ความรักของยักษ์

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 3 ผู้ว่าฯ สิงหา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,507
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    13 ธ.ค. 60

ตอนที่ 3 ผู้ว่าฯ สิงหา

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

สิงหา วานิชกานต์ ดั้งเดิมเป็นคนจังหวัดนี้โดยกำเนิด เขาเริ่มต้นจากเป็นข้าราชการตัวเล็กๆ ในจังหวัดข้างเคียง ก่อนจะไต่เต้าจนได้เป็นปลัดอำเภอ และหลังจากย้ายไปประจำที่จังหวัดต่างๆ มาหลายปี ในที่สุดเขาก็ได้กลับมารับตำแหน่งผู้ว่าราชจังหวัดบ้านเกิดตัวเอง

สิ่งที่ข้าราชการทั้งจังหวัดรับทราบก็คือ ผู้ว่าฯ สิงหามีภรรยาชื่อ เดือนผกา อดีตเป็นลูกสาวคนเล็กของนายอำเภอที่สิงหาได้ไปบรรจุเป็นปลัดอำเภอและทั้งคู่มีลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนแค่คนเดียว นั่นก็คือ มิถุนา วานิชกานต์ ผู้ที่เพิ่งจบการศึกษาจากมหาวิทยาเอกชนแห่งหนึ่งแล้วกลับมาอยู่บ้าน

ดังนั้นเมื่อท่านผู้ว่าฯ ประกาศว่าจะแนะนำลูกสาวอีกสองคนซึ่งเป็นพี่สาวฝาแฝดของมิถุนา ซึ่งเพิ่งจบเป็นทันตแพทย์มาใช้ทุนที่จังหวัดซึ่งพ่อของเธอเป็นผู้ว่าฯ อยู่ ก็ทำให้ทุกคนสงสัยและอยากรู้จักลูกสาวคนใหม่ของท่านผู้ว่าฯ สิงหากันมากว่ามีความเป็นมาอย่างไร

จวนผู้ว่าฯ ถูกประดับประดาด้วยหลอดไฟสีเหลืองอ่อน ที่ห้อยระย้าเป็นแนวไปตามรั้วและต้นไม้ ที่กลางสนามหญ้าหน้าบ้านจัดซุ้มอาหารตั้งเรียงรายไว้รอบๆ เวทีไม้ที่ยกพื้นสูงขึ้นกว่าพื้นสนามเล็กน้อยเพียงพอให้คนที่ขึ้นไปยืนบนนั้นแล้วเด่นพอจะมองเห็นคนที่อยู่ข้างล่างได้ครบทุกคนพร้อมกับป้ายแสดงความยินดีในการต้อนรับลูกสาวท่านผู้ว่าฯ ที่เด่นหราอยู่บนฉากหลัง

ดูท่างานใหญ่โตจริงๆ นะเนี่ย เสียงทุ้มของคมกฤษดังขึ้นทำให้คนที่นั่งเงียบอยู่ข้างคนขับมาตลอดทางเหลือบตามองตาม

คงต้องใหญ่แหละค่ะ เปิดตัวลูกสาวคนโปรดทั้งทีนี่นา เสียงเมษาดังมาจากที่นั่งข้างหลังคนขับทำให้คมกฤษหัวเราะแล้วจอดรถตรงที่ว่างที่เกือบจะถึงประตูทางเข้าจวน เพราะคิดว่าด้านในจวนคงไม่เหลือที่ให้จอดได้แล้ว

พูดอย่างกับว่าตัวเองไม่ใช่ลูกสาวท่านผู้ว่าฯ สิงหา อย่างนั้นแหละ

คนโปรดค่ะ ขอย้ำว่าลูกสาวคนโปรด เมกับมีนไม่ใช่หรอก คุณกฤษ เมษาพูดย้ำอีกที

โอเค จริงๆ พี่ก็เคยสงสัยนะ ตอนได้ยินนามสกุลท่านผู้ว่าฯ ที่ย้ายมาใหม่เมื่อปีก่อน ยังคิดอยู่ว่าทำไมถึงนามสกุลเหมือนมีนกับเมเลย แต่คิดไม่ถึงว่าจะเป็นคุณพ่อ คมกฤษเอ่ยขณะดับเครื่องยนต์เมื่อจอดรถเรียบร้อย

เราก็นึกไม่ถึงเหมือนกันค่ะว่าคุณพ่อจะได้ย้ายกลับมาบ้านเรา และที่นึกไม่ถึงยิ่งกว่าคือ คุณกฤษก็ได้รับเชิญมางานนี้ด้วย เมษาพูดต่อด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นไม่ต่างกับตอนที่เธอกลับไปเอาชุดที่บ้านพักในโรงพยาบาล แล้วรู้จากแสนรักว่า คมกฤษเป็นหนุ่มอีกคนในแขกของงานเลี้ยงค่ำคืนนี้

อะไรกัน พูดอย่างกับพี่เป็นซินเดอเรลลาที่ได้รับบัตรเชิญมางานเต้นรำเพื่อให้เจ้าชายเลือกคู่อย่างนั้นแหละ คมกฤษพูดติดตลกแล้วลอบมองมีนาก็พบว่าหญิงสาวที่แสนเงียบคนนี้กำลังยิ้มขำเช่นกัน

ไม่ใช่ก็ใกล้เคียงค่ะ เพียงแต่วันนี้สลับที่กันนิดหน่อยนะคะ เพราะคนที่ถูกเลือกน่ะเป็นผู้ชาย เรียกว่าอะไรดีนะ ซินเดอเรลลาแมน หรือเปล่าคะ

เมษาแซ็ว หลังจากคิดทบทวนเพื่อหาเหตุผลของการจัดงานนี้มาทั้งคืน บวกกับนิสัยของแม่เลี้ยงที่ชอบผู้ชายรวยๆ เมษาเลยรู้ทันทีว่างานเลี้ยงวันนี้มีไว้เพื่อใครจริงๆ

เดิมทีน้าผกาอาจชอบผู้ชายแค่ระดับปลัดอำเภออย่างพ่อของเธอ แต่ตอนนี้คุณเธอได้อัปเกรดเป็นคุณนายผู้ว่าฯ แล้ว ลูกสาวของเธอก็คือ ลูกสาวท่านผู้ว่าฯ ดังนั้นเธอคงอยากลูกเขยระดับเศรษฐีประจำจังหวัดแน่ๆ แล้วคุณหมอคมกฤษ รัตนเรืองโรจน์จะหลุดโผไปจากรายชื่อชายหนุ่มที่ต้องเชิญมางานนี้ได้อย่างไร

ไม่ค่อยอยากเป็นเลยแฮะ พี่ขอเป็นแค่คนขับรถให้มีนกับเมได้หรือเปล่า คมกฤษประกาศขณะดันข้อศอกมีนาและเมษาให้เดินนำหน้าเข้าประตูจวนผู้ว่าฯ ไปโดยเขาเดินรั้งท้าย

งั้นขอเพิ่มหน้าที่บอดีการ์ดด้วยได้ไหมคะ

ให้ใครล่ะ คมกฤษถามแต่สายตามองไปที่คนที่เดินนำเมษาอยู่นิดหน่อย

ก็ต้องมีนอยู่แล้วสิคะ ลางสังหรณ์ของเมมันบอกว่าต้องมีแมลงน่ารำคาญมาบินป้วนเปี้ยนใกล้ๆ มีนแน่เลย

เม พูดอะไรน่ะ แมลงอะไรกัน มีนาหันมาปรามน้องสาว แต่ก็อดเหลือบมองคมกฤษไม่ได้ ทั้งๆ ที่ชายหนุ่มก็ใส่ชุดปกติธรรมดา แค่เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีฟ้ากับกางเกงสแลคสีดำปกติแท้ๆ อาจเพราะไม่มีเสื้อกราวน์ละมั้ง เลยทำให้มีนารู้สึกว่า วันนี้พี่ชายสุดหล่อของแสนรักหล่อมากขึ้นไปอีก และมันก็ทำให้เธอใจเต้นแรง

ได้เลยเม พี่จะคอยปัดแมลงน่ารำคาญให้มีนเอง

คำพูดกึ่งเล่นกึ่งจริงจังของคมกฤษทำให้มีนาหน้าร้อนผ่าวขึ้น เธอจึงรีบเบือนหน้าไปมองทางข้างหน้าแทน เพื่อตั้งสติแล้วบอกตัวเองว่าเขาก็แค่รับมุกตามเมษาไปอย่างนั้นเองโดยไม่รู้ว่าคมกฤษกำลังมองท่าทางเขินๆ ของเธอด้วยสายตาแบบไหน

มาได้สักทีนะ งานเริ่มทุ่มตรงก็จริงแต่ก็ควรมาก่อนเวลาบ้างไม่ใช่เหรอจ๊ะ เสียงทักของเดือนผกาดูผิดกับตอนไปเชิญพวกเธอให้มางานลิบลับ ทำให้เมษาหันไปมองแล้วตอบว่า

อ้าว! ก็ฉันเป็นเจ้าของงานฉลองนี่คะไม่ใช่คนงานสักหน่อย จะได้ต้องมาก่อนเพื่อเตรียมงาน

เมษา วันนี้แต่งตัวก็ดีนะ อย่าทำกิริยาเหมือนแม่ค้าในตลาดได้ไหมไว้หน้าพ่อเธอบ้าง เดือนผกาย้ำ

ก็เพราะไว้หน้านั่นแหละค่ะ วันนี้เลยพาว่าที่ลูกเขยมาแนะนำตัวด้วย

อะไรนะ!เสียงอุทานของแม่เลี้ยงทำให้เมษายิ้มกว้างแล้วหันไปยักคิ้วให้คมกฤษที่ตอนนี้ไปยืนอยู่ด้านหลังของมีนาอย่างรู้งาน และทำท่ากางมือโอบหลังมีนาเอาไว้แต่ไม่โดน แต่ด้วยเงามืดของต้นไม้ทำให้เดือนผกามองเห็นไม่ชัดจึงคิดว่าคมกฤษกำลังโอบเอวมีนาอยู่จริงๆ

ส่วนมีนาก็ทำหน้าตกใจ สมองก็คิดอะไรไม่ออกเพราะไม่คิดว่าน้องสาวฝาแฝดจะเล่นอะไรแผลงๆ แบบนี้

คุณก็คือ...

คุณหมอคมกฤษค่ะ น้าผกาน่าจะรู้จักคุณหมอไม่ใช่เหรอคะ เห็นส่งบัตรเชิญให้คุณกฤษด้วย โชคดีจริงๆ วันนี้เราเลยได้คนขับรถกิตติมศักดิ์ เป็นคุณหมอรูปหล่อที่สาวๆ หมายปองกันทั้งจังหวัดมาเป็นสารถีให้

เดือนผกาเม้มริมฝีปากที่เผลออ้าค้างด้วยความตกใจแน่น

อย่างนี้ข่าวลือที่ได้ยินมาเมื่อวานก็จริงน่ะสิ ที่ว่าคุณหมอคมกฤษกำลังติดพันหมอฟันคนใหม่ที่มาใช้ทุน แต่ลุงแหลม ยามของโรงพยาบาลนั้นบรรยายรูปร่างผู้หญิงคนนั้นเสียสวยเลิศเลอเราจึงไม่คิดว่าจะเป็นยัยคู่แฝดนี่ แต่ถ้านังเมมันพูดเองอย่างนี้ เห็นทีจะเป็นเรื่องจริง โธ่เอ๊ย! น่าเสียดายจริงออกจะครบสูตรขนาดนี้เดือนผกาคิดแค้นในใจ ที่พลาดไปคนหนึ่งละ

โธ่ แบบนี้ยัยมิ้นของแม่ก็เสียเปรียบน่ะสิ และไม่รู้ด้วยว่ายัยแฝดสองคนนี้เล่าเรื่องอะไรไปบ้าง งั้นเราทำตัวกลางๆ ไว้ก่อนจะดีกว่า จะได้ไม่เหมือนว่ากำลังร้อนตัว แล้วเดี๋ยวค่อยหาทางสืบทีหลังว่าคุณหมอคมกฤษรู้เรื่องอะไรไปบ้างแล้ว คิดได้ดังนั้นเดือนผกาจึงรีบปั้นสีหน้ายิ้มแย้มผายมือเชิญแขกเข้างาน

งั้นเชิญคุณหมอในงานเลยนะคะ ส่วนเธอสองคนคุณพ่อรออยู่ในบ้าน ไปกราบท่านก่อนสิ

ค่ะ เป็นมีนาที่รับคำแล้วดึงมือเมษาให้เดินตาม ขณะที่คมกฤษจะเดินไปอีกทางแต่เมษากลับดึงแขนเสื้อเขาเอาไว้แล้วส่งสัญญาณให้ชายหนุ่มเดินตามไปด้วยซึ่งชายหนุ่มก็เดินตามไปทันที

 

สิงหา วานิชกานต์ ในวัยสี่สิบเก้า เป็นชายร่างหนาขึ้นตามอายุ แต่ด้วยเดิมทีเป็นคนค่อนข้างผอม ความอ้วนเพิ่มขึ้นนั้นทำให้ดูมีราศีมากขึ้นสมเป็นผู้ว่าราชการจังหวัด เขายืนส่งยิ้มให้แก่แขกคนหนึ่งซึ่งกำลังส่งยิ้มให้แก่คนที่ยืนอยู่ข้างกายของสิงหา นั่นคือ มิถุนา วานิชกานต์ ลูกสาวคนโปรดที่วันนี้อยู่ในชุดราตรีสั้นเกาะอกสีชมพูอ่อนที่เพิ่มระบายลูกไม้ตรงช่วงบนเพื่อให้ชุดที่น่าจะเซ็กซี่ดูหวานขึ้น

พอเห็นการแต่งตัวของแขกที่มาในงานและมิถุนาอย่างนี้ มีนาก็เริ่มเห็นด้วยกับเมษาที่ชวนเธอกลับไปเอาชุดจากบ้านพัก และโชคดีที่เธอได้ชุดซึ่งซื้อมาใส่ตอนงานเลี้ยงฉลองเรียนจบช่วยชีวิตไว้ได้พอดี

มีนาก้มลงมองชุดเดรสสายเดี่ยว ซึ่งตัดเย็บด้วยผ้าพื้นสีฟ้าเรียบมีผ้าลูกไม้สีขาวเย็บติดทั้งตัว และเพราะเธอกลัวจะโป้เกินไปเลยใส่เสื้อคลุมสั้นครึ่งตัวที่มาพร้อมกับชุดทับไว้ด้วย ส่วนเมษาก็ใส่ชุดเหมือนกันเพียงแต่เป็นสีชมพูอ่อน และเลือกที่จะไม่ใส่เสื้อคลุมเพราะนิสัยขี้ร้อน เลยกลายเป็นว่าเมษาดูเซ็กซี่มากกว่ามีนาทั้งๆ ที่แต่งชุดและหน้าตาเหมือนกัน

เดี๋ยวพี่รอตรงนี้ดีกว่านะ ครอบครัวคงอยากจะพูดคุยกันก่อน คมกฤษเอ่ยพลางหยุดยืนอยู่ที่โต๊ะเครื่องดื่มพลางมองส่งสองสาวที่เดินตามแม่เลี้ยงเข้าไปหาท่านผู้ว่าฯ

อ้าวคุณนายมาพอดี เมื่อกี้ยังถามท่านผู้ว่าฯ อยู่เลยว่าคุณนายหายไปไหน ถึงปล่อยให้ท่านสิงหาควงสาวสวยอื่นออกงาน เสียงทักจากแขกที่กำลังคุยกับพ่อของเธอทำให้เมษาเหลือบไปมอง แล้วเมื่อได้สบตากับเขาเธอก็รู้สึกทันทีว่า คำพูดที่เขาเพิ่งพูดออกมานั้นคือต้องการใช้ชมมิถุนาที่ยืนทำเป็นเขินอายอยู่ข้างๆ พ่อของเธอ

เสี่ยธวัชชัย หลี่เจริญ เจ้าของร้านทองหลี่เฮง ที่ใหญ่ที่สุดในอำเภอ และมีสาขาอีกหลายแห่งในจังหวัดใกล้เคียง เป็นคนดังและรวยมาก คนที่เกิดในจังหวัดนี้คงไม่มีใครไม่รู้จักครอบครัวหลี่เจริญ แต่สิ่งที่เกินความคาดหมายของเธอก็คือ เสี่ยธวัชชัยดูเด็กกว่าอายุจริงของเขาพอสมควรเลย และเพราะอย่างนี้ละมั้ง สีหน้าของมิถุนาตอนที่ถูกเสี่ยชมจึงดูเบิกบานเป็นพิเศษ

แหม เสี่ยก็ล้อเล่นแรงจังนะคะ ยัยมิ้นยังเป็นเด็กกะโปโลอยู่เลย ไม่ใช่สาวสวยหรอกค่ะแล้วที่ดิฉันหายตัวไปเนี่ย ก็เพราะก็ไปรับเด็กสองคนนี้มาหาพ่อเขาแหละค่ะ ทั้งสองคนไม่เคยมาบ้านหลังนี้ กลัวจะเดินหลงเลยต้องไปรอรับที่หน้าจวนค่ะ

คำบอกเล่านั้นของคุนนายผู้ว่าฯ ทำให้ธวัชชัยต้องกวาดตามองสองสาวผู้มาใหม่เมษาไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่าเพราะผู้ชายตรงหน้าดูจะมองเธอนานกว่ามีนานิดหน่อย สายตาเจ้าชู้ของเขาทำให้เธอรู้ว่า เธอเป็นที่สนใจ ซึ่งเมษาก็ไม่ว่าอะไรหรอก เพราะนั่นดูจะทำให้มิถุนามีแววตาอิจฉาฉายขึ้นเล็กน้อย

ใครกันครับที่เป็นพ่อของสาวสวยสองคนนี้ คำชื่นชมที่หลุดจากปากเสี่ยใหญ่ทำให้ยิ้มหวานๆ ของมิถุนาหุบฉับลงแทบจะทันที แต่ธวัชชัยไม่ได้สังเกตเพราะมัวแต่มองรอยยิ้มพอใจของเมษาที่นึกสมน้ำหน้าใครบางคนที่อยากเป็นตัวเด่นของงาน

ผมเองครับ สองคนนี้เป็นลูกสาวของผมกับภรรยาคนแรกผมครับ คำตอบของสิงหาทำให้รอยยิ้มของเดือนผกาเจื่อนลงนิดหน่อยแต่เพราะเธอกำลังเล่นบทเมียและแม่เลี้ยงที่แสนดีอยู่จึงต้องฝืนยิ้มต่อไป

แหม ฝาแฝดเสียด้วยท่านโชคดีมากครับ มีลูกสาวที่เก่งแถมสวยทั้งสามคนเลย แบบนี้ท่านผู้ว่าฯ คงต้องไว้หนวดกับถือไม้ตะพดแล้วละครับ เพราะคงมีหนุ่มๆ อยากจีบไปเป็นแม่บ้านเยอะแน่ๆ ตอนแรกแค่เห็นคุณมิถุนาคนเดียวผมยังคิดเลยว่าหัวกะไดคงไม่แห้ง แต่พอมีคุณ...

มีนา กับ เมษา ค่ะ เมษาพูดพลางชี้มือระบุชื่อพี่สาวกับของเธอ ทำให้ธวัชชัยมีดวงตาที่เปล่งประกายขึ้นพลางยกมุมปากสูง

ครับ คุณมีนา กับ คุณเมษา รวมเป็นสามคนแบบนี้ นอกจากหัวกะไดจะไม่แห้งแล้วอาจถึงขั้นน้ำท่วมเลยทีเดียว

เมษาหัวเราะรับมุกของผู้ชายตรงหน้า และต้องหยุดเพราะพ่อของเธอดูจะไม่ค่อยชอบเท่าไร ที่เธอแสดงอาการตอบรับการจีบอย่างโจ่งแจ้งของชายหนุ่มตรงหน้า

ยังหรอกครับ ผมอยากให้ลูกๆ ทำงานกันสักปีสองปีก่อน แล้วค่อยคิดเรื่องการออกเรือน ลูกสาวของผมอายุยังน้อยครับ

แหม กลายเป็นคุณพ่อหวงลูกสาวไปแล้วนะคะคุณ แต่คงไม่ทันแล้วมั้งคะ เมื่อกี้หนูเมเพิ่งบอกผกาว่า หนูมีนเขามีคนที่ดูใจกันอยู่แล้ว

เมื่อได้โอกาสเดือนผกาก็รีบฉวยมาใส่ความต่อหน้า นี่คือการพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาสด้วยการใช้เรื่องแฟนของมีนามาทำให้สามีไม่พอใจลูกสาวคนโต

ผู้ว่าฯ สิงหา มิถุนา และธวัชชัย มีสีหน้าประหลาดใจแต่แตกต่างกันตรงที่ผู้ชายทั้งสองคนประหลาดใจจริงๆ แต่มิถุนานั้นแสร้งทำเป็นประหลาดใจ ส่วนดวงตาเธอนั่นฉายแววอยากเอาชนะขึ้นมาวูบหนึ่ง

มีนาแม้จะไม่พูดอะไรมากแต่เพราะเธอเคยถูกแย่งคนรักไปแล้วครั้งหนึ่งมันเลยทำให้เธอมีความรู้สึกไวและเริ่มเป็นกังวลขึ้นมาชั่วขณะก่อนจะบอกตัวเองว่า ไม่เห็นจำเป็นต้องกลัวเลยคุณกฤษก็ไม่ใช่แฟนของเธอจริงๆ เสียหน่อยถึงมิถุนาจะแย่งไปได้ เธอก็คงไม่เสียใจเท่าตอนที่โดนแย่งสาธิตไปหรอก

จริงเหรอ?เสียงหนึ่งถามขึ้นในหัวมีนาแต่มันดันไปพ้องกับเสียงของผู้เป็นพ่อทำให้มีนาสะดุ้งเล็กน้อย

จริงเหรอ มีน ทำไมไม่เห็นบอกพ่อเลย พามาแนะนำให้รู้จักหน่อยสิ

น้ำเสียงราบเรียบของพ่อ ทำให้มีนารับรู้ว่าเขากำลังโกรธ เธอจึงเลือกทำในวิธีที่เธอทำเหมือนทุกครั้งคือเฉยเสีย เพราะไม่รู้จะแก้ตัวอะไร และคุณกฤษก็ไม่ได้เป็นแฟนเธอจริงๆ อีกอย่างพ่อก็ไม่ได้ติดต่อกับเธอสองพี่น้องมากขนาดที่เธอจะมีเวลาไปเล่าเรื่องการคบหากับใครให้เขาฟังได้ ดังนั้นเขาจึงไม่มีสิทธิ์มาทำเสียงโกรธใส่เธอ

นั่นสิคะพี่มีน มีแฟนแล้วก็ไม่ควรปิดบังคุณพ่อสิ ทำแบบนี้ไม่ดีเลย หรือเสี่ยคิดว่าไงคะ

มิถุนาเห็นมีนานิ่งเงียบจึงได้ทีรีบขย่มซ้ำพร้อมกับเริ่มหาพวกทำให้สิงหาหน้าตึงมากขึ้นเมื่อฟังคำยั่วยุของลูกสาวคนเล็ก แต่เขายังไม่ทันได้พูดอะไรออกมา เดือนผกาก็รีบดึงเอาตัวมิถุนาและธวัชชัยออกจากวงสนทนาเสียก่อน เธอไม่อยากให้สามีอารมณ์เสียต่อหน้าแขก แค่เก็บความโกรธไว้ให้ลูกสาวของเมียเก่าก็พอ

ไปตามแฟนหนูมาพบพ่อหน่อยสิมีน หนูมีแฟนทั้งทีไม่บอกพ่อได้ยังไง ยังเด็กอยู่แท้ๆ เมื่ออยู่ตามลำพังพ่อลูก สิงหาจึงเอ่ยขึ้น

เมกับมีนไม่เด็กแล้วนะคะคุณพ่อ ยี่สิบสี่ปีแล้ว เรียบจบมีงานทำแล้วด้วย ไม่มีแฟนสิแปลกเมษาเถียงแทนอย่างไม่สนใจ

แต่ก็ควรพามาพบพ่อแม่บ้าง ดูอย่างมิ้นสิ มีแฟนก็ยังพามาให้พ่อรู้จักเลย จะได้ช่วยดูให้ว่านิสัยใจคอเป็นยังไง

อ๋อ แฟนคนที่แย่งมีนไปน่ะเหรอคะ พ่อดูไอ้แต้มแล้วเป็นไงบ้างล่ะคะเห็นแววเจ้าชู้เหมือนตัวเองหรือเปล่า เมษาต่อให้ทำให้สิงหาหน้าตึงยิ่งกว่าเดิม

วันนี้วันดี อย่ากวนโมโหพ่อนะเม

ก็ไม่ได้อยากมาเท่าไรหรอกค่ะ เพราะรู้ดีค่ะว่าเป็นได้แค่ไม้ประดับบารมีให้คุณพ่อ มีลูกเป็นหมอคงจะโก้มากสินะคะ เมษาพูดต่ออย่างไม่ยำเกรง แต่คราวนี้มีนาหันไปสบตาเพื่อห้ามเมษาด้วยอีกคนทำให้เมษายอมหยุดพูดแล้วเปลี่ยนเรื่องไปพูดถึงคนรักของมีนาแทน

แฟนของมีนเป็นใคร อีกหน่อยคุณพ่อก็รู้เอง และไม่ต้องห่วงว่าลูกของคุณพ่อจะไปตกลงปลงใจกับผู้ชายไม่ดีเพราะเขาเป็นคนดี ทั้งหน้าตาดี ครอบครัวดีและหน้าที่การงานก็ดี ไม่ทำให้ขายหน้าคุณพ่อแน่นอนค่ะ เมษาตอบพลางเดินห่างออกไปอย่างอารมณ์เสีย ทิ้งให้มีนามองตามอย่างอ่อนใจ

พ่ออยากรู้จักแฟนของลูกจริงๆ นะ พามาหาพ่อนะมีน น้ำเสียงของพ่อที่อ่อนลงทำให้มีนาหันมามองหน้าพ่อ แล้วถอนหายใจ

เอ่อ คือเรื่องนั้น เพราะเมเขา...

เอ่อ ขอโทษนะครับ เมบอกให้ผมมาหามีนตรงนี้ เห็นว่าท่านผู้ว่าฯ อยากพบผมเหรอครับ เสียงทักของคมกฤษทำให้มีนาสะดุ้ง แล้วมองชายหนุ่มอย่างตกใจ

คุณหมอคมกฤษ หรือว่าคุณก็คือ...

คำว่า แฟนของลูกสาวผมถูกกลืนหายไปเพราะท่าทางตกใจของมีนาทำให้สิงหาเข้าใจทุกอย่าง ความรู้สึกไม่พอใจเมื่อครู่กลายเป็นดีใจอยู่ลึกๆ เพราะใครๆ ก็คงปฏิเสธไม่ได้ว่า คุณหมอคมกฤษ รัตนเรืองโรจน์ จะเป็นลูกเขยที่น่าพอใจจริงๆ ทั้งในแง่รูปร่างหน้าตา หน้าที่การงาน และครอบครัว

ครับ ผมเอง วันนี้ผมยินดีรับหน้าที่นั้นด้วยความเต็มใจครับคมกฤษพูดอย่างเต็มปากเต็มคำทำให้มีนาหน้าแดงพร้อมกับก้มหน้าลงอย่างเขินอายในความเข้าใจผิดที่ดูเหมือนจะใหญ่โตขึ้น ผู้ว่าฯ สิงหามองปฏิกิริยาของลูกสาวก็ปักใจเชื่อทันที และหัวเราะออกมา

งั้นเหรอ ดีจริงๆ คุณหมอเป็นคนหนุ่มที่เปิดเผยจริงใจมากครับ

คมกฤษเลิกคิ้วสงสัยว่าการที่เขาอาสาเป็นบอดีการ์ดเฉพาะกิจให้มีนา มันทำให้เขาดูเป็นคนเปิดเผยจริงใจอย่างไร จนเมื่อคนสูงวัยถูกตามไปเปิดงานแล้วเหลือเขากับมีนาอยู่กันสองคน มีนาจึงถามชายหนุ่มว่า

เมื่อกี้ตอนเมไปเรียกคุณกฤษ เมบอกคุณกฤษว่าอะไรเหรอคะ

ก็บอกว่าท่านผู้ว่าฯ อยากเจอบอดีการ์ดจำเป็นของมีนในวันนี้น่ะสิ

ตายจริง!

คมกฤษมองสีหน้าตกใจของมีนาก็รู้ว่าเขาคงถูกเข้าใจอะไรผิดไปแล้วแน่ๆ แต่ยังแกล้งโง่ถามต่ออย่างนึกสนุก

ทำไมพี่ต้องตายด้วยล่ะ

ก็...คุณพ่อคงเข้าใจผิดคิดว่าคุณกฤษเป็น...ของมีนน่ะสิคะ มีนาไม่กล้าพูดคำว่า แฟน ออกมา เธอจึงละคำพูดนั้นไปให้ชายหนุ่มเข้าใจเอาเอง ซึ่งคมกฤษก็เข้าใจแหละแต่ก็ยังแกล้งทำหน้างงต่อไป เขาชอบที่เห็นผิวแก้มแดงๆ ของหญิงสาว

ช่างเถอะจะหน้าที่อะไร วันนี้พี่ก็จะทำหน้าที่นั้นให้ดีที่สุดแล้วกัน ดูเหมือนงานจะเริ่มแล้ว เราไปที่หน้าเวทีกันดีไหม

มีนาอ้าปากจะค้านแต่ก็โดนชายหนุ่มจูงมือให้เดินตามไป จนเธอไม่มีเวลาคัดค้านอะไรได้อีก

 

เสียงดนตรีเงียบลงเมื่อท่านเจ้าของจวนเดินขึ้นไปยืนอยู่บนเวทีพร้อมกับภรรยาและลูกสาวคนที่คนทั้งจังหวัดได้เห็นหน้าค่าตามาแล้วหลายครั้ง แต่ทุกสายตากลับพุ่งไปที่หญิงสาวฝาแฝดที่อยู่ในชุดเหมือนกันแต่คนละสีซึ่งยืนอยู่ที่ด้านข้างเวที เนื่องจากเวทีมีขนาดจำกัดไม่พอให้คนทั้งห้าคนขึ้นไปยืนพร้อมกันได้ จึงกลายเป็นว่า มีนากับเมษาต้องยืนอยู่บนพื้นที่ต่ำกว่าพ่อ แม่เลี้ยง และน้องสาวของตัวเอง

วันนี้ผมมีความยินดีจะแนะนำให้ทุกคนได้รู้จักลูกสาวของผมอีกสองคน เสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นเบาๆ โดยเฉพาะบรรดาแม่บ้านข้าราชการทั้งหลายก็กระซิบบอกข่าววงในที่เพิ่งได้รับรู้มาจากคุณนายผู้ว่าฯพร้อมกับคุณงามความดีของเดือนผกาที่เป็นแม่เลี้ยงใจกว้างจัดงานเปิดตัวลูกเลี้ยงพร้อมลูกสาวตัวเอง ทำให้เมษาเอื้อมมือไปกุมมือของมีนาาเอาไว้มีนาก็บีบมือเมษาตอบกลับมาเพื่อให้กำลังใจกันและกัน

พวกเธอเพิ่งจบการศึกษาจากคณะทันตแพทยศาสตร์ มาหมาดๆ ทั้งสองคน ขอเสียงปรบมือให้แก่ มีนา และ เมษา วานิชกานต์ ลูกสาวฝาแฝดที่ผมภูมิใจหน่อยครับ

เสียงปรบมือดังขึ้นตามมารยาทขณะที่เมษาและมีนาก็ยกมือไหว้ตามมารยาทให้แก่คนที่หันมามองเช่นกัน พวกเธอทั้งสองคนยืนอยู่แค่ตรงนั้นแล้วหันไปมองครอบครัวสุขสันต์ของท่านผู้ว่าฯที่อยู่บนเวที

เมษาเห็นแววตาที่บ่งบอกถึงชัยชนะบนใบหน้าของเดือนผกา มันทำให้เธอนึกถึงสมัยก่อนที่เดือนผกาเคยอาสาจัดงานวันเกิดให้เธอเพื่อเอาใจสิงหา เพื่อแสดงว่าเธอเข้ากับลูกสาวของสามีได้ดีแต่สุดท้ายงานวันเกิดในปีนั้นก็กลายเป็นงานเลี้ยงปลอบใจมิถุนาซึ่งสอบได้ที่สุดท้ายของห้องไป และหลังจากวันนั้นทั้งมีนากับเมษาก็ไม่เคยหวังกับการเป่าเค้กวันเกิดร่วมกับพ่อของพวกเธออีกเลย

มีนากุมมือเมษาเอาไว้แน่นเพราะรู้ตอนนี้น้องสาวฝาแฝดของเธอกำลังน้อยใจและเสียใจ แม้จะปากแข็งแค่ไหน ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า ถ้าเลือกได้พวกเธอก็อยากได้ครอบครัวที่แสนสุขของเธอคืน แต่คงเป็นไปไม่ได้ เพราะพ่อเลือกแล้วว่า ใครคือครอบครัวแสนสุขของเขา ลูกของเมียเก่าที่ตายไปแล้วอย่างพวกเธอสองคนก็แค่ตัวแถมเท่านั้น

คิดถึงยายเนอะมีน อุตส่าห์ได้กลับบ้านแค่สองวันแท้ๆ แต่ต้องมาร่วมงานน่าเบื่อที่นี่ เมษากระซิบเบาๆ ทำให้มีนากระซิบตอบว่า

อือ เดี๋ยวเรารีบกลับไปนอนกอดยายกันเนอะ

คมกฤษที่ยืนอยู่ใกล้ๆ มองสองฝาแฝดด้วยสายตาอ่อนโยน ถึงยังไม่ได้คิดลึกซึ้งกับมีนา แต่ในฐานะพี่ชายที่มีน้องสาว สองฝาแฝดนี้คู่นี้ก็ควรให้เขาได้ปกป้องในฐานะน้องสาวไม่ต่างจากแสนรักน้องสาวของเขาเลย

พวกเธอเป็นเด็กดีจริงๆ

คุณกฤษไม่จำเป็นต้องอยู่ข้างๆ มีนตลอดก็ได้นะคะ มีนาพูดอย่างเกรงใจเพราะเธอแอบเห็นเพื่อนๆ ของมิถุนาและลูกหลานข้าราชการคนอื่นๆ มองมาที่คมกฤษหลายครั้งแล้วแต่ไม่กล้าเข้ามาทักทายเพราะเห็นเธอยืนอยู่ด้วย และพอพวกเธอทำท่าจะเดินเข้ามาคมกฤษก็ทำเป็นพาเธอดินไปทางโน่นทางนี้ หรือไม่ก็เข้าไปคุยกับผู้ใหญ่ที่รู้จักกับครอบครัวรัตนเรืองโรจน์จนไม่มีจังหวะให้ใครเข้ามาแทรก

ทำไมล่ะ พี่ชอบยืนข้างๆ มีนนี่นา

มีนาก้มหน้าลงอีก ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเธอรู้สึกดีที่เขาพูดแบบนั้น แต่อีกใจก็กลัวว่าตัวเองจะคิดเลยเถิดจึงรีบทำหน้านิ่งไว้

เมษามองพี่ชายเพื่อนสลับกับพี่สาวตัวเองไปมา และคิดว่าตัวเองชักเริ่มจะเป็นส่วนเกินเลยเอ่ยทำลายความเงียบว่า

เมหิวน้ำ คุณกฤษกับมีนจะเอาอะไรไหม

พี่ไม่เอา คมกฤษตอบขณะที่มองไปที่มีนา

ฉันเอาน้ำเปล่าแก้วนึงละกัน ให้ไปด้วยกันไหม

ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวมานะ เมษาบอกพลางเดินออกไป

เมื่อถึงโต๊ะเครื่องดื่มก็พบว่ามีน้ำเปล่าเหลืออยู่แก้วเดียวที่เหลือนอกนั้นเป็นน้ำอัดลมทั้งหมดเลย ขณะที่เมษากำลังจะเอื้อมมือไปหยิบน้ำเปล่าแก้วนั้นมือขาวของผู้หญิงคนหนึ่งก็ดันยื่นมาหยิบน้ำแก้วเดียวกับเธอพอดี

ขอโทษนะฉันต้องใช้น้ำแก้วนี้ เธอไปขอแก้วใหม่จากบริกรก็แล้วกันพูดจบ เธอคนนั้นก็ฉวยน้ำแก้วนั้นไป และเดินดุ่มๆ ตรงไปหาผู้ชายคนหนึ่งซึ่งอยู่ในชุดสูทสีดำสนิททั้งตัวซึ่งยืนหันหลังให้เมษา

คุณราพณ์!” ผู้หญิงคนนั้นร้องเรียกทำให้ชายชุดดำผู้นั้นหันหน้ามา แล้วน้ำทั้งแก้วที่เธอฉกไปจากเมษาก็สาดใส่หน้าเขาคนนั้นไปเต็มๆ

เมษายืนมองอ้าปากค้างกับสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า และยิ่งประหลาดใจมากขึ้นไปอีกเมื่อพบว่าใบหน้าของคนที่ถูกสาดน้ำคนนั้นสวมหน้ากากสีดำเหมือนชุดของเขา มันปิดบังใบหน้าเขาไว้เกือบทั้งหน้า เห็นแค่ดวงตา ปาก และคางเท่านั้น

ผู้หญิงคนนั้นเรียกเขาว่า คุณราพณ์ หรือเขาจะเป็น ราพณ์ พงศ์นารายณ์ ที่น้าไหมเล่าให้ฟังเมื่อวาน

ดวงตาคมกริบของเขาฉายแววเย็นชาจนเมษาเห็นแล้วขนลุก แต่มันเปลี่ยนไปทันทีเมื่อเขามองผ่านผู้หญิงคนที่สาดน้ำใส่หน้าเขามาที่เมษาซึ่งยืนอยู่ด้านหลัง ท่ามกลางความเงียบที่เกิดขึ้นกลางงานเลี้ยง เมษารู้สึกว่าเธอกำลังโดนดึงดูดด้วยพลังบางอย่าง

ไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงถูกจ้อง และเธอไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้เลย มันทำให้รู้สึกไม่ปลอดภัยอย่างไรชอบกล เธอจึงตอบสนองด้วยการรีบหันหลังให้เขาแล้วคว้าแก้วน้ำอัดลมที่ใกล้มือสองแก้วเดินกลับไปหาคมกฤษกับมีนาทันที และไม่รู้ทำไมเธอถึงรู้สึกว่า ผู้ชายภายใต้การสวมหน้ากากคนนั้นยังคงจ้องเธออยู่แม้เธอจะเดินออกห่างมาไกลแล้วก็ตาม

พี่วิลัย ทำไมถึงกินเหล้าจนเมามากขนาดนี้เนี่ย เสียงดุของเดือนผกาเรียกความสนใจจากคนรอบข้างซึ่งกำลังตกใจกับสิ่งที่สาวใหญ่ทำกับแขกของงานเมื่อคุณนายผู้ว่าฯ ได้สติก็รีบหลีกทางให้เด็กรับใช้เข้ามาหิ้วปีกผู้หญิงคนนั้นซึ่งดูเหมือนจะเมาอยู่มากออกจากบริเวณงานไป ส่วนเดือนผกาจึงกุลีกุจอหากระดาษทิชชูมาเช็ดหน้าให้แก่ราพณ์

เกิดอะไรขึ้นตรงนั้นเหรอ เม มีนาถามเมื่อเมษาเดินเข้ามาใกล้

ไม่รู้สิ จู่ๆ ผู้หญิงคนนั้นก็มาคว้าแก้วน้ำจากมือฉันที่จะเอามาให้มีน แล้วเดินรี่เข้าไปสาดใส่หน้าคุณราพณ์เลย ท่าทางเธอจะเมาหนักมากๆ ด้วย แต่ก็ยังเรียกชื่อคุณราพณ์ชัดอยู่นะ เมษาตอบตามที่ได้เห็นและได้ยินมาตามตรง

ผู้ชายคนนั้นคือคุณราพณ์เหรอ”มีนาถาม

“ได้ยินเสียงเธอเรียกเขาอย่างนั้นนะ”

“แล้วผู้หญิงคนนั้นเป็นใครล่ะ ถึงโกรธจนต้องเอาน้ำไปสาด มีนาถามต่อ

โกรธอะไรน่ะไม่รู้แต่น้าผกาเรียกว่า พี่วิลัยน่ะ

งั้นก็คงเป็น คุณวิลัยเลขา อดีตแม่เลี้ยงของคุณราพณ์ละมั้ง คมกฤษเอ่ยวิเคราะห์ขึ้นบ้างทำให้มีนาและเมษาหันไปมองชายหนุ่มเป็นตาเดียว

พี่สาวของน้าผกาคนนั้นน่ะเหรอ มีนาถามเสียงสูง

สาวขนาดนี้เนี่ยนะน่าจะเป็นน้องสาวน้าผกาเสียมากกว่าอีก

เมษาวิจารณ์ต่อเพราะดูจากอายุของผู้หญิงคนนั้นน่าจะพอๆ กับคุณราพณ์ด้วยซ้ำ แล้วตอนที่เธอเป็นภรรยาของคุณองค์อินทร์จะอายุเท่าไรกัน แต่พอนึกถึงตอนที่น้าไหมเล่าให้ฟังว่า ภรรยาใหม่ของคุณองค์อินทร์นั้นอายุมากกว่าลูกสาวคนโตของเขาแค่สามปี เมษาก็เลิกสงสัยในเรื่องของรูปร่างหน้าตาไปทันที

ใช่สิ พี่เคยเจอหน้าเขาครั้งนึงตอนงานศพคุณองค์อินทร์

คมกฤษยืนยันแล้วพูดต่อว่างั้นสงสัยข่าวลือจะเป็นจริงเสียละมั้ง

ข่าวลืออะไรเหรอคะ เมษากระซิบถามด้วยความอยากรู้ใกล้ๆ หูของคมกฤษ ชายหนุ่มจึงเอียงหน้ากลับมากระซิบตอบเธอ พร้อมกับสบตาคมกริบของราพณ์ที่ไม่รู้ทำไมถึงหันมาจ้องมองเขาอย่างจริงจังไม่รู้ แต่คมกฤษก็เลือกที่จะไม่ใส่ใจมันแล้วตอบเมษาไปว่า

ก็ข่าวที่ว่า แม่เลี้ยงคนนี้อยากเป็นนางพญาเทครัว ได้พ่อแล้วก็ยังอยากได้ลูกเลี้ยงเป็นสามีอีกคนน่ะสิ

หา!” สองสาวอุทานขึ้นพร้อมกันจนคมกฤษต้องเงยหน้าหัวเราะ

“ก็แค่ข่าวลือน่ะนะ พี่ก็ไม่รู้แน่เหมือนกัน”

“โธ่ คุณกฤษ พูดซะเหมือนรู้จริง”

คมกฤษหัวเราะอีกครั้งพร้อมเหลือบไปมองราพณ์ พงศ์นารายณ์ด้วยดวงตาแวววาวไร้ความเกรงกลัวทำให้ฝ่ายนั้นหลบตาไปเอง

สายตาแบบนั้นมัน...น่าสงสัยนะ

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

โผล่มาปุ๊บก็ถูกสาดน้ำเสียแล้วนะคะ 

ผู้ชายเจ้าของชื่อตอนแรกของนิยายเรื่องนี้

มาตามดูกันต่อไปค่ะว่าเขาคนนี้จะมีความสำคอย่างไรกับเมษาของเรา


มีใครชอบความตีเนียนของคุณหมอคมกฤษบ้างเอ่ย?

เธอเจ้าเล่ห์ และแกล้งโง่ได้น่ารักใหมล่ะ

เหมือนจิ้กจอกที่กำลังหวังตะครุบลูกแกะเลยละคะ

คนที่อ่านแสนรักมาแล้วคงจะได้เห็นมาบ้างเน๊าะ^^

 

รักคนอ่านเสมอ

วีรันดา

 

Facebook : Veerandah Suksasunee

Web: http://yaipan.lnwshop.com/ สามารถตามหาหนังสือของวีในรูปเล่มได้ที่เวปนี้นะคะ

>>> กดที่รูปภาพเลยค่ะ<<<<

 

ปล. เรื่องราวในนิยายเรื่องนี้ มีช่วงเวลาที่อยู่ยุคที่โทรศัพท์มือถือ

เพิ่งเริ่มเข้ามาในประเทศไทย ยังไม่มี Smart phone

และไม่มี Facebook Line Twitter หรือแม้แต่ Instagram

ติดต่อสื่อสารด้วยโทรศัพท์บ้านเป็นส่วนใหญ่

หากทำให้นักอ่านวัยรุ่นไม่เข้าใจเพราะเกิดไม่ทันยุคสมัย

วีต้องขอโทษไว้ล่วงหน้าเลยนะคะ 

 

ประกาศ

ขณะนี้ เวป Tswriter มีปัญหาค่ะ และได้ปิดตัวลงอย่างถาวรแล้วนะคะ

ดังนั้นต้อขอโทษ เพราะฉากรักหลายๆ ฉากจะถูกตัดออกไปโดยไม่นำมาโพสค่ะ

ซึ่งขอให้นักอ่านทุกคนเข้าใจด้วยนะคะ และทุกคนสามารถตามแบบเต็มรูปแบบ

ได้โดยการซื้อ Ebook หรือสั่งซื้อแบบรูปเล่มเท่านั้นค่ะ

ขอโทษในความไม่สะดวกค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

96 ความคิดเห็น

  1. #95 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 22:40
    พ่อของสอง ม โครตเห็นแก่ตัวอ่ะ
    #95
    0
  2. #16 Aimmy_ka (@Aimmy_ka) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 20:21
    สนุกมากค่า สองคู่
    #16
    0
  3. #15 GGGasoline (@nantnp) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 20:17
    รอพี่ยักษ์ค่าาาาา เปิดมาก็เจอรังสีความหึงหวงทันที
    #15
    0