[Yaoi] Try Me เสพร้าย สัมผัสรัก [ภาคร้ายยั่ว]

ตอนที่ 30 : ตอนที่ 28 อสูรก็คืออสูร น้ำตาก็คือน้ำตา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 34,612
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,131 ครั้ง
    24 พ.ค. 61


ตอนที่ 28 อสูรก็คืออสูร น้ำตาก็คือน้ำตา

 

 

 

            การไม่มีอะไรทำเป็นสิ่งที่นายปณชัยไม่พึงปรารถนา ยิ่งเป็นการว่างงานในช่วงที่สมองเขาเอาแต่คิดวนเวียนเรื่องของคนคนเดียวจนแทบไม่มีสมาธิก็ยิ่งแล้วใหญ่ ดังนั้น เมื่อหน้าจอโทรศัพท์ปรากฏหมายเลขที่คุ้นเคย เจ้าตัวถึงโล่งใจและหนักใจไปพร้อมๆ กัน

 

            การเห็นเบอร์โทรนี้แปลว่าเขาจะมีอะไรให้ทำจนเลิกคิดเรื่องเจ้านายอีกคนไปสักสองสามวินาที แต่ก็หนักใจเพราะคนที่โทรมาคือลุงแท้ๆ ของเจ้านายคนที่ว่า

 

            ภานุพงษ์...เจ้านายตัวจริงของเขา

 

            บิดาของนายภาคินที่คนทั่วไปรับรู้ว่าวางมือและส่งต่องานให้ลูกชายแล้ว แต่สำหรับคนสนิทที่ถูกส่งต่อให้ลูกชายคนโตเช่นกัน เป็นผู้ที่รู้ดียิ่งกว่าว่าคุณพงษ์ไม่เคยถอนตัวไปเต็มร้อย แต่ยังคงมีส่วนในการแผ่ขยายอิทธิพลของภาคินอยู่เงียบๆ เช่นเดียวกับปณชัยที่ยังคงทำงานให้เจ้านายผู้มีพระคุณอยู่เงียบๆ เช่นกัน

 

            คนที่พอได้ข้อมูลที่ต้องการก็วกมาถามเรื่องสมาชิกในบ้าน

 

            [ไอ้คนโตฉันเป็นไงบ้าง]

 

            “คุณภาคินสบายดีครับ”

 

            [หึๆ แกรู้ว่าฉันไม่ได้ถามสารทุกข์สุขดิบของเจ้าภาคิน แต่หมายถึงว่ามันทำตัวยังไงกับลูกสะใภ้ฉันต่างหาก จะได้กลับไปเล่นงานถูก]

 

            น้ำเสียงของชายสูงวัยฟังดูสบายๆ แถมขบขันเมื่อนึกถึงเรื่องราวเมื่อปีก่อนที่ลูกชายคนโตทำตัวโง่เง่าจนเกือบจะเสียคนที่รักไป

 

            “คุณกราฟสบายดีครับ ช่วงนี้กำลังยุ่งๆ เรื่องสอบเข้ามหาวิทยาลัย คุณภาคินเองก็ไม่ค่อยยอมปล่อยให้ห่างตัว” ปณชัยบอกด้วยเสียงสุภาพ ขณะที่เอนสะโพกพิงประตูรถตู้ เหม่อมองท้องฟ้าที่เมื่อครู่ยังเป็นสีฟ้าจัด ส่งแสงแดดลงมาแผดเผาผืนดินข้างล่าง แต่มาตอนนี้กลับดูครึ้มๆ เหมือนฝนจะตก

 

            [ดี เรื่องอื่นน่ะเก่งนัก แต่ตกม้าตายเรื่องง่ายๆ...เหมือนพ่อมันไม่มีผิด]

 

            ปลายสายว่าอย่างขบขัน หากแต่วกกลับมาไวเสียยิ่งกว่าพลิกฝ่ามือ

 

            [แล้วแกล่ะ]

 

            “ผมหรือครับ” ปณชัยที่กำลังมองท้องฟ้าขยับตัวขึ้นยืนตรงทันทีราวกับว่านายใหญ่มาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้า ตาคมฉายชัดถึงความระมัดระวังในคำตอบของตัวเอง

 

            “ผมสบายดีครับคุณพงษ์”

 

            หากปลายสายกลับเงียบไปอึดใจ

 

            น่าแปลกที่พวกเขาอยู่กันคนละซีกโลก แต่ชายหนุ่มกลับรู้สึกเหมือนกำลังเล่นเกมจ้องตากับนายใหญ่จนเหงื่อเม็ดเล็กผุดพรายเต็มแผ่นหลัง เผลอกลั้นหายใจไปหลายวินาที เพราะเจ้าตัวรู้ดีว่าใครกันแน่ที่น่ากลัวที่สุดในครอบครัวนี้

 

            ไม่ใช่คุณภาคินที่ครอบครองอิทธิพลทุกอย่าง หากเป็นชายสูงวัยที่ถอนตัวออกไปแล้วคนนี้ต่างหาก

 

            [หึๆ สบายดีก็ดีแล้ว อีกหน่อยฉันตายไปจะได้มีหน้าไปเจอพ่อแก เอาล่ะ เดี๋ยวฉันต้องวางแล้ว มีนัดกับสาวสวยชาวเดนมาร์กน่ะ]

 

            ปณชัยรับคำ แต่ก่อนที่เขาจะลดโทรศัพท์ลง

 

            [อ้อ อีกสองสัปดาห์ฉันจะกลับไทย ไม่ต้องบอกเจ้าภาคินล่ะ เดี๋ยวจะไม่เซอร์ไพรส์]

 

            ภานุพงษ์วางสายไปแล้ว ขณะที่คนฟังยังคงยืนนิ่งอยู่กับที่ ใบหน้าคมฉายแววเคร่งเครียด เพราะสัญชาตญาณกำลังร้องเตือนว่านี่ไม่ใช่การกลับมาประจำปี หรือโผล่หน้ามาให้ลูกชายหายคิดถึงแน่ๆ จนมือใหญ่บีบโทรศัพท์แน่นขึ้น ผ่อนลมหายใจออกช้าๆ

 

            เขาประจักษ์แก่สายตาตัวเองมานานแล้วว่าคุณพงษ์รู้ทุกอย่าง และนั่นอาจจะหมายรวมถึงเรื่องของลูกน้องอย่างเขาด้วย

 

            ความคิดที่ทำให้ปณชัยส่ายหัวช้าๆ คว้าบุหรี่ขึ้นมาจุดไฟ ดวงตาคู่คมหลับลง ยามปล่อยควันสีขาวให้ลอยเอื่อยไปในอากาศ

 

            หากสิ่งที่ชายหนุ่มได้รับไม่ใช่ความผ่อนคลายจากนิโคติน แต่เป็นภาพดวงตาฉ่ำน้ำของใครบางคนต่างหาก

 

            ฟึ่บ

 

            มันมากพอให้ชัยลืมตาขึ้นทันที คว้าบุหรี่ที่เพิ่งจุดมาขยี้ลงไปในซองหนังเก็บเถ้าบุหรี่ แล้วปิดท้ายรถตู้ที่เขาเปิดเพื่อเอาเอกสารในกระเป๋า กดล็อกให้เรียบร้อย ปัดกลิ่นที่อาจจะติดไปกับเสื้อผ้า แล้วขายาวก็ก้าวเข้าไปในทางเดินแคบๆ เพื่อตรงกลับไปยังสถานที่ถ่ายแบบ

 

            เมื่อคืนเป็นไม่กี่ครั้งที่นายปณชัยไม่รู้ตัวว่าทำอะไรลงไป

 

            ไม่สิ เขารู้ตัวทุกอย่าง ทุกคำพูด ทุกการกระทำ หากเป็นไม่กี่ครั้งที่ห้ามตัวเองไม่ได้

 

            ไม่ใช่อึนแทรังหรอกที่ทำให้คุณวินมีน้ำตา แต่เป็นอสูรร้ายอย่างเขาต่างหาก ไม่ว่าจะเป็นเมื่อคืนหรือเมื่อหลายปีก่อน

 

            อสูรกายที่เขาพยายามเก็บกักมันเอาไว้ในส่วนลึกที่สุด ลงกลอนจนแน่นหนา ป้องกันไม่ให้มันออกมาตามใจอยาก แต่มันกลับพร้อมจะโจนทะยานออกมาทุกเมื่อ เมื่อเรื่องนั้นเกี่ยวข้องกับผู้ชายที่มีนามว่าภวิศ ยิ่งตอนนี้มันทั้งร้อนรน บ้าคลั่ง เต็มไปด้วยความปรารถนาจะครอบครองเป็นเจ้าของ จนชายหนุ่มพยายามปลีกตัวออกมาให้ห่างจากเจ้านาย

 

            ด้านหนึ่งของปณชัยไม่ต้องการเห็นน้ำตาของคุณวิน แต่อีกด้าน...เขาต้องการมากกว่านี้

 

            น้ำตาแสนสวยที่หลั่งรินเพื่อคนอย่างเขา และเขาเพียงผู้เดียว

 

            หากไม่ว่าจะเป็นด้านที่ปกป้องหรือทำลายก็เป็นผู้ชายที่ชื่อว่าปณชัยเช่นเดียวกัน

 

            ผู้ชายคนนั้นที่กำลังยืนตัวแข็งเกร็ง เมื่อดวงตาคู่คมเห็นภาพที่ทำให้ทั้งสองด้านพร้อมใจคิดเหมือนกันทุกประการ

 

            ภาพของเจ้านายคนสวยที่กำลังนั่งคุกเข่าอยู่บนพื้น ใบหน้าอยู่ระหว่างขาของผู้ชายคนอื่น!

 

            ชัยเกือบจะเดินผ่านต้นไม้ใหญ่ไปทางน้ำตกแล้ว ถ้าเขาไม่ได้แว่วเสียงสนทนาเบาแสนเบาที่ลอยมาตามลม จนขยับอ้อมหลังต้นไม้อีกต้น แล้วนั่นก็ทำให้บอดี้การ์ดหนุ่มได้เห็นภาพที่ทำให้เลือดในกายเย็นเฉียบ...เจ้านายที่เพียงคลาดสายตาไปไม่กี่นาทีกำลังปรนเปรอให้ชายอื่น

 

            วินาทีนั้นราวกับสายโซ่ที่พันธนาการอสูรร้ายได้คลายลง!

 

            อีกครั้งที่ทุกความคิดและความรู้สึกเหลือเพียงความโกรธที่พวยพุ่งเข้าสู่หัวใจ

 

            มันไม่ใช่คุณวินถูกเหวี่ยงเข้าไปในห้องอีกต่อไป แต่เป็นคุณวินที่กำลังคุกเข่ายอมศิโรราบให้คนอื่นที่ไม่เหมาะสม และคนคนนั้นไม่ใช่เขา!

 

            หมับ

 

            “โอ๊ย!

 

            ชัยไม่สนใจว่าทั้งคู่กำลังคุยอะไรกัน ไม่แคร์ว่าไอ้เกาหลีนี่ทำหน้าแบบไหนอยู่ เพราะสองขากระโจนเข้าไป แล้วจับเข้าที่หัวไหล่เนียน กระชากเต็มแรงจนภวิศหงายมาด้านหลัง หากร่างสูงไม่ปล่อยให้ตั้งตัว เมื่อออกแรงดึงทีเดียว ร่างที่นั่งคุกเข่าอยู่ก็ลอยเข้ามาในอ้อมกอด

 

            “ชัย!

 

            กึก

 

            ไม่ใช่คนที่ถูกจับได้ว่ามาเล่นสนุกในเวลางานที่ชะงัก หากเป็นปณชัยที่นิ่งงัน เมื่อมองเข้าไปในดวงตาคมสวยแล้วพบกับรอยน้ำตา ไหนจะแววตาอ่อนแอที่ไม่ยอมเปิดเผยให้ใครเห็น แต่เมื่อครู่กลับมอบมันให้กับอึนแทรัง!

 

            หมับ!

 

            “ชัย!” เขาไม่สนว่าคุณวินกำลังร้องเสียงดังด้วยความตื่นตกใจ เพราะมือใหญ่จัดการอุ้มอีกฝ่ายพาดบ่าอย่างรวดเร็ว และนั่นก็เรียกสติของผู้ชายอีกคนที่ยังปล่อยให้อาวุธคู่กายออกมาอวดโฉมโลกภายนอก

 

            “เฮ้ย ปล่อยวินนะเว้ย!

 

            ขวับ

 

            เฮือก!

 

            แทรังสาบานว่าตั้งแต่เกิดมา เขาไม่เคยกลัวใครมาก่อนเลยในชีวิต ด้วยความสามารถที่ทำให้ทุกคนต้องพากันยอมรับโดยดุษฎี ไม่ว่านิสัยเขาจะเลวร้ายแค่ไหน แต่ครั้งนี้ หนุ่มลูกครึ่งที่พยายามดึงกางเกงขึ้นมาสวมกลับสะดุ้งสุดตัว เหงื่อเย็นเฉียบไหลผ่านขมับ แล้วหยดลงที่ปลายคาง เมื่อประสานสายตากับความเลือดเย็นที่อีกฝ่ายไม่คิดปกปิดเอาไว้อีกต่อไป

 

            แววตาของปณชัยไม่ต่างจากฆาตกรที่พร้อมลงมือ และนี่ไม่ใช่คำเตือน

 

            ดวงตาทั้งสองคู่ประสานกันแค่ไม่กี่วินาที ไม่มีคำพูดใดๆ ไม่มีแม้แต่การยกมือขึ้นชี้นิ้วข่มขู่ หากแค่นั้นก็ทำให้คนอารมณ์ร้อนตัวเย็นเยียบไม่ต่างจากศพที่ลอยทะเลมาแล้วหลายวัน

 

            แทรังหวาดกลัวจนขนหัวลุก

 

            ขวับ

 

            ดังนั้น เขาจึงไม่มีแม้แต่เสียงห้าม เมื่อปณชัยหมุนตัวแล้วพานายแบบคนสวยออกจากตรงนั้น

 

            กระทั่งทั้งสองลับไปจากสายตาแล้ว แทรังถึงยกมือที่สั่นสะท้านขึ้นมามอง

 

            “เวรเอ๊ย!

 

            เมื่อครู่ไม่ต้องให้ปณชัยก้าวเข้ามา อึนแทรังก็รู้แล้วว่าอะไรเป็นอะไร

 

..........................................

 

            “ปณชัย! ฉันบอกให้ปล่อย!

 

            หลังจากที่ตั้งสติได้แล้ว ภวิศก็ดิ้นรนสุดความสามารถ ร่างเพรียวพยายามพลิกให้หลุดจากคีบเหล็กที่ล็อกตัวเขาเอาไว้ แต่ไม่ว่าจะเป็นสองมือที่ทุบลงกลางหลัง หรือสองขาที่พยายามทั้งถีบทั้งเตะคนตัวโต อีกฝ่ายกลับไม่มีท่าทีสะทกสะท้าน มีเพียงฝีเท้าที่ก้าวเร็วขึ้น จนได้ยินเสียงแหวกพงหญ้าดังสวบสาบ

 

            ตอนนี้วินไม่รู้ทิศเหนือใต้ด้วยซ้ำ ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายพาเขากลับไปที่น้ำตกหรือพาไปไหน ไหนจะหัวที่ปวดตุบๆ จากสิ่งต่างๆ ที่พากันประเดประดังเข้ามาไม่มีหยุด

 

            หากภาพความทรงจำเมื่อคืนกลับเด่นชัดที่สุด

 

            “ถ้าฉันมันสำส่อนนัก ทำไมนายไม่ปล่อยให้ฉันสำส่อนให้ถึงที่สุด!

 

            เขาไม่ต้องการแก้ตัว และอยากฟังอีกต่อไปแล้ว ทั้งปกป้องชื่อเสียง ทั้งทำหน้าที่บอดี้การ์ด ทั้งคำสั่งคุณภาคิน ไม่ว่าอะไรก็ล้วนแล้วแต่เป็นมีดที่กรีดลงบนหัวใจบอบช้ำของเขาทั้งสิ้น เขาเหนื่อยเกินกว่าจะฟังคำพูดร้ายกาจของผู้ชายใจร้ายแล้ว

 

            วินอยากย้ำอีกครั้งว่าลืมไปหรือเปล่าว่าเขาก็มีหัวใจ

 

            หัวใจที่ถูกอีกฝ่ายเหยียบย่ำอย่างไม่ใยดี

 

            “...”

 

            ทว่า ผู้ชายตัวโตกลับไม่ตอบโต้อะไรสักอย่าง แค่กระชับสองขาที่พยายามกระแทกเข้ากับแผ่นอกเอาไว้จนวินกระดิกตัวไม่ได้

 

            สุดท้าย นายแบบหนุ่มก็เอ่ยออกไปเสียงเข้ม

 

            “ฉันกำลังจะเอารูแลกงานสมใจนายแล้วไงล่ะ มาห้ามกันทำไม”

 

            ครืดดดด

 

            “โอ๊ย!

 

            สิ้นคำของภวิศ ร่างเพรียวก็ได้ยินเสียงกดรีโมทรถเบาแสนเบา ตามมาด้วยเสียงเปิดประตูรถตู้ แต่เหนืออื่นใดคือร่างของเขาที่ถูกโยนเข้ามาในเบาะรถจนไม่ทันตั้งตัว จนดวงตาเบิกโพลง รู้ตัวทันทีว่ามีอะไรบางอย่างผิดปกติ เพราะต่อให้เขายั่วยุปณชัยยังไง คนสนิทของญาติผู้พี่ก็ไม่เคยใช้กำลังกับเขา แต่นี่...

 

            เฮือก!

 

            ภวิศไม่คิดว่าเขาจะสะเทือนกับอะไรอีกต่อไปแล้ว แต่เมื่อเงยหน้าขึ้นมาสบประสานกับดวงตาคมวาว ชายหนุ่มกลับสะดุ้ง หัวใจที่เอ่อล้นไปด้วยน้ำตาสัมผัสได้ถึง...ความกลัว

 

            มันไม่ใช่แค่ความกลัวเหมือนครั้งที่อีกฝ่ายอุ้มเขาเข้าห้อง แต่มากกว่านั้นไม่รู้กี่สิบเท่า

 

            ดวงตาคมสวยเหลือบมองไปยังทางออกด้านหลังคนตัวโต และนั่น...

 

            หมับ!

 

            โครม!

 

            ชายหนุ่มรู้อยู่แล้วว่าเขาสู้แรงอีกฝ่ายไม่ได้ แต่ไม่คิดว่าเพียงแค่พุ่งตัวไปข้างหน้า ยังไม่ทันจะพ้นไหล่ปณชัยด้วยซ้ำ เขากลับถูกจับหัวไหล่ทั้งสองข้าง แล้วเหวี่ยงจนร่างเพรียวกลับไปกระแทกกับเบาะรถอีกครั้ง ตามมาด้วยเสียงประตูรถตู้ที่ปิดสนิทจนหัวใจดวงน้อยสั่นวูบ

 

            “นายคิดจะทำอะไร” วินพยายามถามเสียงเรียบ ทั้งที่รู้ตัวว่ามันกำลังสั่นระริก

 

            คำถามที่ปณชัยก็ไม่ตอบ นอกจาก...ปลดปล่อยท่อนเนื้อร้อนผ่าวออกมาจากในกางเกง

 

            บรรยากาศในรถตู้พลันร้อนระอุขึ้นมาทันที หากภวิศรู้ดีว่านี่ไม่ใช่ความร้อนที่เกิดจากกามอารมณ์ หากแต่เป็นอย่างอื่นที่น่ากลัวกว่า อันตรายกว่า และมันมาพร้อมกับส่วนใหญ่โตที่เพิ่งจะกลืนกินไปเมื่อไม่กี่วันก่อน

 

            “ต่อให้นายใหญ่กว่าแท แต่ไม่ได้หมายความว่าฉันอยากได้ท่อนของนายตอนนี้ หลบไป!” วินข่มอารมณ์กดเสียงเย็นเยียบ แต่มันไม่ทำให้ผู้ชายอีกคนขยับตัวถอยห่างไปได้เลย ตรงกันข้าม ปณชัยกลับทำในสิ่งที่ทำให้นายแบบหนุ่มนิ่งอึ้ง

 

            หมับ

 

            “ปณชัย...โอ๊ย!

 

            มือใหญ่เลื่อนมากอบกุมเข้าที่ท้ายทอยได้รูปสวย สัมผัสได้ถึงร่างที่สั่นน้อยๆ ของคนที่พยายามสงบสติอารมณ์ หากวินยังไม่ทันจะสั่งให้ปล่อยหรือเบี่ยงตัวหลบ ฝ่ามือสากที่มักจะแตะต้องอย่างเบามือกลับกุมกระชับไว้เต็มแรง และก่อนที่วินจะจับต้นชนปลายถูก...เขาก็ถูกกระชากใบหน้าลงมาที่ระหว่างต้นขาแข็งแรง

 

            การกระทำที่ให้ดวงตาเบิกกว้าง และเสียงทุ้มต่ำที่แสนอันตรายก็ทำให้ตกใจยิ่งกว่า

 

            “อ้าปาก”

 

            “ไม่...”

 

          “ผมบอกให้คุณอ้าปาก!

 

เจอกันที่บล็อกนะจ๊ะ ^^





 






 

มาต่อความเหี้ยม ไม่มีม.ม้าของลุงกัน

 

            ตุบ

 

            ร่างทั้งร่างทรุดฮวบลงมากองกับเบาะสีเข้มที่เปื้อนไปด้วยของเหลวสีมุกทันทีที่ปณชัยคลายอ้อมกอด ใบหน้าขาวฝังลงไป หอบหายใจจนตัวโยน

 

            ขณะที่คนตัวโตแค่เสยผมชุ่มเหงื่อไปด้านหลัง ดวงตาคมวาววับยังคงมองร่างกึ่งเปลือยที่นอนทอดกายตรงหน้าด้วยแววตาอ่านไม่ออก ชัยกดมองสะโพกเปลือยที่เลอะไปด้วยของเหลวของเขา เสื้อผ้ายุ่งเหยิง ผิวกายแดงเรื่อจนแทบหาสีเดิมไม่เจอ

 

            ทั้งหมดนั่นน่าจะทำให้ความกรุ่นโกรธทุเลาลง แต่...ไม่เลย

 

            มันรังแต่จะเพิ่มมากขึ้นจนเจ้าตัวแทบจะระเบิดออกมา

 

            มีกี่คนที่เคยเห็นภาพแบบนี้!

 

            ความรู้สึกนั้นที่ทำให้ปณชัยเป็นฝ่ายจับเข้าที่ขอบกางเกง แล้วดึงมันลงมาถึงหัวเข่าของเจ้านายคนสวย แต่...

 

            “ฮึก” เสียงสะอื้นดังแทรกความเงียบงันภายในรถตู้ขึ้นมา และนั่นทำให้ชายหนุ่มเพิ่งรู้ตัวว่าภายนอกกำลังฝนตก

 

            หากอากาศที่จู่ๆ ก็แปรปรวนไม่ใช่สิ่งที่เขาควรใส่ใจ เพราะอากาศในรถกำลังหนักอึ้งขึ้นทันทีที่ร่างเพรียวสั่นอย่างควบคุมไม่อยู่ เสียงเบาๆ ที่เล็ดรอดจากริมฝีปากก็ทำให้คนโมโหชะงักค้าง

 

            “คุณวิน!!

 

            แม้แต่ปณชัยที่เจอมาแล้วทุกความเลวร้ายก็ไม่อาจจะเทียบกับช่วงเวลานี้ได้

 

            ช่วงเวลาที่เขาดึงเจ้านายให้พลิกกลับมาแล้วเห็น...ใบหน้าเปื้อนน้ำตากับเสียงสะอื้นจนแทบหมดลมหายใจ

 

            อีกครั้งที่เขาเป็นปีศาจร้ายที่ขยี้กุหลาบงามจนแหลกลาญคามือ

 

................................................

 

            ครบค่ะ ตอนนี้เป็นตอนที่เมย์ภูมิใจนำเสนอมากเลยจ้า ด้วยความที่เมย์ไม่เคยเขียนพระเอกที่ข่มขืนนายเอกจริงๆ เลยสักครั้ง ที่ผ่านมาจะอารมณ์ยินยอม แต่นี่คือการขืนใจจริงๆ ค่ะ ขืนทั้งกายและใจ ใช้ความหึงหวงทั้งหมดมาลงกองไว้ที่พี่วินอย่างน่าต่อยที่สุด และเมย์ว่าพี่วินก็น่าสงสารมากเลยด้วยอะจ้า เลยเป็นตอนที่เรียกว่าไงดี อยากให้อ่านล่ะมั้งคะ โคตรตั้งใจเขียน มันอาจะไม่โหดเท่าคนที่เขียนเก่งๆ เนอะ (คือความสามารถหนูได้แค่นี้) แต่เมย์อยากให้เห็นอารมณ์ของทั้งคู่ในเวลานี้อะงับ

            อ้อ ขออนุญาตขายของนะคะ พอดีมีสอบถามกันมาค่อนข้างเยอะในเพจเฟซบุ๊ค เรื่องนี้ Try Me เสพร้ายสัมผัสรัก ภาคชัยวิน จะมีลงที่งานตลาดฟิควันที่ 26 พ.ค.นี้ที่บูธ C9-10 งานนี้เมย์รับรองว่าหนังสือยังมีกล่องแถมให้ค่ะ แต่หลังจากนี้ถ้าได้เปิดรอบปณ.อีกรอบ เมย์ขออนุญาตไม่รับปากเรื่องบ็อกเนอะ คือถ้ามีเหลือก็จะใส่ให้ไปค่ะ แต่ส่วนใหญ่ก็เอาลงงานกับกันเผื่อเหลือเผื่อขาดเอาไว้อะงับ

 

            สำหรับเฟซเมย์

            https://www.facebook.com/FictionMame12938?ref=bookmarks

            และทวิตเตอร์

            https://twitter.com/MAME12938

            สำหรับเฟซ เมย์มีแอดมินตอบให้ค่ะ แต่ทวิตเตอร์จะเป็นทวิตส่วนตัว

            เอาล่ะค่ะ ไปแล้ว สุดท้าย ขอขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ทุกเม้น ทุกแรงโหวต รักซูจู รักรีดเดอร์ทุกคนค่า

            ปล. เรื่องนี้รบกวนใช้แท็ก #พี่วินสวยมาก นะคะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.131K ครั้ง

15,041 ความคิดเห็น

  1. #14813 toto (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 17:12

    ทำไมไม่คุยกันดีๆ

    #14813
    0
  2. #14526 Sawasdeejaaa (@Pornlapat_mook) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 22:17
    แค่ลดทิฐิลงอ่ะ มันยากอ่อ
    #14526
    0
  3. #14456 Krystal wing (@AoengMB) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 18:31
    ฉันน่ะรักคุณวินมาก แบบหยาบๆส่งถึงพี่ชัยคือไปตาย!!!
    #14456
    0
  4. #14258 rattanalak44 (@rattanalak44) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 14:11
    อิลุงโหดมากอ่ะ แบบนี้มันข่มขืนกันชัดๆ. สงสารวินจังเลย เจ็บทั้งใจเจ้บทั้งกาย ต่างคนต่างไม่พุดสิ่งที่อยุ่ในใจ สุดท้ายก้เป้นแบยนี้
    #14258
    0
  5. #14201 Zer_Cya (@Zer_Cya) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 16:06
    เอิ่มมมมมม สงสารวินอ่ะ โดนเข้าใจผิดชัดๆ
    #14201
    0
  6. #14180 maknae_ (@maknae_) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 20:02

    ชัยโหดไปป่ะ

    #14180
    0
  7. #13171 กวีกวี้ (@0614460900aa) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 20:14

    โอ้ววววววว พี่แกหึงโหดมากกกกกกกกกกก

    #13171
    0
  8. #13090 bemysunshine (@DBK1802) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2561 / 20:28
    ลุงน่ากลัวอ่ะ สงสารพี่วินเลย ต้องมาเจออะไรแบบนี้ ลุงคือมัจจุราชที่แท้ กลัวแล้วจ้า หนูกลัวแล้ว ฮื่อออ
    #13090
    0
  9. วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 16:30

    อิพี่ชัยย หึงแล้วทำตัวแบบนี้สงสารน้องนะเว้ยย ลืมไปแล้วหรอว่าน้องมันยังรักอยู่อ่ะ อีก2สัปดาห์ลุงพงษ์มา จะฟ้องลุงพงษ์ให้จัดการพี่ชัยหนักๆเลย ลุงพงษ์+พี่ภาคิน เจอของจริงแน่อิพี่ชัย

    #12899
    0
  10. #12635 itzmeboombim (@itzmeboombim) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2561 / 17:53

    อิพี่ชัย! ใจร้ายใจดำที่สุดทำอย่างนี้กับพี่วินได้ไง ข่มขืนนี่นะ แล้วพี่วินจะไม่แหลกทั้งกายทั้งใจไปเลยเหรอ

    #12635
    0
  11. #12631 MdCharlotte (@cshpuy94) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 22:29
    ลุงยิ่งเหิมเกริมขึ้นทุกทีอะ ไม่พอใจลุงมากๆ จากผลักไสจนมาขืนใจอะ คิดว่าตัวเองเป็นใครมาทำแบบนี้กับพี่วินได้ยังไง คุณพงต้องรู้เรื่องนี้ น่าจะโดนจัดให้หนักๆชักจะทำร้ายจิตใจพี่วินเกินไปละ
    #12631
    0
  12. วันที่ 21 มิถุนายน 2561 / 12:59
    เข้าใจความเ-้ยมของลุงแบบไม่มีม.ม้าตามที่ไรท์บอกเลยค่ะ ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาสรรเสริญจริงๆ
    #12464
    0
  13. #12430 ดิซาว (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 11:59

    ออิลุง - เกินไปมั้ย ทำงี้ได้ไง -แล้วยังทำตัวเเย่อีก

    #12430
    0
  14. #12425 woorikitten (@kunjira2000) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 15:25
    โอ้ยย พี่ชัยย จะใจร้ายเกินไปแล้วนะ อยากให้พี่วินหนีไปไกลๆ เลย หาคนอื่นมาดูแลแทน ไม่ค้องมาเจอแล้วคนแบบนี้ ปากหนัก แถมยังใจร้ายเกินไปแล้ว ทีงี้ทำมาหึงหวง มีสิทธิรึไงวะ เป็นแค่บอร์ดี้การ์ด เป็นแค่ลูกน้อง ไม่ใช่ผัวพี่วินซักหน่อย!!!
    #12425
    0
  15. #12196 Nun930805 (@nunpoko) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 00:33
    อีลุง!! ใจร้ายเกินไปแล้วนะ ฮือออ สงสารพี่วิน ทำขนาดนี้ได้ยังไง โอ้ยยยย ตายๆๆ พี่วินของน้องช้ำหมด
    #12196
    0
  16. #12193 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 20:18
    สงสารวินอ่ะ ทำไมลุงใจร้ายแบบนี้ ทำไมปีศาจร้ายในตัวลุงต้องทำร้ายวินแบบนี้ ทำไมอ่า ฮือออออออ เกลียดลุงแล้วอ่ะ ก็เห็นอยู่ว่าวินมีน้ำตาก็น่าจะรู้สิว่าไม่เต็มใจ ทำไมไม่มองล่ะ ไปเลยนะ พ่อคินมาช่วยหลานเลย // ตอนแรกก็เชียร์อยู่หรอก แต่นับวันๆลุงยิ่งควบคุมตัวเองไม่ได้ ทำร้ายน้องตลอด สงสารน้อง
    #12193
    0
  17. #12187 KAMEWz (@kamewz) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2561 / 02:17
    สงสารพี่วินนนนนค่ะไรท์ ลุงใจร้ายๆๆๆๆๆๆ โมโหเเทรังด้วยค่ะ ฮึ้ยยยยยยยยยยยย
    #12187
    0
  18. #12156 Riko Shirin (@riko92) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 20:39
    วินเจ็บอีกแล้ว
    #12156
    0
  19. #12038 YiPPyBaeKHyuN (@napasorn-115) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 11:18
    ชัยคนนิ่งหายไปหนายยย พี่วินต้องทำงานนะเฟ้ย
    #12038
    0
  20. วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 03:12
    หน่วงไปหมดแล้ววววว หวงได้รุนแรงมาก สงสานวิน
    #12037
    0
  21. #12034 ink1808 (@ink1808) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 02:15
    ชัยยยยย อ่อนโยนกับวินบ้างงนะวินจะช้ำตายแล้ววว
    #12034
    0
  22. #12029 a e y ♡ (@aaaaaaaaey) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 23:37

    เรื่องนี้รอมานานมากกกกก พอกลับมาก็ไม่ผิดหวังงงง

    รออีบุ๊กนะคะ // มีใช่ไหม ????????????

    #12029
    0
  23. #12026 to_eyyyoooo (@to_eyyyoooo) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 22:01
    หน่วงจิงๆ ลุงบอกเค้าปายยย นุ้งก้ลุ้นจนเหนื่อยแล้วตอนเน้!!!
    #12026
    0
  24. #12023 annything (@annything) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 17:38
    ลุงงงบอกเค้าไปเถอะสงสารพี่วิน เจ็บทั้งกายปวดทั้งใจ แตกสลายไปหมดแล้วว
    #12023
    0
  25. #12021 Smoothy_A (@Smoothy_A) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 16:58
    โอ๊ยยยย เจ็บมากอะ
    #12021
    0