[Yaoi] Sugar Addict หวานกว่าขนมก็ผมเนี่ยแหละ [Boy's Love]

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 10 เวลาดึกกับพุดดิ้งนุ่มนิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 46,696
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 591 ครั้ง
    31 ส.ค. 59




คร่อกฟี้...ผมเปล่านะ เปล่าทำไรจริงๆ นะ


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ตอนที่ 10 เวลาดึกกับพุดดิ้งนุ่มนิ่ม

 

 

 

กั๊ก

 

            ผมเชื่อว่าต้องมีคนอยากถามว่าทำไมผมไม่โทรให้ใครสักคนที่บ้านมารับ คืองี้นะครับ ขอผมสาธยายความเป็นอยู่ของบ้านผมก่อน

 

            ถ้าผมโทรหาแม่...แม่ก็จะขอคุยกับพี่ป้อง ถามว่าผมมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง เกเรอะไรบ้าง รบกวนอะไรคนทางนี้เอาไว้ ซึ่งพี่ป้องคงไม่โกหกผู้ใหญ่เรื่องที่ผมโดดเรียน แถมเกือบถูกรถเสย ดังนั้นชะตากรรมของผมคือการถูกแม่ด่า และอาจจะมีเคอร์ฟิวเวลากลับบ้าน

 

            และที่สำคัญที่สุด...แม่จะไม่ยอมซื้อของหวานมาฝากผมทั้งเดือน!

 

            ถามสิทำไมถึงพยากรณ์ได้เป็นตุเป็นตะ เคยแล้วไง ถูกเรียกเข้าห้องปกครองครั้งก่อน ผมเกือบดิ้นตายเพราะแม่สั่งงดของหวาน! แต่แม่ซื้อมานะ ทองหยิบ ทองหยอด ฝอยทองนี่ก็ของโปรดอันดับต้นๆ แต่แม่ซื้อให้หมา ใช่ ไอ้มู่เนี่ยล่ะแดกยั่วกูต่อหน้าเลย

 

            และถ้าผมโทรหาพ่อ...พ่อจะไม่ว่า แต่พ่อจะตีซี้กับพี่ป้อง แถมชวนไปแดกเหล้าที่บ้าน ยิ่งเห็นพี่ป้องเป็นผู้ใหญ่แดกได้โดยไม่ถูกแม่ผมด่าที่สอนเด็กให้เสียคน พ่อก็จะยิ่งสนุกกับการสนิทกับเพื่อนของผม แล้วลองคิดดูนะ ขนาดอยู่ด้วยกันในร้านเค้ก ผมนี่ก็พองแล้วพองอีก ถ้าพี่แกไปบ้าน...อู้วหู กูไม่อยากคิดสภาพเลยว่าชาวโลกกูจะเป็นอึ่งอ่างพองลมวันละกี่รอบ

 

            ไม่ได้เด็ดๆ ล่ะ ผมไม่ไว้ใจตัวเองสุดๆ ตอนพี่ป้องอยู่ใกล้ๆ!

 

            ผมไม่ยอมเผยความลับอันดำมือให้พ่อกับแม่รู้แน่!

 

            ดังนั้นแล้ว สิ่งที่ไอ้กั๊กทำได้จึงมีแค่...

 

            “พ่อ วันนี้กั๊กนอนบ้านเพื่อนนะ”

 

            ถ้าโทรหาแม่จะถูกซักว่าบ้านใคร แต่ถ้าโทรหาพ่อ

 

            [เออๆ ไปค้างก็อย่าไปรบกวนบ้านเขามากล่ะ ถ้าจะกินเหล้าไว้มากินบ้านเรา]

 

            พ่ออย่าทำตัวเป็นพ่อพระในสายตาไอ้พวกเหี้ยนั่น อยากแดกเองก็บอก!

 

            ผมกรอกตา ถามจริง นี่จะไม่ห่วงลูกสักคำเลยหรือวะว่าไปค้างบ้านใคร เออ แต่ก็ดี อย่าถามมากเลย ไม่อยากลำบาก ขี้เกียจแถ เดี๋ยวนรกจะกินกบาลมากกว่านี้ ดังนั้น ผมจึงตัดบทพ่อ

 

            “งั้นกั๊กวางแล้วนะ พ่อบอกแม่ด้วยล่ะ อย่าลืมนะ เดี๋ยวแม่ฆ่ากั๊ก”

 

            [ฮ่าๆๆๆ เออ ดีๆ คืนนี้อยู่กันแค่สองผัวเมีย...เสร็จกูแน่!]

 

            เอาเป็นว่า ผมไม่อยากรู้ชีวิตยามค่ำคืนของพ่อแม่ และพ่อไม่จำเป็นต้องเปิดเผยต่อหน้าผม ดังนั้น ผมจึงกดวางสาย ทั้งที่อยากจะยืดเวลาคุยกับพ่อมากขึ้นกว่านี้สักนิด ด้วยเหตุผลง่ายๆ...กูไม่กล้ามองหน้าเจ้าของบ้านโว้ย!!!

 

            คนที่เดินเช็ดผมลงมาจากชั้นลอยด้วยใบหน้ายิ้มๆ

 

            “คุยกับที่บ้านเสร็จแล้วหรือ ให้พี่ช่วยยืนยันกับผู้ใหญ่มั้ยว่าเรามาค้างบ้านพี่”

 

            พี่ป้องแม่งโคตรคนดีศรีสังคม มีเป็นห่วงเป็นใย ทำเอาไอ้คนคิดดีไม่ได้อย่างผมแอบรู้สึกผิด ไม่ใช่อะไร ณ จุดนี้กูเปล่ามองหน้าพี่ป้อง...กูดูหุ่นพี่ป้องต่างหาก!

 

            ผู้ชายเหี้ยไรวะ ขนาดใส่ชุดนอนยังดูเท่!

 

            ตอนนี้พี่ป้องสวมชุดนอนแบบเต็มตัว ผ้าลื่นๆ มันๆ แบบนี้เรียกว่าไงนะ อ้อ น่าจะผ้าซาตินสีน้ำเงินเข้มที่แม่งโคตรเข้ากับร่างสูงๆ ไหล่กว้างๆ ที่ยิ่งสวมขายาว ช่วงขาก็ยิ่งโคตรยาว โคตรน่าอิจฉา ไหนจะเรือนผมชื้นที่ลู่ลงมาล้อมกรอบหน้าคม โดยมีมือใหญ่ขยี้มันแรงๆ ด้วยท่วงท่าที่เรียกได้ว่า...โคตรแมน

 

            เอื้อก

 

          กูจะกลืนน้ำลายทำห่าอะไรครับ แค่มองผู้ชายในชุดนอน!

 

            ขณะที่พอเหลียวมามองตัวเอง

 

          โอ๊ย โคตรน่าสมเพช!!!!

 

            ผมอยากจะแยกเขี้ยวใส่แก้เขิน ก็ลองคิดดูสิ พี่ป้องสวมชุดนอนแล้วโคตรดูดี แต่ผมนี่ขอยืมเสื้อยืดพี่ป้องมาใส่ทีก็แทบจะแขนตกไปที่ไหล่ข้างนึง แล้วอย่าพูดถึงกางเกงนอน ถ้าสวมทีนี่เลยยาวไปปลายเท้า เดินทีเหยียบชายกางเกงที เลยต้องยืมบ็อกเซอร์พี่ป้องมาสวม

 

            เออ ฟังไม่ผิดหรอก บ็อกเซอร์ครับ กางเกงในผู้ชายเนี่ยล่ะ!

 

            ส่วนที่น่าสมเพชสุดคือแม้จะเป็นบ็อกเซอร์ตัวสั้นของพี่ป้อง (ซึ่งยังดีที่พี่เขาบอกว่าตัวใหม่ ยังไม่เคยใส่ ไม่งั้นได้มีคดีขโมยบ็อกเซอร์กลับบ้านไปเล่นว่าวแน่) แต่พอผมเอามาสวม ให้หอยหลอดตายหมดโลก! ชายมันพ้นชายเสื้อนอนมานิดเดียว!

 

            โอ๊ย กูต้องดูทุเรศทุรังแรงมากแน่ๆ พี่ป้องถึงมองหัวจรดเท้าแบบนี้

 

            “พี่มองไร!

 

            ผมไม่ตอบคำถาม แต่ว่าเสียงพาลๆ แก้อายแทน นี่ยังไม่รวมความอายที่ถูกพี่ป้องเล่นนมเมื่อกี้นะ ดีเท่าไหร่แล้วที่พี่เขาขอตัวไปอาบน้ำ ผมเลยต้องอาศัย โอมของแข็งจงเหี่ยว บริกรรมคาถาไปเกือบสิบจบ กว่าที่ของฟูมันจะแฟบได้น่ะ!

 

          “มองคนน่ารักครับ”

 

            กึก

 

            ผมสาบานได้ว่าผมไม่ได้อาย!

 

          จริงๆ นะเว้ย! กูเปล่าหน้าร้อนจริงๆ!

 

            ขณะที่พี่ป้องกลัวพูดอย่างเดียวผมไม่เข้าใจ พี่แกสาวเท้าเข้ามาหยุดตรงหน้าผมที่พยายามหลบสายตาเป็นพัลวัน ผมก็ไม่รู้ว่าเขามองผมยังไง แต่จู่ๆ เขาก็...

 

            ฟึ่บ

 

            เขาสอดมือมาใต้รักแร้ของผมแล้ว...อุ้ม

 

          ไอ้เหี้ย มึงนึกว่ากูเป็นตุ๊กตาบลายด์หรือไง มึงอุ้มกูซะขาลอยเหนือพื้นเลยนะสัส!

 

            “เฮ้ย พี่ป้อง ปล่อย!!!

 

            ผมนี่คว้าท่อนแขนพี่ป้องแน่นมาก คือกลัวตกไง ปากก็ร้องบอก แต่พี่ป้องกลับยิ้มกว้าง หัวเราะเบาๆ มีการโยนตัวผมให้สูงขึ้นอีกนิด กวาดสายตามองหน้าผม ตัวผม แล้วมาหยุดที่คอเสื้อข้างที่ตกลงไปตรงหัวไหล่ แล้วสายตาแบบนี้ก็ยิ่งทำให้ผม...ดิ้น

 

            “พี่ป้อง!!!” ผมเรียกเสียงดังกลบอาย ให้พี่เขารู้สึกตัว ยอมปล่อยผมลงมายืนบนพื้นอีกครั้ง แล้ว...

 

            ฟึ่บๆ

 

          มึงลูบหัวกูอีกแล้ว นึกว่ากูเป็นของเล่นมึงหรือไง!!!

 

            “พี่ขอโทษนะครับ น้องกั๊กคงไม่ชอบที่พี่ทำเหมือนเราเป็นเด็ก แต่พี่แค่รู้สึกว่าเราสวมชุดแบบนี้แล้วน่ารักดี...ไม่โกรธพี่นะ” ไอ้ที่จะพ่นใส่หน้านี่กลืนหายไปในลำคอทันที พอเจอรอยยิ้มจริงใจของผู้ชายตรงหน้า เหลือทิ้งไว้แค่หน้าร้อนผ่าวๆ ของเด็กคิดไม่ดีที่หันไปมองทางอื่น

 

            “บ้าเด้ แค่นี้ทำไมผมต้องโกรธ”

 

          มึงอะบ้า ทำไมแค่นี้ถึงเขินฉิบหายเลยวะ

 

            ผมเคยบอกใช่มั้ยว่าผมไม่มีทางสวมชุดแบบนี้แน่ๆ เพราะแม่งไม่แนวเลย แต่พอพี่ป้องชมว่าน่ารัก การสวมเสื้อตัวใหญ่ๆ มิดขา...ก็ไม่เลวนี่หว่า

 

            “ป่ะ งั้นเข้านอนกันดีกว่า พรุ่งนี้พี่ต้องตื่นแต่เช้า”

 

            เมื่อกี้พี่ป้องว่าอะไรนะ ผมไม่ได้ฟัง เพราะใจกำลังจดจ่ออยู่ที่หัตถ์เทพที่คว้ามือผมไปกุม แล้วขอโทษนะครับ ผมแพ้จริงๆ ว่ะ มือใหญ่ๆ สากๆ ร้อนๆ ที่พอกำมือผมนี่ มือผมเล็กไปถนัดตา ดังนั้นพอพี่แกจูง ผมก็จดๆ จ้องๆ แค่ของดีที่ทำผมโคตรฟิน รู้ตัวอีกที...เอาอีกแล้ว

 

          กูเดินตามไอ้พี่ร้านเค้กขึ้นมาห้องนอนมันอีกแล้ว!

 

            “เฮ้ย ผมนอนโซฟาได้!” ผมสะบัดมือเร่าๆ เลย คือไม่ได้สะดิ้ง แต่พี่ครับ กูไม่ไว้ใจตัวเองแรงมาก!

 

            แต่งานนี้พี่ป้องไม่ยอมปล่อย เขาจับมือผมแน่นมาก มองผมด้วยแววตาไม่สบายใจ ทั้งยังส่ายหัวแรงๆ

 

            “ไม่ได้หรอก น้องกั๊กเป็นแขก พี่จะปล่อยให้แขกนอนโซฟาได้ยังไง มันไม่สบายตัว นอนนี่แหละครับ เดี๋ยวพี่ลงไปนอนโซฟาเอง”

 

            “เฮ้ย ไม่ได้!

 

            ผมก็ร้องสิ เจ้าของบ้านไปนอนโซฟาได้ไง อีกอย่าง พี่ป้องสูงกว่าผมตั้งเยอะ เมื่อตอนบ่ายที่ผมหลับ โซฟามันยาวพอดีตัวผมเองนะ ถ้าพี่ป้องนอนนี่ขาเลยแน่ๆ

 

            นี่ผมไม่ได้แอบหวังอยากนอนเตียงเดียวกับพี่เขาจริงๆ นะเว้ย ไม่ได้อยากรู้เลยว่าหุ่นเท่ๆ กับเนื้อตัวอุ่นๆ มันจะซุกแล้วน่าซบกว่าพุงไอ้มู่มั้ย ผมแค่เกรงใจจริ๊งจริง

 

          เสียงกูสูงไปมั้ยวะ

 

            “ไม่ได้ พี่ป้องนอนนี่แหละ!

 

            พี่ป้องส่ายหน้าด้วยท่าทางโคตรจริงจัง

 

            “พี่ไม่ยอมให้น้องกั๊กนอนโซฟาหรอกครับ ความผิดพี่เองที่ลืมกดซักผ้า แล้วก็ความผิดพี่ด้วยที่ให้แพมเอารถไป ถ้าพี่รอบคอบกว่านี้พี่ควรจะไปส่งเราที่บ้าน น้องกั๊กก็คงได้กลับไปนอนบ้านแล้ว ให้พี่ไถ่โทษความผิดเถอะนะ”

 

          ทำไมพี่ป้องแม่งโคตรคนดีงี้วะเนี่ย ถามจริง จะยอมโทษตัวเองตามคำกูจริงๆ ดิ

 

            ผมงี้ความรู้สึกผิดแล่นปรี๊ดยิ่งกว่าความเสียวยามถูกสาวไส้ (กรอก) เป็นฝ่ายพลิกมือมายึดข้อมือพี่ป้องเอาไว้ และผมก็เกลียดตัวเองจริงๆ ที่ใจแม่งเต้นแรงมาก ตอนพูดว่า...

 

          “งั้นนอนด้วยกันเนี่ยล่ะพี่”

 

          มึงจะตื่นเต้นทำห่ารากไรวะไอ้กั๊ก! ถูกเขาขยี้ลูกเกดมาแล้ว แค่นอนเตียงเดียวกัน...โอ๊ย เด็กๆ!

 

          เด็กมาก ขากูนี่สั่นพั่บๆ เหมือนตอนเพิ่งเสร็จใหม่ๆ เลย

 

            ขณะที่พี่ป้องสบตาผมทำนองว่าแน่ใจหรือ และผมก็...พยักหน้าซะหัวยุ่ง

 

            “เอางั้นก็ได้ครับ งั้นน้องกั๊กนอนก่อนเลย เดี๋ยวพี่ไล่ปิดไฟก่อน” พอพี่เขาว่างั้น ผมก็พุ่งขึ้นเตียง อยากจะหลับหนีความจริงแม่ง แต่ความเป็นจริงคือหลับไปเมื่อตอนบ่ายตั้งหลายชั่วโมง ไม่มีทางอยู่แล้วที่พี่ป้องเดินปิดไฟแค่ไม่กี่นาทีจะกล่อมให้ผมหลับได้ ดังนั้น ตอนที่พี่ป้องเดินกลับขึ้นมาชั้นลอย แล้วก้าวมาชิดเตียง

 

            ใจผมนี่สั่นยังกะไวรเบเตอร์เปิดแรงสุด...จริงๆ ก็ไม่เคยลองหรอก แค่คิดว่าเหมือนน่ะนะ

 

            ผมไม่รู้คิดไปเองหรือเปล่าว่าพอไฟทั้งห้องมันสลัวๆ เหลือเพียงแค่ไฟหัวเตียง เงาร่างสูงใหญ่ของพี่ป้อง...โคตรมีเสน่ห์

 

            ผู้ชายตัวโตที่ก้าวเข้ามาด้วยฝีเท้าที่มั่นคง พอก้าวมาชิดเตียงติดพื้น พี่เขาก็ทิ้งตัวลงมานั่งขอบฟูกก่อน หันหลังให้ผมเพื่อตั้งนาฬิกาปลุกในโทรศัพท์ จนผมที่ยึดเตียงด้านติดระเบียงได้เห็นแผ่นหลังกว้างที่ขยับ ยิ่งเสื้อนอนผ้านิ่มแนบกับกล้ามเนื้อ ผมก็เห็นมันเคลื่อนไหวชัดเจน ทั้งปราดเปรียว แข็งแกร่ง สวยงาม และ...น่าลิ้มลอง

 

          นี่กูบ้าหรือเปล่า มานอนคิดเรื่องอะไรวะเนี่ย!

 

            ผมดึงผ้านวมมาปิดเหลือแค่ตา ใช้ตาจ้องการเคลื่อนไหวของพี่ป้องนิ่ง กระทั่งเขาวางโทรศัพท์ไว้ข้างหัวเตียง ปิดไฟ แล้วหันมาหาผม

 

            วินาทีที่ไฟดับทั้งห้อง ผมมองไม่เห็นอะไรเลย ได้ยินแค่เสียงสวบสาบของเนื้อผ้าที่เสียดสีกัน กับแรงเคลื่อนไหวของวัตถุใหญ่ๆ ที่ขยับลงบนนอนบนฟูกด้วยกัน เห็นเพียงเงาร่างของสิ่งนั้นที่ขยับเข้ามาใกล้อีกนิด หันตะแคงมาทางนี้ แล้วผมก็เห็น...ดวงตาวาวๆ ในความมืดที่มองตรงมา

 

            “พอปิดไฟแล้วมองไม่เห็นหน้าน้องกั๊กเลยเนอะ”

 

            “กะ...ก็ไม่จำเป็นต้องเห็นนี่หว่า” ผมก็ตอบเขาเสียงสั่นๆ ไหงผมคาดหวังอะไรบางอย่างวะ

 

            บางอย่างที่ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าคืออะไร

 

          เดี๋ยวพี่ป้องต้องเอามือลูบหัว จับแก้มกูแน่!

 

            ผมคิดแบบไม่ได้เข้าข้างตัวเองนะ ก็พี่ป้องชอบจับผมอะ ทั้งแก้ม ทั้งหัวเลย ลูบอยู่นั่น ไม่รู้จะเอ็นดูอะไรนักหนา ผมเลยไม่ยอมหลับตา มองคนที่นอนตะแคงมาทางนี้ ขณะที่สายตาของผมก็เริ่มปรับกับความมืดได้แล้ว จนเห็นว่าพี่ป้องยกยิ้มจางๆ

 

            “ราตรีสวัสดิ์ครับ”

 

            แล้ว...หลับตาซะงั้น

 

          ไหงงั้นวะพี่!!!

 

            พี่ป้องแม่งหลับตาแล้วอะ ดึงผ้าห่มมาคลุมอกแล้ว ซุกหน้ากับหมอนแล้ว ทำท่าจะนอนแล้ว ปล่อยให้ผมตาค้าง ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมผิดหวังสุดๆ ผมควรจะดีใจสิที่ไม่ต้องมาสะบัดเร่าๆ บอกว่าอย่าๆ ทั้งที่ร่างกายอัปรีย์นี่พุ่งเข้าหาพี่แกทุกครั้ง แต่พอพี่ป้องไม่ยอมทำอะไร ปากผมมู่ลงทันที

 

          ไม่ทำไรจริงดิ ลูบหัวสักนิดก็ไม่มีหรือพี่

 

            ผมรีบส่ายหัวหนักๆ เพราะรู้สึกว่าตัวเองคิดบ้าอะไรอยู่ก็ไม่รู้ พี่เขาไม่ทำอะไรก็ดีแล้วสิ จนเป็นฝ่ายหลับตาบ้าง บอกตัวเองว่าควรสบายใจที่ไม่เผลอทำเรื่องงามหน้าอะไรออกไปอีก ถ้าพี่เขาลูบ ผมก็ขึ้น ถ้าพี่ไม่ลูบ ผมก็นอนแฟบๆ แบบนี้ก็ดีแล้ว แต่...นอนไม่หลับว่ะ

 

            พรึ่บ

 

            ผ่านไปกี่นาทีไม่รู้ แต่ผมลืมตาในความมืดอีกครั้ง หันไปมองข้างๆ แล้วพบว่าพี่ป้องหายใจเป็นจังหวะสม่ำเสมอ แต่ใจกูนี่...เต้นแร๊พเลยมั้ยมึง ถ้ามึงจะรัวได้ขนาดนี้

 

            ผมขอโทษว่าเพราะตอนบ่ายนอนนานไป ไม่ใช่ตื่นเต้นเพราะนอนข้างผู้ชาย!

 

             ผู้ชายหล่อสัสสะบัดความแมนกูทิ้งด้วยนะ

 

            ผมพลิกตัวมานอนมองพี่ป้องอีกครั้ง แม้จะมืด แต่พี่เขาหล่อมาก หล่อจริงๆ ขนาดหลับอยู่ก็ยังหล่อ จนผมลังเลนิด ยกมือขึ้นมาโบกไปมาข้างหน้า เอาให้แน่ใจว่าพี่ป้องหลับแล้ว เลยค่อยๆ ขยับเข้ามาใกล้ร่างสูงใหญ่อีกนิด

 

            คือผมนอนไม่หลับป่ะ

 

            คือผมเป็นเด็กอยากรู้อยากลองป่ะ

 

            คือมีคนมาทดสอบความอยากรู้ก็อยากทำป่ะ

 

            ผมอยากรู้จริงๆ ว่าทำไมผมถึงอยากจับอกพี่ป้องขนาดเก็บเอาไปฝัน

 

            ตอนนี้ผมทิ้งระยะห่างกับพี่ป้องแค่นิดเดียว ใกล้มาก ชนิดที่แขนใต้ผ้าห่มแทบจะแตะกัน แต่ก็ไม่แตะ รู้สึกได้ถึงแค่ไออุ่นๆ ที่ลอยออกมาจากร่างพี่ร้านเค้ก และตอนนี้สายตาผมก็...กดต่ำแล้ว

 

            ช่วงคอพี่ป้องยาว พอเขาหลับซุกหมอนด้านนึง อีกด้านก็เลยโชว์ผมเต็มๆ ตา และ...

 

            แผล็บ

 

          กูจะเหี้ยก็ตรงอยากทีไร ห้ามลิ้นเลียปากไม่ได้ทุกที

 

            ผมยื่นมือออกไปแล้ว อยากจะใช้นิ้วไล้ผิวอุ่นๆ ของพี่ป้องเล่น จนต้องขยับตัวไปใกล้อีกนิด ทว่าไม่ใช่มือที่โดนก่อน แต่เป็น...

 

            “อ้ะ” ผมร้องเบาๆ ในคอ เมื่อผมขยับไปโดน...ขา

 

            ไม่ใช่ขาสองข้างสอดเกี่ยวอะไรแบบนั้นหรอกนะ ปลายเท้าของผมแค่แตะไปโดนปลายเท้าของพี่ป้อง ซึ่งมัน...อุ่นมาก

 

            ผมเป็นคนเท้าเย็น พอเจอความอุ่นแบบนี้ผมก็ละสายตาจากต้นคอไปมองปลายเท้าที่ถูกผ้าห่มคลุมเอาไว้ เหลียวกลับมามองหน้าคนหลับอีกนิด มั่นใจว่าเขาหลับอยู่แน่ๆ และ...

 

          หยุดทุกอย่างที่มึงคิดเดี๋ยวนี้ไอ้กั๊ก!

 

            พรืด

 

            ใจน่ะบอกให้หยุด แต่ขากูนี่ถูเข้าหาเท้าพี่ป้องแล้ว!

 

          หวิวจังเลยว่ะ

 

            ผมห้ามตัวเองไม่ได้ พอนิ้วเท้าผมถูโดนข้อเท้าของพี่ป้อง ผมรู้สึกหวิวๆ วูบๆ มันเหมือนช่วงที่รถไฟเหาะกำลังเคลื่อนไปอยู่ตรงจุดที่สูงที่สุด ไม่ได้เสียวนะ แค่ตื่นเต้น แค่หวิวมาก และมันก็อุ่นมาก จนขาไม่รักดีมันติดใจขยับไปใช้ส้นเท้าถูกับข้อเท้าพี่ป้อง

 

            ตอนนี้ผมกำผ้าห่มแน่นมาก ก้มลงทั้งที่มองไม่เห็นเท้าตัวเอง จินตนาการได้แค่ว่าผมกำลังสอดนิ้วเท้าผมเข้าไปถูกับนิ้วเท้าพี่ป้อง ให้ข้อเท้าเราโดนกัน แล้วผมรู้สึกดีมาก ดีขนาดที่กัดปาก กลั้นหายใจด้วยความตื่นเต้น อยากจะสอดเข่าเข้าไปถูกับเข่าพี่ป้องมากกว่านี้ ซึ่งกางเกงนอนของพี่ป้องไม่เป็นอุปสรรคเลยสักนิด ด้วยความที่ผ้ามันลื่น พอโดนผิวเปลือยๆ ตรงต้นขาของผม...ผมวูบจริงๆ

 

            “อื้อ” ผมร้องเบาๆ ในคอ อยากถูอีก...อยากถูมากกว่านี้

 

ต่อค่ะ

 

            ความคิดที่ทำให้ผม...สอดเข่าเข้าไประหว่างสองขาของพี่ป้องที่นอนตะแคง

 

          ขอเล่นอีกนิดแล้วผมจะนอนนะพี่นะ ขอนิดเดียว

 

            เข่าผมถูกสองขาของพี่ป้องทับเอาไว้แล้ว จนขยับตัวนิดๆ ให้ผ้าลื่นๆ ถูขาของผม

 

            “อือ” เสียงมันหลุดออกมา และผมกำลังจะปล่อยเสียงหอบ ถ้าไม่ใช่เพราะ...

 

          “น้องกั๊กทำอะไรครับ”

 

            กึก

 

            ทันทีที่เสียงของพี่ป้องดังมาจากเหนือหัว ไอ้ความกล้าหน้าด้านที่เข้ามาสีพี่แก...หายไปไหนวะไอ้พวกความกล้าเปรตเอ๋ย!

 

            ตอนนี้ผมนิ่ง ผมค้าง ผมช็อก ผมไม่คิดว่าพี่แกจะตื่น ไม่สิ สมองผมพยายามหลอกตัวเองว่าพี่ป้องไม่ตื่นขึ้นมาหรอก แล้วสัญชาตญาณดิบก็ครอบงำให้ทำเรื่องน่าอาย โคตรน่าอาย โคตรไม่กล้าสู้หน้า ควรจะฆ่าตัวตายหนีความผิดไปเลยยิ่งดี!

 

            แล้วรู้มั้ยผมแก้ตัวยังไง

 

            “คระ...คร่อก...คร่อกกกกก”

 

          ไอ้เหี้ย สมองกูนี่มันเป็นโคตรเหง้าควายมาเกิดหรือไงวะ กรนใส่เนี่ยนะ!

 

            เสียงกรนเหมือนหมูเป็นหวัดด้วยนะ คระ ครอก คร่อก...อุบาทว์สุด!

 

            แน่นอนว่าผมปิดตาแน่น เรียกว่าหลับปี๋ดีกว่า ขาแข็งทื่อ ไม่กล้าถูต่อ ได้ยินเสียงพี่ป้องชะโงกตัวขึ้นมามอง ไม่รู้ว่าพี่เขาเชื่อมั้ย แต่...

 

            ฟึ่บ

 

          มึงจะสอดขาเข้ามาเกี่ยวกับขากูทำไมวะเนี่ย!

 

            ผมสอดเข่าเข้าไปนิดเดียว แต่ของพี่ป้องนี่สอดลึกเข้ามาจนต้นขาถูกัน มือเขาก็ยกขึ้นโอบรอบเอวของผม แต่ที่เหี้ยสุด..มืออีกข้างเขาถูต้นขาใกล้แก้มก้นของผมแล้ว!!!

 

          อย่าถูพี่ กูกลั้นเสียงไม่อยู่

 

            ผมกัดปากแน่นมาก คิดว่าพี่ป้องรู้แล้วว่าผมแกล้งหลับ แต่...

 

            “แอร์ฯ เย็นไปมั้ยเนี่ย ตัวเย็นเจี๊ยบเลย” พี่ป้องพึมพำกับตัวเอง แล้วลูบขาให้ความอบอุ่นกับผมมากกว่าเดิม แล้วพี่เขาไม่ได้ลูบแค่ขา เขากลัวผมหนาวหรือไงไม่รู้ เขาสอดมือมาลูบในชายบ็อกเซอร์!!!

 

            เน้นย้ำอีกครั้งว่าบ็อกเซอร์มันสั้น ดังนั้น มือพี่ป้องจึงกำลังถู...แก้มก้นกูเนี่ยแหละ!!!

 

            พี่เขาทั้งลูบทั้งคลึง แล้วตูดกูนุ่มนิ่มล่ะสิ มึงลูบจนร้อนเลย

 

            ร้อนข้างหน้า ไม่ใช่ข้างหลัง!

 

            นอกจากนั้นพี่ป้องลืมไปแล้วหรือเปล่า มือพี่เป็นยาปลุกเซ็กส์นะ และวิธีลูบนี่สยิวมาก จนผมกลั้นเสียงซะเหงื่อตก กลั้นลมหายใจเกือบตาย ทั้งหน้าทั้งตัวเริ่มร้อนจัด ซึ่งมันดีอย่าง...พี่ป้องคิดว่าผมเริ่มหายหนาวแล้ว

 

          นี่มึงคิดสินะว่าที่กูซุกเพราะกูหนาว โอ๊ย พ่อคนดี!

 

            ผมอยากจะว้าก แต่แม่งแค่กลั้นเสียงความต้องการเบื้องต่ำก็แย่แล้ว ได้แต่หอบในคอ กลืนเสียงคราง ปล่อยให้พี่แกลูบไป และที่ทำให้ผมนอนไม่ได้สุด...

 

            จุ๊บ

 

            “ขอให้ฝันดีนะครับน้องกั๊ก”

 

            พี่ป้องจูบหน้าผากผมอะ!

 

            ผมอยากจะร้องให้ลั่นโลก อยากจะโทษพระเจ้าว่ามึงบ้าหรือเปล่าที่สร้างคนคนนี้มาเป็นแบบนี้...ลูบให้อยากแล้วตบท้ายด้วยความอบอุ่น ไอ้เด็กคิดไม่ดีอย่างผมนี่โคตรรู้สึกผิดเลยที่คิดทรามๆ กับคนแสนดีแบบนี้!!!

 

          งื้อ กูนอนไม่หลับแน่ๆ ลูกกูก็นอนไม่หลับแน่ๆ แล้วพี่ครับ ผมขอล่ะ ผมจะไม่เล่นเท้าพี่อีกแล้ว พี่เลิกลูบตูดกูสักที กูเสียวมากจริงๆ อะ!

 

....................................................

 

          ถามหน่อย คิดว่ากูจะนอนหลับมั้ย ถามจากใจจริง ให้ตอบมาจากใจเลยเอ้า

 

            ใช่ ไม่หลับโว้ย ใครมันจะหลับลง!!!

 

            ตั้งแต่พี่ป้องลูบตูด ลูบขา จนเลิกลูบ เปลี่ยนเป็นกอดนิ่งๆ แล้วก็หลับหนีความผิด โอเคๆ ผมก็รู้หรอกนะว่าเรื่องมันเกิดเพราะผมเสือกไปไถพี่เขาก่อน แต่มันใช่มั้ยที่พี่เขาคิดว่าผมหนาว จนลูบให้ผมตื่น แถมเต็มตาตลอดคืนด้วย จากนั้นก็ชิงหลับซะงั้น

 

            ส่วนผมจะทำยังไง ผมก็ทำได้แค่นอนตัวแข็งทื่อ หลับตาปี๋ พยายามร้องเรียกหาพ่อแก้วแม่แก้วช่วยลูกช้างด้วย ข่มใจตั้งนานกว่าที่อะไรที่มันอึดอัดจะฟีบหายไป ซึ่งบอกตรงๆ ว่ายากมาก ในเมื่อพี่ป้องกอดผมแน่น มือของเขาทาบทับแผ่นหลังของผม รู้สึกถึงความร้อนของเนื้อตัวที่ส่งทะลุเนื้อผ้า

 

            เอาเป็นว่าผมนอนสวดมนต์ไปหลายจบเลยล่ะกว่าที่จะเช้า มีช่วงนึงที่เผลอเคลิ้มหลับไปจริงๆ แต่ก็ต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมาอีก เมื่อพี่ป้องกอดผมแน่นกว่าเดิม เอาขามาป่ายเหมือนผมเป็นหมอนข้าง เท่านั้นไม่พอ ยังทิ้งหัวลงมาซบที่หัวของผมจนตื่นสนิท...ตาค้างเลยงานนี้

 

            ดังนั้น พอพระอาทิตย์เริ่มกลับมาทำหน้าที่ แสงสว่างเริ่มแต่งแต้มผืนฟ้า ผมจึงคิดว่าถึงเวลาลุกได้แล้ว

 

          กูจะรีบอาบน้ำ รีบเปลี่ยนเสื้อผ้า รีบไปโรงเรียน วันนี้กูจะเป็นเด็กดีไปถึงห้องเรียนคนแรก เอาให้ก่อนอาจารย์เวรจะมาเลยคอยดู!

 

            ผมตัดสินใจอย่างแน่วแน่ ก่อนที่จะจัดการดึงแขนพี่ป้องที่พาดบนเอวให้กลับไปอยู่บนตัวพี่เขาดีๆ ใช้แรงดันขาที่ป่ายตัวผมให้กลับไปนอนหงายเหมือนเดิม ซึ่งดีหน่อยที่พี่เขาก็แค่ครางต่ำๆ ในคอ แล้วยอมพลิกไปนอนหงาย ที่เหลือก็ง่ายสำหรับผมที่จะลุกขึ้นมาทั้งหัวยุ่งฟู แล้วเหลียวกลับไปมองเจ้าของบ้าน

 

            กูกำลังสงสัย...มากด้วย

 

            “ทำไมกูถึงทนนอนทั้งคืนวะ”

 

            นั่นสิ ถ้าผมไม่อยากนอนด้วย พอพี่ป้องหลับ ผมก็แค่หนีไปนอนบนโซฟา แต่นี่ผมยอมท่องยุบหนอพองหนอทั้งคืน เพื่อที่จะซุกหน้าลงกับอกพี่เขา ซึ่งถ้าไม่ได้โทษคนอื่นหนีความผิดมากไป...ผมก็ชอบความอุ่นที่พี่ป้องแผ่มาถึงตัวผม

 

            อกเขาซุกสบาย แต่...เมื่อไหร่ผมจะสงบใจนอนซุกอกเขานิ่งๆ ได้วะ

 

            หมับ

 

            “เหี้ยแล้วไอ้กั๊ก! แล้วมึงจะอยากซุกอย่างสงบทำไมวะ!

 

            นั่นสิ ตอนนี้ผมกับพี่ป้องแค่มีข้อตกลงเล็กๆ ร่วมกัน อันเนื่องมาจากพี่แกสงสารความเป็นคนมักมากของผม ด้วยการเสนอมือเป็นเครื่องมือสร้างความสุข มันก็แค่นั้น แต่ผมเริ่มคิดฟุ้งซ่านขนาดที่อยากจะซุกซบอกพี่ป้องแล้วหลับสนิทจริงๆ

 

            ความคิดนี่แม่งโคตรน่ากลัวจนต้องขยุ้มผมแรงๆ ขยี้อย่างไม่กลัวหมดหล่อ แล้วเหลียวมองคนบนเตียงอีกครั้ง

 

            พี่ป้องยังหลับอยู่ ขณะที่ปลายคางก็เริ่มเห็นไรหนวดจางๆ ที่แม้จะดูไม่สะอาดสะอ้านเท่าเวลาปกติแต่แม่งเอ๊ย...ใจสั่นฉิบหาย ซึ่งเป็นสัญญาณว่าไม่ดีแล้วแน่ๆ

 

            แต่เอาอีกแล้ว ความอยากรู้อยากลองมาอีกแล้ว

 

            ผมมีข้อสงสัยที่มากกว่าว่าทำไมผมถึงเก็บอกพี่ป้องไปฝัน...ผมอยากพิสูจน์ความฝันในค่ำคืนนั้นน่ะ

 

            เปล่าๆ ไม่ใช่ลูกเกดพี่ป้องอร่อยมั้ย แต่เป็น...ขนาดไอติมนี่ไซส์จริงหรือเปล่า

 

            ความคิดที่ทำให้ผมกล้าๆ กลัวๆ แต่เฮ้ย มาถึงขนาดนี้แล้ว อายจนไม่มีเรื่องไหนจะอายแล้ว อีกอย่างพี่ป้องก็ยังหลับสนิทอยู่ งานนี้ผมมั่นใจเพราะถ้าตื่นก็คงลุกขึ้นมาแล้ว จนต้องคลานขึ้นไปบนเตียงอีกครั้ง ค่อยๆ ดึงผ้าห่มที่คลุมถึงอกออกช้าๆ

 

          มึงดูปุ๊บ มึงหนีปั๊บ โอเคป่ะกั๊ก

 

          โอเคๆ พอพิสูจน์แล้วหนีเลยเนอะมึง

 

            เอาเป็นว่าสมองผมบวม มันเริ่มคุยกับตัวเองแล้ว ขณะที่มือผมก็ดึงผ้านวมจนพ้นร่างสูงของเจ้าของร้านเค้กเรียบร้อย

 

            “เหมือนในฝันเป๊ะ”

 

            ปราการด่านสุดท้าย...กางเกงนอนขอบยางยืด

 

            ผมกลืนน้ำลายแรง เพราะอะไรน่ะหรือ...มันตุงครับ

 

            พี่ป้องเองก็เคารพธงชาตินี่หว่า!

 

            ผู้ชายคนอื่นต้องไม่มีใครตื่นเต้นอย่างผมแน่ ก็ของผู้ชายคนอื่น แต่ผมนี่สั่นเลย เพราะอะไรน่ะหรือ พี่ป้องเคารพธงชาติอยู่ งั้นแปลว่าผมจะได้เห็นไซส์จริง หรือเสมือนจริงน่ะสิ!

 

            ดังนั้นผมจึงสูดหายใจลึกๆ

 

            “แม้กูไม่ได้เรียนสายวิทย์ แต่กูก็อยากพิสูจน์สมมติฐานนี่หว่า” ผมปลอบใจตัวเองเป็นครั้งสุดท้าย เลื่อนมือไปยังขอบยางช้าๆ และสัมผัสแล้ว นิ้วของผมคีบขอบกางเกงเอาไว้แล้ว เหลือแค่ดึงมันขึ้นมา จนต้องเหลียวไปมองหน้าพี่ป้องอีกครั้ง

 

          ในฝันพี่ป้องตื่นนี่หว่า

 

            ทว่าพี่เขายังนิ่ง ยังหลับสนิทขนาดไม่สนใจว่าชายเสื้อจะเลิกขึ้นมาจนเห็นกล้ามท้องและไรขนสีเข้ม

 

          เอาวะ

 

            ฟึ่บ!!!

 

            !!!

 

            งานนี้คำว่าอึ้ง ทึ่ง เสียวยังน้อยไป!!!

 

            ผมอาจจะเคยเห็นของพระเอกเอวีมาแล้วหลายครั้ง แต่เชื่อเถอะว่าไม่มีครั้งไหนที่ตื่นตาตื่นใจเท่าอันนี้แล้ว ผมมองประหนึ่งมีแสงสปอตไลท์พุ่งตรงไปยังสิ่งที่ซ่อนอยู่ใต้กางเกง แล้วพี่ป้องแม่งใส่แค่กางเกงนอนครับ พี่เขาไม่ได้ใส่ชั้นในหรืออะไรข้างในเพื่อไปรัดรึงให้มันหายใจไม่ออก

 

            ผมเข้าใจนะว่าตอนนอนก็อยากปล่อยสบายๆ แต่มันเป็นการเผยให้ผมเห็น...ทั้งหมดเลย

 

          โอ๊ยแม่เจ้า ไอติมไซส์ยักษ์ ไม่ๆ อันนี้ต้องไซต์จัมโบ้แถมเคลือบช็อกโกแลตพรีเมียมด้วยเอ้า!

 

            ผมไม่รู้ทำไมถึงตัวสั่น แต่ผมกำลังยื่นอีกมือเข้าไปแล้ว จนความคิดที่ว่าเห็นปุ๊บชิ่งปั๊บหายไปไหนไม่รู้ รู้แค่...ขอลองแตะหน่อยนะครับพี่

 

            ในจังหวะที่...

 

          ติ๊งติงติงติ้ง ติง ติง ติ้ง~

 

            เฮือก!

 

            วินาทีนั้นผมสะดุ้งเฮือก เพราะเสียงเวรนี่...นาฬิกาปลุก!!!

 

.......................................

 

            ครบค่ะ ก็ไปแง้มๆ เอาไว้ว่าจะมีไอติมยักษ์โผล่มานะเออ นี่ไม่ได้ทะลึ่ง ลามก หรือคิดไม่ดีเลยนะคะ เขาเรียกว่าปฏิกิริยาทางธรรมชาติ โอ๊ย แค่ผู้ชายเคารพธงชาติ กับเด็กลองพิสูจน์ก็เท่านั้น หลายคนน่าจะจำได้ เมื่อหลายปีก่อนมีโฆษณาไอศกรีมแท่งยี่ห้อดังที่ใช้ภาพเซ็นเซอร์เป็นแสงส่องตรงไอติมที่พรีเซ็นเตอร์กิน นั่นแหละค่ะ จุดประกายความคิด วาบจ้าวาบ แบบว่าแสงทุกทางส่องเข้าไปหาของพี่ป้องคนดี เพราะงั้น พี่เว็บมั่นใจนะคะ ตอนนี้มีแสงแห่งคุณธรรมบังเอาไว้แน่นอนค่ะ/ ตะเบ๊ะ

            ตอนหน้านะคะ มาเสียววาบ เอ๊ย เย็นวาบกับไอติมยามเช้ากันได้ค่ะ เห็นมั้ย บอกแล้วว่าพี่ป้องออกจะคนดีศรีสังคม คนที่มารไม่เคยเข้ามาแทรกจริงๆ ล่ะ เห็นน้องหนาวก็ลูบแขนลูบตัว ลามไปลูบก้นน้อยเฉยๆ เอง XD

            สำหรับเฟซเมย์

            https://www.facebook.com/FictionMame12938?ref=bookmarks

            และทวิตเตอร์

            https://twitter.com/MAME12938

            สำหรับเฟซ เมย์มีแอดมินตอบให้ค่ะ แต่ทวิตเตอร์จะเป็นทวิตส่วนตัว

            เอาล่ะค่ะ ไปแล้ว สุดท้าย ขอขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ทุกเม้น ทุกแรงโหวต รักซูจู รักรีดเดอร์ทุกคนค่า

            ปล. เรื่องนี้รบกวนใช้แท็ก #ผมหวาน นะคะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 591 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

25,682 ความคิดเห็น

  1. #25650 0868113039 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2562 / 20:20

    ขำน้องหนักมากกกก

    #25,650
    0
  2. #25628 Masxy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 17:36
    วัยกำลังอยากรู้อยากเห็น อยากลอง อยากสัมผัส

    พี่ป้องใช้จุดนี้ของวัยรุ่นในการเข้าหาน้อง

    คุกๆๆๆนะคุณพรี้
    #25,628
    0
  3. #25606 fluorite (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 12:45
    แกทะลึ่งตึงตังมากกก
    #25,606
    0
  4. #25599 annylycan (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 07:40
    55555++++ ขำหนักมากอ่ะ
    #25,599
    0
  5. #25592 nongkate9 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 19:03
    นังทัวดี
    #25,592
    0
  6. #25547 teeranan6270 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 08:25
    เด็กลามกเอ้ยยยย 5555
    #25,547
    0
  7. #25514 rattanalak44 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 11:51
    เด็กลามก55555
    #25,514
    0
  8. #25473 Bee Pee Wee (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:48
    ร้ายจริงๆเลยย น้องกั๊ก
    #25,473
    0
  9. #25469 ars333cyj2 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:59
    กั๊ก ไม่เข็ดหรอ
    #25,469
    0
  10. #25434 Le stelle ดวงดาวที่ปลายฟ้า (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 15:04
    ถามจริงๆนะ...พี่ป้องหลับจริงอ่อ
    #25,434
    0
  11. #25401 maknae_ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 22:49

    โลกชั่งกลั่นแกล้งน้องงง

    #25,401
    0
  12. #25319 Party19 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 20:41
    มีความลุ้นตามมากเว่อ^^
    #25,319
    0
  13. #25310 sattayarangsi (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 17:19

    โอ๊ยยยยยย นังกั๊ก 55555

    #25,310
    0
  14. #25301 Hibiki10 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 15:02
    หื่นแต่ซื่อมากลูกเอ้ย รูปเจ้าแทแต่ละรูปน่าย่ำยีมากกกกกกกก
    #25,301
    0
  15. #25254 de sheep (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 17:23

    ทำไมขนาดพี่เขาลูบก้นยังรู้สึกว่าเขาเป็นคนดีทำไมๆๆๆๆ ความคลดีย์ของพี่ช่างรุนแรง

    #25,254
    0
  16. วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 06:47
    ความอยากรู้อยากลองนี้ ถ้าหนูเรียนสายวิทย์ คงจบมาเป็นนักวิทยาศาสตร์ได้เลย55
    #25,244
    0
  17. #25202 คุณนู๋โบว์ จอมซ่า (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 07:36
    ทำไหมหนูหื่นลูก55555
    #25,202
    0
  18. #25123 MapleMable (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 15:55
    ทำไมกั๊กหื่นได้ขนาดเน้ อยากรู้อยากลอกไปหมดดดด5555
    #25,123
    0
  19. #25041 Miki_milky (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 15:10
    กั๊กทำไมลวนลามพี่ป้อง
    #25,041
    0
  20. #25013 Defenderking (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 12:24
    กั๊กกกกกกกกกกกกกก เย็นไว้~~~~~
    #25,013
    0
  21. #24998 M.Choc_Parfait (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 18:14
    กั๊กกก หนูรูกกกก คนเราจะทำอะไรที่อยากทำทั้งหมดไม่ไดดด้ 555555
    #24,998
    0
  22. วันที่ 8 กันยายน 2560 / 15:36
    โอ๊ยย ทำไมต้องมีอะไรมาขัดความหื่นกามของกั๊กตลอดเรยเนี่ยยย 555
    #24,846
    0
  23. #24595 แคนต้าลูปปปป ^^ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2560 / 10:14
    กั๊กโว้ยยยยยยย555555555555555555
    #24,595
    0
  24. #24410 chootikarn (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2560 / 22:34
    อะไรจะอยากรู้อยากเห็นขนาดน้านนน5555
    #24,410
    0
  25. #22655 จีจี้ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 12:28
    น้องกั๊กอีกแล้ววว โคตรไม่ธรรมดา5555โอ๊ยย พี่ป้องพ่อคนใจดี้ใจดีตื่นมาจะทำยังไงคะเนี่ย555
    #22,655
    0