Mint To Be นายนั่นแหละ... คู่แท้ของฉัน

ตอนที่ 3 : I miss that

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,081
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 77 ครั้ง
    6 เม.ย. 59

3

I Miss That.

ฉันคิดถึงมัน

 

#วันต่อมา

การที่ตัวเองได้กลับมาอยู่ในสถานที่เดิมๆ ซึ่งมีทั้งห้องนอนเก่า เตียงเก่า โต๊ะเก่า แล้วก็แฟนเก่า! ส่งผลให้เมื่อคืนฉันฝันถึงเรื่องเก่าๆ แน่นอนว่าไอ้เรื่องเก่าๆ นั่นก็หนีไม่พ้นเรื่องระหว่างฉันกับมินท์อีกตามเคย ฉันก็พยายามจะนึกถึงเรื่องอื่นๆ บ้างนะ อยู่ที่นี่ตั้งหกปีก็น่าจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นเยอะแยะไม่ใช่เหรอ แต่นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก ทุกเรื่องที่ฉันจำได้ล้วนแล้วแต่มีมินท์เข้ามาเกี่ยวข้องด้วยทั้งนั้น นั่นทำให้ฉันยิ่งหงุดหงิดและโมโหจนต้องเอามือทุบเตียง แหกปากใส่หมอนเพื่อระบายอารมณ์เป็นชั่วโมงๆ กว่าจะนอนหลับได้! แล้วอะไรคือหลับแล้วยังไปฝันถึงมันอีกหาาา!! คบกันแค่สองสามปี กล้าดียังไงมาสิงสถิตอยู่ในความทรงจำฉันเยอะแยะขนาดนี้วะไอ้กร๊วก! ต่อไปถ้าฉันเป็นดารา พอถูกนักข่าวสัมภาษณ์ถึงช่วงชีวิตวัยรุ่นเงี้ย หน้าไอ้บ้านั่นก็จะต้องลอยขึ้นมาหลอกหลอนไม่จบไม่สิ้นน่ะสิ กรี๊ดดด! พอๆ ลุกไปหาอะไรกินดีกว่า หายหิวแล้วอารมณ์จะได้ดีขึ้น

แอ๊ด~

นอนตื่นสายแบบนี้จะไปทำมาหากินอะไรกับเค้าได้เนี่ย”

เฮ้ย!!”

ฉันโพล่งขึ้นด้วยความตกใจ อ้าปากหวอเมื่อเห็นมินท์ยืนอยู่ตรงหน้า เมื่อคืนก็ฝันถึง ตื่นมาก็ยังได้เจอ หมอนี่เป็นผีหรือเปล่าเนี่ย จะตามจองเวรฉันไปถึงไหน

นายมาทำอะไรที่นี่เนี่ย!” ฉันถามเมื่อสมองเริ่มประมวลผล นี่เขามาทำอะไรหน้าห้องนอนฉัน

มาเอาเสื้อ”

ฮะ...นึกแป๊บว่าไปเอาเสื้ออะไรของเขามา อ้อ! เสื้อที่ให้ใส่ทับเมื่อวานนั่นน่ะนะ โห แค่นี้ก็ต้องมาทวงถึงบ้าน ตัวละล้านจะไม่ว่าสักคำ แล้วได้ข่าวว่าเพิ่งยืมเมื่อวานเองนะ ไม่ใช่ชาติที่แล้วนะเฟ้ย จะรีบอะไรนักหนา!

โทษที! ทำผ้าขี้ริ้วไปแล้ว”

ฉันประชด นอกจากจะตกใจที่เห็นหน้ามินท์หลังจากเปิดประตูห้องออกมา ยังตกตะลึงด้วยว่าเขาเข้ามาในบ้านได้ยังไง ยายบัวทองผู้น่ารักของหลานยินยอมให้มินท์เข้าบ้านทางประตูได้แล้วเหรอ

ป.ล. คือเมื่อก่อนมินท์ค่อนข้างไม่เป็นที่ต้อนรับ (ใครอยากให้เด็กแว้นเกรียนๆ มาหาหลานสาวบ้างละ) เวลาเขามาหาฉันเลยต้อง (แอบ) เข้าทางหน้าต่างเท่านั้น

โกหกแบบนี้...จะเก็บเสื้อเอาไว้ดมเวลาคิดถึงก็พูดมาเฮอะ เมื่อวานก็มองซะเคลิ้มขนาดนั้น”

“...”

ฉันกลอกตาหนักมาก ไม่คิดว่าจะได้ยินคำพูดเสี่ยวๆ ชวนอ้วกแตกแบบนี้อีก หล่อขึ้น สูงขึ้น แต่สมองและความปัญญาอ่อนยังเท่าเดิมเลยเนอะ

ตกลงนายมาทำอะไรที่นี่ แอบเข้ามาอีกหรือเปล่าเนี่ย”

ทำไมต้องแอบ นี่คิดว่าฉันมาหาเธองั้นเหรอ”

ไม่รู้...แต่ก็รู้ไว้ด้วยละกันว่าถ้ามาเพื่อเจอฉันก็ไม่ต้องมาอีก ไม่อยากเจอ รำคาญ แล้วก็เหม็นขี้หน้าด้วย”

ฉันตอกกลับอย่างเจ็บแสบพลางกอดอกลอยหน้าลอยตาเรียกความน่าหมั่นไส้ อุ๊ย คิดๆ ดูแล้วมันคงไม่แรงไปหรอกใช่มั้ย คงไม่สะเทือนใจหรอกนะคะมินท์ขา~ ไหนๆ ก็สิ้นเยื้อขาดใยกันไปแล้ว จะต้องพูดจาอ้อมค้อมถนอมน้ำใจไปเพื่ออะไรล่ะ เพราะยังไงฉันก็ไม่อยากเจอหน้าเขาอยู่แล้ว เห็นแล้วก็อารมณ์เสีย มีแต่ชวนให้นึกถึงแต่เรื่องเก่าๆ ที่ไม่น่าจำอยู่ได้

โอเค ขอบคุณที่บอกให้รู้ แต่คือฉันไม่ได้มาหาเธออยู่แล้วไง”

มินท์ว่าพลางยักไหล่เบาๆ ประมาณว่าไม่แคร์ แล้วก็เดินไปยกกระถางต้นไม้ที่วางอยู่ตรงข้างบันไดขึ้นมาอุ้มไว้ ฉันเม้มปากอย่างขัดใจ แหม ทำเป็นฟอร์มว่าไม่สนฉันงั้นเหรอ ถ่อออ! อย่านึกนะว่าจำไม่ได้ ตอนเจอกันครั้งแรก นายมองฉันเหมือนตัวเองถูกสาปเป็นใบ้ ถามอะไรก็ไม่ตอบสักแอะ ฉันไม่ลืมหรอกนะเฟ้ย!

แล้วนายมาทำไม”

ไม่บอก”

ฉันทำเสียงจิ๊เหมือนรำคาญ เอามือเท้าเอวอีกต่างหาก

แค่รู้เอาไว้ว่าฉันไม่ได้มาหาเธอก็แล้วกัน”

หน็อย!! คือจะไฟต์ใช่ปะ ตอบคำถามดีๆ ไม่ได้เหรอ จะยอกย้อนทำไมยะ ฉันกะจะกระโดดถีบขาคู่แล้วนะ แต่บังเอิญมีเสียงแอ๊ดแทรกขึ้นมา แล้วแม่แบมแบมก็เดินงัวเงียออกมาจากห้องที่ประตูเพิ่งเปิด

พี่บีบีคุยกับใคร....โอโมะ!”

นางร้องโอโมะโอแมะอะไรนั่นดังมากเมื่อเห็นมินท์ ตาสองข้างเป็นประกายเจิดจรัสอย่างกับตัวการ์ตูนญี่ปุ่นบ้าผู้ชาย

อ้าว แบมแบม ไม่ได้เจอกันตั้งนานนะเรา โตขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย”

กรี๊ดดด มินท์โอป้า!!!”

แหวะ! (ลากเสียงยาวๆ ด้วยนะ) ฉันเบ้ปากส่ายหัวเมื่อได้ยินน้องสาวดัดจริตเรียกแฟนเก่าเห่ยๆ ของฉันด้วยภาษาเกาหลีซึ่งไม่ใช่ภาษาพ่อหรือภาษาแม่ของมันสักหน่อย ท่าทางของมันดูดีด๊าเกินหน้าติ่งทั่วไป ออกอาการคลั่งไคล้ประหนึ่งเจอไอดอลเกาหลีก็มิปาน

โอ้...โหะ...โห...แท...บักกก แทบักกก*

แบมแบมเดินไปมองสำรวจรอบตัวมินท์แล้วก็ชมเป็นภาษาเกาหลีอยู่นั่นล่ะ เสียงซี้ดๆ ตอนห่อปากสูดน้ำลายของมันทำเอาพี่สาวอย่างฉันรู้สึกอายแทน อะไรจะขนาดนั้นวะ ฉันอยากจะจิกหัวแล้วก็เขย่าๆ พลางด่ามันให้ได้สติ

ตื่นๆ นี่ก็แค่มินท์ ไม่ใช่ท็อป บิ๊กแบงนะ แกจะไปกรี๊ดอะไรมันหนักหนา หน้าบ้านๆ แบบนี้ไปหาตามตลาดนัดก็เจอ หยุดกรี๊ดมันนะ!

แต่ในความเป็นจริง

พี่มินท์โคตรหล่อเลยอ่ะ! ถ้าไปเจอที่อื่นนี่ต้องนึกว่าดาราแน่ๆ เลย อู้...หูววว...กล้ามโต๊โต ตัวก็อย่างสูงอ่ะพี่มินท์ กรี๊ดดด”

แหวะ! ไม่เห็นจะจริงเลย ดูงั้นๆ มาก เออ...ฉันนึกออกแล้วนะ เมื่อก่อนแกด่ามินท์ว่าเป็นไอ้เด็กแว้นหุ่นโปลีโอไม่ใช่เหรอ แกลืม แต่ฉันไม่ลืมนะแบม! แกกลืนน้ำลายตัวเองงั้นเหรอ

โห เล่นชมซะไม่มีช่องว่างให้เขินเลยเฮ้ย งั้นวันนี้อยากกินไรเดี๋ยวพี่พาไปเลี้ยงเลย”

จริงอ๊ะๆๆ ก่อนอื่นขอถ่ายรูปคู่เลย ขอเอาไปอวดเพื่อนว่ามาเจอดาราเกาหลีก่อน มันต้องเชื่อแน่ๆ เลยอ่ะพี่”

มาๆ แต่ลงไปถ่ายข้างล่างนะ เดี๋ยวพี่ขอเอาต้นไม้ไปให้ยายเราก่อน”

ได้ๆ เดี๋ยวน้องไปเอามือถือแล้วตามลงไปนะ”

แบมแบมวิ่งหายแวบเข้าไปในห้องนอนอย่างเร็วจี๋ ขณะที่ฉันได้แต่ยืนทำหน้าเอือมระอาในความบ้าผู้ชายของน้องสาว ถ้ามันบ้านักร้องหรือไอดอลเกาหลียังพอเข้าใจ แต่นี่มาเครซี่ไอ้บ้ามินท์...ซีเรียสลี่? มินท์เนี่ยนะ!! ฉันหันไปมองเจ้าตัวอย่างไม่สบอารมณ์นัก ฝ่ายนั้นก็มองฉันแล้วยักไหล่ ก่อนจะเดินผิวปากลงบันไดไปพร้อมกับกระถางต้นไม้อย่างอารมณ์ดี ตกบันไดคอหักตายไปเลย เปล่า! ยังไม่มีใครตาย ฉันแค่อยากเติมลงไปเท่านั้นเอง ไอ้ท่าทางชิลๆ กับหน้ามั่นๆ นั่นเหมือนจะบอกว่า

เป็นไง! ตอนนี้ฉันหล่อก็หล่อ ตัวก็สูง ผู้หญิงกรี๊ดตึม น้องเธอมันก็เริ่มบ้าฉันแล้วเนี่ย ยายของเธอจากที่เคยเกลียดฉันอย่างกับขี้ก็ยังหันมาชอบเล้ยยย ดูซิ...เมื่อก่อนต้องปีนหน้าต่างเข้ามา แต่เดี๋ยวนี้เดินเข้ามาได้ถึงชั้นสองของบ้านแบบง่าย หึๆ! เสียดายฉันขึ้นมาแล้วใช่มั้ย โง่เองนะที่ทิ้งฉันไป บ๊ายยย!

กรี๊ดดดดดดด

เสียดายตายล่ะย่ะ! สำหรับฉันต่อให้ภายนอกนายเปลี่ยนไปแค่ไหน ภายในก็ยังเป็นเด็กแว้นหัวทองตัวเก้งก้าง ท่าทางกวนติง ขี้เกียจสันหลังยาว ไม่มีความรับผิดชอบเหมือนเดิม นายก็เป็นแค่คนที่ฉันทิ้งไปแล้วนั่นแหละ! ของที่ฉันทิ้งก็คือของที่ฉันไม่เอาเฟ้ย!

แบมแบม!”

ฉันเรียกนังน้องตัวดีเอาไว้ก่อนที่อีกฝ่ายจะถลาตามมินท์โอป้าลงไปข้างล่าง

อะไรอีก”

แกจะไปกรี๊ดมันทำบ้าอะไร นั่นมันอดีตเด็กแว้นนะ แกลืมไปแล้วเหรอ”

เอ้า พี่บีบีก็เคยเป็นสก๊อย เดี๋ยวนี้คนยังมากรี๊ดๆ ยกย่องให้เป็นเน็ตไอดอลเลย ก็เหมือนๆ กันป่ะ”

อีแบม!”

มันจะหลอกด่าฉันไปถึงเมื่อไหร่เนี่ย เหมือนรับศึกสองด้านพร้อมกันเลย ทั้งน้องทั้งแฟนเก่าเลยโว้ย

จุ๊ๆ เดี๋ยวฟ้องแม่เลย ถ้าพี่บีบีตาไม่บอด ไม่เห็นเหรอว่าพี่มินท์ตอนนี้โคตรหล่ออ่ะ ถ้าพี่ไม่เอา เค้าเอาเองนะ ไปละ!”

ยังไม่ทันจะได้ห้าม มันก็วิ่งพรวดลงบันไดไป คอหักตายตามมินท์อีกคนด้วยมั้ง (เปล่า พวกมันยังไม่ตายทั้งคู่นั่นล่ะ) ฉันอยากจะกรี๊ดระบายความหงุดหงิดด้วยการทุบผนัง แต่ก็ยั้งมือไว้ได้ทันเพราะท่าทางจะเจ็บ เดี๋ยวนิ้วแตกมันจะไม่คุ้ม สุดท้ายเลยตัดสินใจเดินไปล้างหน้าล้างตาก่อนจะลงบันไดไปชั้นล่าง ไม่ได้จะตามไปเซลฟี่กับมินท์เหมือนไอ้แบมแบมนะ ฉันจะลงไปดูว่ายายทำอะไรอยู่ต่างหาก ได้ยินเสียงโล้งเล้งดังมาสักพักแล้ว

อ้าว บีบีตื่นแล้วเหรอ หิวข้าวใช่มั้ย ไม่หิวคงไม่ตื่นล่ะมั้งเนี่ย”

แหม ยายก็พูดไป...เสียงดังไปถึงข้างบนแบบนี้ใครจะนอนได้ ว่าแต่ทำอะไรอยู่เหรอคะ”

อ้อ ยายวานให้มินท์มาช่วยจัดสวนน่ะ ตั้งแต่ตาเราไม่อยู่ สวนบ้านเรามันเริ่มรกแล้วน่ะ ดีที่ได้มินท์มาช่วยดูแลให้”

ฉันมองไปที่คนช่วยดูสวน เขากำลังยกต้นไม้ต้นเล็กๆ ออกมาจากรถกระบะ ท่าทางคล่องแคล่ว กระชับกระเฉงสมกับเป็นผู้ใช้แรงงานดีมาก ว่าแต่ว่าสนิทกันจนถึงขั้นเรียกให้มาทำสวนแล้วเหรอ ทึ่งนะ

หิวก็ไปหาอะไรในครัวกินกับแบมแบมไป เดี๋ยวยายไปช่วยมินท์ขนต้นไม้เข้ามาก่อน”

เหวย! ฉันคว้าแขนของยายเอาไว้ก่อนที่ท่านจะเดินไปขนต้นไม้กลางแดดเปรี้ยงๆ แบบลืมสังขารตัวเอง นี่ถ้าฉันปล่อยให้ยายตัวเองไปขนต้นไม้ ส่วนตัวเองเดินไปหาข้าวกินก็อกตัญญูผิดมนุษย์แล้ว ไอ้แบมแบมมันทำได้ไงเนี่ย! ไปหาอะไรในครัวกินแล้วปล่อยให้ยายมาขนต้นไม้เนี่ยนะ ฆ่ามานนน!

ยาย! ยั้งก่อนนะยาย เดี๋ยวเป็นลมเป็นแล้งไปหรอก ให้หนูไปช่วยมินท์เองดีกว่า”

เอางั้นเหรอ แต่แดดร้อนนะ ไหนเราบอกว่ากลัวดำ”

โอ๊ย ขนแค่แป๊บเดียวเอง ช่างมันเหอะ ถ้าดำเดี๋ยวทาครีมเอา หรือไม่งั้นยายก็ให้ตังค์หนูไปซื้อกลูต้าแทนละกัน”

ดูพูดเข้ายัยเด็กคนนี้ กินกลูต้ามันจะไปได้อะไร ต้องฉีดเข้าไปต่างหาก”

เฮ้ย ฉันเงิบ!! ไม่คิดว่าจะได้ยินอะไรแบบนี้จากยายตัวเอง เจ้าตัวพูดจบก็หัวเราะคิกคักชอบใจ

ยายก็พูดไปงั้นล่ะ วันก่อนเปิดรายการศัลยกรรมทำพิษก็เลยรู้ ยังไงเราก็อย่าได้ไปฉีดอะไรพวกนี้ซี้ซั้วล่ะ ถึงตายได้นะบีบี”

รู้ๆ ก็ฉีดน้อยๆ ไง ไม่ตายหรอก”

ฉีดน้อยๆ ก็ไม่ขาวขึ้นหรอก เสียดายตังค์เปล่าๆ”

ป๊าดดด เงิบหนักเข้าไปอีก รู้ลึกรู้จริงซะด้วย ฉันมองตายายก็รู้ว่าท่านกำลังจะบอกอะไร

เข้าใจแล้วๆ ฉีดน้อยก็ไม่เห็นผล ฉีดมากก็เสี่ยงตายอีก สรุป...ไม่ฉีดน่ะดีที่สุดใช่มั้ยคะคุณนายบัวทอง”

ถูกต้อง! ไปๆ ไปช่วยมินท์ขนต้นไม้ไปไว้ที่สวนไป เดี๋ยวยายไปเตรียมข้าวปลาให้กินละกัน”

ฉันหันไปหยีตามองมินท์ที่กำลังขนต้นไม้ลงจากหลังรถกระบะท่ามกลางแดดเปรี้ยงๆ แล้วก็บอกกับยายก่อนที่อีกฝ่ายจะเข้าไปในครัว

ยายคะ! เรียกไอ้แบมแบมมาช่วยกันก่อน ข้าวน่ะบอกมันเดี๋ยวค่อยกินก็ได้”

เรานี่! ปล่อยน้องมันกินข้าวไปเหอะ”

อีกละ ทำไมคนเป็นพี่ต้องเสียสละอะไรๆ แบบนี้ตลอดเลยอ่ะ ทำไมไม่มีใครบัญญัติว่าน้องต้องเสียสละให้พี่บ้างนะ ฉันเกิดก่อน แก่ก่อน เผลอๆ จะตายก่อนด้วย ทำไมถึงไม่เห็นใจคนเป็นพี่บ้าง แล้วไอ้ครั้นจะเข้าไปลากตัวมันถึงในครัวก็ดูจะร้ายกาจเกินไปในสายตายาย เดี๋ยวท่านจะหาว่าฉันเป็นพี่ประสาอะไรกลัวน้องสบายกว่าตัวเอง เออ! สรุปฉันไปทำให้ก็ได้ฟะ

พอมองออกไปข้างนอก ฉันก็รู้สึกห่อเหี่ยวเหมือนดอกไม้พันธุ์ใหม่ที่โดนแดดแล้วเฉาตาย ออกไปตอนนี้มีหวังดำขึ้นแหงๆ เลย กรีดร้องงง! อย่าหาว่าฉันเยอะเลยนะ เข้าใจหน่อยเถอะว่าเน็ตไอดอลมันขายหน้าตา ผิวพรรณ และรูปร่าง ถ้าไม่ดูแลตัวเองดีๆ ปล่อยให้หน้าเหียก ตัวดำ พุงเผละล่ะก็...ตายสถานเดียวค่ะ ช่องทางทำมาหากินไม่เหลือแน่ๆ แม่ค้าพ่อค้าที่ไหนจะกล้ามาฝากร้านล่ะ

เฮ้ย นี่มาช่วยเหรอ”

มินท์ที่กำลังเอาต้นไม้เรียงใส่ตะกร้าหันมามองฉันนิดหนึ่ง ดูท่าทางเซอร์ไพรส์ที่เห็นฉันโผล่มายืนข้างๆ

ไม่ได้อยากมาหรอก แล้วไหนมีอะไรให้ช่วยขนไปหลังบ้านบ้าง อันนี้ยกไปได้เลยใช่มั้ย”

ฉันไม่พูดพร่ำทำเพลงให้เสียเวลา ถือคติรีบทำรีบเสร็จ! ฉันยกตะกร้าที่มีต้นไม้ต้นเล็กๆ วางเรียงอยู่ประมาณสิบถึงยี่สิบต้นขึ้นมา

ฮึบ!

พอยกขึ้นมาได้แล้ว ฉันก็ต้องช็อกกับน้ำหนักของมัน เฮ้ย...ทะทำไมมันหนักขนาดนี้ นี่ใส่หินถ่วงไว้หรือเปล่าเนี่ย ยังไม่ทันจะได้ก้าวเท้าเลย ขาก็เริ่มอ่อนเปลี้ยเพลียแรงแล้ว

โอ๊ะๆๆ ฉันร้องโหวกเหวกอยู่ในใจ ตะ...ตะกร้ากำลังจะหลุดมือ

เฮ้ยๆๆ เดี๋ยวต้นไม้พังหมด วางๆ เบาๆ นะ”

มินท์ถลาเข้ามาช่วยประคองตะกร้าเอาไว้อย่างนุ่มนวลก่อนที่ฉันจะเทกระจาดทุกอย่างลงพื้น

ใครใช้ให้มายกตะกร้านี้เนี่ย ตัวแค่เนี่ยจะแบกไหวได้ยังไงเล่า”

โอ๊ย ถ้ารู้ว่าหนักขนาดนี้ก็คงไม่ยกหรอก แขนเกือบหัก”

มินท์ส่ายหัวเหมือนจะบอกว่าฉันนี่ช่างไม่ได้เรื่องเลย แหมมม นายก็ลองยกดูสิยะจะได้...เอิ่ม! มินท์ยกตะกร้าต้นไม้ขึ้นมาถือเอาไว้แบบสบายๆ ประหนึ่งยกปุยนุ่นก็มิปาน... (ดีนะฉันไม่ได้บ่นออกไป ไม่งั้นหน้าแตกอีก) แต่ยังไงมันก็เทียบกันไม่ได้อยู่ดีป่ะ เขาผู้ชาย ฉันผู้หญิง ถ้ามีแรงยกของเท่ากันแล้วจะมีผู้ชายไว้ทำไมล่ะคะ ชะนีก็ครองโลกแล้วสิ

เธอยกตะกร้าเล็กนั่นตามมาละกัน” เขาหันหน้าไปที่ตะกร้าไซส์เล็กกว่าอันที่เขาถืออยู่หลายเท่าตัว โอ๊ย นี่สิถึงจะเหมาะกับสาวน้อยร่างบางอย่างบีบี

ไหวมั้ยเนี่ย” มินท์เช็กว่าฉันมีปัญญาอุ้มตะกร้าเล็กนี่ขึ้นหรือเปล่า พอเห็นว่าฉันยกขึ้นได้สบายๆ เขาก็เดินนำไปที่สวนหลังบ้านทันที ฉันเดินตามและมองไปที่แผ่นหลังของคนข้างหน้า ใจก็อดคิดไม่ได้ว่าเมื่อก่อนไหล่ของเขานี่ไม่ได้กว้างไปกว่าไหล่ของฉันสักเท่าไหร่เลย ตัวก็สูงกว่าฉันสักประมาณฝ่ามือหนึ่งแค่นั้นเอง ผอมๆ แห้งๆ จนไอ้แบมแบมยังเหน็บแนมว่าฉันไปตกลงคบกับเด็กแว้นหุ่นโปโลอิได้ยังไง อย่างเวลาไปกินก๋วยเตี๋ยวถ้าไม่มีตะเกียบนี่ใช้ขาของมินท์คีบเส้นหรือเปล่า ฮ่าๆ นึกแล้วก็ตลกดีนะ

เธอเอาต้นไม้ออกจากตะกร้าแล้วก็แยกลงดินตามกลุ่มละกัน อันนี้ปรงญี่ปุ่น นี่ปรงเม็กซิกัน แล้วก็สนไอซ์ เดี๋ยวฉันจะไปเอาต้นไม้ที่เหลือมาเอง”

อ่าฮะ” จริงๆ ฉันไม่รู้หรอกว่าอะไรเป็นอะไร เกิดมาเพิ่งได้รู้จักว่าต้นปรงหน้าตามันเป็นแบบนี้ คือมินท์แยกให้ดูไว้ก่อนแล้วฉันก็แค่ทำตามเท่านั้นล่ะ

อ้อ เบาๆ มือนะ ย้ำว่าเบาๆ ต้นมันยังเล็กอยู่ รากไม่แข็งแรง”

ได้ค่ะนาย!”

ฉันจงใจเลียนแบบพวกลูกน้องที่สวนของมินท์ เจ้าตัวฉีกยิ้มหน่อยๆ แม้จะไม่ได้มาก แต่ก็พอจะทำให้เห็นรอยบุ๋มน่ารักที่ข้างแก้ม...ฉันต้องทำเป็นเบือนหน้าหนี ก้มหน้าก้มตาแยกประเภทต้นไม้ต่อ

ผ่านไปสักพัก มินท์ก็กลับมาพร้อมกับต้นไม้ที่เหลือ เราไม่ได้พูดคุยอะไรกันมากนักขณะที่ช่วยกันแยกต้นไม้ พอมาถึงขั้นตอนรดน้ำใส่ปุ๋ย เขาก็แค่บอกฉันว่าต้องทำยังไงแล้วเราก็ต่างคนต่างทำ นี่ถือว่าแปลกจากที่ฉันคาดการณ์ไว้เยอะเลย ตอนแรกนึกว่าจะต้องได้แขวะกันไปแขวะกันมา ไม่ก็พูดอะไรไม่เข้าหูใส่กันเงี้ย แต่นี่กลับตรงกันข้ามเลย คนที่คิดว่าจะกวนก็ดันไม่กวนเลยสักแอะ เหมือนมินท์อยู่ในอีกโหมดไปแล้ว ดูจริงจัง ตั้งใจ น่าจะเรียกว่าโหมดเป็นการเป็นงานล่ะมั้ง ซึ่งเป็นโหมดที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต มันแปลกซะจนฉันต้องสั่งตัวเองให้คอยเหลือบมองดูเขาอยู่บ่อยๆ

กินข้าวกันก่อนเถอะบีบี มินท์ด้วยลูก ยายทำข้าวผัดมาให้ทั้งสองคนเลย”

จ้า เสร็จพอดีเลยยาย กำลังหิวเลยด้วย”

ฉันเดินเข้าไปในบ้าน ล้างไม้ล้างมือแล้วไปนั่งที่โต๊ะอาหาร ข้าวผัดหน้าตาสวยๆ กลิ่นหอมๆ ฝีมือยายนี่ทำเอาฉันน้ำลายหก ยิ่งพอเห็นปริมาณข้าวแล้วก็ช็อกไปนิดหนึ่ง...นี่ถ้าอยู่กรุงเทพฯ ฉันแบ่งกินได้สามมื้อเลยนะเนี่ย ตักข้าวมาครึ่งหม้อเลยหรือเปล่าเนี่ยยายขา

เค้ามาแล้วววว!! พี่มินท์มีอะไรให้เค้าช่วยเปล่า บอกแบมแบมได้เล้ยยย”

เค้าทำกันเสร็จหมดแล้ว แกเพิ่งจะโผล่หัวออกมาจากครัวเนี่ยนะ”

หน็อยยย! ฉันจิกตามองแบมแบม ปากนางนี่มันแผล็บอย่างกับเพิ่งแทะไก่ย่างมาหมาดๆ ฉันมีน้องสาวที่อดยากขนาดนี้ได้ยังไง เห็นใจมินท์ที่ต้องทนมองหน้ามันเลย

อะไรเล่า! ตอนพี่บีบีเรียกเค้ากินข้าวอยู่นี่นา นี่ก็กะว่ากินเสร็จแล้วจะรีบออกมาช่วยทำนะเนี่ย งั้นพี่มินท์ไปกินข้าวเหอะ เดี๋ยวเค้าช่วยทำต่อเอง แค่รดน้ำใช่ป่ะ”

เสร็จหมดละแบมแบม ไม่ต้องรดอะไรแล้ว รดมากเดี๋ยวมันตายก่อน” มินท์ที่ตามเข้ามาในบ้านพูดขึ้น

หวาย สาแก่ใจเจ้นัก! เป็นไงล่ะคะเสนอตัวเก้อ ผู้ชายไม่ต้องการหล่อนย่ะ

อร่อยมั้ยล่ะบีบี เป็นยังไงบ้าง”

ฉันเคี้ยวตุ้ยๆ พร้อมกับยกนิ้วโป้งให้ยายแทนคำตอบ

ยายหมายถึงมินท์ เป็นไงอร่อยมั้ยล่ะ”

แค่กกก ยายยย!” ฉันเรียกเสียงหลง รีบหันไปมองมินท์เพราะกลัวเขาจะได้ยินที่ยายพูดเมื่อกี้ โชคดีนะตานั่นกำลังล้างมืออยู่ตรงนู้น

แล้วชอบมั้ยล๊า ไม่ลัลลั้ลลาหรอกเหรอออ”

มาเป็นทำนองเพลงกันเลยทีเดียว เอิ่ม...คือเป็นความผิดของฉันเองที่โกหกยายว่าไม่ได้เจอมินท์ตอนที่เอาขนมถ้วยไปให้

ก็งั้นๆ แหละยาย ไม่ดีไม่แย่”

งั้นๆ เหรอ! อะไรกัน หนุ่มกรุงเทพฯ มันหล่อแค่ไหนเชียว ตอนยายไปก็ไม่เห็นจะมีใครเท่ามินท์เลย”

ยายอยู่แต่ในคอนโดฯ ก็เลยเห็นแต่คนสวน เห็นแต่ รปภ. นี่นา ลองไปเดินสยาม เดินห้างดังๆ สิ คนหล่อเพียบ”

ยายทำท่าผิดหวังเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าฉันไม่ได้อะไรกับมินท์มากมายนัก ก็แน่ล่ะ นี่มันก็วันใหม่แล้วนะ ความตื่นตะลึงพรึงเพริดก็ลดลงไปบ้างละ ไม่ใช่แบบเมื่อวานที่เจอครั้งแรกแล้วสตันไปชั่วขณะ เฮ้ย ไมใช่! ใครบอกฉันสตัน ฉันแค่ยืนดูพัฒนาการของแฟนเก่าต่างหาก

มาแล้วครับ จริงๆ ผมเพิ่งกินข้าวก่อนมานี่เอง แต่ยายบัวอุตส่าห์ทำให้ ผมก็ไม่พลาดนะ”

ดีมาก กินเยอะๆ เลยนะมินท์ ยายใส่กุนเชียงที่เราชอบให้อย่างเยอะเลยนะ”

หืมมม....ฉันลองมองที่จานของตัวเอง ลองเอาส้อมคุ้ยๆ หากุนเชียงดูบ้าง กินมาตั้งหลายคำยังไม่เจอวิญญาณกุนเชียงเลย

ทำไมของหนูมีอันเดียวเองอ่ะ”

เอ้า ก็ไหนบอกยายว่ากุนเชียงกินแล้วมันอ้วน เราไม่ชอบนี่นา ยายก็เลยใส่ให้มินท์เยอะๆ แทน”

ค่ะ! น้ำตาจะไหล... ตกลงว่าฉันหรืออีตามินท์ ใครเป็นหลานในไส้กันแน่

แล้วเอาต้นไม้พวกนี้มาทำอะไรเหรอพี่มินท์ เอามาจัดสวนเหรอ แต่มันยังเล็กอยู่เลยนะ” แบมแบมถามแทรกขึ้นมา

ใช่ พี่บอกจะเอาต้นใหญ่กว่านี้มาให้ ยายเราก็ไม่เอา จะเอาแต่ต้นเล็กๆ แบบนี้”

แหม...จะเอาต้นใหญ่ได้ยังไงเล่า ก็มินท์เล่นไม่คิดตังค์ยายสักบาทแบบนี้ ยายก็เกรงใจน่ะสิ แค่ต้นเล็กๆ พวกนี้รวมกันก็เป็นเงินหลายบาทแล้วนะ”

โธ่...ยายบัวครับ ไม่ต้องคิดมาก แค่นี้เอง”

ไม่คิดได้ยังไง ขืนมินท์แจกทุกคนแบบนี้สวนก็ได้เจ๊งพอดีสิลูก บ้านนั้นก็ขอฟรี บ้านนี้ก็ขอฟรี เปลี่ยนชื่อจากสวนมินท์เป็นสวนสาธารณะเลยมั้ย”

มินท์หัวเราะลั่น ลักยิ้มของเขาทำให้เจ้าตัวดูน่ารักจริงๆ ตาก็จะเป็นสระอิอยู่แล้ว...

โอเคๆ ครับ เอาเป็นว่าต่อจากนี้ผมจะไม่ยกต้นไม้ให้ใครฟรีๆ อีกแน่นอน แต่ยกเว้นยายบัวไว้คนหนึ่ง...นะครับนะ”

เราเนี่ย...ฮึ่ม! จริงๆ เลย”

อะไรคือการขอร้องให้อีกฝ่ายไม่ต้องจ่ายเงิน ส่วนยายฉันก็ทำท่าขัดอกขัดใจอยากจะเสียเงินเต็มแก่ โลกนี้มันชักจะพิลึกเกินไปแล้วมั้งเนี่ย

ถ้าให้ผมคิดเงินค่าต้นไม้ งั้นยายบัวก็ต้องคิดเงินค่าอาหาร รวมถึงค่าขนมที่เคยให้ผมเหมือนกันนะ ถึงจะยุติธรรม”

ตายแล้ว! เดี๋ยวเถอะมินท์ กล้าย้อนยายแบบนี้เหรอ!”

เปล่านะครับ ฮ่าๆ ก็แค่อยากให้เข้าใจว่าทำไมผมถึงคิดเงินยายไม่ได้เท่านั้นเอง ก็เหมือนที่ยายทำไม่ได้นั่นล่ะครับ เพราะฉะนั้นรับไปเถอะ ต้นไม้แค่นี้เองครับยายบัว”

ยายฉันมองค้อนหลานชายนอกไส้แต่ก็มีรอยยิ้มเอ็นดูปรากฏอยู่เช่นกัน ฉันมองสองคนนี้สลับไปมาแล้วก็อดพิศวงงงงวยในใจไม่ได้ ใครจะคิดบ้างว่าวันหนึ่งฉันจะได้เห็นสองคนนี้มานั่งร่วมโต๊ะอาหารกัน พูดคุยอย่างสนิทสนม เข้ากันได้ดียิ่งกว่าหลานสาวแท้ๆ อย่างฉันอีกมั้ง แค่สี่ปีอะไรๆ มันเปลี่ยนไปได้มากขนาดนี้เลยเหรอ

แล้วเสร็จจากนี้พี่มินท์จะไปไหนต่อ จะพาไปเลี้ยงขนมเลยป่ะ เค้าพร้อมแล้วนะ”

อ้าว นางยังอยู่อีกเหรอ แบมแบมยังมีความจำเป็นอยู่อีกมั้ย ตอบ! ไสหัวไปกรี๊ดโอป้าที่อยู่ในโปสเตอร์นู่น อุตส่าห์แบกฝ่าน้ำท่วมมาตั้งเป็นร้อยกิโลไม่ใช่เหรอ จะมายุ่งกับคนที่แกเคยด่าว่าเหมือนเด็กโปลิโอทำไมล่ะ ถึงแกจะบอกว่าแกลืม แต่ฉันไม่ลืมนะ!

เออ สงสัยวันนี้จะไม่ได้อ่ะแบมแบม”

อ้าว ทำไมอ่ะ…หรือพี่มินท์จะเบี้ยวเค้า” แบมแบมทำปากบู้บี้ กะพริบตาปริบๆ แบบที่มันคงคิดว่าน่ารักน่าเอ็นดูในสายตาคนอื่น

เปล่าเว้ย พี่ต้องไปประชุมโครงการจิตอาสาช่วยน้ำท่วมต่างหาก คือเพชรบูรณ์โชคดีมากที่น้ำมาไม่ถึง แต่จังหวัดรอบๆ เรานี่โดนกันเต็มๆ นะ พี่ก็เลยหารือกับปลัดแล้วก็กำนันว่าพอจะมีทางช่วยเหลือผู้ประสบภัยในจังหวัดใกล้เคียงของเราทางไหนได้บ้าง...”

บ้าละ ฉันมองมินท์อย่างอึ้งๆ

เวลาแค่สี่ปีที่เองนะ ฉันพลาดอะไรไปมากแค่ไหนเนี่ย อะไรทำให้ผู้ชายตรงหน้าที่เคยเป็นเด็กแว้นเกรียนๆ ทำตัวกากๆ กลายเป็นคนที่ไปประชุมกับปลัดกับกำนันเพื่อหารือเรื่องช่วยเหลือคนเนี่ย

ฉันฝันอยู่ใช่ป่ะ งั้นตื่นเหอะ นี่มันมากเกินไปแล้ว!

ที่พี่คิดๆ ไว้ก็คงจะระดมพลอาสาสมัครไปช่วยกันทำกระสอบทราบสำหรับกั้นน้ำ แล้วก็เปิดรับบริจาคเงิน นำสิ่งของจำเป็นไปมอบให้กับผู้ประสบภัย”

มินท์คนเก่าไม่มีวันพูดหรือทำอะไรแบบนี้ เขาเป็นเด็กเสเพล วันๆ เอาแต่ขี่มอเตอร์ไซค์ร่อนไปร่อนมา แถมยังบิดคันเร่งเสียงดังแสบแก้วหู แต่มาวันนี้เขากลับกลายเป็นตัวตั้งตัวตีในการช่วยเหลือคนอื่น กลายเป็นแกนนำจิตอาสาอะไรเทือกนั้นไปแล้วเนี่ยนะ นี่โลกตีลังกาหมุนกลับหัวหรือเปล่าเนี่ย ทำไมคนคนหนึ่งถึงได้เปลี่ยนไปได้มากขนาดนี้

เขาเปลี่ยนตั้งแต่หัวจรดเท้า รวมถึงนิสัยใจคอเลยเนี่ยนะ

ดีๆ เป็นความคิดที่ดีมากเลยมินท์ ยายสนับสนุนเต็มที่! มีอะไรให้ยายช่วยก็บอกยายเลยนะลูก ยายน่ะอยากจะช่วยคนที่เค้าเดือดร้อนบ้าง เห็นข่าวในทีวีแล้วก็สงสารพวกเค้าเหลือเกิน เราคนไทยด้วยกันมีอะไรช่วยกันได้ก็ต้องช่วยๆ กันแบบนี้ล่ะถูกต้องแล้ว”

ได้เลยครับ เดี๋ยวประชุมเรื่องนี้กับทางผู้ใหญ่เสร็จแล้วได้ความยังไงผมจะมาบอกยายอีกทีนะครับ แต่รับรองว่างานนี้ต้องได้รบกวนยายบัวแน่ๆ เพราะเราต้องการแรงสนับสนุนอย่างเยอะเลยล่ะครับ”

เอาไงก็เอากัน ยายเต็มที่!”

หนูก็ด้วยพี่มินท์ มีอะไรบอกได้เลยนะ”

ขอบใจแบมแบมมาก ไว้พี่จะมาบอกอีกทีนะ”

ว้าว ทุกคนช่างมีน้ำใจจริงๆ ฉันล่ะอยากจะปรบมือยาวๆ สักนาที แต่ก็เกรงว่าจะทำให้ตัวเองกลายเป็นจุดเด่นเกินไป ก็เลยก้มหน้าก้มตากินข้าวต่อ แต่แล้วก็เกิดความเงียบแปลกๆ ที่ทำให้รู้อึดอัดยังไงชอบกล พอเงยหน้าก็พบว่าผู้มีน้ำใจทั้งหลายกำลังมองมาทางฉันเป็นตาเดียว อะไรคะ! จะบอกว่าฉันต้องไปเป็นอาสาสมัครด้วยเหรอ ซีเรียสลี่? คำว่าอาสามันคือการไปทำงานโดยสมัครใจไม่ใช่เหรอ แต่ฉันไม่ได้สมัครใจสักหน่อย! ฉันไม่อาสาไปช่วยอะไรทั้งนั้นอ่ะ ไม่เอา!

อุ้ย อย่าเพิ่งเข้าใจผิดนะคะ! คือฉันไม่อยากไปขนทราย เย็บกระสอบอะไรแบบนั้นต่างหาก เดี๋ยวเล็บที่เพิ่งต่อมาก็หักหมดอ่ะดิ มือก็เพิ่งสปามาไม่กี่วันนี้เอง สองมือที่ดูนุ่มนวลอ่อนโยนแบบนี้จะให้ไปขนทรายน่ะเหรอ บ้าไปละ! เมื่อกี้ก็ยกตะกร้าต้นไม้แค่ไมกี่อัน คริสตัลก็หลุดไปหนึ่งเม็ดแล้วนะ แถมไม่มีใครรับผิดชอบด้วย จะให้มันหลุดหมดทุกนิ้วก่อนหรือไงพวกคุณถึงจะพอใจ เอางี้สิ! บริจาคเงินแทนได้มั้ยละ ต้องมีทางเลือกให้สิว่าจะใช้แรงงานหรือจะใช้เงิน

อ่ะแฮ่ม! แล้วเราล่ะบีบี จะปล่อยให้ยายกับน้องไปใช้แรงงานกันสองคนเหรอ”

อ้าว ฉันงงนิดหนึ่ง ฉันไปบังคับยายกับแบมแบมตอนไหนเหรอว่าต้องไปเป็นอาสาสมัคร คือสองคนนี้เสนอตัวไปเองป่ะ

มินท์ ฉันขอช่วยด้วยการบริจาค...”

คำว่า ’เงิน’ หายเข้าไปในลำคอเมื่อสายตาฉันปะทะเข้ากับสายตายาย...มันเป็นความหนาวเหน็บจนฉันมิอาจบรรยายเป็นภาษาใดๆ ได้ ฉันทำได้เพียงอ้าปากพะงาบๆ พูดไม่ออกอยู่หลายวินาที จนสุดท้ายต้องกลับลำ ยอมทรยศต่อความรู้สึกของตัวเอง เพราะถ้าไม่พูดแบบนี้ ยายต้องไล่ฉันออกจากบ้านแน่ๆ แล้วช่วงน้ำท่วมฉันจะไปอยู่ที่ไหนล่ะ ฮือๆ

เอ่อ...ถ้ามีอะไรให้ช่วย...ก็บอกมาละกันนะ อยากช่วย...มากๆ”

น่ารักที่สุด สมกับเป็นหลานของยายจริงๆ แม่คุณเอ๊ย ยายรู้ว่าเราไม่ใช่คนแล้งน้ำใจ ไม่ใช่คนเห็นแก่ตัวที่จะทนดูคนอื่นลำบากโดยที่ไม่ยอมยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือได้หรอก”

ยายสุดที่รักว่าแล้วก็เอื้อมมือมาโยกหัวฉันอย่างรักใคร่ แหมมม! เล่นพูดมาซะขนาดนี้ ถ้าไม่ยอมช่วยก็ต้องรับคำด่าไปเต็มๆ ว่าเป็นคนใจดำผิดมนุษย์น่ะสิคะ

เฮ้ย แล้วพี่บีบีไม่กลัวเล็บพังเหรอ”

เออ สมกับเป็นน้องสาวในไส้ของฉันจริงๆ แต่แกช่วยเบิ่งตาดูคุณยายบัวทองหน่อยซิ ไม่เห็นสายตาเพชรฆาตที่มองมาเหรอ คอพี่สาวแกนี่พาดอยู่บนเขียงแล้วนะ

เรื่องของฉันน่า ยังไงการช่วยคนก็สำคัญกว่าเรื่องเล็บพัง”

โห~

ไง...ประหนึ่งนางเอกมั้ยล่ะพี่แกน่ะ ว่าแล้วก็ก้มมองเล็บสวยๆ ของตัวเองที่เพิ่งทำมานิดหนึ่ง เอิ่ม...คริสตัล Swarovski ของแท้ซะด้วย สิบนิ้วนี่หมดไปตั้งหลายพันนะยะ...กรี๊ดดดดดด!!! (อยากจะคว่ำโต๊ะ ฮือๆๆ)

ขอบใจ ฉันคิดว่าเธอน่าจะมีประโยชน์กับงานอาสาสมัครมากเลยทีเดียวล่ะ”

มินท์พูดยิ้มๆ แต่เล่นเอาฉันท้อเลยทีเดียว นี่คงแพลนจะใช้งานฉันเยี่ยงนางทาส หาทางกลั่นแกล้งสารพัดให้สาสมกับที่ฉันทิ้งเขาไปใช่มั้ยล่ะ เฮอะ! ฉันตั้งใจจ้องหน้ามินท์เพื่อจะส่งสายตาไม่พอใจไปให้ แต่พอเห็นใบหน้าหล่อเหลานั่นกำลังยิ้มอ่อนๆ และมีรอยบุ๋มน้อยๆ ปรากฏอยู่ข้างแก้มนั้น...สมองฉันก็ว่างเปล่าไปชั่วขณะ ได้ยินเสียงวิ้งๆ ดังก้องอยู่ในหู ทุกอย่างเหมือนหลุดออกไปนอกสายตา ยกเว้นแค่มินท์

ไม่ๆๆ

ฉันสะบัดหน้าไปมาก่อนจะรีบก้มหน้าก้มตากินข้าวต่อ คอนเซนเทรดค่ะบีบี เลิกมองๆ กินข้าวไป! กินเข้า...ฮะ...เฮือกก! ปรากฏว่าไม่มีข้าวเหลืออยู่ในจานแล้ว นี่ฉันกินหมดตั้งแต่เมื่อไหร่ ขะ...ข้าวสามทัพพีน่ะนั่นนะ กรี๊ดดด แกต้องอ้วนแน่ๆ เลยบีบี! ใครจะจ้างช้างน้ำโปรโมตอาหารเสริมฮะ คายออกมาเดี๋ยวนี้ TOT

 

 

 

 






 

 

สวัสดีค่า :D

มาทักทายเป็นทางการครั้งแรก ต้องขออภัยที่หายไปเป็นอาทิตย์ เพิ่งกลับจากมาจากญี่ปุ่นค่า พอกลับมาฉลองคอมฯ พังซะงั้น กว่าจะเรียบร้อย ลงโปรแกรมเวิรด์ก็กินเวลามาถึงวันนี้ U_U  ขออภัยทุกท่านนะค้า

เออ ทุกครั้งที่เข้ามาในเพจนิยาย รู้สึกอบอุ่น คือเพลงเพราะอ่ะ 5555 ชอบเพลงนี้ของ ed มาก เพลงนี้มีอิทธิพลมากจนสามารถขับเคลื่อนนิยายของเมให้เปลี่ยนไปจากที่ตั้งใจไว้ในตอนแรก เคยคิดว่าต้องมาแนวแซ่บๆ ร้ายๆ แต่เพลงนี้กล่อมเกลาจิตใจนักเขียนค่ะ 55555+ กลายเป็นค่อนข้างมาทางเรียบๆ ไม่หวือหวา ทำนองเพลง เนื้อร้อง เสียงนักร้องส่งฟีลมาแบบที่อบอุ่นละมุนเหลือเกินนน ประกอบกับเมอยากเขียนเกี่ยวกับเรื่องน้ำท่วมมานานแล้ว ช่างเข้าล็อกอะไรแบบนี้ 55555+

อ่านให้สนุกนะค้า ^___^ คอมเมนท์ตามอัทธยาศัย รู้สึกยังไงบอกกล่าวกันบ้างน้า

 

May112








* แทบัก ในภาษาเกาหลีแปลว่า สุดยอด, สุดยอดมาก เป็นคำอุทานเวลาเห็นอะไรดีๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 77 ครั้ง

983 ความคิดเห็น

  1. #980 New686814123 (@New686814123) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 21:58
    ตามมาจากซีรีย์แล้วมีคนเม้นว่าเอามาจากนิยายได้เหมือนมากอีกอย่างก็เป็นติ่งคริสกะติ่งมุกอยู่แล้วด้วยชอบมากค่ะสนุกมากนางเอกมโนเก่งเวอร์5555+
    #980
    0
  2. #689 truth1999xx (@truth1999xx) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2559 / 22:10
    ชอบมากค่าาเรื่องนี้ อยากได้เป็นรูปเล่มแล้ววรอซื้อเลยค่า รักพี่เมย์เสมอน้าสู้ๆค่า
    #689
    0
  3. #634 BB2 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2559 / 23:09
    ฮือออออ เป็นเรื่องที่รออ่านมากๆ แต่พอรู้ว่าเราจะเปิดอ่านมือก็สั่น มันเรียวแบบมายเรียวอ่ะ ไม่คิดว่ามันจะตรงกับชีวิตได้ขนาดนี้ หน่วงงงงมากกกกกก แต่รอเล่มออก คงเป็นเล่มที่เก็บไว้อย่างดีอีกเล่มและเวลาเปิดอ่านคงต้องทำใจอีกหน่อยๆ5555 ในเลข5มีร้ำตาซ่อนอยู่😂😭
    #634
    0
  4. #344 Nokyung_555 (@Nokyung_555) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2559 / 15:23
    รอนานเหมือนกันนะคะ กว่าเจ้เมย์จะเปิดเรื่องใหม่มาให้อ่านได้ คิดถึงนิยายเจ้มากอ่ะ ปรลิ่มจริมๆT^T
    #344
    0
  5. #340 Blue_River (@nam1997) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2559 / 23:48
    อยากรู้ว่าตกลงมินท์ยังชอบบีบีอยู่มั้ย
    #340
    0
  6. #249 Toy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 17:47
    พี่เมย์ หนูติ่งพี่มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกเลยคะ นี่หนูเพิ่งเห็นว่ามีเรื่องนี้ หนูชอบสไตล์การเขียนของพี่ม้ากมาก มันเรียลดี ไม่เวอวังมีความฮา พระนางแต่ละเรื่องแนวแทบไม่ซ้ำ ฮาสุดก้แว๊นบอยสก๊อยเกิล ยังจะมีติ่งเกาหลีอีก 555555 เอฟซี เอาไปแปดดาวเลยคะ ><
    #249
    0
  7. #227 Kanthapheang Keovilai (@bo123456789) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 23:52
    อยากให้มีเลื้องของเเบบเเบบอะ555อยากอ่านเเนวตี้งเกาหลีจุง
    #227
    0
  8. #225 Linlij (@Linlij) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 เมษายน 2559 / 20:03
    อยากได้หนังสืออะ ชอบบบบ อยากเห็นหน้ามินท์อะ บีบีด้วย สวยหล่อแน่!!! มาต่อนะคร้าาา ^^
    #225
    0
  9. #214 ❥ғaн (@xfah) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 เมษายน 2559 / 18:24
    ชอบมากค่า อยากได้หนังสือมาอ่านเร็วๆ >< รอดูหน้าตาบีบีกับมินท์ที่ปกด้วย
    #214
    0
  10. #210 MaiL-MelodY (@dorathekid) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 16:18
    อยากอ่านต่อมากๆแล้วค่ะ ออกเล่มเร็วๆนะคะพี่เม พลีสสส
    #210
    0
  11. #207 มนุษย์ขี้เพ้อ (@coldy-yong) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 06:49
    หนังสือออกตอนไหนคะ
    #207
    0
  12. วันที่ 9 เมษายน 2559 / 12:22
    สนุกอ่ะ ต่อๆ
    #203
    0
  13. #202 Xiiqweq (@bamimozz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 00:46
    จริงๆแค่4ปีนิสัยคนไม่น่าจะเปลี่ยนไปได้มากขนาดนี้ ถ้าไม่มีแรงจูงใจแบบโคตรๆหรือเป็นคนแบบนี้อยู่แล้วแต่แค่แสดงออกอีกแบบเฉยๆในแต่ก่อน คือมันอเมซิ่งมากกกก อยากรู้ว่าทำไมมินท์ถึงเปลี่ยนไปปป อยากได้หนังสือแล้วด้วย แงงงง
    #202
    0
  14. #201 นิ้ง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 22:33
    โอ้...พ่อหนุ่มชาวไร่ กับสาวใสเมืองกรุง มาโคจรพบกีนจะเกิดอะไรขึ้น!!!!?????



    อ่านสบายคลายเครียดดีท่ามกลางอากาศร้อนตับระเบิดแบบนี้ บรรยากาศมันเป็นสีพาสเทลมินท์ๆยังไงไม่รู้บอกไม่ถูก มันเย็นๆคูลดี สงบใจดีค่ะ พัฒนาการความรักที่ไม่หวือหวาแต่ชัดเจนและมั่นคง จะรออ่านรอซื้อด้วยค่ะ
    #201
    0
  15. #200 สาวกโคนัน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 21:14
    ชักอยากจะเห็นหน้ามิ้นท์แล้วสิ บีบีนางแลดูเป็นคนบ้าๆบอ ไม่ผิดหวังเลยคะ่
    #200
    0
  16. #195 thfn (@thanaporn123) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 14:09
    รอหนังสือเลยค่ะ 55555
    #195
    0
  17. #193 tifg (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 11:21
    น่ารักมากๆเลย ชอบโมเมนต์นี้จัง ธรรมดา ไม่หวือหวา แต่ดูดี 555555555
    #193
    0
  18. #191 Twp_ (@lantana_23) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 10:40
    สนุกมาก5555555555
    #191
    0
  19. #189 Name' (@name14) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 03:22
    นิยายพี่เมย์ไม่เคยผิดหวังจิงๆอ่ะ อ่านแล้วสนุก มีความสุขตลอดเลย รอตอนต่อไปนะคะ
    #189
    0
  20. #188 korntaprit (@korntaprit) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 01:40
    ชอบบรรยากาศของเรื่องนี้มากกกก รอตอนต่อไปค่าาา
    #188
    0
  21. #187 winkling (@winkling) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 01:27
    เรื่องนี้ออกเป็นเล่มเมื่อไหร่หรอคะพี่เม อยากได้หนังสือแล้ว~
    #187
    0
  22. #186 Zee Funz (@funz2008) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 เมษายน 2559 / 00:53
    อยากกกอ่านนแล้วค้าา
    #186
    0
  23. #185 สาริกา/sarika (@cabell) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 23:58
    อยากได้หนังสือแล้ววว ชอบมากกกก
    #185
    0
  24. #182 Why. (@yuinenesc) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 23:01
    กรี้ดมินท์ ทำไมถึงชอบผูชายคนนี้~ ตอบไม่ได้~ แต่รักไปแล้ว~ #มโนคือชนะ ^^
    #182
    0
  25. #181 Function_P (@parn474) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 22:43
    ชอบบบบ อยากซื้อแล้วพี่เมมม
    #181
    0