ฉันสัญญา
ตอนก่อนหน้า ตอนถัดไป

ฉันสัญญา
เกริ่นเรื่อง: ผูกพัน...คิดถึง
9 ต.ค. 50 , View: 1607 , Post : 29



นานมากที่ไม่ได้อัพได
เดือนกว่าได้... ยาวนานเหมือนกันแฮะ 

ตอนนี้ได้กลับมาอยู่ กทม. แล้ว 
ปิดเทอมแล้วหรือเนี่ย.. 
เวลาวิ่งไวจริงๆ 



รูปสไตล์ขาวดำ ให้ความรู้สึกเหงาๆ พิกล 

ไดอารี่คราวนี้บรรยากาศก็เป็นแบบนั้นเลย 

เป็นครั้งแรกที่ทะเลาะกับคนอ่านในเน็ต ตอนแรกกะจะไม่ยอม ให้ตายก็จะต้องได้สวนกลับ
แม้จะต้องบีบคอแล้วให้เขาฟังที่เราอธิบาย ก็จะทำ
เพื่อไม่ให้เข้าใจเราผิด 

แต่คิดไปแล้ว... 
ในสังคมนี้...
มีใครบ้างได้เป็นที่รักของทุกคน... 

คนที่อยู่สูงกว่า เขาเจ็บปวดกว่า 
ยังอยู่ได้ ยังทนได้

เป็นแค่ may112

เรื่องเท่านั้น..ทำไมจะผ่านมันไปไม่ได้ 






กรุงเทพ... ยังร้อนเหมือนเดิม 
ตั้งแต่กลับมาจะกิน จะใช้ จะทำอะไรมันก็สะดวก
ขึ้นห้าง วิ่งเข้าใส่ขนม ของกินที่อดอยากมาแสนนาน

เรื่องที่จะลดน้ำหนัก.. 
ลาขาดไปได้เลย 

ขนาดอยู่ที่หอ ต้องลงมาหาของกิน ลำบากนิดๆ
ตอนนี้ยังไม่ต่างอะไรจากหมูเลย

สงสัยคงไม่มีวันเพียวมั้งเนี่ยกู -_-


 


พอเป็นนักศึกษา ชีวิตไม่ค่อยต่างจากมัธยมอย่างที่คิดเลย 
ไม่ได้มีแค่เรา ที่ต้องจากบ้านเกิดมาไกลแสนไกล 
คนจากใต้สุด...
เหนือสุด.... 
ก็มารวมอยู่ที่นี้ 

เป็นอีกครั้งที่ติดสินใจถูก เลือกที่จะมาเรียนที่นี้ 

คิดว่า คงเจอเพื่อนแท้..ได้สักคนในรั้วมหาลัยนี้

และฝันว่าสักวัน เพื่อนที่คบกันอยู่จะส่งการ์ดงานแต่งมาให้ 
เพื่อนชายจะโทรมาลากไปงานบวชของมัน 
คนรู้จักทั้งหลายแหล่ จะโทรมาบอกว่ามีลูกแล้ว 
หรือจะโทรมาบอก 'กูจบด๊อคเตอร์แล้ว' 

แหม..

อยากมีชีวิตยาวๆ..เพื่อรับรู้...เรื่องราวเหล่านี้จัง 

แต่เมื่อไร...เราก็ตายได้ทั้งนั้น

เพราะฉะนั้นเลยชวนแม่ทำประกันทั้งครอบครัว ฮา...





จะได้เที่ยวแล้ว รู้สึกยังงั้น 
เรียนท่องเที่ยว ได้ไปเหนือจรดใต้ 
อยากมีภาพสถานที่เก็บไว้เยอะๆ 
ชีวิตนึงได้ไปเหยียบที่นั้น ...
ได้ไปหายใจ ได้ไปสัมผัส... 
(ได้เข้าห้องน้ำที่นั้นด้วย ฮ่า)


จำได้ว่าพ่อกับแม่ไม่ค่อยพาไปไหน 
ส่วนใหญ่จะเอาแต่ทำมาหากินซะมากกว่า 
กลางคืนจะนอนกับน้องชายสองคนที่บ้าน 

ไม่เป็นไร.. ก็ยังมีชีวิตอยู่ได้ 
พ่อและแม่...ทำดีที่สุดเพื่อเรา.. 




แต่ถ่ายรูปนู่นนี่มาเยอะแยะเลย
แต่ไม่เคยไปล้างสักที เก็บไว้ดูในคอมซะส่วนมาก

เก็บไปเก็บมา 
คอมพัง... 
..
..

-_-


มีอยู่พักนึง อยากได้นู่น ได้นี่ 
อย่างหนังสือที่ซื้อมาเต็มบ้านเลย น้องก็ไม่อ่าน แม่ก็ไม่ค่อยสน 
เราไม่อยู่...ก็ไม่มีใครแตะ 

ตอนเพื่อนทำสมุดเฟรนชีป ก็ไม่คิดอยากจะทำ
สมุดเล่มนี้...
พอเราตาย ใครจะมาอ่านต่อ..
ลูกเรา หลานเราเหรอ.. ?? (มันจะอ่านลงหรอ)

เผลอๆ มันจะกลายเป็นขยะ... เมื่อหลังเราตายไปแล้วซะอีก

กลายเป็นให้เพื่อนทั้งห้องมาเขียนความรู้สึกดีๆ 
เพื่อให้มันกลายเป็นขยะในอนาคตซะงั้น 
คนอื่นคงไม่เห็นค่า..เพราะ.มันมีความหมายกับเราเท่านั้นนี่นะ

พอคิดแบบนี้แล้วมันสลด...เลยไม่ทำมันซะเลย 

ถ้าคิดถึง..โทรไปดีกว่า นัดกันออกมา 
ใช้เวลาที่ยังมีชีวิต อยู่ด้วยกันให้คุ้มค่า
ใช้สมองและคิดถึงกันให้บ่อย...
เรายังมีความทรงจำ เป็นภาพที่เคลื่อนไหวได้ 

เมื่อเราตาย..มันก็ไปกับเรา 

ไม่ต้องกังวลว่าสมบัติทั้งหลายแหล่จะถูกโยนทิ้งเมื่อไร.. 

โง่มั้ยวะ คิดแบบนี้






อยากไปเที่ยวทะเลอีก ไม่ได้ไปมาจวนจะปีแล้ว 
พอเห็นภาพแล้วชวนให้นึกถึงตอนไปเที่ยวกับเพื่อนสมัย ม.6 
ป่านนี้มันจะเป็นยังไงกันบ้าง 
อยากใส่ชุด ม.ปลายอีก 
อยากเจอทุกคนอีก แล้วถามมันว่า 

'เมิงคิดว่าจะเรียนจบปริญญาตรีมั้ยวะ เพราะกุมองไม่เห็นแววจบเลยวะ ฮ่าๆ??'






ในช่วงเวลานี้.. รู้สึกว่าตัวเองเกลียดคำว่า 'ลาจาก' มาก 
ไม่ว่าจะเป็นคนที่...ไป 
หรือคนที่....อยู่ 

ความเจ็บปวดไม่ต่างกันเลย 

ตอนที่เดินออกจากหอ..มากับเพื่อนคนหนึ่ง ที่กำลังจะไปจากเราแล้ว 
หนึ่งเทอม ที่นอนด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน ทำรายงานด้วยกัน 
ไปเรียนด้วยกัน ทำผมให้กัน... 
มันกำลังจะเป็นอดีตที่หวนกลับมาไม่ได้ 
เป็นได้แค่ความทรงจำเก่าๆ...เหมือนตอนเรียนมัธยม 

ความทรงจำที่แตะต้องไม่ได้... 

แม้เฝ้าเพียรบอกเพื่อนว่าอย่าทิ้งกัน...
สุดท้าย... การเรียนพยาบาลคือความฝัน และความต้องการของแม่ 
เราทำได้เพียงเคารพการตัดสินใจของเพื่อน
และนี่..จะเป็นช่วงเวลาสุดท้าย...ที่เราจะอยู่ด้วยกัน 

อัง..ล้างจานให้เป็นครั้งสุดท้าย 
อัง..ช่วยเก็บห้องให้เป็นครั้งสุดท้าย 
อัง...ซื้อข้าวขึ้นมาให้เป็นครั้งสุดท้าย 
อัง..ไปสอบด้วยกันเป็นครั้งสุดท้าย 

ตอนแรกคิดว่า..ไม่เป็นไรเลย
เพื่อนไปในทางที่ชอบ ..ที่สมควรกับอนาคตแล้ว

แต่พอถึงวันสุดท้ายจริงๆ ความผูกพันก่อขึ้นอย่างเหนียวแน่น 
ทำให้วันนี้เป็นวันที่กลับกรุงเทพอย่างยากกลำบาก

เข็นกระเป๋าออกมาจากห้องด้วยใจที่โหวงเหวง 
พอได้ยินคำพูดว่า 'เฮ้ย ห้ามร้องไห้นะ'

เราก็ร้องไห้ออกมาและกอดมันไว้แน่น 
น้ำตาของพวกเราไหลออกมา..

สุดท้ายแล้ว..
สุดท้ายจริงๆ 

พอเดินมาถึงหน้าประตูหอใหญ่.. 
แต่ละก้าว..ทำให้หวนคิดถึงเรื่องเก่า 
ทางเข้า-ออกหอนี้... จะเป็นทางสุดท้ายที่เราเดินไปด้วยกัน 
อีกกี่ปี...ที่เราจะได้พบกันอีก 

แม้อยากจะพูด ขอให้โชคดี ขอให้มีความสุข...ก็พูดไม่ออก 
เสียงสะอื้นมันกลบไปหมด 
ได้แต่บอกมันว่า..ให้โทรมาบ้าง 

กอดมันครั้งสุดท้าย แล้วรีบลากกระเป๋าออกมา 
ไม่ยอมหันกลับไปอีก

ไม่อยากเห็นคนที่ยืนส่งร้องไห้
ไม่อยากเลย 


เวลา...นำพาทุกอย่างมา 
เวลา...นำพาทุกอย่างไป 


เราจะได้เจอกันอีกใช่มั้ยอัง.. 

เราจะได้พบกันอีก... ใช่มั้ย? 




รูปสุดท้ายของเรา...

แต่จะไม่ใช่ท้ายสุด...

ฉันสัญญา 




Good Bye (Scat)


แฟนคลับ [257]
Add เป็นแฟนคลับ Blog นี้

แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม



  • C o m m e n t
  • 1

    1 บอกว่า :
    โฮ~! เจ๊ ซึ้งอ่ะ TT^TT กินใจมากๆเลยค่ะเจ๊เม

    นู๋คงพูดอะไรไม่ได้มากอ่ะ เพราะนู๋ก็เศร้าเหมือนกันถ้าต้องจากเพื่อนไป

    ถึงไม่ได้เจอแต่ก็มีความทรงจำดีๆให้กันนะคะ ^^

    และความทรงจำนั้นจะทำให้ มิตรภาพของเราอยู่ตลอดไปค่ะ

    เป็นกำลังใจให้เสมอ จุ๊บๆ >3<
    9 ต.ค. 50 / 12:29

    2 บอกว่า :

    พี่เม ซึ้งๆๆ 

    ท่าทางพี่เมจะรักเพื่อนคนนี้มากเลยเนอะ

    ยังไงก้ขอให้ได้เจอเพื่อนอีกละกาน

    มีความสุขมากๆนะเคอะ


    9 ต.ค. 50 / 13:03

    3 บอกว่า :
    ซึ้งๆๆๆ คำว่า ลาจาก เนี่ย เปนจุดเริ่มต้นของคำว่า เสียใจเลยเนอะ

    9 ต.ค. 50 / 14:35

    4 บอกว่า :
    ซึ้งจริงๆค่ะเจ๊เม

    ไม่เคยชอบการลาจากเลย

    เวลา...นำพาทุกอย่างมา
    เวลา...นำพาทุกอย่างไป

    ซึ้งโคดดดดด

    สู้สู้น่ะค่ะพี่เม

    พี่เมปิดเทอมแล้ว  เย้ๆๆๆ
    9 ต.ค. 50 / 16:12

    5 บอกว่า :
    มาซะเศร้าเชียว...

    ตอนแรกเห็นบอกจะอัพได นึกว่าอัพรีบตุลาเทคแคร์ -_-

    แกจะทำนักอ่านประสาทกันหมดเม -_-!!!

    สู้ตาย...

    ฉันไม่ค่อยมีเพื่อนว่ะ คบกันจริงๆจังๆไม่กี่คน ก็...สามคนได้มั้ง =[]=!

    รักกันดี ไม่วุ่นวายดี ชอบ โฮ่ๆ

    สู้ๆ 

    PS.   * ~ The Sweetie NeighbourS เติมรักใสให้หัวใจสีชมพู ~*
    9 ต.ค. 50 / 18:35

    6 พิมาลินย์ บอกว่า :
    ซึ้ง T^T

    จะร้องไห้อ่ะ โฮๆๆ
    10 ต.ค. 50 / 00:19

    7 LUCKY...LUCKY บอกว่า :
    ซึ้งมากๆ พี่เม น้ำคนนี้ขอยอมรับ  จาก Night mare
    10 ต.ค. 50 / 16:52

    8 บอกว่า :

    อ่านไดอารี่เจ๊แล้ว..ทำให้คิดได้ว่าปีนี้หนูอยู่ม.3แล้ว

    เพื่อนที่จะไปเรียนต่อที่อื่นมีเยอะ มาคิดดูแล้ว..ก็เศร้าเหมือนกัน

    เพื่อนที่เคยหัวเราะ เคยร้องไห้ เคยทำอะไรมาร่วมกัน มันต้องไปที่อื่น คิดแล้วเศร้า

    ก็เป็นกำลังใจให้เจ๊เมนะคะ..เจ๊เมต้องได้เจอกับเพื่อนเจ๊อีกแน่นอน

    (^^)


    PS.  ความรักเป็นสิ่งที่ดี แต่บางทีมันก็เหมือนปีศาจร้าย
    11 ต.ค. 50 / 08:54

    9 บอกว่า :

    เป็นครั้งแรกที่ทะเลาะกับคนอ่านในเน็ต ตอนแรกกะจะไม่ยอม ให้ตายก็จะต้องได้สวนกลับ
    แม้จะต้องบีบคอแล้วให้เขาฟังที่เราอธิบาย ก็จะทำ
    เพื่อไม่ให้เข้าใจเราผิด 

    แต่คิดไปแล้ว... 
    ในสังคมนี้...
    มีใครบ้างได้เป็นที่รักของทุกคน... 

    คนที่อยู่สูงกว่า เขาเจ็บปวดกว่า 
    ยังอยู่ได้ ยังทนได้

    เป็นแค่ may112

    เรื่องเท่านั้น..ทำไมจะผ่านมันไปไม่ได้ 


    โฮๆๆๆๆ T-T ใช่เลย ประโยคนี้โดนใจพี่มากมาย
    เคยคิดเหมือนกันว่าต้องจัดการให้ตายกันไปข้าง แต่พอมาคิดไปคิดมา คนเราก็ต้องมีแบบนี้แหละ พี่เลยใช้คำเดียวเท่านั้นว่า "ช่าง...."
    คำนี้คำเดียวแล้วทุกอย่างจะดีเองจริงๆ ฮ่าๆๆ

    อ่านไดของน้องเมแล้วนึกถึงเพื่อนๆ ที่จากกันไปนานจัง

    ตั้งใจเรียนนะคะ สู้ๆๆ จ้า


    PS.  • • ฝากนิยายเรื่อง"เพลิงเสน่หา" วางแผงแล้ว~~ • • เรื่องที่กำลั
    11 ต.ค. 50 / 10:06

    10 บอกว่า :

    พี่โอ๋ก็ไม่ค่อยชอบบรรยากาศเศร้าๆ อย่างนี้เท่าไหร่เลย
    ตอนจบมัธยมต้องแยกกับเพื่อนนี่ร้องไห้บ้านแตกไปเลย เอาน้ำตาจากไหปลาร้าที่ไหนมาร้องก็ไม่รู้
    แต่ก็เป็นกำลังใจให้น้องเมนะคะ


    PS.  ฝากผลงานให้อุดหนุนกันหน่อยนะคะ ^^" ออกกับ สนพ. แจ่มใสเดือนตุลาคมนี้ ^O^!! เรื่อง "PAPARAZZI ปฏิบัติการนี้จารชนหัวใจ"ลองอ่านตัวอย่างได้ที่นี่ค่ะhttp://my.dek-d.com/hideko_chan/story/view.php?id=112021
    11 ต.ค. 50 / 10:12

    11 บอกว่า :
    เศร้าจังเลยอ่ะพี่เม
    11 ต.ค. 50 / 11:22

    12 prim-prim บอกว่า :

    สู้ๆพี่เม สู้ต่อไป


    PS.  มาดูหน่อยนะ งิงิ >< ^ ^ ^O^ ไม่มาดูเสียใจน้าเนี่ย~ TT_TT
    11 ต.ค. 50 / 14:25

    13 Foamza บอกว่า :

    ซึ้ง..
    อ่านแล้วโฟมไม่อยากจบมอปลายเลยแฮะ


    PS.  เด็กเลว.. =_=
    11 ต.ค. 50 / 14:39

    14 บอกว่า :
    ซึ้งอ่ะ เส้าด้วย สู้ต่อไปนะเจ๊เม
    11 ต.ค. 50 / 16:26

    15 บอกว่า :

    ซึ้งมากเจ๊
    สู้ๆๆๆ


    11 ต.ค. 50 / 16:26

    16 ศึกป่วนฟ้า บอกว่า :
    เจ๊เมเรียนจบได้ปริญญา 2 ใบแน่นอน
    สู้ๆนะค่ะเจ๊
    อยากเห็นหน้าเจ๊อ่ะ
    เพราะไม่มีโอกาสได้ไปงานหนังสือ
    11 ต.ค. 50 / 16:38

    17 บอกว่า :

    มาซะซึ้งเลย
    ไม่ว่าจะยังไงคำว่าเพื่อนก็คือคำว่าเพื่อน
    เพื่อน หมายถึงทุกสิ่งทุกอย่าง
    วันวานไม่สามารถหวนกลับมาได้
    เเต่ความทรงจำก็จะอยู่กะเราไปตลอดกาล


    PS.  การรักใครซักคนนึงเเล้วเค้าไม่สนใจมันเจ็บมากมาย ดังนั้นเราควรรักคนที่เรารักจะดีกว่า
    11 ต.ค. 50 / 18:21

    18 f3cq33f บอกว่า :
    เพื่อนจะอยู่ในความทรงจำของเราตลอดไป สู้ๆนะคร้า
    PS.  http://my.dek-d.com/playya/story/view.php?id=309979 ฝากฟิคหน่อยนะค่ะ-.,-"
    11 ต.ค. 50 / 18:31

    19 บอกว่า :

    อยู่มอ6เหมือนกัน

    ไม่อยากต้องไปเรียนที่อื่นเลย อยากอยู่บ้านเรา

    ที่ไหนจะสบายเท่าบ้าน  มันไม่มีอ่ะ

    แต่ก็จำเป็นTOT

    แต่ก็คิดเหมือนกันว่าเราจะอยู่ได้เหรอ  คนเดียวเนี่ย


    11 ต.ค. 50 / 20:53

    20 บอกว่า :

    บอกได้คำเดียวค่ะ

    ว่า...ซึ้ง T_T


    PS.  ขอบคุณ ขอบใจ ขอบพระทัย Thank you
    11 ต.ค. 50 / 20:53

    21 บอกว่า :

    มีหลายครั้งที่ชีวิตเราต้องพบการจากลา 
    แต่อาจมีโชคชะตาให้เราได้พบกันอีก
    ใครจะรู้วันพรุ่งนี้
    ใครจะรู้วันมะรืนนี้
    ใครจะรู้วันมะเรื่องนี้
    ใครจะรู้พรุ่งนี้ของมะเรื่องนี้
    ใครจะรู้มะรืนของมะเรื่องนี้
    ใครจะรู้มะเรื่องของมะเรื่องนี้
    (เอะ ชักจะเยอะไปแล้ว =_= )


                 ชีวิตยังอีกยาวไกล             แม้เศร้าใจหรือสุขสม
                เปรียบเรื่องร้ายเป็นเช่นลม      หรือก้อนหินที่จมน้ำหายไป
                จำเรื่องวันดีๆที่เคยพบ            เพื่อนที่เคยคบนั้นอยู่ที่ไหน
            ถ้าหากยังมีลมหายใจ 

    11 ต.ค. 50 / 22:32

    22 บอกว่า :

    อ่านมาถึงข้างล่าง
    ร้องไห้เลย  เศร้าเกิน  ซึ้งเกิน
    รู้เลยว่าเป็นแบบไหน

    สู้ๆนะพี่เม


    PS.  แม้เธอจะมีใครไม่สำคัญ แค่เพียงเธอมองมาที่ฉัน เท่านั้นก็พอใจอยู่ภายใน แม้เธอจะมีใครไม่สนใจ แม้ความเป็นจริงจะเป็นเช่นไร ไม่รู้..แค่มีเธออยู่ในใจ
    11 ต.ค. 50 / 23:07

    23 บอกว่า :
    แต่ยังไงพี่เมก็ยังมีเพื่อน น้องๆ ในเด็กดีที่ให้กำลังใจอยู่นะค่ะ
    กุ๊กก็ยังเป็นเพื่อนพี่เม
    ถึงพี่เมไม่รู้จักก็ตาม
    PS.  ใครชอบนิยายของพี่ๆ แจ่มใส ก็ช่วยโพสลงความเห็นกันหน่อยนะ ส่วนตัวเราชอบพี่ may112 มากที่สุด กับพี่ วี3 จ้า
    12 ต.ค. 50 / 11:38

    24 บอกว่า :

    เส้าจังค่ะพี่เม โชคดีนะคะพี่อัง จุ๊ฟๆ
    TC.ค่ะพี่เม


    18 ต.ค. 50 / 18:54

    25 บอกว่า :

    อืมม์ เศร้าจริงงิ T-T

    หนูก็อยู่ม.3แล้วอ่า เพื่อนก็โคตรรักมันเลย เพราะเคยผ่านเหตุการณ์ดีๆร้ายๆด้วยกันมาเยอะ
    พี่อย่าเศร้าไปเลยค่ะ ความทรงจำก็มีค่าเสมอ ^^


    PS.  >>&#9829;~Love class11ssm32~&#9733;
    19 ต.ค. 50 / 18:21

    26 บอกว่า :
    อ่านแล้วจะร่ำไห้ T^T โดนมากตรงที่บอกว่า หวังว่าจะมีคนโทรมาบอกว่า มีลูกแล้ว แต่งงานแล้ว หรือบอกว่าจบด๊อกเตอร์แล้ว
    PS.  ๐oOอย่าวางใจใช้อดีตเป็นตัวสร้างอนาคต แต่จงใช้อนาคตเป็นตัวลบล้างอดีตทิ้งไปOo๐
    23 ต.ค. 50 / 12:58

    27 บอกว่า :
    ซึ้งงงงงงงงงงง~~~~

    ความจิงก้อพึ่งจะจากเพื่อนเก่ามาไม่นาน

    มีไม่กี่คนที่ยังคงติดต่อกันอยุ่แต่ก้อนานๆครั้งอ่านะ

    แอบน้อยจัยเปนบางทีเพราะคิดว่าคงไม่มีคัยคิดถึงเราเลย

    ขอบคุนกับประโยคเด็ดๆที่ว่า "เวลานำพาทุกอย่างมา  เวลานำพาทุกอย่างไป"

    23 ต.ค. 50 / 21:32

    28 บอกว่า :

    ซึ้งอ่า...อ่านะ ไว้ไปเยี่ยมกันเเล้วกันนะคะพี่เม
    พอเจอกันทีก็ทำทุกนาทีให้มีค่า เเล้วเราก็จะไม่เสียใจ จริงมั้ยคะ ^^ 
    หุหุ...ความรู้สึกของการจากลาน่ะ ไหมไม่เคยสัมผัสหรอกนะคะ
    เเต่ไหมก็มั่นใจว่า...ไหมพร้อมที่จะสัมผัสเมื่อถึงเวลา
    เเล้วไหมจะทำวันนั้นให้มีค่าที่สุดเลยค่ะ ^^ ทุกนาทีมีค่า..เพราะเราไม่รู้ว่าจะตายเมื่อไหร่ T^T
    ถ้าตายไปจริงๆ..เราก็หมดห่วงเเล้วว่า...ทุกนาทีที่เราอยู่นั้น 
    เราได้ทำให้ใครๆมีความสุข...ทำให้ชีวิตมีค่า...ถึงต้องไปก็ไม่เสียดายที่เกิดมา...
    ไม่เสียชาติเกิด..ที่เกิดมาเป็น"ไหม"คนนี้


    11 ธ.ค. 50 / 18:41

    29 บอกว่า :
    เจ้เมย์ขา


    แล้วกะโปรงกลีบรอบได้ป่ะ


    รักเจ้จัง


    เจ้น่ารักสุดๆคร่ะ



    อยากไปอยุมน.
    6 มิ.ย. 52 / 11:54

    1

    ตอนก่อนหน้า ตอนถัดไป

      C O M M E N T   B o X

    อยากบอกว่า :

    ลงชื่อ
    พิมพ์ตัวเลข

    My Blog
    56
    Comments
    2959
    Fanclub
    257


        Blog ที่ผ่านมา


    ดู Blog ทั้งหมด


        Favorite Blog
    เก็บรายชื่อ Blog ที่เราชอบมากๆ


         อัพเดท 18 พ.ย. 58

         อัพเดท 7 เม.ย. 56

         อัพเดท 8 ก.ค. 54

         อัพเดท 26 ม.ค. 54

         อัพเดท 10 พ.ย. 53

         อัพเดท 22 ก.ย. 52