Him&I (johnten)

ตอนที่ 1 : shot number ONE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    10 ธ.ค. 62

________________________________________

 

 

Johnny S. X Tennison L.

.

enjoy reading :-)

 

________________________________________

 

 

กรีนเดลล์

                  การเดินทางที่ยาวนานสิ้นสุดลงเมื่อรถบัสสีเหลืองจอดเทียบป้าย เด็กหนุ่มในสเวทเชิร์ตสีอ่อนพร้อมกับกระเป๋าเบ้เหี่ยวๆ ก้าวขาลงมาจากพาหนะคันใหญ่ เขาเดินเอื่อยมาจนเห็นรั้วสีขาวที่คุ้นเคย

 

                  “ไงเท็น

                  —วันแรกในกรีนเดลล์ไฮสุดโต่งไปเลยสิ”

 

                  ชายแก่ช่างจ้อได้รับเพียรอยยิ้มแหยเป็นคำตอบ

                  แหงสิ มันก็ต้องสุดโต่งอยู่แล้ว ที่นี่แทบไม่มีอะไรเหมือนกับนิวยอร์กที่เขาจากมาเลยสักนิด แค่สัญญาณโทรศัพท์ดีๆ ก็ยังให้กันไม่ได้        

 

เด็กหนุ่มโยนเป้ไร้ประโยชน์ไว้ข้างประตูก่อนจะกระโดดขึ้นเตียงควีนไซส์ที่คุณคลาร์กเจ้าของบ้านเสียสละให้กับเขาในวันที่ย้ายเข้ามา ควักสมาร์ทโฟนรุ่นล่าสุดที่ได้จากคุณนายลีก่อนจะถูกส่งตัวมาที่เมืองเส็งเคร็งนี่ แต่ดูเหมือนตอนนี้มันก็จะไร้ประโยชน์พอกับกระเป๋าเป้ที่เขาเพิ่งโยนทิ้งไป

                  “คุณคลาร์กครับ!! ไม่ทราบว่าที่นี่มีสัญญาณโทรศัพท์ไหมครับ” เขาตะโกนออกไปทางหน้าต่าง

                  “อ๋อ ฉันลืมบอกเธอไปว่าที่นี่ T-mobile สัญญาณเข้าไม่ถึงน่ะ”

                  อ่า—ที่นี่มันสุดแสนจะบัดซบ

 

                  ได้คำตอบเพียงเท่านั้นเด็กหนุ่มกรอกตาแล้วรีบผุดออกจากห้องไปอีกครั้ง

 

__________

 

                  

ให้ตายสิ นี่เขาต้องเดินออกจากบ้านเพื่อซิมส์มือถือโง่ๆ อันเดียวเนี่ยนะ เวลานี้รถบัสก็ดันหมด ที่วิ่งๆ อยู่ก็มีแต่รถกระบะที่กลับจากการไปส่งข้าวโพดในเมือง เท็นยอมขาเดี้ยงดีกว่าต้องนั่งรถที่มีแต่ฝุ่นจากโรงนากับกลิ่นเหม็นหืนของแป้งข้าวโพด

 

ขายาวก้าวไปตามถนนในยามโพล้เพล้อย่างหงุดหงิด ถ้าเป็นตอนที่เขาอยู่นิวยอร์กการมองขึ้นไปบนท้องฟ้าเขาก็คงตื่นเต้นกับวนิลลาสกายแล้วรีบยกมือถือขึ้นมาถ่ายลงสตอรี่ไอจีไปแล้ว แต่พอมาเป็นที่กรีนเดลล์เขากับรู้สึกอยากรีบกลับบ้านให้ไวที่สุด

 

                  “ฉันต้องการซิมส์โทรศัพท์”

                  “....”

                  “ฉันมาซื้อซิมส์”

                  “...”

                  “เฮ้!” มือยาวทุบลงไปบนเคาน์เตอร์ร้านที่มีเด็กหัวฟูนั่งใส่เฮดโฟนโยกหัวตามจังหวะอยู่

                  “โว้วๆๆๆๆ ใจเย็นสะ- ว้าว นายคงจะเป็นเด็กใหม่ที่ย้ายมาจากนูยอร์ก”

                  “นิว-นิวยอกร์ก”

                  “มาร์เคียน เทอร์เนอร์ เรียกมาร์คก็ได้”

                  “ลี- เทนนิสัน ลี — ทีนี้ก็ส่งซิมส์โทรศัพท์มาสักอัน”

 

                  “นายเชื่อเรื่องโชคลางไหมเท็นลี”

                  “หือ ?”

                  “แบบว่าเรื่องเลขสวย เลขนำโชคอะไรประมาณนั้นน่ะ”

                  “เอ่อ—ก็ไม่”

                  “งั้นดีเลย เพราะตอนนี้เหลือแค่สองเบอร์น่ะ หยิบมันไปสักเบอร์แล้วก็ใส่เบอร์ไว้ในตะกร้านั่นล่ะ”

                  มาร์เคียนชี้ไปที่สิ่งที่เขาเรียกว่าตะกร้าแต่จริงๆ มันเป็นแค่ระป๋องสังกะสีเก่าๆ ที่น่าจะมาจากกระป๋องใส่ซุปข้าวโพดที่นำมาใช้ใหม่ และดึงเฮดโฟนข้างที่เปิดออกกลับไปครอบหูอีกครั้ง

                  

ประหลาดจริง ไม่กลัวโดนขโมยเลยหรือไง

 

“อ๋อ แล้วก็ค่าซิมส์สี่เหรียญนั่นรวมค่าประกันว่าเบอร์จะไม่ซ้ำกับคนในกรีนเดลล์หรือนูยอร์กแน่นอน”

มาร์เคียนตะโกนไล่หลังเขาหลังจากที่เขาเดินออกมาจากร้าน

 

ทีแรกที่ออกมาก็คิดแค่ว่าจะมาซื้อของที่ตนต้องการเท่านั้น แต่ตอนนี้ขายาวเปลี่ยนทิศทางเบี่ยงออกไปยังศูนยืรวมวัยรุ่นอย่างชิคส์ หมายถึงร้านไดเนอร์ 24 ชั่วโมร้านเดียวของเมืองที่มีสตรอวเบอร์รี่สมูทตี้รสชาติเหมือนนมผสมน้ำผลไม้สังเคราะห์ แต่อย่างน้อยก็ยังมีชีสไฟรส์ที่พอจะช่วยดึงความหงุดหงิดของเขาออกจากเมืองเส็งเคร็งนี่ได้บ้าง

 

__________

 

                  ชิคส์, 08:15 pm

 

                  ถาดตะกร้าสานที่มีกระดาษลายตารางชุ่มน้ำมันเป็นตัวบ่งบอกว่าชีสไฟรส์ได้ลงไปอยู่ในกระเพาะของเจ้าตัวหมดแล้ว ดูดน้ำปั่นที่มีอยู่ค่อนแก้วจนเกิดเสียงซู้ดและไม่ลืมที่จะใช้หลอดเขี่ยเชอร์รี่ที่อยู่ก้นแก้วออกมาเคี้ยว รสชาติเหมือนยาแก้ไอน้ำแบบนี้นี่แหละที่เขาชอบ

 

                  “เฮ้ นายคงเป็นเทนนิสัน ลี ฉันเจนนี่คิม”

                  

                  “เอ่อ- พอดีฉันอยากจะสัมภาษณ์นายน่ะ เห็นว่าเป็นเด็กใหม่”

 

                  อยู่ดีไม่ว่าดีก็มีแม่สาวเอเชียผมยาวมานั่งสัมภาษณ์เขาเพื่อไปลงคอลัมน์ของโรงเรียน จริงๆ แล้วเขาก็ไม่ได้เต็มใจนักหรอก แต่เจ้าหล่อนดันหย่อนก้นลงมาฝั่งตรงก่อนที่เขาจะมีโอกาสตอบปฏิเสธไปเสียอีก ยิ่งมีผู้หญิงอีกคนที่มีหน้าม้าประหลาดบวกกับบีนนี่ที่แทบจะปิดตายืนเคี้ยวหมากฝรั่งเสียงจ๊อบแจ๊บอยู่ข้างหลังด้วยแล้ว น่าขนลุกเป็นบ้า

 

                  นั่งคุยกับเจนนี่ไปเกือบจะครบชั่วโมงได้ ทำให้เขารู้ว่าทั้งตัวเขาและเจนนี่อนู่เกรด12 เหมือนกัน รวมถึงลิซ่า มอร์แมน อ่า- หมายถึงยัยหน้าม้าประหลาดนั่นด้วย พวกเขาเป็นนักข่าวของโรงเรียน นึกอีกทีก็ลืมชื่อไปแล้ว ถ้าจำไม่ผิดคงจะเป็นจีเอชพับบลิชล่ะมั้ง แต่ถ้าเป็นชื่อนี้จริงก็ห่วยแตกชะมัด

 

                  ตอนนี้พวกนั้นกำลังไล่ทำข่าวต่างๆในเมืองอยู่ซึ่งตัวเขาเองก็ไม่ได้ตั้งใจฟังอะไรมากนัก เพราะมันดูเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับพวกนนักการเมืองที่ถืออำนาจมืดอยู่ในมือ ซึ่งดูแล้วมันก็น่าจะไกลตัวเขาพอสมควรนั่นแหละ และอีกอย่างคือเขาอยากกลับไปนอนใจจะขาด

 

__________

 

 

                  หลังจากกลับมาถึงบ้าน เท็นก็รีบจัดการอาบน้ำสระผมเอากลิ่นผงชีสปลอมๆ ที่ติดอยู่ตามเสื้อและหัวออกให้หมด และรีบเอาซิมส์ที่ได้มายัดใส่โทรศัพท์ทันที

                  

                  เท็นเข้าเช็คตามโซเชียลเน็ตเวิร์คต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นไอแมสเซจหรืออินสตาแกรมที่เพื่อนจากนิวยอร์กส่งข้อความมาหาเขาเต็มไปหมดเพราะเขาขาดการติดต่อไปเกือบสามวัน อันที่จริงก็มากกว่านั้นเพราะตั้วแต่ที่เขาไปมีเรื่อกับพวกขยะที่โรงเรียนเก่า แม่ก็ให้เขาเลิกติดต่อกับเพื่อนๆ แทบจะทันทีพร้อมกับข้ออ้าง “ลูกชายแม่เป็นคนดี ที่นิสัยเสียก็เพราะคบกับพวเด็กเกเรนี่ต่างหาก” เท็นล่ะอยากจะหัวเราะให้สำลักน้ำลายตายกันไปเลย

 

                  แม่เขาน่ะโทษทุกอย่าง

                  ยกเว้นตัวเอง

 

 

                  เท็นบอกลาเพื่อนๆ ในสายก่อนที่จะขอตัวไปนอนโดยที่ไม่ลืมลุกขึ้นไปรูดผ้าม่านปิดกรอบหน้าต่าง เขามองไปที่บ้านหลังข้างๆ เอาเข้าจริงแล้ว ตั้งแต่ที่เขาย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่ก็เป็นเวลาเกือบสัปดาห์แล้ว เขาแทบจะไม่เห็นความเคลื่อนไหวในบ้านหลังนั้นเลย นอกจากไฟของห้องตรงข้ามที่มักจะเปิดค้างไว้ในช่วงกลางคืน

 

                  และเมื่อคิดได้ว่ามันไม่ใช่ธุระอะไรของตัวเอง เทนนิสันจึงเลือกที่จะสะบัดความคิดนั้นออกไปก่อนจะพาร่างเปื่อยๆของตัวเองกลับไปนอนฝังตัวในผ้าห่มอยู่ในหนา

 

__________

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #2 FarhMai Seangrawee (@farhmai) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 22:03
    เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ คู่นี้หาอ่านยากมากค่ะ
    #2
    0
  2. #1 BAEKBUB (@_Bubblegum) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 17:52
    โหไรท์คะ คือเราชอบมู้ดมาก ภาษาไม่บรรยายเกินจนเวิ่นเว้อ สั้นกระชับ สื่อถึงบรรยากาศรอบข้างได้ดี เทนนิสันลีของเรานี่ดูจะเป็นเด็กหนุ่มที่เป็น trouble maker พอตัวเลย ตอนนี้ลุ้นว่าคนบ้านข้างๆจะเป็นคุณจอห์นมั้ยยย มาต่อไวๆนะค้าบติดตาม<3
    #1
    0