[Yaoi] Sugar Addict หวานกว่าขนมก็ผมเนี่ยแหละ [Boy's Love]

ตอนที่ 38 : ตอนที่ 30.2 มะหมาก็มีหัวใจนะฮ้าบ 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 40,069
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 398 ครั้ง
    11 ส.ค. 60


ตอนที่ 30.2 มะหมาก็มีหัวใจนะฮ้าบ 5

 

 

 

มูมู่

 

            “โอ๊ย ค่อยยังชั่วหน่อย วิ่งไปไหนกันมา”

 

            “เมื่อกี้หัวใจแทบกระดอนออกมานอกอก รู้ใช่มั้ยว่าคุณกราฟเขาเป็นใคร ถ้าหายไปทั้งคู่ไม่รู้จะถูกตามฆ่าหรือเปล่า!

 

            ผมช็อกฮะ ช็อกจนไม่ได้สนใจฟังด้วยซ้ำว่าพี่ๆ รอบๆ กำลังพูดอะไรอยู่ ผมแค่กำลังเบิกตากว้าง หันไปมองพี่โหดที่หอบจนตัวโยน ทิ้งตัวนั่งพิงกำแพงอย่างเหนื่อยสุดขีด เงยหน้าขึ้นมองฟ้า อ้าปากจนเห็นเขี้ยววาววับ

 

          พี่โหดปกป้องมู่

 

            นั่นคือสิ่งที่ผมคิดได้ และรู้ตัวว่าสร้างปัญหาเอาไว้เยอะแค่ไหน

 

            “พี่...โหด...”ผมขยับตัวเข้าไปหาพี่โหดใกล้ๆ และ...

 

            กึก

           

            พี่เขากดสายตามามองผมแล้ว หากแต่เป็นสายตาที่ทำให้ผม...กลัวจับใจ

 

          “ทำอะไรลงไปห้ะไอ้เด็กเวร!!!

 

            เฮือก

 

            ผมสะดุ้งสุดตัว กลัวจนตัวสั่น เมื่อพี่โหดคำรามขึ้นมาเสียงดัง ขนาดที่พวกผู้ดูแลก็สะดุ้งตาม หันขวับมามองอย่างคิดว่าพวกเราทะเลาะกัน ขณะที่พี่โหดเองก็ไม่ใจดีแล้ว เขากำลังตะโกนใส่หน้าผม

 

            “รู้หรือเปล่าว่าทำอะไรลงไป!!! ถ้าถูกกัดจะทำยังไงวะ อยากตายนักใช่มั้ย! ถ้าอยากตายทำไมไม่กระโดดตัดหน้ารถไปเลยล่ะ จะเสียเวลาทำให้ฉันเดือดร้อนไปด้วยทำไม!!! ห้ะ ตอบมาสิวะ อย่าเอาแต่ร้อง คิดว่าน้ำตาช่วยได้ทุกอย่างหรือไง ตอบมา!!!

 

            พี่โหดทำท่าจะพุ่งเข้ามาหาผม แต่คนอื่นกระชากตัวเอาไว้ทัน จนผมหมอบลงกับพื้น สองมือยกขึ้นปิดหัว ครางหงิงๆ ในคอ กลัวจนทำอะไรไม่ถูก เพราะไม่เคยเห็นพี่โหดโกรธขนาดนี้มาก่อน

 

            “อย่าเอาแต่ร้องไห้สิวะ!!! รู้มั้ยว่าฉันห่วงนายมากแค่ไหน ห้ะ รู้มั้ยไอ้เด็กบ้า!!

 

            พี่โหดกลับมาเรียกผมว่าไอ้เด็กบ้าอีกแล้ว ทั้งที่ก่อนหน้านี้เรียกชื่อจริงของผม จนผมได้แต่ก้มหน้าลง พูดอะไรไม่ออก สำนึกผิดทุกอย่าง

 

            ถ้าผมไม่วิ่งออกไป พี่โหดก็ไม่ต้องเสี่ยงแบบนี้ โชคดีแค่ไหนแล้วที่ไม่มีใครถูกกัดหรือได้รับบาดเจ็บ

 

            ผมสำนึกผิดแล้ว แต่พี่โหดยังโกรธอยู่ฮะ ขนาดที่ไม่ยอมถูกกระชากไปอีกทาง พี่เขายังด่าผม แต่เหนือสิ่งอื่นใด

 

          “แค่คิดว่านายถูกกัด ฉันก็จะเป็นบ้าแล้ว ได้ยินมั้ยว่าฉันเป็นห่วงนายมากแค่ไหน!!!

 

            “!!!

 

            ผมทำได้แค่เงยหน้าขึ้นสบตาพี่โหด มือไม้สั่นไปหมด มองพี่โหดที่ถูกลากไปอีกทางให้ห่างจากผม แต่สิ่งที่พี่โหดพูดยังดังก้องในหัวของผมแทบตลอดเวลา จนสองมือต้องกุมอกแน่น ทิ้งตัวลงไปนอนคุดคู้บนพื้น ลืมตามองเพียงพื้นกระเบื้อง

 

            พี่โหด...ห่วงผม

 

            ทำไมล่ะ ทำไมล่ะฮะ ผมควรจะกลัวสิ ทำไมใจผมถึงเต้นแรง ทำไมหน้าผมถึงร้อนผ่าว ทำไมทุกส่วนของร่างกายพร้อมใจกันเรียกหาพี่โหด และทำไม...ผมถึงดีใจขนาดนี้

 

            วินาทีนั้น ภาพตอนที่พี่โหดปกป้องผมมันแวบเข้ามา พี่เขาที่ยืนบังอยู่ข้างหน้า จนผมเห็นแผ่นหลังแข็งแกร่งที่บังผมมิด พี่เขาที่ใช้แรงทั้งหมดเพื่อกระชากพวกติดเชื้อให้ห่างจากผม พี่โหดที่สั่งให้ผมมาที่ปลอดภัยโดยไม่ดูตัวเอง พี่โหดที่...ทำเพื่อผม

 

            ผมร้องไห้ฮะ

 

          มู่กำลังร้องไห้อีกแล้ว แต่ร้องเพราะ...เสียใจ

 

            ผมเสียใจมากๆ ที่ไม่รับรู้ถึงความเป็นห่วงของพี่โหด ไม่รู้ว่ายังมีคนที่ห่วงใยผมนอกจากเจ้านาย และ...ทำไมผมไม่รู้ตัวเลยว่าพี่โหดก็เป็นคนสำคัญสำหรับผม

 

            ตอนนั้นผมหนีจากพวกติดเชื้อได้แล้ว แต่ผมไม่ไป ผมห่วงพี่โหดมาก กลัวไปหมดทุกอย่าง จนผมจะไม่ไปไหนทั้งนั้นถ้าพี่โหดไม่ปลอดภัยเหมือนกัน

 

            ผมมันโง่ฮะ โง่อย่างที่ใครๆ ว่า แม้แต่เรื่องสำคัญผมก็รู้ตัวเอาป่านนี้

 

          มู่...รักพี่โหดฮะ

 

            ความคิดที่ทำให้ผมได้แต่นั่งตัวแข็งทื่อ แม้แต่ตอนที่ก้าวขึ้นมาบนรถของพี่กราฟแล้ว พี่กราฟดุผมเยอะแยะเต็มไปหมด แต่ผมไม่ได้ฟังเลยสักคำ ผมแค่หันไปมองพี่โหดที่กำลังเท้ามือกับหน้าต่าง ไม่ยอมหันกลับมาสบตาผมเลยสักแวบเดียว

 

            พี่โหดโกรธผมมากแน่ๆ

 

            ความคิดนี้ที่ทำให้ผมตัดสินใจขยับเข้าไปหา

 

            “พี่โหดฮะ”

 

            “...”

 

            พี่เขาไม่หันมามองด้วยซ้ำ จนผมต้องกระเถิบจนตัวของเราแทบจะโดนกัน แต่พี่เขาก็ยังมองนิ่งไปข้างนอก จนผมค่อยๆ วางมือลงบนไหล่เหมือนครั้งแรกที่เจอกัน ครั้งนี้พี่เขาไม่สะบัดออก เขาแค่ขบกรามแน่น จนผม...ทิ้งหัวลงซบไหล่

 

            “มู่ขอโทษ...อย่าโกรธมู่เลยนะ...อย่าโกรธมู่เลย”

 

            “...”

 

            พี่โหดยังเงียบ จนผมต้องถูไถหัวกับไหล่พี่โหด อย่างหวังว่าพี่เขาจะใจอ่อน

 

            “พี่โหดเป็นห่วงมู่ใช่มั้ยฮะ”

 

            “เพิ่งรู้หรือไง” พี่เขากระชากเสียง

 

            “ไอ้โหด อย่าดุน้อง!” พี่กราฟส่งเสียงมาจากตำแหน่งคนขับ และนั่นก็ทำให้พี่โหดยิ่งเบ้ปาก หันคอให้ห่างจากผมมากกว่าเดิม จนผมต้องโขกหัวกับไหล่พี่โหดเบาๆ

 

            “ยกโทษให้มู่นะฮะ” ผมขอร้องแล้วนะ

 

            “...”

 

            ผมนิ่งคิดนิด และเพราะผมมันโง่ ผมไม่มีสมองมาคิดอะไรมากมาย ผมไม่รู้จะอ้อนขอให้เขายกโทษยังไง ผมเลยตัดสินใจพูดออกไปคำนึง

 

          “พี่โหด...มู่ชอบพี่โหดนะฮะ”

 

            ขวับ!

 

            ครั้งนี้พี่โหดหันกลับมาสบประสานสายตากับผมด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง ดูตกใจสุดขีด จนผมก็ทำแบบที่เห็นเจ้านายทำกับพี่ป้อง...

 

            จุ๊บ

 

            ผมเลียปากพี่โหดฮะ

 

            พี่โหดยังนิ่ง ยังอึ้ง ยังไม่ตอบอะไร ส่วนผมก็รออย่างอดทน พักใหญ่ๆ นั่นแหละที่พี่โหดหันกลับไปมองหน้าต่างอีกแล้ว และพูดแค่ว่า...

 

          “ฉันก็เหมือนกัน”

 

            แค่นั้นฮะ พี่โหดบอกแค่นั้น แต่ทำให้ผม...ยิ้มกว้างมากๆ เลยล่ะ

 

            เห็นทีการอยู่ห่างจากเจ้านายจะไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดแล้วล่ะฮะ

 

..................................................

 

โหดเหี้ยม

 

            ผมเสียเชิงที่สุดในชีวิต!!!

 

            ใช่ ผมเพิ่งจะเสียเชิงให้กับเจ้าหมาหน้าโง่ที่ไม่รู้เลยว่าคำว่ารักทำให้ผม...ดีใจแทบบ้า

 

            ผมอึ้งขนาดนี้เป็นครั้งแรก ดีใจขนาดนี้เป็นครั้งแรก และสุขใจขนาดนี้เป็นครั้งแรก

 

            ผมพูดอะไรไม่ออก ทั้งที่ความรู้สึกมันล้นออกมาตั้งแต่เห็นเจ้าเด็กนี่อยู่ในอันตรายแล้ว แต่พอมันพูดคำว่ารักออกมาหน้าตาเฉย ผมกลับตอบไปได้แค่...เหมือนกัน

 

          ให้ตาย กูมันน่าสมเพชขนาดนี้ได้ยังไงวะ!

 

            แล้วไหนจะ...

 

            “พี่โหด พี่โหดจะไปไหนหรือฮะ”

 

            “ไปวิ่ง”

 

            “มู่ไปด้วยนะ มู่ไปด้วย”

 

            “เออ เงียบๆ ล่ะ น่ารำคาญ”

 

            “ฮะ!!!

 

            อีกทั้ง...

 

            “พี่โหดๆ พี่โหดกินอะไรฮะ มู่กินด้วยนะ”

 

            “ของตัวเองมีก็ไปกินสิ!

 

            “มู่กินด้วยไม่ได้หรือฮะ”

 

            “เออ จะกินก็กินไป!

 

            ผมรู้สึกเหมือนถูกเอาคืน!!!

 

            ตอนนี้เจ้าเด็กตัวเล็กมันวิ่งตามผมไปทุกที่ เดินตามผมไปทุกแห่ง คอยถามนั่นนี่ด้วยรอยยิ้มไร้เดียงสา ขนาดที่กินข้าวยังกินจานเดียวกับผม เกาะผมไม่ปล่อย แต่ที่แย่กว่านั้นคือผมไม่ได้รำคาญอย่างปากพูด ตรงกันข้าม...ผมเอ็นดูมันแทบบ้า

 

          น่ารักฉิบหาย!

 

            เจ้าเด็กตาใสที่ล้มเลิกเรื่องหนีกลับบ้านแล้ว มันบอกว่าจะเชื่อผมเรื่องเจ้านายมารับกลับ ดังนั้น มันจะยอมเป็นเด็กดีไม่สร้างเดือดร้อนให้ใครอีก แต่...มันทำ!

 

            มันทำให้ใจผมเดือดร้อน!!!

 

            ตอนนี้ผมรู้สึกเสียหน้าที่สุด เมื่อไอ้โหดเหี้ยมอย่างผมที่ไม่มีใครกล้าสู้ และสู้ไม่ได้กำลังพ่ายแพ้ให้กับเด็กตัวขาว ตาฟ้าที่เรียกพี่โหด...พี่โหด...พี่โหด

 

            ไม่ไหวแล้ว ทุกครั้งที่มันร้องเรียก ใจผมมันเต้นแรงแทบบ้า รู้สึกเหมือนจะบ้าตายจริงๆ แต่ก็ห้ามมันไม่ได้ เพราะยิ่งฟังเสียงร้อง ผมก็ยิ่งรู้สึกมีความสุข ยิ่งได้มองหน้าตา ผมก็ยิ่งยิ้มกว้าง ยิ่งได้สัมผัสร่างนุ่มๆ ที่เบียดเกาะติดผม...ผมก็กำลังจะทนไม่ไหว

 

            ผมรู้แล้วไงว่ารัก เลยไม่มีความคิดจะหักหาญน้ำใจ แต่ถ้ายังทำตัวน่ารักแบบนี้...ไอ้โหดก็มีเส้นความอดทนเหมือนกันนะ!!!

 

            ผมเสียเชิงพอแล้ว ผม...จะเอามันมาเป็นของผม!

 

            ผมวางแผนในหัวเรียบร้อย ยิ่งเจ้านายยอมให้ผมนอนห้องเดียวกับมันก็ยิ่งเสร็จผม ดังนั้น ผมก็แค่รอให้คนทั้งบ้านหลับ แค่รอให้ทั้งบ้านไม่มีเสียงใดๆ ผมก็...ลืมตาขึ้นข้างนึง

 

            ในเมื่อผมค่อนข้างจะเสียเชิง ผมเลยไม่มีความคิดที่จะปลุกมันขึ้นมาตอนนี้ ผมมองฝ่าความมืดไปเห็นใบหน้าแสนสวยที่กำลังหลับสนิทอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราว จนต้องส่งมือไปสัมผัสที่แก้ม ปลายคาง จมูก แล้วเลื่อนมายังลำคอบอบบางที่เคยฝังเขี้ยวลงไปแล้วครั้งหนึ่ง

 

            “อื้อ” มันยังไม่ตื่น เจ้าเด็กนี่มันตื่นยากแค่ไหนก็รู้ๆ กันอยู่ ดังนั้น ผมจึงโน้มหน้าลงไป สูดกลิ่นกายหอมๆ ไล้ปลายจมูกลงไปยังลำคอขาว ขบเบาๆ ระวังไม่ให้มันเจ็บจนตื่น ขณะที่มือผม...ก็ค่อยๆ เลื่อนกางเกงของมันออกไปช้าๆ

 

            ฟึ่บ

 

            ผมจัดท่าให้มันนอนคว่ำหน้า แอ่นก้นมาทางผม ซึ่งผมรู้ตัวเลยว่ามือตัวเองสั่นตอนที่...ค่อยๆ เลิกหางของมันขึ้น

 

            ส่วนเร้นลับแสนน่ารักรอผมอยู่ตรงนั้น ส่วนที่มีสีชมพูสวยน่าลิ้มลอง ขณะที่ผมก็ขยับขึ้นไปคร่อมทับตัวของมัน ส่งมือไปลูบไล้บีบเฟ้นที่สะโพกนิ่มหนักๆ โน้มตัวลงไปเพื่อใช้เขี้ยวงับเบาๆ ที่หูสีสวย จนมันขยับดุ๊กดิ๊กไปมา ร่างใต้ตัวผมก็เคลื่อนไหวน้อยๆ

 

            “ฮื่อ...”เสียงครางของมันหวานน่าฟัง จนผมก็เลียใบหู แล้วลากลิ้นลงมายังข้างขมับ

 

            “ฮ้า!” มันอ้าปากหายใจเข้าไปลึกๆ จนผมก็ส่งมือไปลูบไล้เข้าที่ห่วงสีหวานอย่างเบามือ แตะต้องสัมผัสอย่างอ่อนโยนที่สุด แต่ทำให้..

 

            “อ๊า!” เจ้าเด็กนี่เริ่มคราง ดวงตาเริ่มเปิดปรือขึ้นมาช้าๆ และนั่นทำให้ผม...

 

            งับ

 

            “อ๊า!!!!!

 

          หืม!!

 

            ผมเองก็แปลกใจ เพราะคิดว่าทันทีที่ผมงับเข้าที่คอ มันจะร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด แต่ไม่ใช่ เสียงร้องที่ออกมาครางนี้เป็นเสียงครวญครางหวานหู พร้อมกับสะโพกเล็กที่ดันขึ้นมาทันที จนเสียดสีกับส่วนแข็งแกร่งของผม จากนั้น มันก็เอียงหน้าแดงก่ำมามอง ดวงตาฉ่ำน้ำ และเสียงหวานที่กระซิบ...

 

          “พี่โหด...มู่ร้อน..มู่ร้อนไปหมดแล้ว...”

 

            ผมตระหนักตอนนั้นเองว่า...เข้าฤดูผสมพันธุ์ของเจ้าเด็กนี่แล้ว

 

.................................................

ต่อค่ะ

 

มูมู่

 

            ผมไม่เคยตื่นมาพร้อมกับความร้อนแบบนี้มาก่อนฮะ ตอนนี้มันร้อนผ่าวไปหมดทั้งตัว อึดอัดหายใจไม่ออก พอจะหายใจก็รู้สึกว่ามีเพียงลมร้อนจัดออกมาจากปาก สองมือของผมก็กำกันแน่น ตอนที่ตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าพี่โหดกำลังคร่อมทับอยู่บนตัว

 

          ตอนนี้มู่ไม่กลัวแล้ว แต่มู่ทรมานฮะ

 

            ความคิดที่ทำให้ผมกระซิบเสียงแผ่วเบา

 

ไปดูมู่ฮีทได้ที่บล็อกค่ะ XD









 

 

ต่อจากมูมู่เสียซิง ><

 

            ปัง!!!

 

            “เกิดอะไรขึ้น...เฮ้ย!!!

 

            จู่ๆ ประตูห้องก็เปิดฮะ แล้วพี่กราฟก็พุ่งเข้ามา สงสัยเพราะเสียงร้องของผมดังมาก ขนาดที่ผมเองก็รู้สึกตัวด้วยซ้ำ แต่เพียงพี่กราฟเห็นว่าเกิดอะไรขึ้นในห้อง พี่กราฟ...ตาแทบถลนเลย

 

            “ไอ้โหด!!! มึงเอาจนได้นะ เอาจนได้! นี่น้องมันเป็นตัวผู้นะ!!!

 

            “แล้วไง” ผมเหลียวไปมองหน้าพี่โหดที่ยังคร่อมทับผมท่าเดิมแบบนั้น แล้วเห็นว่าพี่โหด...เลียปาก

 

            ทำไมฮะ ผมรู้สึกเหมือนพี่โหดกำลังบอกพี่กราฟว่า...เรียบร้อยโรงเรียนพี่เขาไปแล้ว

 

            ส่วนผมก็ทำได้แค่หอบหายใจหนักๆ ลุกไม่ได้ เพราะตรงนั้นยังติดกันอยู่ จนพี่กราฟก็ส่ายหัว บอกแค่ว่า...

 

            “เออ เอากันเบาๆ หน่อย จะนอน เดี๋ยวไปสู่ขอจากไอ้กั๊กให้”

 

            “ขอบคุณครับนาย” พี่โหดตอบเจ้านายแบบนั้นที่ทำเอา...หน้าร้อนซู่เลยล่ะ

 

            พี่กราฟออกไปแล้ว ส่วนผมทำได้แค่ขดตัวนอนนิ่งๆ เป็นก้อนฟูๆ ให้พี่โหดลูบนั่น งับนี่อย่างเขินสุดขีด ไม่รู้หรอกว่าทำไมต้องอาย แต่มันอายมากๆ เขินสุดๆ รู้สึกเหมือนอยากมุดดินหนีเลยฮะ ตอนนั้นเองที่พี่โหดก้มลงมาพูดข้างหูของผม

 

          “ฉันรักนาย”

 

            ผมยิ้มฮะ ผมยิ้มกว้างมากๆ ผมไม่สนใจอะไรแล้วฮะ ผมรู้แค่ว่าพี่โหดกอดผมอยู่ ถามผมอีกครั้ง

 

            “เป็นของฉันเต็มตัวแล้วนะ”

 

            ครั้งนี้ผมตอบพี่โหดได้แค่...

 

            “ฮะ!!!

 

            ผมไม่รู้หรอกว่าตอนนี้เจ้านายทำอะไรอยู่ ผมหวังแค่ว่าเจ้านายจะดีกับพี่ชายไวๆ รักพี่ป้องมากๆ มารับผมกลับไวๆ ไม่ใช่เพราะไม่อยากอยู่กับพี่โหดหรอกนะฮะ ผมแค่อยากบอกเจ้านายว่า...

 

            มู่มีแฟนแล้วนะฮ้าบ!!!

           

            อ้อ ว่าแต่ ตอนนี้ผมกำลังยิ้มตาปิดอยู่แหละ แฮ่

 

.................................................

 

            ครบค่ะ จะว่ากั๊กแรดคนเดียวไม่ได้ค่ะ มู่เองก็ไม่แพ้กัน เขาว่าอยากรู้เป็นยังไงให้ดูแม่ใช่มั้ย งั้นอยากรู้หมาเป็นยังไง หันมองเจ้าของค่ะ กั๊กเคยกั๊กมาก่อนกระทั่งเสียซิง มู่เองก็กั๊กมาก่อน พอเสียซิงให้พี่โหดเท่านั้นแหละ โม้ด้วยว่ามีแฟนแล้ว เอาเป็นว่าคู่หมาแฮปปี้เอนดิ้งแล้วเนอะ เหลือแค่คู่คนเท่านั้น เราก็คลายเครียดกับคู่นี้มาสักพักแล้ว (เพราะเมย์หายหัวสินะ ฮึก) ต่อไปเราจะกลับไปที่คู่คนกันนะคะ รับรองเลยว่า...ไม่น้อยหน้าคู่โหดมู่เลยทีเดียวเชียว

            มีน้องขอมาว่าอยากให้เมย์เขียนแนวโอเมก้าบ้าง งั้นขอติดไว้ก่อนเนอะ ถ้ามีพล็อตเมื่อไหร่ แล้วแนวนี้ซาๆ เมื่อไหร่ เดี๋ยวเมย์อาจจะจัดสักเรื่อง คราวหน้าเป็นคนกันเนอะ อยากเขียนคนตอนฮีทบ้างอะไรบ้าง แฮ่ 

            สำหรับเฟซเมย์

            https://www.facebook.com/FictionMame12938?ref=bookmarks

            และทวิตเตอร์

            https://twitter.com/MAME12938

            สำหรับเฟซ เมย์มีแอดมินตอบให้ค่ะ แต่ทวิตเตอร์จะเป็นทวิตส่วนตัว

            เอาล่ะค่ะ ไปแล้ว สุดท้าย ขอขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ทุกเม้น ทุกแรงโหวต รักซูจู รักรีดเดอร์ทุกคนค่า

            ปล. เรื่องนี้รบกวนใช้แท็ก #ผมหวาน นะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 398 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

25,682 ความคิดเห็น

  1. #25646 shin ai2 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 16:30
    อิโหดนี่มันกวนตีนมากกว่าตอนที่อ่านในเรื่องภาคินกราฟอีกนะทั้งๆที่ตอนนั้นคิดว่ามันกวนสุดๆแล้ว55555555
    #25,646
    0
  2. #25589 SansOkamiHearts. (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 15:49
    mameyaoi.blogspot.com/2017/08/nc-sugar-addict-302.html?m=1
    #25,589
    0
  3. #25588 SansOkamiHearts. (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 15:49
    mameyaoi.blogspot.com/2017/08/nc-sugar-addict-302.html?m=1
    #25,588
    0
  4. #25459 Le stelle ดวงดาวที่ปลายฟ้า (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 17:59
    เจ้าของเป็นไง...หมาเป็นงั้น//เอามือตบหน้าผาก
    #25,459
    0
  5. #25408 maknae_ (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 15:52

    เหลือทนแล้วกับมูมู่

    #25,408
    0
  6. #25367 Hummai (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 17:05
    เด็ก(?)ซึมซับพฤติกรรมจากคนใกล้ตัวเนี่ย....เรื่องจริงสินะฮร๊าาา >>>>>>>เหล่มองกั๊ก
    #25,367
    0
  7. #25332 Namfon_Pk0 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 01:08
    มู่ลูก55555555555555555555555555555555
    #25,332
    0
  8. #25320 Party19 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 กันยายน 2561 / 14:32
    ทำไมมู่ใจง่ายเหมือนนายกวินเลย55555
    #25,320
    0
  9. #25286 khawfangg (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 14:39
    มู่นี่เหมือนเจ้านายเกิ๊น
    #25,286
    0
  10. #25270 Soniccity (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 21:02
    งื้ออออออออออน่ารักมากๆ
    #25,270
    0
  11. วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 18:01
    น้องมู่ทำไมใจแตกอย่างนี้
    #25,264
    0
  12. #25227 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 14:24
    กราฟต้องไปสู่ขอมู่แล้วนะ 5555
    #25,227
    0
  13. #25190 to_eyyyoooo (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 18:42
    มู่น่าร้ากกก
    #25,190
    0
  14. #25169 BG_Y69 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 04:20
    กราฟตกใจเบามากลูกกก555555//หมา-เอาหมาเค้าอยู้นะเฮ้ยยยย!!~
    #25,169
    0
  15. #25158 MaMa_Meaw (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 01:01
    กราฟ5555555
    #25,158
    0
  16. #25135 JongjitSriyan (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 09:31
    ขำกราฟนี่แหละ 555555
    #25,135
    0
  17. วันที่ 10 กันยายน 2560 / 11:03
    กรี๊สสส น้องมู่เสียซิงแล้ว!!! ถ้ากั๊กรู้นี่บ้านแตกมั้ย??!! 555 นี่้ราอินมากเรยนะขนาดมองหมาที่บ้านตัวเองละจินตนาการไปเองเรย กับท่าทางที่เล่น หรืออะไรกะตาม >\\< ชั้นเริ่มติดเชื้ิอจิตจากกั๊กละ 55
    #24,880
    0
  18. #24867 itzmeboombim (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 19:50
    งานสู่ขอต้องมา
    #24,867
    0
  19. #24770 myyirbb:) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 23:47
    น่าๅรักมากๆๆๆเอ็นดูมู่ฮืออออชอบมากค่ะะะะอยากให้แต่งพาร์ทมะหมาต่อเรื่อยๆสนุกมากกกก
    #24,770
    0
  20. #24761 Kanrapa (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 18:48
    โอ้ยยยน่ารัก
    #24,761
    0
  21. #24720 แคนต้าลูปปปป ^^ (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 1 กันยายน 2560 / 20:04
    อิจฉาหมาได้มะ โว้ยยยยยยยยยยย5555555555555
    #24,720
    0
  22. #24614 tamamonomaai - 13 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2560 / 00:06
    มู่หนูไม่ต้องทำตัวเหมือนเจ้านายก็ได้นะ  แต่ฮากราฟอ่ะ เออ ๆ จะเอาก็เอากันเบา ๆ กูนอนไม่ได้ 5555
    #24,614
    0
  23. #24588 STEM1995 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2560 / 18:36
    มู่น่ารักจัง โอ๊ยยย อยากได้
    #24,588
    0
  24. #24576 lopenav (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 00:41
    จำได้ว่าพี่เมบอกว่าตอนเขียนจินตนาการเป็นร่างคนมีหู แต่ว่า........... ฮืออออออ ผิดไปแล้วค่ะ ขอโทษค่ะ ฮือ เห็นภาพเป็นน้องหมาเป็นตัวเลยค่ะ แง้
    #24,576
    1
  25. #24555 Exo_finland (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 12:32
    อยากให้พี่อธิบายตอนล็อคด้วยอ่ะเพราะตอนนั้นฟินสุดเเล้วจริงๆ555 โอ้ยแต่เจ้าของเป็นยังไงหมาก็เป็นอยย่างงั้นจริงๆ นี่เป็นอีกหนึ่งเสียงที่อยากให้พี่เเต่งโอเมก้าด้วย
    #24,555
    0