~Illusion Wing~ ปีกมายาแห่งฝัน

ตอนที่ 3 : เพื่อนใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 686
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    8 พ.ค. 54

         

 ที่ตลาดสกาไลต์ เวลา 10.00 น. สาวน้อยในชุดเดรสสีครีมกับเสื้อกั๊กตัวเล็กสีน้ำตาลผมสีชมพูอ่อน กับดวงตาสีเดียวกันเดินเล่นดูของในตลาดอยู่อย่างสบายอารมณ์ ถ้าไม่บอกก็คงไม่มีใครรู้ว่าคือเมดันล่า ก็เล่นเปลี่ยนสีผมกับสีตาหมด นางเดินเล่นดูของมา 2 วันแล้วเพราะต้องรอข่าวจากพี่ดาเนีย

                                   

“ เชิญเลยครับ ผลไม้สดๆ พึ่งมาเมื่อเช้าเองนี้เองครับ แถมยังมีดราน่าสดๆ จากดราวินเทียร์ สนใจมาลองดูได้นะครับ ” เสียงพ่อค้าแม่ค้าเรียกลูกค้ากันทั่วตลาด

                       

แล้วร่างบางก็หันมาสนใจร้านอาวุธที่ดูค่อนข้างเก่า ไม่ได้หรูหราเมื่อเทียบกับร้านขายอัญมณีและร้านเสื้อผ้าด้านข้าง  นางตัดสินใจเดินเข้าไปเข้าไปแล้วก็ได้ตกใจเมื่อพบว่าภายในนั้นกว้างขวางกว่าที่เห็นภายนอกนัก สร้างด้วยไม้ทั้งร้าน ภายในมีตู้กระจกอยู่ 4-5 ตู้ริมผนัง และตรงกลางมีโต๊ะที่เก็บอาวุธอยู่ประมาณ 3-4 ตัว รวมๆในร้านมีอาวุธอยู่ประมาณ เกือบ 100 ชิ้นแต่ละชิ้นมีลวดลายสวยงานประณีตมาก

           

“ อ้า สวัสดีครับคุณลูกค้า นานแล้วที่ไม่มีลูกค้าเข้ามา แถมเป็นสาวสวยซะด้วย ว่าไงคับมีอะไรให้กระผมรับใช้ ” เสียงทักมาจากชายวัยกลางคนอายุสัก 40 กว่าปีดวงตาสีเงินนั้นเปล่งประกายเมื่อพบคนมาให้สูบเงิน เอ้ย สูบเงินที่ไหนมาอุดหนุนตางหาก

 

            “ ข้าอยากดูอาวุธซะหน่อย ท่านคงไม่ว่าอะไรหรอกนะ ” เสียงตอบเรียกความสนใจจากชายเจ้าของร้านได้นิดหน่อย แต่ดวงตาก็เปลี่ยนไปเป็นประหลาดใจเล็กน้อย เมื่อจุดหมายของการเดินไปดูเป็นดาบ 2 เล่ม

 

            “ โอ้ ตาดีทีเดียว รู้ไหม ดาบสองเล่มเนี่ยจริงๆแล้ว มันเป็นดาบคู่แต่ไอ้ฉันนะเก็บมันแยกกันไว้ สนใจหรอ ” ว่าพลางหยิบขึ้นมาลูบๆ ดาบทั้ง 2 เล่ม ด้ามหนึ่งมีสีเงินสวยทั้งตัวดาบ ใบดาบที่บางแต่แข็งแรงนั้นถูกสลักเป็นลวดลายและอักขระมากมาย อีกทั้งส่วนที่คมนั้นก็แสดงถึงความสามารถในการตัดผ่าภูผาลงอย่างง่ายดาย ด้ามดาบสีน้ำตาลอ่อนแต่มีน้ำหนักเบาทำให้มีความคล่องตัวในการเคลื่อนไหว ทำให้รู้ว่าเป็นดาบคุณภาพดี ไม่ใช่แค่นั้นที่ด้ามดาบประดับด้วยทับทิม มรกตและโอปอล เม็ดเล็กๆอย่างละ 2 เม็ด ทำให้เกิดความงามที่ทำให้ไม่อาจละสายตาไปได้ 
            ในขณะที่อีกด้ามหนึ่งมีลักษณะเหมือนกันแทบทุกประการแต่อัญมณีที่ประดับไว้เป็น นิล ไพลิน และอเมทิสแทนอยู่อย่างละ 2 เม็ดแทนก็เท่านั้นเอง

 

            “ ค่ะ ท่านพอจะขายให้ข้าได้เท่าไหร่ละ ”  ว่ากันเสร็จก็ถึงคราวของการตกลงในเรื่องราคา

 

“ อืม เห็นแก่เจ้าเป็นลูกค้าไม่กี่คนที่เข้ามาสนใจ ข้าจะลดให้เจ้าเป็นพิเศษละกัน  ชายเจ้าของร้านว่ายิ้มๆ แต่แววตาของเขากลับไม่ได้ยิ้มไปด้วย แต่มันสั่นระริกอย่างสนุกสนานแต่ไม่สามารถปิดบังความเจ้าเล่ห์ไว้มิด

 

“ ข้าเสนอให้เจ้าในราคา 45,000 ดาน่า ต่อเล่ม เป็นไง สนมะ ” ข้อเสนอราคาที่แพงได้ใจถูกเสนอมา แต่แปลกที่ทำให้สาวน้อยคนนี้ถึงกับขบคิด


        ‘ เด็กคนนี้ฉลาด แถมเก่งด้วย คนปกติเจอราคาเท่านี้เข้าไปก็แทบจะวิ่งหนีจากร้านแล้ว แต่นี้ยังยืนดูอยู่แสดงว่าต้องเป็นดาบแน่
ความรู้สึกชื่นชมที่มีแฝงมากับแววตา

 

“ อืม ข้าสนใจนะ แต่ลดให้ข้าหน่อยสิ ข้าเสนอ 40000 ดาน่าต่อเล่ม ” เอาแล้วไงนิสัยต่อเก่งนี่ก็คงไม่แพ้เรื่องความสามารถเลย แต่ก็โอเคนี่ ลดไปอีกนิดพอรับได้

 

“ ได้ เห็นเจ้ามีฝีมือ ตกลง 40000 ก็ 40000 ” สุดท้ายเจ้าของร้านก็ยอมลดตามที่เธอขอไป แล้วเขาก็ถือเดินเข้าไปในหลังร้าน ไม่เกิน 10 นาทีถัดมา เขาก็ออกมาอีกครั้งพร้อมกับดาบทั้ง2เล่มที่บัดนี้อยู่ในสภาพกำไลข้อมือ 2 เส้นสีเงิน มีอัญมณีทั้ง 6 เม็ดประดับอยู่เหมือนเดิม

 

“ อ่ะ ฉันทำให้มันเป็นกำไลข้อมือให้นะจะได้พกสะดวก ถือเป็นบริการพิเศษ ไม่คิดเงินแล้วกัน ” ชายวัยกลางคนกล่าวอีกครั้งอย่างใจดี แต่ต่างจากคราวแรกที่ตอนนี้ไม่มีแววตาเจ้าเล่ห์แฝงอยู่แต่กลับมีแววตาแห่งความชื่นชมที่ปิดไม่มิด

 

“ ขอบคุณค่ะ ” เมดันล่ารับของแล้วขอบคุณด้วยรอยยิ้มก่อนเดินจากไปช้าๆ

 

“ โชคชะตาช่างหน้าตลก ทำไมถึงต้องให้ท่านมาเจออะไรเช่นนี้องค์หญิงน้อย ” เสียงเหนื่อยหน่ายแฝงแววเศร้าสร้อยดังขึ้นจากเจ้าของร้านหลังจากองค์หญิงแห่งเผ่าวิหคเงินออกจากร้านไปแล้ว

 

 

ณ ร้านน้ำชากลางอาณาจักรสกาไลต์ ภายในตกแต่งแบบง่ายๆ ใช้โทนสีน้ำตาล ดูสบายตา วันนี้เมดันล่ามาในชุดเสื้อแขนสั้นสีฟ้ากับกระโปงสั้นสีขาวขลิบดำสั้นเกือบถึงเข่า แต่วันนี้สีผมเป็นสีน้ำตาลอ่อนและดวงตาสีชมพูอ่อน วันนี้เธอมานั่งจิบชากับเค้กสัก 2-3 ชิ้นช่วยให้อารมณ์ดีมาก

 

            “ สวัสดีค่า เชิญค่า ” เสียงต้อนรับจากพนักงาน มอบให้แก่ลูกค้ารายใหม่ ลูกค้าใหม่รายนี้เป็นชายหนุ่มรูปงามทีเดียว มากันสองคน คนหนึ่งเป็นชายหนุ่มมาพร้อมรอยยิ้ม ผมสีแดงกับดวงตาสีเดียวกันเข้ากับรอยยิ้มที่มีประดับอยู่บนใบหน้า อยู่ในชุดเสื้อยืดแขนยาวสีฟ้ากางเกงสีขาวและมีเสื้อกั๊กสีขาวอีกตัวทำเอาสาวๆนึกว่าเป็นเทพบุตรตัวน้อยมาเดินเล่นอะไรอย่างนี้  กับอีกหนึ่งหนุ่มมาดเข้มผมสีฟ้าอ่อนกับดวงตาสีเดียวกันแต่ด้วยใบหน้าที่เยือกเย็นราวน้ำแข็ง คิ้วที่โก่งดั่งคันธนู มาพร้อมชุดเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวขลิบน้ำเงิน กับกางเกงขายาวสีขาว ทำให้ไม่ว่าสาวแก่หรือสาวน้อยถึงกับละลาย!

 

            ทั้งสองเดินเข้ามานั่งที่เคาน์เตอร์ เก้าอี้ถัดจากเมดันล่าไป 2 ตัว พวกเขาก็สั่งเค้กกับชาตามปกติ แต่ที่แปลกก็คือคนที่ตามมาด้านนอกนั้นมีไม่ต่ำกว่า 10 คน  แม้คนธรรมดาไม่รู้แต่นางที่เป็นนักฆ่ามานานก็สามารถจับสัมผัสได้ไม่ยาก แสดงให้เห็นว่าคน 2 คนนี้ไม่ธรรมดาแน่นอน!

                    

“ ทั้งหมด 134 ดาน่าค่ะ ” เสียงจากเจ้าของร้านมาเก็บตัง หลังจากเสร็จธุระแล้วคุณเธอก็จากไป

 

หลังออกมาจากร้านเค้กเมดันล่าก็เดินกลับไปนอนเล่นที่ ที่พัก ระหว่างทางก็ซื้อหนังสือไปอ่านที่ห้อง 2 เล่ม กะว่าจะอ่านฆ่าเวลาระหว่างรอรุ่นพี่สาวที่ไปหาข่าวให้อยู่และตามกำหนดการก็คืนนี้แหละ

 

ที่ร้านเหล้าที่เธอพักอยู่ ตอนนี้ก็เกือบทุ่มแล้ว แต่พี่ดาเนียของเธอก็ยังไม่มาเสียที ขณะที่กำลังนั่งจิบน้ำหมักไปเล่นไปพลางๆ แต่สายตาก็พลันไปเจอกับคนคุ้นหน้าเข้าจนได้

 

พวกนั้นเข้ามาได้ไง แสดงว่าหมอนั่นก็ต้องมีอะไรดีแน่ แต่แปลกแฮะคราวนี้ไม่มีคนตามมา ' เสียงคิดที่ไม่รู้ดังไปหรือไปสะกิดใจใครเข้าทำให้เป้านินทาหันมามองเธอได้

 

แล้วพวกนั้นจะไปไหน แล้วในไม่ช้าก็ได้คำตอบดั่งใจหมาย เมื่อ 2 คนนั้นเดินมาที่โต๊ะเธอ

 

“ สาวน้อย มานั่งอยู่ตรงนี้คนเดียวท่าทางจะเหงา พี่มานั่งเป็นเพื่อนเอาไหม ” เสียงทักจากเจ้าหนุ่มหัวแดงเรียกความสนใจจากคนนั่งได้

           

“ อา ไม่เป็นไรดีกว่า เดี๋ยวฉันก็จะไปแล้ว รอรุ่นพี่อีกแปบเดียว ” เสียงตอบกลับมาทำให้คนถามในตาพราวแต่ก็ทำให้อีกคนคิ้วขมวด

 

เป็นเด็กสาว ดูจากหน้าอายุไม่น่าเกิน 16 มานั่งจิบเหล้าเนี่ยนะ มาคนเดียวอีก แถมยังบอกว่ารอรุ่นพี่อีก รุ่นพี่ที่ไหนกันนัดรุ่นน้องมาเจอในที่แบบนี้ ก่อนที่เจ้าของความคิดนั้นจะได้ทำอะไร ก็มีคนมาขัดจังหวะเสียก่อน

 

“ เมจัง รอนานไหม อ้าว มีเพื่อนอยู่หรอ งั้นพี่ไปรอข้างบนนะ ” เสียงทักจากดาเนียขัดจังหวะเหตุการณ์ต่างๆ ที่กำลังจะเกิดขึ้นได้

 

เมื่อมาถึงเห็นว่าสาวน้อยรุ่นน้องกำลังติดพันอยู่กับหนุ่มน้อยถึง 2 คน แถมแต่ละคนหน้าตาดีขนาดนี้ ก็ขอปลีกวิเวกไปดีกว่า ไม่อยากจะขัดจังหวะของน้องสาว

 

“ อืม คนนี้นะหรอที่รออยู่ งั้นก็ไม่เป็นไร กระผม ซาเวียร์ ขอรับสาวน้อย ขอฝากดวงใจน้อยๆ ไว้ได้ไหมครับ ” เสียงจากคนผมแดงทักมาด้วยแววตาเจ้าชู้ พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ทำเอาสาวน้อยรอบๆ หน้าแดงกันทันตาเห็น แต่กับเมดันล่าแล้ว เธออยากจะฆ่าคน  ก็ไอ้รอยยิ้มแบบนี้มันมาแนวเดียวกับพ่อของเธอเลยนะสิ

 

“ อืม ได้สิ ฝากไปทิ้งใช่มั้ย ได้เลย ” เสียงตอบทำเอาคนโปรยเสน่ห์ถึงกับค้าง แหมๆ ไม่ได้ฝากไปทิ้งจ๊ะ ฝากไปดูแลต่างหาก

 

“ แหม ไม่ได้ฝากไปทิ้งซะหน่อย ไม่รับก็ไม่เป็นไร แต่ไม่เห็นต้องทำอย่างนี้เลยนี่ ” เสียงน้อยใจมาจากเจ้าหัวแดงที่กำลังแสร้งบีบน้ำตาแทบตาย

 

“ โอเคๆ ไม่แกล้งแล้ว ฉัน เมดันล่า เรียกเมก็ได้ แล้วอีกคนล่ะ ” เสียงสดใสตอบกลับด้วยรอยยิ้ม

           

“ ไอ้หมอนี่อะหรอ นี่เอเรียส อย่าไปถามมันเลย มันเป็นใบ้ พูดไม่ได้หรอก ” เสียงสดใสจากซาเวียร์ทำเอาสาวน้อยของเราต้องหัวเราะท้องแข็ง แต่เรียกแววตาขวางจากคนเป็นใบ้ได้เช่นกัน แล้วสีข้างก็ถึงประทุษร้ายทันที

 

“ ใครว่าฉันเป็นใบ้ ” เสียงแรกจากเอเรียสเรียกความสนใจจากเมดันล่าได้ เพราะมันเป็นครั้งแรกเลยมั้งที่เธอได้ยินเสียงจากเขา

 

“ ถามโง่ๆ ก็ฉันไงที่บอกว่าแกเป็นใบ้ นั่งอยู่ด้วยกันเนี่ยไม่ได้ยินได้ไงเล่า ” เสียงตอบกวนๆตอบกลับมาแต่ก็ได้รับศอกอีกทีกลับไป และยังได้เสียงหัวเราะไม่น้อยจากสาวน้อยข้างๆ

           

“ เอาละ คงถึงเวลาที่ฉันต้องไปแล้วล่ะ หวังว่าคงจะได้เจอกันใหม่นะ ” แล้วคำร่ำลาจากสาวน้อยก็เรียกความสนใจจาก 2 บุรุษที่กำลังยุ่งกันอยู่ได้

 

“ อืม หวังว่าคงจะได้เจอกันใหม่นะ ” หลังจากประโยคนั้นทั้งสามก็แยกย้ายกันกลับไป ทั้งซาเวียร์และเอเรียสก็แยกย้ายกลับไปส่วนเธอก็ขึ้นไปที่ชั้น 4 ที่ห้องของเธอซึ่งพี่ดาเนียรออยู่

 

ที่ชั้น 4 ห้อง 412 เป็นห้องพักของเมดันล่า ภายในมีแค่ตู้ เตียง โต๊ะแล้วก็ห้องน้ำ แต่ที่สำคัญคือตอนนี้บนเตียงของเธอมีคนมาจับจองไว้ก่อนแล้ว นอนอ่านหนังสือของเธออยู่อย่างสบายใจ

 

“ พี่ดาเนียคะ มาแล้วค่า ” เสียงเรียกจากเจ้าของห้องทำให้คนที่มาใช้ห้อง ต้องหนกลับมาสนใจ

 

“แหม เมจังเนียเสน่ห์แรงนะเนี่ย ควงหนุ่มหล่อตั้ง 2 คนแหนะไม่คิดแบ่งพี่บ้างหรอจ๊ะ เขาเป็นใครหรอ ไม่เห็นแนะนำให้รู้จักเลย รู้จักกันมานานยัง” เมื่อถูกรุ่นพี่สาวยิงคำถามทีเดียวขนาดนี้เธอก็เรียงลำดับไม่ถูเลยว่าตอบอันไหนก่อนดี เลยต้องใครเวลาจูนกันสักพัก  

 

“เออ....ก็คนหัวแดงชื่อเซเวียร์ คนหัวฟ้าชื่อเอเรียส รู้จักกันเมื่อกี้ก่อนพี่มาประมาณ10นาที”เมื่อได้คำตอบที่ต้องการดาเนียก็เริ่มวนกลับเข้าเรื่องงานเสียที่

 

“ อืม เรื่องข่าวที่ให้ไปหาอะนะ จริงๆข้อมูลพี่ได้มาไม่พอหรอก คงต้องไปสืบเพิ่มเอาเองแล้วล่ะ แต่พี่หาแหล่งข้อมูลได้แล้ว คืออย่างนี้จากที่พี่ไปสืบมาได้เนี่ยคดีนี้ไม่มีอะไรหลงเหลือเลย ประมาณว่าคนลงมือเนี่ยเก็บงานได้เรียบร้อยมาก แต่ว่าสิ่งที่ตำรวจพบคือเหรียญอันหนึ่งซึ่งตำรวจก็ไม่รู้ว่ามันหมายความว่ายังไง แต่พี่ไปลองสืบมาแล้ว ” เสียงพูดหายไปพร้อมกับที่เจ้าของงานยังคงควานหาของที่อยู่ในกระเป๋า

 

“ มันคือสัญลักษณ์ของเผ่ารัตติกาลในอดีต ซึ่งแทบจะหาข้อมูลอะไรไม่ได้เลย แต่พี่ก็ไปสืบหาให้แล้วว่าที่โรงเรียนเอ็กคาร์เซียมีห้องสมุดต้องห้ามอยู่ ว่ากันว่าในนั้นมีหนังสือที่หาไม่ได้อีกแล้วเป็นจำนวนมาก มีการป้องกันที่แน่นหนามาก คนเดียวที่สามารถเข้าไปในนั้นได้คือ อาจารย์ใหญ่ของที่นั่น เพราะฉะนั้นพี่ก็เลยจัดการเรื่องการสมัครให้แล้วนี่ใบสมัคร กรอกข้อมูลซะ เขาจะเริ่มรับสมัครในอีก 3 วันข้างหน้าพี่เชื่อว่าเมจังต้องจัดการมันได้อยู่แล้วล่ะ ” เสียงบอกจากดาเนียทำเอาเมดันล่าน้ำตาตกใน

 

' เรียนอีกแล้วหรออออออ! โฮ ไม่เอาน้า เรียนอีกแล้วอะ เสียงคร่ำครวญในใจเมดันล่า

 

ก็นางเรียนที่จากที่ตำหนักแล้ว 1 รอบ เรียนกับเสด็จแม่ของนางอีก 1 รอบ เรียนกับคุณเอเทียสอีก 1 รอบรวมๆแล้วนางเรียนมา 3 รอบแล้วนะ! ถ้านางต้องเรียนอีกรอบต้องตายแน่ๆ

        

  

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

299 ความคิดเห็น

  1. #279 Zixga (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2555 / 12:11

    หนุกมากๆๆเลยค่ะ เรียนเยอะจังเลยนะเมจัง

    #279
    0
  2. #89 Lazy>_<Girl (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2555 / 11:16
     เรียนเยอะๆๆ

    ความรุ้จะได้แน่นอิอิ
    #89
    0
  3. #88 plyofana (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2554 / 21:58
     โอ๋ เมจังสู้ๆนะคะ น่ารักจัง *0*
    #88
    0
  4. #87 The Princess of Dark (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2554 / 03:46
    เฮ้อ สามรอบเนี่ย
    เป้นเรานะ หนีตั้งแต่รอบแรกแล้ว
    #87
    0
  5. #86 tAKta (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2554 / 13:53
    เรียนตั้ง3รอบ เบื่อไหมหนะ
    #86
    0
  6. #85 knock-up (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2554 / 00:21
    ถ้าเป็นใบ้จริงๆ ก็ไม่เป็นไรนะ...

    ตัวละครที่ไม่พูดน่ะ  เท่ไปอักแบบ  อย่างหนังฮอลิวูด(ว่าไปนั่น) ก็มีหลายเรื่องนะ

    อยากให้อธิบายลักษณะของดาบคู่มากกว่านี้สักหน่อยครับ...

    โทษที  พูดถึงดาบแล้มมีอาการแบบนี้และ  อยากรู้อยากเห็นขึ้นมาซะเฉยๆ

    เดี๋ยวไปอ่านตอนต่อไปก่อน...


    โปรอธิบายวิธีัเอาแบนเนอร์ของคุณไปปะไว้บนหน้านิยาย

    ของกระผ๊มสักหน่อย

    เพราะกระผ๊มไม่รู้วิธีทำอะ  

    ( ขออภัยครับ...กระผ๊มมันโง่เรื่อง ไอ ที )

    #85
    0
  7. #84 ~Scolite~ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 22:05
    ผมว่างว่าให้เปลี่ยนตอนออกไปเดินตลาดฮะ กลับมาก็กลับสู่ปกติแล้วครับ สงสัยจะลืมบรรยายไปแฮะๆ ขอโทษคับ
    #84
    0
  8. #83 Fairy dream (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2554 / 22:01
    ทำไมหลายคนถึงได้รู้ว่าเป็นเมดันล่า ทั้งๆที่ปลอมตัวอยู่นะ  อย่างตอนที่มาเจอรุ่นพี่ตอนนั้น เมดันล่า ก็ปลอมตัวอยู่หนิ ทำไมถึงรู้น้า ~
    #83
    0
  9. #82 LikeCartoon (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2554 / 14:26

    สนุกมากๆ เลยจ้ะ แต่น่าสงสารนางเอกหน่อยเรียนตั้ง 3 รอบเลยเหรอ แย่เนอะ 555 (หัวเราะแบบนี้เขาเรียกว่า กำลังสงสารคนอื่นเหรอ -_-)

    #82
    0
  10. #81 roninpw (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 เมษายน 2554 / 20:41
    เหมือนเป็นแผนการที่ทุกคนวางไว้ให้เมเลยเนอะ...

    สนุกจ้าา>_< สู้ต่อไปเม555แค่[?]เรียนเองง
    #81
    0
  11. #80 Nu@ui (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มีนาคม 2554 / 23:06
    มันจะสั้นและไม่จัดหน้ากระดาษไปไหนอ่ะเป็ด
    #80
    0