SEVENA เซวีน่า...มหานครแห่งมนตรา

ตอนที่ 6 : ปริศนาที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,655
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 67 ครั้ง
    18 ต.ค. 48

SAVENA เซวีน่า...มหานครแห่งมนตรา

Author กัลฐิดา



ตอนที่ 4 ปริศนาที่ 2



-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



หลังจากที่กินข้าวกลางวันเสร็จป้าเฟก็ขอตัวไปปรุงยาส่วนเฟมีลไม่มีอะไรทำจึงเดินไป

ที่ห้องสมุด เดินไปก็คิดไป



หนังสือที่ได้ตอนงานวันเกิดเหรอ ชื่ออะไรน้า เซรีน่าหรือเซวีน่า อ้อ เซวีน่า แล้วมันหาย

ไปไหนล่ะไม่ทันได้สังเกตด้วยสิว่ามันอยู่ที่ไหนตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ลองค้นหาเอาในห้องสมุด

ก่อนดีกว่า




คิดพลางมือก็วางทาบที่ลูกแก้วเอ่ยคำว่า \"เซวีน่า\" แสงสีทองก็เรืองขึ้นที่

ชั้นหนังสือด้านขวาของเฟมีล เฟมีลละมือจากลูกแก้วเดินไปที่หนังสือ

พอเปิดหนังสือออกดู



อ่านไม่ออกซักกะตัว สงสัยต้องรอตอนเย็น เฮ้อ หนังสือเล่มตั้งใหญ่เมื่อไหร่จะอ่านจบก็ไม่รู้



เฟมีลเรียนทางด้านดนตรีโดยเฉพาะเลยไม่ค่อยได้แตะหนังสือเท่าไร แล้วที่เลือกเรียนโท

ทางด้านบรรณารักษ์เพราะมันง่ายดีไม่ได้เกิดจากความรักอะไรหรอก

ไม่นึกว่าวิชาที่เรียนพอเอาผ่านจะกลายมาเป็นอาชีพที่เลี้ยงตัวเองมาได้ตั้งปีกว่า



พลิกไปพลิกมาก็ปิดหนังสือลง เอาไว้กินยาก่อนแล้วค่อยอ่านก็แล้วกัน เมื่อไม่อ่านหนังสือ

เฟมีลก็ตัดสินใจหยิบแปลนบ้านขึ้นมากลางอีกครั้ง



เราอยู่บ้านนี้มาตั้งแต่จำความได้ ทำไมคุณลุงต้องให้แปลนบ้านด้วย เอ นึกๆ แล้ว

ในจดหมายที่คุณลุงเขียนไม่เห็นเอ่ยถึงแผนที่เลยนี่ มีอะไรหรือเปล่าน้า คุณลุงยิ่งชอบ

เล่นอะไรแปลกๆ อยู่ อืม ห้องนอน ห้องน้ำ ห้องสมุด



หือ พึ่งรู้นะเนี้ยว่าห้องสมุดเป็นห้องเจ็ดเหลี่ยม ห้องบอลลูน หอคอยห้องดนตรี  

เอ๊ะ ! ห้องข้างๆ ห้องดนตรีห้องนี้มีด้วยเหรอ ต้องไปดูซะหน่อย


    

เฟมีลเดินเข้าห้องดนตรี ห้องสว่างไสวเพราะแสงแดดที่ส่องเข้ามาทางหน้าต่างบานใหญ่

เฟมีลเดินไปตรงจุดที่ในแปลนเขียนว่าเป็นประตูแต่ก็ไม่เห็นมีประตูอย่างแปลนว่า



หรือว่า...มันจะเป็นห้องลับ แต่ทำยังไงถึงจะเปิดได้ล่ะ



เฟมีลเอามือไปลูบที่ผนัง ก็ไม่เห็นมีร่องหรือช่องอะไรให้เปิดได้เลย



เฮ้อ คงยังไม่ถึงเวลาที่เราจะต้องรู้มั้ง ถึงเวลาคุณลุงคงเปิดให้เองแหละ



เฟมีลม้วนแผนที่ลงบนเปียโนสีขาวแล้วเดินไปนั่งที่เก้าอี้ หลับตาแล้วก็พรมนิ้วลง

บนเปียโน เสียงเปียโนดังเป็นเพลงสนุกสนานแล้วเปลี่ยนเป็นหวานซึ้งจบลงด้วย

เสียงที่เศร้าสร้อย



เฟมีลเป็นมือหนึ่งทางด้านเล่นเพลงที่ถ่ายทอดอารมณ์ของผู้เล่น

เริ่มเล่นในวงorchestraตั้งแต่อายุ 11 เป็นมือหนึ่งของเซเวนเมื่ออายุ 13



สมัยที่ยังเป็นนักศึกษาเธอก็ใช้ความสามารถพิเศษทางด้านดนตรีหาเลี้ยงตัวเองและ

ใช้เป็นค่าใช้จ่ายในบ้าน แต่พอมาทำงานแล้วเธอก็ไม่ได้ไปเล่นอีก

ได้แต่เล่นแก้เหงาอยู่ที่บ้าน เมื่อเพลงจบลงเสียงปรบมือก็ดังขึ้น    



\"คุณหนูเล่นเปียโนเพราะจังเลยค่ะ เหมือนคุณพ่อของคุณหนูเลย\"



สีหน้าของป้าดูจะภาคภูมิใจในตัวเด็กสาวเป็นอย่างมาก แต่พอเอ่ยถึงคุณพ่อของเธอ

แววตาก็ดูหมองลง

    

\"คุณพ่อของหนูชื่ออะไรคะ ตั้งแต่จำความได้หนูไม่เคยรู้จักพ่อกับแม่หนูเลย\"

    

\"คุณพ่อของคุณหนูชื่อ เชนค่ะ เชน ไดเอนแพนไทร์ ส่วนคุณแม่ของคุณหนูชื่อ

เฟรล่า กูตเร็ต\"

    

\"พวกท่านเป็นคนยังไงคะ ใจดีไหม\"

    

\"ทั้งสองเป็นคนดีค่ะ คุณพ่อคุณหนูหล่อมากค่ะ ส่วนคุณแม่ของคุณหนูก็สวยมากด้วย

เป็นคู่ที่เหมาะสมกันมาก คุณหนูคงได้รับพรสวรรค์ทางด้านดนตรีมาจากคุณพ่อ

แล้วได้ความสวยมาจากคุณแม่แน่ๆ ค่ะ\"

    

\"ท่านเล่นเปียโนเก่งมากหรือคะ คุณพ่อของหนู\"

    

\"เก่งมากค่ะ คุณพ่อของคุณหนูเป็นนักดนตรีเวทย์ที่เก่งที่สุดของเซวีน่า\"

    

\"ดนตรีเวทย์คืออะไรคะ\"

    

\"ดนตรีเวทย์ คือแนวทางการใช้เวทย์แนวทางหนึ่งค่ะ ป้าไม่ค่อยรู้หรอกค่ะมันเป็นยังไง

เพราะไม่ค่อยได้เห็นคนใช้เวทย์ประเภทนี้มากนัก\"

    

\"หนูจะฝึกได้ไหมคะ ไอ้ดนตรีเวทย์เนี้ย\"



\"ไม่รู้สิคะ เดี๋ยวคุณหนูก็รู้เองล่ะค่ะ ป้าไปปรุงยาต่อดีกว่านะคะ\"

ป้าเฟรีบเดินออกจาห้องไป



โธ่ ไปซะแล้ว ป้าเฟนี่มีลับลมคมในชอบกล เฮ้อ เหนื่อยใจจริงๆ ถ้าในห้องนี้มีห้องลับ

แล้วยังมีห้องลับอื่นอีกไหมเนี้ย




ในแปลนของบ้านเท่าที่เฟมีลสังเกตถ้าในห้องบางห้องจะมีตัวอักษรเขียนกับเอาไว้ด้วย



ทำไมต้องเขียนกำกับด้วยนะ เอ๊ะ ตรงนี้มันเป็นภาษาเซเวนนี่



เฟมีลล่าหลานรัก



    ถ้าหลานได้อ่านข้อความนี้แสดงว่าหลานเป็นคนช่างสังเกตมากขอให้หลาน

    รู้ไว้เถอะว่า มนุษย์เรามักจะผ่อนความระวังตัวเมื่อใจเราคิดว่าทุกอย่างมันจบ

    แล้วเสมอ เมื่อเราผ่อนความระวังความสามารถในการวิเคราะห์สถานการณ์

    และการสังเกตการณ์จะลดลง



    ถ้าเกิดมีเหตุการณ์ที่ผิดความคาดหมาย เราก็จะปรับตัวไม่ทัน ปริศนาที่ 1

    หลานได้ตอบคำถามลุงครบถ้วนสมบูรณ์แล้วเรามาเข้าเรื่องของเราดีกว่า

    ก็อย่างที่หลานเห็น ในแผนที่นี้มันมีห้องที่หลานไม่เคยเข้าไป ปริศนาที่ 2

    ของลุงคือ หลานจงเปิดมันซะ

                            

                แล้วหลานจะได้รู้ในสิ่งที่อยากรู้

    

\"โห ลุงให้เปิดมันแล้วกุญแจล่ะ จะเอาที่ไหน\"



-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



กลิ่นหอมลอยออกมาจากห้องครัวทำให้เฟมีลที่กำลังจะเดินขึ้นไปอาบน้ำ

ต้องเลี้ยวเข้ามาในห้องครัว

    

\"กลิ่นอะไรคะคุณป้า หอมออกไปถึงข้างนอกเลย\"

    

\"ก็กลิ่นยาของคุณหนูน่ะแหละค่ะ ส่วนอาหารเย็นรออีก 15 นาทีนะคะเดี๋ยวป้าไปจัดโต๊ะให้\"

เฟมีลชะโงกหน้าดูยาในหม้อ



สีชมพูสวยเชียว กลิ่นก็หอมคงจะไม่ขมนะ

    

\"เดี๋ยวหนูขอไปอาบน้ำก่อนนะคะ\"

    

\"ค่ะ\"



เฟมีลกลับเข้ามาในห้อง หยิบผ้าขนหนูแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป ขณะที่กำลังสระผมอยู่นั้น

มือกำลังจะที่สางเส้นผมก็ชะงัก



ทำไมผมเรากลายเป็นสีแดงเพลิงอย่างงี้ล่ะ เท่าทีจำได้เราแค่ทำ highlight เอง

ไม่ได้โกรกทั้งหัวนี้




เธอรีบล้างยาสระผมที่หัวออกแล้วอาบน้ำแต่งตัวแบบลวกๆ เมื่อออกมามองที่กระจก



ไม่ใช่แค่ผม สีตาด้วย แดงยังกับกองไฟแน่ะ มันเกิดอะไรกับเราเนี้ย !!!



ตึง ตึง ตึง....



\"ป้าเฟคะ ป้าเฟคะ\" เฟมีลวิ่งหน้าเลิกลักเข้ามาในห้องอาหาร



\"มีอะไรคะ คุณหนู แล้วทำไมแต่งตัวไม่เรียบร้อยเลยคะ\"



\"ป้าคะ ทำไม...ทำไมผมหนูมันกลายเป็นสีแดงคะ สีตาด้วย\"



\"มันก็เป็นอย่างนี้มาตั้งแต่คูณหนูเกิดแล้วนี่คะ\"



\"แต่ แต่ตอนที่หนูอยู่ที่เซเวน ผมหนูมันเป็นสีดำนี่คะ\"



\"คงจะเป็นผลข้างเคียงของการอยู่ต่างมิติล่ะมั้งคะ คุณหนูไม่ชอบเหรอคะ

ป้าว่าสีมันก็สดใสดี\"



\"ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกค่ะ แต่มันดูเด่นไปหน่อย ป้ามียาทำให้มันเป็นสีดำไหมคะ\"



\"ไม่มีหรอกค่ะ แต่ถ้าคุณหนูลองหลับตาตั้งจิตดีๆ อาจจะได้ก็ได้ค่ะ\"



เฟมีลรีบหลับตาแล้วตั้งสมาธิ



ท่องไว้เฟมีล สีดำ สีดำ



ผมของเฟมีลค่อยกลายเป็นสีดำเหมือนมีน้ำหมึกมาย้อมตั้งแต่โคนผมจนถึงปลายผม

เมื่อลืมตาขึ้นสีตาก็กลับเป็นสีดำเหมือนกัน

    

\"ผมกลับเป็นสีดำแล้ว ป้าคะ สีตาของหนูกลับเป็นสีดำหรือยังคะ\" ป้าเฟพยักหน้ารับ



\"ที่นี่ นี่ดีจังนะคะไม่ต้องไปร้านทำผมให้เสียเงินเลย\"



มันไม่ได้ทำได้ง่ายๆ อย่างนี้ทุกคนหรอกค่ะ คุณหนู คุณท่านคะ พลังของคุณหนู

เริ่มแสดงออกมาแล้ว คงจะใกล้แล้วสินะคะ


    

\"ทานข้าวเถอะค่ะ\"



หลังจากกินข้าวเสร็จ ( พร้อมยาด้วย )

    

ยาอะไรเนี้ย สีออกจะสวย กลิ่นก็หอมแต่รสชาตินี่สิ ขมสุดบรรยาย ให้ตายกลับมา

เกิดใหม่ก็ไม่ขอกินไอ้ยานี้อีก ดีนะที่ป้าเฟเตรียมน้ำบีเซลไว้ ค่อยลบรสขมได้หน่อย




คิดไปเดินไปในมือมีหนังสือปกทองเข้าไปในห้องนอน วันนี้เธอเข้าห้องนอนไว

เพราะกะว่าจะอ่านหนังสือเล่มนี้ให้จบเลย( ถ้าไม่หลับซะก่อน )

            

                  SAVENA

            

                             ว่าด้วยเรื่องพลังธาตุและพลังเวทย์ของอาณาจักร

                

                                                               โดย ศาสตราจารย์ ฟามีร์ กูตเร็ต




เห่อ แค่ชื่อเรื่องก็น่าเบื่อแล้ว คุณลุงจะรู้ได้ไงว่าเราอ่านจบหรือไม่จบ หนังสือนี่

ก็มีแต่ตัวหนังสือไม่มีรูปให้ดูบ้างเลย กี่หน้าล่ะเนี้ย 452 หน้า ใครจะไปอ่านจบ




บ่นไปพลิกหนังสือไป

                บทที่ 1 ธาตุทั้ง 7

                      

                                บทที่ 2 ที่มาของพลังธาตุและการจำแนก

        

                                บทที่ 3 ที่มาของพลังเวทย์

          

                                บทที่ 4 ลักษณะของเด็กธาตุบริสุทธิ์และการเลี้ยงดู

        

                                บทที่ 5 ความเชื่อผิดๆ เกี่ยวกับเด็กธาตุบริสุทธิ์และการแก้ไข




ทำไมหนังสือเล่มนี้…จัดตัวอักษรแปลกๆ เดี๋ยวแดงเดี๋ยวดำจะว่าเน้นก็ไม่ใช่

เพราะตรงนี้มันเป็นสระนี่ อีกล่ะนี่ก็ตัวเลข หรือว่า...




เฟมีลรีบวิ่งไปหยิบเอาปากกากับกระดาษมาทันที เมื่อจดตัวอักษรออกมา



ใช่จริงๆ คุณลุงนะคุณลุงชอบหลอกเราอยู่เรื่อย

    

เป็นยังไงหลานรัก



    หลานคงไม่ได้อ่านจนจบเล่มอย่างที่ลุงบอกหรอกนะ ถ้าหลานไหวตัวทัน

    ตั้งแต่ 50 หน้าแรกลุงจะดีใจมาก เพราะแสดงให้เห็นว่าหลานก็มีไหวพริบ

    ไม่เลว แต่ถ้าหลานเจอข้อความนี้ตั้งแต่ยังไม่ได้อ่านเลยซักหน้า

    หลานของลุงคงเชื้อไม่ทิ้งแถว เอาปริศนาไปคิดแล้วกัน



    ปริศนาที่ 2 สิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น สิ่งที่ทำให้เพลิดเพลิน สิ่งนั้นคือกุญแจ



สิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นแล้วสร้างความเพลิดเพลินเหรอ สิ่งนั้นคือกุญแจ กุญแจอะไร

อ้อ คงเป็นห้องลับนั่นแน่เลย อะไรที่จะสร้างความเพลิดเพลิน เสียงเพลงหรือเปล่า

เสียงเพลงเป็นสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น



ถ้าเป็นอย่างงั้น เสียงเพลงที่ว่าเป็นเพลงอะไรล่ะ เพลงที่ร้องจากเสียงคนหรือว่าเสียง

จากเครื่องดนตรี คงไม่ใช่เสียงร้องจากคนหรอก ที่นี่คงไม่มีระบบป้องกันภัยโดย

ใช้ความถี่เสียงของเจ้าของบ้านหรอกมั้ง



ถ้าเป็นเสียงจากเครื่องดนตรี ในบ้านนี้ก็มีแค่เปียโน 2 ตัว เมื่อกลางวันนี้เราก็ดีดเปียโน

ก็ไม่เห็นประตูมันจะเปิดเลย คุณลุงเล่นตลกร้ายอีกแล้ว อืม ใช้เสียงดนตรีเปิดประตูเหรอ



คุณพ่อของคุณหนูเป็นนักดนตรีเวทย์ที่เก่งที่สุดของเซวีน่า



ใช่แล้ว !!! ดนตรีเวทย์



เฟมีลรีบวิ่งออกจากห้องนอนลงบันไดตรงไปยังห้องสมุด ในห้องสมุดสว่างด้วยแสง

ของตะเกียงที่ติดอยู่รอบๆ ห้อง เฟมีลวิ่งตรงไปที่โต๊ะเอามือทาบที่ลูกแก้ว



\"ดนตรีเวทย์\"



แสงเรืองสีเงินยวงก็ส่องประกายขึ้น เฟมีลรีบหยิบหนังสือขึ้นมากาง



                            MUSIC SORCERY

                                

                                                 วิชาว่าด้วยเวทย์ของดนตรี

                      

                                                                  โดย ศาสตราจารย์ วีด้า ฮาโมนีก้า

Chapter 1 การเตรียมตัวเป็นนักดนตรีเวทย์




    1. สิ่งสำคัญที่สุดคือคุณต้องมีเครื่องดนตรีเวทย์ที่ดี

    2. เรียนรู้การอ่านโน้ตและท่องจำมันให้ได้

    3. ...

    4. ...



หลักการก็เหมือนกับที่เราเรียนมาเลยนี่นา เครื่องดนตรีเวทย์เหรอ ในบ้านเรามีไหมนะ



Chapter 2 การดูลักษณะเครื่องดนตรีเวทย์

    

เครื่องดนตรีเวทย์เป็นเครื่องดนตรีชนิดพิเศษที่สร้างจากนักดนตรีเวทย์ชั้นสูง

เครื่องดนตรีเวทย์มีหลายชนิด....

    

            2.5 PIANO SORCERY    

    เปียโนเวทย์จะมีลักษณะต่างจากเปียโนธรรมดาคือ

        

        1. ไม่สามารถเล่นเพลงที่มีโน้ตของเพลงธรรมดาได้

        2. ถ้าดีดโดยวิธีปกติจะไม่เกิดเสียง

        3. ...



ดีดโดยวิธีปกติแล้วไม่มีเสียงเหรอ เปียโนสีดำ ใช่ เปียโนสีดำ เราไม่เคยดีดได้เลย

ถ้าคุณพ่อเป็นนักดนตรีเวทย์แล้วคุณป้าก็บอกว่าเราดีดเปียโนได้เก่งเหมือนคุณพ่อ

เปียโนที่คุณพ่อใช้ต้องเป็นเปียโนเวทย์แน่เลย โอเค ตอนนี้เรามีเครื่องดนตรีเวทย์แล้ว

โน้ตเพลงล่ะ




เฟมีลพลิกหน้าหนังสือกลับไปที่สารบัญ



Chapter 3 ตัวโน้ตและการอ่าน



เฟมีลพลิกดู



ตัวโน้ตพวกนี้คุ้นๆ แหะ เคยเห็นที่ไหนนะ วิธีการเรียงเสียงก็เหมือนกันแต่สัญลักษณ์

แปลกไปเท่านั้นเอง แล้วในหนังสือนี้มีวิธีดีดเปียโนเวทย์หรือเปล่า

อ้าวไม่มีนี่ สงสัยต้องหาหนังสืออีกเล่ม


    

มือเอื้อมไปแตะลูกแก้ว \"เปียโนเวทย์\"



แสงสีเงินยวงเรืองแสงขึ้นเฟมีลเดินไปหยิบมาเปิดดู



วิธีดีด วิธีดีด เจอแล้ว อือฮึ วิธีดีดยากกว่าเปียโนปกติอีก อ้อคีย์นี้นิ้วนี้ อือ โอเค

วิธีดีดไม่มีปัญหา ปัญหาตอนนี้คือโน้ตเพลงที่ใช้เป็นกุญแจเปิด โน้ตเพลงอยู่ที่ไหนนะ

คุณลุงคงไม่เก็บไว้ในหนังสือหรอก ต้องเป็นสิ่งที่เราได้มา



ตอนนี้เราได้ ภาษา ไม่ใช่หรอก หนังสือ ก็ไม่มีนี่นาเหลือแต่แผนที่ แผนที่ ตัวอักษร

แปลกๆ ตัวโน้ตคุ้นๆ มือไวเท่าคิดคลี่ม้วนแปลนบ้านออก มองเพ่งไปที่ห้องดนตรี

Bingo!!! โน้ตเพลงจริงๆ ด้วย
    

    

เฟมีลกำแปลนบ้านเดินออกจากห้องสมุดไปที่ห้องดนตรี เมื่อเข้ามาก็ตรงไปที่

เปียโนสีดำทันที ลงมือไล่เสียงตามวิธีดีดที่ได้อ่านมา เสียงที่ออกมาเป็นเสียงไพเราะ

เสนาะกว่าเปียโนปกติ ไล่เสียงอยู่สักพักจากช้าก็เร็วขึ้นจนเสียงพลิ้วได้ที่



โอเค ตอนนี้ไล่เสียงได้แล้ว มาดูโน้ตกันหน่อย



เมื่อมือพรมลงบนเปียโน เสียงที่ออกมาทั้งอ่อนหวาน ทั้งหนักแน่น เหมือนมีมืออันอบอุ่นมา

โอบกอดเฟมีลไว้ เฟมีลเล่นไปน้ำตาก็ไหลซึมออกมา



คุณพ่อต้องเป็นคนแต่งเพลงนี่แน่ๆ ขอบคุณค่ะพ่อ ถึงหนูจะไม่เคยกอดพ่อ

แต่แค่นี้ก็พอแล้วค่ะ




ครืด ครืด ครืด ...



เสียงผนังเลือนออกเมื่อเพลงเล่นจบ เปิดให้เห็นห้องที่มืดสนิทอยู่ภายใน

เฟมีลเดินเข้าไปใกล้ๆ ก็ยังมองไม่เห็นอะไร สงสัยจะเป็นอุโมงค์ เอื้อมหยิบตะเกียง

ที่ติดที่ผนังข้างๆ ประตูแล้วเดินเข้าไป



แสงสว่างจากตะเกียงสาดแสงให้เห็นบันไดวนขึ้นไปข้างบน เฟมีลเดินขึ้นบันไดขึ้นไป

เรื่อยๆ จนมายืนอยู่หน้าประตูบานหนึ่ง



ทำไมทั้งบันไดที่เดินขึ้นมาแล้วประตูนี้อีกไม่ฝุ่นหรือยักใย่ซักนิดเลย

ต้องมีคนคอยทำความสะอาดแน่ๆ ประตูต้องเปิดด้วยดนตรีเวทย์ ไม่น่าจะมีคน

เข้ามาในนี่นาหรือว่ามีทางเข้าอีกทาง แล้วประตูบานนี้เราจะเปิดมันยังไงล่ะ




เฟมีลเอามือลูบเบาๆ ที่ประตู เปิดหน่อยสิประตูจ๋า



เหมือนประตูจะรับรู้ความในใจของเธอจึงค่อยๆ เปิดออก



มืดจัง ที่นี่เขาไม่มีไฟฟ้าหรือไง



พอเฟมีลเดินผ่านขอบประตูประตูก็ปิดลงทันที ดวงไฟตรงกลางเพดานห้อง

สว่างพรึบขึ้นมา



นี่มัน นี่มันหอคอยของบ้านนี่ ทำไมทางลับมันมาสิ้นสุดที่นี่



ความคิดยังไม่สิ้นสุด แท่นหินตรงกลางห้องก็มีลำแสงส่องสานไปสานมาจนเกิดเป็น

รูปคนสามมิติเกิดเป็นร่างคนขึ้นมา ใบหน้าของคนๆ นั้นเป็นใบหน้าที่เธอพูดคุย

มาตลอด 9 ปี !!!

    

\"สวัสดี เฟมีล่าหลานรัก\"

    

\"เอ้า มัวแต่ตาค้าง อย่าพึ่งตะลึงไป ยังมีเรื่องที่หลานจะต้องตะลึงมากกว่านี้

ไปนั่งที่เก้าอี้ก่อนสิ\"



ชายแก่ผมขาวชี้ไปที่เก้าอี้ เฟมีลเดินไปที่เก้าอี้แบบงงๆ

    

\"อืม หลานอยากรู้เรื่องไหนก่อนดี เอาเรื่องที่ทำไมลุงถึงต้องจากหลานมาเมื่อ 9 ปีก่อน

ดีไหม คำตอบก็คือ ลุงมีธุระ และที่ยังไม่กลับมาหาหลานเพราะธุระของลุงยังไม่เสร็จ\"



โห รู้เรื่องมากเลยลุง ตอบเหมือนไม่ได้ตอบอย่างมันน่า......

    

\"เรื่องที่ 2 ทำไมหลานต้องไปอยู่ที่เซเวน แล้วลุงก็คิดว่าหลานคงไม่สบายนักที่ต้อง

อยู่ที่นั่น อันนี้ลุงต้องขอโทษหลานด้วยตอนที่ลุงจากมาลุงรีบไปหน่อยเลยไม่ได้เตรียม



เรื่องเงินเอาไว้ให้หลาน ส่วนที่หลานต้องไปอยู่ที่เซเวนนั้นมันมีเหตุยาว หลานเห็น

หนังสือที่พาหลานมาที่นี่แล้วใช่ไหม ได้อ่านหรือเปล่าว่ามันเกี่ยวกับอะไร\"

    

\"ว่าด้วยเรื่องพลังธาตุและพลังเวทย์\"

เฟมีลพึมพำเบาๆ แล้วก็เหมือนชายได้ยินคำตอบนั้น

    

\"ใช่ ใช่แล้วหลานมันเกี่ยวกับหลานโดยตรงเลยล่ะ เมื่อเร็วๆ นี้หลานได้สังเกต

ผมกับสีตาหรือเปล่าว่าเป็นสีอะไร ลุงขอเดานะ สีแดงใช่ไหม\"



ลุงรู้ได้ไง พึ่งเมื่อเย็นนี้เอง หรือว่าคุณลุงอยู่ในบ้านหลังนี้ !!

เฟมีลหันไปมองรอบๆ ห้องทันที

    

\"อาณาจักรเซวีน่าหรือที่เราเรียกว่ามหานครเซวีน่าในปัจจุบัน เกิดและดำเนินไป

ด้วยพลังของธาตุทั้ง 7 ดิน น้ำ ลม ไฟ ไม้ แสงสว่างและความมืด

ธาตุทั้ง 7 คอยค้ำจุน ต้านทาน และเกื้อกูลซึ่งกันและกัน



คนของเซวีน่าหรือที่เรียกว่า เซวีเรี่ยน นั้นได้รับการถ่ายทอดพลังธาตุตาม

สถานที่เกิด เด็กส่วนใหญ่ไม่ได้มีธาตุประจำตัวบริสุทธิ์หรอก



เพราะไม่มีพื้นที่ใดในเซวีน่ามีธาตุเดียวเพียวๆ เป็นธาตุผสมทั้งนั้น เด็กทั่วไปจึงมี

ความสามรถพิเศษที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด เป็นความสามารถเล็กๆ น้อยๆ เช่น



การหายใจในน้ำได้ การทำให้เมล็ดพืชงอก จนไปถึงความสามรถที่ยิ่งใหญ่

เช่น ควบคุมธรรมชาติ เรียกลมเรียกฝนได้



แต่เมื่อมีประชากรมากขึ้นมีการกระจายตัวของประชากร หลานคงรู้มาบ้างแล้วใช่ไหม

เรื่องของการผ่าเหล่าน่ะ ในจำนวนคนเซวีเรี่ยน 100,000 คนจะเกิดเด็กที่มีธาตุบริสุทธิ์ 1 คน



เด็กคนนั้นจะมีธาตุอะไรก็ขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย แต่ละธาตุก็จะมีข้อแม้แตกต่างกัน

ปัญหาที่เกิดขึ้นจากเด็กบริสุทธิ์ก็คือ เด็กพวกนี้จะมีพลังมหาศาลที่เกิดมากับเขาด้วย

แล้วพลังจะแสดงออกมากหรือน้อยนั้นขึ้นอยู่กับอารมณ์ของเด็ก



ซึ่งก็เด็กมักมีอารมณ์ที่ค่อนข้างจะอ่อนไหว พวกเขาจึงควบคุมพลังของเขาไม่ได้

ทำให้เกิดโศกนาฎกรรมขึ้น ลูกฆ่าแม่ พ่อ พี่เลี้ยงหรือใครก็ตามที่อยู่ใกล้เวลาที่เขาโมโห

โดนขัดใจ เสียใจ



หลายร้อยปีที่ผ่านมาชาวเซวีเรี่ยนต่างกลัวว่าลูกหลานหรือญาติของตนจะเป็นเด็ก

ธาตุบริสุทธ์ จากความกลัวกลายเป็นความเชื่อที่ผิดๆ จนกลายมาเป็นความเกลียดชัง

ในที่สุด ลักษณะของเด็กธาตุบริสุทธิ์จะแตกต่างกันไปตามธาตุในตัว



อย่างหลาน เป็นเด็กธาตุบริสุทธิ์ธาตุไฟ ผมและสีตาจึงเป็นสีแดงเพลิง

เมื่อตอนที่หลานเกิดปู่ของหลาน ตาแก่หัวโบราณ ชาร์ล มีความเชื่อผิดๆ สั่งให้เชนพ่อ

ของหลานส่งหลานไปศูนย์วิจัยพลังธาตุและพลังเวทย์อินดิโก้



พ่อของหลานไม่อยากทำอย่างนั้น เพราะการส่งหลานไปก็ไม่ต่างกับเขาฆ่าลูกตัวเอง

สองพ่อลูกทะเลาะกันใหญ่ สุดท้ายเชนก็บอกว่าถ้าชาร์ลไม่ยอมให้เอาหลานไว้

เขาและเฟรล่าก็จะออกจากบ้านนี้



ปู่ของหลานจึงเลิกพูดเรื่องนี้ เหตุการณ์มันเงียบไปจนหลานอายุได้ 3 ขวบ

ชาร์ลเกิดบ้าอะไรก็ไม่รู้เขาผลักหลานตกจากชั้น 2 โชคดีที่เฟรล่าเข้าไปช่วยรับทัน

แต่มันไม่ทันสำหรับการยับยั้งอารมณ์โกรธของหลาน



พลังในตัวหลานพุ่งเข้าใส่ชาร์ลจนเขากระเด็นไปชนผนังห้อง หลังจากนั้นชาร์ลก็

เป็นอัมพาตต้องนอนอยู่บนเตียงอย่างเดียว เชนและเฟรล่าตระหนักถึงพลังของหลาน



กลัวว่าหลานจะไปทำร้ายใครโดยไม่ได้ตั้งใจ แต่ก็ไม่อยากส่งหลานไปที่อินดิโก้

ลุงจึงต้องพาหลานออกจากบ้าน ออกจากมิตินี้ไปอยู่ที่เซเวนเพื่อสะกดพลังธาตุในตัวหลาน\"



เฟมีลฟังและซึมซับคำพูดของคุณลุงอย่างช้าๆ เสียงของคุณลุงก็ยังดังต่อเนื่องไป  

    

\"เอาล่ะคราวนี้หลานรู้แล้วว่าทำไมหลานต้องไปอยู่ที่เซเวน ต่อไปเป็นข่าวร้าย

หลานคงสงสัยว่าพ่อและแม่ของหลานอยู่ไหน หลังจากลุงพาหลานไปอยู่ที่เซเวน

ได้เกือบ 3 ปี เซวีน่าก็เกิดวิกฤตการณ์ครั้งประวัติศาสตร์



จากเหตุการณ์ครั้งนั้น ทำให้พ่อและแม่ของหลานหายสาบสูญ

เฟมีลล่าหลานรัก หลานอย่าพึ่งคิดว่าทั้งสองจะตาย จากที่ลุงสืบมายังไม่มีใครพบศพ

ของทั้งสองคน ตอนที่หลานกำลังฟังเรื่องนี้อยู่ ลุงก็กำลังทำงานอย่างเต็มที่\"



คุณพ่อ คุณแม่ เฟมีลล่าอยากไปช่วยคุณลุงหาคุณพ่อคุณแม่

    

\"ลุงรู้ว่าตอนนี้หลานคงอยากจะมาช่วยลุง แต่ลุงคงให้หลานมาช่วยไม่ได้ถ้าหลานยังใช้

และควบคุมพลังของหลานไม่ได้ แต่ถ้าหลานอยากจะช่วยลุงจริงๆ หลานต้องผ่าน

การทดสอบของลุงก่อน ถ้าหลานผ่านได้ลุงจะไปรับหลาน ขอให้โชคดีหลานรัก\"

    

ยังไม่ทันที่เฟมีลจะเอ่ยคำใดออกมาภาพของคุณลุงก็หายไป ทิ้งไว้แต่ตัวอักษรสีแดง

สะท้อนแสงอยู่ตรงแท่นหินเมื่อครู่ เฟมีลเดินไปแท่นหินตัวอักษรนั้นเขียนว่า



    ปริศนาที่ 3 ขึ้นที่สูงก็ต้องใช้ ลงที่ต่ำก็ต้องใช้ เหยียบย่ำกันเข้าไป หารู้ไม่อยู่ใกล้ตัว



อะไรนะ โอ๊ย ตอนนี้คิดอะไรไม่ออก ไปนอนก่อนดีกว่า

เฟมีลเดินออกจากหอคอย ลงบันไดมาถึงระเบียงที่คุ้นเคยแล้วเดินเข้าห้องนอนตัวเองไป



-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 67 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

27,888 ความคิดเห็น

  1. #27740 Gift monta (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2556 / 16:54
    ให้เฟมีลไปสมัครเรียนแน่เลย
    #27,740
    0
  2. #27641 ✿Jasminmin.s (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 มกราคม 2555 / 20:02
     บันได - -''
    #27,641
    0
  3. #27602 ฟินิกแห่งเปลวเพลิง (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2554 / 15:48
    คำตอบบันได
    #27,602
    0
  4. #27152 yukina (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มีนาคม 2553 / 12:45
    ทางเดิน หรือบันไดอะเปล่า?
    #27,152
    0
  5. วันที่ 3 มกราคม 2553 / 13:13

    น่าจะเป็น รองเท้าน่ะ

    ไม่ก็น่าจะเป็น พรมอ่ะ

    #27,068
    0
  6. #27065 ll 3AЯ3iE ll (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2552 / 21:20
    ฮ่าๆๆๆ บันไดป่าวอ่ะ ปริศนาที่ 3 ??

    ป.ล. ฮา ค.ห.28077 อ่ะ เม้นทุกบทเลย
    #27,065
    0
  7. #26935 EmmieCHAN (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2552 / 13:08

    อึ้งได้อีกแฮะ O-o

    #26,935
    0
  8. #26797 นักฆ่าเลือดเย็น (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2552 / 09:39
    บรรไดรึเป่า
    #26,797
    0