~Illusion Wing~ ปีกมายาแห่งฝัน

ตอนที่ 21 : ประลองแย่งเพอริดอต100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 384
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    6 มิ.ย. 54

 

 

หลังจากผ่านไปได้แค่วันเดียวเอเรียสกับกาโอก็เป็นคนกลุ่มแรกที่กลับมาถึงที่โรงเรียน ทันทีที่มาถึงก็ตรงดิ่งเข้าสู่ห้องนอนของสาวน้อยผู้ที่กำลังหลับไหลไม่ได้สติอยู่

 

นั่นนายจะทำอะไรน่ะ กาโอถามขึ้นทันทีที่เข้ามาในห้องของสาวน้อยหลังเอเรียสแค่ไม่กี่นาที ขณะที่เห็นใบหน้าของประธานหนุ่มอยู่ห่างจากใบหน้าซีดของคนไข้ไม่กี่เซน!!

 

ตรวจร่างกายน่ะ เช็คดูว่าพิษไม่กระจาย คำแก้ตัวที่ฟังไม่ค่อยจะขึ้นทำให้คนถามมีรอยยิ้มน้อยๆ

 

เออ งั้นก็ตรวจกันไปสองต่อสองแล้วกันนะ ฉันไปเอายาที่ห้องพยาบาลแปป เสียงบอกปนขำเล็กน้อยจากปราชญ์หนุ่มก่อนที่เจ้าตัวจะเดินออกไปจากห้อง ปล่อยให้หมอจำเป็นกับคนไข้พิเศษอยู่กันเป็นการส่วนตัว

 

หลังจากที่คุณหมอกิตติมาศักดิ์ชันสูตร เอ้ย ตรวจร่างกายเสร็จ  คิ้วที่เคยอยู่ตามปกติกลับผูกกันเป็นปมตาย แล้วปราชญ์หนุ่มก็กลับมาทันได้เห็นเสียด้วย

 

มีอะไรงั้นหรอ กาโอที่ได้เห็นโบว์เหนือตาสีฟ้าคู่นั้นก็มีอาการสงสัย เพราะปกติเอรียสจะไม่เป็นแบบนี้บ่อยๆ ครั้งแรกที่เห็นก็ตอนที่ประลองกันแล้วเกิดเรื่อง แล้วคราวนี้จะมีอะไร

 

" พิษ.. พิษหายไปหมดแล้ว คำตอบที่น่าตกใจสำหรับเจ้าชายหนุ่มแห่งโลนิคทำให้เครื่องหมายคำถามตัวโตปรากฏขึ้นบนหัวทั้ง 2 หนุ่ม

 

แล้วคุณหมอคนเก่งก็หยิบมีดสั้นขึ้นมาก่อนจะลงมือกรีดที่ข้อมือขาวนวลนั้น ทำให้อีกคนที่อยู่ข้างๆ ต้องร้องเสียงหลง

 

เฮ้ยๆ ทำไรอ่ะ นายจะบ้าหรอกาโออุทานพลางมองข้อมือบางที่มีน้ำสีแดง ( ไม่ใช่เฮลซ์บลูบอยนะเฟ้ย ) ไหลออกมากเกินความจำเป็น

 

เช็คว่าทำไมพิษถึงหายไปหมด เสียงนิ่งๆ บ่งบอกอารมณ์ที่กำลังเต็มไปด้วยความสงสัยของเจ้าของกับปราชญ์หนุ่มข้างๆ ที่พยายามหาเหตุผลมาเป็นคำตอบกับเรื่องนี้ให้ได้

 

เลือดที่ไหลออกมาทั้งหมดถูกนำไปเก็บไว้ในแก้วใบเล็กที่ไม่รู้มาจากไหนก่อนที่มือบางจะเรืองแสงสีเขียวอ่อนจางๆ ไม่นานแสงนั้นก็หายไปพร้อมกับบาดแผลทั้งหมดที่ไม่เหลืออยู่เลย

 

เลือดสีแดงสดที่ตอนนี้มาอยู่ในแก้วเป็นที่เรียบร้อยมาอยู่ในมือของท่านประธานคนเก่ง นัยต์ตาสีฟ้าหลับลง ไม่นานเลือดสีแดงในแก้วก็เดือดพล่านพร้อมทั้งเรืองแสงสีทองประกาย!!! สิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าทำให้เอเรียสตาโต ส่วนกาโอช็อกสนิท

 

เป็นไปได้ไง นี่มันเหมือนกับ.... กาโอที่ยังตกใจกับเรื่องตรงหน้าหันไปถามกับเอรียสที่อยู่ในสภาพที่ไม่ค่อยต่างกันแต่ไม่แสดงออกมามากนัก( ปกติก็ไม่ได้แสดงอะไรอยู่แล้วไม่ใช่หรอ )

 

ใช่ แต่ไม่ใช่แค่เหมือนแต่นี่คือเลือดบริสุทธ์!!! ” เอเรียสที่ยืนยันความคิดของกาโอโดยไม่ได้ละสายตาไปจากสิ่งตรงหน้า ทำให้กาโอช็อคไปอีกที

 

แล้วทำไมเธอคนนี้ถึงมีได้ล่ะกาโอที่ยังคงช็อคถามไปอีกครั้งซึ่งคำตอบกลับมาจากเอเรียสยิ่งทำให้เค้าตกใจเข้าไปอีก

 

ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่สาวน้อยคนนี้จะต้องมีสายเลือดเทพอยู่แน่นอน! ”

 

งั้นของที่เราหามาก็ไม่จำเป็นต้องใช้แล้วสิ กาโอหันไปขอความเห็นจากเด็กหนุ่มข้างๆ

 

ก็น่าจะ แต่ยังไม่ต้องบอกคนอื่น ของที่เอามาก็รับไว้ก่อนแล้วบอกไปว่าเดี๋ยวรักษาให้ พวกนั้นจะได้ไม่สงสัยเทพหนุ่มที่มาเป็นพยาบาลชั่วคราวหันไปบอกก่อนจะกลับบมาคิดถึงเรื่องตรงหน้าอีกครั้ง

 

กาโอหันมองคน 2 คนตรงหน้าก่อนจะตัดสินใจแยกตัวออกไปข้างนอกเพื่อดูว่ามีใครกลับมาบ้างหรือยัง ปล่อยให้เทพหนุ่มกับสาวน้อยที่นอนหลับไหลอยู่ได้อยู่ด้วยกัน

 

เธอเป็นใครกันนะ ทำไมถึงได้มีความลับเยอะนักเจ้าของริมฝีปากที่มีรอยยิ้มประดับอยู่เล็กน้อยเอ่ยขึ้นเบาหวิวราวกับจะส่งไปสู่เจ้าหญิงนิทราตรงหน้าก่อนจะตามกาโอออกไป ปล่อยให้เจ้าของร่างคนนี้ได้พักผ่อนต่อ

 


ภายในห้องมืดที่มีเพียงแสงจากกองไฟไม่กี่กองที่ถูกจุดขึ้นเป็นวงกลมรอบลานขนาดใหญ่ บนลานกว้างนั้นบัดนี้มีร่างในชุดคลุมสีดำสนิทตั้งแต่คอลงมาถึงปลายเท้า แม้จะดูขาดวิ่นตามขอบเล็กน้อยตามกาลเวลาแต่มันก็ถูกทำให้ดูน่าเกรงขามอยู่ดี

 

ใบหน้าที่ดูเหมือนจะแก่ชราตามวัยกระทบกับแสงจากกองไฟรอบๆ ทำให้ความคมเข้มปรากฏอยู่ในสายตาของผู้ชมทั้งหลาย

 

เทพหนุ่มเหลือน้อย ( ไม่เหลือแล้วต่างหาก ) กำลังยืนนิ่งสนิทอยู่บนลานเพื่อรอการมาของเด็กหนุ่มที่นัดหมายไว้

 

สวัสดีเจ้าชายน้อย เชิญทางนี้ ข้ารอเจ้าและเพื่อนอยู่ ร่างบนลานกล่าวเสียงเรียบทั้งที่ยังไม่ลืมตาขึ้นมามอง

 

อดันเลีย แล้วคำตอบของเจ้าล่ะ ว่ายังไง ฮอซที่ลืมตาขึ้นมามองสาวน้อยในชุดสีดำสนิทเช่นเดียวกับตนที่มาพร้อมกับซาเวียร์ในชุดสีน้ำเงินเข็มแบบรัดกุมเพื่อความสะดวกในการเคลื่อนไหว

 

ข้าตัดสินใจแล้ว ข้าจะทำหน้าที่ของข้า ในฐานะเพื่อนและ...... ท่านก็รู้คำตอบที่เด็ดเดี่ยวบอกถึงการตัดสินใจอย่างชัดเจนของสาวน้อยตรงหน้าเรียกรอยยิ้มจากผู้อาวุโสที่สุดในห้องได้ทันที

 

ได้ ข้าไม่ได้ผนึกพลังอะไรของเจ้าทั้งนั้น เพราะฉะนั้นสู้ให้เต็มที่ จัดมาเต็มเหนี่ยวเลยน้องสาว!! ” เสียงเข้มของเทพหนุ่มเปลี่ยนเป็นนุ่มนวลปนขบขันทำให้บรรยากาศที่เคยกดดันมากมายหายไปสนิท

 

ค่ะ เสียงใสตอบทั้งรอยยิ้มทำให้ชายหนุ่มข้างๆ ระบายยิ้มออกมาได้

 

ที่จริงเขาก็กำลังกังวลใจอยู่นั่นแหละ ว่านางจะตัดสินใจยังไงแล้วนางจะรู้สึกยังไง กลัวอยู่ว่าถ้ายัยนี่เลือกที่จะไปช่วยฝั่งนู้นสงสัยว่าเขาจะทำใจสู้ไม่ลง

 

เอาล่ะ งั้นเราก็มาเริ่มกันซะที พวกเธอมีเวลาอีกไม่นานแล้วนิเทพหนุ่มที่เข้าโหมดจริงจังกล่าวเตือน ทำให้คู่หนุ่มสาวหันมาเข้าสู่ช่วงเวลาซีเรียสกันอีกครั้ง

 

การประลองจะเริ่มต้นทันทีที่สิ้นเสียงข้า และจะจบลงทันทีที่มีคนยอมแพ้ สิ้นเสียงเทพฮอซ ร่างของอาเรียก็พุ่งเข้าหาร่างของเทพชราพร้อมกับเคียวสีดำสนิท ใบเคียวสีเงินแวววาวโชว์ความคมอวดศักดาแก่ศัตรูทันที

 

ฮอซที่เห็นยมทูตสาวเปิดตัวแรงขนาดนี้ก็เผยรอยยิ้มออกมาก่อนจะหลบออกไปด้านข้างอย่างง่ายดายแต่ทันทีที่เท้าขวาก้าวไปด้านหลังเล็กน้อยก็พบวงเวทเล็กๆ ที่ซาเวียร์วางดักการเคลื่อนไหวเอาไว้ ทำให้ต้องกระโดดถอยออกมาด้านหลังแต่ก็ถูกยมทูตคนปัจจุบันเข้ามาดักด้านหลัง

 

เป็นอีกครั้งที่ฮอซดูไม่ค่อยทุกข์ร้อนกับเหตุการณ์ตรงหน้าเท่าใดนัก เพราะแค่ยื่นมือออกไปก็รับคมเคียวสีดำที่เล็งตำแหน่งคอเอาไว้ได้เฉียดฉิว

 

โห พี่แกใช้มือเดียวรับใบเคียว!!! รับได้ไงฟะสอนมั่งดิ ( สงสัยสักยันต์ชัวร์ )

 

อาเรียที่เห็นดังนั้นก็แยกตัวออกมาปล่อยให้ซาเวียร์กับมีดสั้นคู่งามเข้ามาสานต่อ

 

ซาเวียร์ที่เข้ามาก็เอามีดซ้ายจ้วงแทงเข้าที่หัว แต่เมื่อเห็นท้องที่เป็นช่องโห่วอยู่ก็ส่งมีดขวาเข้าไปทันที

 

ฮอเรโซ่ที่ลืมไปว่าท้องตัวเองเปิดช่องก็ถอยออกทันที แต่ช้าไปแล้วเพราะมีดสั้นสีเงินนั้นปักเข้าไปในท้องเกือบมิดด้ามก่อนจะถูกกระชากออกมาอย่างไร้ความปราณี แต่ที่ออกมานั้นไม่มีอะไรเลย ไม่มีเลือด ไม่มีเสียงร้อง ไม่มีเสียงอะไรทั้งนั้นเหมือนกับแทง.... เงา!!!


 ฝีมือไม่เลวเลยเจ้าชายน้อย จำได้ว่าที่สกาไลต์เขาบังคับเรียนวิชาด้านเศรษฐศาสตร์เป็นส่วนใหญ่นี่ ไม่นึกว่าจะเรียนการต่อสู้ด้วยฮอซก้มมองท้องตัวเองก่อนจะเงยไปมองซาเวียร์ที่กำลังสงสัยกับสิ่งที่ตนจ้วงเข้าไป

 

ก็เรียนไปงั้นๆ แหละครับ แก้เซ็งไม่มีอะไรทำ คำตอบกวนๆ พร้อมรอยยิ้มที่ผุดพรายขึ้นมาบนใบหน้าของผู้ตอบทำให้อาเรียอยากจะหัวเราะ

 

ผู้อาวุโสยิ้มน้อยๆ อย่างไม่ถือสาก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นฝ่ายรุกบ้างโดยมือที่เคยว่างเปล่ากับปรากฏดาบสีดำสนิทที่มือขวาก่อนจะจิ้มเข้าหาซาเวียร์ที่กำลังงง เพราะเมื่อกี้อยู่ห่างจากเค้าเกือบ 7 เมตร กระพริบตาครั้งเดียวก็มาอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว!

 

ประสาทสัมผัสที่มีอยู่ทำให้รู้สึกถึงความผิดปกติทางด้านหลังทำให้ต้องยกมีดขึ้นกันทันทีแต่กลับไม่เห็นสิ่งใด แต่ได้ยินเสียง แกร็ก ขึ้นหนึ่งทีก่อนที่จะเห็นจากหางตาถึงสิ่งที่อยู่ด้านขวาใบดาบสีดำสนิทถูกวาดลงมาตามแนวดิ่งในตำแหน่งหัวเขาสุดแรง!

 

ระวังหน่อยสิ เดี๋ยวปล่อยให้หัวแบะเลยดีไหมเนี่ยเสียงบ่นใสๆ จากสาวน้อยที่บังเอิ๊ญบังเอิญยื่นเคียวไปรับดาบได้ทัน ทำให้เจ้าของดาบหลบฉากออกไปทันที

 

โห เจ๊ใจเย็นดิ ไม่สงสารเค้าหรออ ซาเวียร์หันไปตีหน้าเศร้าใส่อาเรียที่เริ่มสงสารเลยให้ด้ามเคียวกระแทกหัวไปเป็นการปลอบใจ

 

ไปแกล้งเศร้าตรงนู้นไป จะได้ให้ท่านฮอซกุดหัวแกทิ้งไปเลย จะได้ไม่ทำให้คนอื่นเสียลูกตา ยมทูตสาวหันไปตวาดเสียงแหวใสองค์ชายติงต๊องทำให้คนดูอีกคนต้องเตือนสติเล็กน้อย

 

เอ่อออ ไม่อยากขัดจังหวะสวีตของคู่รักนะ แต่เรากำลังสู้อยู่ป่าวอ่า

 

เออว่ะ ลืมไปแฮะๆ โทดคับไม่ได้ตั้งใจ คำขอโทษขอโพยอย่างแรงจากเจ้าชายแห่งสกาไลต์ทำให้ฮอเรโซ่ชักเซ็ง ให้ตายสิ ชักขี้เกียจสู้แล้วเฟ้ย

 

เพราะแกนั่นแหละไอ้เจ้าชายติงต๊อง ฉันเลยโดนด่าเลย เจ้าหญิงจากซโคต้าที่หันไปโทษตัวปัญหาซะงั้น เลยทำให้คนปากไวตอบกลับแบบไม่ทันคิด

 

ทำเป็นบ่นไปได้น่าเจ๊ เจ๊เองก็ลืมเหมือนกันใช่ไหมล่ะ คนปากไวยังไงก็เป็นคนปากไววันยังค่ำนั่นแหละ

 

ฉันไม่ใช่พวกสมองเท่าไข่มด เซลล์สมองเหมือนปลาทองอย่างนายนิ ถึงได้ลืมได้ลืมดี ลืมทั้งปี ลืมทั้งชาติน่ะ เจ๊แกก็ยังคงไม่ยอมแพ้ตั้งหน้าตั้งตาเถียงต่อไป

 

สงครามน้ำลายคราวนี้ดูถ้าจะอีกยาว เจ้าชายปัญญาอ่อนที่ทำตัวไม่สมเป็นรัชทายาทจากสกาไลต์กับเจ้าหญิงองค์เล็กที่ไม่เคยยอมใครนั่ง ( ยืนเฟ่ย ) เถียงกันไปจนลืมไปเลยว่ามีอีกคนที่ยืนอยู่บนลานประลองแห่งนี้ ( โถแล้วทำมาเป็นบ่นว่าไม่ลืม เจ๊ก็ลืมเหมือนกันนั่นแหละ : ซาเวียร์ )

 

เห้ย!!!! พอได้แล้ว ไม่ซ่งไม่สู้มันแล้ว เถียงกันไปเถอะคนที่ยืนฟังเจ้า 2 ตัวนี้เถียงกันมานานจนหมดความอดทนตวาดเสียงดัง ทำให้ทั้ง 2 หันมาสนใจได้แบบทันทีทันควัน

 

ขี้เกียจสู้แล้ว เอ้านี้ เอาไปแล้วรีบไปไกลๆ เลย หนวกหูเป็นบ้า เทพชราที่โยนหินสีเขียวขุ่นให้กับอาเรียก่อนจะเดินจากไปท่ามกลางความมึนหัวของคู่หูคู่กัดที่งงกับบทจะเลิกก็เลิกของท่านเทพแห่งความตาย

 

สรุปว่าเราได้มาเรียบร้อยแล้วใช่มะซาเวียร์หันไปถามคนข้างๆ อย่างไม่แน่ใจซึ่งก็ได้พยักหน้ากลับมาเป็นคำตอบ ซึ่งยมทูตสาวก็ทำได้แค่นี้เพราะกำลังมึนกับเทพที่เป็นนายของตนอยู่

 

งั้นเราก็กลับกันได้เลยใช่มะ คำถามอีกครั้งของซาเวียร์ทำให้อาเรียหันมาตอบ ( หายอึ้งแล้วหรอเจ๊ ) สไตล์หาเรื่อง

 

จะบ้าหรอ มารยาทอ่ะแกมีมั้ย เราต้องไปลาท่านฮอซก่อนสิอาเรียหันไปด่าเข้าให้ทีหนึ่งก่อนจะเดินนำออกไปโดยไม่หันไปมองถ้าไม่มีคนปากไวอะนะ

 

เชอะบ่นได้บ่นดีจังเลยนะ ปากหมุบหมิบของซาเวียร์ไม่อาจหลุดพ้นหูที่ดีขั้นเทพ ( เฉพาะตอนนี้ ) ของคนด่าไปได้ ทำให้สิ่งที่ได้กลับมาคือเสียงแว๊ดที่ยาวเสียจนอีกคนที่แอบอยู่ในห้องต้องเหนื่อยใจ

 

เฮ้อ~ จะรอดไหมนี้ ถ้ายังเถียงกันไม่เลิกอย่างนี้สงสัยเรื่องนี้คงมีอะไรสนุกขึ้นมาอีกเยอะเสียงบ่นลึกลับที่พอบอกได้ว่าเป็นผู้ชายดังขึ้นหลังจากที่สงครามน้ำลายได้จากไปจากห้องนี้แล้ว ก่อนที่ความเงียบจะเขาปกคลุมห้องนี้อีกครั้งพร้อมกับที่กองไฟทั้งหมดดับลง เหลือเพียงดวงตาสีอเมทิสที่ยังทอประกายอยู่เท่านั้น

 

 

ก็อกๆ ท่านฮอซคะ พวกเรามาลาค่ะ เสียงใสจากหน้าประตูทำให้คนภายในห้องเปิดประตูมารับ

 

เอ้าๆ เข้ามาก่อนสิ แล้วองค์ชายน้อยไม่ได้มาด้วยหรอ คำถามจากฮอเรโซ่ถูกส่งไปถึงสาวน้อยตรงหน้า ทำให้ยมทูตสาวหน้าระเรื่อขึ้นเล็กน้อย

 

เดี๋ยวหมอนั่นก็มาเองแหละค่ะคำตอบของสาวน้อยผมชมพูเพิ่งจบไปไม่นานร่างของซาเวียร์มาปรากฏตรงหน้าพร้อมกับยืนหอบแฮ่กๆ ลิ้นห้อยเป็นหมาตอนหน้าร้อนยังไงหยั่งงั้น

 

เห็นมั้ยคะ บอกแล้วเดี๋ยวก็มา หมอนี่สายเสมอแหละค่ะ อาเรียหันไปบ่นกับเจ้านายของตนก่อนจะแว้งไปกัดคนข้างหลังไปหนึ่งงับ

 

โถ แล้วที่มันสายนี่เพราะใครกัน ถ้าไม่ใช่คนที่ทำให้ฉันต้องไปปลุกที่.... ซาเวียร์ที่ยังอ้างไม่เสร็จก็โดนสาวน้อยข้างๆ เอามือปิดปาก แต่สงสัยจะออกแรงมากไปนิดก็เลยมีอาการแสบน้อยๆ ก่อนหันไปล็อคคอจากด้านหลังแทน ( น้อยที่ไหน แรงเป็นบ้าเลยตบยุงหรือไงเนี่ย )

 

เอ่อ..เอาเป็นว่าพวกเรามาลาน่ะค่ะ พวกเราขอตัวก่อน แล้วเจอกันใหม่นะคะร่างบางที่เอ่ยเร็วเสียจนไม่มีใครแทรกไหวลากอีกหนึ่งคนที่กำลังโดนล็อคคอให้ออกไปท่ามกลางสายตาอ่อนใจจากผู้อาวุโสแต่มันก็อ่อนโยนเสียจนไม่น่าเชื่อว่าเป็นคนที่สู้ด้วยเมื่อวานนี้

 


กลับมาแล้วคับคำทักทายแรกของโชแปงกับลิลลี่ทันทีที่เข้ามาในห้องของนักฆ่าสาวที่นอนกินบ้านกินเมืองมาเกือบ 3 วันแล้ว ก่อนที่แขกผู้มาใหม่ทั้ง 2 จะกวาดพระเนตร 2 คู่ไปรอบๆ ห้อง ก็พบว่ามีคนอยู่แล้ว 6 คน อันได้แก่ คู่พี่น้องฝาแฝดเลโอกับเซโอ นักดนตรีหนุ่มผู้เงียบขรึม หัวหน้าชั้นปีคนเก่ง เจ้าชายรัชทายาทจากโลนิคและไอซิส ( ทำไมคนสุดท้ายมันดูธรรมดาจังวะ )

 

อืม เข้ามาก่อนสิ เป็นไงบ้าง กาโอที่เข้ามารับขวดแก้วที่ภายในมีน้ำสีแดงจางอยู่เกือบเต็มขวดกล่าวถามเล็กน้อย

 

ก็สนุกดีคับ เหมือนไปเดินป่าเล่นเลย คำตอบพร้อมรอยยิ้มน้อยๆ ของเด็กหนุ่มผู้แสนสุภาพทำให้สาวน้อยข้างๆ เอ่ยขึ้นทันที

 

ใช่ เหมือนเดินป่าเลยหล่ะค่ะ ถ้าหากว่าต้นไม้พวกนั้นมีใบแทนที่จะเป็นหนามแล้วไม่บ้าคลั่งขนาดที่มาไล่หวดเรา 2 คนน่ะนะ ลิลลี่ตอบยิ้มๆ แต่กลับทำให้โชแปงได้แต่ยิ้มแหยๆ

 

แล้วนี่ยังมากันไม่ครบหรอคับ คำถามสไตล์สุภาพจากปราชญ์หนุ่มคนเดิมทำให้กาโอหันไปมองรอบๆ ก่อนจะพยักหน้าช้าๆ

 

อืม ตอนนี้ก็ขาด ซาเวียร์กับอาเรียแล้วก็ซานัสกับฟรอนเทียร์ก็ครบแล้วล่ะ ยังไม่ทันไร เสียงทะเลาะจากด้านนอกก็ขัดจังหวะสนทนารวมทั้งทำให้บรรยากาศในห้องที่สงบสุอยู่ดีๆ กลายเป็นสงครามน้ำลายในชั่วพริบตา

 

ที่มาช้าก็เพราะนายนั่นแหละเสียงใสๆ ที่โวยมาตั้งแต่ยังมาได้เห็นหน้าก็พอบอกได้ว่าเป็นใคร

 

ใครบอก เพราะเธอนั่นแหละ บอกให้ไปทางภูเขาไม่เชื่อ เดินผ่านป่าเลยช้าไงเสียงเถียงจากอีกหนึ่งหนุ่มที่ดูกวนไม่น้อยทำให้อยู่ดีๆ เสียงก็เงียบไปก่อนที่จะเกิดเสียงตะโกนลั่น

 

โอ๊ย ยัยบ้า เขกมาได้ หัวคนนะเฟ้ย ไม่ใช่หัวหมาจะมาเขกเล่นได้ไง เกิดโง่ขึ้นมาทำไงซาเวียร์โวยขึ้นดังลั่นทำให้คนส่วนใหญ่ในห้องชักเริ่มเซ็ง โดยเฉพาะสองหนุ่มผู้ชอบความสงบ

 

แต่ยังไม่ทันที่เอเรียสกับสไตร์จะได้ทำอะไรก็มีคนมาจัดการกับปัญหานี้ให้เรียบร้อย

 

แอ็ก อาเรียส่งหมัดตรงเข้าไปอุดปากของคนปากมากทำให้ห้องนี้กลับมาสู่ความสงบสุขอีกครั้ง โดยปล่อยให้เจ้าชายติงต๊องแห่งสกาไลต์นอนเล่นนับดาวไปอีกสักตื่นสองตื่น และอาเรียก็ได้แววตานิ่งๆ และรอยยิ้มน้อยๆ จากเยาวชนผู้ต้องการความสงบแห่งห้องนี้ไปเป็นคำขอบคุณ




-------------------------------------------------------------------------------------------------------
ช่วงนี้ต้องขอโทษreaderทั้งหลายด้วยจริงๆที่ไม่ได้มาอัพนิยายเลยเนื่องจากกระผมเองเรียนวันธรรมดา 5 วัน เรียนพิเศษอีก 2 วัน + การบ้าน + เตรียมสอบตรง + แอ็ดมิชชั่นเลยไม่ได้มาอัพนิยายกันเลย ขอร้องกับทางreaderทั้งหลายว่าอย่ามาเผาบ้านwriterเลย writerจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อมาอัพให้ได้ แม้ต้องแลกด้วยชีวิต ( เว่อร์ไปป่าว ) ขอให้readerทั้งหลายอย่าลืมกระผมไปนะคับ  ถ้าหากreaderทั้งหลายอยากติชมอะไร writerจัดได้เต็มที่นะฮะ writerเองก็จะได้ไปปรับปรุงให้ดีขึ้น เป็นเหมือนคุณครูอีกคนของ writer ไง อิอิ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

299 ความคิดเห็น

  1. #223 Lazy>_<Girl (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2555 / 13:42
     เมจังหลับยาวเลยนะ
    #223
    0
  2. #222 yumi ยูมินะจ๊ะ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2554 / 18:26
    สนุกค่ะ
    ว่าแต่ เมื่อไหร่เมจะตื่นคะเนี่ย
    เอ้าว่าไปนั่น
    ยังไงก็พยายามเข้านะคะ
    สู้ๆ แล้วอย่าลืมไปอ่านของเราบ้างนะคะ
    แบนเนอร์ค่ะ
    #222
    0
  3. #221 LikeCartoon (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2554 / 22:31
    เฮ้อ นางเอกเมื่อไหร่จะตืนเนี่ย
    #221
    0
  4. #220 The Princess of Dark (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2554 / 13:49

    สนุกค่ะ สู้ๆนะคะ

    #220
    0
  5. #219 Say_Windy (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2554 / 19:44
    สู้ๆนะคะ เราเข้าใจดี T T
     ยุ่งจนนิยายลืมไปแล้วว่าแต่งถึงตรงไหน(อันนี้น่าจะเข้าข่ายอัลไซเมอร์ - -)

    ยังไงก็จะเอาใจช่วยนะคะ ^^
    #219
    0
  6. #218 Fairy dream (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2554 / 20:08
    สู้ๆค้า  ไรเตอร์  เป๋นกำลังใจให้
    #218
    0
  7. #217 LikeCartoon (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2554 / 21:30
    555+ ซะงั้น สงสารคนที่เหลือจัง 555 (ที่หัวเราะออกมาเขาเรียกว่าสงสารเรอะ -_-^)
    #217
    0
  8. #216 Princess of the dream (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2554 / 16:16

    สู้ค้า หนุกมาก

    #216
    0
  9. #215 yumi ยูมินะจ๊ะ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2554 / 09:08
    ไม่เป็นไรค่ะ
    เราเข้าใจ พอเปิดเรียนแล้งงานมันก็ยุ่งสักหน่อย
    แต่ไม่เป็นไรนะคะ
    พยายามอัพเข้านะคะ
    สู้ๆค่ะ
    #215
    0