~Illusion Wing~ ปีกมายาแห่งฝัน

ตอนที่ 31 : การประลองแห่งเกียรติยศและk.o.คนแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 63
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    8 พ.ค. 55

 

 

ณ ลานประลองอันใหญ่โตโออ่า เสียงเชียร์บัดนี้กำลังดังก้องไปทั่วทั้งสนาม บรรยากาศอันแสนร้อนระอุแห่งการต่อสู้กำลังปกคลุมลานประลองแห่งนี้ ความกดดันแผ่กระจายจากผู้ประลองทั้ง5กระตุ้นอารมณ์ของคนดูทั้งหลายให้สนใจชนิดไม่ยอมวางตา และที่ไม่น่าเชื่อก็คือทั้งหมดนี้เกิดขึ้นตั้งแต่การประลองยังไม่เริ่มเลย

 

นี่ ลุงๆไปนอนเลี้ยงหลานดีกว่ามั้ง อย่ามาจับดาบเลยซะจะดีกว่าคำพูดที่เปิดบทสนทนาทำลายความเงียบที่เกิดขึ้นมาตั้งแต่สัญญาณการเริ่มประลองดังขึ้น คงไม่ต้องบอกกก็รู้สินะว่าใครคำพูดกวนๆแบบนี้

 

หลังจากที่ซานัสกล่าวจบปฎิกิริยาที่ตอบสนองกลับมีถึง2แบบ แบบที่หนึ่งคืออาการตวาด เลือดขึ้นหน้า หายใจแรง และแทบจะวิ่งมาสวนเกิดขึ้นกับชายสองคนอันได้แก่อัครเสนาบดีหน้าดุและเสนาบดีร่างท้วม ซึ่งนั้นก็เป็นไปตามที่ผู้พูดต้องการ แต่ว่า

 

ใบหน้าคมนั้นยังคงความนิ่งเอาไว้ได้เสมอต้นเสมอปลาย ดวงตาสีน้ำตาลฉายแววหนายกับสิ่งที่ได้ยิน ทำให้รู้ว่าชายคนนี้ไม่ได้โง่ขนาดนั้น(อย่างงั้นไอ้2ตัวแรกก็โง่อะดิ)

 

ท่าจะได้แค่2แฮะ งั้นเอาแค่นั้นก่อนแล้วกัน รอยยิ้มน้อยๆถูกประดับบนใบหน้าของภูติหนุ่มเจ้าของคำถามก่อนดาบยาวดามงามเล่มเดียวกับที่ใช้สู้ในห้องเก็บไข่มุกจะถูกเรียกออกมา

 

ซึ่งเมื่อเห็นดังนั้นตัวแทนจากฝ่านเงือกก็เรียกอาวุธของตนมาประจำที่เป็นที่เรียบร้อยพร้อมๆกับเสียงระบายลมหายใจยาวๆของฟรอนเทียร์จะดังขึ้นมา

 

ให้ตายซิ เอาก็เอาหลังจากที่ได้คำตอบคู่หูหนุ่มของซานัสได้ข้อสรุปก็ตัดสินใจเรียกอาวุธคู่เดิมที่ประกอบด้วยดาบหนากับดาบสั้นใบเรียวขึ้นมาถือไว้

 

ดวงตาสีมรกตกำลังจับจ้องไปยังร่างใดร่างหนึ่งก่อนจะตวัดไปประสานกับดวงตาสีเงินที่กำลังรอสัญญาณนี้อยู่ รอยยิ้มซุกซนบัดนี้กำลังฉายแววสนุกสนานอยู่บนใบหน้าหล่อๆของภูติหนุ่มและนั่นเป็นสิ่งสุดท้ายที่ทั้ง3ได้เห็นก่อนร่าง2ร่างที่เคยอยู่ฝั่งตรงข้ามจะหายไปแบบไม่มีสัญญาณบ่งบอกใดๆ

 

โดรอซระวังหลังให้ด้วยเสี่ยงเข้มดุของชายผู้รั้งตำแหน่งแม่ทัพกล่าวพลางสอดส่องสายตาหาร่างที่ควรจะอยู่ประลองกับพวกเขา ซึ่งก็ได้รับคำตอบมาเป็นการพยักหน้าเล็กน้อย

 

หลังจากสายตาที่กวาดไปทั่วก็ยังไม่พบสิ่งปกติใดๆแต่โสตประสาทกำลังบ่งบอกว่ามีบางอย่างกำลังใกล้เข้ามา ดวงตาสีน้ำตาลเบิกขึ้นเล็กน้อยก่อนจะขว้งมีดสั้นเล่มเล็กเข้าใส่ร่างของชายหนุ่มผู้ที่พึ่งจะพยักหน้าตอบเข้าไป

 

เคล้ง!”เสียงของมีดสั้นที่ถูกปาออกไปสดๆร้อนด้วยฝีมือของวานิคพุ่งเฉียดคอของชายร่างท้วมเข้ากระทบกับใบดาบสั้นของฟรอนเทียร์ที่อยู่ห่างจากก้อนไขมันด้านหลังคอไปไม่ถึงฟุตทำให้ทิศทางดาบเปลี่ยนไปส่งผลให้การเปิดการต่อสู้ด้วยการลอบโจมตีเป็นอันตกไป

 

ร่างของผู้ที่พึ่งพลาดไปซักครู่หายไปอีกครั้งพร้อมกับไปปรากฏที่ตำแหน่งเดิมก่อนจะหายไปพร้อมๆกับซานัสที่กลับมาที่เดิมเช่นกัน

 

ซานัสที่เห็นว่าการลอบเข้าไปโจมตีเมื่อสักครู่พลาดไปทำให้เปลี่ยนใจเป็นการพุ่งเข้าประชิดแบบตรงๆ ก่อนจะตวัดคมดาบเข้าใส่แม่ทัพหนุ่มซึ่งยกดาบมหึมานั้นขึ้นมารับไว้แบบสบายๆอีกทั้งยังใส่แรงกระแทกร่างผู้เข้าโจมตีให้กระเด็นกลับไปในทางที่พุ่งมาก่อนจะพุ่งเข้าซ้ำแบบไม่ให้อีกฝ่ายตั้งตัว

 

“เคล้ง เคล้ง เคล้ง”เสียงใสๆดังถี่รัวของใบดาบมหึมาของผู้โจมตีถูกหยุดเอาไว้ด้วยดาบสีดำของฟรอนเทียร์ซึ่งเมื่อป้องกันเสร็จก็ดีดตัวออกมาปล่อยให้เพื่อนที่ตั้งหลักได้แล้วเข้ามาสานต่อ สวนตัวเองก็หันไปปัดป้องคมดาบนับสิบที่ถูกส่งเข้ามาด้วยเวทของชายคนเดียวที่กำลังถือคฑาอยู่

 

บรรยากาศการต่อสู้บัดนี้ค่อยๆร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ เสียงเชียร์ก็ยังคงดังลั่นไปทั่วสนามประลองแต่ก็ยังมีอยู่คนหนึ่งที่ไม่ได้เข้าไปร่วมฟาดฟันกับเขาด้วย

 

ดวงตาสีนิลของเสนาบดีระดับสูงผู้นี้ยังคงจับจ้องไปยังร่างทั้ง2ที่กำลังง่วนอยู่กับการรับมือคู่ต่อสู้ คิ้วเรียวโก่งขึ้นเล็กน้อยอย่างใช้ความคิด ก่อนที่คฑาสีดำสนิทจะมาปรากฎบนมือแทนที่ของดาบเรียว

 

ธาราที่หลังรินเอ๋ย จงฟังวาจาแห่งข้า พริ้วกายไปทั่วนภา สะบันกายาผู้ท้าทาย วอเตอร์ไซส์บทเวทที่ถูกร่ายดังขึ้นพร้อมๆกับที่ไอเวทจำนวนมากกำลังหมุนไปรอบๆร่างของผู้ร่าย

 

“ดับเบิ้ลล็อก”คาถาพันธนาการถูกร่ายด้วยพลังของโดรอซซึ่งอาศัยจังหวะที่ซานัสและฟรอนเทียร์หันไปสนใจกับคาถาใหม่ทำให้ร่างทั้ง2ไม่อาจะจะขยับไปได้

 

คมดาบสายน้ำนับสิบกำลังถาโถมเข้ามาในขณะที่ทั้ง2ก็ยังไปไหนไม่ได้ รอยยิ้มของผู้กำชัยประดับอยู่บานใบหน้าของฝ่ายเงือก จะยกเว้นก็แต่เจ้าของเวทเท่านั้น

 

“ตูม”เสียงระเบิดอย่างรุนแรงดังกึกก้องไปทั่วสนามพร้อมกับควันที่ฟุ้งกระจายจนไม่สามารถเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้ แต่ถึงกระนั้นดวงตานับพันคู่ก็กำลังจดจ้องหวังจะให้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ดี

 

นานหลายนาทีกว่าฝุ่นละอองจะจางลงสิ่งที่เห็นทำให้ดวงตาจำนวนมากเบิกขึ้นด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย เพราะสิ่งที่เห็นคือร่าง2ร่างในสภาพสะบัดสบอมกำลังนอนสิ้นสติอยู่ที่พื้นลานซึ่งกลายเป็นหลุมขนาดใหญ่ด้วยพลังทำลายของเวท

 

เสนาบดีร่างท้วมค่อยๆก้าวไปเพื่อตรวจสอบให้แน่ใจว่าตายสนิทแล้วโดยไปพร้อมๆกับแม่ทัพเจ้าจองดาบด้ามมหึมาซึ่งอยู่ในสภาพระวังตัวเต็มอัตรา

 

“ฮึฮึ เรียบร้อยแล้วหล่ะ ตายสนิท”ผู้ทำหน้าที่ชันสูตรหันไปกล่าวเล็กน้อยกับชายคนข้างๆก่อนจะถอยหันหลังก้าวออกมา

 

“ท่านลิวคัสนี่ยังเด็ดขาดเช่นเคยนะครับ บทเดียวก็เรียบร้อย”เสียงชมพลางหัวเราะของชายผู้ถือคฑาที่หันไปกล่าวกับชายหน้าดุที่ยังคงทำหน้าไร้อารมณ์ต่อไป

 

พวกนั้นก็แค่ร่างแยก อย่าไปสนใจมากนักเลยคำพูดแรกที่ออกมาจากปากของผู้ที่รักษาความเงียบเอาไว้ตั้งแต่ขึ้นลานประลองมาสร้างความตกใจให้กับผู้ที่ได้ยินทั้ง2จนออกนอกหน้า แต่คงจะทำแบบนั้นได้ไม่นานเมื่อร่างที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นร่างแยกค่อยๆยันตัวขึ้นมายืน

 

ไม่ทันไรร่างที่พึ่งจะลุกขึ้นมาก็พุ่งเข้าใส่ชาย2คนที่อยู่ใกล้ที่สุดทำให้แม่ทัพหน้าโหดกับชายร่างท้วมต้องยกอาวุธขึ้นมากันได้แบบฉิวเฉียด

 

ดวงตานิ่งสงบของผู้เป็นอัครเสนาบดีบัดนี้กำลังสั่นระริกอย่างสนุกสนานก่อนจะตวาดเสียงใส่คนในทีมของตน

 

โดรอซ วานิค ข้างหลังข้าก่อนจะพุ่งใส่ร่างแยกทั้ง2ซึ่งทาง2ผู้ทีกำลังรับมืออยู่ก็ออกแรงดันศัตรูออกไปก่อนจะพุ่งไปด้านหลังของชายผู้เป็นเสนาบดีผู้ใหญ่ตามคำสั่ง ซึ่งเมื่อสวนกับร่างของผู้ออกคำสั่งร่าง2ร่างที่มีสภาพเดียวกับที่พึ่งจะผละออกมาก็ปรากฏแก่สายตาพร้อมกับวาดดาบเข้าใส่อย่างรวดเร็ว

 

เจ้าของดวงตาสีดำสนิทเก็บคฑาสีดำสนิทไปแล้ววาดไปออกด้านข้างพร้อมกับที่ดาบเรียวจะมาปรากฏในมือทั้ง2ข้าง ก่อนจะตวัดดาบคมคู่นั้นเข้าใส่ร่างแยกทั้ง2ซึ่งก็เป็นจังหวะเดียวกับที่ผู้ที่พุ่งมาด้านหลังทั้ง2ตวัดรับดาบของผู้ที่ทำการลอบโจมตีเป็นครั้งที่2ไว้ได้พอดี

 

ฉึก ฉึก เคล้ง เคล้งเสียงของดาบคู่ที่ตวัดผ่านร่างแยกทั้ง2จนสลายไปพร้อมๆกับเสียงกระแทกกันของใบดาบทั้ง3เล่มกับอีก1คฑาทำให้เกิดรอยยิ้มเล็กๆที่มุมปาก

 

เขาจงใจที่จะประกาศเรื่องร่างแยกนั้นก็เพื่อเหตุผลนี้ เพราะเขารู้อยู่แล้วว่าถ้าเขาบอกไปเขาจะต้องถูกเก็บเป็นรายแรกและทันทีที่ร่างแยกพวกนั้นโจมตี มันคือการดึงความสนใจให้ออกห่างจากตัวเขาที่สุดก่อนจะพุ่งมาเก็บเขาจากด้านหลัง ฉลาดดีนิ แต่ว่า...ยังฉลาดไม่พอหรอกนะ

 

ไม่เลวเลยทีเดียวนะ แต่ว่าข้ามองแผนของพวกเจ้าออกตั้งแต่คิดจะยั่วพวกข้าให้โกรธด้วยคำพูดแบบเด็กๆแล้วหล่ะ แต่อันนี้ ไม่เลวจริงๆคำกล่าวชมของเจ้าของดาบคู่พลางหันกลับมาส่งยิ้มให้ ดวงตาสีนิลกำลังสั่นระริกอย่างสนุกสนานความมั่นใจว่าตนเป็นผู้คุมเกมส์กำลังปรากฏอยู่อย่างเต็มเปียม

 

เก่งจังเลยนะที่มองออกว่าเป็นร่างแยก แล้วรู้ได้ยังไงหล่ะซานัสที่คุยไปพลางดันดาบกับแม่ทัพร่างโตไปพลางกัดฟันยิ้ม ก่อนจะดันด้ามด้ามโตเช่นเดียวกับเจ้าของนั้นออกไปก่อนจะตวัดขาเข้าที่ท้องของชายอีกคนเพื่อดึงเพื่อนออกมาจากระยะโจมตี

 

เด็กอย่างพวกเจ้าขนาดยังไม่ขึ้นมาก็โชว์ฝีปากกันซะแล้ว แล้วพอมาขึ้นเวทีจะมาเงียบเป็นเป่าสากแบบนั้น มันเป็นไปได้หรอ?”น้ำเสียงกล่าวนิ่มแถมยังกัดอีกเล็กน้อยทำให้2เพื่อนร่วมทีมทำท่าเหมือนพึ่งจะนึกออก

 

จริงด้วย ข้าก็ไม่เคยจะสังเกตแฮะโดรอซที่หันกล่าวพลางยิ้มแห้งๆก่อนจะหันกลับมานั่งคิดงั้นข้าก็โง่ดิ(เออพุ่งรู้หรอ)

 

อย่างงั้นหรอกหรอ งั้นเดี๋ยวจะสร้างร่างแยกมาคุยเป็นเพื่อนแล้วกันว่าแล้วร่างทั้ง2ก็ขยับแขนขาเตรียมพร้อมจะเข้าโจมตีอีกรอบหากแต่ว่า

 

ข้าไม่ยอมให้เป็นแบบนั้นหรอกคำบอกของชายผู้เป็นอัครเสนบดีเป็นดังสัญญาณการโจมตี เมื่อร่างของทั้ง3เข้าประชิดทันทีเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายสร้างแยกขึ้นมาได้

 

ดาบใหญ่ของวานิคกวาดเป็นวงกว้างเข้าที่บริเวณคอของซานัสและฟรอนเทียร์ แต่ทั้ง2ก็ถอยตัวหลบอย่างง่ายดายซึ่งเมื่อถอยออกมาก็เห็นดาบคู่กำลังแทงเข้ามาจากด้านหลังซึ่งก็ทำให้ทั้ง2ดีดตัวออกจากกันคนละทางทันที

 

ซานัสที่หลีกออกมาทางซ้ายถูกร่างใหญ่ๆของแม่ทัพเข้ามาประชิดก่อนจะตวัดดาบเข้าโจมตีอย่างรวดเร็วราวกลับดาบอันขนาดนั้นเบาเท่าดาบของเล่นเด็ก(ไม่ใช่แรงควายแล้วแรงซูปเปอร์ควายละมั้งเนี่ย) ซึ่งซานัสก็รับบ้างสวนบ้างหลบบ้างตามแต่ความเหมาะสมและดูแล้วเจ้าตัวจะทำได้ดีจึงไม่มีบาดแผลอะไรมากมายนอกจากอาการมือชาเล็กน้อยเนื่องจากรับแรงกระแทกอย่างแรงมาหลายต่อหลายหน

 

แต่ในทางกลับกันตอนนี้คนที่กำลังหืดขึ้นคอคงเป็นชายหนุ่มผมเขียวที่กำลังรับมือกับทั้งดาบคู่แล้วก็สารพัดเวทที่ถูกส่งมาแบบไม่ให้หยุดพัก

 

ดาบคู่เรียวสีเงินวาวกำลังกวัดแกว่งไปมาอย่างรวดเร็ว เมื่อด้ามทางซ้ายตวัดมาข้างขวาก็จะตวัดดัก แล้วก็ส่งดาบด้ามขวาเข้ามาดักต่อ ทุกท่วงท่าไม่ใช่แค่สวยงามแต่กลับแฝงไปด้วยอันตราย

 

เวทร้อยแปดพันเก้าที่ถูกส่งมาทำให้การหลบหลีกยิ่งเป็นปัญหามากยิ่งขึ้นไปอีก จะโดนเวทก็ไม่ไหวเพราะถึงหมอนี่จะเป็นนักดาบที่ไม่ได้เรื่องแต่ก็เป็นจอมเวทชั้นแนวหน้าเลยทีเดียว

 

ซานัสที่เห็นคู่หูกำลังลำบากก็อยากจะเข้าไปช่วยแต่ติดว่าวานิคไม่ปล่อยให้เขาได้ตั้งหลักเลย ดาบถูกกวัดแกว่งและพลิกแพลงตลอดเวลาทำให้การคาดเดาการโจมตีทำได้ยากแต่มันก็ไม่เกินกำลัง

 

ฟรอนเทียร์ที่เริ่มเหนื่อยยจากการหลบอย่างต่อเนื่องแถมใช้เวทเสริมความเร็วและพลังป้องกันติดกันมาเป็นเวลานานทำให้เกิดภาระมากมายที่ร่างกายต้องแบกรับ จนทำให้เรี่ยวแรงที่เคยมีอยู่เริ่มหายไปอย่างรวดเร็ว

 

ฉึก!!!”ดาบคู่ถูกแทงเข้ามาอีกครั้งและในคราวนี้จังหวะมันเปลี่ยนไป! ดาบข้างซ้ายที่ควรจะได้ในตำแหน่งต่อไปกลับดักในตำแหน่งที่เขาคิดจะหลีกต่อ และด้วยความคุ้นเคยกับจังหวะเก่าทำให้ไหล่ซ้ายถูกเสียบทะลุเรียกเลือดสีแดงสดให้ไหลออกมาย้อมเสื้อสีเทาๆให้กลายเป็นสีแดงฉาน

 

ตูมฟรอนเทียร์กัดฟันดีดตัวออกมาอีกครั้งพลางยกมือขวาขึ้นมากุมไหล่ซ้ายเอาไว้แต่ก็ถูกขัดด้วยเวทที่ส่งมาขวางเอาไว้ทำให้ต้องดีดตัวหลบอีกครั้งซึ่งพื้นบริเวณที่กำลังจะยืนกลายเป็นหลุมขนาดใหญ่ แล้วก็ถูกลิวคัสเข้ามายืนดักอีกครั้ง

 

ซานัสที่หันไปเห็นสภาพของเพื่อนก็ตกใจทำให้สมาธิบางส่วนถูกดึงไปยังความเป็นห่วงเพื่อนทำให้เปิดช่องว่างให้กับวานิคแทงดาบเข้ามา

 

เฮ้ จะหันไปไหนหรอ ดูตัวเองก่อดีกว่ามั้งแม่ทัพหน้าดุที่กล่าวในขณะที่เสือกดาบเข้ามาในช่องว่าที่ถูกเปิดโดยมิได้ตั้งใจ

 

อะ แย่แล้วซานัสที่พึ่งได้สติกลับมาก็เบียงตัวหลบเต็มที่แต่เนื่องจากระยะห่างของร่างกายเขากับดาบห่างกันไม่ถึงฟุตทำให้ทำได้แค่เปลี่ยนตำแหน่งจากกลางอกให้กลายเป็นอกข้างขวาเท่านั้น

 

ฮึ เสร็จละน้ำเสียงมั่นใจดังขึ้นมาพร้อมกับรอยยิ้มที่ฉาบบนใบหน้าคมเข้ม ดวงตาสีน้ำตาลเข็มกำลังสั่นพราวอย่างสนุกสนานกับชัยชนะที่ได้รับ แต่ว่า...

 

ร่างที่ถูกแทงทะลุอกขวาค่อยๆเลือนหายไปทำให้เห็นว่าสิ่งที่แทงไปเป็นแค่ความว่างเปล่า สิ่งที่เกิดขึ้นต่อคือดวงตาคู่เดิมที่มั่นใจหนักหนาว่าจะชนะเบิกขึ้น ขากรรไกรถูกอ้าค้างเอาไว้เล็กน้อย ใบหน้าที่ดุดันนั้นกำลังซีดลงเล็กน้อนก่อนที่มันจะถูกหันไปหาเพื่อร่วมทีมอีก2คนที่อยู่ในสภาพอึ้งเช่นกัน

 

ตุ๊บและในจังหวะที่ทุกคนกำลังตกใจฟรอนเทียร์ก็ดีดตัวออกมาเพื่อรักษาระยะห่างเอาไว้พร้อมๆกับที่เสียงของหนักตกกระทบพื้นจะเรียกความสนใจของดวงตาทุกคู่

 

ดวงตานับพันคู่ที่มองมากจากทุกทิศทางเบิกขึ้น สีหน้าซีดๆระคนตกใจบังเกิดไปทั่วไม่เว้นแม้แต่ที่นั่งพิเศษ บางคนถึงกลับต้องปิดตาเพื่อไม่ให้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้น เสียงฮือฮาดังไปทั่วสนามประลอง

 

สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาของผู้หันไปมองคือร่างของเสนาบดีการคลัง โดรอซ การานูซนอนคว่ำหน้าอยู่กับพื้น เสื้อสีดำเปียกชุ่มไปด้วยเลือดที่ไหลออกมาจากบริเวณอก ที่ด้านหลังมีมีดสั้นยาวฟุตนึง2เล่มปักทะลุคาเอาไว้ พร้อมกับร่างของภูติหนุ่มที่กำลังยืนอยู่ด้านหลัง มือ2ข้างมีรอยเลือดสาดกระเซ็นเล็กน้อย ดวงตาสีเงินเบิกขึ้นแถมยังสั่นระริก ดวงหน้าที่เคยประดับด้วยรอยยิ้มกำลังซีดลงอย่างเห็นได้ชัด

 

สิ่งที่เกิดขึ้นคือหลังจากที่ร่างแยกถูกทำลายไปแล้วทุกคนที่กำลังให้ความสนใจอยู่กับร่างแยกจนทำให้เปิดช่องว่าง แต่ที่เขาเลือกชายคนนี้เพราะต้องการตัดกำลังรบของคู่ต่อสู้ที่ได้ผล100เปอเซ็นต์ เพราะคนอื่นมีฝีมือมากอีกทั้งยังฝึกดาบ ทำให้ประสาทสัมผัสนั้นเฉียบคมและมีโอกาศที่โอกาศดีๆแบบนี้จะเสียไปอย่างเปล่าประโยชน์

 

ซานัสจึงโผล่ออกมาในลักษณะเดียวกับตอนแรกพร้อมกับแทงมีดสั้น2เล่มเข้าที่บริเวณด้านหลังของอกทั้ง2ข้าง ทำให้บาดแผลที่เกิดขึ้นสาหัสเกินกว่าที่จะรักษาตัวได้ เพราะจะเสียเลือดอย่างรวดเร็วและหยุดช้าเรียกได้ว่าแทบไม่มีโอกาสรอดเลยทีเดียว

 

ซานัสที่ตอนนี้กำลังยืนมองร่างตรงหน้าก่อนจะปิดดวงตาของตัวเองลงอย่างข่มอารมณ์ พลางเบือนหน้าหนีสิ่งที่เกิดขึ้น ตอนนี้ทุกคนจะมองเขายังไงนะ นูเอลจะร้องไห้หรือเปล่านะ จะเกลียดเราหรือเปล่าก็ไม่รู้

 

ถึงตอนแรกจะพูดอย่างนั้นแต่เขาก็ยังไม่เคยฆ่าคน การที่มือของคนคนนึงต้องเปื้อนเลือดมันทำใจไม่ได้ง่ายๆหรอก อาการช็อคคือสิ่งที่ต้องเกิดขึ้นแน่ๆแต่ว่า ตอนนี้ยังทำแบบนั้นไม่ได้ ไม่อย่างนั้นตัวเขาเองจะเป็นตัวถ่วงของเพื่อนที่กำลังบาดเจ็บอยู่

 

เมื่อคิดได้ดังนั้นดวงตาคู่เดิมก็เปิดขึ้นกลับมาอีกครั้งแม้มันจะไม่ได้เศร้าสร้อยอย่างที่ควรจะเป็นแต่มันก็ไม่ได้สดใสในแบบที่เป็นตามปกติ

 

เป็นเด็กที่เข้มแข็งจริงๆคำชมในใจของชายที่ประทับอยู่บนเก้าอี้บนที่นั่งพิเศษดังก้องอยู่ในหัว

 

นี่คือสิ่งที่เขาขอกับชาย2คนนี้ ไม่ใช่ในฐานะของราขาผู้ยิ่งใหญ่แห่งแดนเงือกในแต่ฐานะของชายคนนึงที่อยากจะแก้แค้นให้กับภรรยาที่รักและลูกชายที่เป็นดั่งความหวัง

 

ช่วยฆ่าคนที่จะขึ้นประลองกับพวกเจ้าให้ข้าหน่อยจะได้ไหม ข้าขอร้องนี่แหละคือสิ่งที่เขาได้ขอเอาไว้ คำขอที่ทำให้ราชาคนนี้ยอมก้มหัวให้กับสามัญชนทั้ง2

 

แม้แต่เพื่อนที่มาช่วยทั้ง3คนก็อดตกใจไม่ได้ ยิ่งเมดันล่าแล้วยิ่งรู้ดี มือของเธอที่เคยได้สัมผัสกับเลือดครั้งแรกก็ไม่ต่างกัน การฆ่าคนครั้งแรกของเธอจบลงด้วยการนั่งเงียบอยู่ในห้อง3วันเต็มๆ จะกินข้าวก็กินไม่ลง จะนอนก็นอนไม่หลับ มันเหมือนฝันร้ายที่คอยหลอกหลอนเธออยู่ตลอดเวลา  สิ่งเดียวที่ทำให้เธอกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ก็คงเป็นหยาดน้ำตาใสๆที่หลั่งไหลออกมาจากดวงตาของผู้เป็นแม่ที่แม้จะมีรอยยิ้มประดับอยู่แต่ดวงตาคู่นั้นก็ยังเต็มไปด้วยความเป็นห่วงใย เธอจะไม่ยอมให้เป็นแบบนั้นอีก เธอไม่อยากเห็นน้ำตาของคนที่เธอรักและรักเธอที่สุดอีกแล้ว

 

ซานัสที่เหล่ไปทางที่นั่งพิเศษ ดวงตาสีเทาที่หม่นแสงกำลังจับจ้องใบที่ร่างหนึ่งที่กำลังมองตอบกลับมา ดวงตาสีมรกตใสกำลังสั่นระริกอย่างตระหนก ใบหน้าขาวอมชมพูบัดนี้ซีดลงเช่นเดียวกับคนอื่นมากมาย ภายในดวงตาที่กำลังสั่นไหวกลับแฝงไปด้วยความเป็นห่วง

 

ดีจังเลยนะน้ำเสียงแผ่วเบาราวกลับต้องการตอกย้ำในสิ่งที่ตนเองคิด พร้อมกับรอยยิ้มเล็กๆที่แสดงออกมาบนใบหน้า ก่อนที่ใบหน้าจะกลับมาเป็นนิ่งสงบเช่นเดิม

 

ผู้ลงมือค่อยๆก้าวออกห่างมาจากร่างที่กำลังหายใจรวยระรินทั้งที่ยังมีมีดปักอยู่ก่อนจะกระซิบกับเพื่อนที่ยังคงมีอารามตกใจอยู่

 

ดวงตาสีเขียวของผู้ฟังเบิกขึ้นอย่างตกใจก่อนจะหันไปมองด้วยสายตาที่ต้องการคำยืนยัน ซึ่งก็ต้องตกใจอีกครั้งเมื่อเจ้าของความคิดยังคงพยักหน้าตอบอย่างมั่นใจโดยไม่มีวี่แว่วในการคิดทบทวนซักนิด

 

ฟรอนเทียร์ที่จนปัญญาที่จะขัดใจก็เก็บดาบทั้ง2ในมือก่อนจะหยิบยา2เม็ดออกมาถือไว้ในมือซ้าย และถือไพรินและเพชรไว้ในมือขวา ก่อนจะหันไปรอสัญญาณจากทางคู่หู

 

เมื่อเห็นว่าเพื่อนของตนเตรียมตัวเรียบร้อยดาบเรียวก็ถูกเก็บไปแล้วหยิบคฑาสีเงินยาวเกือบเมตรมาถือเอาไว้ หัวคฑารูปนกสยายปีสีทองดวงตาของวิหคทำจากทับทิมเม็ดเล็ก ลวดลายบนคฑาบ่งบอกถึงฝีมือของผู้ทำว่าไม่ใช่ธรรมดา

 

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเตรียมพร้อมที่จะจู่โจมอีกครั้ง ทั้งลิวคัสและวานิคจึงหันกลับมาสนใจในตัวคู่ต่อสู้ ความประหมาทที่เคยอยู่ในใจของทั้ง2หายวับไปราวกลับไม่เคยมี ความกังวลและโกรธแค้นฉายแววออกมาจากดวงตาทั้ง2คู่

 

เป็นอีกครั้งที่ความเงียบเข้าปกคลุมลานประลอง บรรยากาศกำลังสะกดให้ผู้ชมทั้งหลายต่างลืมหายใจกันไปราวกลับว่ามันไม่สำคัญเท่ากับการต่อสู้ในครังนี้

 

ซานัสที่หันไปพยักหน้าให้สัญญาณกับคู่หูพร้อมกับเรียกลูกบอลสีดำออกมาประมาณ 20 ลูกพร้อมกับออกคำสั้งให้เข้าโจมตี เมื่อเห็นว่าเพื่อนของตนเริ่มทำตามแผนแล้วฟรอนเทียร์ก็จับยาทั้ง2เม็ดกรอกเข้าปากไปแบบไม่ลังเลพร้อมกับที่ย้ายเพชรที่อยู่ในมือซ้ายไปไว้ในมือขวาแทน

 

หลังจากที่ยาทั้ง2เม็ดถูกบดด้วยฟันของผู้ที่กินเข้าไป วงมนตราสีทองก็ปรากฏขึ้นใต้ฝ่าเท้า มือที่กำอัญมณีทั้ง2อยู่เรืองแสงตามสีของอัญมณีที่กำอยู่ แสงจ้านั้นทำให้ดวงตาทุกคู่ต้องปิดลงพร้อมกับหันหน้าหนีแสง บางก็พยายามลืมตาสู้แสงแต่สุดท้ายก็ไม่อาจจะที่จะทำได้

 

มือขวาที่กำลังถือไพรินเอาไว้กำลังส่องแสงสีน้ำเงินสว่างไปทั่วและเช่นเดียวกับในมือขวาที่กำลังเรืองแสงสีขาวนวลราวกลับกำลังแข่งขันกันว่าแสงจากข้างใดที่จะสว่างกว่ากัน

 

กระแสน้ำจำนวนมากที่อยู่รอบมือทั้ง2ข้างกำลังหมุนวนอย่างรุนแรง กระแสพลังจำนวนมากกำลังไหลทะลักออกไปทั่วลานประลอง จนแม้แต่ผู้ชมที่อยู่ชั้นบนสุดก็สามารถรับรู้ได้

 

ในที่สุดแสงที่สว่างนั้นก็ค่อยๆจางลง ดวงตาทุกคู่จึงค่อยๆหันกลับมามองได้ และสิ่งที่เห็นก็คือดาบคู่สีเงินที่มีอัญมณีประดับอยู่ที่ใบดาบยาวความยาวตั้งแต่ปลายแหลมมาจนเกือบถึงด้ามจับ

 

2มือที่จับดาบนั้นไว้ควงดาบไปมาเพื่อความคุ้นเคยก่อนจะวิ่งเข้าหาวานิคอย่างรวดเร็ว พร้อมกับตวัดดาบในมือขวาในแนวนอน

 

ทันที่ที่เห็นเป้าหมายที่อีกฝ่ายวิ่งมา แม่ทัพวัยทองยกดาบด้ามใหญ่ขึ้นมาตั้งฉากกับพื้นโลกเพื่อรับดาบเรียวบางที่กำลังโจมตีเข้ามา

 

เคร้งใบดาบสีขนาดใหญ่ที่ถูกใช้ในการป้องกันการโจมตีหักลงไปนอนอยู่บนพื้นในขณะที่ใบดาบส่วนท้ายและด้ามดาบยังคงติดอยู่ที่มือข้างที่ถือไว้

 

ดวงตาสีน้ำตาลเข้มมองดาบมหึมาในมืออย่างตกใจ เช่นเดียวกับผู้ชมจำนวนมาก ก่อนจะหันไปมองสาเหตุที่ทำให้เป็นเช่นนี้

 

ดาบเรียวสีเงินที่กำลังส่องประกายแวววาวอวดความคมบัดนี้มีเปลวไฟสีแดงส้มลุกโหมอยู่ ดวงตาของเจ้าของดาบบดนี้นิ่งสงบและเฉียบคมเช่นเดียวกับดาบในมือ

 

การต่อสู้ที่แท้จริงกำลังจะเริ่มหลังจากนี้ต่างหากซานัสที่ดีดตัวถอยมาจากลิวคัสเอ้ยก่อนที่คฑาที่อยู่ในมือจะส่องแสงเรืองรองเล็กน้อย ดวงตาสีแดงของวิหคที่หัวคฑาสว่างกว่าตัวคฑานับสิบเท่า ปีกสีทองที่กำลังสยายอยู่ค่อยหุบลงก่อนจะพยายอีกครั้งพร้อมกับกระพือออกเพื่อประคองร่างให้ลอยอยู่ในอากาศได้!

 

 ***************************************************************************

สวัสดี readerทั้งหลาย writerไม่ได้ตั้งใจมาอัพช้าน้าต้องโทษวันพีชงะ ทำwriterติดจนไม่ได้มาอัพเลย งิงิ วันนี้ก็เลยได้ฤกษ์เอามาลงซักที หวังว่าจะถูกใจreaderทุกคนและขอบคุณที่เป็นกำลังใจให้กับwriterมาตลอดขอบคุณจริง TT_TT(ซึ้งงะ 555)

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

299 ความคิดเห็น

  1. #297 plyofana (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2555 / 18:41
     อ๊า!!!

    นิยายเรื่องนี้เป็นยาเสพติดชนิดหนึ่งนะเนี้ย ><
    #297
    0
  2. #296 เด็กตกวิทย์ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2555 / 13:01
    สนุกดีจ้า
    #296
    0
  3. #295 logan (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2555 / 08:21
    สนุก^^
    #295
    0