SEVENA เซวีน่า...มหานครแห่งมนตรา

ตอนที่ 5 : ปริศนาที่ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,910
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 73 ครั้ง
    18 ต.ค. 48

SAVENA เซวีน่า...มหานครแห่งมนตรา

Author กัลฐิดา



ตอนที่ 3 ปริศนาที่ 1



-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



ในห้องนอนที่ใหญ่ที่สุดของคฤหาสน์ ร่างของสาวน้อยเจ้าของบ้านยังนอนหลับอย่าง

มีความสุข ร่างเล็กขยับตัวเล็กน้อยเพราะมีแสงเข้ามากระทบตา

หูได้ยินเสียงนกที่แข่งกันส่งเสียงแทนนาฬิกาปลุก



ยังมีนกหลงเหลือในเมืองเซเวนอีกเหรอเนี้ย เมื่อคืนนี้ฝันประหลาดจัง

มีเค้กหน้าตาประหลาด กับคุณป้าท่าทางใจดีด้วย สงสัยว่า จะคิดถึงคุณลุงมากเกินไป




ก๊อก ก๊อก ก๊อก...



เสียงใครมาเคาะประตู เฮ้ย !!!!



ร่างของเฟมีลกระเด้งขึ้นจากเตียงทันที ส่ายสายตามองไปรอบๆ ห้อง



เราอาจจะหูฝาดไป  



ก๊อก ก๊อก ก๊อก...



ไม่ได้หูฝาด เรื่องเมื่อวานเราไม่ได้ฝัน



เหมือนกับยิ่งตอกย้ำความเป็นจริงให้เฟมีลรับรู้ เมื่อร่างของหญิงกลางคนเดินเข้ามา

พร้อมกับอาหารเช้าที่ส่งกลิ่นยั่วน้ำลาย เมื่อเห็นเฟมีลนั่งอยู่บนเตียงจึงยิ้มทักทายว่า

    

\"อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณหนู ป้าเห็นว่าคุณหนูคงจะเพลียเลยไม่ได้มาปลุกแต่เช้า

นี่กะว่าจะเอาอาหารเช้ามาให้แล้วปลุกพร้อมๆ กันเลย\"



ป้าเฟพูดโดยไม่ได้มองว่าเด็กสาวที่นั่งอยู่บนเตียงกำลังพยายามยอมรับ

ความจริงอย่างสุดกำลังอยู่

    

\"วันนี้มีข้าวผัดไข่โมลี กับน้ำบีเซลค่ะ\"



พอวางอาหารลงบนโต๊ะข้างๆ เตียงแล้วจึงหันมาหาเฟมีล เห็น

เฟมีลนั่งเฉยจึงเขย่าตัวเบาๆ  



\"คุณหนูคะ ตื่นหรือยังคะ\" เฟมีลเหมือนพึ่งรู้สึกตัว

    

\"ตื่นแล้วค่ะ ขอหนูไปล้างหน้าล้างตาก่อนนะคะ\"

พูดเสร็จก็ผลุนผันลุกออกจากเตียง วิ่งเข้าห้องน้ำไป



พอออกมาจาห้องน้ำก็เห็นว่า ป้าเก็บที่นอนเสร็จพอดี พอหันไปดูที่ปลายเตียงก็พบ

เสื้อผ้าลักษณะแปลกตาวางอยู่ มีรองเท้าวางอยู่ตรงขอบเตียง

    

\"นั่นชุดของหนูเหรอคะ ทำไมมันดูแปลกชอบกล\"

    

\"ค่ะ นี่ป้าตัดให้เองเลยนะคะ พอดีอยู่ว่างๆ ก็เลยหาอะไรทำ มีตั้งหลายแบบ

คุณหนูสบายใจเรื่องเสื้อผ้าได้เลยคะ ป้าจัดการเอง มาลองสวมดู ถ้าคับป้าจะแก้ให้\"



เฟมีลเดินไปที่เสื้อผ้า แล้วสวมใส่อย่างงงๆ ท่าทางใส่ของเธอคงเก้ๆ กังๆ

ป้าเฟเลยเข้ามาช่วยแต่งจนเสร็จ ความจริงมันก็ไม่ได้ใส่ยากนักหรอกแต่เฟมีลไม่ค่อย

ชินกับชุดที่มีเชือกพันรอบเอวรอบแขนอย่างนี้



เวลาที่อยู่ที่เซเวนเสื้อผ้าถูกออกแบบมาให้ใส่ง่าย แต่เสื้อผ้าที่ป้าเฟหามาให้เป็นเสื้อผ้า

ที่ตัดเย็บอย่างปรานีตมาก ไม่เห็นรอยเย็บเลย ตามส่วนที่ต้องเข้ารูปเช่นตรงเอว

ก็จะมีเชือกมาพันแล้วผูกเป็นโบข้างหลัง



รองเท้าที่ใส่ก็คล้ายๆ รองเท้าBallet ที่ฉันเคยใส่สมัยเรียนที่มหาวิทยาลัย

พอแต่งเสร็จเหมือนตัวเองกลายเป็นคุณหนูอย่างไงก็ไม่รู้



ในชีวิตของเฟมีลต้องปฏิบัติตัวเป็นผู้ใหญ่เกินอายุเสมอ ไม่ว่าจะการพูดการจา

การวางตัว การแต่งตัว แม้แต่การกิน เพราะเธออยู่ในโลกของผู้ใหญ่

ดูเหมือนว่าวันนี้เป็นวันแรกในรอบหลายปีที่ได้ทำอะไรที่ดูสมอายุ

    

\"คุณหนูแต่งอย่างนี้แล้ว น่ารักจังเลยค่ะ\" ป้าเฟมองเฟมีลอย่างภูมิใจ

    

\"ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ ชุดของป้าเฟตัดสวยต่างหาก เมื่อกี้นี้ป้าบอกว่าเช้านี้มีอะไรทานนะคะ\"

    

\"ข้าวผัดไข่โมลีกับน้ำบีเซลค่ะ\"



มาอีกแล้วอาหารชื่อแปลก เมื่อมองไปเห็นจานอาหารที่วางอยู่บนโต๊ะ



ข้าวผัดสีเหลืองนวลท่าทางน่าอร่อยกับน้ำสีคล้ายน้ำส้ม คงไม่เป็นไรหรอก

รสชาติคงคล้ายข้าวผัดไข่กับน้ำส้มมั้ง


    

\"ไข่โมลีกับบีเซลนี่คืออะไรคะ\"



\"ไข่โมลีคือไข่ของตัวโมลีที่อยู่ในรัฐวาริเน่ ส่วนน้ำบีเซลคือน้ำจากผลบีเซล

ที่มีอยู่ในรัฐวินด์โคลโลค่ะ รสชาติจะค่อนข้างหวานคุณหนูลองชิมดูสิคะ\"



\"ป้าเฟคะ เซวีน่าเนี้ยมีกี่รัฐคะ ทำไมเมื่อวานก็รัฐหนึ่งวันนี้อีกสอง เซวีน่าไม่ได้เป็น

ชื่อเมืองเมืองเดียวหรือคะ\" เฟมีลถามไปกินไป



อืม เหมือนข้าวผัดไข่จริงด้วย ส่วนไอ้น้ำบีเซลอะไรนี่ ไม่หยักกะเหมือนน้ำส้ม

รสชาติคล้ายๆ น้ำหวานมากกว่า




\"มหานครเซวีน่า ประกอบด้วย 3 ดินแดน 7 เขตรัฐค่ะ คุณหนู\"



\"อ้อ ทั้งหมดก็มี 10 เมืองใช่ไหมคะ\"



\"ไม่ใช่ค่ะ ที่บอกว่า 3 ดินแดนนั้นหมายถึงทั้งเซวีน่าแบ่งตามการรวมกลุ่มทางด้านการทูต

จะแบ่งได้ 3 ดินแดน เรียกเป็นวลีว่า 1 ค้ำจุน 2 ปกปักษ์ 4 เกื้อกูล \"



\"แต่ถ้าจะแจงกันจริงๆ ใน 3 ดินแดนนี้จะแยกออกเป็น 7 รัฐค่ะ

1 ค้ำจุนคือ รัฐฟอริโซ่ 2 ปกปักษ์ คือรัฐโพลาโต้และดาโรก้า

4 เกื้อกูลก็คือ 4 รัฐสุดท้าย ดีนอร์ต้า วาริเน่ วินด์โคลโล และ บาซิลล่าค่ะ\"  



เฟมีลฟังจนตาค้าง ทำไมมันเยอะจัง

    

\"แล้วบ้านเราอยู่รัฐไหนล่ะคะ\"

    

\"คฤหาสน์ไดเอนแพนไทร์ ไม่ได้ตั้งอยู่ในทั้ง 7 รัฐหรอกคะ มหานครเซวีน่ามี 7 รัฐ

ทั้ง 7 รัฐจะมีพรมแดนติดต่อกับพื้นที่พิเศษอยู่ที่หนึ่งเราเรียกพื้นที่ตรงนี้ว่า เซวีน่า โซน ค่ะ

เป็นที่มาของชื่อมหานคร คฤหาสน์ของเราตั้งอยู่ในเซวีน่า โซน ค่ะ\"

น้ำเสียงของป้าเฟดูภาคภูมิใจอย่างไงชอบกล

    

\"ป้าเฟคะ ในเซวีน่า อะไรที่สำคัญที่สุดสำหรับคนที่ข้ามแดนคะ \"

ป้าเฟมองมายังเฟมีล อย่างมีเลศนัยแล้วยิ้มพร้อมกับส่ายหน้าเล็กน้อย

    

\"อย่าหลอกถามป้าเสียให้ยากเลยค่ะ คุณหนูต้องหามันด้วยตัวเอง เอาล่ะทานเสร็จ

แล้วนะคะ ป้าขอเก็บจานไปก่อน ขอให้คุณหนูโชคดีค่ะ\"

ป้าเฟเดินออกไปแล้ว เฟมีลยังนั่งอยู่ที่เดิม มือเอื้อมไปหยิบกระดาษสีแดงขึ้นมาอ่านใหม่



ปริศนาที่ 1 คนต่างชาติ คนข้ามแดน มาแปลกถิ่น สิ่งสำคัญสิ่งแรกคืออะไร



แล้วมันคืออะไรวะ ไม่ใช่พาสพอร์ต แล้วเป็นอะไร อาหาร เงิน กระเป๋าเสื้อผ้า อะไรอีกล่ะ

เฟมีลล่าลืมอะไรไปหรือเปล่า




คิดพลางเดินออกจากห้องไปตามระเบียง เมื่อถึงบันไดทางลง เดินผ่านภาพวาด

ของคฤหาสน์ โดยปกติแล้วเฟมีลจะต้องหยุดชื่นชมมันแต่วันนี้เธอกลับเดินผ่านไป



ภาพบ้านไว้เมื่อไรค่อยมาชื่นชมก็ได้ เอ๊ะ ! เฟมีลหันหลังกลับทันที สายตาจับจ้อง

มาที่ภาพวาด ไม่ใช่ภาพเดิมนี่ รูปนี้มันเหมือนแปลนอะไรซักอย่าง เดี๋ยวก่อน แปลนบ้าน



สิ่งสำคัญสำหรับคนแปลกถิ่น แผนที่ไง !!! ต้องเป็นแผนที่แน่ๆ

ถ้าไม่มีแผนที่เราก็จะหลงทาง ถ้าไม่มีแผนที่เราก็ไม่รู้ว่าตอนนี้เราอยู่ที่ไหน




เฟมีลรีบวิ่งขึ้นบันไดไปมองที่กรอบรูป รอบๆ กรอบไม่มีสัญลักษณ์อะไรให้สังเกตได้เลย

มือของเฟมีลลูบไปตามกรอบ มือก็ไปสะดุดปุ่มปุ่มหนึ่ง พอลองเพ่งมองชัดๆ

ก็เห็นว่ามันมีร่องอยู่รอบๆ ปุ่มนั้น น่าจะกดได้ เมื่อกดปุ่มลง



ตุบ !



เสียงเหมือนของตก  



เฟมีลก้มลงที่พื้นก็พบกระบอกโลหะยาวขนาด 1 ฟุต เมื่อบิดฝาเปิดออกเฟมีลก็

พบกระดาษสีเหลืองอยู่ม้วนหนึ่ง เมื่อคลี่ออกดู มันเป็นแปลนบ้านที่เมื่อกี้เฟมีลเห็น

ซ้อนทับกับภาพวาดคฤหาสน์น่ะเอง



เมื่อเงยหน้าดูภาพในกรอบอีกครั้ง ภาพนั้นก็กลายเป็นภาพของคฤหาสน์เหมือนเดิม



ไชโย เรามาถูกทางแล้ว แต่ว่า คุณลุงให้แปลนบ้านเรามาทำไม ????



เฟมีลใช้สายตากวาดไปทั่งแผนที่ก็พบจุดสีแดงๆ แต้มอยู่บริเวณหน้าห้องสมุด

เฟมีลจึงรีบวิ่งไปที่ห้องสมุดทันที หน้าประตูก็ไม่เห็นมีอะไรเลย

เธอก้มลงมาที่กระดาษในมืออีกครั้งอีกครั้ง



ในแปลนก็ไม่ได้มีอะไรมากไปกว่าจุดแต้มสีแดง คิดให้ดีๆ สิ กระดาษสีแดง

จุดแต้มสีแดง ประตู...




เมื่อเงยหน้าขึ้นที่ประตูอีกครั้งเฟมีลก็เห็นว่าที่บานประตู มีลวดลานสวยงามของเถาดอกไม้

บริเวณตรงกลางของเถานั้นมีดอกไม้สีแดง ที่อยู่เด่นเป็นสง่าอยู่ดอกหนึ่ง



เฟมีลค่อยๆ เอื้อมมือมาลูบดอกไม้นั้น ปรากฏว่าแต่ละกลีบของดอกไม้มีตัวอักษรอยู่



เก่งมากหลานรัก แต่หลานพึ่งตอบคำถามของลุงได้แค่ครึ่งเดียวเท่านั้น

อีกครึ่งหลานจะหามันได้จากห้องนี้




เฟมีลพูดว่าเปิดเบาๆ ประตูห้องสมุดก็เปิดออกเธอเดินเข้าในห้อง

เธอค่อยๆ นั่งลงที่โซฟา



อีกครึ่งเหรอ คำใบ้คือห้องสมุด สิ่งสำคัญของคนแปลกถิ่น แผนที่



เมื่อก้มลงเพ่งมองแปลนอีกครั้ง จึงเห็นว่าตามห้องต่างๆในแปลน เขียนกำกับไว้อักษร

ตัวเล็กๆที่เฟมีลอ่านไม่ออก



เขียนอะไรไว้นะ ช่างมันก่อน ห้องสมุดมีอะไร ก็มีหนังสือ ชั้นวางหนังสือ โต๊ะ เก้าอี้

พรม โซฟามันไม่เห็นเกี่ยวกับคนแปลกถิ่นเลย เอ ถ้าเราจะไปเที่ยว มีแผนที่แล้ว

เราต้องเอาอะไรไปอีก



แล้วสิ่งนั้นต้องหาได้จากห้องสมุด โต๊ะ เก้าอี้ โซฟา ชั้นหนังสือคงไม่ใช่

หนังสือนำเที่ยวเหรอ ? มันก็ซ้ำกับแผนที่น่ะสิ เวลาไปเที่ยวต้องไปกับทัวร์

จะมีไกด์นำเที่ยวให้ เราจะได้ไปครบทุกที่



แต่ถ้าเราไปเองเราก็ไม่มีไกด์ ถ้าหลงทางเราก็ใช้แผนที่ แต่เอ บางที แผนที่มันก็ใช้

ไม่ได้ก็ต้องถามทางคนแถวนั้น ใช่ ถามทางที่เซเวนมีบริการถามทางทางโทรศัพท์

แล้วที่นี่ล่ะ จะถามแบบไหน ถามแบบไหน สิ่งที่สำคัญที่คู่กับแผนที่สำหรับคนแปลกถิ่น

อืม ใช่ ต้องใช่แน่




เฟมีลวิ่งออกจากห้องสมุด ตรงเข้าไปที่ห้องครัว



\"ป้าเฟคะ\" เมื่อเข้าไปถึง ป้าเฟกำลังหั่นผักอยู่ก็เงยขึ้น



\"มีอะไรคะคุณหนู วิ่งหน้าตาตื่นมาเชียว\"



\"ป้าเฟไม่ได้พูดภาษาของเซวีน่าใช่ไหมคะ\"



\"ค่ะ ป้าพูดภาษาของเซเวนค่ะ เพราะคิดว่าคุณหนูคงยังพูดภาษาของเราไม่ได้ ทำไมคะ\"



\"ไม่มีอะไรค่ะ เอ่อ ป้าคะ ป้ารู้วิธีค้นหาหนังสือจากห้องสมุดไหมคะ หนูมองผ่านๆ แล้ว

คิดว่าห้องสมุดนี้คงไม่ได้จัดแยกหมวดหมู่ตามที่หนูได้เรียนมา\"



\"รู้ค่ะ คุณหนูเห็นลูกแก้วที่อยู่ตรงโต๊ะไหมคะ\"



\"เห็นค่ะ ที่มีควันสีทองฟุ้งอยู่ข้างในใช่ไหมคะ\"



\"ค่ะ อันนั้นแหละค่ะ คุณหนูแค่เอามือวางที่ลูกแก้วแล้วพูดหนังสือที่คุณหนูอยากได้

หนังสือมันจะเปล่งแสงออกมา พออ่านเสร็จคุณหนูก็แค่เอ่ยคำว่า \"Keep\"

หนังสือมันก็จะเก็บของมันเองแหละค่ะ\"



\"ขอบคุณค่ะป้า หนูไม่รบกวนป้าแล้วค่ะ\" พูดเสร็จก็วิ่งออกจากห้องครัวไป



ภาษาหาได้จากห้องสมุดแน่นอน เรานี่โง่จังคิดวนอยู่ตั้งนาน เพราะลืมไปว่าที่นี่

ไม่ใช่เซเวน เซเวนมีภาษากลาง มีเครื่องช่วยแปล เลยทำให้คนในเซเวนไม่สนใจ

เรื่องภาษามากนัก แต่ที่นี่ไม่ใช่ ที่นี่คือ เซวีน่า



คุณลุงให้แผนที่เรามาแล้ว ภาษาเราต้องได้จากห้องสมุด หนังสือเรียนภาษา

ด้วยตนเองไง




เฟมีลวิ่งกลับมาที่ห้องสมุด แล้วตรงไปที่โต๊ะ วางมือไว้ที่ลูกแก้วแล้วพูดว่า



\"ภาษาเซวีน่า\"



เมื่อสิ้นเสียงแสงสีทองก็เรืองขึ้นตรงชั้นที่ 7 ของชั้นหนังสือที่อยู่ตรงหน้า

ของเฟมีลพอดี เฟมีลรีบเข็นบันไดที่เอาไว้ปีนจัดหนังสือในห้องสมุดแล้วขึ้นไป

หยิบหนังสือที่ มีสันปกทองออกมา



หนังสือเล่มนี้อยู่ชั้นที่ 7 นับจากทางซ้ายและทางขวาของชั้นนี้ก็เป็นเล่มที่ 7

อย่าบอกนะว่าจดหมายของคุณลุงอยู่ในหน้าที่ 7 อีก แล้วก็เป็นดังที่เฟมีลคาด

ในหน้าที่ 7 ของหนังสือเล่มนี้ มีกระดาษแผ่นหนาสีแดงสอดอยู่




เฟมีลล่าหลานรัก

    

    หลานได้ทายปริศนาข้อที่ 1 ของลุงถูกแล้ว สิ่งที่ลุงอยากให้หนูได้เรียนรู้

    ก่อนที่จะรับรู้เรื่องราวทั้งหมด เป็นอย่างแรกคือ หนูจะต้องใช้และพูด

    ภาษาของที่นี่ให้ได้ ลุงไม่ได้ให้หนูเข้าคอร์สฝึกภาษาแบบเร่งด่วน



    เพราะต่อให้ฝึกเด็กอัจฉริยะทางด้านภาษาศาสตร์ยังต้องใช้เวลาเป็นปี

    หลานไม่ต้องลำบากขนาดนั้น ในหนังสือเล่มนี้มีสูตรยาอยู่สูตรหนึ่ง

    ให้หลานเอาไปให้เฟลามีนปรุงให้กิน หลานก็จะฟัง พูด อ่าน เขียน

    ภาษาของเซวีน่าได้ หลานไม่ต้องตกใจว่าลุงจะใช้ยาพิสดารกับหลาน



    ยาตัวนี้เป็นแค่ยาเรียกความทรงจำทางด้านภาษาที่หลานลืมไปแล้วให้

    กลับมาเท่านั้น เมื่อหลานมีความสามารถทางด้านภาษาที่ดี ให้หลานเอา

    หนังสือที่หลานได้ในวันเกิดของหลานมาอ่านให้ละเอียด



    เมื่อไรที่หลานอ่านจบ เมื่อนั้นลุงจะมาทดสอบปริศนาที่ 2 กับหลาน

                    

                        แล้วพบกัน



เฟมีลนำหนังสืออกจากห้องสมุด เข้ามาที่ห้องครัวแล้วยื่นให้ป้าเฟ

    

\"ป้าคะ คุณลุงบอกว่าให้ป้าปรุงยานี่ให้หนูกินค่ะ หนูอ่านไม่ออก หนูก็เลยเอามาทั้งเล่มเลย\"

    

\"ค่ะ คุณหนู ไหนดูสิว่าเป็นยาอะไร อ้อ ยาเรียกความทรงจำนี่เอง\"

    

\"มันมีส่วนผสมอะไรบ้างค่ะ เรามีครบหรือเปล่า\"

    

\"มีค่ะ ก็เป็นส่วนผสมพื้นๆ นะคะ กระดูกโมลี หญ้าพีร่า น้ำทามีรีน แล้วก็คาถาอีก

สองสามบท ถ้าเริ่มปรุงตอนนี้ เย็นก็คงได้ คุณหนูหิวหรือยังคะ

ป้าทำข้าวกลางวันเสร็จพอดี\"

    

\"หิวค่ะ กลางวันนี้มีอะไรทานบ้างล่ะคะ\"

    

\"กลางวันนี้มี สเต็กเนื้อยีน่าราดซอสวีจ กับน้ำบีเซลค่ะ ไปทานได้เลยนะคะ

ป้าจัดไว้ที่ห้องอาหารแล้ว\"

    

\"ป้าทานกับหนูไหมค่ะ หนูมีเรื่องสงสัยเยอะเลย\"

    

\"ไม่ทานหรอกค่ะ แต่เรื่องตอบข้อสงสัย ป้าตอบได้แค่สิ่งที่ป้าตอบได้นะคะ\"

    

\"ได้ค่ะ หนูอยากจะถามว่าสูตรยาที่คุณลุงให้ปรุงมันเป็นอะไรบ้างคะ\"

    

\"อ้อ ก็ตัวโมลีคุณหนูรู้จักแล้วนะคะ เราจะเอากระดูกของมันมาบดค่ะ ส่วนหญ้าพีร่า

มันเห็นหญ้าที่ขึ้นอยู่ในรัฐฟอริโซ่ สองตัวนี้ถ้าเรานำมาผสมกันมันจะมีฤทธิ์ช่วยเรียก

ความทรงจำที่หายไปกลับมาน่ะค่ะ ใช้รักษาโรคความจำเสื่อม\"



\"แต่สูตรยาที่คุณผู้ชายสั่งให้ปรุงนั้นมีน้ำทามีรีนด้วยเพราะว่าคุณหนูไม่ได้ความจำเสื่อม

เพียงแต่ลืมวิธีการใช้ภาษาของที่นี่ไปเท่านั้น



น้ำทามีรีนคือน้ำที่คั้นได้จากผลทามีรีนเป็นตัวช่วยบังคับให้ตัวยา 2 ตัวแรกเร่งกระตุ้น

ไปที่สมองส่วนของการใช้ภาษา ช่วยฟื้นฟูความสามารถในการใช้ภาษากลับมาเหมือนเดิมค่ะ\"

    

\"แล้วเนื้อยีน่าล่ะคะ คือ สเต็กนี้มันอร่อยดี เหมือนเนื้อวัวเลยค่ะ\"

    

\"ยีน่า เป็นสัตว์ที่มีลักษณะคล้ายวัวที่คุณหนูรู้จักนั่นแหละค่ะ เพียงแต่มันจะดุร้ายกว่า

เนื้อยีน่า นี่เป็นเนื้อที่ราคาแพงมากที่สุดในบรรดาเนื้อทั้งหมดเลยนะคะคุณหนู\"

    

\"เอ่อ ป้าเฟคะ ป้าเฟไม่ได้ออกไปข้างนอกตั้ง 9 ปี แล้วเอาอาหารสดมาจากไหนล่ะคะ\"

    

\"ที่นี่เขามีบริการส่งถึงบ้านค่ะคุณหนู ไม่ได้ส่งอย่างที่เซเวนนะคะ ไม่ได้ให้คนส่งของ

มาส่งให้ ที่นี่เขาจะส่งกันมาทางไปรษณีย์เวทมนต์ค่ะ แต่ก็เสียค่าบริการสูงพอดูเหมือนกัน\"

    

\"เท่าที่ฟังมานี้ ที่คฤหาสน์ไดเอนแพนไทร์ค่าใช้จ่ายคงจะสูงมากสินะคะ\"



\"โธ่ ตอนอยู่ที่เซเวนคงลำบากมากซินะคะ แต่ที่นี่คุณหนูไม่ต้องกังวลเรื่องเงินอีกแล้วล่ะค่ะ\"



\"ทำไมค่ะ\"



\"ก็ในเซวีน่า โซนนี้ ไม่มีตระกูลไหนที่ร่ำรวยเท่ากับตระกูลไดเอนแพนไทร์อีกแล้วล่ะค่ะ !!!!!\"



-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 73 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

27,888 ความคิดเห็น

  1. #27739 Gift monta (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2556 / 16:01
    ให้ตายเถอะ อยากจะได้แบบนี้บ้าง
    #27,739
    0
  2. #27640 ✿Jasminmin.s (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มกราคม 2555 / 18:58
    รวยยย =[]=
    #27,640
    0
  3. #27594 นักอ่าน...lnwcool (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2554 / 13:45

    ..อึ้ง..ที้ง...เสี่ยว!(เกี่ยวหมน่ะ!!)

    #27,594
    0
  4. #27574 prince-rko (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กันยายน 2554 / 18:27
    ไม่ซวยเเล้วนางเองของเรา
    #27,574
    0
  5. #27429 การิเรอง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2554 / 17:38
    รวยแล้วเรา
    #27,429
    0
  6. #26934 EmmieCHAN (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2552 / 12:51

    อึ้งได้อีก

    #26,934
    0