[Yaoi] Money Addict ผมมีค่า ต้องกล้าจ่าย! [Boy's Love]

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 66,419
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,154 ครั้ง
    31 ม.ค. 60




บทนำ

 

 

 

 เฌอแตม

 

            ผมคิดว่าคนเราทุกคนมีหลายบุคลิก อยู่กับครอบครัวก็เป็นอีกคนนึง อยู่กับเพื่อนก็เป็นอีกคนนึง แต่ทำไมกันนะ ทำไมทุกคนที่รู้จักผมถึงบอกว่าบุคลิกของผมไม่เข้ากับหน้า!

 

            ตุบ

 

            "นี่ครับ รายงานประวัติศาสตร์ตะวันตกมึง กูคิดสองพัน แต่ลดให้เหลือพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้า"

 

            "ไอ้เหี้ยแตม! บ้านพ่อมึงลดบาทนึงเรียกว่าลดหรือวะ!"

 

            "จะลดบาทหรือห้าสิบตังค์ กูก็เรียกลดเหมือนกัน เร็วๆ จ่ายมา ถ้าช้ากูคิดดอก"

 

            "ไอ้งก!!!"

 

            "บ้านกูเรียกรู้คุณค่าของเงิน"

 

            ผมไม่ยี่หระเลยสักนิดเมื่อโดนเพื่อนร่วมคลาสด่า หลังจากที่เดินมาโยนรายงานปึกใหญ่ลงบนโต๊ะไม้ที่มันนั่งอยู่ ในเมื่อผมเสียเวลาทั้งคืน หาข้อมูล วิเคราะห์และพิมพ์มันลงหน้ากระดาษ นี่ผมใจดีแค่ไหนแล้วที่ไม่คิดค่าปริ๊น ค่าปก ค่าเข้าเล่ม มันไม่รู้หรือไงว่าเดี๋ยวนี้แพงแค่ไหน และผมไม่ลดค่าสมองผมลงจากสองพันแน่ๆ

 

            "แล้วตกลงมึงจะจ่ายมั้ย ไม่จ่าย..."

 

            หมับ

 

            "จ่าย! ไอ้แตม กูจ่ายๆ สอบมิดเทอมคะแนนกูโคตรเหี้ย ถ้าไม่ได้รายงานฝีมือเทพคณะอย่างมึง วิชาเลือกก็กลายเป็นเลือกลากกูลงนรกน่ะสิ!"

 

            ผมแค่ยกยิ้มเย็น ตอนที่มันควักกระเป๋าเงินขึ้นมา แล้วล้วงแบงก์พันออกมาสองใบ ขณะที่ผมเองก็ล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงหยิบเหรียญบาทมาวางลงกลางโต๊ะ เป็นการแลกเปลี่ยนสมองกับรายงานได้อย่างเท่าเทียม แต่ก่อนที่ผมจะหมุนตัวกลับไปหาเพื่อนสนิทที่กำลังทักทายรุ่นน้องอยู่อีกทาง...

 

            "หน้าตามึงก็โคตรน่ารัก แต่ทำไมงกฉิบหายเลยวะ"

 

            ผมนิ่วหน้าทันที ส่ายหน้าอย่างสุดเซ็งที่มีคนพูดถึงหน้าตาของผมอีกแล้ว

 

          แถม...เปรียบเทียบหน้าตากับนิสัยกูจัง!!!

 

            "หน้าตากูยังไงก็ไม่เกี่ยวกับมึงสักหน่อย กูไปนะ ไอ้เคอร์รออยู่"

 

            จากนั้น ผมก็ไม่รอมันตอบคำถาม หมุนตัวเดินไปหาเพื่อนตัวสูงของผมทันที อ้อ แล้วไม่ใช่ว่าผมตัวเตี้ยหรือไงหรอกนะ ผมเองก็ไม่ได้นับว่าเป็นผู้ชายที่เตี้ยด้วยส่วนสูง 178 แต่เพื่อนผมเนี่ยมันเลย 180 ไปแล้ว คนที่หันมามองหน้าหลังรับไหว้รุ่นน้อง

 

            หมับ

 

            "มีใครแกล้งน้องแตมของพี่เคอร์หรือครับ หน้าบูดเป็นตูดหมาเลยนะ"

 

            "กูไม่ตลกไอ้เคอร์"

 

            เพื่อนผมยกมือโอบรอบไหล่ทันที ทั้งยังว่าอย่างขำๆ จนต้องว่าเสียงเข้ม แต่

 

            "อย่าทำแก้มป่องสิ แค่นี้คนในมหา'ลัยก็เรียกมึงว่าหน้ายังกับเทพธิดา แต่นิสัยยังกับทายาทอสูร"

 

            "ตลกมาก ตลกมากมั้ยมึง"

 

            เพื่อนผมหัวเราะลั่นขึ้นมาทันที ทั้งยังพยักหน้าแรงๆ จนใบหน้าหล่อของมันสั่นแรงๆ

 

            ไอ้เคอร์เป็นเพื่อนของผมตั้งแต่ม.ปลายที่รู้นิสัยใจคอกันยิ่งกว่าอะไรดี มันสูงตั้ง 183 ผิวขาวน่ามอง แขนขายาวที่ดูดีกับทุกชุด ไหนจะดวงตาที่พราววิบวับอย่างคนอารมณ์ดี บวกกับนิสัยเข้ากับคนง่ายของมันที่ทำให้สาวๆ ติดกันเกรียวกราว

 

            ส่วนผมน่ะหรือ

 

            หมับ

 

            "โถ อย่าทำหน้างอนสิ น่ารักไปแล้วนะมึงอะ"

 

            เพื่อนสนิทผมยกมือจับแก้มไม่พอ มันหยิกครับ บิดไปมาทำยังกับแก้มผมเป็นตุ๊กตายัดนุ่นงั้นแหละ

 

            "ไหน ดูสิ แก้มก็ชมพู ผิวก็ข๊าวขาวชนิดที่สาวๆ ว่ามึงโคตรวิ้ง ไหนยิ้มทีตานี่หวานเลย จมูกก็น่าร้ากกกกก ปากนี่ชมพูยังกับก้นเด็ก แล้วดู ผอมเล็กบางขนาดนี้...อูย มาเป็นเมียพี่ดีมั้ยครับ"

 

            ไอ้เคอร์พูดอย่างเดียวคงไม่เห็นภาพมั้ง มันทั้งจับ ทั้งแตะ จนผมยิ่งทำหน้าบึ้ง แต่เพื่อนดันหัวเราะดังกว่าเดิม แปลว่าผมเผลอทำหน้างอนอีกแล้วแน่ๆ จนได้แต่ดึงแก้มจากมือมัน แล้วหันไปทางอื่น เพื่อ...

 

            "พี่เคอร์กับพี่แตมเป็นอะไรกันแน่วะ ดูดิจับแก้มกันเล่นอีกแล้ว"

 

            "ชู่วววว พี่เขามองอยู่"

 

            "ก็อยากรู้อะ เป็นแฟนกันจะได้ตัดใจ เพราะตายแล้วเกิดใหม่ก็น่ารักสู้พี่แตมไม่ได้!"

 

            ผมงี้ยิ้มไม่ออกเลย แต่ก็ช่างมันเถอะ เพราะสนิทกันขนาดนี้ ใครจะมองว่าเป็นแฟนก็ไม่แปลก อีกอย่าง การที่ใครๆ เชื่อแบบนี้ก็ทำให้ผมหาเงินเข้ากระเป๋าได้ด้วย

 

            "ว่าแต่มึงได้มาสองพันใช่มั้ย เลี้ยงข้าวกูหน่อยสิ"

 

            ผมหันกลับมามองคนพูด ก่อนที่จะตบไหล่มันเสียงดัง

 

            "รวยอย่างมึงมาขออะไรกูเลี้ยงข้าว นี่ค่าหอกู เดือนนี้ตังค์จะจ่ายค่าข้าวยังไม่มีเลย" ผมว่าแล้วก็เดินนำไปก่อน อย่างที่ไอ้เคอร์ก็วิ่งตาม

 

            "โอ๋ๆ กูขอโทษ เอาเงินกูไปก่อนมั้ย"

 

            "ไม่เอา มึงก็รู้ว่ากูไม่รับเงินใครฟรีๆ"

 

            "มึงเลยขายตัวงั้นสิ"

 

            หากใครคิดว่าผมจะโกรธแล้วล่ะก็ ผิดถนัดเลย เพราะผมตอบแค่...

 

            "เออ!"

 

            ใครจะจำกัดความคำว่าขายตัวยังไงก็ช่างแม่ง เพราะผมเองก็มีคำจำกัดความของผมเหมือนกันว่าขายตัวของผมนี่ขายอะไร

 

            "แล้วนี่ให้กูไปส่งมั้ย"

 

            "เออ กูต้องประหยัด เงินค่ารถก็ไม่อยากจ่าย"

 

            "แหม แล้วว่าขายตัวแลกเงิน กูไปส่งมึงฟรีๆ เลยนะ"

 

            ไอ้เคอร์ว่าขำๆ อย่างที่ผมหันไปแยกเขี้ยวใส่ทันที

 

            "ส่งฟรีที่ไหน เทอมที่แล้วมึงเกรดสวยเพราะใคร ไหนตอบ!"

 

            คำถามที่มันเดินมากอดคอผมไว้ ขณะที่เดินไปยังลานจอดรถของเด็กคณะบริหารและการบัญชี ตอนที่ตอบเต็มคำว่า...

 

            "มึงไงครับ"

 

          แหม มึงก็จำได้นี่หว่าแล้วจะให้กูย้ำบ่อยๆ เพื่อ!

 

            ผมได้แต่หันไปกลอกตาใส่มัน แบบที่สารถีวันนี้ก็หัวเราะลั่น

 

            นี่แหละสิ่งที่ใครๆ ว่าผม ผมจะงกหรือไม่งก หน้าตาจะนางฟ้าหรือชูชกก็ไม่เห็นหนักหัวใครสักหน่อย ตราบใดที่ผมไม่ได้แบมือขอใครกิน!!!

 

....................................................

 

            "ขอบใจนะ ส่งกูตรงนี้แหละ ในหอไม่มีที่จอด"

 

            "โอเค เฮ้ย ไอ้แตม!"

 

            ผมกำลังจะลงจากรถของเพื่อนสนิท ตอนที่มันเอ่ยเรียกผมไว้ จนต้องหันกลับไปเลิกคิ้วนิดแทนคำถามให้มันยิ้มกว้าง ถามง่ายๆ

 

            "คืนนี้หาเงินมั้ยวะ"

 

            "หา! คืนนี้มึงมาด้วยล่ะ อย่าเบี้ยวนะ"

 

            คำถามที่ผมตอบเสียงหนัก มองเพื่อนสนิทที่หัวเราะอย่างขบขัน แล้วพยักหน้าแรงๆ ว่าเต็มปากชนิดที่หากใครมาได้ยินคงเข้าใจผิดไปไกลโข

 

            "มึงจะขายตัวทั้งที เรื่องอะไรกูจะพลาด"

 

            ขณะที่ผมไม่ได้ถือสามันเลยสักนิด หัวเราะอีกต่างหาก มองใบหน้าหล่อเหลาน่ามองของเพื่อนสนิทที่มันก็ยิ้มเข้าใจว่าผมเองก็มีเหตุจำเป็นให้ทำอย่างนั้น แล้วมันก็ช่วยมาตลอด จนบอกได้แค่...

 

            "ขอบใจว่ะ"

 

            "ตอบแทนด้วยติวให้กูได้เกรดสวยๆ ก็พอ"

 

            ผมหัวเราะรับ เพราะมันกำลังแซวผมไง...ทุกสิ่งทุกอย่างในโลกนี้มีให้มาและตอบคืน ดังนั้นพวกเราก็เลยช่วยกันอย่างเท่าเทียม

 

            "งั้นกูไปแล้ว จะขึ้นห้องไปนอน เมื่อคืนแทบจะโต้รุ่ง"

 

            ผมโบกมือลาไอ้เคอร์ ลงจากรถ แล้วเดินเข้าซอยหอที่ไม่อยากให้มันเอารถเข้ามา เพราะกลับรถยาก แต่ในจังหวะที่เห็นประตูหอ...

 

            "อื้อหือ หอโคตรโกโรโกโส ใครมีปัญญาซื้อมินิวะ"

 

            ผมนี่ชะงักเท้าเลย เมื่อมินิคูเปอร์คันสวยป้ายแดงจอดเด่นเป็นสง่าอยู่ที่ทางเข้าหอ ไหนจะสีน้ำตาลทองแสนสวยที่ตัดเล่นลายกับสีขาวดำอย่างลงตัว ที่ยิ่งมองยิ่งสวย ยิ่งมองยิ่งสง่า ไม่ได้ดูแปร๋นเกินเหมือนที่พวกในคณะขับกัน และบอกตรงๆ ว่า...ชอบว่ะ

 

            "แต่กูชอบแบงก์เทาๆ ก่อนเอาไปซื้อมันมากกว่า"

 

            ความคิดที่ผมส่ายหัวเลย ถ้าถามว่าอยากมีรถสักคันแบบนี้มั้ย แน่นอนสิ สวยมีระดับขนาดนี้ แต่ถ้าให้เลือก ผมขอเลือกเงินมากกว่าสิ่งของที่มีดีแค่เคลื่อนที่ได้ ในเมื่อจะรถสวยหรือรถเมล์ก็ถึงที่หมายเหมือนกัน จนอดจะหมั่นไส้เจ้าของรถตั้งแต่ยังไม่เห็นหน้าไม่ได้

 

            มีตังค์อยู่หอแค่เนี้ย แต่เสือกเอาเงินไปซื้อรถ พ่อมึงเป็นคุณชายจุฑาเทพที่อยากส่งลูกลงมาคลุกฝุ่นดินกลิ่นทรายหรือไงวะ!!

 

            ผมส่ายหัวทันที ปัดไล่มินิคันสวยออกจากหัวใจ แล้วเดินขึ้นบันไดหอ เลี้ยวอีกทีก็ถึงห้องผม ซึ่ง...

 

          "ทำไมเพิ่งกลับ"

 

            กึก

 

            ผมนี่นิ่งงันเลย เมื่อมีผู้ชายคนหนึ่งยืนพิงขอบกำแพงรอผมอยู่หน้าห้อง!

 

            ผู้ชายที่สูงชนิดไอ้เคอร์ยังสู้ไม่ได้ เจ้าของใบหน้าคมกล้าที่ดูเหมือนผสมหลายเชื้อชาติ ผิวขาวหากแต่ไม่จัด ดูเหมือนพวกพระเอกหนังที่มีออร่าแผ่ออกมาจากตัว ไหนจะเรือนผมตัดสั้นสีดำสนิทที่ปรกบางส่วนของใบหน้าก็ยิ่งขับดวงตาคมกริบสีเข้มที่วาวลึก ทั้งยังเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์น่าลุ่มหลง ราวกับจะดูดคนมองเข้าไปในคลื่นพสุธาปั่นป่วน กอปรกับคิ้วเข้มหนาเฉียงขึ้นที่ขับให้ผู้ชายคนนี้ราวกับตัวร้ายทรงเสน่ห์!

 

            คนที่กำลังมองผมด้วยดวงตาวาวลึกคู่นั้น แล้วขยับยืนตัวตรง ชนิดที่ผมก็เกือบจะก้าวถอยหลังอย่างหวาดระแวง

 

            ระแวงสิวะ หล่อแค่ไหนก็โคตรดูร้ายกาจเลย

 

            "แล้วใครบอกให้คุณรอ"

 

            ผมถามด้วยเสียงพยายามเข้ม แบบที่ทางนั้นยกมุมปากขึ้นนิดจนดูโคตรน่ากลัว ตอนที่เขาขยับเข้ามาหาผมอีกก้าว

 

          มึงเข้ามาอีกก้าวกูหนีนะเว้ย!

 

            ความคิดที่ทำให้ผม...ถอยแล้ว

 

            เขาว่าเอาตัวรอดเป็นยอดคน!

 

            "มีของมาให้"

 

            ผมขมวดคิ้วฉับ กำลังจะถามเลยว่าของที่ว่าคืออะไร แต่...

 

            ฟึ่บ

 

            มือใหญ่ยื่นมาตรงหน้าจนผมล่ะกลัว แต่บนฝ่ามือนั้นมีวัตถุสีดำๆ ซึ่งไม่ต้องเพ่งนาน

 

            "เฮ้ย"

 

            ผมนี่ถลึงตามองเลยเพราะ...กุญแจรถ!!

 

            "เอาไปใช้ซะ"

 

          เดี๋ยวนะ หมายความว่าไง นี่มันหมายความว่าไงวะ

 

            ผมถามตัวเองเสียงดังลั่น มองคนที่ทำสายตารำคาญผม ตอนที่มันหันไปทางระเบียงที่สามารถมองเห็นประตูหอ และ...

 

            ปิ๊บๆ

 

          ไอ้เหี้ยคูเปอร์นั่นนี่หว่า!!!

 

            ทันทีที่ไอ้ตัวร้ายนี่หันไปกดสัญญาณปลดล็อก ผมก็ตะลึงตาค้าง สบตาคนที่มองผมด้วยแววตาโคตรดูถูก แล้วมันก็ย้ำง่ายๆ

 

          "คันนี้เอาไว้ใช้ ถ้าไม่ชอบก็บอก จะหาคันอื่นมาให้"

 

            คำที่ทำให้ผมทำได้แค่สบถในใจ

 

          มึงอย่าคิดนะว่ามีเงินแล้วจะซื้อกูได้นะเว้ย!!!

 

........................................

 

            มาแล้วกับตอนแรกของน้องแตมค่ะ จริงๆ เรื่องนี้มีกำหนดจะลงเรื่องตั้งแต่กลางเดือนพ.ย.ปีที่แล้ว อะฮึก เล่าแล้วก็ปวดหัวใจ ยังถามตัวเองเลยว่าไปทำอะไรมาถึงเลทไปกว่าสองเดือนได้แบบนี้ แต่ก็ เอาล่ะเนอะ มาแล้วค่ะกับเซ็ตเสพติดเรื่องที่สอง จากเรื่องแรกของพี่ป้องกับน้องกั๊กใน Sugar Addict คราวนี้ถึงคราวพี่ไคบ้างแล้วที่จะมาเปย์ให้เด็กของตัวเอง ส่วนจะเปย์ขั้นไหนนั้น เมย์ก็อยากขอให้ช่วยติดตามกันด้วยนะคะ ^^

            ว่าแต่ ถามกันดีกว่า คิดว่าน้องแตมบ่นขนาดนี้ แต่จะยอมรับเจ้ามินิคันนี้ไปครอบครองมั้ยเอ่ย ที่แน่ๆ ถ้ามีคนเอามาให้เมย์ รับค่ะ จะเอาไปขายแลกเงินมาใช้จ่าย! ฮา

            งั้นไปแล้วค่ะ เอาไว้เจอกันตอนหน้านะคะ อ้อ ฝาก OPV คู่นี้ที่หัวตอนด้วยค่ะ

            สำหรับเฟซเมย์

            https://www.facebook.com/FictionMame12938?ref=bookmarks

            และทวิตเตอร์

            https://twitter.com/MAME12938

            สำหรับเฟซ เมย์มีแอดมินตอบให้ค่ะ แต่ทวิตเตอร์จะเป็นทวิตส่วนตัว

            เอาล่ะค่ะ ไปแล้ว สุดท้าย ขอขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ทุกเม้น ทุกแรงโหวต รักซูจู รักรีดเดอร์ทุกคนค่า

            ปล. เรื่องนี้รบกวนใช้แท็ก #ผมถูกเปย์ นะคะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.154K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10,384 ความคิดเห็น

  1. #10372 nok0711 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 15:02

    ไคนางเป็นพวกแสดงอารมณ์ไม่เก่ง555

    #10,372
    0
  2. #10340 shin ai2 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 / 13:17
    ว้ายยยยย พระเอกสายเปปปปย์
    #10,340
    0
  3. #10317 เด็กหญิง น่วมเนี่ยม (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 09:52

    เปย์ให้เยอะอยู่น้าาา

    #10,317
    0
  4. #10225 maknae_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 19:16

    ใให้จริงอ่ะะะะ

    #10,225
    0
  5. #10206 Le stelle ดวงดาวที่ปลายฟ้า (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 16:25
    เอ็นดูน้อง...
    #10,206
    0
  6. #10056 Pusu (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 21:19

    พ่อบุญทุ่มจริงๆ

    #10,056
    0
  7. #10042 อดีตรีดเงา (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 23:45

    โดนเปย์ไม่รู้ตัว

    #10,042
    0
  8. #9919 ^^นูน่าหัวสีชมพู^^ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 20:41
    น้องแตมไม่ง่ายนะจะบอกให้ 5555
    #9,919
    0
  9. #9853 daodoy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 15:37
    โอ้โห้ออร่าความรวยพุ่งกระฉูด
    #9,853
    0
  10. #9727 NaPretty (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 18:11

    เริ่มเรื่องก็สนุกแล้ว

    #9,727
    0
  11. #9675 Sutamas Amarin (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 16:36
    เปย์แบบยอมพลีกาย 5555
    #9,675
    0
  12. #9592 palllll (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 21:49
    สายเปย์
    #9,592
    0
  13. #9525 [In_My_DreaM] (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 22:35
    สายเปย์ที่แท้ทรู 555
    #9,525
    0
  14. วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 16:17
    อื้อหือ ป๋ามากกก
    #9,268
    0
  15. #8899 [ZillO] (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 02:36
    คิดถึงนิยายพี่เมย์มากกกก คือยุ่งแล้วไม่ได้อ่านนิยายเลยยย หายไปเป็นปีๆ กลับมาอีกทีนิยายพี่เมย์มีหลายเรื่องเลยที่ไม่ได้อ่าน และมีล็อกแล้วด้วยย แง่งงง เสียใจจจ แต่เรื่องนี้จาไม่พลาดดดด
    #8,899
    0
  16. #8887 kindlyjh (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 12:35
    สายเปย์สุดดดดด
    #8,887
    0
  17. #8852 แคนต้าลูปปปป ^^ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 06:15
    โอ้โหหหหหห
    #8,852
    0
  18. #8851 แคนต้าลูปปปป ^^ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 06:15
    โอ้โหหหหหหื
    #8,851
    0
  19. #8730 pcy921 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มีนาคม 2561 / 17:14
    สายเปย์เซมาทางนี้ค่า
    #8,730
    0
  20. #8400 taoza081 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:39
    เฮ!!! เขาได้กันแล้วค่ะแม่! เป็น nc ที่หวานละมุนและเผ็ชขั้นสุดในเวลาเดียว รักพี่ไค รักน้องแตม รักไรท์ที่สุดเลยเออ!
    #8,400
    0
  21. #8374 evenrr22 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:37
    เปย์หนักเปย์จริงไม่อิงเ-้ยไรเล้ยยย
    #8,374
    0
  22. #8161 พญานก T^T (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มกราคม 2561 / 12:50
    เสี่ยสุดๆ เปย์ล้วนๆ
    #8,161
    0
  23. #7695 mahnuch (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 22:39
    ยอมแล้ว เปย์ขนาดนี้ ฮืออออ
    #7,695
    0
  24. #7685 ♚ŠpaЯkl3♛ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 21:14
    ต้องตายแล้วเกิดใหม่ยังไงให้มีผู้มาเปย์แบบนี้บ้างคะ กร๊ากดดด
    #7,685
    0
  25. #7457 xiaoly (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 20:28
    เปย์หนักมากกก
    #7,457
    0