~Illusion Wing~ ปีกมายาแห่งฝัน

ตอนที่ 6 : การทดสอบแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 504
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    14 มี.ค. 54




เวลา 3-4 วันที่ผ่านมา หมดไปรวดเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ เธอไม่ได้ทำอะไรเลยนอกเสียจากนั่งอ่านหนังสือกับไปกินเค้ก เวลาผ่านไปอย่างน่าเบื่อ พี่ดาเนียช่วงนี้ก็บอกว่าองค์ราชามีงานให้ช่วยเลยไม่ได้มาหาเธอเลย เซ็งเลย ไม่มีคนมาเลี้ยงข้าว( นั่นปัญหาหลักใช่มะ : คนแต่งเองขอรับ )

“ เม เป็นไงบ้าง แวะมาเยี่ยม แล้วก็จะพาไปหาไรกิน ไปด้วยกันมั้ยอะ ” เสียงทักมาจากด้านหลังเรียกความสนใจจากนักฆ่าสาวผู้ที่กำลังนั่งเหงาหงอยอยู่ที่ร้านเหล้าของที่พัก

“ เฮ้ยๆ ไปดิ แกเลี้ยงปะ ” เสียงที่กลับมาสดใสดังเดิม เหมือนเดิมจริงๆ ไอ้นิสัยเห็นแก่กินกับอยากได้คนเลี้ยงเนี่ย ก็ยังไม่หาย บอกแล้วว่าเหมือนเดิม

“ ป่าวๆ ไอ้เอเรียสมันเลี้ยงอะ ว่าไง สนมะ ” เสียงคราวนี้มาแบบกวนแถมมีเหล่ไปหาเจ้ามือที่อยู่ข้างๆเสียด้วย

“ ฮะ เอเรียสเลี้ยงหรอ! เฮ้ย งานนี้จะกินได้ป่าววะ ” เสียงหวานคราวนี้แฝงแววตกใจแถมยังมีไปกัดเขาอีก

“ อย่าสิ เดี๋ยวมันงอนไม่เลี้ยงขึ้นมาก็แย่ดิ ” เสียงคราวนี้ทำให้อีกคนหางคิ้วกระตุก

' แบบนี้ต้องแกล้ง ฮึๆ 'แล้วตัวคนคิดก็เดินจากไป ทำเอาคนแหย่ต้องตามไปง้อใหญ่ไม่งั้นเดี๋ยวอด

“ เฮ้ย เอเรียสใจเย็นซิ ”เสียงจากองค์ชายแห่งสกาไลต์ไม่อาจทำให้คนงอนหันมาสนใจได้เลย

“ เม ไปจัดการง้อเลย เธอเป็นคนทำไอ้เจ้านั่นงอนนะ ถ้ามันไม่เลี้ยงเธอต้องเลี้ยงด้วย ทำไงก็ได้ให้มันหายอะ ” อ้าวเฮ้ย โบ้ยกันง่ายไปมั้ยเนี่ย



หลังจากเดินตามหลังเอเรียสที่เห็นไวๆ ก็ออกมาถึงด้านหลังของร้าน

“ เฮ้ยเอเรียส ใจเย็นดิ ” แล้วคนฟังก็หยุด แต่มันกระทันหันไปป่าวไม่รู้เพราะทำเอาคนเดิมตามหลังมาเบรกไม่ทันหัวโขกเต็มๆแทบจะล้มไปนอนกับพื้น ดีที่ไอ้คนข้างหน้าหันกลับมารับได้ทัน

' เออดี เหมือนหุ่นยนต์เลยบอกให้หยุดก็หยุด แต่เวลาหยุดก็บอกกันมั่งเด้ ' แต่จะไปโทษเค้าก็ไม่ได้ เธอบอกให้หยุดเองนิ

“ โอ๋ๆ เอเรียสจ๋า อย่างอนเลยน้า จะให้ทำไรก็ยอมน้า อย่างอนเลย ” เสียงหวานตอบโดยไม่ได้ดูเลยว่าตัวเองอยู่ในตำแหน่งไหน ก็ตอนนี้ร่างของเธอที่เกือบล้ม กำลังนั่งอยู่บนเข่าของเขาโดยมือของเค้าคว้าเอาไว้ที่สะโพก แถมใบหน้าอยู่ห่างกันไม่ถึงคึบ ทำเอาคนอุ้มแทบลืมหายใจ

แต่คนงอนยังคงไม่ตอบอะไรทั้งนั้นทำเอาคนง้อใจแป้ว นึกว่ามันยังไม่หาย แล้วจะให้ทำไงอะ ง้อแล้วนะ ถ้าไม่หายก็ช่างหัวมันแล้ว

“ เฮ้ยๆ ปล่อยนะ จะจับไว้อีกนานแค่ไหนกัน ” เสียงแหวจากเมดันล่าที่พึ่งรู้สภาพของตนเอง ทำเอาเอเรียสปล่อยแทบไม่ทัน

“ อืมๆ ไปดิ ฉันต้องเลี้ยง ฉันก็ต้องได้เลือกร้าน ” ว่าแล้วก็เดินจากไปพร้อมรอยยิ้มน้อย แต่ทำเอาเมจังของเราหนาวเลย



หลังจากที่ต้องตามใจคนเลี้ยงก็เดินตามมันเข้ามาที่ตลาดผ่านซอยนู้นทะลุซอยนี้ ลึกลับซับซ้อนมาก ไอ้เราก็นึกว่าจะเอาร้านแปลกๆ ที่ไหนมาให้กิน ที่แท้ก็ร้านธรรมดานี่หว่า แต่เมื่อเข้ามาข้างในก็อึ้ง อึ้ง แล้วก็อึ้ง ไอ้บ้านี่ ม..มัน มันบ้าใช่มั้ย ก็ไอ้บ้านี่มันพามาร้านขายสัตว์
เลี้ยง

“ ฮะ ถึงแล้วหรอ ” เสียงถามจากซาเวียร์ก็บอกว่าเจ้าตัวก็กำลังอึ้งไม่แพ้เมดันล่า

“ ไอ้บ้า แกจะให้ฉันกินหมา กินแมว กินมังกรหรอ ถึงพามาร้านสัตว์เลี้ยง ” เสียงตะโกนด่าจากอีกคนที่พึ่งจะหายอึ้ง เรียกเจ้าของร้านให้หันมาสนใจได้

“ อ้าว สวัสดีคุณหนูทั้ง 3 สนใจสัตว์ตัวไหนเป็นพิเศษหรือยัง ถ้าไม่มีข้าจะแนะนำให้ ” เสียงทักจากเจ้าของร้านอายุสัก 40-50 เอ่ยด้วยน้ำเสียงดูใจดี แต่ทำให้ทั้งเมดันล่าและซาเวียร์ขนลุก ไม่ได้ขนลุกเพราะเสียงที่แกถามหรอกนะ แต่ขนลุกเพราะคำถามของแกนะสิ จะแนะนำเมนูเด็ดอะไรละ เนื้อหมาผัดพริกไทยดำ สตูลิ้นเสือ หรือสปาเก็ตตี้ลิงดีล่ะ

“ เอ่อ คือแบบว่า... ” เสียงขาดๆหายๆของซาเวียร์ทำให้เจ้าของร้านกำลังพูดอะไรสักอย่างถ้าไม่ติดว่าเอเรียสขัดขึ้นมาก่อน

“ ท่านลุงอย่ามาแกล้งไอ้พวกนี้สิ เดี๋ยวพวกนี้ก็เข้าใจผิดกันหมดหรอก ”

จากคำพูดของเอเรียสไม่ได้ช่วยขยายความอะไรเลย ทำให้รู้แค่ว่า ไอ้หมอนี่มันรู้จักกับลุงคนนี้

“ อ้อๆ โอเคมากันแค่ 3 คนใช่มั้ยเดี๋ยวไปจัดโต๊ะให้ ” ว่าแล้วเค้าก็หายไปทิ้งให้ไอ้ 2 คนที่ไม่รู้เรื่องก็มีเครื่องหมายคำถามอันโตอยู่บนกระบาล

“ สรุปจะกินกันที่นี่จริงๆ หรอ ” เสียงจากผู้หญิงคนเดียวในกลุ่ม ถามเพื่อความแน่ใจ สรุปไอ้นี่มันจะกินไอ้พวกนี้จิงๆดิ

“ อืม แต่ไม่ได้เป็นอย่างที่คิดหรอก ตามมาเหอะ ” ว่าแล้วเจ้าตัวก็ตามเจ้าของร้านเข้าไปส่วนอีก 2 คนก็กำลังเกี่ยงกันอยู่ว่าใครจะไปก่อน



หลังจากตามเข้ามาก็พึ่งจะรู้ว่ามันเป็นหลังร้านของร้านอาหารแต่ก็ยังกลัวไอ้ตัวข้างหลังนั่นจะมาเป็นเมนูอยู่ดีนั่นแหละ ส่วนไอ้คนที่ไม่ยอมบอกอะไร พอถามว่าทำไมต้องมาข้างหลังก็ตอบแค่ว่า

" ก็โต๊ะเราอยู่หลังสุดนี่ด้านหน้ามันก็ไกลแถมพามาเดินเล่นแล้วก็ดูสัตว์น้อยๆ ก่อนก็เท่านั้น ” สรุปก็คือมันจะแกล้งให้ตกใจเล่น เดี๋ยวเมื่อกี้ว่าไงนะ ไอ้เอเรียสจะแกล้ง! พระเจ้าหวังว่าหิมะคงไม่ตกในหน้าร้อนนะ

ร้านอาหารที่นี่มีการตกแต่งที่ดูหรูหรา ห้องที่พวกเธอเข้ามานั้นดูเป็นส่วนตัวมากเพราะในห้องนี้มีโต๊ะอยู่เพียงตัวเดียว ห้องก็ไม่ถึงกับใหญ่แต่ก็ไม่ได้อึดอัด เจ้าคนพามาอธิบายว่าเป็นห้องที่ตนมานั่งกินบ่อยๆเพราะคนที่เข้ามาโต๊ะนี้มีไม่มากนักและมีอยู่ไม่กี่ห้อง ถึงจะไม่ใหญ่แต่ก็เงียบดี

แต่คราวนี้มาแปลก เพราะแทนที่ทั้ง 2 จะฟาดอาหารกันจนน่ากลัวแต่กลับทานอาหารแค่จาน 2 จานไม่รู้เพราะอะไร เนอะไม่มีใครรู้เลยว่าทำไม

“ ทำไมคราวนี้ทานกันน้อยจัง ไม่อร่อยหรอ ” เสียงคนถามที่แสร้งทำเป็นสงสัยทั้งๆ ที่เจ้าตัวรู้ดีเรียกสายตาเคืองๆจากอีก 2 คนได้ดี อันที่จริงเจ้าตัวก็ไม่ได้คิดว่าจะถึงกับกินไม่ลงหรอกนะ แค่จะแกล้งนิดๆ หน่อยๆ

“ เดี๋ยวพาไปเลี้ยงอีกที่ละกัน ” ทำเอาอีก 2 คนส่ายหัวจนคนมองกลัวว่ามันจะหลุด

“ ร้านอาหารธรรมดา ” ทำให้อีก 2 คนโล่งอกก่อนจะตกลงอย่างง่ายดาย แต่ยังไม่วายระวังตัวอีกอยู่ดี

หลังจากนั้นทั้ง 3 ก็ออกเดินทางจากร้านไปสูร้านอาหารอีกร้านหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลนัก ทำให้ทั้ง 2 กลับมาสวาปามได้เหมือนเดิม แล้ววันนี้ก็ผ่านไปอย่างสนุกสนาน

เข้าวันรุ่งขึ้นกลุ่มของพวกเธอนัดกันที่หน้าประตูโรงเรียน ตอน 7 โมงครึ่ง เวลานี้เอเรียสเป็นคนนัดมาเอง ไอ้เธอก็ไม่รู้หรอกว่าทำไมต้องนัดมากันตั้งแต่เช้าเพราะกำหนดการสอบตั้ง 9 โมงแต่แล้วตอนนี้เธอก็ได้รู้จนได้ ก็ไอ้เจ้าชายตัวป่วนน่ะสิ

“ ไอ้นี้มันบ้าหรอ นัด 7 โมงครึ่ง ไอ้เรามาสายไป15นาทีก็กลัวจะรอกันตายแล้ว นายมาตั้งแต่กี่โมงเนี่ยแล้วที่นัดเร็วเพราะไอ้บ้านี่ใช่มะ เดี๋ยวมันมาโดนซัดแน่ ” ก็ซาเวียร์มันยังไม่มาน่ะสิ 8 โมงเกือบครึ่งแล้ว ส่วนเอเรียสมารอตั้งแต่ 7 โมงครึ่งไม่ขาดไม่เกินก็เจ้าตัวบอกงั้น ( เชื่อถือได้คนเขียนบอกเอง เพราะงั้นถูกชัวร์ )

“ แฮ่กๆ มาละๆ โทษทีสายไปนิด ” เสียงร้องปนหอบน้อยๆ จากซาเวียร์เรียกให้คนรอหันมาและแล้วสัญญาณอันตรายก็ถูกส่งมา ( งานนี้ตายแน่เลยซาเวียร์ไปอยู่ที่ชอบๆนะอย่ามาหลอกคนแต่งล่ะ )

“ ซาเวียยยยยยยยยยยยยร์ เอเรียสมันนัดกี่โมง ทำไมพึ่งมาตอนนี้ แกจะบ้าหรออออออออ ” เสียงโวยวายจากเมดันล่าพร้อมจิตสังหารน้อยๆ ทำให้ซาเวียร์เริ่มคิดได้ว่าควรทำอะไร และแล้วการวิ่งไล่จับตอนเช้าก็เริ่ม ทำให้คนไล่หอบแต่คนถูกไล่ทั้งเหนื่อยทั้งปูด ก็ทั้งหมัดทั้งเข่าจะไปเหลืออะไร นี่ขนาดได้เอเรียสช่วยรักษาแล้วสภาพยังเหมือนศพขนาดนี้

�����������������������

โชคยังดีที่พวกเขากินข้าวกันมาก่อนไม่งั้นสงสัยว่าจะไม่ทันแน่ แล้วซาเวียร์คงจะไม่โดนแค่นี้เพราะคนโมโหหิวอาจจะกินซาเวียร์แทนข้าวก็ได้

“ อ้าวๆ มาช้ายังดีกว่าไม่มานะ ไหนๆ ก็มากันครบแล้วก็เข้าไปกันเลยดีกว่า ” ไอ้คนมาสุดท้ายก็อ้างไปเรื่อยอ่ะ

“ อืม นั่นดิ ปะเข้าไปเลยดีกว่า ” น่าน ไอ้คนไม่ฉลาดก็หลงตามมัน


ตอนนี้พวกเธอถูกพามาที่สนามหญ้าแห่งหนึ่งภายในตัวโรงเรียน พวกรุ่นพี่บอกว่ารออาจารย์ใหญ่มา

“ ยินดีต้อนรับผู้สมัครทุกคนเข้าสู่การทดสอบรอบแรก ตอนนี้เราอยู่ที่สนามหญ้าหน้าทางเข้าปราสาทกลาง ” เสียงจากชายผู้มีดวงตาสีน้ำตาลเข้มและผมสีดำสนิทในชุดคลุมสีขาวคาดดำ ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มดูเหมือนคนแก่ใจดีทั่วไป แต่ใครจะรู้ คนนี้อ่ะเจ๋งตัวพ่อ

“ ฉัน ฟรานซิสต์ โรซาเวีย เป็นอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนเอ็กคาร์เซีย อย่างที่ทุกคนรู้กันเอ็กคาร์เซียแห่งนี้ได้ผลิตบุคลากรอันทรงคุณค่าให้กับคาเมเลียมา 374 ปี ปีนี้จะเป็นปีที่ 375 พอดี ”

“ การทดสอบแรกคือการหาทางเข้า ผู้เข้าทดสอบ 34,562 คน เราจะรับแค่ 600 อันดับแรกเพื่อเข้าสู่การทดสอบต่อไป ทุกคนเอาใบที่แจกให้วันสมัครมากันรึปล่าวขอให้โชคดี ” เสียงวิจารณ์ของผู้มาสอบดังขึ้นทันทีหลังจากเสียงของอาจารย์ใหญ่พูดจบ

“ เอาล่ะ ฉัน ศาสตราจารย์โซเฟีย ดรานอฟต์ เราจะเริ่มการทดสอบตอนเวลา10 นาฬิกา 20 นาทีคืออีก 15 นาที เอาล่ะเตรียมตัวให้พร้อม ” เสียงจากป้าแกทำให้คนพูดมากทั้งหลายปิดปากสนิท

“ โอเค ถึงเวลาละ ทุกคนเตรียมตัวกันพร้อมแล้วใชไหม ” เสียงถามจากอาจารย์หนุ่มอีกคนหนึ่ง ใบหน้าที่ดูไม่น่าเกิน 30 ทำให้เขาดูดีไม่น้อย

“ ฉัน ศาสตราจารย์ คารอฟ ซากัวน์ อาจารย์ประจำวิชาการใช้อาวุธ ขอให้ทุกคนโชคดี เริ่มได้! ” สิ้นคำ นักเรียนส่วนใหญ่เริ่มวิ่งไปวิ่งมาสร้างความปวดหัวให้กับคนที่ยืนมองไม่น้อย รวมทั้งไอ้ 3 คนของเราด้วย

“ ฉันว่าเขาคงไม่ให้เด็กไปวิ่งเล่นหาทางเข้าเอาเองหรอกจริงมะ ” เสียงจากเมจังทำให้ อีก 2 คนคิด

“ อืม นั่นสิ ฉันเห็นด้วย เพราะถ้าแค่หาทางคงไม่เป็นการทดสอบหรอก ” เสียงจากชายหนุ่มผมสีเงินกับผมสีน้ำตาลพร้อมรอยยิ้มน้อยมาพร้อมกับสาวน้อยผมสีชมพูอีกคนหนึ่งใบหน้าที่ดูนิ่งสงบกับดวงตาสีเขียวคมนั่นดูดุมากทีเดียว นึกถึงเอเรียสเลยล่ะ ทำให้นักฆ่าสาวของเรารู้สึกคุ้นๆ หน้า

“ นาย... หมายถึง องค์ชายกาโอ ” เสียงทักแบบนึกขึ้นได้ นึกออกแล้วคนที่อยู่บนรถม้านั่นเองนิ

“ อืม เรียกตามปกติ ฉันกาโอ นี่อาเรียเป็นองครักษ์ของฉันนะ พวกนายล่ะ ” เสียงทักอย่างเป็นกันเองจากาโอ พร้อมแนะนำเพื่อนอีกคนให้รู้จัก เรียกรอยยิ้มจากซาเวียร์และเมดันล่าได้ไม่น้อย

“ ฉันซาเวียร์ นี่เมดันล่า ส่วนเจ้าหมอนั่น เอเรียส ยินดีที่รู้จัก ” เสียงแนะนำตัวจากเจ้าตัวป่วนแนะนำให้ครบทุกคน

“ ก็อย่างที่บอก เค้าคงไม่ให้หาทางเข้าเอาเองเฉยๆ หรอก เพราะฉะนั้นมันต้องมีอะไรสักอย่างแน่ ”

อืมนั่นสิ แต่จะมีอะไรล่ะ เอ นึกไม่ออก เดี๋ยว ตอนนั้นเขาถามว่าเอาใบที่แจกให้วันสมัครมาด้วยหรือปล่าวใช้มะ มันต้องมีอะไรสักอย่างแน่ แล้วใบนั้นก็ถูกนำขึ้นมา

กำหนดการทดสอบเข้าโรงเรียนเอ็กคาร์เซีย

กำหนดเวลา : นัดหมายนักเรียนมาพร้อมที่สนามหญ้าหน้าปราสาทกลางเวลา 9.00 นาฬิกา

อุปกรณ์ที่ต้องใช้ :

1.�� อาวุธที่ใช้ เช่น ดาบ ธนู รวมไปถึงอาวุธเวทมนตร์ด้วย

2.�� ลูกแก้วมนตรา ( ถ้ามี )

3.�� ใบกำหนดการ

4.�� เครื่องเขียน

5.�� บัตรประจำตัวผู้สอบ

หมายเหตุ : ถ้าไม่มีบัตรประจำตัวผู้สอบหรือมาไม่ทันเวลา ทางโรงเรียนขอตัดสิทธ์ในการสอบของท่าน

ขอให้ทุกท่านโชคดี ประตูแห่งกาลคือผู้ถาม กุญแจคือมนตรา

“ อืม ประตูแห่งกาลคือผู้ถามงั้นหรอ ” เสียงถามตัวเองแผ่วๆ ทำให้คนอยู่ข้างๆ ที่หูดีหันมาสนใจ แต่เมื่อเห็นก็ต้องฉงนเมื่อไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะหยิบมาในเวลานี้

“ เพราะเขาบอกใช่มะ ” เสียงถามเรียกความสนใจจากคนทั้งกลุ่มได้ แต่ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี

“ อืม มันอาจจะมีคำใบ้อยู่ในนี้ก็ได้ ” เสียงหวานตอบ แต่ก็อีกนั่นแหละ ก็ยังไม่หายสงสัยจนคนที่พึ่งเข้าใจต้องธิบายให้อีก 2 คนฟังแทน

“ ก็ตอนที่อาจารย์ใหญ่แกบอกว่าการทดสอบแรกคืออะไรอ่ะ เขาถามด้วยใช้ไหมว่าเอาใบที่แจกให้วันสมัครมารึเปล่า ” เสียงจากอาเรียพอทำให้คนอื่นเข้าใจกันมากขึ้น ก่อนจะย้อนความคิดไปคิดอีกที

การทดสอบแรกคือการหาทางเข้า ผู้เข้าทดสอบ 34,562 คน เราจะรับแค่ 600 อันดับแรกเพื่อเข้าสู่การทดสอบต่อไป ทุกคนเอาใบที่แจกให้วันสมัครมากันรึปล่าวขอให้โชคดี

“ อ๊ะๆ รู้แล้วละ ฉันรู้คำตอบแล้ว ” เสียงจากซาเวียร์ที่กำลังดูเหมือนนึกอะไรได้ แต่ไอ้หมอนี่จะพึ่งได้หรอ

“ คืองี้ ประตูแห่งกาลน่ะ พวกนายรู้จักมันรึเปล่า ” เสียงตอบมาแฝงความกวนไว้นิดๆ

“ อ๋อ จริงด้วยนายนี่ฉลาดมากเลย ” เสียงจากนักฆ่าสาวของเราเอ่ยเมื่อนึกอะไรขึ้นได้สักอย่าง

“ สรุปนายจะอธิบายให้พวกเราฟังมั้ยเนี่ย ” เสียงแหวจากอาเรียที่ไม่รู้เจาะจงไปที่ใครเป็นพิเศษ

“ ประตูแห่งกาล คือประตูที่ถูกสร้างโดยเผ่าเทพเมื่อ 350 ปีก่อน ว่ากันว่ามันคือประตูที่สามารถพาคนที่เปิดมันได้ไปสู่เวลาที่ต้องการได้ ว่ากันว่าประตูนี้มีอยู่แค่ 3 บานในโลก บานแรกที่ตำหนักจันทราของเผ่าวิหคเงิน บานที่สองอยู่ที่บ้านของโดมิน่า เสนาธิการปีศาจแห่งแดนปีศาจผู้สร้างประตู และสุดท้ายอยู่ที่โรงเรียนแห่งนี้ ” เสียงอธิบายไม่ได้มาจากคนที่อธิบายตอนแรก แต่มาจากหญิงสาวที่ร้องอ๋อทีหลัง

“ หมายความว่าเค้าต้องการให้เราหามันหรอ แล้วที่ว่ากุญแจคือมนตรา หมายความว่าไง ” เสียงถามมาจากอีกหนึ่งองค์ชายที่นิสัยต่างกันโดยสิ้นเชิง

�“ วิธีการเปิดประตูคือต้องทำพิธี ว่ากันว่ามันเป็นมนตราขั้นสูง ต้องใช้ระดับผู้ผนึกมนตรา ( ระดับของผู้ที่ใช้เวตมนตร์มี 5 ระดับ ระดับแรกคือนักเวทย์ขั้นต้น นักเวทย์ จอมเวทย์ ผู้ใช้มนตรา และระดับสูงสุดคือผู้ผนึกมนตรา ) อย่างน้อย 5 คนในการทำพิธี ”

“ งั้นสรุปว่าเราต้องหาไอ้ประตูนี้ใช่ไหม แล้วหน้าตามันเป็นยังไง ” เสียงถามจากองครักษ์สาวของกาโอ

“ ไม่รู้หรอก ไม่มีใครเคยเห็นมัน เพราะในหนังสือก็ไม่มีรูป แถมของจริงก็หาคนเห็นได้น้อยมากเพราะสถานที่ที่มันอยู่ยากที่ใครจะได้ไป ” เสียงตอบมาจากไอ้คนที่เงียบมาตลอดน่ะสิ

“ อ้าว นายไม่ได้เป็นใบ้หรอ เห็นไม่พูดนึกว่าเป็นใบ้เสียอีก ” เสียงถามจากอาเรียทำเอาไอ้คนเป็นใบ้ หันมาตาขวาง พร้อมเสียงหัวเราะจากเจ้าตัวดีอีก 2

“ เป็นไงล่ะ ฉันบอกแล้วว่าให้พูดมั่ง ไม่งั้นเขาจะคิดว่าเป็นใบ้ ” เสียงว่าปนเสียงหัวเราะจากอีกหนึ่งองครักษ์สาว

“ เอาละๆ เราเริ่มตามหาไอ้ประตูนี่ซะทีสิ ” เสียงขัดจากกาโอทำให้เสียงหัวเราะจากเมดันล่าและซาเวียร์แทบจะทันที

“ แต่เราไม่รู้ไม่ใช่หรอว่ามันเป็นยังไง แล้วจะหาให้เจอได้ยังไงอะ ” เสียงถามจากอาเรียพร้อมการพยักหน้าเห็นด้วยจากกาโอและซาเวียร์

“ เราก็จะใช้คุณสมบัติอย่างหนึ่งของมันน่ะสิ ” เสียงจากนักฆ่าสาว ทำให้ทุกสายตาหันมามอง



นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

299 ความคิดเห็น

  1. #282 Zixga (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2555 / 17:47
    หนุกมากๆๆๆเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้นะค่ะ ^^
    #282
    0
  2. #110 tAKta (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2554 / 17:39
    คุณสมบัติอะไรอะ
    #110
    0
  3. #109 knock-up (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2554 / 11:12
    เจอชื่อ ซาเวียร์!!!  สะอึกเลยแฮะ...

    หนังกำลังจะเข้าซะด้วย...

    ไรเตอร์สมัครเป็นสมาชิกถาวรในเรื่องนี้เลยก็ได้นะ

    ( คนอ่านไม่ถือ)

    #109
    0
  4. #108 Say_Windy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2554 / 17:43
    คุณสมบัติที่ว่าคืออะไรนะ? ><

    อ่านแล้วก็รู้สึกว่าทุกคนมีนิสัยที่ทำให้คนอ่านจำได้ง่ายๆล่ะ แบบว่ารู้เลยว่าใครพูด

    สนุกทุกตอนเลย ^^
    #108
    0
  5. #107 LikeCartoon (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2554 / 17:56
    ว้าว สนุกมากมายก่ายกองจ้า
    #107
    0
  6. #106 Fairy dream (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 22:24
    เรื่องนี้ รู้สึกว่า ไรเตอร์ จะโผล่มาเเจมเรื่อยเลยเเหะ
    #106
    0
  7. #105 roninpw (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 เมษายน 2554 / 11:50

    คุณสมบัติอะไรกันนะ??>_< ชอบคู่เมแอเรียส น่ารักมากกกกกกกกกกก!

    #105
    0