2nd Love หนุ่มเฮ้วสาวเปรี้ยว รักเดียวโดนใจ

ตอนที่ 4 : ยุงบินชุม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,018
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    14 ม.ค. 64

3

ยุงบินชุม

 

หลังจากที่เราเดินกลับไปสมทบกับพวกเพื่อนๆ และเตรียมเดินไปยังใต้ตึกกิจกรรม พวกเพื่อนๆ ของนายสองซึ่งประกอบด้วย หมง อั๋น และเอกต่างพากันประสานเสียงถามว่าฉันเป็นใคร เกี่ยวข้องยังไงทางสายพันธุ์ ที่สำคัญทำไมต้องแลกป้ายชื่อกันด้วย พวกนั้นแซวและเริ่มคิดอกุศลหาว่าฉันเป็นแฟนกับไอ้สองจิตวิปริตนี่

เฮ้ย ไม่ใช่แฟน ยัยนี่ชื่อ... หมอนี่หยุดไปนิดนึง แล้วก้มมองป้ายชื่อฉันซึ่งห้อยอยู่ที่คอตัวเอง

เออ ชื่อเปรี้ยว

ขอบใจ นี่แกยังไม่รู้ชื่อฉันอีกเหรอเนี่ย -_- หยาบคายจริงๆ ไม่รู้จักจำบ้างเลย

แล้วทำไมต้องแลกป้ายชื่อกันวะไอ้สอง

อั๋นถาม ความจริงแล้วหมอนี่ถือว่าดูดีใช้ได้เลยทีเดียวนะ แต่พอไปยืนเทียบกับไอ้จอมขูดรีดแล้ว...นายอั๋นเป็นอันต้องตกขอบถนนไป

รำคาญเวลามีคนเรียก -_- ถ้าห้อยป้ายชื่อยัยนี่ไว้ ก็ไม่มีใครรู้จักชื่อฉัน ไม่รู้ว่าเรียนคณะอะไร ให้คิดว่าชื่อเบี้ยว เอ๊ย ชื่อเปรี้ยวไปนั่นแหละดีแล้ว

ฉันชื่อเปรี้ยว ไม่ใช่เบี้ยวเฟ้ย =_=

นี่แกกะจะหนีพวกพี่กะเทยที่บุกมาถามหาน้องสองเด็กใหม่วิศวะฯ ใช่มั้ยวะ ฮ่าๆๆๆ รู้ทันนะโว้ย

โอ๊ยยย ขนลุก เลิกพูดเหอะ!”

ดูเหมือนสองจะเป็นที่ต้องตาต้องใจของบรรดารุ่นพี่กะเทยในมหาลัยอะไรทำนองนั้นนะ ตั้งแต่เข้ามาเหยียบที่นี่เขากลายเป็นเด็กป๊อปปูลาร์ขึ้นมาในทันที หึๆ สมน้ำหน้า ขอให้แกไม่สามารถหลุดพ้นจากดงกะเทยพวกนั้นได้สำเร็จ จงวนเวียนจนเจียนตายอยู่กับสาวเทียมตลอดทั้งชาติเถิดดด สาธุ~

เปรี้ยว... สองเป็นแฟนแกเหรอ แฟร์กระซิบถาม

อีกแล้ว ยัยนี่เอาน้ำปลาตราไส้ตันคิดหรือไง =_=

ไม่ใช่! และจะไม่มีวันใช่ด้วย

จริงเหรอ -O-“

ฉันไม่ตอบแต่ย่นจมูกอย่างรังเกียจไปทางไอ้จอมขูดรีดนี่แทน ทว่าหมอนี่ดันเห็นเข้าพอดี =_=

ทำท่าแบบนั้นหมายความว่าไงฮะ

ว่าแล้วไอ้บ้านี่เลยผลักหัวฉันทีหนึ่ง T^T ฉันจ้องเขากลับอย่างไม่พอใจ โธ่เอ๊ย แกมันก็เก่งแต่กับผู้หญิงละฟะ!

ทำไม จะทำคืนหรือไง -_- เอาดิๆ

สองขยับมาใกล้ๆ อย่างท้าทาย ถ้าฉันหาญกล้ากว่านี้ หมอนี่จะต้องถูกโขกหัวกลับไปแล้วแน่นอน -_- แต่ในความเป็นจริงคือฉันเดินถอยหลังหนีเขาอย่างปอดแหก T^T สุดท้ายเขาจึงผลักหัวฉันอีกครั้งหนึ่ง TOT

ถ้าไม่กล้า อย่ามาทำหน้าท้าทาย

ผลักๆ โอ๊ยยย เห็นหัวฉันเป็นคันโยกหรือไงฟะ

หยุดผลักหัวฉันสักที!”

จะผลัก มีไรมั้ย

ฉันได้แต่กัดฟัน ในใจนี่วางแผนว่าจะกลับไปอ่านโคนัน แล้วก็หาวิธีฆาตกรรมไอ้หมอนี่ให้ได้!

เฮ้ยพวกรุ่นพี่สั่งให้เดินแล้ว ไปกันเหอะ

พวกเราทั้งหมดจึงได้เริ่มเดินขบวนเป็นแถวยืดยาวไปยังใต้ตึกอะไรสักอย่างที่รุ่นพี่เพิ่งบอก ฉันเดินจับหัวตัวเองพลางเดินตามหลังเขาไปต้อยๆ

เดินให้มันไวหน่อยๆ สิ

ฉันก็ตามนายอยู่ติดๆ นี่ไงล่ะ

เถียงเหรอ -_-“

มันผลักหัวฉันอีกแล้ว กรี๊ดดด >_< อย่าให้ถึงวันของฉันบ้างนะไอ้เบื๊อกเอ๊ย โมโหแล้วเฟ้ย!

อย่าทำท่าเก็บกดดิ อยากทำคืนอะดิ แต่ฝันไปเถอะ

แล้วหมอนี่ก็ผลักหัวฉันเป็นครั้งที่สี่...ห้า...หก ก่อนจะหันไปหัวเราะกับเพื่อนๆ ของเขา =_=^^ ขณะที่แฟร์ซึ่งเดินอยู่ข้างๆ ฉันกลับไม่ช่วยอะไรเลย ยัยนี่คงมีแต่ขนแขนกับรอยยิ้มล่ะมั้ง

ดูเหมือนเปรี้ยวกับสองจะรักกันดีจังเลยนะ

ใครบอกยะ!”

หยอกกันดีออก

มันประทุษร้ายฉันต่างหาก

อ้าว นินทาฉันเหรอ -_-“

ปะ...เปล่า โอ๊ย! เลิกผลักหัวฉันเสียที

 

 

 

ใต้ตึกกิจกรรม

ไม่อยากจะเชื่อว่าฉันต้องเดินทางไกลเป็นร้อยๆ กิโล (เวอร์ไปงั้นแหละ) จากที่ลานจอดรถมายังใต้ตึกกิจกรรม ฉันเห็นเพื่อนซอยอื่นๆ เขานั่งรถไฟฟ้าไปกันทั้งนั้น -_- ทำไมพวกเราซอยสี่ถึงต้องเดินไปด้วยล่ะ -O-! อ๊ะ มหาลัยฉันมีรถไฟฟ้าด้วยแหละทุกคน >_< แต่อย่านึกภาพว่ามันเหมือนรถไฟฟ้าที่กรุงเทพฯ นะ  มันเป็นแค่รถตู้เก่าๆ โทรมๆ ที่วิ่งได้โดยไม่ต้องใช้น้ำมัน นั่นแน่! อยากรู้ละเซ่ว่ามันวิ่งยังไง มันวิ่งได้เพราะมันกินไฟฟ้าแทนไงล่ะ ตื่นเต้นมั้ย =_= (ไม่เลย)

เมื่อไปถึงรุ่นพี่ก็สั่งให้เรานั่งกันเป็นแถวๆ จนกระทั่งเต็มลานใต้ตึกกิจกรรม ไม่อยากจะเชื่อว่าไอ้จอมขูดรีดลากแกมบังคับให้ฉันมานั่งอยู่ข้างๆ เขาด้วย ไม่ใช่อะไรหรอกนะ จะได้เรียกใช้ได้อย่างรวดเร็วไงล่ะ -_-

คงไม่มีผู้ชายคนไหนที่ฉันจะเกลียดได้ขนาดนี้แล้ว บน-โลก-นี้-ไม่-มี-อีก-แล้ว!

พวกรุ่นพี่ทยอยแจกสมุดโน้ตที่แปะยี่ห้อซอยสี่เอาไว้ให้กับทุกคน พร้อมกับบอกว่านี่เป็นสมุดบันทึกที่ต้องเก็บรักษาเอาไว้ให้ดี -_- รักษาอีกแล้ว สงสัยต้องเอาสมุดราคาเล่มละไม่เกินห้าบาทนี่ห้อยไว้ที่คออีกแล้วมั้ง

ซอย 4 ซี้ทุกซอย

นี่เป็นสโลแกนที่แปะเอาไว้บนหน้าปกสมุดโน้ตนี่ ฮิๆ ขอเป็น ซอย 4 ซี้นิสิตคณะแพทย์ ได้มั้ยคะ +O+หลังจากที่ทุกคนได้รับแจกเรียบร้อยแล้ว รุ่นพี่กะเทยคนหนึ่งซึ่งรับหน้าที่แกนนำจึงออกมาวาดลวดลายหน้าแถวด้วยการแพล่มสรรพคุณของตัวเองอย่างน่าอัศจรรย์ นายสองเบะปากออกมา ขณะที่นายหมงซึ่งนั่งอยู่แถวข้างๆ เขาถึงกับหัวเราะออกมาจนน้ำตาไหล

พี่คนนี้ปะวะ ที่บุกมาขอเบอร์แกเมื่อวานที่คณะวิศวะฯ อะ ก๊ากๆๆๆ

ช่างน่าสยดสยอง =_=”

ฉันแอบหัวเราะออกมาอย่างสะใจ ฮี่ๆ ฉันจะเอาเบอร์ของนายไปให้พี่กะเทยคนนั้น คราวนี้ล่ะ แกได้จมปลักอยู่กับกะเทยถึกนี่ซะเถอะ +_+

นี่เธอ...ห้ามเอาเบอร์ของฉันไปแจกนะ ถ้าเบอร์ฉันเล็ดลอดไป

เขาเว้นวรรคไปนิดนึงก่อนจะพูดด้วยเสียงเหี้ยมเกรียม เธอ-ดับ-อนาถ!”

รู้ทันได้ไงฟะ =O= ฉันแอบเบะปากและหันไปสนใจรุ่นพี่กะเทยที่ยืนอยู่หน้าแถว และเหมือนว่าเขากำลังจะทำท่าอะไรสักอย่าง ซึ่งดัดจริตมากๆ โอ้ว ให้ตาย นายสองย่นจมูกแสดงอาการชื่นชอบออกมาเต็มที่ (ประชดนะ)

 

 

 

เที่ยงวัน...

หลังจากเราทำกิจกรรมสนุกๆ กันมาทั้งวัน (สองไม่ทำอะไรเลย หายแวบไปอยู่ในส้วมได้อีก) พวกรุ่นพี่เริ่มทยอยแจกอาหารกลางวันให้พวกเราทีละแถว ฉันชอบค่ายรวมคณะนะ เพราะฉันได้กินข้าวฟรีทุกมื้อ แถมมีขนมเสิร์ฟทุกสองชั่วโมงด้วย ขณะที่ฉันกำลังกินข้าวอย่างแซบๆ สองมักจะขัดจังหวะด้วยการใช้ให้ฉันไปตักน้ำ ไปหยิบขนม ไปหาลูกอม ไปดมขยะ เอ่อ อันหลังไม่ใช่และ =_=;;

น้องๆ ทุกคนคะ หยุดทานก่อนแป๊บนึงและหันมาทักทายอาจารย์ลียองเจกันก่อน ท่านบินตรงมาจากเกาหลีเลยนะคะน้องๆ วันนี้อาจารย์มาทักทายพวกเราด้วยนะคะ

เสียงรุ่นพี่ป่าวประกาศ เมื่อกี้รุ่นพี่บอกว่าชื่อลียองเจหรือเปล่า =_= ต๊ายยย ชื่อพระเอกเรื่อง Full House นี่หว่า ฉันชะเง้อหน้าไปมองหาอาจารย์คนเกาหลีเจ้าของชื่ออันไพเราะเพราะพริ้งทันที ปรากฏว่า...อืม อาจารย์ไม่มีอะไรเหมือนลียองเจสักกะเผือก หัวท่านกลมดิ๊ก เงางามเลยทีเดียว -O-;;

ภาษาเกาหลีนี่เขาทักทายกันยังไงนะ -_- เอ่อ น้องๆ ซอยนี้มีใครเรียนคณะมนุษยฯ เอกภาษาเกาหลีบ้างคะ หรือน้องคนไหนมีความสามารถด้านภาษาเกาหลีบ้างเอ่ย

ไม่มีใครยกมือเลย แหม ทีเวลาไอดอลทั้งหลายมาเมืองไทย พวกหล่อนยังตะโกนว่า ซารังแฮโย ซารังโยเยได้เลย =_= ทีเป็นการเป็นงานแบบนี้ไม่ยักกะเสนอตัวออกไปล่ะ เชอะ!

เธอ...ไม่สนใจเหรอ

อะไร -_-“

ฉันหันไปตอบด้วยคำถาม ไอ้บ้าสองยิ้มหึๆ พลางมองฉันกลับอย่างมีเลศนัย =_=;

เธอเคยบอกว่ามาจากเกาหลีไม่ใช่เหรอ

อ้อ ฉันลืมไปแล้ว -_-;;

พี่ครับ!

ฮะ...เฮ้ยยย

ตรงนี้มีคนพูดภาษาเกาหลีได้ครับ

แว้กกกกกกกกก! ไม่นะ ม่ายยย นายทำกับฉันแบบนี้ไม่ได้นะสอง ฮือๆๆๆ

พี่ครับๆ ทางนี้ครับ ทางนี้ๆ รีบพาออกไปโชว์ตัวข้างนอกแถวเลยครับ -O-“

ฉันพยายามเอามืออุดปากสองไว้ แต่ไอ้บ้านี่กลับดึงมือฉันออกแล้วตะโกนป่าวประกาศต่อว่าฉันพูดภาษาเกาหลีเป็นไม่ยอมหยุด โอ้ววว ตายแล้ว ตายแน่เลย ฉันไม่รอดแน่

ทางนี้ครับ! มีคนอยากพูดภาษาเกาหลีโชว์ใจจะขาดแล้วครับ -_-“

สอง! T/\T

ฉันเรียกชื่อพลางยกมือไหว้เขา

ได้โปรดดด เห็นแก่ความเป็นเพื่อนร่วมซอย และในฐานะลูกหนี้ตัวน้อยๆ ได้โปรดหุบปากของนายได้แล้ว ฮือๆๆๆ

พี่คร้าบบบ! มาทางนี้หน่อยครับ

โอ๊ยยย ไอ้หูตึง ไอ้คนใจร้าย ไอ้คนใจดำ ฮือๆๆๆ และในที่สุดสิ่งที่ฉันคิดไว้มันกำลังจะเกิดขึ้น

ออกมาเลยค่า คนเก่งแห่งซอยสี่ ออกมาเล้ยยย ^O^”

แง้ พูดไม่ได้สักคำเลย T_T ฉันจะไม่ยอมขยับไปไหนเด็ดขาด

ออกมาเลยจ้า ไม่ต้องอายนะ พี่สตาร์ฟไปพาน้องคนนั้นออกมาหน่อยเร็ว

T[]T อยากจะร้องไห้แล้วสลายร่างไปกับอากาศธาตุ ฮือๆๆๆ พี่สตาร์ฟสองคนเดินเข้ามาหิ้วปีกฉันออกไปนอกแถว ฉันพยายามขัดขืน แต่ไอ้บ้าสองกลับส่งยิ้มและผลักไสไล่ส่งฉันให้ออกไปนอกแถว

สู้ๆ นะครับคุณคนเกาหลี~”

หมอนี่ยิ้มกว้างพลางกำมือเป็นเชิงสัญลักษณ์ของนักสู้ กร๊าซซซ ฉันจะฆ่าแก

ปรบมือให้เพื่อนหน่อยค่า โอ้ววว O_O เป็นน้องสองจากคณะวิศวะฯ นั่นเอง ขอเสียงเด็กวิศวะฯ หน่อยเร็ว

เฮๆๆๆ วู้ววว

กรุณาอย่าตกใจว่าทำไมถึงกลายเป็นสอง เพราะฉันห้อยป้ายชื่อของไอ้บ้านี่อยู่ไงล่ะ ตอนนี้ทุกคนเข้าใจว่าฉันชื่อสอง เป็นเด็กปีหนึ่ง คณะวิศวะฯ กันหมดแล้ว โอ๊ยยย การมายืนข้างหน้าแถวแบบนี้ มันช่างโดดเดี่ยวหนาวเย็นเสียนี่กระไร~

น้องสองพูดภาษาเกาหลีได้ใช่มั้ยคะ

พี่สันทนาการที่คุมไมค์อยู่ถามยิ้มแย้ม ขณะที่ฉันกำลังจะตอบว่า...

ใช่เลยครับ! พูดเก่งมากเลย เคยรัวใส่ผมจนงงแตกไปเลย

อ้ายยยสองงงง! ฮือๆๆๆ ไอ้ทุเรศ นายก็รู้ว่าฉันพูดไม่ได้ พูดไม่เป็น

อันยองอาเซโย

อาจารย์ชาวเกาหลีหันมาทักทายฉันด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส

=O= ฮ่าๆๆๆ อันยองค่ะ อันยองอาซาเย

-@&%$&(()R$$###$$&&*

รัวเลยค่ะ สาดกระสุนใส่ไม่ยั้งเลย

ฮ่าๆๆๆ ยุงบินชุม จวนมีพุง

ฉะ...ฉันพูดภาษาอะไรออกไป กรี๊ดดด นั่นใช่ภาษาเกาหลีหรือเปล่า TOT

#%())+$##@

ฮ่าๆๆๆๆๆๆ แมงดาชุม มองรูยุง คานยังคอย

=_=^”

ฮ่าๆๆๆ ทวงยาดอง จวนมีลิง

วู้ววว ภาสาอาลาย อาจาน ฟังไม้ออกเลย =_=

=[]= ทะ...ทะไมอาจารย์พูดไทยได้ล่ะ ช่วยด้วยยย

แล้วสรุปน้องสองคุยอะไรกับอาจารย์บ้างคะเนี่ย ^^;;

ท่ามกลางความสงสัยของทุกคนที่รอฟังคำตอบ

ฮึกๆ น่าอายจริงๆ T^T”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

13,798 ความคิดเห็น

  1. #13778 na meya (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 10:19
    ชอบๆ เฮียสองมองอีกมุมก็เป็นผชตลก? จะเรียนมหาลัยในกทม.หรือตจวถ้าจบแล้วมีคุณภาพก็โอเคแล้วค่ะ
    #13,778
    0
  2. #13758 Iturlek (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2557 / 18:53
    มีแลกป้ายชื่อกันด้วย แอบโรแมนติกนะเนี่-..-55+
    #13,758
    0
  3. #13736 อิจุก (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 เมษายน 2556 / 13:35
    แอบสงสารนางเอก ไม่มีตังจ่ายเฮียสองง T^T 
    #13,736
    0
  4. #13734 Sweet _Juicy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 เมษายน 2556 / 00:57
    สนุกน้ะ พี่เม แบบนางเอกรั่วค่ะรั่ว 
    #13,734
    0
  5. #13711 Numkhing Chiczz (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2554 / 16:38
     ไม่จริงง มันสนุกมากๆเลย อ่านอีก ก็ชอบเสมออออ
    #13,711
    0
  6. #13704 pinkcherryprincess (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 เมษายน 2554 / 15:09
    ถ้ามันไม่หนุกจิงแล้วทำไมนิยายเรื่องนี้ถึงขายหมดล่ะ เจ๊ตังเม-.-
    #13,704
    0
  7. #13680 PeachPuch (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2553 / 12:01
    แต่งต่อๆๆๆๆ
    #13,680
    0
  8. #13679 ★ ขนมหวาน ★ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2553 / 19:41

    บีมของหนู  กระซิกๆๆๆTOT++++   พี่เมใจร้ายยยยยย

    #13,679
    0
  9. #13652 ดับเครื่องชนไฮเปอร์ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2552 / 21:05
    หนุกหนานมากมาย
    #13,652
    0
  10. #13626 F @ n G (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2552 / 15:50

    สนุกมาก ๆ

    คิดถึงบีมจัง

    #13,626
    0
  11. #13621 noomint (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2552 / 12:25
    แต่งต่อเหอะ
    #13,621
    0
  12. #13609 55555 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 เมษายน 2552 / 01:50
    แต่งต่อไปเถอะค้ะ สนุกมากเลยย เป็นกะลังจัยน้ะค้ะ^0^''
    #13,609
    0
  13. #13608 MiSNLALA* (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 เมษายน 2552 / 13:08

    : ))))))

    #13,608
    0