~Illusion Wing~ ปีกมายาแห่งฝัน

ตอนที่ 27 : เริ่มต้นสู่เส้นทางสีเงิน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 95
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    2 เม.ย. 55

 

 

สิ่งที่เธอพูดก็ถูกอยู่ เพียงแต่ว่าเธอเข้าใจผิดไปอย่างนะ เธอยังวิเคราะห์ได้ไม่หมดหรอกสิ้นเสียงเนิ่บๆของซานัสดาบเรียวสวยของซานัสก็เรืองแสงสีฟ้าก่อนที่ใบดาบจะค่อยๆหายไปจนเหลือแค่ด้ามดาบ แววตาแข็งกล้าวปนสนุกสนานกลับมาอยู่บนใบหน้าของลูกครึ่งหนุ่มอีกครั้ง

 

เช่นเดียวกับฟรอนเทียร์ที่ตอนนี้เก็บดาบทั้ง2เล่มแล้วเปลี่ยนมาถือมีดสั้น2ด้ามที่ใบมีดยาวเกือบ10นิ้วลักษณะเหมือนกันเปะทั้ง2ด้าม

 

ซานัสที่เข้าปะทะก่อน พุ่งเข้าโจมตีทางด้านขวาแต่ก่อนจะถึงร่างบางเพียงไม่กี่ฟุต ร่างของหนุ่มน้อยก็เบี่ยงตัวออกไปด้านหลังของฝ่ายตรงข้าม

 

ร่างบางที่ไม่เข้าใจกับการกระทำของหนุ่มน้อยตาสีเงิน แต่สัญชาติญาณของเธอบอกว่ามีอันตรายจากด้านที่เด็กหนุ่มพุ่งมาจึงกั้นเกราะเวทเอาไว้

 

เพล้ง!”และก็เป็นดังคาด เมื่อเสียงดังคล้ายกระจกแตกที่เกิดจากเกราะเวทสีใสที่ละเอียดกลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย พร้อมกับสัมผัสบางอย่างที่กำลังจะทะลุเข้ามา ร่างบางจำต้องถอยออกมาจากเส้นทางของสัมผัสนั้น ดวงตาสีฟ้าอ่อนสวยหรี่ลงอย่างระมัดระวังก่อนจะถูกตวัดไปด้านขวามือที่สัมผัสได้ถึงสิ่งที่เข้ามา

 

ฟรอนเทียร์ที่ปรากฏกายทางด้านขวาพร้อมมีดสั้นในมือ ทำให้รอยยิ้มสีกุหลายปรากฏบนใบหน้าสวย มือขวาซ้ายเรืองแสงเล็กน้อยก่อนเกราะเวทสีฟ้าจะปรากฏขึ้นอีกครั้ง ซานัสที่เมื่อหันกลับมาเห็นก็ต้องคลี่ยิ้มสนุกสนานออกมา

 

ง่ายไปมั้งเสียงเบรยเบาๆของซานัสวิ่งไปไม่ถึงหูของหญิงสาวคนเดียวในห้อง

 

มีดสั้น2ด้ามที่กำลังพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วไม่อาจสั่นครอนรอยยิ้มอันแสนมั่นใจของหญิงสาวไปได้ จนกระทั่ง....

 

ฉึก เกร๊ง เพล้งงงเสียงเกราะเวทของเทียร์ที่บัดนี้ถูกเจาะจากรูเล็กๆ2รูจนทำให้แตกออกทั้งหมด

 

ที่เกิดเหตุขึ้นเพราะ อีก1ฟุตก่อนที่ปลายของมีดสั้นจะถึงเกราะเวท ที่ปลายมีดทั้ง2ก็เรืองแสงสีส้มอ่อนก่อนที่มีดสั้นจะปักทะลุเกราะเวทเข้ามาหาร่างบาง

 

ดวงตาคู่สวยเบิกขึ้น สมองกำลังทำงานอย่างหนักเพื่อหาคำตอบของคำถาม สีหน้าที่ถูกทำให้ดูตกใจน้อยที่สุดแต่ก็ไม่มากพอจะปิดบังความสงสัยของเธอได้

 

ทำไมถึงได้......อ๋อเข้าใจแล้ว มิน่า ก็ว่าทำไมมีดสั้นนั้นถึงดูแปลกๆเป็นอย่างนี้นี่เองใบหน้ากลับมาเป็นเรียบเฉยเช่นเดิม แต่ความเครียดเริ่มปรากฏขึ้นเล็กน้อย ยอดเยี่ยมจริงๆ มีเรื่องให้ตกใจได้เยอะทีเดียว

 

มีดสั้นนั้นถูกออกแบบมาให้แทงเป็นหลักและเฉือนเป็นรองสินะ ดูจากลักษณะของใบมีดที่ยาวและหนา เพื่อเจาะให้ทะลุเกราะได้อีกทั้งยังเสริมเวทเข้าไปเพื่อเพิ่มความเร็วและความรุนแรงในการเจาะร่างบางที่กล่าวน้อยๆพลางคลี่ยิ้มออกมา

 

ส่วนของเธอพ่อภูตน้อย ข้าขอบอกตามตรงว่าขาก็ไม่รู้เหมือนกันคำพูดใสๆกลับกลับรอยยิ้มสนุกสนานที่ปรากฏบนใบหน้าสวยชั่งกวนประสาทใครบางคนที่มองมันอยู่ยิ่งนัก

 

ว้า เห็นพูดนู่นวิเคราะห์นี่เก่ง นึกว่าจะรู้ ไม่ไหวๆน้ำเสียงกวนๆของซานัสถูกงัดออกมาใฃ้เพื่อกระตุ้นอารมณ์ของร่างบางตรงหน้า แต่ดูจะไม่ได้ผลซักเท่าไหร่

 

ก็เจ้าเล่นไม่โผล่ใบดาบมาให้เห็นเลยใครจะไปบอกได้ รูปแบบการโจมตีก็แปลกๆ ลักษณะของบาดแผลก็ไม่มีแล้วใครมันจะไปบอกได้กันเสียงใสของร่างบางที่ถูกเพิ่มความดังกับความกวนเข้าไปอีกเล็กน้อยทำให้ซานัสยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนถามคำถามที่ฟรอนเทียร์อยากเดินไปตบกระบาล

 

ก็แล้วทำไมคุณไม่ลองโดนหละครับ จะได้รู้ไง แถมถ้าจะถามว่าใครรู้โดยไม่โดนหล่ะก็คงต้องตอบว่า....ผมไง!!!!”คำตอบกวนพระบาทาแบบได้ใจของซานัสทำให้ร่างบางอยากจะลมจับ (ไม่ใช่แค่คุณหรอก writer เองก็อยากเหมือนกัน)

 

ไม่เอาหละเกรงใจร่างบางว่าพลางหัวเราะน้อยๆก่อนจะถามไปแบบไม่เกรงใจว่าเป็นศัตรูว่า แล้วทำไมเจ้าถึงไม่ยอมบอกข้าหละ(เออ ไอ้คนนี้ก็ถามได้แปลกดีเนอะ ใครมันจะบ้าเอามาบอกกันฟะ)

 

อ้าว ก็คุณไม่ได้ถามอะ เจ้าเนี่ยเรียกว่า คิได เป็นดาบของผมเอง การโจมตีของมันคือการสร้างแรงดันน้ำที่สูงและคมมากพอที่จะเฉือนร่างคนได้และจะถูกปล่อยออกมาจากด้ามดาบ ก่อนหน้านี้ก็คือลักษณะของคิไดก่อนที่จะปลดผนึกนั่นเองแหละซานัสที่ยืดอกตอบแบบภูมิใจสุดๆทำให้ตอนนี้ฟรอนเทียร์ก็อยากจะลมจับเช่นกัน (เออลืมไป ก็หมอนี้ไงบ้า แถมยังไปโทษว่าเค้าไม่ได้ถามอีก)

 

งั้นหรอๆ เข้าใจละ แล้วก็ขอบใจนะที่บอกเสียงใสที่ตอบแบบไม่เกรงใจคนอีกคนที่นั่งฟังมานานทำปากขมุบชมิบมาตลอด

 

งั้นเราก็มาสู้กันต่อเลยแล้วกันนะใกล้เวลาที่ข้าต้องไปจิบชาแล้วหล่ะสาวลึกลับที่หันมากล่าวยิ้มๆ ก่อนที่คฑาด้ามเดิมจะถูกเก็บไปในบัดดล

 

ได้เลย พวกเราก็ไม่ค่อยจะมีเวลาเหมือนกันมุมปากของซานัสถูกยกขึ้นน้อยๆพร้อมกับเปลือกตาจะค่อยๆเปิดขึ้นช้าเผยให้เห็นดวงตาสีน้ำเงินคู่นั้นที่ถูกปิดมาซักพัก

 

บรรยากาศที่น่ากดกันเกิดขึ้นมาในชั่วขณะ ร่างทั้ง3ยังคงอยู่นิ่งราวกับถูกตรึงด้วยห้วงเวลา ดวงตาทั้ง3คู่จดจ้องไปยังเป้าหมายเพื่อมองหาช่องโหว่และการเคลื่อนไหวต่างๆ

 

ฟรอนเทียร์ที่เป็นคนแรกที่ทำลายอาการนิ่งทั้งหมด พุ่งเข้าประชิดร่างบางจากทางด้านหลังแล้วตวัดมีดสั้นในมือขวาเข้าที่บริเวณหลังคอ พร้อมกับที่มือซ้ายที่จ้วงแทงเข้ามาทางสีข้าง

 

ทางฝ่านผู้ป้องกันก็ตวัดมือ2ข้างเข้ามารับได้อย่างงดงาม ก่อนจะกระแทกฝ่ามือสวนกลับไป แต่ฟรอนเทียร์เองก็สามารถยกมีดขึ้นมาไขว้กันได้ก่อนจะอาศัยแรงผลักช่วยดีดตัวออกมาเพื่อทิ้งระยะห่างเล็กน้อย

 

ซานัสที่เห็นคู่หูเริ่มลงมือโจมตีก็อาศัยช่องว่างที่ฟรอนเทียร์เปิดไว้ให้พุ่งเข้าโจมตี ดาบคิไดถูกตวัดไปด้านหน้าในแนวขนานกับพื้นเพื่อเข้าโจมตี เป็นจังหวะเดียวกับที่ฟรอนเทียร์พุ่งเข้าประชิดอีกครั้งเพื่อดึงความสนใจ ก่อนจะฉีกตัวออกเพื่อหลบการโจมตีของภูติหนุ่ม

 

ทางด้านเทียร์ที่กำลังเตรียมจะตอบโต้ฟรอนเทียร์ ก็ถูกดึงความสนใจโดยการโจมตีของซานัส มือขวาของเธอเรืองแสงสีฟ้าน้อยๆก่อนที่จะรับการโจมตีของซานัสเอาไวได้ด้วยมือเดียว!

 

ซานัสที่เห็นดังนั้นก็ดีดตัวออกมาก่อนจะส่งลูกบอลเวท4-5ลูกเพื่อป้องกันการสวนกลับระหว่างการดีดตัว

 

บึมมม~!” ทางสาวลึกลับเองแค่สะบัดมือทีเดียว ลูกบอลทั้งหมดก็ระเบิดส่งเสียงดังไปทั่ว ม่านควันสีเทาบัดนี้บดบังทัศนวิสัยทั้งหมดที่เป็นไปได้ ร่างบางเตรียมป้องกันการโจมตีจากทุกทางที่เป็นไปได้จนกระทั่งหมอกเริ่มจางไปสิ่งที่เห็นคือร่างของ2หนุ่มที่กำลังอยู่ในสภาพพร้อมโจมตีเต็มที่

 

ซานัสที่กำลังรวมพลังเวททั้งหมดไว้ที่ฝ่ามือด้านซ้าย ส่วนมือขวาก็ถือดาบคิไดด้ามเดิมในท่าที่ตั้งฉากกับโลก ดวงตาสีเงินกำลังนิ่งสงบแบบที่ไม่ค่อยได้เห็น ส่วนทางฟรอนเทียร์นั้น กำลังเร่งพลังเวททั้งหมดออกมา พร้อมกับตั้งสมาธิเตรียมตัวสำหรับการโจมตีครั้งสุดท้าย มีดสั้นคู่เดิมกำลังเปล่งประกายแสงสีแดงจ้า

 

ฟรอนเทียร์เป็นคนแรกที่เข้าจู่โจมในด้านหน้า ตวัดคมมีดเข้าโจมตีเข้าบริเวณข้างขวาของลำคอซึ่งเทียร์ก็ใช้ทอนแขนเรียวนั้นตวัดท่อนแขนของอีกฝ่ายออกทำให้การโจมตีแรกพลาดไป ทำให้ผู้โจมตีต้องรีบแก้มือโดยส่งมีดสั้นอีกเล่มปักเขาตำแหน่งหลอดลม ซึงอีกฝ่ายก็เบี่ยงคอหลบได้อย่างไม่ยากเย็น

 

แต่ว่ารอยยิ้มพลันปรากฎบนใบหน้าของฟรอนเทียร์ มือซ้ายที่ถูกใช้ในการแทง ถูกชักกลับเข้ามาอย่างรวดเร็วแล้วกดเข้าหาลำคอขาวทันที

 

ทางสตรีคนเดียวในห้องเมื่ออยู่ในระยะประชิดขนาดนี้จึงยากที่จะป้องกัน จะหลบก็ไม่รู้ว่าจะทันหรือไม่ทำให้ร่างบางตัดสิ้นใจทำในสิ่งที่ไม่มีใครคาด

 

เลือดสีแดงเล็กน้อยที่ค่อยๆหยดลงมาตามรอยแผลข้างลำคอขาว ก่อนจะไปผสมรวมกลับกองเลือดขนาดใหญ่ที่อย่ก่อนหน้านี้ ร่างบางที่ยังคงจับจ้องไปยังร่างอีกร่างที่ตอนนี้กลายเป็นผู้สังเกตการณ์โดยไม่ได้สนใจร่างข้างๆที่ค่อยๆทรุดลงพร้อมกับแผลขนาดใหญ่บริเวณอกขวากับกลางลำตัว

 

ซานัสที่บัดนี้ได้แต่มองคู่หูหนุ่มล้มลงไปอยู่ที่พื้น ดวงเนตรสีเงินที่เบิกขึ้นพร้อมกับความสับสนจำนวนมาก มะ..มอง...มองไม่ทันเลย เร็วมาก

 

ใช้อะไรกัน แถมขยับเมื่อไหร่ มองไม่เห็นอะไรเลย อยู่ๆร่างของฟรอนเทียร์ที่กำลังโจมตีอยู่ก็ชะงักก่อนะค่อยๆล้มลงไปพร้อมกับเลือดจำนวนมากที่ไหลออกจากปากแผล

 

ดวงตาสีฟ้าบัดนี้ นิ่งและเย็นชาแบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อน มันคือดวงตาที่แสนจะเลือดเย็น ดวงหน้าสวยค่อยๆหันมามองร่างที่กองอยู่บ่นพื้นแบบไม่ยี่หระ อาภรณ์สีขาวบัดนี้กลายเป็นสีแดงเพราะเลือดจำนวนมากแถมมีรอยขาดเล็กน้อยตามชุดต่างๆโดยเฉพาะชายผ้า

 

หลังจากที่ได้สำรวจซากที่นอนอยู่บนพื้นเป็นที่เรียบร้อยแล้วก็ตวัดตาคู่คมมาทางซานัสที่กำลังอึ้งอยู่กับสิ่งที่เกิดตรงหน้า ความกดดันและกลัวพลันปรากฏบนใบหน้า ผู้หญิงคนนี้น่ากลัวมาก แถมเปลี่ยนไปมากเลย

 

ซานัสที่ได้สติก็เหวี่ยงลูกบอลเวทที่สะสมพลังงานเอาไว้มาซักพักหนึ่งด้วยความเร็วสูง ก่อนจะกระโจนเข้าโจมตีตามไปด้วยเพื่อปปิดเกมส์ในทันที

 

เมื่อลูกบอลเวทที่เข้ามาอย่างรวดเร็วอยู่ห่างไปไม่ถึง3เมตรมือขางก็ตวัดออกมารับลูกบอลนั้นอย่างง่ายดายราวกลับเป็นลูกโป่งน้ำธรรมดาที่ไม่ได้มีพลังหรือความเร็วอะไรเลยแต่ว่า...

 

บึ้มมมมมมมมมมมม!”อยู่ๆก้อนเวทที่อยู่บนมือของเทียร์ก็เกิดระเบิดขึ้นอย่างรุนแรงทั้งที่ซานัสอยู่ห่างจากเธอไปเกือบ15เมตรแล้วทำไมถึง

 

ความตกใจที่บังเกิดขึ้นมาพร้อมกับควันจากการระเบิดทำให้ร่างบางตัดสินใจร่ายเกราะเวทอีกครั้งเพื่อป้องกันการโจมตีของภูติหนุ่มที่ไม่รู้ว่าจะมาจากทางไหน

 

ปึ้ง เพล้งเสียงการโจมตีที่หนักหน่วงของซานัสทำให้เกราะสีฟ้าใสถูกทำลายลงอย่าง่ายดายแต่ก็ทำให้การโจมตีชะงักไปหลายวินาที ถึงจะไม่นานแต่ก็มากพอจะให้ร่างบางตรงหน้าสามารถโจมตีสวนกลับไปอย่างไม่ยากเย็น

 

ร่างบางที่สบโอกาศจากช่วงเวลานี้กระแทกฝ่ามือขาวมวดที่เรืองแสงสีฟ้าอ่อนเข้าใส่ผู้ที่โจมตีเข้ามา

 

ฉึกเสียงของอะไรบางอย่างที่ถูกแทงทะลุทำให้มือข้างนั้นที่กำลังจะโจมตีหยุดอยู่ก่อนถึงบริเวณลำตัวเพียงไม่ถึง10เซน ซานัสที่เมื่เห้นอาการที่เกิดขึ้นก็ปรากฏรอยยิ้มเหี้ยมขึ้นมาบนใบหน้าพร้อมกับเร่งพลังเข้าไปทั้งหมด

 

และเพราะการชะงักนี้เองทำให้การโจมตีของซานัสเข้ามาถึงร่างบางจนได้เมื่อมาอยู่ในวินาทีนี้ สาวผู้พิทักษ์จึงทำได้แค่เปลี่ยนตำแหน่งจากบริเวณส่วนหัวมาเป็นที่ไหลซ้ายพร้อมกับเร่งพลังมาป้องกันการโจมตี แต่ก็ดูเหมือนจะทำได้แค่เปลี่ยนจากการโจมตีที่ทำให้ขาดเป็น2ท่อนกลายเป็นแผลลึกลงไปเยอะทีเดียว

 

มือขาวยกขึ้นกุมไหล่ซ้ายที่ถูกฟันลึกพร้อมกับทรุดลงอย่างอ่อนแรง ดวงหน้าที่เคยมีสีเลือดฝาดเริ่มซีดลงจากการเสียเลือดไปมาก

 

หลังจากการโจมตีชุดนี้หมดลงร่างบางจึงได้ถือโอกาศหันไปมองด้านหลังก็พบร่างที่ควรจะนอนบาดเจ็บสาหัสหรือไม่ก็ตายไปแล้วอยู่ใกล้ๆเธอ แต่เมื่อเหลือตาไปมองก็เห็นว่าร่างนั้นยังคงนอนอยู่ตรงนั้นจริงๆแล้วนั่นใครกันที่เอามีดมาแทงเธอข้างหลัง

 

ระหว่างที่เทียร์กำลังตกใจอยู่กับเหตุการณืที่เกิดขึ้นสมองก็กำลังลำดับเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้น

 

ตอนนั้น ภูติหนุ่มคนนี้เขวี้ยงลูกบอลพลังใส่เรา แต่เราก็รับไว้ได้ แล้วอยู่ๆลูกบอลก็ระเบิดเกิดควันขึ้น เราก็เลยร่ายเกราะเวทเพื่อป้องกันการลอบโจมตีจากทุกทิศทาง แต่ว่าผู้ชายคนนี้ก็เข้ามาโจมตีจากทางด้านหน้า เกราะเวทสามารถป้องกันพลังได้แต่ก็แตกสลายไปเปิดโอกาศให้เธอได้สวนกลับ แต่ว่าก่อนหน้านั้นเธอก็ถูกเด็กหนุ่มอีกคนแทงจากด้านหลัง ทั้งที่ร่างนั้นควรจะตายไปแล้ว ทำไมหล่ะ ทำไมเด็กคนนี้ถึงยังไม่ตาย

 

เสียใจด้วยนะดูเหมือนพวกเราคงต้องขอรับชัยชนะไปก่อนนะน้ำเสียงออกจะรื่นเริงของซานัสที่ถูกบนด้วบอาการหอบเล็กน้อยพร้อมกับฟรอนเทียร์ที่เข้ามาพยุงเพือนเดินไปเอาของที่เป็นจุดหมายที่แท้จริงของการมาที่นี่

 

ทำไมหละ ทำไมนายถึงยังไม่ตายทั้งที่ข้ามั่นใจว่าไม่รอดแล้วแท้ๆเสียงใสที่ออกมาจากริมฝีปากสีกุหลายที่กำลังสั่นระริกทำให้เสียงพูดออกอาการสั่นและแหบเล็กน้อย

 

ฟรอนเทียร์ที่กำลังพยุงซานัสไปเอาไข่มุกก็ถูกขัดขึ้นด้วยคำถามนี้ทำให้ทั้งคนพยุงและคนที่ถูกพยุงหันกลับมามองเล็กน้อยก่อนที่ฟรอนเทียร์จะตอบข้อสงสัย

 

สิ่งที่เธอโจมตีเข้าไปคือร่างของฉันที่ถูกสร้างขึ้นมา มันมีทุกอย่างเหมือนตัวจริงไม่ว่าจะเป็นหน้าตา กลิ่น พลังเวทหรือแม้แต่ไอเวทคำตอบที่เรียบเฉยเป็นดังจิ๊กซอส่วนที่หายไปของสิ่งที่เธอสงสัย

 

ตั้งแต่...เมื่อไหร่กันเทียร์ที่ยังคงไม่สามารถเคลียปัญหานี้ได้เอ่ยถามต่อ

 

ก็ตั้งแต่ที่เธอทำลายระเบิดควันของหมอนี่นั่นแหละผุ้อธิบายที่ยังคงตอบคำถามไปเรื่อยๆกล่าวพลางหันหน้าไปทางคู่หูที่ถูกเขาหิ้วปีกอยู่

 

งั้นหรอที่แท้พวกเธอก็หลอกข้ามาตลอดสินะ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบการโจมตีในตอนแรก การโจมตีหลอกๆเพื่อให้ประมาทเรื่องเกราะเวท การดึงความสนใจของฉันเพื่อให้เพื่อนเธอเล่นลูกไม้ได้รวมไปถึงแผนแกล้งตายด้วยร่างบางที่กำลังนั่งหลังพิงกำแพงกุมไหล่ซ้ายที่กำลังบาดเจ็บอย่างหนักกล่าวน้อยๆ

 

อืม จะว่าอย่างนั้นก็ได้นะ แต่ว่าแผนแกล้งตายหรอ ขอเปลี่ยนชื่อหน่อยได้ไหมดูเหมือนเป็นการฝึกหมาเลยให้ตายสิซานัสที่แม้สภาพสะบัดบะบอดแต่ความปากดียังคงไม่ได้ลดลงไปเลย

 

งั้นหรอๆ ขอโทษด้วยแล้วกัน เอาเป็นว่าถ้าได้ชื่อใหม่ก็จะไปบอกเธอแล้วกันนะเทียร์ที่เอ่ยเบาๆพร้อมกับระบายรอยยิ้มน้อยๆ

 

แต่ว่านะ ข้าคงตจ้องขอจบการต่อสู้ของเราลงเพียงเท่านี้แหละเพราะฉันคงต้องกลับไปรักษาตัวเองอีกนานทีเดียวคำพูดของผู้พอทักษ์สสาวทำให้ทั้ง2ต้องหันมามองอย่างไม่เข้าใจ สภาพขนาดนี้ คิดจะทำอะไรอีกกัน

 

ร่างบางที่กำลังนั่งพิงกำแพงยกมือขวาขึ้นมาอย่างอ่อนแรง ก่อนที่คฑา5ด้ามจะปรากฏอยู่ตรงหน้าหญิงสาว ริมฝีปากคู่สวยขยับไปมาแบบไม่สามารถจับใจความได้ วงมนตราระดับสูงปรากฏขึ้นโดนมีพื้นที่เท่ากับห้องนี้

 

ทางซานัสกับฟรอนเทียร์ที่เห็นดังนั้นก็พยายามเต็มที่ที่จะออกไปจากห้องนี้ แต่ความิดนั้นก็ไม่เป้นผล เพราะจะเหตุผลใดก็ไม่ทราบแต่ที่แน่ๆ พวกเขาไม่สามารถขยับตัวได้เลย

 

สุดท้ายวงมนตราก็เรืองแสงขึ้นมาก่อนที่ฟองอากาศจำนวนมากจะปรากฏรอบร่างกายของผู้บกรุกหนุ่มทั้ง2 กว่าที่ฟองทั้งหมดจะหายไปร่างทั้ง2ก็สลบไปอยู่ที่พื้นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

 

ด้วยพลังของเราตอนนี้คงทำให้ตายไม่ไหว อย่างมากก็คงสลบไปซักวันสองวันร่างที่กำลังพิงกำแพงอยู่คิดก่อนที่จะค่อยๆใช้แรงที่มีอู่เล็กน้อยพยุงตัวเองขึ้นมายืนก่อนจะค่อยๆก้าวเข้าไปร่างทั้ง2

 

กริ๊ก แอดดเสียงรบกวนทำให้ดวงตาคู่สีฟ้าตวัดไปมองทำให้เห็นถึงผู้มาใหม่ว่าเป็นใคร

 

ว่ายังไงเทียร์ชุดแรกในรอบ300ปี โดนหนักเหมือนกันนะเนี่ย เก่งหรอ

 

 

อ้า สวัสดีท่าน ไม่ทราบว่าวันนี้ทางโดรอสมีอะไรงั้นหรือถึงได้ส่งตัวแทนมาเยียมพวกเราน้ำเสียงที่เคยดูขี้เล่นของ1ใน5แม่ทัพแห่งนี้เปลี่ยนไปเป็นจริงจัง..เล็กน้อย

 

พวกเราก็แค่มาเดินดูนั่นดูนี่ตามปกติ ไม่ทราบว่าทางพวกท่านไม่สะดวกอย่างนั้นหรือเอเรียสที่เหยียดน้ำเสียงให้ดูแข็งมากๆ ทำให้คู่สนทนาต้องหันมายิ้มแบบเกรงๆ

 

ไม่ขนาดนั้นหรอกคับ ก็แค่พวกเรากลัวว่าจะรับรองพวกท่านได้ไม่ดีพอกาเปลที่กล่าวพลางเดินไปรับถาดชาจากเมดเดอร์ก่อนจะนำมาเสริฟให้กับเอเรียสที่กำลังนั่งวางมาดเต็มที่(เอิ่มปกติพี่แกก็แบบนี้ไม่ใช่หรอ)

 

เอเรียสที่รับชาแก้วนั้นขึ้นมาทดสอบกลิ่นเล็กน้อยเล็กน้อยก่อนจะจิบแบบเบาๆ(จิบแบบไหนหรอแบบเบาๆ)

 

เมดันล่าเองก็อยากจะถามเหมือนกันว่าไม่เห็นหรอว่ายื่นอยู่ตรงนี้อีก2หน่อแล้วชาข้อยละอยู่ไหน แต่คงไม่พูดดีกว่าเพราะคำทักของกาเปลมันทำให้เธอรู้สาเหตุ แถมทำให้เธอรู้สึกอยากจะเอาชามาราดหน้าคนถามเสียด้วย

 

นี่ๆ คุณเมด ไม่ทราบว่าคนของสภาโดรอสนี่ หน้าดุ พูดน้อย แถมยังหยิ่งแบบนี้กันทุกคนหรือเปล่าเสียงใสๆปนร่าเริงของแม่ทัพคนนี้ทำให้เธอตัดสินใจทำ2อย่าง

 

หนึ่งคือตอบกลับไปแบบสุภาพว่า ก็แล้วแต่บางท่านนะเจ้าคะ แต่ส่วนใหญ่ก็ประมาณนี้ บางท่านหนักกว่านี้อีกนะเจ้าคะ

 

สองก็คือพฤติกรรมที่ไม่สามารถแสดงออกได้ จึงได้แค่คิดปนด่าอยู่ในใจฉันไปเหมือนคนรับใช้ตั้งแต่มะไหร่ฟะ เดี๋ยวๆ ลองถามอีกสิ แม่จะเอาไอ้ขาคุณเมดคนนี้แหละตวัดคอแกลงไปนอนที่พื้น

 

เอเรียสที่นั่งจิบชาไปแบบไม่ทุกร้อนต่อการโดนนินทายกมุมปากขึ้นเล็กน้อย ใช้ว่าเค้าจะไม่ได้ยินนะ ก็แค่ไม่รู้ว่าจะค้านไปทำไมเท่านั้น

 

แอ๊ด~ ขออภัยพวกท่านด้วยที่ให้รอ หวังว่าข้าคงไม่ทำให้พวกท่านรอกันนานเสียจนเบื่อหรอกนะเสียงประตูที่ถูกเปิดขึ้นดังมาพร้อมกับคำทักที่เข้ามาขัดการนินทาเจ้านายของสาวน้อยในชุดเมดกับอีกหนึ่งแม่ทัพอารมณ์ดี ทำให้เจ้าคนที่นั่งจิบชาอย่างอารมณ์ดีต้องตวัดดวงตาสีฟ้าขึ้นมามอง

 

ไม่หรอกครับท่านราซอร์ พวกข้าก็ผิดเองที่ไม่ได้แจ้งให้ทราบก่อนเอเรียสที่ลุกขึ้นตอบนุ่มๆแบบให้เกียรติเจ้าที่ทำให้กาเปลต้องแบ่ปากก่อนจะหันมานินทากับ(คนที่ถูกคิดว่าเป็น)เมดสาวส่วนตัวของเอเรียสว่า

 

โหดูดิ พอองค์ราชามานะเปลี่ยนปั๊บเลย ที่กับผมนะคิดดูบ่นเอากัดเอา ไม่ไหวเลยเนอะ สองมาตรฐานชัดๆ

 

เมดันล่าเองก็ทำได้แค่หันมายิ้มแห้งก่อน ต้องหุบยิ้มเพราะโดนยิงคำถามแบบไม่ทันตั้งตัว

 

แล้วไม่ทราบว่าคุณเมดชื่ออะไรหรอคับ แล้วมีแฟนยัง สนใจรับหัวใจผมไปนอนดูเล่นซักหน่อยไหมคับเสียงที่ถูกเก็กหล่อของแม่ทัพของแดนเงือกทำให้เธอต้องตวัดจาสีทองกลับมามองก่อนที่คิ้วคู่สวยจะขมวดหากันแทบจะสนิท

 

เมดันล่าเจ้าค่ะ ยังไม่มีแล้วก็ยังไม่อยากได้ค่ะ ขอตัวนะเจ้าคะเสียงหวานของเมดันล่าถูกกดต่ำลงจนน่าแปลกใจแถมตอนท้ายๆจะส่งเสียงออกมาดังเป็นพอเศษเหมือนจงใจจะพูดกับคนอื่นบางคน แต่ดูเหมือนว่าแม่ทัพหนุ่มจะไม่รู้ซะนะ

 

อืมเสียงตอบแบบ สั้นๆ ห้วนๆ เรียบๆ ดุๆ ของเอเรียสเป็นเหมือนคำอณุญาติให้เธอเดินออกไปจากห้อง

 

ส่วนกาเปลที่เห็นสาวน้อยกำลังจะจากไปก็รีบจะตามไปเสียแต่ว่ามีคนรู้ทันและขัดเอาไว้ซะก่อน

 

มีอะไรก็ถามจากเมดเดอร์คนอื่นได้นะ กาเปลเดี๋ยวเจ้ามากับข้าหน่อยข้ามีเรื่องอยากให้เจ้าช่วยเสียหน่อยองค์ราชาที่กล่าวแบบปกติแถมมีรอยยิ้มแบบอารมณ์ดีทำให้ร่างบางหันมายิ้มสดใสเพราะดูองค์ราชาจะเข้าใจและยินดีช่วยเธอ(แต่ยังไม่วายอยากจะบอกว่า ฉันไม่ใช้เมดน้า)

 

เมดันล่าที่ย่อกายน้อยๆก่อนจะเดินออกจากห้องไปอย่างอารมณ์ดีนิดหน่อย ตรงกันข้ามกับแม่ทัพหนุ่มที่ยืนหง่อยเป็นหมาอดกินข้าว พลางหันมาทำตาละห้อยใส่องค์ราชาแลดูน่าถีบมากกว่าน่าสงสารเยอะ

 

ทางด้านราซอร์ที่เห็นดวงตาคู่นั้นก็ยิ่งยิ้มใหญ่แต่จะให้หัวเราะออกมาก็ไม่ได้เพราะอยู่ต่อหน้าแขกจึงทำได้แค่ส่งสายตาปรามๆไปเท่านั้น และเพราะประการนี้ทำให้เจ้าของสายตาน้องหมาต้องยืนน้ำตาตกในไปแทน

 

เอาหล่ะ ขอเชิญท่านนั่งลงก่อน ข้าเองก็อยากรู้สาเหตุที่ทำให้ท่านต้องลำบากเดินทางมาถึงนี้เสียแล้วดวงตาใจดีเมื่อกี้เปลี่ยนไปเป็นสงบนิ่งและลึกล้ำก่อนจะผายมือเชิญแขกนั่งลงจึงจะนั่งลงตามไป

 

พวกข้ามาที่นี้เพราะมีแหตุที่ต้องให้ท่านช่วยเสียหน่อยเอเรียสเองก็ตอบกลับไปแถมท้ายด้วยการส่งดวงตาคู่ทรงอำนาจไปให้เป็นของขวัญ รอยยิ้มเล็กปรากฏขึ้นที่มุมปากพร้อมกับที่นำสิ่งของบางอย่างออกมาจากกระเป๋าเสี้อ

*********************************************************************
สวัสดีreaderทุกท่านอีกครั้ง ช่วงนี้ไม่ทราบว่าwriterเองเป็นไรไม่รู้ เพราะลืมนู่นลืมนี่ตลอด เพราะจริงๆตอนล่าสุดนี่เสร็จตั้งแต่คืนวันศุกร์แล้วแต่ก็ลืมเอามาลง จนยาวมาจนถึงวันนี้ทำให้readerทั้งหลายต้องรอเพิ่มอีก2วันเลยทีเดียว ความผิดครั้งนี้writerสมควรตายจิงๆ แต่สุดท้ายก็เอามาลงในที่สุด ขอreaderทั้งหลายละเว้นโทษตายให้ด้วย สุดท้ายก็ขอบคุณreaderทุกท่านที่ติดตามกันมาตลอดคับ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

299 ความคิดเห็น

  1. #270 LikeCartoon (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 14 เมษายน 2555 / 21:27
    555 สงสารกาเปลแฮะ หรือควรจะสงสารเมจังดี
    #270
    0
  2. #266 plyofana (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 2 เมษายน 2555 / 15:49
     อยากให้ความแตกเร็วๆจัง ><
    #266
    0