) ของฉันไง

บอกสิว่าไอ้บ้านี่ล้อเล่น... มันไม่ได้พูดเรื่องน่าขยะแขยงแบบนั้นออกมาใช่มั้ย บอกฉันเซ่ แง้ T[]T ปิ๊กน่าเจื่อนลงเล็กน้อยเมื่อได้ยินประโยคนั้น ไอ้สองบ้า แกดูละครหลังข่าวมากไปเหรอ หรืออ่านนิยายของเจ้าปลาน้อยมากจนเพี้ยน โอ้ว ม่ายยย ไม่น่ะที่รัก! ฉันไม่ได้เป็นภรรเมียของไอ้จอมขี้ขูด (รีด) นี่หรอกนะ ม้ายยย ม่ายยย

ถ้าเปรี้ยวเป็นแฟนนายจริงๆ ล่ะก็ ฉันหวังว่านายจะปฏิบัติกับเธอให้ดีกว่านี่หน่อย

นายคงไม่รู้ว่า...โครมันยองตนนี้ชอบความรุนแรง

เฮ้ย อีกแล้ว เรียกฉันว่าอียองอีกแล้วนะ -_- บ้าจริง ฉันชื่อเปรี้ยว ต้องให้บอกกรอกหูอีกสักกี่รอบเนี่ย

ฉันชื่อเปรี้ยว!

แต่เธอคือโครมันยอง

ฉันชื่อเปรี้ยวนะเฟ้ยยย

โครมันยอง -O-“

มันเป็นตัวอะไรกันแน่เนี่ย

มันคือตัวเธอไง -_-“

ฉันชื่อเปรี้ยววว!”

โคร-มัน-ยอง

เอ้า! น้องสองคนตรงนั้นอยากออกมาสาธิตท่าเพลงตาแดงๆ ประกอบฉากใช่มั้ยจ๊ะ งั้นออกมาเลย วู้ๆ

-_- อ้าววว ทำไมมันเป็นเช่นนี้ล่ะ ฉันเหลียวมองรอบตัว สายตาทุกคู่จับจ้องมาที่ฉันกับสอง สงสัยเมื่อกี้มีแต่เราแหกปากกันอยู่คู่เดียวแน่ๆ

ออกมาเลยคะ เอ้า! สปิริทๆ

สปิริทอีกแล้ว มะ...ไม่มีเฟ้ย ฉันกับสองยังนั่งแช่อยู่ตรงนั้น พยายามทำเป็นไม่สนใจ และนั่นทำให้รุ่นพี่คนหนึ่งเข้ามาลากคอเราสองคนออกไปเต้นเพลงตาแดงๆ ที่มีท่าประกอบเพลงติดเรทอาร์กันอยู่นานสองนานเลยล่ะ T_T

 

วันต่อมา เวลา 02.30 น.

ไม่ควรเรียกว่า วันต่อมาเลย ควรจะเรียกว่า อีกไม่กี่ชั่วโมงต่อมาต่างหาก =_= ฉันเลิกกิจกรรมค่ายคณะรวมอีซอยสี่ผีบ้านี่ตอนสี่ทุ่ม กลับมาถึงหอพัก กว่าจะอาบน้ำอาบท่าก็ปาเข้าไปห้าทุ่มแล้ว ข่าวดีคือฉันต้องตื่นตอนตีสองครึ่งเพื่อเตรียมตัวไปทำกิจกรรมต่ออีก T_T ฉันน่ะไม่ค่อยรู้อะไรมากหรอก รู้แค่ว่ารุ่นพี่สั่งให้สวมชุดนิสิตเต็มยศแล้วไปรวมพลกันที่ลานจอดรถตอนตีสาม เยี่ยมยอดมาก ให้นอนไม่กี่ชั่วโมงเองอะ T_T สภาพฉันตอนนี้เหมือนผีตายซากไม่มีผิด แง้

ซอยสี่ทางนี้เลยจ้า >_<”

ฉันเดินไปตามเสียงมรณะของพี่กะเทยเจ้าเก่า เพื่อนๆ หลายคนมีสภาพไม่ต่างกันเท่าไร บางคนพากันทำตาปรือ เซ็กซี่ๆ เผลอๆ มีเสียงซีดซ้าดเหมือนน้ำลายกำลังจะไหลด้วย แหยะ~ หยักแหยง =_=

โครมันยอง

เจอกันปุ๊บ ปากปีจอใส่ปั๊บเลยนะ

ว่าไงกระบือ

นี่แน่ะๆ อยากเรียกฉันด้วยชื่อประหลาดแบบนั้นดีนัก โดนเอาคืนบ้างเถอะ

โอ้โหๆ ปากดีจริง

สองบอกพลางผลักหัวฉันเป็นจังหวะเลย เยี่ยม! ยิ่งง่วงๆ อยู่ด้วยเดี๋ยวได้ทรุดตัวลงไปนอนบนพื้นถนน เดี๋ยวแจ้งข้อหาทำร้ายร่างกายซะเลยนี่ -_- โอ๊ะ หมอนี่ในชุดนิสิตเต็มยศ ดูดีจัง ไม่สิ! -_- เอ่อ ดูเหมือนคนใส่สูทธรรมดาๆ แค่นั้นแหละ ธรรมดามากๆ เอ่อ แล้วทำไมฉันไม่เลิกจ้องเขาสักทีฟะ =_=;; แหม...มันเจริญหูเจริญตานี่หว่า

เธอดูบ้านนอกมากเลย เวลาติดกระดุมบนสุดอะ ยัยโครมันยองบ้านนอก

ใช่สิ! ชั้นปีหนึ่งทุกคนต้องสวมชุดนิสิตให้ถูกระเบียบเป๊ะๆ และต้องติดกระดุมคอบนให้เหมือนโครมันยองบ้านนอก อ้าว! ฉันไม่ใช่ไอ้ยองๆ อะไรนั่นนะ TOT

นึกว่าดูดีนักหรือไง ก็แค่กระบือใส่สูทล่ะฟะ!”

เขาจ้องฉันตาเขม็ง เอาสิ จะผลักหัวอีกเหรอ คราวนี้ฉันมีระบบป้องกันแล้วโว้ย -O- แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่การเดินเข้ามาแล้วก็กอด...โนเวย์ ไม่ใช่กอดแน่นอน มันคือการล็อคคอฉันจากด้านหลังต่างหาก =O=

ขืนเธอยังพูดว่าฉันเป็นกระบือแบบนั้นอีก เธอจะได้พบว่าหัวเธอจะปั่นป่วนแค่ไหน

เขาว่าพลางกำหมัดทั้งสองข้างยกขึ้นมาหมุนๆ ไปมาบนขมับของฉัน มะ...ม่ายยย...อ๊ากกก หัวฉันปั่นป่วนจริงๆ ด้วย โอ้ว พระเจ้า! ผัดผักกับแกงจืดเต้าหู้กำลังจะทะลักออกมาแล้ววว

จะพูดอีกมั้ย

จะ...จะ

จะอะไรฮะ -O-

จะอ้วกแล้ว โฮกกก

อ้าว ไอ้สองกับเปรี้ยวทำอะไรอยู่วะ >_<”

อั๋นเดินเข้ามาทักทายพวกเราอย่างร่าเริง อะ...อ๊ากกก ฉันอดทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว

หลบหน่อย อ้วกมาแล้ววว T^T

อ้วกกกกกก

อั๋นยืนรับของอร่อยจากฉันไปเต็มตัว

อ๊ากกกกกก เปรี้ยว เธออ้วกใส่เสื้อฉันเหรอ แง้ TTOTT”

มื้อเย็นที่กินเข้าไปแล้วรู้สึกไม่ค่อยย่อยพลันทะลักพรวดออกมาทีเดียวเลย =_= คนรอบข้างพากันตีวงล้อมออกห่างจากตัวฉันไปคนละสามเมตร ที่น่าแปลกคือยังมีสองที่ยืนอยู่ข้างหลังฉันโดยไม่หายหัวไปไหน แถมยังช่วยลูบหลังให้อีกต่างหาก

โอ้โห ปั่นแค่เนี่ยอ้วกแตกเลยเหรอเนี่ย

ก็...เพราะใครล่ะฉันแหวใส่

ไหวมั้ยเนี่ย พี่ฝ่ายพยาบาลครับ ทางนี้ด้วย!”

ไม่ทันตอบเลย หมอนี่ก็เรียกพวกรุ่นพี่ที่อยู่คณะพยาบาลฯ เข้ามาช่วยดูอาการของฉัน รุ่นพี่พวกนี้ช่วยกันพัด ช่วยกันนวด ช่วยกันเอายาดมยัดเข้าไปในรูจมูกของฉันอย่างเต็มที่

ขอน้ำล้างคอหน่อยได้มั้ย ยัดแต่ยาดมอยู่ได้ T[]T

เป็นไงบ้าง ดีขึ้นยัง

อือ มึนๆ

ไอ้อั๋นร้องไห้เลย ที่เธอไปอ้วกใส่มันอะ

หมอนี่บอกพร้อมกับโบกพัดให้ฉันไปด้วย ที่ต้องทำแบบนี้เพราะรุ่นพี่สั่งต่างหากล่ะ =_= อย่าได้คิดว่าเขาใจดีอะไรกับฉันเด็ดขาดเชียว รุ่นพี่พยาบาลต้องแยกไปดูอีกกลุ่มหนึ่งที่เป็นลม แถมอ้วกแตกเหมือนฉันไม่มีผิด ส่วนแฟร์กำลังคุ้ยหายาแก้เมารถ ขอบใจนะเพื่อน ฉันไม่ได้นั่งรถ เอามาทำไม -_-;;

ฉันไม่ได้ตั้งใจนี่นา ก็ใครใช้ให้นายมันปั่นหัวฉันแบบนั้นละ

อย่ามาโทษฉันเดะ เธอไม่ค่อยออกกำลังกายละสิ พอทำกิจกรรมแล้วอดนอนเข้าหน่อยก็อ้วกแตกแล้ว

แล้วทำไม..นายออกกำลังนักหรือไง

เหอะ โครมันยอง รู้มั้ยพูดอยู่กับใคร -_- ฉันเป็นลูกเจ้าของโรงฝึกเชียวนะ

โรงฝึกละครสัตว์ อะ... O_O อ๊ากกก อย่าผลักหัวฉันนะ

รู้ว่าจะโดน แล้วจะพูดทำไมล่ะ วอนจริงๆ เลย ทึ่มทึงๆ ชะมัด -_-”

อะไรคือทึ่มทึงๆภาษาอะไรของมันวะ ทำให้ข้าน้อยงงงวยนัก เดี๋ยวแม่อ้วกใส่หน้าเลยนี่

ภาษาเกาหลีไง โฮะๆ โครมันยองน้อยที่แสนจะทึ่มทึงๆ

“=_=”

ฉันเกลียดภาษาเกาหลี

ฮ่าๆๆๆ

ฉันหมดแรงจะเถียงแล้ว หมอนี่หัวเราะเบิกบานพลางหันพัดเข้าหาตัวเองแทน -_- (ใจดีได้แป๊บเดียว) เวลาผ่านไปจนถึงตีห้า... แล้วที่นัดออกมาตีสามเพื่อให้พวกเรามานั่งรอจนถึงตีห้างั้นหรือเนี่ย TT_TT บางคนถึงกับนอนหลับไปแล้วแถวๆ ข้างถนนเพราะง่วงเหลือทน เอกและอั๋น (ที่เปลี่ยนเสื้อแล้ว) พากันซุบซิบอะไรกัน พวกเขาไม่ขยับเข้ามาใกล้ฉันเลยแม้แต่ก้าวเดียว -_-;; ฉันตั้งใจจะเดินเข้าไปหาเพื่อกล่าวขอโทษ แต่พวกเขากลับขยับตัวถอยห่างพลางทำปากขมุบขมิบกันเหมือนกำลังร่ายมนตร์ไล่ปีศาจ =_= มีแต่สองเท่านั้นที่หัวเราะชอบใจ

พอถึงตีห้า รุ่นพี่จึงสั่งให้พวกเราเคลื่อนขบวนเดินไปพร้อมกับเพื่อนๆ ซอยอื่น เราเดินกันไกลมาก จนฉันนึกว่าเรากำลังจะไปรณรงค์ต่อต้านปลาร้าปลอมที่ไหนซะอีก สุดท้ายเรามาหยุดยังลานสมเด็จฯ คือเป็นลานที่มีรูปหล่อของสมเด็จพระนเรศวรฯ เรากำลังทำพิธีถวายบังคมเพื่อฝากเนื้อฝากตัวเข้ามาอยู่ในร่มพระบารมี รุ่นพี่กำชับว่านี่เป็นพิธีอันศักดิ์สิทธิ์มาก ใครทำเล่นๆ จะเรียนไม่จบแน่ =_= ซึ่งฉันคงมีแววว่าจะเรียนไม่จบแหงๆ เพราะในขณะที่รุ่นพี่กำลังนำสวดมนต์ ทุกคนพนมมือ แต่ฉันกลับหมอบกราบแล้วหลับไปสามงีบ...คร่อกๆ

“เปรี้ยว!

“งืม zZZZ”

“โครมันยอง ตื่นขึ้นมาถวายบังคมเดี๋ยวนี้นะ”

เสียงของไอ้บ้าสองนี่หว่า เขาดึงแก้มฉันอยู่นั่นล่ะ ฉันเลยต้องลุกขึ้นมานั่งพนมมือเอาไว้ ตัวก็โงนเงนไปมาเหมือนคนไร้สติ

“จะถวายบังคมมั้ย อยากเรียนไม่จบหรือไง ตั้งใจหน่อย -_-“

“อยากสิ T^T

แล้วในความเงียบสงัด เสียงรุ่นพี่คนหนึ่งตะโกนให้จังหวะแก่พวกเรา

เตรียมถวายบังคม ...หนึ่ง ...สอง ...สาม

นิสิตชั้นปีหนึ่งทั้งหมดพากันก้มลงกราบถวายบังคมพระบรมรูปสมเด็จพระนเรศวรฯ พร้อมกัน บรรยากาศและภาพในตอนนั้นยังคงติดตาฉันเสมอ ความพร้อมเพรียงและสวยงามในครั้งนั้น มาพร้อมกับความรู้สึกที่ว่า

ฉันเป็นนิสิตเต็มตัวแล้ว เอาล่ะเริ่มต้นชีวิตในรั้วมหาลัยจริงๆ แล้วนะเปรี้ยว ^_^

แต่...อะแฮ่มๆ สมเด็จพระนเรศวรฯ เจ้าขา >_< ขอให้หนูเรียนจบภายในสี่ปี และขอให้หนูมีแฟนหล่อๆ เป็นว่าที่คุณหมอได้ยิ่งดีเลยนะคะ ฮี่ๆๆๆ >_<

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

13,798 ความคิดเห็น

  1. #13784 zerun-Q (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 15:36
    เรียกโครมันยองก็เจ็บพอแล้ว เป็นโครมันยองบ้านนอกด้วย เฮ่ออออออ เจ็บแทน
    #13,784
    0
  2. #13779 na meya (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 10:30
    ขำตอนนี้จัง555 
    #13,779
    0
  3. #13759 Iturlek (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2557 / 19:02
    สนุกมากกกกกก ฮา ผู้ชายอย่างเฮียสองมีจริงมั้ยน้าาาา-..-
    #13,759
    0
  4. #13737 อิจุก (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 เมษายน 2556 / 13:47
    55555555555 ภาษอะไรของเจ๊เปรี้ยววว 
    เมื่อไหร่เฮียสองจะเลิกแกล้งเจ๊สักที >< 55555555555555555
    #13,737
    0
  5. #13729 มิวลี่ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 มีนาคม 2556 / 16:15
    ฮามากเกินคำบรรยาย 555555555555555555++















    +
    #13,729
    0
  6. #13712 Numkhing Chiczz (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2554 / 16:46
     เริ่มสนุกขึ้นเรื่อยๆแล้ว ฮ่าๆๆๆๆ
    #13,712
    0
  7. #13707 ►I-wind™ Café (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2554 / 17:08
    ตลกอ่ะ เจ๊ >O<
    #13,707
    0
  8. #13653 ดับเครื่องชนไฮเปอร์ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2552 / 21:09
    หนุกหนานมากมาย
    #13,653
    0
  9. #13627 F @ n G (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2552 / 16:00

    ฮ่าๆ ๆ ๆ

    ยุงบินชุม

    #13,627
    0
  10. #13612 lovely_friend (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2551 / 14:22
     2 กลัวได้อีก
    #13,612
    0
  11. #13611 ++Virus++ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2551 / 16:10
    55+ ตลกดีฮะ
    #13,611
    0
  12. #13610 Orange (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2551 / 13:39
    ขำก๊าก
    #13,610
    0