[Yaoi] Money Addict ผมมีค่า ต้องกล้าจ่าย! [Boy's Love]

ตอนที่ 34 : ตอนที่ 32 คำแนะนำจากเด็กกาม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26,759
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,100 ครั้ง
    8 ส.ค. 61


ตอนที่ 32 คำแนะนำจากเด็กกาม

 

 

 

เฌอแตม

 

            “ไอ้แตมๆ มึงสรุปชีทสอบให้กูหรือยัง”

 

            ตุบ

 

            “เอาไปซีฯได้เลย”

 

            “หืม ทำไมมึงใจดีจังวะ”

 

            ผมไม่เข้าใจว่าไอ้เคอร์จะตกใจอะไรนักหนา เมื่อมันถามหา ผมก็ล้วงเอาชีทที่เกร็งข้อสอบไว้แล้วโยนลงกลางโต๊ะ จากนั้นก็หันไปสนใจโทรศัพท์มือถือในมืออีกครั้ง

 

            “ทุกทีมึงต้องด่ากูก่อนไม่ใช่หรือ”

 

            “ด่าไปแล้วได้อะไร สุดท้ายก็ทำให้มึงอยู่ดี” ผมว่าปัดๆ เพราะกำลังรอคำตอบจากอีกฝ่ายอยู่

 

            “เฮ้ยๆๆๆ ชีทเกร็งข้อสอบไอ้แตมว่ะ กูขอ...”

 

            ผัวะ!

 

            “ใครจะเอาคนละห้าสิบ จ่ายสด งดเชื่อ เพราะไม่จ่ายก็ไม่ต้องเอา” ก่อนที่เพื่อนคนหนึ่งจะคว้าชีทบนโต๊ะไป ผมที่แม้จะใจจดใจจ่อกับมือถือก็ตีผัวะลงกลางชีทสรุป จนมันชักมือหนีแทบไม่ทัน จากนั้น ผมก็กวาดสายตามองทุกคนที่เริ่มเข้ามารุมเมื่อใกล้สอบปลายภาค

 

            ผมไม่ได้มั่นใจในตัวเองเกินไป แต่ใครที่ได้สรุปของผมไปคะแนนสวยทุกคน ไม่เชื่อดูไอ้เคอร์ที่วันๆ ไม่ค่อยจะเรียน เอาแต่สัปหงกกับทำตัวเป็นพ่อทานตะวันโปรยยิ้มให้คนทั้งมหาวิทยาลัยสิ มันได้ชีทผมทั้งนั้นถึงผ่านมาแบบสวยๆ

 

            “โหย ใครว่าไอ้แตมใจดีขึ้นวะ งกเหมือนเดิม”

 

            “กูเปล่าบอกว่ามันใจดีขึ้น กูแค่บอกว่าเดี๋ยวนี้มันดูสวย เอ็กซ์ เซ็กซี่ต่างหาก”

 

            “สัส!” ผมเหลียวไปด่าเพื่อนอย่างเคืองๆ ใครสวย ใครน่ารัก และใครเซ็กซี่! ไม่ต้องมามองกูเลย พี่ไคยังไม่ชมกูสักคำ!

 

            “โหย ด่าทีหน้ามึงหมดสวยเลยว่ะ”

 

            “อย่างมึงน่ะเกลือเรียกพี่”

 

            “เออ กูงก กูเค็ม แล้วพวกมึงจะเอามั้ย”

 

            “เอา!” พวกมันก็ตอบเป็นเสียงเดียวกัน แต่ไอ้เคอร์ก็เป็นคนที่ดึงชีทออกจากมือผม แล้วว่าขำๆ

 

            “แต่กูได้ฟรีคนแรก”

 

            “เออ ก็มึงแฟนมันนี่” เพื่อนคนอื่นเริ่มโอดครวญ แต่ผมไม่สนใจ เพราะเป็นหน้าที่เพื่อนสนิทแล้ว

 

            “แล้วกูก็กำลังทำหน้าที่แฟนที่ดี เอ้า ใครจะเอาชีทสรุปไอ้แตมมาต่อแถว จ่ายมาคนละห้าสิบ ไม่รวมค่าซีร็อกซ์ กูให้เวลาแค่ครึ่งชั่วโมง เพราะเดี๋ยวคิวซีร็อกซ์ยาว” พอถึงปลายภาค ไอ้เคอร์จะทำหน้าที่เก็บเงินแทนผม เพราะมันเป็นคนเอาสรุปผมไปฟรีๆ

 

            เพื่อนหลายคนก็บ่นไปตามเรื่อง แต่ก็มาต่อแถวลงชื่ออยู่ดี

 

            “ว่าแต่มึงทำไรวะแตม คุยกับพี่ไค?” ไอ้เคอร์ก็ยังยื่นหน้ามามองอย่างสนใจ จนผมรีบเอามือเบี่ยงหลบ

 

            “เปล่า ไม่ใช่พี่ไค พี่ไคไม่ชอบพิมพ์คุยยาวๆ”

 

            ส่วนใหญ่ก็ตอบสั้นกุดเป็นตออยู่แล้ว คิดหรือว่าเขาจะมานั่งคุยเป็นวรรคเป็นเวรกับผมมาตั้งแต่เช้า เป็นคนอื่นต่างหาก จนไอ้เคอร์ตาโต ก่อนที่จะหัวเราะอย่างชอบใจ

 

            “เพื่อนกูพัฒนาซะด้วย”

 

            “อะไรของมึง”

 

            “ก็แหม เดี๋ยวนี้หัดนอกใจนะ ทั้งที่เพิ่งจะพ้นวัยกระเตาะแท้ๆ” ไอ้เคอร์ทำตาวิบวับ จนผมถลึงตาใส่มันไปที

 

            “นอกใจเหี้ยไรล่ะ กูกำลังขอปรึกษาผู้เชี่ยวชาญต่างหาก”

 

            “ใคร? ไม่ปรึกษากูล่ะ” มันทำหน้าแปลกใจ ขยับเหมือนจะเข้ามาดูให้ได้ แต่ผมก็ยันหน้ามันออกไป

 

            “ไม่ คนนี้ประสบการณ์เยอะกว่า” ผมไม่บอกมันหรอกว่าที่ปรึกษาของผมอายุน้อยกว่าพวกเราตั้งสองปี

 

            อืม หลังจากที่เจอกับพี่ป้อง ผมได้ก็ที่ปรึกษามา 1 ea จะใครล่ะ ก็น้องกั๊กไง

 

            แฟนของพี่ป้องมาขอแลกไลน์กับผม ตอนแรกก็แค่ทักทายกัน แล้วน้องกั๊กก็เริ่มเล่าเรื่องของพี่ป้องกับพี่ไคให้ฟังหลายๆ เรื่อง ผมถึงกับขำเลยว่าน้องกั๊กก็เคยไม่ชอบขี้หน้าพี่ไคมาก่อน ถึงขั้นเกือบจะวางมวย แต่คุยไปคุยมาก็เข้าเรื่องอย่างว่าได้ไงก็ไม่รู้ น้องกั๊กเขาก็ค่อนข้างเปิดเผย เขาว่าเขาไม่มีใครคุยเรื่องแบบนี้ได้ตรงๆ เห็นว่าผมเป็นแฟนกับพี่ไคแล้วก็เลยคุยให้ฟัง

 

            ทว่าพอน้องกั๊กถามว่าผมเคยยั่วพี่ไคมั้ย ผมก็จนปัญญาจะตอบ

 

            อย่าว่าแต่ยั่วเลย พอพี่ไคไม่ขอ ผมเองก็เริ่มไม่ถูก พอผมตอบไปตรงๆ น้องก็ดูงุนงงมาก สวนว่าเรื่องบนเตียงมันเป็นเรื่องปกติของคนเป็นแฟนกัน ถ้าอยากทำก็ไม่เห็นแปลก กับแฟนเราเองอยากทำเมื่อไหร่ก็ขอ ยากตรงไหน ทำเอาผมงี้หน้าร้อนผ่าวๆ ยามที่อ่านข้อความตาโต

 

          ยากสิ พี่ไม่ได้กล้าขนาดจูบปากแฟนต่อหน้าคนอื่นนะ!

 

            ผมแค่คิด ไม่กล้าพูดหรอก ไปๆ มาๆ จากที่คุยเรื่องแบบนั้น กลับกลายเป็นว่าผมกลับขอคำปรึกษาน้องกั๊กได้ไงไม่รู้ นี่ก็กำลังถามไปว่าแล้วทำยังไงที่จะส่งสัญญาณว่าอยากทำนะ แบบที่ไม่ต้องพูด เพราะเริ่มก่อนก็อาย น้องกั๊กก็เงียบไปพักใหญ่ ผมเลยรอคำตอบอยู่นี่ไง

 

            นี่อุตส่าห์ทำใจกล้าถาม ก็ต้องอยากได้คำตอบสิวะ

 

            น้องกั๊กบอกว่าเขากับพี่ป้องทำกันแทบทุกวัน ผมนี่อาทิตย์ละครั้งก็เก่งแล้ว

 

            ติ๊ง

 

            ทันใดนั้น โทรศัพท์ก็ส่งเสียงจนรีบก้มหน้าไปดูจนตาแทบชิดจอ แล้วพบว่าน้องกั๊กตอบมาแล้ว

 

            กั๊ก: ผมไปถามพี่ป้องแล้ว พี่ป้องบอกว่าลองใส่เสื้อผ้าแสดงสัญญาณให้ดูสิว่าวันนี้ทำได้

 

          ไหงถามพี่ป้องล่ะ!!!

 

            ผมนี่ตาโต พิมพ์ยิกๆ ว่าเรื่องไปถึงหูพี่ป้องได้ยังไง

 

            กั๊ก: ก็ผมไม่รู้นี่ ทุกทีอยากก็ขอ ลูบๆ คลำๆ พี่ป้องก็ทำให้แล้ว เลยถามพี่ป้อง เอาน่า ผมให้พี่ป้องปิดเป็นความลับจากพี่ไคแล้ว แต่อันนี้ไม่ได้ถามนะ จากประสบการณ์ล้วนๆ พี่แตมลองใส่เสื้อพี่ไคสิ ไม่ใส่กางเกงข้างล่าง ผมลองแล้ว ได้ผลชัวร์

 

            “ฮือออออ”

 

            โป๊ก โป๊ก โป๊ก!

 

            “เฮ้ย แตม มึงเป็นอะไร” ทันใดนั้น ผมก็กดล็อกโทรศัพท์ ยกสองมือปิดหน้า แล้วเอาหน้าผากกระแทกโต๊ะหลายที จนเพื่อนสนิทร้องถามอย่างตกใจ ส่วนผมน่ะหรือ

 

            “อย่าเพิ่งยุ่งกับกู กูอาย”

 

            ท่าทางงานนี้จะล่มตั้งแต่ยังไม่เริ่ม ให้ผมเอาเสื้อพี่ไคมาใส่เนี่ยนะ แล้วไม่ใส่กางเกงข้างล่างอีก นี่คิดจริงหรือว่าผมจะทำได้ อย่างผมเนี่ยนะ นี่ผมยังสงสัยเลยว่าก่อนหน้านี้ที่ทำกันครั้งแรกมันเริ่มได้ยังไง ผมเอาความกล้าจากไหนไปขอให้พี่ไคทำ

 

            หรือผมจะขอคำปรึกษาผิดคนหรือเปล่า!

 

.........................................

 

            เลือกกุนซือผิดจะกลายเป็นคิดผิดจนตัวตายหรือเปล่านะ

 

            ต็อก ต็อก ต็อก...

 

            ผมกำลังยืนอยู่ในครัว หั่นแครอทให้เป็นชิ้นพอดีคำ แต่กลับรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ที่ต้นขายังไงไม่รู้ เพราะรับรู้ได้ว่ามีใครอีกคนมายืนมองจากด้านหลังได้พักใหญ่ๆ แล้ว

 

            ผมได้ยินเสียงประตูห้องทำงานพี่ไคเปิดแล้วก็ปิด จากนั้นก็ได้ยินเสียงคนมายืนอยู่ด้านหลัง แต่พี่ไคก็ไม่เอ่ยทัก จนไม่รู้ว่าที่ตัดสินใจทำตามที่น้องกั๊กบอกแล้วเป็นเรื่องถูกหรือผิด ซึ่งอย่าคิดนะว่าผมจะกล้าไปคว้าเสื้อผ้าพี่ไคมาใส่

 

            น้องกั๊กทำได้เพราะเขาสูงแค่ติ่งหูพี่ป้อง เอาเสื้อพี่ป้องมาใส่ ชายเสื้อก็ยังคลุมต้นขา ส่วนผมสูงกว่านั้นตั้งมาก ถ้าใส่จริง ไอ้หลวมก็คงหลวมโพรกล่ะ แต่คงไม่โผล่แค่แก้มก้น น่าจะเห็นหมดทั้งหน้าหลัง จนผมต้องเลือกอย่างอื่นที่เรียกว่าสุดๆ ในความคิดของผมแล้ว

 

            กางเกงขาสั้นที่แม่เอามาให้ไง

 

            นับตั้งแต่วันที่พี่ไคบอกว่ามันสั้นไป ผมก็ไม่ได้คว้ามันมาใส่อีก กระทั่งครั้งนี้

 

            ผมไม่รู้ว่าผมทำตัวหน้าด้านไปหรือเปล่าที่ทำท่าอยากทำขนาดนี้ แต่...ครั้งล่าสุดมันสักพักแล้วนะ

 

            น้องกั๊กกระซิบบอกผมมาว่าพี่ไคมองผมเป็นนางฟ้า เขาเลยไม่ค่อยกล้าแตะต้องเท่าไหร่ ไม่รู้ใครเอาความคิดนี้ไปยัดเยียดให้ ผมก็คนนะ มีความรู้สึก ยิ่งอยู่ห้องเดียวกับแฟน นอนข้างกัน รู้ว่าแฟนอยากทำจนตรงนั้นตั้งขึ้นมา แต่ก็ไม่ยอมทำ มันก็อัดอั้นเหมือนกัน

 

            แล้วนี่พี่ไคจะมองอีกนานมั้ย!

 

            “เฌอแตม”

 

            เฮือก!

 

            ผมงี้สะดุ้งจนขาสั่น เกือบจะทำมีดบาดตัวเอง แต่ยังตั้งสติได้ พึมพำรับ

 

            “ครับพี่ไค” ผมวางมีดก่อนที่จะทำบาดตัวเอง แล้วทำเป็นง่วนหยิบของออกจากตู้เย็น

 

            หมับ

 

          เฮ้ย!

 

            ผมงี้สั่นพั่บๆ เมื่อจู่ๆ มือใหญ่ก็วางแปะที่ต้นขา ร้องลั่นในใจ วูบไปทั้งตัว อาจจะเพราะมือพี่ไคค่อนข้างเย็น พอแตะลงมานี่เกือบจะร้องออกไปแล้ว

 

            “สั้นไปนะ” พี่ไคบอกด้วยน้ำเสียงไม่ชอบใจเท่าไหร่ จนอาการสะดุ้งเปลี่ยนเป็นใจเสีย เหลือบไปมองหน้าเขาแล้วพบว่าพี่ไคหน้านิ่วคิ้วขมวด จ้องเอาๆ ที่ขาผม มือก็กดๆ ลูบๆ วัดชายกางเกงกับต้นขาหลายที ทำเอาอยากวิ่งไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแบบทันทีทันใด

 

            “ก้มทีเห็นไปถึงร่องก้น”

 

          ก็ใส่ให้พี่ดูนั่นแหละ!

 

            ผมหน้าร้อนผ่าว ตัวแดงเป็นกุ้ง

 

            “อย่าใส่ไปข้างนอกนะ ขอร้อง” พี่ไคเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด เหมือนกลัวว่าจะมายุ่งเรื่องส่วนตัวผมมากเกินไป แต่จ้างให้ผมก็ไม่กล้าใส่ออกข้างนอกหรอก จนได้แต่ตอบเสียงเบาไม่ต่างจากเสียงกระซิบ

 

            “แตมใส่อยู่บ้านอย่างเดียว”

 

            “อย่าใส่เลย”

 

            “ทำไมล่ะ” ผมเหลียวกลับไปมองหน้าคนที่ยังยุ่งวุ่นวายกับชายกางเกงผม และนั่นก็ทำให้พี่ไคถอนหายใจด้วยท่าทางลำบากใจ ก้มลงมองบางอย่าง จนผมต้องมองตามสายตา และชัดเลย

 

            “ฉันจะทนไม่ไหวเอาน่ะสิ”

 

            เป้ากางเกงของพี่ไคตุงขึ้นอย่างเห็นได้ชัดจนกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เหลือบกลับมามองหน้าเจ้าของอีกครั้งที่ดูจะข่มกลั้นอารมณ์น่าดู และนั่นก็ทำให้ผมสูดหายใจลึกๆ บอกด้วยน้ำเสียงเบาหวิวกว่าเดิม

 

            “พี่ไค แตมบอกแล้วว่าใส่แค่ในห้อง แล้วพี่ไคไม่คิดหรือว่า...แตมใส่ให้ใครดู” นี่บอกใบ้สุดความสามารถแล้วนะ ถ้าอีกนิดเดียวก็จะตะโกนใส่หน้าว่ามาทำกันเถอะแล้ว ขณะที่ผมนี่ร้อนตั้งแต่หัวจรดเท้า ยิ่งเป็นคนตัวแดงหน้าแดงง่าย แม้แต่ปลายเท้ายังขึ้นสีอมชมพูเลย

 

            “เฌอแตม” พี่ไคครางออกมาอย่างไม่อยากเชื่อหู แต่ผมพยักหน้า

 

            “แตม...แตมกล้าเท่านี้แหละ ส่วนพี่ไคจะทำมั้ย...อ้ะ”

 

            ทันใดนั้น พี่ไคก็ลากมือดึงชายกางเกงขึ้นสูงอีกนิด ทำเอาลมเย็นของเครื่องปรับอากาศพัดวูบเข้ามา จนขนลุกซู่ หัวใจเต้นรัวแรงด้วยความตื่นเต้น ได้แต่ก้มลงมองมือใหญ่ที่กำลังลูบๆ คลึงๆ ที่สะโพกของผมอยู่ จากนั้น เขาก็ชะงัก

 

            “แล้วข้างใน”

 

            “ฮื่อออ ไม่...ไม่มี” ผมยกมือกำหลวมๆ บริเวณปาก บอกเสียงสั่น เพราะนอกจากเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นแล้ว ผมไม่มีเสื้อกล้ามหรือชั้นในเป็นปราการมากกว่านี้ และบอกเลยว่านี่คือยั่วที่สุดเท่าที่ทำได้แล้ว

 

            “ให้ตาย!

 

            ส่วนพี่ไคก็ครางออกมาคล้ายเสียงคำราม เขาจัดการดันส่วนนั้นเข้ามาแนบกับร่องก้นผมจนผมสะดุ้งวาบ เลื่อนมือข้างหนึ่งไปจับเคาน์เตอร์มั่น รับรู้ถึงฝ่ามือที่ลูบคลึงขาอ่อนผมไม่ว่างเว้น แล้วพี่ไคก็กดจูบที่ลำคอของผมจนต้องเอียงหน้าไปอีกข้าง เปิดทางให้เขากดจูบบนผิวย้ำๆ

 

            “อยากให้ฉันคลั่งตายหรือไง”

 

            “แตม...แตมเปล่าทำอะไรนะ” ผมปฏิเสธ ก่อนที่จะสะดุ้ง เมื่อพี่ไคล้วงมือเข้ามาในเสื้อ เพียงแค่เขาลูบผ่านแผ่นท้อง ผมก็ขนลุกไปทั้งตัว เสียวท้องน้อยมากจนเผลอบีบขาเข้าหากัน ขณะที่พี่ไคเองก็กำลังขยับเอวช้าๆ ให้ส่วนร้อนผ่าวใต้กางเกงถูร่องก้นผมจนรู้สึกเหมือนถูกยั่ว

 

            ขนาดมีกางเกงเขากับกางเกงผมกั้น ยังรู้สึกร้อนจี๋เลย

 

            “ทำสิ” พี่ไคคำรามที่กกหู ก่อนที่จะงับจนเผลอแอ่นกายไปข้างหลัง ถูสะโพกกับส่วนร้อนจัดนั้นอย่างเผลอไผล

 

            “อืมม” ผมครางในคอ เมื่อมือทั้งสองข้างของพี่ไคลูบขึ้นจนชายเสื้อเลื่อนไปเหนือแผ่นอก ปลายนิ้วเขาลูบผ่านชายโครง แล้วเขาก็ใช้นิ้วปัดผ่านยอดอกเบาๆ เท่านั้นก็ทำให้ผมสะท้าน ลมหายใจร้อนระอุกว่าเดิม

 

            หมับ

 

            “อื้มมมม” พี่ไคดันหน้าผมให้หันไปรับจูบร้อนผ่าวที่ประกบเข้าหาจนแนบแน่น ดูดปากผมจนตัวแทบลอย แล้วเขาก็ผละมือที่รั้งปลายคางลงต่ำอีกครั้ง ข้างหนึ่งวกกลับมาหยอกเล่นที่หัวนมแข็งชันของผม เขาบีบ เขาขยี้เหมือนมันเป็นของเล่น แต่ไม่ได้รุนแรงเลย มันกลับทำให้ผมยิ่งดันสะโพกรับแรงขยับเขามากขึ้น

 

เจอกันที่บล็อกครับผม



ต่อจาก NC จ้า

 

            หมับ

 

            “แฮก แฮก แฮก...เดี๋ยวฉันเอาออกให้นะ” พี่ไคกอดผมเอาไว้แน่น แล้วผมจะทำอะไรได้ล่ะ นอกจากกอดเขากลับอย่างสิ้นแรง

 

            “ไม่...ไม่เป็นไรครับ”

 

            จุ๊บ

 

            พี่ไคกดจูบที่หน้าผากผม จนต้องหลับตาปี๋

 

            “ถ้ายังใส่กางเกงตัวนี้อยู่ ฉันไม่รับประกันว่าจะหยุดได้นะ” ผมก้มหน้าคางชิดอก แต่ผมก็ทำใจกล้าตอบเขา

 

            “แล้วถ้า...แตมไม่อยากให้หยุดล่ะ”

 

            “หืม”

 

            “แตม...แตมบอกแล้วว่าใส่ให้พี่ดู เพราะงั้น...” ผมช้อนตาเปียกน้ำขึ้นมองตา แล้วบอกอย่างอายๆ

 

            “พี่...จะทำ...จะทำก็ได้นะ อ้ะ!

 

            ทันใดนั้นผมก็ต้องร้องอย่างตกใจ เมื่ออะไรบางอย่างที่ควรจะอ่อนกลับแข็ง ส่วนเจ้าของของแข็งก็กำลังทำหน้าลำบากใจ

 

            “อีกรอบ...ได้มั้ย” แม้ผมจะเหนื่อยนะ แต่ผมก็ได้แต่พยักหน้าอย่างอายๆ

 

            “อะ อื้ม”

 

            หลังจากนั้นผมก็ไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่ที่พี่ไคบอกว่าจะเอาออกให้ เพราะถึงจะเข้าไปในห้องน้ำแล้ว ผมก็รู้สึกแค่การเอาเข้าอย่างเดียว ไม่เห็นเอาออกเลยน่ะสิ แถมเสียงก้องในห้องน้ำก็ดังจนผมไม่กล้ามองเขาอีกเป็นวัน

 

            อื้อ ทีหลังต้องระวังเวลาจะใส่กางเกงตัวนี้แล้วสิ

 

...................................

 

            และแล้วฤดูกาลสอบก็กำลังพัดพาเข้ามาในชีวิตนักศึกษาปีสองของผม แม้จะไม่ค่อยกังวลเท่าไหร่เพราะอ่านทวนอยู่ตลอดทั้งเทอม หากก็ต้องยอมรับนะว่าเทอมที่ผ่านมามีหลายอย่างเกิดขึ้นมากมาย โดยเฉพาะการเข้ามามีบทบาทของผู้ชายที่ชื่อคงไค ผมเลยต้องตั้งใจมากกว่าทุกที...ผมอยากให้พี่ไคภูมิใจกับเกรดของผม

 

            RRRRRrrrrrrrrrr

 

            “ฮัลโหล”

 

            [พี่แตม อยู่กับพี่ไคหรือเปล่า]

 

            กั๊กส่งเสียงมาตามสายจนผมมองไปที่หน้าประตูห้องนอน ก่อนที่จะส่ายหน้า

 

            “แป๊บนึงนะ พี่อ่านหนังสืออยู่ในห้อง ทำไมหรือ”

 

            [เห็นว่าพี่ป้องโทรหาพี่ไคไม่ติด สงสัยปิดเครื่องหรือหลับล่ะมั้ง เลยให้กั๊กโทรหาพี่เนี่ย] ช่วงหลังมานี้ผมสนิทกับน้องกั๊กมากขึ้น ส่วนใหญ่จะคุยกันในไลน์ บางทีน้องเขาก็โผล่มาในการีน่าบ้าง อีกอย่างพี่ป้องกับพี่ไคก็เป็นเพื่อนสนิทกันด้วย ผมกับเขาเลยสนิทกันไปโดยปริยาย

 

            ผมก้าวออกมาจากห้องนอน ก่อนที่จะพบว่าคนที่ถามถึงนอนเหยียดยาวอยู่บนโซฟา บนอกก็มีหนังสือที่เปิดอ่านค้างไว้อยู่

 

            “หลับอยู่ ให้พี่ปลุกมั้ย”

 

            [ไม่ต้องครับ พี่ป้องบอกว่าไม่ด่วน]

 

            “งั้นเดี๋ยวพี่ไคตื่นแล้วพี่บอกให้นะ”

 

            [ขอบคุณพี่แตม...ฮ่าๆๆ]

 

            “ขำอะไรน่ะ” ผมถามอย่างงงๆ

 

            [ฮ่าๆๆ โทษทีพี่ จู่ๆ นึกถึงเรื่องที่เคยคุยกับพี่ไคน่ะพี่แตม พี่รู้มั้ยว่าเขาเคยพูดกับผมว่าเขาอยากเป็น ไคคนนั้น ของพี่แตม แต่ทำไม่ได้ อย่างน้อยเลยเป็นแค่ ใครสักคน ที่อยู่ในชีวิตพี่ก็ยังดี ตอนที่พี่ไคได้พี่แตมเป็นแฟนนะ โอ๊ย ผมจะบ้าตาย เล่นโทรมาเล่าให้พี่ป้องฟังไม่ต้องหลับต้องนอนกัน ผมเลยพลอยตื่นไปด้วย ยังไงเป็นแฟนกันแล้ว พี่ช่วยปรามๆ เรื่องโทรมาปรึกษาพี่ป้องทีสิ]

 

            ผมหน้าแดงแจ๋เลย

 

            เอาเป็นว่าผมรู้แล้วว่าทำไมพี่ป้องกับพี่ไคสนิทกัน เห็นว่าพี่ไคนั่นแหละไปขอคำปรึกษาเรื่องของผม

 

            “ให้พี่ป้องปรามพี่ไคเองสิ”

 

            [พี่ป้องรักเพื่อนจะตาย แฟนผมน่ะเป็นเทวดาลงมาเกิด เขาไม่ปฏิเสธหร้อก]

 

            ผมไม่รู้ว่าเขาพูดจริงหรือประชด เพราะวันที่เจอกัน ผมว่าพี่ป้องก็แอบเจ้าเล่ห์อยู่นะ

 

            “งั้นเดี๋ยวพี่ไคตื่นแล้วพี่บอกให้นะ” ผมเลยรีบตัดบท บอกตรงๆ ว่าใจกล้าสู้เด็กอายุน้อยกว่าไม่ได้ จากนั้นก็มาชะโงกหน้าดูคนหลับ เหลียวไปมองนาฬิกาก็พบว่าเป็นเวลาบ่ายสองกว่าแล้ว ให้นอนอีกหน่อยแล้วค่อยปลุกก็แล้วกัน

 

            ติ๊ง

 

            อีกครั้งที่โทรศัพท์ดังจนต้องก้มลงมอง

 

            ...โชคดีกับการสอบนะคุณแช่ม...

 

            คนเดียวที่เรียกผมว่าคุณแช่มก็มีแค่พี่ฮู เลยกดเปิดเข้าหน้าต่างสนทนา รู้สึกว่าช่วงหลังมานี้พี่ฮูค่อนข้างจะหายออกไปจากชีวิตผมยังไงไม่รู้ เขาเริ่มส่งข้อความมาน้อยลง แม้จะยังเห็นเขาตอนที่จัดรายการ แต่เขาไม่ค่อยพูดคุยทักทายอะไรกับผมมากนัก ทว่าแทนที่ผมจะนึกน้อยใจ ผมกลับไม่ค่อยรู้สึกอะไรกับข้อความสั้นๆ ที่ส่งมาหา

 

            เพราะว่ามีพี่ไคแล้วหรือเปล่า

 

            ถ้าเป็นก่อนหน้านี้ ผมคงอมยิ้มกับข้อความอวยพร แต่ไม่รู้คิดไปเองหรือเปล่าว่าช่วงนี้พี่ฮูเหมือนบอกเป็นพิธี ถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาต้องกวนตีนผมเยอะๆ ทำเอาปวดหัวหน่อยๆ ถึงจะยอมเข้าเรื่องว่ามาอวยพรเรื่องสอบ เดี๋ยวนี้มากุดๆ ทุกข้อความเลย

 

            ขอบคุณนะครับ

 

            ผมพิมพ์ตอบเขาไป ตอนที่จะเดินกลับไปอ่านหนังสือต่อ

 

            ติ๊ง

 

            “หืม” ผมเหลียวไปมองรอบตัวเมื่อจู่ๆ ได้ยินเสียงเตือนโทรศัพท์ แต่พอมองไปยังโต๊ะรับแขกก็เห็นไอโฟนพี่ไควางคว่ำหน้าอยู่ตรงนั้น จนคิดว่าหลอนไปเอง ก้มหน้ากดส่งสติ๊กเกอร์ต่อ

 

            ติ๊ง

 

            “เอ๊ะ” ผมหันไปมองโทรศัพท์พี่ไค แต่เสียงมันไม่ได้มาจากทางนั้น จนต้องหันหลังกลับ...ห้องทำงานพี่ไค

 

            ผมมือสั่นกว่าเดิมนิด แล้วตัดสินใจกดส่งสติ๊กเกอร์อีกตัว

 

            ติ๊ง

 

            เสียงนั้นยังดังออกมาจากประตูห้องนั้น จนผมก้าวเข้าไปแล้วพบว่าประตูห้องทำงานไม่ได้ปิดสนิทเหมือนทุกที มันแง้มนิดนึงอย่างที่เจ้าของห้องเองก็คงไม่ทันรู้ตัวว่าปิดไม่สนิท ผมเองก็ไม่ได้แตะต้องห้องนี้เลยนับตั้งแต่ที่พี่ไคห้ามไว้ หากหนนี้ ผมกลับผลักเข้าไปช้าๆ

 

            ในห้องทำงานของพี่ไคไม่ได้ลึกลับน่ากลัวมีม่านปิดจนมืดสนิท ห้องนี้สว่างเพราะมีกระจกรอบด้านด้วยซ้ำ ผนังด้านหนึ่งเต็มไปด้วยตู้หนังสือที่มีหนังสือแน่นเอี๊ยด บนโต๊ะทำงานก็มีคอมพิวเตอร์ยี่ห้อหรูวางไว้หลายตัว บนโต๊ะก็มีหนังสือที่คั่นหน้าไว้หลายเล่ม ข้างโต๊ะหนังสือก็มีกล่องที่เต็มไปด้วยแท่งอาหารให้พลังงานอย่างที่เข้าใจทันทีว่าทำไมเขาถึงไม่ออกไปข้างนอกก็ได้ ห้องนี้ดูเป็นระเบียบกว่าห้องนอนเขา แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ผมสนใจ

 

            ผมเดินเข้าไปชิดโต๊ะทำงานของเขา มองโทรศัพท์เครื่องหนึ่งที่หงายหน้าจอขึ้น แล้วกดส่งสติ๊กเกอร์ไปยังพี่ฮูอีกที

 

            ติ๊ง

 

            หน้าจอของโทรศัพท์สว่างวาบขึ้นทันทีพร้อมกับบอกว่ามีคนส่งสติ๊กเกอร์ให้ หากสิ่งที่สะดุดตาผมที่สุดคือบนนั้นบอกว่ากำลังมีการใช้ไลน์ไอดีนี้ผ่านเครื่องคอมพิวเตอร์อยู่ จนผมต้องยื่นมือสั่นๆ เข้าไปดูมัน

 

            ผมไม่ต้องกดส่งสติ๊กเกอร์ซ้ำ ผมก็พอจะเข้าใจเรื่องราวบางอย่าง

 

            Whosomeone...ใครบางคน

 

          ทำไมกูถึงโง่ได้ขนาดนี้กันนะ

 

            ผมหลับตาลง ก่อนที่จะลืมตาขึ้นอีกครั้ง จนเห็นเงาสะท้อนของตัวเองในกระจกบานสูงที่มีขนาดเท่าคนจริงๆ และมันก็สะท้อนภาพบางอย่าง จนผมหมุนตัวกลับไปมอง ซึ่งมันก็ทำให้ผมแทบจะปล่อยโทรศัพท์ที่มีไลน์ไอดีของ “ไคบางคน” ร่วงหลุดมือ

 

........................................

 

            ครบค่ะ ความลับถึงคราวต้องเปิดเผยแล้ว เก็บเงียบอะไรเอาไว้ก็รอเด็กมันมาเอาเรื่องก็แล้วกัน ยังไงก็ทายได้ล่ะเนอะว่าทำไมพี่ฮูถึงส่งข้อความมาหาตอนที่พี่ไคหลับได้ ก็เขามีผู้ช่วยนี่นา แล้วก็ไม่ใช่ใครอื่นเลย คนแถวนี้ที่เขาบอกว่าเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดนั่นแหละ มาค่ะ มาดูน้องแตมองค์ลงกันนะคะ ปิดบังกันมาปีๆ จะโกรธหรือจะรักมากกว่าเดิม เดี๋ยวมาดูกันจ้า

            อ้อ คู่นี้จะมีอะไรกันทีต้องมีสัญญาณนะ คนนึงก็ไม่กล้าขอตรงๆ อีกคนก็ถนอมเอาไว้บนหิ้ง เจ้ากางเกงขาสั้นนี่เลยจะถึงคราวต้องใช้จนเปื่อยแล้วล่ะ น้องแตมสวมเมื่อใด ก็เหนื่อยเหงื่อตกกันเมื่อนั้น

            สำหรับเฟซเมย์

            https://www.facebook.com/FictionMame12938?ref=bookmarks

            และทวิตเตอร์

            https://twitter.com/MAME12938

            สำหรับเฟซ เมย์มีแอดมินตอบให้ค่ะ แต่ทวิตเตอร์จะเป็นทวิตส่วนตัว

            เอาล่ะค่ะ ไปแล้ว สุดท้าย ขอขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ทุกเม้น ทุกแรงโหวต รักซูจู รักรีดเดอร์ทุกคนค่า

            ปล. เรื่องนี้รบกวนใช้แท็ก #ผมถูกเปย์ นะคะ

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.1K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10,384 ความคิดเห็น

  1. #10337 MyUniverseOSH (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 08:14
    กางเกงออกศึก 555555 ในที่สุดก็รํ้สักทีว่าพี่ฮู คือ พี่ไค
    #10,337
    0
  2. #10321 Thanaporn (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 12:06

    Nc อ่านได้จากตรงไหนอ่าาา

    #10,321
    0
  3. #10298 Pimnok2124 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:02
    ใส่กางเกงในก็ด้ายฮือออ มันฮาร์ดคอร์ไปนะลูกนะ
    #10,298
    0
  4. #10297 Pimnok2124 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:01
    ตอนแรกก็นึกว่าคุยกับคุณฮู น้องกั๊กเฉยยย หนูวววววว
    #10,297
    0
  5. #10251 maknae_ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 08:52

    ทำไงดีล่ะพี่ไค

    #10,251
    0
  6. #10245 Le stelle ดวงดาวที่ปลายฟ้า (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 20:07
    พี่ไคจะโดนเด็กงับหัวมั้ยเนี่ย
    #10,245
    0
  7. #10139 rattanalak44 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 09:42
    อย่าโกรธพี่ไคเลยนะน้องแตม
    #10,139
    0
  8. #9810 bonitakuk (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 11:20
    พี่ไคๆๆๆๆ
    #9,810
    0
  9. #9725 Mysterygrey (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 19:54
    คงไค คุณมันเผ็ชชชช
    #9,725
    0
  10. #9719 sofar_fa (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 23:42
    กลายเป็นกางเกงสื่อ(ทำ)รักไปแล้ววว 555555
    #9,719
    0
  11. #9714 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 10:57
    ปรึกษาถูกคนด้วย
    #9,714
    0
  12. #9707 nooplasunisa (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 01:21

    ชชอบๆๆๆๆ

    #9,707
    0
  13. #9638 baekbow (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 16:30
    แหม แตมปรึกษาถูกคนแล้วลูก กั๊กนี่ระดับปรมาจารย์ รู้ลึกรู้จริง แต่น้องไม่เคยต้องอ่อยไง มองตาก็รู้ใจ ถามพี่ป้องที่เป็นเพื่อนพี่ไคมันชัดเจนกว่า // เรื่องพี่ฮูเราก็เคยเดาว่าเป็นพี่ไคนะ แต่ตอนอ่านถึงที่พี่ไคนอนอยู่ก็แอบคิดว่าหรือจะเฉลยว่าไม่ใช่พี่ไค แต่พอได้ยินเสียงติ๊ง เราก็เอาละ ใช่แน่ๆ แล้วก็ใช่จริงๆ แต่มันก็ทำให้รู้ว่าพี่ไคก็พูดเก่งเหมือนกันนะ แต่อาจแสดงออกต่อหน้าไม่เก่ง
    #9,638
    0
  14. #9608 channn_ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 10:05
    น้องแตมรู้แล้วอย่าโกรธพี่ไคน้าา รักกันๆ สงสารพี่ไค5555555
    #9,608
    0
  15. #9605 Thitaphorn Tiemnara (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 21:58
    ปรึกษาเจ้ากั๊กก็ถือว่าได้ผล อิอิ ><
    #9,605
    0
  16. #9586 itzmeboombim (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 18:30

    นี่เดาความคิดน้องไม่ออกเลยว่าจะโกรธมั้ย และก็ขำกับที่ปรึกษาของน้อง ก็จัดว่าได้ผลอยู่นา

    #9,586
    0
  17. #9581 SungEun~ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 16:57
    วิธีเจ้ากั๊กได้ผลเสมออ่ะ ช่ำชองสุดๆเลยเจ้าเด็กคนนี้ พี่แตมหน่อมแน้มไปเลย5555 นี่เป็นแตมคงไปซื้อกางเกงมาเพิ่มสักโหลอ่ะ ใส่ทุกวันให้พี่ไคทนไม่ไหวเลย หึหึ
    #9,581
    0
  18. #9564 noparat (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 13:19

    น้องแตมอย่าโกรธพี่ไค ที่ทำไปเพราะรักนะ

    #9,564
    0
  19. #9550 sanomsin (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 05:01

    น้องแตมขา วิธีของหนูอัปเลเวลเพราะเจ้ากั๊กคนกามแล้วเหรอคะ แต่ดูยั่วยวนใจพี่ไคจังเลย ใส่อีกนะคะนางฟ้าของพี่ไค ความลับจะเปิดเผยแล้ว. ผู้ช่วยพี่ไคคือใครเหรอคะ

    #9,550
    0
  20. #9545 noohin indy (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2561 / 01:00
    ปรึกษาถูกคนมากน้องแตมมมม
    #9,545
    0
  21. #9536 Mymild007 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 23:47
    อย่าโกรธพี่มันนะ
    #9,536
    0
  22. #9534 ZJ@DICT (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 23:34
    น้องแตมลูกกกกกกกก
    #9,534
    0
  23. #9504 ChorfaChanakan (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 17:39
    แง้ น่ารักอะ น้องไม่กล้าขอ555555
    #9,504
    0
  24. #9503 Ongarch Kitrungphaiboon (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 16:12
    เขาก็บอกตรงๆว่าชื่อใคร แต่นายเอกเราเองไม่ฉเหลียวใจเอง
    #9,503
    0
  25. #9502 loveutopia (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 15:56
    ฮือ​ ใครบางคน​ เฉลยออกมาซักที​ #พี่ฮูสายเปย์
    #9,502
    0