The Moon Light วิกฤตหัวใจ ไขปริศนารัก

ตอนที่ 22 : บทส่งท้าย 1๐๐ %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,795
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    11 พ.ย. 50




บทส่งท้าย...

 

หนึ่งปีผ่านไป....

ในที่สุดฉันก็กลับมาเหยียบที่นี้อีกครั้ง อเมริกา...และเรากำลังจะถึง ...ฟิลาเดเฟีย

แล้วยังคงเป็นมนุษย์รูปหล่อสองคนที่ยังคงตามติดฉันเหมือนเดิม ^_^ ราวกับเหตุการณ์ในปีก่อนนั้นกลับมาฉายซ้ำอีกรอบ ต่างจากครั้งนั้นพวกเราต้องออกเดินทางให้ทันก่อนเที่ยงคืน (ตอนนี้เที่ยงวัน -O-) แล้วเราต้องไปให้ทันก่อนทีวิญญาณของเขาคนนั้นจะแตกสลาย... ซิด วิเชียส

วันนี้พวกเรากลับมาเยี่ยมนายอีกครั้งนะ...

อันที่จริงการมาเยี่ยมครั้งนี้เป็นผลพลอยได้เสียมากกว่า เพราะว่าหลังจากพวกเราจบเกรดสิบสองที่ไทยแล้ว คาร์เตอร์กับฉัน อ้อ..รวมทั้งแจ๊คกี้ด้วยก็ยื่นจำนงขอเทียบโอนเกรดและใช้ผลการเรียนสอบเข้ามหาวิทยาลัยที่นี้ทันที ซึ่งนี่เป็นความโชคดีของเด็กโรงเรียนนานาชาติเนี่ยละ (ตอนแรกคาร์เตอร์จะกลับบ้านเกิด ไปเมืองผู้ดีเก่าอย่างอังกฤษนู่นละ แต่ฉันเลือกมาเรียนที่อเมริกา เขาเลยต้องลงตาม โฮะๆ-O-)

ฉันกะว่าจะมีเรียนด้านวรรณกรรมศิลป์เพราะยังคงประทับใจไม่หาย กับเรื่องราวความรักของซิดและแนนซี่ พวกเขาเป็นแรงบันดาลใจอย่างหนึ่งให้ฉันเลือกเรียนสิ่งนี้ ฉันหวังว่าจะพบเรื่องทำนองนี้ในงานวรรณกรรมคลาสสิกทั้งหลายแหล่ >O< การได้รับรู้ ช่วยเหลือและเป็นส่วนหนึ่งของความรักใครสักคน...

มันทำให้ฉันมีความสุขเหลือเกิน...

ส่วนคาร์เตอร์..-_-^ หมอนี่เรียนที่นี้ก็เพราะฉันอยู่แค่นั้นละ เขาเลือกเรียนเกี่ยวกับดนตรีและกำลังฟอร์มวงดนตรีอย่างจริงจังกับพวกวินเซนต์ (ยังตามมาด้วย) ดูเหมือนเขาอยากจะไปให้ไกลตามที่ฝันไว้ไม่มีผิด ได้ยินแว่วๆ ว่าเทปเดโมที่พวกเขาส่งไปทดสอบก็ได้รับผลการตอบรับอย่างดีจากค่ายเพลงใหญ่ๆ ตั้งหลายค่าย >_< ฉันกำลังจะเป็นแฟนนักร้องระดับโลกแล้วจริงเหรอเนี่ย =O=

เขามีเวลาให้ฉันน้อยลง เพราะทุ่มเวลาไปกับการใช้ชีวิตกินนอนอยู่แต่ในห้องอัด แต่เราคุยก็กันวันละยี่สิบกว่าครั้ง (ครั้งละแค่ 5-10 นาที T^T) บางทีเขาก็ชอบมาเซอไพร์สที่มหาลัยด้วยการพาไปเดท หรือแวะกินข้าวบ้าง ความน่ารักของเขาไม่เคยเปลี่ยนไปเลย >_<

ส่วนแจ๊คกี้..=_= ทำไมเขามาที่นี้นะเหรอ? ฉันเองก็ไม่ค่อยแน่ใจ แต่เขาบอกว่าอยากจะเรียนเรื่องเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ จะได้รู้ลึกรู้บางเกี่ยวกับวิญาณในยุคต่างๆและหาวิธีการกำจัดมันได้อย่างถูกต้อง คาร์เตอร์รีบถามด้วยความหงุดหงิดว่าทำไมต้องมาเรียนที่อเมริกา ในเมื่อที่ไทยก็หาเรียนได้เยอะแยะ

จากเรื่องของซิด ทำให้ฉันสนใจวิญญาณของพวกตะวันตก เอเชียฉันศึกษามาหมดแล้ว และที่สำคัญ เพราะมินมินอยู่ที่นี้ ฉันเลยอยู่ด้วย -_-‘

คาร์เตอร์ก็เกือบจะเอาไม้เบสบอลฟาดหัวแจ๊คกี้แล้วนั่นละ =_=;; แต่ยังไงแล้ว ฉันรู้สึกว่าแจ๊คกี้ไม่ได้เข้ารุก หรือวอแวกับฉันเหมือนแบบเดิมๆอย่างตอนสมัยเรียนไฮสคูลนู่นแล้ว ตอนนี้แจ๊คกี้เหมือนเป็นเพื่อนสนิทชายที่ดีมากๆคนหนึ่งของฉัน เขาอาจจะมีความสุขที่ได้ทะเลาะหรือแหย่คาร์เตอร์จอมเดือดเป็นงานอดิเรก ที่สำคัญไปกว่านั้นการที่เขาใช้ฉันเป็นไม้กันหมา เพื่อป้องกันพวกสาวตาสีน้ำข้าวทั้งหลายนั้นรุมตอมกัน เพราะกระแสเกาหลีบอย มันทำให้ผู้ชายเอเชียฮอตมากๆ -O- แจ๊คกี้ก็น่ารักขนาดนี้ จะเหลือเหรอค่ะ =O=

ฉันรู้สึกเหมือนคาร์เตอร์กับแจ๊คกี้จะเริ่มความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันได้แล้ว (คือเขาก็ยังทะเลาะกันเรื่องบ๊องๆเหมือนเดิม ประมาณว่าขอให้ได้มีปากมีเสียง) เพราะคาร์เตอร์คงรู้แล้วมั้งว่าแจ๊คกี้คงไม่ได้คิดอะไรกับฉันอีกแล้ว การที่เขามีเวลาให้ฉันน้อยลง ทำให้เขาไม่สบายใจอย่างหนัก ยิ่งบังเอิญว่าที่นี้มีสาวไทยน่ารักคนหนึ่ง เธอตัวเล็กๆ แก้มป่องๆ น่ารักโคตรๆ ชื่อจูออนหรือเปล่าเนี่ยละ -O- และทำให้ในมหาลัยนี้แอบฟีเวอร์สาวเอเชียตัวเล็กๆกัน แน่นอนว่าฉันก็ถูกคนมาจีบบ้างน่านะ...ฮ่าๆๆ -_- (เยอะโคตร ใครบอกเธอน้อยละ: แจ๊คกี้) แต่แจ๊คกี้ก็ไล่พวกเขาไปด้วยการเอายันต์แปะหน้าผาก =_= แล้วท่องมนต์อะไรไม่รู้ที่น่ากลัวมาก T^T คาร์เตอร์ยินดีมากที่แจ๊คกี้ทำเช่นนั้น ในที่สุดมันก็เริ่มเหมือนตอนเรียนไฮสคูลอีกครั้ง..

เพราะเริ่มไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ฉันแล้วละ T_T

แกทำให้เราหลงทางแล้วไอ้บ้าเอ๊ย!!”

เสียงตะโกนของแจ๊คกี้ทำให้ฉันหยุดคิดถึงเรื่องราวต่างๆ

ก็มันทางลัดนี่เว้ย ฉันเคยมากับพีทตอนแวะไปบ้านอามัน!!” คาร์เตอร์เถียงคอเป็นเอ็น

จอด!! ฉันจะขับเอง แค่นี้ก็ทำให้หลง

ฉันบอกว่ามันทางลัดไงเล่า ไม่เข้าใจไงวะเฉินหลง -O-+

แกเคยดูหนังเรื่อง Vacancy มั้ย ผัวเมียคู่นั้นก็ทำเหมือนแกนั่นละ ขับมาทางลัด แล้วเป็นไงละ เช่าโรงแรมต๊องๆ อยู่จนเกือบถูกฆ่าตายทั้งคู่ แกอยากให้พวกเราตายหมู่หรือไง!!”

แจ๊คกี้เอ่ยถึงชื่อหนังระทึกขวัญที่เราเคยดูกัน (ห้องว่างให้เชือด) ตอนนั้นฉันกอดแขนคาร์เตอร์ไว้แน่น หนังบ้าอะไรไม่รู้ทั้งลุ้น ทั้งกดดันสุดชีวิต แต่ดูเรื่องนี้แล้วทำให้ฉันไม่คิดจะขับรถออกนอกเส้นทางระหว่างรัฐโดยเด็ดขาด -O-!!!

ฉันขับเองได้ ฉันเคยมา แกพูดไม่รู้เรื่องหรือไงวะ -_-“

แจ๊คกี้จ้องคาร์เตอร์อย่างเซ็งๆ เขาถอนหายใจ พิงเบาะแล้วมองออกไปนอกหน้าต่าง สบถภาษาจีนอะไรแปลกๆ ออกมา คาร์เตอร์รีบเงี่ยหูฟัง เผื่อเขาจะรู้ว่ามันแปลว่าอะไร อ้อ...ใช่ พวกเขาเริ่มเล่นอะไรแปลกๆ ก็เมื่อครั้งก่อนคาร์เตอร์สบถเป็นภาษาดัตช์ ส่วนแจ๊คกี้รัวใส่เป็นภาษาฮ่องกง  ไม่มีใครรู้เลยว่าอีกฝ่ายด่าว่าอะไร =_=

เอาเถอะ ฉันว่านี้คงใกล้ถึงเขต Bucks แล้ว อีกไม่ไกลหรอกฉันบอกเมื่อเริ่มคุ้นทางบางแล้ว

เห็นมั้ย ฉันบอกแล้ว!! ฉันไม่จำเป็นต้องพึ่งแผนที่เหมือนแกด้วยซ้ำ

“&%$#@$%&**” 

มีเพียงแจ๊คกี้เท่านั้นที่รู้ว่ามันคืออะไร =_=

อีกครึ่งชั่วโมงเราก็มาถึงหลุมฝังศพของแนนซี่ มันยังคงเงียบสงบเช่นเดิมไม่มีเปลี่ยน ฉันหอบดอกลิลลี่สีขาวมาเต็มสองมือ คาร์เตอร์รีบเข้ามาช่วยเพราะกลัวว่ามันจะล้มทับฉันซะก่อน

เธอทำอะไร หัดดูตัวเองซะบ้างเถอะ -_-“

แหม...มันแค่เยอะไปหน่อยเอง

ซื้อมา เดี๋ยววันสองวันมันก็เหี่ยวแล้ว ไม่มีประโยชน์

ทำไมนายคิดแบบนี้ละคาร์เตอร์ -_- นายใช้หัวใจสูบฉีดเลือดหรือเปล่า

ใช่นะ เธอน่าจะซื้อเป็นหมู เห็ด เป็ด ไก่อะไรทำนองนั้น พอเราไหว้เสร็จก็เอามากินได้ด้วย -O-“

อะไรวะเนี่ย!! ผู้ชายสองคนนี่ทุเรศพอกันทั้งคู่เลย!! นี่ฉันไม่ได้มาไหว้บรรพบุรษนะแจ๊คกี้บ้า!

ถ้าพวกนายไม่อยากมาเยี่ยมแนนซี่กับซิดละก็อย่าตามฉันมา

ฉันพูดเสียงเฉียบ ก้าวฉับๆตรงเข้าไปยังสุสานอันวิเวกเอกา~ โอย...ตามฉันเข้ามานะ อย่าทิ้งฉันไว้ที่นี้นะ T_T ฉันเดินเข้าไปแล้ว แต่สองคนนั้นก็ยังเดินไม่เดินเข้ามา แง..ไม่เอานะ T[]T

นี่!! พวกนาย!!”

ฉันแว๊ดใส่ผู้ชายสองคนที่ยืนนิ่งอยู่ที่รถ พวกเขาหัวเราะพรืดออกมา

ฮ่าๆๆๆ มึนมึนของเรากลัวผีจะตาย >_<”

เธอไม่กล้าไปเยี่ยมแนนซี่คนเดียวหรอก ^-^”

ฉันเกลียดพวกเขาจริงๆนะ -_- ฉันกระทืบเท้าด้วยความไม่พอใจ แต่ก็รอจนกว่าทั้งคู่จะเดินเข้ามาสมทบ คาร์เตอร์ยีหัวฉันเล่น แล้วดึงมือฉันมากุมไว้ เขาประสานมือของเราและกระชับไว้แนบแน่น

ไม่ต้องกลัวแล้ว ฉันอยู่นี่แล้วมึนมึน

คาร์เตอร์บอกพลางทำสีหน้ายิ้มๆ ฉันเบ้ปากหันหน้าหนี แต่กลายเป็นถูกเขาหอมแก้มซะงั้น

คะ...คะ..คาร์เตอร์

ฉันร้อง มืออีกข้างจับแก้มที่เพิ่มถูกเขาหอมมาหมาดๆ แจ๊คกี้ทำสีหน้าเหมือนคนเบื่อหน่ายโลก เขาเดินนำเข้าไปในสุสาน =O=;; ให้ตาย!! คาร์เตอร์มาทำอะไรแบบนี้ในเขตสุสานได้ไง เกิดพวกคุณวิญญาณหมั่นไส้เข้าละ T^T

นี่มินมิน

อะไร!!”

ฉันกำลังจะได้เป็นศิลปินแล้วนะ ^-^”

นายบอกฉันแล้ว

ฉันบอก ทำเหมือนไม่ใส่ใจ แต่ฉันดีใจกับเขามากๆเลยละ ก็กว่าเขาจะได้เป็นนักร้องอะไรนั่น เราก็แทบไม่ได้เจอกันเลย เพราะเขาต้องอัดเสียงซ้ำแล้วซ้ำอีก ซ้ำๆซากๆ จนกว่าจะได้แบบที่ดีที่สุดเพื่อใช้ทำเดโมเทปส่งค่ายเพลง ตอนนี้วงของเขากำลังจะเซ็นสัญญากับค่ายดนตรียักษ์เลยทีเดียว (แอบปลื้มค่ะ TOT)

ฉันจบเกรดสิบสองแล้ว

ฉันรู้แล้ว

แล้วฉันก็อยู่ปีหนึ่ง นี่ก็จวนจะปีสองแล้วด้วย

รู้แล้ว บอกทำไมเนี่ย -O-”

ก็ดี ฉันแค่อยากจะบอกว่า ฉันรอมาได้นานพอสมควรแล้วนะ ^-^”

รอยยิ้มของคาร์เตอร์ทำให้ฉันผงะ รีบจรลีออกจากเขา ทำไมมันกำกวมๆยังไงไม่รู้ละ

นายพูด..เรื่องอะไรของนายเนี่ย

ฉันแค่จะบอก ว่าฉันรอมาพอแล้ว

...-O-“

ฉันจะไม่รอแล้วนะ ^-^”

กรี๊ดดดดด >_< ไอ้บ้า ไอ้คนทุเรศ นาย...นายมัน อ๊ายย >O< ฉันฟาดแขนเขาสี่ห้าที ก่อนจะวิ่งตามไปสมทบกับแจ๊คกี้ที่เดินเข้าไปรอในสุสานด้วยสีหน้ามู่ทู่ เมื่อเห็นฉันกับคาร์เตอร์ไม่ยอมเดินตามเข้าไปสักที และมัวแต่เล่นหนังอินเดียวกันอยู่ >O<

ปล่อยวางซะมินมิน

หยุดพูดนะคาร์เตอร์!!” ฉันแหววใส่เสียงดัง แต่คาร์เตอร์ยังคงระบายยิ้มอยู่เช่นเดิม

พูดเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย มินมิน...เป็นอะไรหรือเปล่า เธอหน้าแดงมากเลยนะ -_-“ แจ๊คกี้ถาม

เปล่าๆๆ

ฉันรีบบอก และพยายามเดินห่างคาร์เตอร์ที่กำลังคิดเรื่องลามก (แน่ๆ) อยู่ แต่เขาก็ไม่ยอมให้ฉันห่างตัวแม้แต่นิด เขาโอบเอวฉันไว้แน่น พลางก้มมากระซิบเบาว่าๆ

ฉันโตแล้ว ต่อไปฉันก็รับผิดชอบเธอได้...และที่สำคัญ...อีกห้าปีนับจากนี้...เราจะแต่งงานกัน

ฉันจ้องมองเขาอย่างตกตะลึง คาร์เตอร์ยิ้มออกมา...

ฉันสัญญา

แล้วเขาก็ประทับจูบอย่างนิ่มนวล มันเต็มไปด้วยความอ่อนหวานราวกับร่องรอยไปสู่สรวงสวรรค์

จะมาเยี่ยมแนนซี่หรือจะมาพลอดรักกันแน่วะ -_- แกไม่เคยให้เกียรติมินมินเลยจริงๆซิให้ตาย

คาร์เตอร์ถอนจูบออก แล้วหันหน้าไปพูดกับแจ๊คกี้ว่า

น่าสงสารจัง..ไอ้ขี้อิจฉา

อะไรนะ =_=”

ไอ้เฉินหลงจอมขี้อิจฉา -O-”

แจ๊คกี้ชี้หน้าคาร์เตอร์อย่างอาฆาต ก่อนจะสะบัดหน้าเดินนำแบบคนกำลังงอนอยู่ ฉันหัวเราะออกมาเช่นเดียวกับคาร์เตอร์ และในที่สุดพวกเราก็มาถึงหลุมศพของแนนซี่

ซิดเองก็คงอยู่ตรงนี้ ข้างๆเธอ...

หวัดดีแนนซี่ ฉันมาเยี่ยมเธอ...ปีหนึ่งแล้วซินะที่เราไม่ได้เจอกัน

เธอพูดเหมือนมาทักทายเพื่อนเลย เดี๋ยวยัยนี่ก็ได้ตามเธอกลับบ้านหรอก -_-“ คาร์เตอร์พูด

บะ..บ้า!! แต่อย่าตามฉันมานะ T^T”

ฉันบอก แล้วชายหนุ่มทั้งสองก็หัวเราะออกมา ฉันรับดอกไม้จากคาร์เตอร์และวางไว้บนหน้าหลุมศพของแนนซี่ ฉันหลับตา ก้มหน้าและประสานมือทั้งสองข้างไว้แนบอกและอธิฐานขอให้ทั้งซิดและแนนซี่มีความสุข...

ขอให้พวกเขาได้พบเจอกันทุกชาติไป...

เธอว่าต่อจากนี้ไปอีกสิบปี หรือร้อยปีไปแล้ว จะมีคนจำเรื่องของซิดกับยัยแนนซี่อะไรนี่ได้หรือเปล่า

คงได้มั้ง แจ๊คกี้ว่าพลางหยักไหล่อย่างเนือยๆ

ฉันถามมินมิน ไม่ได้ถามแก -_-”

ฉันตอบวิญญาณแถวนี้ ไม่ได้พูดกับแกเหมือนกัน -O-“

พวกเขาจะเลิกทะเลาะกันได้มั้ยนะ =_= ช่างเถอะ..แต่สำหรับฉันแล้วน่ะ

นี่...แจ๊คกี้ คาร์เตอร์ ฉันเชื่อนะ...ฉันเชื่อว่าต่อให้อีกสิบหรือร้อยปีข้างหน้า คนก็ยังจดจำเรื่องของซิดและแนนซี่ได้แน่ๆ

ทำไมเธอคิดงั้นละ รุ่นลูกเราอาจลืมไปแล้วก็ได้ -_-“ คาร์เตอร์พูด

อ๊ะ..นายจำกลอนบทนั้นไม่ได้เหรอคาร์เตอร์..^^”

อ๋อ..นั่นซินะ

ฉันยิ้มออกมาเมื่อคิดถึงบทกลอนนั้น แจ๊คกี้เองก็เช่นกัน ^_^  คาร์เตอร์เลื่อนมือมากุมฉันไว้แน่น..

เราทั้งสามสงบนิ่งเพื่อไว้อาลัยให้แก่ เขา...และ..เธอ

Sid&Nancy

บทกลอนท่อนสุดท้ายที่ส่งถึงเธอผู้เป็นที่รักนั้น...

ได้บอกเราไว้อย่างแจ่มชัดเรื่องความรักของทั้งคู่ไว้แล้ว...

 

 To my beautiful baby girl

Our love will never die...

(ถึงเธอผู้เป็นที่รัก...

 รักของเรา ไม่มีวันตาย)

 

 

(ส่งท้าย...อีกนิด ในระหว่างเดินทางกลับ)

เมื่อกี้แกบอกว่าฉันอิจฉาแกซินะ

ใช่ซิ ไอ้เฉินหลง -O-“

หึหึ..ฉันจะบอกอะไรให้ ถ้าแกได้ยิน...แกจะสั่นเป็นผีเข้าเลยละ ฮ่าๆๆ

ฉันชักเริ่มไม่ชอบเสียงหัวเราะของแจ๊คกี้แบบนี้แล้วซิ

เรื่องอะไรวะ!!”

มะ...ไม่นะ เรื่องมันผ่านมานานแล้วนะแจ๊คกี้ >_< กรี๊ดด

ฉันเคยจูบมินมิน

“-O-….=_=+++”

แบบดูดดื่มเลยด้วย ^O^”

....ความเงียบเข้าปกคลุม คาร์เตอร์เหลือบมองฉันด้วยสายตาเหี้ยมโหด และ...

ไอ้เฉินหลง วันนี้แกต้องฝังร่างไว้ที่นี้แล้วโว้ย!!!”

เข้ามาเลย กลัวตายละ -O-“

เฮ้อ...วันนี้ฉันตายแน่ T_T


 

 

คุยกันเล่นๆ

 

ในที่สุดมูนไลท์ก็เดินมาถึงตอนจบแล้วน่าค่า โอ้วว รวดเร็วมากจริงๆ =w= หนังสือก็จะออกสิ้นเดือนนี้แล้ว อ๊า..ว่องไวโค่ดๆ ฮ่าๆๆๆ -_-;; ก่อนอื่นขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านนิยายและคอมเม้นให้เสมอ แม้จะเม้นให้แค่ครั้งเดียวก็ตาม อย่างน้อยท่านก็ได้ปรากฏตัวแว้ววว ขอบคุณทุกคนจริงๆ แฟนคลับที่น่ารัก ขอบคุณค่า >/\<

สำหรับหนังสือที่จะออกสิ้นเดือนนี้ จะมีตอนพิเศษษษษ มากกกก =_=;; แถมให้ด้วย (ประมาณยี่สิบหน้านิดๆ) เป็นเรื่องเกี่ยวกับมินมินและคาร์เตอร์ ว่าเหตุไฉน ทำไมทั่งคู่จึงมาคบกัน เรื่องเป็นเช่นใด ไปยืนอ่านได้ที่ร้านหนังสือหรือเช่าอ่านตามร้านนิยายได้ทั่วไป =..= (ขอบอกว่าอ่านแล้วเกลียดคาร์เตอร์ทันทีแน่ๆ นิสัยไม่ดีมากๆๆ ฮ่าๆๆ) อ้อ...ลืมบอกไปว่า ในหนังสือเนี่ย มี่รูปซิดประกอบด้วย + บันทึกเฉพาะกิจ ที่เมกับโมเขียนว่าทำไมถึงได้เอาเรื่องซิดมาแต่ง หาข้อมูลจากไหน หรือที่ใครยังงงว่าซิดมีตัวตนจริงๆ หรือเปล่า ตามอ่านได้ท้ายเล่มนะจ้ะ โฮ่ๆ

ส่วนเพื่อนๆ คนไหนที่มีจิตศรัทธาและพอมีกำลังทรัพย์ ก็อย่าลืมอุดหนุนนะค้าบ >/\< เล่มนี้ท่าทางราคาจะย่อมเยา (หรือเปล่านะ แฮ่ๆ ยังไม่เห็นราคาเลย แต่น่าจะบางๆ เองละ) ถ้าชอบก็อุดหนุนตามใจท่านนะค้าบ

ส่วนผลงานชิ้นต่อไปของเม จะออกรับวาเลนไทน์ (ทำไมกูแต่งถี่แบบนี้ -_-) คือมันเป็นงานที่เบื้องบนสั่งมาอะ เลยต้องปั่นยิกๆ ให้ทันที่เขากำหนด ส่วนนังโมมีหนังสือออกต่อจากมูนไลท์เลย (รวมเร็วค่อดดด ออกไล่ๆ กันเลย) เป็นเรื่องของ ท่านฌอน (ถ้าไม่รู้ว่าคือใคร ตามอ่านได้เรื่อง ภารกิจรักพิทักษ์นายจอมบู๊ )

ส่วนนิยายที่เมกำลังแต่งอยู่ตอนนี้เป็นเรื่องของพีท คือจริงๆ เมก็ชอบวินเซนต์(มากๆ)นะ แต่ว่าเรื่องของไอ้หมอนี่ต้องรอให้วงดนตรีออกมาเป็นรูปร่างก่อน อิๆๆ เมจับยัดวินเซนต์เข้าไปอบู่ในเรื่องรักนี้ป่วนหลังไมค์ ซะเลย ไหนๆ ก็จะปฏิรูปเรื่องใหม่อยู่แล้ว =_=;; รอติดตามอีกนิดเน้อ เออ..แต่เรื่องของพีทนี่ตลกมากกก เป็นอีกเรื่องที่แต่งแล้วขยับเดินหน้าไวมาก เพราะนางเอกนิสัยแบบ.... ก๊ากๆๆ ละเอาไว้รออ่านเอง คนอ่านต้องไม่ชอบนางเอกคนนี้แน่ๆ -O-;; ส่วนโมก็รับช่วงของ เฟรด ไปแต่งต่อ เราสองคนกะไว้ว่า เรื่องของวินเซนต์จะกลับมาสุมหัวแต่งด้วยกันอีกที

นี่จะเป็นอีกคอลเลคชั่น!! ที่คุณควรมีไว้สะสม (ฮ่าๆๆๆ  ทำไมกูขายของเลย T^T)

ส่วนเรื่องเฮียสอง (ที่บอกว่าเคยแต่งอยู่) อืม.... -_- พูดยากมากอะ แต่งยากมากเลย หนึ่งเดือนมันไม่ขยับไปไหนเลย ปัญหาเกี่ยวกับแต่งเรื่องเฮียๆ ทั้งหลายแหล่คือมันต้องย้อนเวลากลับไปกลับมา อ่านแล้วงงแน่ๆ อะ ถ้าทำต่อจากเด็กหอ หรือโซคิสอีก แม่งแก่ตายกันหมดก่อน (อย่างเฮียหนึ่งก็แก่สาดๆๆแล้ว) มันเลยต้องย้อนไปตรงนู้น ย้อนไปตรงนี้ คือแต่งไปมีสิทธิ์ถูกถีบจาก บ.ก.ได้ (ประมาณกูงงเหลือเกิน -_-++) เลยต้องพักเอาไว้ก่อน แล้วจับงานที่มันเขียนแล้วตัวเองสนุกดีกว่า อีกอย่างพลอตไม่มีเลยเวลาแต่งไอ้พวกเฮียๆ เนี่ย แบบหัวตูว่างเปล่ามาก อย่างเรื่องเฮียสองนี่ก็จับเอาชีวิตเฟรชชี่มาแต่ง ทำไมข้าพเจ้าดูสิ้นคิดแบบนี้ T_T เผลอๆ อาจไม่แต่งพวกเฮียแล้วก็ได้นะ v_v พลอตไม่มี แต่งก็มีแต่ปัญหา แงๆๆ T^T

สุดท้ายแล้ว เอิ๊กๆๆ เขียนมายืดยาวเหลือเกิน ขอบคุณทุกคนจริงๆ ที่ยังยืนอยู่เคียงข้างกันเสมอ แม้จะมีอีกหลายคนเข้าใจเมผิดไปแล้วก็ตาม แต่ช่างเขาเต๊อะ คนที่รักเรายังมีอยู่ตรงนี้ และเมควรแคร์คนตรงนี้ และอยู่กับเขาตรงนี้ต่างหาก

ขอบคุณทุกคนค่ะ ^_^

 

May112&MiMoza

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,641 ความคิดเห็น

  1. #2636 Jeep (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 มีนาคม 2556 / 01:21
    สนุกมากเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้นักเขียนนะคะ :)
    #2,636
    0
  2. #2631 yokybear (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 กันยายน 2555 / 16:18
    หนุกมากกกก (ปลื้มแจคกี้อ่ะ555) เสียอย่าเดียวกลัวผี แงๆTT
    #2,631
    0
  3. #2622 `อี.ที-อาบน้ำอุ่น[: (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2554 / 20:00

    ไม่เคยอ่านเรื่องนี้มาก่อนเลย อยากได้มากๆๆๆๆๆๆที่สุดอะพี่เม แบบว่ามันหายากจริงอะไรจริงเลย เวลาอ่านนิยายของพี่กี่เรื่องๆนี่ชอบเลยอะ ถูกใจตรงคาแร็กเตอร์พระเอกนี่ล่ะ พระเอกจะมีช่วงที่ดื้อมึนๆด้วย ยิ่งเซ็ตเฮียๆนี่ยิ่งชอบใหญ่เลย ยังไงก็สู้ๆนะคะพี่เม รอติดตามเสมอ

    #2,622
    0
  4. #2612 AV®iL&S!ⓓ★ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 เมษายน 2554 / 08:01
     เรื่องนี้เจ้แอบทำหนูหลอนนะคอนอ่าน
    -0- กลัวซิดมายืนโผล่ใกล้ๆ แงแง
    #2,612
    0
  5. #2605 kukuno (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2554 / 21:08
    พี่เมกับพี่โมเป็นนักเขียนในดวงใจของหนูเลยนะเนี่ย
    #2,605
    0
  6. #2593 เฮล แองเจิ้ล (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2553 / 11:59


    พี่เมแต่งสนุกทุกเรื่องเลยค่ะ เรื่องนี้ก็สนุกมากๆ



    แต่หนูมีแค่ Aus-Boy เล่มเดียวเองTT
    #2,593
    0
  7. #2589 kaolao (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 กันยายน 2553 / 21:58

    อ่านแล้วอ่านอีก
    จากไหนก็โอเค!!!!

    #2,589
    0
  8. #2563 ppppppppppp (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2552 / 13:08
    ซื้อเก็บไว้แล้ววว ;)
    #2,563
    0
  9. #2556 Jm2mg_K (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2552 / 11:17
    หนุกดี เดี๋ยวจาไปหามาอ่านให้จบจ้า
    #2,556
    0
  10. #2549 หลิน (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2552 / 15:53
    กรี๊ด ๆๆๆๆ

    ชอบบบบบบมากก

    มึนมึน มินมินนน ^^''



    ชอบพี่เมกะพี่โมมาก ๆๆแต่งได้สุดยอดมากกๆเลยย
    #2,549
    0
  11. #2546 คอนิบาย (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2552 / 15:32
    หนุก



    อยากอ่านอ่า



    แต่หาซื้อไม่ได้แร้ว
    #2,546
    0
  12. #2543 1111 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2552 / 08:58
    ขอให้พี่ๆได้แต่งร่วมกันนะค่ะ



    ชอบผลงานพี่ may112 พี่ mimoza เจ้าปลาน้อย มากๆค่ะ



    วันนี้มาอ่านตอนจบก่อนซื้อ ( กลัวไม่สมหวัง )



    บายค่ะ
    #2,543
    0
  13. #2541 เเร้วเเต่ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2552 / 12:06
    หนุกมากคะ

    เป็นกำลังจัยให้นะคะ
    #2,541
    0
  14. #2539 cutenatchapaeng (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2552 / 19:08
    หนุกมากเลยค่ะ ตั้งหน้าตั้งตาอ่านทุกเรื่องที่พี่เมเขียนเลยนะคะ แล้วอย่าอ่านพวกเฮียๆให้ครบให้หมดเลยค่ะ ณ ตอนนี้ในร้านเช่าหนังสือไม่มีหนังสือที่พี่เมแต่งให้อ่านแล้วง่ะ อ่านของพี่เมซะเกลี้ยงเลย เลยต้องไปซื้อมาอ่านค่ะ ชอบพี่เมมากที่สุดเลยนะคะเป็นกำลังใจให้ค่ะ พี่เม สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #2,539
    0
  15. #2537 ... (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 เมษายน 2552 / 12:26
    เด๋วหนุกเด๋วหน้ากลัวอ่ะ บางทีเล่นเอาไมท่กล้าอ่านเลย ต้องทำใจก่อนอ่าน555+
    #2,537
    0
  16. #2529 แฟนคลับคนหล่อ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 เมษายน 2552 / 12:27
    ว้าว ตอนแรกคิดว่า มาน เปงแนวรักหวานๆๆๆ น่ะค่ะ



    แต่อ่านไปอ่านมา ก้อหลอนประสาทเลยอ่ะค่ะเพราะาว่าเปงคนที่ยุบ้านคนเดียวบ่อยมากๆๆ



    ผู้ง่ายย เลย ก้อกลัวพี่ตอนแรกอ่านไปนิดเดียวปิดเลยแต่ให้พี่เอาไปอ่าน(รับกรรมแทน)

    อิอิ เคาบอกว่าหนุกก้อเลยอ่านต่อ จิงๆ ก้อหนุกมากมาย ))แฟนคลับคนหล่ออ ค่ะ((



    ยังไงก้อ ช่วยบอกด้วยน่ะค่ะว่าพี่ๆ เม แต่งนิยายเรื่องนี้ทั้งหมดกี่เล่ม อิอิ จะตอนซื้อ
    #2,529
    0
  17. #2527 m-mfc (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 เมษายน 2552 / 00:28
    สู้ๆ ติดตามผลงามตลอด แต่เป็นเชิงหนังสือมากกว่าล

    เขียนดีค่ะ ดูเหมือนหลายแนวๆดีเนอะ
    #2,527
    0
  18. #2521 คนๆหนึ่ง (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 มีนาคม 2552 / 13:37
    เป็นกำลังใจให้น้า...may112&mimoza
    #2,521
    0
  19. #2516 เบลล์ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2552 / 19:41
    หนุกมากค่า



    นิยายของพี่เม อ่านแล้วทำให้เหมือนลอยยุกลางอากาศทุกเรื่องเลยนะคะ



    น่าสนใจและมีเสน่อยู่ในตัว



    สู้ๆ ต่อไปนะคะ



    นิยายของพี่บ่งบอกถึงความเป็นตัวของตัวพี่มากเลย



    เป็นกำลังใจให้เสมอนะคะ
    #2,516
    0
  20. #2506 ขอแค่มีเธอ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2551 / 13:06

    หนูติดตามผลงานพี่เมย์เสมอนะคะ  เป็นกำลังใจให้ค่ะ

    #2,506
    0
  21. #2502 อาย (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2551 / 19:51
    ดีคร้าพี่เม



    แวะมาเม้นหั้ยอ่าคร้า



    ว่าแต่ว่าเรื่องนี้ไม่พิมแร้วหรอ



    ฮือๆๆๆ



    หาซื้อไม่ได้อ่าน



    ทามงัยดีเนี่ย
    #2,502
    0