~Illusion Wing~ ปีกมายาแห่งฝัน

ตอนที่ 23 : แผนโจรกรรมไข่มุก 100%+แก้คำผิดแย้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 251
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    29 ต.ค. 54

 

 

 

ท่ามกลางสวนดอกไม้ที่บ้านของป้าเกรซ ร่างสูงในชุดสีดำมิดชิดกำลังนั่งทบทวนแผนการเป็นครั้งสุดท้ายเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับปฎิบัติการในคืนนี้…..ปฎิบัติการปล้นไข่มุกแสนล้ำค่าของเหล่าเงือก

 

เอาล่ะแผนเป็นงี้นะ บุกเข้าไป เอาไข่มุกออกมา แล้วก็เผ่น จบง่ายดีไม๊ล่ะคำอธิบายของหัวหน้าปฎิบัติการคนเก่งทำให้ทั้งคู่หูและที่ปรึกษากิตติมศักดิ์นั่งทำตาปริบๆ

 

ตอนวางแผนกันมันไม่ใช่แบบนี้นิ จำได้ว่ามันออกจะรัดกุม มีวางแผนหลอกล่อ นกต่อ แผนเข้าห้องเก็บไข่มุก วิธีจัดการกับระบบรักษาความปลอดภัย แผนตอนหลบหนี แถมคนคิดก็มันไม่ใช่หรอแล้วทำไมมันย่อเหลือแค่นี้ฟะ

 

เอาล่ะ พร้อมไม๊ไอ้คู่หู แผนที่เหลือแกจำได้อยู่แล้วขี้เกียจพูดเสียเวลาคำอธิบายนิ่มๆของภูตหนุ่มเรียกร้อยยิ้มที่มุมปากของฟรอนเทียร์ที่พึ่งจะเปลียนมาจากร้อยยิ้มแห้งๆเมื่อกี้เอง

 

งั้นก็ไปกันเถอะ ขอบคุณป้ามากนะคับที่ช่วยพวกเราคำอำลาน้อยของทั้ง 2 ทำให้รอยยิ้มสดใสบังเกิดขึ้นที่ใบหน้าของสตรีสูงวัย

 

จ๊ะขอให้โชคดีนะเด็กๆ อย่าลืมแวะมาเยี่ยมป้าอีกมั่งน้าเสียงทักสดใสที่บังเกิดขึ้มพร้อมกับการจากไปของเด็กน้อยทั้ง 2 คน

 

ข้าคงช่วยท่านได้แค่นี้นะคะพี่ หวังว่าสิ่งที่พี่เชื่อจะเป็นจริงเสียงบอกในใจที่หวังจะให้สายชลรอบกายเป็นผู้ส่งสาร พร้อมกับร่างที่หายกลับไปในบ้านหลังน้อย โดยหารู้ไม่ว่ามีสายตาคู่หนึ่งที่กำลังดูอยู่

 

 

ณ ปราสาทสีขาวตระง่านท่ามกลางความมืดมิดยามราตรี ดวงแขไขสีน้ำเงินอ่อนส่องสว่างยามค่ำคืนเพื่อฉายแสงแก่เหล่านักท่องราตรีทั้งหลาย ดวงไฟดวงน้อยที่ถูกตั้งไวตามถนนสายยาวดั่งพยายามแข่งกับแสงจันทร์ ยามเมื่อแสงจันทร์กระทบกำแพงประสาท ประกายสีเงินอ่อนจะสว่างขึ้นดั่งหิ่งห้อยนับร้อย

 

ทหารยามนับร้อยที่กำลังเฝ้าดูแลปราสาทอย่างแข็งขันเนื่องจากคำสั่งจากเบื้องบนเมื่อตอนหัวค่ำทำให้กำลังรักษาการณ์เพิ่มขึ้นอีก 3 เท่าตัว

 

คอยดูนะถ้าข้าจับพวกมนุษย์ได้เมื่อไหร่นะจะเอามาทำพรมเช็ดเท่าเลย ทำให้พวกข้าลำบากมาเฝ้ายามกันขนาดนี้เสียงบ่นอุ๊บของทหารยามท่ามกลางการรับคำของเพื่อนยามอีก 3-4 คนพลางนึกย้อนไปถึงการเรียกประชุมครั้งล่าสุดเมื่อตอนเกือบทุ่ม

 

ตอนนี้เราได้รับแจ้งว่าพบมนุษย์เพศชายอายุ 16 18 ปี 2 คน ออกสำรวจจุดต่างๆของเมืองไปทั่ว พวกเรายังไม่รู้ว่าพวกนั้นคิดจะทำอะไรแต่เราต้องไม่ประมาท เพราะฉะนั้นเราจะขอเพิ่มกำลังรักษาการณ์ในบริเวณต่างๆขอให้ทุกคนปฏิบัติหน้าที่ด้วยความอดทนและที่สำคัญอย่าประมาท

 

เฮ้อ~~~ เมื่อไหร่จะจับพวกมนุษย์ได้ซะที่นะจะได้กลับบ้านไปกินสลัดซะที ชักหิวแล้วสิยามที่ว่าพลางลูปท้องบ่งบอกเหตุการณ์ที่มีน้ำย่อยออกมารออาหารที่เมื่อไหร่จะตกลงไปในท้องก็ไม่รู้??

 

นั่นดิวันนี้เมียข้าทำมีทโลฟด้วยสงสัยจะอดกินแน่เลยเสียงสนับสนุนจากยามอีกคนที่นั่งอยู่ข้างดังขึ้นแต่ในทันทีก็มีเสียงอีกเสียงจากยามอีกคนที่ทำให้ทั้ง 4 คนที่เหลือหันมาจดจ่อกับสิ่งต่างๆรอบตัว

 

เฮ้ยๆเมื่อกี้พวกนายได้ยินเสียงนั้นหรือป่าว หรือว่าข้าหูฝาดไปคนเดียว

 

ไม่หรอก มันเข้าหูข้าเหมือนกันมันเป็นเสียงของ....เสียงตอบเบาๆราวกับกลัวว่าคนอื่นจะได้ยิน ยังไม่ทันจบสิ่งที่ทำให้ทั้ง 4 คนแอ็คทีฟขึ้นมากระทันหันก็คือ…….

 

ทำความเคารพ!!!!” เสียงสั่งจากทหารที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้ากลุ่มในตอนนี้(คนเดียวกับที่อยากกลับไปกินสลัดนั่นแหละ) ทำให้อีก 3 คนที่เหลือหันกลับมาทำความเคารพทันที

 

ตามสบายสิ้นเสียงของผู้มาใหม่ก็ทำให้ทั้ง 4 มายืนในทางตรงเช่นเดิมปล่อยให้ผู้รับการเคารพเดินจากไป

 

เฮ้อ~~   เกือบไปแล้วสิ ขืนบ่นให้ท่านซินเทลได้ยินมีหวัง........เสียงทอดถอนหายใจของทหารยามทั้ง 4 พร้อมกลับที่กลับมานั่งจับเข่าคุยกันเช่นเดิมหลังจากที่ผู้บังคับบัญชาหน้าโหดเดินจากไปไกลพอสมควรแล้ว

 

แล้วนี่พวกเราจะต้องนั่งรอกันอีกนานแค่ไหนเนี่ย พวกมนุษย์นี่ก็ชักช้าจิง แทนที่จะรีบมาให้จับพวกเราจะได้กลับไปกินข้าวซะทีเสียงบ่นของหัวหน้าที่นั่งเล่นอยู่เอ่ยขึ้นด้วยท่าทีที่ไม่ค่อยจะสบอารมณ์สักเท่าไหร่

 

ถ้าพวกมันโง่ขนาดมาให้จับ พวกมันก็ไม่จำเป็นต้องสำรวจไปรอบๆเมืองหรอกมั้งครับหัวหน้าเสียงตอบจากทหารอีกคนที่ดูจากคำตอบน่าจะมีสมองมากกว่าคนแรกทำให้ได้ฝ่ามือบินมากระแทกเขาที่กระโหลกพร้อมกับคำอธิบายอีกเล็กน้อย

 

ข้าประชดเว้ย~~  ประชด~~~~”

 

นั่นดิพวกเราคงไม่โง่ขนาดนั้นหรอกมั้งเสียงปริศนาที่เขามาแทรกระหว่างการสนทนาแบบกระทันหันทำให้ทั้ง 4 พร้อมใจกันหันมามองที่ต้นเสียงแต่ก่อนที่จะได้เห็นอะไร เสียงที่ลอยมาจากไหนไม่ทราบทำให้ทั้ง 4 สะดุ้งพรวด

 

ป๊าบ โอ๊ย แกจะตบหัวข้าทำปลากระป๋องซีฟู้ดอะไรมิทราบฟะไอ้ฟรอนเสียงบ่นเบาๆ(เบาโคตรเลยล่ะ)จากฝั่งของพุ่มไม้เหนือหัวของพวกเขาขึ้นไปประมาณ 3 เมตรเห็นจะได้ทำให้ทั้งแยกย้ายกันเข้าตรวจสอบทันที

 

พวกแกเป็นใครออกมาเดี๋ยวนี้นะน้ำเสียงเข้มปนออกคำสั่งของชายที่เป็นหัวหน้าที่พูดกับพุ่มไม้ ใครเห็นก็ต้องว่าต๋องแต่ว่ามันก็ทำให้เกิดการสั่นไหวภายในพุ่มไม้เหมือนกัน

 

สิ้นเสียงเชิงออกคำสั่งร่างในชุดรัดกุมสีดำสนิท 2 ร่างจึงค่อยเผยออกมาจากในพุ่มไม้ช้าๆ ก่อนจะตวามดลับเสียงแข็ง

 

พวกแกเป็นใครถึงกล้ามาสั่งข้า ข้านะเป็นถึงงง....อ่า....เป็นถึงซานัส วาริเอโนเชียวนะน้ำเสียงที่ถูกเก็กให้เข้มเต็มที่พร้อมกับใบหน้าที่ดูขึงขังทำให้ไอ้คนข้างๆ อยากเอาส้นตีนยัดปาก

 

แล้วมันจะไปกลัวไหมเนี่ย?? แล้วก็ขอบใจที่บอกชื่อให้พวกมันรู้นะไอ้ฟราด คิ้วโก่งๆของฟรอนเทียร์สั่นแทบจะหลุด โดยที่ไม่ไดสังเกตว่าพวกเงือกที่เมื่อได้ยินชื่อนี้เข้าไปถึงกับนิ่งสนิท

 

แล้วทั้ง 5 ก็พร้อมใจกันสุมหัวทันทีเห้ย ซานัส วาริเอโน นี่มันใครวะแล้วก็เป็นคนหัวหน้าที่เริ่มเปิดประเด็นก่อนใครเพื่อน

 

ผมก็ไม่รู้เหมือนกันหัวหน้า แต่มันคงใหญ่หน้าดูแหละไม่งั้นคงไม่เอามาเบ่ง” 1 ในลูกน้องที่เหลือกล่าวด้วยน้ำเสียงเกรงนิดๆ(เออชั่งคิดไปได้เนอะ)

 

แต่ข้าว่าพวกมันน่าจะเอามาพูดไปงั้นแหละที่จริงคงไม่มีอะไรหรอกแล้วลูกน้องอีกคนก็ลงความเห็นตามมาทันที

 

แต่ถ้าพวกมันเป็นมนุษย์จริงการที่พวกมันลงมาได้แสดงว่าต้องมีฝีมือไม่ก็เส้นสายเยอะพอสมควรเลยนะและนั่นก็เป้นอีกความเห็นที่ได้รับออกมา

 

แล้วถ้าการที่มันกล้าบอกชื่อออกมาตรงๆแสดงว่าต้องมีอะไรที่ทำให้มันมั่นใจขนาดนั้น พวกเราควรจะตามน้ำไปก่อนดีไม๊แล้วทหารคนแรกที่ออกความเห็นก็กล่าวโดนยังยึดความเห็นเดิม

 

แต่ข้าว่าพวกเราจับไปก่อนดีกว่าเพราะถึงใหญ่แค่ไหนก็บุกเข้าวังหลวงไม่ได้หรอกจิงไม๊คนเป็นหัวหน้าหลังจากที่เปิดประเด็นไปแล้วก็หันมาออกความคิดเห็นบ้าง

 

แล้วถ้าเกิดพวกมันใหญ่จริงแล้วกลับมาเล่นพวกเรา พวกเราจะไม่ซวยหรอหัวหน้าลูกน้องคนสุดท้ายที่ยังไม่ได้ออกความเห็นใดๆกล่าวแย้งออกมาบ้าง

 

เอาไว้ตอนนั้นค่อยคิดแล้วกันแต่ตอนนี้ถ้าทำงานไม่ดีรับรองท่านซินเทลเอาพวกเราไปหมักเกลือแล้วไปเป็นเครื่องเซ่นแน่เลย ดีไม่ดี กระดูกลุงแกอาจจะเอาไปทำไม้จิ๋มฟันก็ได้ไม่เอาอะแค่คิดขนก็ลุกซู่ละ(คนแต่งยังขนลุกด้วยเลยอะไรจะโหดขนาดนั้น)จับไปก่อนดีกว่าคราวนี้เมื่อหัวหน้ากลุ่มแนะนำ เป็นอันทุกคนต้องทำหน้าซีดยอมรับกันไปโดยปริยาย

 

เอาล่ะพวกแกยอมให้จับซะดีๆจะได้ไม่ต้อ...งเจ็....บ...ตั...ว เห้ย หายไปไหนแล้ววะคำสั่งที่เพิ่งจะออกมาจากปากย้อนกลับเข้าไปอย่าช้าๆ พร้อมกับที่ทั้ง 4 เริ่มมองหาไอ้คนเจ้าปัญหาทั้ง 2

 

พวกนาย 3 คนแยกกันไปหาพวกมันเดี๋ยวฉันจะไปรายงานหัวหน้าเวรสิ้นเสียงคำสั่ง ทั้ง 4 ก็แยกย้ายกันไปตามที่แบ่งไว้ปล่อยให้ที่ตรงนั้นว่างเปล่าอีกครั้ง

 

ห่างจากบริเวณเดิมไปราว 500 เมตรสองร่างที่กำลังนั่งพิงกำแพงบนหลังคาของหอคอยกำลังปรึกษากันอย่างคร่ำเครียด

 

แกจะบ้าหรอ พูดอย่างนั้นพวกนั้นก็รู้สิว่าเราเข้ามา เดี๋ยวโบกดิ้นเลยคำบ่นโวยวายจากหนึ่งหนุ่มอารมณ์ร้อนในชุดสีดำสนิท ที่กำลังโวยใส่เพื่อนร่วมงาน (มั้ง) อยู่

 

น่าๆ ไอ้ฟรอนเดี๋ยวยังไงพวกนั้นมันก็ต้องรู้อยู่ดีว่าเราเข้ามาเพราะฉะนั้นถ้าเราทำให้มันรู้ว่าเราเข้ามา การรักษาความปลอดภัยก็จะสูงขึ้นด้วยไงเล่าคำอธิบายที่ดูเหมือนจะใจเย็นของเด็กหนุ่มข้างกายทำให้ตาซ้ายของคนที่ถูกเรียกว่าฟรอนกระตุ๊กหงึกๆ

 

ก็เพราะการรักษาความปลอดภัยมันเพิ่มขึ้นไงฉันถึงไม่ให้แกทำไอ้บ้าเอ้ยเสียงตวาดของฟรอนเทียร์ที่รู้ว่าแม้จะพยายามเช่นไร มันก็แค่เข้าหูซ้ายทะลุหูขวาเท่านั้น

 

ถ้าพวกเราบุกเข้ามาพวกมันก็จะไปรักษาความปลอดภัยให้กับเหล่ากษัตริย์เป็นหลัก เพราฉะนั้น........ในที่สุดหลังจากเถียงกันมานานกว่า 2 นาที(นานแล้วหรอเนี่ย???)ซานัส วาริเอโน่ผู้นี้ก้ได้เฉลยเสียที ซึ่งมันก็เว้นไว้พอให้ไอ้คู่หูข้างๆนี่ได้ต่อมันจนจบเองนั่นแหละ

 

เพราะฉะนั้น...........................เพราฉะนั้นไมวะเสียงดังตุบคลายของหนักตกลงพื้นพร้อมกับไอ้เจ้าของความคิดชักปวดหัว

 

ก็หมายความว่าการรักษาความปลอดภัยในห้องของไข่มุกจะลดลงนะสิไอ้ฟายยยยยพ่อลูกครึ่งที่นั่งปวดหัวตุ๊บๆกับความฉลาดจนไม่น่าใช่มนุษย์(เทพมั้ง)ของเพื่อนข้างๆต้องด่าอย่างเสียไม่ได้

 

ไอ้เรานึกว่าเว้นไว้แล้วมันจะต่อได้ ที่ไหนได้ เฮ้อ~~~~ เซง 

 

เอาละเลิกเล่นกันได้แล้วถึงเวลา.....โจรกรรมแล้วแล้วเพราะคำเตือนของซานัสทำให้ทั้ง 2 กลับเข้าสู่โหมดจริงจังอีกครั้ง รอยยิ้มน้อยๆของทั้ง 2 ถูกประดับบนใบหน้าอีกครั้ง ดวงตา 2 คู่ที่ฉายแววแห่งความสนุกสนานออกมาอย่างเห็นได้ชัด เป็นดั่งสัญญาณว่า เรื่องสนุกได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!!!!

 

 

เอาล่ะ พวกนายไปประจำทีได้แล้ว เดี่ยวฉันจะเรียกประชุมด่วน ตอนนี้ให้ทุกหน่วยแบ่งกำลังเข้าอารักขาองค์ราชาและพวกท่านเสนาทุกคน เรายังไม่รู้ว่าเป้าหมายของพวกมันคืออะไรเพราฉะนั้น เตรียมตัวให้ดีเสียงนิ่งๆเย็นจากซินเทล อาเรียสน่า 1 ใน 5 แม่ทัพแห่งดินแดนเงือก ผู้ดูแลเรื่องความปลอดภัยภายในพระราชวังแห่งนี้ ทำให้ยามแต่ละคนแถวนั้นเริ่มสั่น ไม่ใช่สั่นธรรมดาซะด้วย บวกกับใบหน้าตอนนี้ ใครขืนเข้าไปโดยไม่มีเหตุอันควรละก็.......ฮึฮึ ศพไม่สวยแน่

 

ทหารยามจำนวนมากที่กำลังเข้าออกปราสาทกันแทบทุกนาที พร้อมกับเสียงตะโกนเซงแซ่ ทำให้ปราสาทดูครึกครืน ดั่งจัดงานฉลองยังไงยังงั้นเสียแต่ว่าใบหน้าของแต่ละคนไม่ได้มีรอยยิ้มประดับอยู่ แต่ทุกคนกำลังกำลังทำหน้าที่ของตนอย่างเต็มที่

 

ดูดิแห่หันมาเต็มเลย ถึงเวลาขั้นต่อไปแล้วสินะน้ำเสียงปนหัวเราะราวกลับภาพตรงหน้าเป็นละครตลกขำขันทำให้คู่หูข้างๆต้องคอยเตื่อนก่อนที่ไอ้หมอนี่จะเอาแต่เล่นสนุกจนเสียเรื่อง

 

พวกเราก็ไปจัดการขั้นต่อไปเถอะพร้อมกับที่ร่างทั้ง 2 จะหายเลือนไปกับความมืด

 

พร้อมกันที่ทั้ง 2 หายไปเสียงระเบิดก็ดังกระฉ่อนไปทั่วประสาทตามจุดต่าง เสียงเอะอะโวยวายเริ่มดังขึ้นแข่งกับเสียงระเบิด

 

ร่างในชุดดำสนิท2จุดเริ่มเคลื่อนที่ไปตามเส้นทางต่างๆ ก่อนจะหยุดลงที่บนหลังคาที่ดูแล้วเงียบเหงาจากเสียงโวยวายรอบด้าน ก่อนจะลอดตัวเข้าไปทางหน้าต่างของห้องนั้น

 

ภายในห้องที่ควรมืดสนิทกลับสว่างอย่างไม่น่าเชื่อ ภายในไม่ได้มี เทียนพรรณษา หลอดไฟฟ้า (ผ้าอาบน้ำฝนเอ้ยไม่ใช่) โคมไฟ หรืออะไรก็ตามที่ควรจะมีเช่นที่เห็นได้ตามที่ต่างๆ มีก็แค่หินก้อนขาวๆทรงกลม เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 2 นิ้ว ที่ถูกวางไว้ทั่วห้อง แสงที่ได้ออกมาก็ไม่ได้สว่างแบบหลอดไฟทั่วๆไปแต่มันยังคงออกนวลๆเหมือนดวงจันทร์

 

แต่สิ่งที่ดูสะดุดตาที่สุดและสังเกตได้ทันทีคงเป็นเรือนผมสีซัฟฟายที่ยาวสลวย และใบหน้าขาวผ่องที่ล้อแสงจากหินเหล่านั้นเท่านั้น

 

และนั่นก็ทำให้ทั้งคู่ตัดสินใจแยกย้ายกันไปสำรวจห้องนี้ให้ทั่ว แต่ปัญหาก็มีอยู่ว่า.....

 

นี่พวกนายเป็นใคร!! เข้ามาในนี้ได้ไง!! แล้วเข้ามาทำไม!! แ..แล..แล้วพวกนายจะทำอะไรนะ!!!!!”บัดนี่เจาของเรือนผมสีฟ้าพลันลืมตาขึ้นมาก่อนจะยิงคำถามรั่วมาเป็นชุดๆ

 

และสิ่งที่เจ้าของดวงเนตรสีเขียวจะได้รับเป็นคำตอบก็มีแค่ ชู่~~~~~~”และนั่นดูจะทำให้สาวน้อยตรงหน้าเกิดอาการเซงได้ใจ ถึงขนาดต้องขอกรี้ดระบายความเครียดซะหน่อย (ขอโทษเฮอะนะ กรี้ดมันชวยคลายเครียดได้ตรงไหนกันฟะหนวกหูจะตาย)

 

กรี้..................................ยังไม่ทันทีเสียงแสบแก้วหูจะเลล็ดออกมาทั้งหมด มือกร้านคู่หนึ่งก็เข้ามาปิดปากสีกุหลาบเอาไว้เสียก่อน แต่นั้นก็เพียงพอที่จะทำให้ประตูบานเดียวของห้องถูกเปิดอกมาพร้อมกับยามกว่า 5 คนที่เข้ามาพร้อมกับคำถามที่เต็มไปด้วยความตกใจ

 

องค์หญิงเป็นอะไรหรือเปล่.....เห้ยพวกแกเป็นใคร เข้ามาทำไมแล้วเข้ามาได้ยังไงกันเอาอีกแล้ว คำถามหน้าปวดหัวจะถามกันทำไมฟะ

 

นี่พวกแกมีคำถามอื่นที่มันมีสาระมากกว่านี้ไหมเนี่ย เช่น ทำไงพวกเราถึงหล่อได้ใจสาวๆแบบนี้อะ (โหโคตรมีสาระอะ) ถามกันอยู่ได้ว่าเป็นใคร มาได้ไง มาทำไม ไม่ขอพินกะเฟสไปเลยล่ะ เออเอาเบอร์ไปด้วยไหม ที่อยู่บ้าน ชื่อพ่อแม่ เอาไปให้หมดเลยสิฟะง่า ไอ้พี่ซานัสเรายั้วซะงั้นแหละ แต่ชั่งมันเหอะเดี๋ยวก็หาย

 

ฟรอนเทียร์ที่หันมองเพื่อนสลับกับทหารที่อยู่หน้าก่อนตัดสินใจคว้าหนับเข้าที่คอขาวก่อนลากมาเป็นตัวประกัน!!! เฮ้ยๆใครให้เอามาเป็นตัวประกันฟะ

 

ถ้าพวกแกเข้ามาล่ะก็ แม่องค์หญิงคนสวยของพวกนายจะไม่สวยอีกต่อไป...ฮึฮึน้ำเสียงที่มีเสียงหัวเราะแต่กลับเรียบซะจนหน้ากลัวทำให้ยามทั้ง 5 ที่อยู่ตรงหน้าต้องมองหน้ากันเป็นเชิงปรึกษา (ง่าเอาเข้าไปแค่นี้เรื่องยังไม่ปวดหัวพอหรือไงกันฟะ ยังจะจับองค์หญิงมาเป็นตัวประกันเดี๋ยวเรื่องนี้ก็จบไม่สวยหรอกเพ่)

 

เอาล่ะ พวกนายทุกคนใจเย็นๆ เดินมาทางนี้แล้วค่อยๆ วางอาวุธลงซะ พวกเรามาอย่างสันติไม่ต้องการทำร้ายใครซานัสที่ออกเสียงเย็นเชิงออกคำสั่งทำให้พวกยามไม่กล้าที่จะทำอะไรนอกจาก ตามที่พี่แกสั่งมา

 

ขอโทษนะ ไอ้การลอบเข้ามาพระราชวัง ใส่ชุดแบบนี้ วางระเบิดวัง ลอบเข้าห้องสาวงาม จับเป็นตัวประกัน ข่มขู่ทหารยาม บ้านแกสอนมาว่าสันติหรอเนี่ยความคิดที่เป็นเอกฉันท์จากทั้ง 5 ยามกับอีก 1 เจ้าหญิงที่กำลังคิดกันตาปิ๊บๆ ก่อนจะทำอะไรไม่ดอก ขืนพูดไป จบๆๆ ไม่เหลือแน่

 

หลังจากที่ทั้ง 2 เห็นว่าจัดการกับทหารยามทั้ง 5 แล้วก็เดินออกไปโดยไม่ลืมเอาตัวสาวน้อยติดไม้ติดมือไปเป็นของฝากเอ้ยไปเป็นตัวประกันต่อ

 

หลังจากที่ห่างออกมาจากห้องนั้นได้สักระยะก็เลี้ยวเข้าสู่อุโมงค์มืดๆแห่งหนึ่ง พอหันซ้านหันขวาตรวจสอบว่าไม่มีอะไรแล้วจึงวางร่างบางลง

 

เอาล่ะ ไกลพอแล้วขอโทษนะที่ทำให้ตกใจพวกเราจะมาเอาของเล็กน้อยแล้วก็จะรีบไปแล้วล่ะ มาแวบไปแวบ เห็นมะจิบๆ เรื่องจบ ไม่มีปัญหาแฮะๆเสียงปนขำๆของซานัสพร้อมมือขวาที่เอาไปลูปท้ายทอยทำให้องค์หญิงตรงหน้าหลุดหัวเราะออกมา (โถแม่คู้ณไม่ดูสถานการณ์เลยฟะ ตัวเองเป็นตัวประกันนะเฟ้ย ไม่ได้มาดูเดี่ยว 9)

 

สรุปพวกเจ้าเป็นใครกัน เข้ามาทำไมกันแน่??”หลังจากที่ตัวประกันจำเป็นปาดน้ำตาที่ไหลออกมาเล็กน้อยก่อนจะถามด้วยคำถามเดิมอีกครั้ง แต่คราวนี้ไม่ได้มีน้ำเสียงของความตกใจปนอยู่แต่กลับแสดงท่าทางเป็นมิตรอย่างเห็นได้ชัด(โถ่ๆๆๆๆๆ น่าสงสารสรุปเจ๊แกมะเต็มใช่มะ ไม่ค่อยเห็นพวกเจ้าชายเจ้าหญิงเมืองไหนเต็มกันเลยนะ มีแต่พวกติงต๋องดูได้จากไอ้ซาเวียร์เป็นหลัก)

 

ข้าซานัส ส่วนนี้ฟรอนเทียร์ยินดีที่รู้จักนะ พวกเรามาเอาไข่มุกของพวกเจ้าไปรักษาเพื่อนที่กำลังป่วยหนักน่ะเจ้าของเรือนผมสีเขียวน้ำทะเลที่แนะนำตัวพลางชี้โบ้ชี้เป้ไปทางคู่หูด้านหลังที่กำลังดูต้นทางอยู่

 

ข้านูเอล ยินดีที่รู้จักเช่นกัน อืม มาสิ เดี่ยวข้าพาไป!!!!”

  

*****************************************************************************
สวัสดีพี่น้องนักอ่านทุกท่าน อันดับแรกเลย writer ต้องขอโทษเหล่านักอ่านทั้งหลายด้วยคับที่หายหัวไปเป็นเดือน เนื่องจากปีนี้ writer ต้องสอบตรง เอ็น และอื่นๆอีกมากมาย writerยืนยัน นั่งยัน นอนยัน วิดพื้นยัน กินข้าวยันเลยคับ(เว่อร์ไปเพ่)ว่าwriterจะหาเวลา มาอัพให้จงได้เลยคับ แฟนๆเมจังก็อย่าพึ่งไปตีหัวนางเอกของเราให้ตื่น นาฬิกาปลุกมันเสียไปหน่อยทำให้นางเอกเราตื่นสาย เดี่ยวเราจะให้เจ้าชายของเราไปปลุกเจ้าหญิงนิทราเอง ฮึ้ย ^////^ 555 ช่วงนี้ฝนตก น้ำท่วม เพื่อนๆทุกคนระวังสุขภาพนะคับ บ้านใครประสบอุทกภัย writer ขอเป็นกำลังใจให้นะคับ fightingๆ !!

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

299 ความคิดเห็น

  1. #244 Lazy>_<Girl (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2555 / 14:21
     องค์หญิงก็นะมีการพาไปอีกต่างหาก
    #244
    0
  2. #243 ~Scolite~ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2554 / 21:28
    ไม่ใช่คับตอนแรกเพิ่มไปแล้วตั้งแต่ประมาณ20คับ แต่ลืมแก้จาก70เปอเป็น100เปอ เลยไปแก้ให้เรียบร้อยคับคุณน้ำค้าง ขออภัยด้วยหากทำให้เกิดความเข้าใจผิด

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 26 ตุลาคม 2554 / 21:30
    #243
    0
  3. #242 น้ำค้าง (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2554 / 13:41
    เห้ย เท่ากับ 70เปอร์เลยอ ะ เพิ่มแค่ตอบเม้น เป็น100 เรอะเนี่ย
    #242
    0
  4. #241 LikeCartoon (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2554 / 16:29
    ยังกวนได้อีกสองคนนี้ = =;
    #241
    0
  5. #240 น้ำค้าง (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2554 / 11:33
    กรี๊ดมาอัพแล้ว หนุกมาก
    #240
    0
  6. #239 The Princess of White (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2554 / 10:29
     จะรอนะคะ
    #239
    0
  7. #238 plyofana (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2554 / 15:48
     รออยู่นะคะ

    ขอให้สอบได้ที่หนึ่งเลย สู้ๆ
    #238
    0
  8. #237 น้ำค้าง (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2554 / 14:05
    จะรอครับ ไม่รอก็ไม่ได้อ่านสิ อิอิ
    #237
    0
  9. #236 logan (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2554 / 09:10
     จะรอค่ะ^^
    #236
    0