Mint To Be นายนั่นแหละ... คู่แท้ของฉัน

ตอนที่ 5 : It's Time to Get Over Yourself

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,098
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 88 ครั้ง
    25 เม.ย. 59

5

It's Time to Get Over Yourself.

ถึงเวลาเลิกเข้าข้างตัวเองแล้ว

 

#โรงเรียนบ้านเมืองเพชร

ฉันค่อยๆ ลงจากกระบะหลังโฟร์วิลพร้อมกับยื่นมือไปให้มินต์ช่วยจับ เพราะไม่อย่างนั้นฉันจะต้องได้ข้อเท้าพลิกอีกข้างแน่ๆ ตัวรถนี่ก็ช่างยกสูงเหลือเกิน จากนั้นเขาก็ช่วยประคองฉันพาเดิน ฉันไม่มีเวลามาคิดอะไรไร้สาระเรื่องที่ได้ใกล้ชิดกับเขาเพราะตอนนี้กำลังช็อกกับโปสเตอร์ขนาดมหึมาที่มีตัวเองยืนพนมมือพนมไม้หน้าตาเหมือนคนเอ๋อๆ ยิ้มหน้าบานเป็นยานอวกาศ และที่แย่ที่สุดคือหน้ามันมากกก ไอ้การแต่งหน้าแนวโกลวๆ ดิวอีๆ แบบเกาหลีนี่มันน่านิยมในเมืองไทยตรงไหน (วันที่ถ่ายฉันต้องจำใจแต่งเพราะเขาจ้างมา!) ทำไมแกไม่หารูปที่หน้าเป็นวีเชฟดีๆ ผิวสวยๆ หน้าปังๆ ฮะไอ้น้องบ้า ดูซิ! ทีตรงส่วนคอนเทนต์ล่ะทำสวยอย่างกับเขาจ้างมาร้อยล้านเงี้ย

 

ทำดีไม่ต้องอายใคร แต่ถ้าอยากช่วยคนไทย อย่ามัวนอนน้ำลายไหลอยู่บ้าน!

ไอดอลยังมา แล้วคุณจะรออัลไล ทำงานอาสาไหม ได้บุญเยอะเฟร่อออ!’

เงินทุกบาทมีค่า เจียดเงินฆ่าหญ้า มาช่วยพี่น้องชาวไทยพ้นภัยน้ำท่วม!

 

คำพูดเชิญชวนมาบริจาคนี่ทำเอาลั่นเลย มิน่าะถึงโดนใจวัยรุ่นกันนัก แล้วไม่ใช่แค่นั้นนะคะ การจัดวาง ตัวอักษรนั่นนี่ไอ้แบมแบมมันก็ทำดีอ่ะ เออฉันเพิ่งรู้เหมือนกันว่าน้องสาวเก่งโฟโต้ช้อปขนาดนี้ ติ่งเกาหลีอย่างมันเนี่ยนะ ทึ่งจ้า

เดี๋ยวก่อน แบมแบม!”

ช้าก่อนจ้ะ! ฉันเรียกเสียงเขียว คืออะไรดีบุ๋มก็ว่าดี แต่ที่ไม่ดีก็ต้องว่ากันไปตามเนื้อผ้านะคะ! เจ้าตัวหันมาหน้าระรื่น ท่าทางจะภาคภูมิใจกับผลงานของตัวเองมากกก

มีอะไร พี่บีบีควรจะขอบคุณเค้าที่ทำให้แบบนี้ เหมือนได้โปรโมตตัวเองแบบฟรีๆ เลยนะ คิดซะว่าได้ฐานแฟนคลับจากคนในบ้านเกิดไง”

ด้วยรูปแบบนั้นน่ะนะ! แกแกล้งฉัน ฉันรู้! รูปดีๆ สวยๆ ก็มีเยอะแยะ”

อันนี้ก็เลิศออก”

เลิศป้าแกสิ ตีลังกามองเหรอฮะ แล้วเอารูปฉันไปใช้ทำไมไม่บอก”

ถ้าบอกจะได้ใช้เหรอ”

เออ จริงของมัน แถมยังโดนคิดเงินด้วยอีกต่างหาก แต่ก็ต้องคิดเงินป่ะวะ! เดี๋ยวลูกค้าคนอื่นรู้เข้าก็มาอ้างว่าฉันทำให้คนอื่นฟรี ทำไมไม่ทำให้เค้าฟรีบ้างเงี้ย ฉันจะทำยังไงล่ะยะ!

เอาน่า นี่ก็สวยแบบฉ่ำๆ บานๆ มันแผล็บดีออก”

อีแบมมม!!”

ฉันอยากจะวิ่งไปจิกหัวมันกลับมา แต่แค่เดินยังกะเผลกเลยต้องยอมปล่อยมันไปตามเวรตามกรรมไปอีกรอบ เออ...ข้อเท้าฉันบวมใช้ได้เลยล่ะ แต่เพราะได้ประคบเย็นและประคบร้อนตามที่มินท์บอกก็เลยพอจะบรรเทาลงไปได้บ้าง ตอนนี้ก็ทำได้แค่ทายาแล้วก็ใช้ผ้ารัดข้อเท้าช่วยบรรเทาอาการไปพลางๆ

จริงๆ มันก็โอเคนะ ไม่ได้แย่อะไรสักหน่อย”

ฉันหันไปเหล่มองมินท์เป็นเชิงบอกว่าไม่ต้องพูด ไม่ต้องการความเห็น

หรือต้องพูดว่าแย่ หน้าเหมือนซิ่มเพิ่งปิ้งไก่เสร็จ”

เดี๋ยวเหอะ! ไม่รู้ตัวเลยใช่มะว่าฉันสามารถฟ้องร้องได้นะเนี่ย เอารูปของฉันมาใช้โดยไม่ได้รับอนุญาตแบบนี้ ฉันเสียหายนะ!”

เสียหายแรงด้วย! นี่ถ้าใครอัพรูปโปสเตอร์นี้ลงอินเตอร์เน็ตแล้วแชร์ๆ กันจนรู้ว่าเป็นฉัน บีบีจะยังเหลือที่ยืนอยู่ในสังคมมั้ยคะ เอ๊ะ...หรือว่าจะได้เป็นพรีเซ็นเตอร์กระดาษซับหน้ามันแทน แล้วมันดีหรือแย่กันเนี่ย ฮือ~

งั้นก็เชิญไปฟ้องเลย จะรอขึ้นศาล”

มินท์ยักไหล่แบบไม่ยี่หระแล้วก็เดินนำเข้าไปในอาคารกิจกรรม ย่ะ! ถ้าฉันฟ้องจริงเดี๋ยวจะขนลุกกันทั้งอำเภอ ฉันเบะปากใส่ก่อนจะคลืบคลานตามเข้าไป จริงๆ นี่มันก็ไม่ใช่อาคารหรอก เรียกว่าศาลาขนาดใหญ่ มีหลังคากันแดดกันฝนกับเวทีทีเพิ่มเติมมาเท่านั้นก็พอ เรียนจบไปแล้วสี่ปีสภาพเป็นยังไง สี่ปีต่อมาก็สภาพเป็นอย่างนั้น ดูเหมือนอะไรๆ ที่นี่จะเปลี่ยนแปลงไปอย่างเชื่องช้าจริงๆ หรือบางทีก็แทบไม่เปลี่ยนเลย

เดี๋ยวผมพายายไปที่โรงครัวเลยแล้วกันนะครับ แม่ผมมาถึงก่อนหน้านี้แล้วล่ะ เออ...แล้วเธออยากไปทักทายแม่ฉันมั้ย”

อื้อ”

ภาพผู้หญิงสวยๆ ใจดีและเอ็นดูฉันเหมือนลูกสาวคนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นมาในหัว สี่ปีแล้วที่ไม่ได้เจอท่านเลยนะ...ฉันไม่มีทางปฏิเสธคำชวนนี้เด็ดขาด แม้ว่าจะเกร็งๆ อยู่บ้างว่าท่านอาจจะไม่ได้ชอบฉันเหมือนก่อน อย่าลืมว่าฉันทิ้งลูกชายของเค้าอย่างใจดำอำมหิต...ทำมินท์เสียใจไม่มากก็น้อยนะ แล้วน้ามายก็มีลูกชายแค่คนเดียวด้วย! ถ้านี่ถูกต้อนรับด้วยกระทะฟาดหัวฉันก็ไม่แปลกใจหรอก T_T;

เมื่อเราไปถึงโรงครัวของโรงเรียนซึ่งปกติจะมีแค่แม่ครัวมาใช้ทำอาหารกลางวันให้นักเรียน แต่วันนี้คงเปิดให้ใช้เป็นกรณีพิเศษล่ะนะ น้ามายกับคนงานเก่าแก่ที่ชื่อจุ๋มกำลังจัดข้าวของอยู่พอดี

แม่ครับดูสิ! ผมพาลูกมือมาช่วยแล้ว”

อ้าวมินท์...สวัสดีค่ะป้าบัว...เอ๊ะ! นั่นบีบีเหรอลูก”

ไหว้พระเถอะแม่มาย แล้วนี่ก็แม่บีบี...หลานสาวฉันเองนั่นแหละจ้ะ”

สวัสดีค่ะน้ามาย”

ตายแล้ว! ไม่ได้เจอกันตั้งนาน...สวยขึ้นเป็นกองเลย น้านึกว่าดาราที่ไหนซะอีก”

น้ามายโผเข้ามาสวมกอดฉันแน่นจนทำให้ฉันต้องหัวเราะออกมา ท่านตบที่บ่าฉันเบาๆ ลูบหลังแล้วก็มองด้วยสายตารักใคร่เอ็นดูไม่มีเปลี่ยน ฟู่...บอกตรงๆ ว่าโล่งอกสุดๆ ที่น้ามายยังปฏิบัติกับฉันดีเหมือนเมื่อก่อนเปี๊ยบ นึกว่าจะโดนกระทะแล้วมั้ยล่ะ

น้าคิดถึงหนูจริงๆ นะเนี่ย สี่ปีได้แล้วมั้งลูก”

ค่ะ...สี่ปีแล้ว หนูก็คิดถึงน้ามายเหมือนกัน”

ตั้งสี่ปีเนอะ...”

ตอนสบตาวาวๆ ของน้ามายที่มองมา ฉันสัมผัสได้ถึงความคิดถึงของท่านที่มีต่อฉัน มันมากเสียจนฉันรู้สึกผิด...มากจนขอบตาสองข้างร้อนผ่าวไปหมด ฉันลืมไปได้อย่างไรว่าช่วงเวลาหกปีที่อยู่ที่นี่ นอกจากยายและตาที่คอยเลี้ยงดูแล้ว น้ามายก็เป็นเหมือนญาติผู้ใหญ่คนหนึ่งที่รักและเอาใจใส่ฉันมากกว่าเด็กผู้หญิงที่เป็นแฟนลูกชาย เคยขับรถพาเข้าเมืองไปหาชุดนางนพมาศ ชุดนางรำ แต่งหน้าทำผมให้เกือบทุกงาน พาไปสอบ พาไปแข่งขันนั่นนี่ พาไปทานอาหารอร่อยๆ รักฉันไม่ต่างจากลูกชายของตัวเอง...

คิดแล้วก็ละอายใจจนพูดไม่ออก เพราะตั้งแต่ย้ายไปอยู่กรุงเทพฯ ฉันก็แทบไม่ติดต่อน้ามายเลย...ฉันนี่มันแย่จริงๆ ใช่มั้ย แต่ทำยังไงได้ล่ะ ทุกครั้งที่ยกหูโทรศัพท์ขึ้นมา...ฉันก็เอาแต่คิดว่านี่เรากำลังติดต่อแม่แฟนเก่าเหรอ ต่อให้เค้ารักฉันมากแค่ไหน แต่ฉันเป็นคนทำให้ลูกเค้าเสียใจนะ เค้าจะยังรักฉันเอ็นดูฉันเหมือนเดิมเหรอ การสนิทสนมกับพ่อแม่ของแฟนเก่านี่มันไม่ดีเอาซะเลย อันที่จริงอะไรที่เกี่ยวกับแฟนเก่ามันก็น่าอึดอัดทั้งนั้น! มันเป็นอะไรที่กระอักกระอ่วนใจมากนะ ลองคิดดูสิว่า ถ้าโทรไปแล้วเป็นมินท์รับสายขึ้นมา ฉันจะทำยังไงล่ะ

มินท์บอกว่าบีบีกลับมาเยี่ยมป้าบัวเหรอลูก”

ใช่ค่ะ อันที่จริงคือหนีน้ำท่วมจากกรุงเทพฯ ด้วย”

ตอนนี้น้ำกำลังจะท่วมภาคกลางแบบเต็มๆ เดือดร้อนกันไปทุกหย่อมหญ้าเลยนะ เฮ่อ! ดีแล้วที่หนูขึ้นมาเพชรบูรณ์ก่อนนะบีบี ใครจะไปคิดเนอะว่าขนาดเมืองหลวงจะน้ำท่วมได้”

จริงค่ะน้ามาย หนูโชคดีที่ขึ้นมาที่นี่ก่อน ถ้าเพิ่งตัดสินใจจะขึ้นมาตอนนี้ก็คงไม่ทันแล้ว เมื่อเช้าข่าวยังออกว่าถนนหลักๆ หลายสายใช้งานไม่ได้แล้ว...เอ่อ ว่าแต่น้ามายสบายดีนะคะ”

สบายดีตามอัตภาพนั่นล่ะจ้ะ...ดีใจมากๆ เลยนะที่ได้เจอบีบีอีก ตั้งแต่หนูไปอยู่กรุงเทพฯ แล้วก็เลิกกับเจ้ามินท์ไป น้าก็ไม่ได้เจอหนูอีกเลย”

ฉันยิ้มแห้งๆ เริ่มปั้นหน้าแทบไม่ถูกที่น้ามายพูดเรื่องนี้ขึ้นมา เป็นความกระอักกระอ่วนสุดๆ ใจหนึ่งก็กลัวจะโดนด่า อีกใจก็กลัวจะโดนกระทะตีหัว จะมีวันไหนที่ฉันจะได้หายใจหายคอได้โล่งอกบ้างนะ ว่าแต่น้าคมล่ะ (พ่อของมินท์) ไม่เห็นน้ามายพูดถึงเลย ฉันลองมองหาก็ไม่เห็นว่าอยู่แถวนี้ด้วยแฮะ น้าคมก็เป็นอีกคนที่ฉันสมควรไปไหว้เหมือนกัน เขาก็เอ็นดูฉันไม่น้อยไปกว่าน้ามายเลย

มินท์มันเจ้าชู้ นิสัยไม่ดี แต่น้าก็จัดการให้แล้วนะบีบี เดี๋ยวนี้ไม่เป็นแบบนั้นแล้วล่ะ”

คะ?”

ฉันทำหน้างง มองน้ามายที่ส่งสายตาโกรธๆ ไปให้ลูกชายก่อนจะหันกลับมายิ้มละมุนละไมให้ฉันแทน

น้าดีใจที่หนูยังยอมเป็นเพื่อนกับมินท์นะบีบี ทั้งๆ ที่มินท์ทำตัวไม่ดีแบบนั้นกับหนู ไปมีผู้หญิงคนอื่น ทำให้หนูต้องเสียใจ”

ไม่ใช่แล้ว...มันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ

น้าเข้าใจดีว่าทำไมหนูถึงหายไปเลย แต่วันนี้หนูก็อภัยให้มินท์แล้วใช่มั้ย...น้าขอบใจจริงๆ นะลูก”

เอ่อ...”

ต่อไปนี้ถ้าว่างก็มาหาน้าที่บ้านบ้างนะบีบี มาเม้าท์มอยกันน้าตามประสาสาวๆ แบบเมื่อก่อนยังไงล่ะ”

ฉันมองไปที่มินท์โดยอัตโนมัติ แต่เขากลับหันไปคุยกับพี่จุ๋มที่กำลังจัดข้าวของอยู่ ตอนนั้นเองที่ฉันเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดโดยไม่ต้องมีใครพูดอะไรอีก

มินท์ไม่ได้บอกความจริงกับแม่...

เขาไม่ได้บอกว่าคนที่ทิ้งไปน่ะเป็นฉัน ไม่ใช่เขา

ได้ค่ะน้ามาย...ไว้หนูไปหานะคะ”

ฉันแสร้งฉีกยิ้มกว้างตอบรับ เหลือบมองมินท์อย่างไม่ค่อยเข้าใจแม้แต่นิด นี่เขาปกป้องฉันจากการเป็นนางตัวร้ายไปเพื่ออะไร ทำไมต้องแบกความผิดไว้กับตัวเองทั้งหมด ไอ้คนบ้าเอ๊ย! ว่าแต่ทำไมฉันต้องแสบร้อนที่จมูกด้วย ต่อมน้ำตาเริ่มทำงานเกินกว่าที่สั่งแล้ว หยุดเลย! ห้ามปี่แตกนะบีบี

ดีจ้ะ น้าจะรอนะ บีบีว่างเมื่อไหร่ก็บอกมินท์เลยนะลูก ให้มินท์มาส่งก็ได้ สวนใหม่ของมินท์ก็อยู่ใกล้ๆ กับบ้านหนูนิดเดียวเอง ให้มินท์รับมากินข้าวกับน้าก็ได้เนอะ”

ค่ะน้ามาย หนูจะไปแน่นอนค่ะ”

คุยอะไรกันอีกนิดหน่อยฉันก็ปล่อยให้น้ามายกับยายเตรียมทำกับข้าว เพราะเดี๋ยวจะเสร็จไม่ทันเที่ยง ตอนแรกฉันเสนอตัวที่จะอยู่ช่วยงานในครัว แต่ผู้ใหญ่สองคนนี้รู้จักฉันดีเกินไป พวกท่านรู้ว่าฉันคือหายนะของห้องครัวอย่างแท้จริง เป็นผู้หญิงที่ไม่มีเสน่ห์ปลายจวักอะไรทั้งนั้น อาหารอย่างเดียวที่ฉันทำได้ดีคือมาม่าใส่ไข่ เพราะฉะนั้นถ้าอยากให้งานในครัวเสร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี เอาฉันไปอยู่ที่อื่นน่าจะดีกว่า

เธอไปช่วยที่โต๊ะรับบริจาคเงินบริจาคของละกัน”

อ๋อ...ได้”

งั้นก็ไปเลยดิ อยู่ที่นี่ก็เกะกะเค้าเปล่าๆ ชิ่ว~”

ย่ะ! พ่อคนประโยชน์เยอะ”

ฉันแกล้งทำเป็นกระแทกเสียงไม่พอใจที่ถูกหาว่าเป็นตัวเกะกะจนสร้างเสียงหัวเราะครืนไปทั้งโรงครัว ก่อนจะเดินกะเผลกกลับไปที่อาคารกิจกรรม ระหว่างนั้นก็ได้ยินเสียงเหมือนคนเดินตามหลังมา แทบไม่ต้องเดาให้ยากก็รู้ว่าเป็นมินท์

นี่...”

ฉันเรียก...รอจนกระทั่งมินท์เดินตามมาทัน แต่ยังไม่ทันจะได้เปิดปากพูดอะไรเลย

ฉันรู้ว่าเธอจะถามอะไร” มินท์ชิงพูดขึ้นมาก่อน ฉันสบตาของเขาแล้วก็เอ่ยถามตรงๆ อย่างไม่อ้อมค้อมให้เสียเวลา

งั้นก็บอกมาสิว่าทำไมถึงไม่บอกความจริงกับน้ามาย”

เรื่องไหนล่ะ”

ก็ทุกเรื่องนั้นล่ะ”

อืมมม มันเยอะมาก จำไม่ได้ ใครจะพูดความจริงกับพ่อแม่ทุกเรื่องล่ะ”

อีกฝ่ายตอบด้วยท่าทีกวนๆ ซึ่งทำเอาคนที่กำลังจริงจังอย่างฉันเริ่มหงุดหงิด

ก็เรื่องที่ฉันทิ้งนายไปไง!”

“...”

เวร...เมื่อสิ้นเสียงฉันก็คิดได้ว่าตัวเองเล่นใหญ่ไปหน่อย และไม่ควรตะโกนคำนี้ต่อหน้ามินท์ด้วย ความรู้สึกผิดจู่โจมเข้ามาทันที เราสบตากันชั่วครู่ จำได้ว่าดวงตาคู่นี้เคยอ่อนโยนมากแค่ไหนเมื่อมองมา อีกทั้งลักยิ้มน่ารักๆ นั่นอีก แม้ว่าตอนนี้เขาก็ยังคงยิ้มให้ฉันอยู่เหมือนจะบอกว่าไม่ได้ถือสาหรือไม่ก็ไม่ได้รู้สึกอะไรสักนิด แต่สายตาของเขากลับดูห่างเหินไม่เป็นเหมือนเคย

ถ้าบอกแล้วได้อะไรขึ้นมาล่ะ”

ก็ไม่ได้อะไรหรอก แต่ที่นายทำแบบนี้...มันทำให้ฉันรู้สึกไม่ดี”

ฮะ? เหอะ...เธอนี่ตลกนะ“ เขาหัวเราะเสียงทุ้มในลำคอพลางมองฉันอย่างเหลือเชื่อ “คือเธออยากโดนด่า โดนว่า อยากกลายเป็นคนไม่ดีว่างั้น”

เปล่า...ฉันแค่ไม่สมควรได้รับอะไรแบบนี้ต่างหาก แม่นายควรจะเกลียดฉัน”

แล้วแม่ฉันต้องเกลียดเธอไปเพื่ออะไรล่ะ”

โอ๊ย! หยุดถามอะไรวกวนน่ารำคาญแบบนี้สักทีมินท์ แค่ตอบมาว่าทำไมนายถึงไม่บอกความจริงกับแม่ก็พอ บอกมาว่านายโกหกน้ามายทำไม หรือนายต้องการจะปกป้องฉัน...ซึ่งถ้ามันเป็นอย่างนั้น ฉันก็ขอร้องให้นายเลิกทำ...”

มินท์เลิกคิ้ว ทำท่าเหมือนคนใกล้จะระเบิดหัวเราะออกมาเต็มที มองฉันแล้วก็ส่ายหัวเหมือนหน่ายเหนื่อย

เรื่องมันก็ผ่านมาตั้งนานแล้วแม่คุณ เธอจะให้ฉันเดินไปบอกแม่ตอนนี้เหรอว่าเธอเป็นคนทิ้งฉัน เพื่อที่แม่จะได้เกลียดเธออะไรแบบนี้อ่ะนะ เอาจริงดิบีบี? เธอนี่โคตรตลกเลยว่ะ”

“...”

ว่าไง คือเธออยากโดนเกลียดงั้นสินะ?”

“...”

หรือเธอคิดว่าถ้ายอมรับความจริงเรื่องนี้ เธอจะพลิกกลับเป็นนางเอก แบบว่ายอมรับผิดเพื่อชดใช้กรรมที่ทำอะไรเงี้ยเหรอ”

ไม่ใช่สักหน่อย! ฉันก็แค่คิดว่าเรื่องไหนที่ฉันทำไม่ดี ฉันก็ควรจะต้องรับผิดชอบเอง เพราะมันเป็นการกระทำของฉันเอง ไม่ใช่ของคนอื่น!”

เหรอ ถ้าอยากจะรับผิดชอบจริงๆ แล้วทำไมถึงเพิ่งมาเอาป่านนี้ล่ะ”

ก็ฉันเพิ่งรู้นี่ไง...ฉันนึกว่านายบอกแม่ไปตามความจริงแล้วซะอีก”

ถ้าบอกความจริงแล้วยังไง เธอคือคนที่ผิดและเธอก็รู้ดีอยู่แก่ใจ แต่ฉันก็ไม่เห็นว่าเธอจะทำอะไรสักอย่าง...สี่ปีแล้วนะ ไม่ใช่สี่วันที่เธอไปแล้วก็ไม่เคยหันมามองคนข้างหลัง ไม่เคยแก้ไข ไม่เคยทำอะไรให้มันถูกต้องสักอย่าง”

ฉัน...”

พอทุกอย่างมันเข้าที่เข้าทางแล้ว เธอเพิ่งจะมาบอกว่าอยากเป็นคนผิด มันสายไปมั้ยบีบี ฉันว่าเธอเก็บความสำนึกของเธอไปเถอะ อย่ามาทำเป็นรับไม่ได้ เดือดร้อนอยากจะเป็นคนผิดชอบอะไรเงี้ยเลยเหอะ...มันช้าไปแล้วว่ะ”

ฉันพูดอะไรไม่ออก เข่าทั้งสองข้างอ่อนแรง อยากจะทรุดลงไปนั่งกับพื้นให้รู้แล้วรู้รอด แต่ที่ไม่ทำเพราะไม่อยากให้ตัวเองดูน่าสมเพชมากกว่าที่เป็นอยู่อีก เพราะทุกประโยค ทุกคำพูดของมินท์คือความจริงแบบไม่ได้แต่งเติมเลย ถ้านี่คือเวทีมวย เขาก็ต่อยหมัดเดียวจังๆ ส่วนฉันก็น็อคเอาต์ลงไปกองกับพื้นทันที

ฉันรู้...ว่าฉันทำไม่ดี ฉันทำผิด”

ฉันพูดอย่างยอมรับ ยังไงก็ไม่มีทางปฏิเสธได้อยู่แล้ว ฉันน่ะผิดเต็มประตูไม่ว่าจะมองมุมไหนก็เหอะ

แต่ถ้าฉันไม่ดีขนาดนี้ นายก็ยิ่งต้องบอกให้คนอื่นรู้สิ...พูดไปสิ ประจานไปเลยก็ได้ แต่ทำไมถึงเลือกที่จะไม่บอก...แล้วนายก็ต้องมาโดนแม่นายโกรธ โดนแม่ว่าแทนฉันด้วย...”

มันไม่ง่ายเลยที่จะต้องมายอมรับความผิดที่ตัวเองไม่ได้ก่อ ตอนสามขวบฉันเคยถูกกล่าวหาว่าเป็นคนขโมยยางลบเพื่อน ฉันยังอึดอัดแทบขาดใจ แต่มินท์ต้องทนมาสี่ปีให้แม่เข้าใจว่าเขาทำตัวไม่ดี

ไม่เห็นต้องปกป้องฉันแบบนี้เลย...”

ไม่ใช่หรอกบีบี เธอคิดสิ...บอกไปแล้วจะได้อะไรนอกจากแม่ผิดหวังแล้วก็เสียใจ ระหว่างที่เธอไม่อยู่ มันมีเรื่องเกิดขึ้นมากมายเต็มไปหมด แม่ฉันมีเรื่องให้ทุกข์ใจมากพอแล้ว และฉันไม่อยากให้เรื่องของเธอต้องกลายมาเป็นหนึ่งในนั้นอีก”

แต่น้ามายก็ผิดหวังในตัวนายแทนเนี่ยนะ ท่านก็เสียใจเหมือนกันนั่นล่ะ”

ผิดหวังจากฉัน ก็ไม่เท่าจากเธอละกัน”

ฉันสะอึก...ประโยคนี้แฝงความนัยบอกให้รู้ว่าน้ามายรักฉันมากแค่ไหน รักมากกว่าเขาที่เป็นลูกแท้ๆ ด้วยซ้ำ นั่นทำเอาฉันเหมือนใจจะสลาย

แล้วทั้งหมดที่ฉันทำก็ไม่ใช่เพื่อปกป้องเธอหรอก ไม่ใช่เลย จงสบายใจเถอะ...”

ประโยคที่บอกว่า ‘จงสบายใจเถอะ’ เหมือนกำลังจะเหน็บให้ฉันเลิกมโนเข้าข้างตัวเองได้แล้ว เขาไม่เคยคิดทำอะไรแบบนั้นเพื่อฉัน ใครจะอยากปกป้องคนที่ทิ้งตัวเองไปอย่างไม่ไยดีกันเล่า จากทั้งหมดนี้ทำเอาหน้าฉันชาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ไม่มีช่องวางตรงไหนให้ฉันตอบโต้ได้ ทำได้เพียงยอมรับความจริงว่าฉันมันแย่แค่ไหน

ฉันเข้าใจแล้ว”

เข้าใจก็ดี”

ในเมื่อเขาทำให้มันชัดเจนขนาดนี้แล้ว ฉันก็น่าจะโล่งอกแล้วใช่มั้ยล่ะ ไม่ต้องกลัวว่าเขาจะกลับมาตื๊อมาขอคืนดีอีก เพราะเขาคงไม่ทำมันหรอก ไม่มีวันทำอีกแล้วด้วย ในเมื่อตอนนี้มินท์คนใหม่ทั้งหล่อ ทั้งดูดี คงเป็นที่ต้องการของผู้หญิงทั้งจังหวัดไปแล้ว แฟนเก่าอย่างฉันจะไปมีความหมายอะไรได้ ระหว่างเราคงขาดกันแล้วจริงๆ

แต่ดูสีหน้าเธอยังไม่แฮปปี้เลย หรือไม่พอใจที่ไม่ได้รับผิดชอบเหรอ...อ้อ! ไม่มีคนเกลียดใช่มั้ย งั้นก็ทำตัวให้แม่ฉันเกลียดจริงๆ เลยก็ได้นะ ก็ไม่ต้องไปเจอ ไม่ต้องโทรหาอีกเลยทั้งชาติอะไรเงี้ย”

ไอ้บ้า!” ฉันโพล่งด่าทันควัน คนตรงหน้ามองฉันแล้วระเบิดหัวเราะดังลั่น

ฮ่าๆ”

หัวเราะตายเลย ตลกมากขนาดนั้นหรือไง”

ก็มันขำจริงๆ นี่นา อยากให้เธอเห็นหน้าตัวเองตอนนี้จัง”

จะไปไหนก็ไปเลยไป”

นี่...”

อะไร! จะว่าอะไรฉันอีกล่ะ!”

ตั้งแต่วันนี้ทำดีกับแม่ฉันให้มากๆ แม่รักเธอเหมือนลูกสาวคนหนึ่งเธอรู้ดีที่สุด เธอเลิกกับฉันแต่ไม่ได้หมายความว่าเธอต้องเลิกยุ่งกับแม่ฉันไปด้วย ฉันพูดแค่นี้...หวังว่าเธอจะเข้าใจนะ”

“...”

อีกแล้ว...

เขาเดินไปแล้ว แต่ฉันยังยืนนิ่งเป็นตอไม้พูดอะไรไม่ออก ประโยคที่เหมือนสั่งสอนและตำหนิในคราวเดียวกันนั่นก็ช่างอวดดีจริงๆ อวดดีจนฉันแทบอยากจะเข้าไปเตะเขา ตีเขา ตะโกนใส่เขาว่าพูดมันออกมาทำไม ฉันไม่อยากฟัง! ฉันเกลียดทุกคำที่มินท์พูด เกลียดเพราะมันเป็นความจริงที่ฉันไม่สามารถโต้แย้งได้ เกลียด...เกลียด...

ให้ตาย...วันนี้ฉันรู้แล้วว่าทำไมคนเราถึงปฏิเสธที่จะยอมความรับความจริง

เพราะมันเจ็บปวดยังไงล่ะ

เจ็บปวดที่ต้องรู้ว่าคือเราเนี่ยล่ะที่ทำอะไรแย่ๆ แบบนั้น ฉันกลายเป็นคนใจดำ เย็นชา และหมางเมินขนาดนี้ได้ตั้งแต่เมื่อไหร่นะ ฉันรู้ว่าฉันทำไม่ดีกับมินท์ ฉันทิ้งเขา...แต่นอกจากทิ้งเขาไปแล้ว ฉันยังทอดทิ้งคนที่รักและเอ็นดูฉันเหมือนลูกคนหนึ่งด้วย พอคิดมาถึงตรงนี้น้ำตาก็ร่วงเผาะๆ ลงมาจนได้

ทำไมถึงรู้สึกเจ็บแปลบในใจขนาดนี้นะ...

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 88 ครั้ง

983 ความคิดเห็น

  1. #969 Yaoiploykoh (@Yaoiploykoh) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 13:35
    สงสารบีบีอ่าาาา~~~~ แต่มินท์ก็น่าจะยังคิดถึงบีบีอยู่หน่ะแหละ~~~~ก็ต้องเข้าใจมินท์นะ!!!~~~
    #969
    0
  2. #342 Blue_River (@nam1997) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2559 / 23:50
    บีบีถึงกับสะอึกไปชั่วขณะ

    มินท์เย็นชาจังง T^T
    #342
    0
  3. #318 YB Soulm@te (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 เมษายน 2559 / 21:06
    เราเข้าใจบีบีนะ...ตอนแรกรู้สึกหมั่นไส้นางมาก ชอบคิดเพ้อเจ้อ มโนหลงเข้าข้างตัวเอง
    แต่แบบมันต้องมีคนที่เคยทำผิดถูกป่ะ และมันจะยิ่งรู้สึกแย่อ่ะถ้าเราไม่ดีแต่คนอื่นมองว่าเราดี 
    ไม่รู้จะอธิบายยังไง แต่เข้าใจบีบีจริงๆ 
    #318
    0
  4. #317 nanajee (@oilywish) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2559 / 21:04
    ง่าาา ความจริงมันช่างเจ็บปวด
    #317
    0
  5. #316 MoMae Chalisa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 13:38
    เป็นตอนที่หน่วงมากกกก~
    #316
    0
  6. #315 Focusyamsadet (@Focusyamsadet) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 17:50
    สงสารบีบี
    #315
    0
  7. #314 Linlij (@Linlij) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 09:55
    รู้สึกว่ามินท์ยังมีเยื่อใยกับบีบีอยู่เลยยย กลับมารักกันใหม่เถอะะะ น่าสงสารรรรรร TT ต่อๆๆ
    #314
    0
  8. #313 Kuran >///< (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 22:12
    อ่านตอนนี้แล้วเศร้าอะ มินท์พูดได้แทงใจบีบีมาก สงสารทั้งคู่เลย มินท์คงจะทรมานน่าดูตอนที่บีบีทิ้งไป ส่วนบีบีก็เริ่มมีความรู้สึกสำนึกผิดกับสิ่งที่ทำลงไป เห็นใจความรู้สึกของทั้งคู่นะ ณ จุดๆ นี้มันเป็นอารมณ์ที่แบบยากจะอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้ อ่านแล้วก็ค้างมากอีกเช่นเคย เมื่อไหร่หนังสือจะออกสักทีอะ อยากซื้อมาอ่านให้จบเร็วๆ ค้างเหลือเกินพี่เมมมมมม~~~
    #313
    0
  9. #312 Pinkermo (@Pinkermo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 21:09
    แงงงง เศร้า ไม่รู้แล้วว่าจะสงสารใครดี มินท์หรือบีบี ToT
    #312
    0
  10. #311 Pinkermo (@Pinkermo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 21:09
    แงงงง เศร้า ไม่รู้แล้วว่าจะสงสารใครดี มินท์หรือบีบี ToT
    #311
    0
  11. #310 fanciful_fluffy (@nana_kbb) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 20:20
    สงสารมินท์ แต่ตอนนี้สงสารบีบีมากกว่า ตอนนี้มาม่าจัง
    #310
    0
  12. #309 PTAPT (@PTAPT) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 16:46
    เห็นใจมินท์เลยอ่ะ ที่ผ่านมามินท์ต้องเศร้าขนาดไหน เป็นอะไรที่หน่วงมาก มินท์คือแฟนเก่าที่ไม่สมควรเป็นแค่แฟนเก่า ควรนำมาเป็นแฟนปัจจุบันและตลอดไป
    #ทีมมินท์
    #309
    0
  13. #308 วันทูทรี (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 15:10
    เศร้าตาม
    #308
    0
  14. #307 อออออ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 12:53
    หน่วงงง สงสารทั้งคู่เลย ฮือออ
    #307
    0
  15. #306 Ar Ju (@cherilnaey) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 12:09
    สนุกมากและหน่วงมากไปพร้อมๆ กันเลย ถ้าบีบีลดอีโก้ลงชีวิตจะดีขึ้นนะ แฟนเก่าแกดีกับแกมาตั้งแต่เมื่อก่อนแล้วหนิ เลือกจังคะชะนี มนุษย์แฟนเก่าดีๆ แบบนี่หายากกว่าหยวกกล้วยอีกนะคะ มินท์คือดี -..- ชอบผช.นิสัยแบบมินท์555 อวยพระเอกชิบเป๋ง//ยกมือกุมใจ// เพิ่งเข้าใจชื่อเรื่อง555 มินท์เหมือนเลือกแล้วที่จะปฎิเสธบีบีทั้งที่น่าจะยังชอบอยู่และอีนางก็ดูเปิดเผยเสียขนาดนั้น เป็นกำลังใจให้นะคะ นิยายดูโตขึ้นซึ่งเราชอบมากๆ เลย 555 รักนะคะ อิ๊ง<3
    #306
    0
  16. #305 อืวน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 11:02
    ต่างคนต่างมีกำแพงต่อกัน เฉยๆนะ มันเป็นปกติของคู่รักที่จะต้องเป็นแบบนี้ เข้าใจความรู้สึกของทั้งสองฝ่ายดี บรรยากาศบ้านนาดีมากเลย อ่านแล้วรู้สึกเหมือนได้กลับบ้านต่างจังหวัดของตัวเอง ชอบๆ แยากเห็นหน้าปกหนังสือว่ามัรตะออกมาตรงกับที่คิดหรือเปล่า อิอิ อ่านไปรู้สึกว่าทั้งสองต่างก็มีความรู้สึกดีๆต่อกันนั่นแหละ แต่อาจจะต้องรอเวลาที่เหมาะสม แล้วพระ้เอกก็โตขึ้นดว่าแต่ก่อน ตัวแปรทั้งหมดเลยตกไปอนู่ที่นางเอกแทน ว่าบีบีจะทำยังไงต่อไปเมื่ออยู่อย่างนี้ไปเรื่อยๆ
    #305
    0
  17. #304 TND3_timtim (@Tubtim_Thanida) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 11:01
    มันหน่วงๆ
    ฮือออออ
    #304
    0
  18. #303 praewSKAFHA_P73 (@praew73) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 09:45
    หน่วงงงงงงง
    #303
    0
  19. #302 jarawe (@jaratrawee2544) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 08:40
    เป็นพระเอกที่พูดเยอะมาก แต่ละประโยคบาดใจ 5555
    #302
    0
  20. #300 iStyle~* (@neple) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 01:11
    ชอบมินต์จังเลย คือมันใช่ พูดมาเป็นนัยๆแบบนี้ คุณพ่อของมินต์เสียแล้วหรือเปล่า เลยทำให้มินต์เปลี่ยนตัวเองใหม่ เข้มแข็งไม่ทำให้คุณแม่เสียใจ
    #300
    0
  21. #299 candy_M&M (@kanwera18) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 01:05
    รู้สึกหน่วงตั้งแต่บทแรกมาจนถึงบทนี้เหมือนยังรักแต่ก็ยังทิถิอยากบอกมินว่าถ้าไม่รีบจีบใหม่จะเสียใจนะคะเพราะเหมือนแฟนบีบีก็น่าจะโปรไฟล์ดี๊ดีเหมือนกันอ่านแล้วนึกถึงเจคอป5555
    #299
    0
  22. #298 123 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 00:55
    อ่านตอนนี้ พร้อมกับฟังเพลง restart เป็นอะไรที่ลงตัวมาก

    นิยายก็หน่วง เพลงก็หน่วง 55

    ปล. อ่านแล้วรู้สึกเหมือนบีบียังชอบมินท์อยู่ ยังมีความรู้สึกดีๆ ยังมีความหวังกับมินท์อยู่ แต่เหมือนมินท์จะไปละ 55 เหมือนมินท์เลือกที่จะก้าวต่อไป หน๊วงหน่วงงนะ ออกเป็นหนังสือไวๆเถอะ
    #298
    0
  23. #297 porii (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 23:41
    มินต์ดูเย็นชาและเมินนางเอกมากกก แต่ก็ทำกับเค้าไว้เยอะนี้เนอะ
    #297
    0
  24. #296 TaKibum (@takibum) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 23:09
    หนังสือออกเมื่อไหร่ค้าาา แงะกระปุกเตรียมจ่ายเงินนะเนี่ยย อยากอ่านๆๆ
    #296
    0
  25. #295 บีบีมินท์ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 23:08
    หน่วงมาก ตั้งแต่ตอนแรกยันตอนนี้ งืออ
    #295
    0