Witchoar

ตอนที่ 291 : Book Special : 06 ดินเนอร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,773
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 328 ครั้ง
    23 ก.ย. 62

Witchoar 

Book Special : เจตจำนงแห่งสก็อต


*******************************

  หมายเหตุ : การถอดคำศัพท์ในเนื้อหาจะอิงจากการออกเสียงในภาษาอังกฤษเป็นส่วนใหญ่ โดยเนื้อหาที่โพสต์อาจมีความผิดพลาดทางการสะกดอยู่บ้างเนื่องจากเป็นฉบับดราฟค่ะ


“ไม่ได้เจอกันพักเดียวทำไมกลายเป็นพี่เลี้ยงเด็กไปแล้วล่ะเจย์” ผู้จัดการโรงแรมริมท่าเรือสการ์เล็ตทักขึ้น อีกฝ่ายเป็นลูกค้าประจำในร้านอาหารที่เขาเคยทำงาน เจย์จึงได้แต่ยิ้มอ่อนขณะจูงอัสโมวกับบิมในชุดเด็กน้อยที่เก็บเขาและหาง รวมไปถึงผ้ายันต์ปะหน้าเอาไว้เรียบร้อยเดินไปตามทางเดินสู่ห้องพัก

“ลูกพี่ลูกน้องน่ะครับ พ่อแม่เขามาฝากไว้ คุณกลูโต้ ขอบคุณนะครับที่ช่วยเหลือเรื่องห้อง”

“ไม่เป็นไร คนกันเอง คราวก่อนที่ฉันไปวิชชอร์ ก็ได้นายแนะนำโรงแรมดีๆ ให้ถือว่าเจ๊ากัน”

จริงๆ คือ เราก็แนะนำทุกคน โชคดีจังที่ความจำดี เจย์คิดพร้อมกับเดินตามกลูโต้ไปยังห้องพักขนาดครอบครัวที่หาได้ยากยิ่งในเวลานี้

“ว่าไปเห็นว่าเที่ยวเรือที่จะไปวิชชอร์พรุ่งนี้เต็มทุกรอบแล้วนะ ที่วิชชอร์มีงานอะไรงั้นเหรอ” กลูโต้เอ่ย

“เอ่อ ก็มีคนดังมาพักผ่อนที่เมืองน่ะครับ คนก็เลยอยากไปเจอเธอกันเยอะ”

“อ๋อ พวกดาราใช่ไหม แหมพูดเสียอยากจะเห็นเลย ใครล่ะ”

เจย์ส่ายหน้าขณะรับกุญแจจากมือผู้จัดการโรงแรม “ผมก็ไม่รู้จักครับ ขอบคุณมากครับคุณกลูโต้ เอาไว้ผมจะส่งผลไม้จากวิชชอร์มาขอบคุณ”

“ไม่ต้องหรอก คนกันเอง พักผ่อนให้สบายนะ”

เจย์เดินไปส่งกลูโต้ที่ห้องแล้วทันทีที่ประตูปิด กิดิมที่นั่งขัดสมาธิบนหัวเจย์ก็เอ่ยขึ้นว่า

เป็นมนุษย์ที่พูดมากจริง

“แต่เขาเป็นคนดีนะครับ ช่วยเราหาห้องด้วย”

“ห้องนี้แพงที่สุดในโรงแรม ขายออกง่ายที่ไหน ไม่ได้ลำบากอะไรเลย” เนโรเอ่ยแล้วเคลื่อนตัวไปยังเหยือกน้ำที่อยู่บนโต๊ะก่อนจมลงไปน้ำ ขณะโฟร์เทียบินไปที่เตาผิงแล้วเปลวไฟก็ลุกพึ่บขึ้นมา

แม้ไฟเตาผิงจะถูกจุด แต่อุณหภูมิห้องกลับไม่เพิ่มขึ้นสักนิด เพราะแอนนิมอสเริ่มสร้างสายลมหมุนวนในห้อง เจย์ได้แต่มองความวุ่นวายในห้องแล้วก้มลงมองอัสโมวกับบิม

“เจย์ ข้าหิว” อัสโมวเอ่ย ขณะบิมปลดกระเป๋าสะพายแล้วพูดว่า

“เรามีอาหารแค่สองมื้อ เราจะกลับวิชชอร์พรุ่งนี้หรือเปล่า”

แต่ละคน...เฮ้อ ฟองสบู่ เอาสบู่โฟมข้ามากิดิมบ่นพลางลอยตัวขึ้นจากหัวของเจย์ พร้อมกับทำให้กระเป๋าเดินทางของเจย์เปิดเอง แล้วขวดสบู่โฟมก็ลอยตามเอเทมมูแห่งผืนดินไป

เจย์ทรุดตัวลงจับบ่าของสองเด็กน้อย “อัสโมวกับบิมเปิดอาหารกล่องกินเลยนะครับ เดี๋ยวผมจะโทรศัพท์หน่อย”

“เจย์ไม่หิวเหรอ ข้าวเย็นยังไม่ได้กิน” บิมถาม

“ผมกินแซนด์วิชไปแล้วตอนอยู่บนเรือ ไม่หิวแล้วครับ”

บิมพยักหน้าก่อนจะวิ่งไปยังโต๊ะอาหารกับอัสโมว เจย์ก้าวไปยังประตูเพื่อออกไปใช้โทรศัพท์สาธารณะโทร. กลับไปที่ร้าน

แต่เมื่อประตูเปิดออก แอนนิมอสก็ปรากฏตัวต่อหน้าเขา

“คุณแอนนิมอส?”

“มีสปิริเชียลจำนวนมากพักอยู่ที่นี่ และไม่ใช่ทุกคนที่ประเมินตัวเองเป็น”

เจย์นิ่งไปแล้วคลี่ยิ้ม “ผมแค่จะออกไปโทรศัพท์ครับ”

“จะแจ้งข่าวใคร เดี๋ยวข้าแจ้งให้”

“ผมจะโทร. แจ้งมาสเตอร์ว่าถึงแล้ว แต่...ไม่ต้องโทร. ก็ได้”

แอนนิมอสเอียงหน้ามองเขา เจย์เลยตอบว่า “ก็ที่วิชชอร์ตอนนี้มีเชื้อไข้หวัดปีศาจระบาด ถ้าคุณแอนนิมอสไปเดี๋ยวจะติดหวัด”

เอเทมมูแห่งอากาศมองเจย์ด้วยดวงตาอ่อนใจ เจย์จึงยิ้มใส่ตาเอเทมมูแล้วหันตัวเดินไปทางเตียงนอนเพื่อรื้อกระเป๋า

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

ขณะห้องพักเต็มไปด้วยความวุ่นวาย เสียงเคาะประตูก็ทำให้ทุกสายตามองมาที่ประตู แม้แต่กิดิมที่อยู่ในห้องน้ำยังกลับมาปรากฏตัวตรงกลางห้อง

“อาจจะเป็นรูมเซอร์วิซ” เจย์เอ่ย

เจ้าสั่งอะไรหรือไงล่ะ เจ้าบ้ากิดิมบ่นแล้วพุ่งตัวไปที่ประตูตรงตำแหน่งตาแมว แล้วหันมามองเจย์ด้วยสายตาแปลกใจ

“ใครครับ”

ครูซ ซิมป์สัน

พอได้ยินกิดิมตอบ เจย์ก็รีบเดินมาที่ประตูแล้วเปิดออกทันที ชายหนุ่มพบ ครูซ ซิมป์สัน ในเครื่องแบบของฮอปกินส์ยืนอยู่หน้าห้อง อีกฝ่ายส่งยิ้มมาจนเจย์ต้องค้อมหัวให้

“ไง เจย์ เข้าไปได้ไหม”

เจย์ผายมือ “เอ่อ...เชิญครับ”

ครูซเดินมาถึงกลางห้องแล้วหันมามองเจย์ที่เพิ่งปิดประตู พลางถามว่า “ได้ข่าวว่าคุณมาสการ์เล็ตเลยแวะมาเยี่ยม”

“เจย์เพิ่งออกจากวิชชอร์ไม่ถึงสองชั่วโมง ได้รับข่าวไวจริงนะ” เนโรที่ลอยตัวขึ้นเหนือน้ำเอ่ยเสียงเรียบ และนั่นทำให้เจย์ระลึกได้ว่า ต้องมีเรื่องผิดปกติเกิดขึ้นแน่นอน ไม่อย่างนั้นพี่ชายคนโตของเพื่อนจะไม่มีวันมาปรากฏตัวต่อหน้าเขา

“มีอะไรงั้นเหรอครับคุณครูซ”

ครูซหันไปมองอัสโมวกับบิมที่กินอาหารอยู่ แล้วหันมายิ้มถามว่า

“ไปดินเนอร์กันไหม”

“ผมเอ่อ...”

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

เจย์หันไปมองประตูอีกรอบ พลางคิดว่าใครมาอีกเหรอ

“รูมเซอร์วิซครับ”

“ผมสั่งเองแหละ คิดว่าพวกคุณคงหิว ดีไหมอัสโมว”

อัสโมวตาโต “มีส่วนของข้าด้วยเหรอ แล้วมีของบิมหรือเปล่า”

 “มีจนมากพอเลยละ” ครูซตอบขณะเจ้าของห้องเดินไปเปิดประตู แล้วเจย์ก็พบว่ามีรถเข็นอาหารสี่คันต่อแถวจะเข้ามาในห้องพักของเขา

อวดรวยกิดิมที่เพิ่งทิ้งตัวบนหัวเจย์บ่น ขณะเจย์ขยับตัวหลบแล้วมองเหล่าพนักงานโรงแรมที่เข้ามาจัดอาหารลงบนโต๊ะอาหาร โดยมีอัสโมวกับบิมมองด้วยดวงตาเปล่งประกาย

“น่ากินทั้งนั้นเลยบิม”

“งั้นเราเก็บอาหารเราเนอะ ดีนะข้าเพิ่งกินไปนิดเดียว อาหารของแฮ็กเตรียมมาแค่สองมื้อเอง ถ้าเรากลับช้าละแย่เลย” บิมเห็นด้วย

ครูซได้ยินสองปีศาจพูดก็ยกมุมปาก โดยไม่พูดอะไร จนกระทั่งพนักงานโรงแรมโค้งคำนับเจย์และครูซแล้วขอตัวออกจากห้องไป ชายหนุ่มจึงผายมือแล้วพูดว่า

“มาเถอะ เดี๋ยวอาหารจะเย็น”

“เอ่อ...ครับ” เจย์รับคำอย่างไม่แน่ใจ แต่สุดท้ายก็ก้าวไปนั่งที่โต๊ะอาหารตรงข้ามครูซ อัสโมวกับบิมนั่งขนาบเขาไว้ ความเงียบเกิดขึ้นเพราะไม่มีใครเริ่มต้นมื้ออาหาร จนกระทั่งเจย์รู้ตัวว่าเขาเป็นเจ้าของห้อง ก็น่าจะหมายถึงเขาเป็นเจ้าของโต๊ะอาหารนี้ เขาจึงควรเริ่มตักอาหารก่อน ชายหนุ่มจึงเริ่มกินอาหาร

“ผมได้ยินจากชาร์มว่า คุณมีแผนที่แสดงตำแหน่งไฟของเขา”

“ครับ คุณครูซต้องการดูมันเหรอครับ” เจย์เดาจุดประสงค์ที่พี่ชายเพื่อนมาหาเขาตอนนี้

ครูซพยักหน้า “ใช่”

เจย์เหลือบมองอัสโมวที่ฉีดน่องไก่กินแวบหนึ่ง แล้วถามต่อว่า

“เรายังกำจัดไฟของเขาไม่หมดเหรอครับ”

“ผมคิดว่าหมดแล้ว แต่ยังมีคนหลายกลุ่มคิดว่ามันไม่หมด และกำลังวางแผนทำบางอย่าง เพราะอย่างนั้นผมจึงต้องการแน่ใจว่า เราไม่ได้ตกหล่นจุดไหนไป คุณพอจะเอาออกมาให้ผมดูได้ไหม”

เจย์พยักหน้า “ได้ครับ”

ยอมง่ายไปเปล่า ของแบบนี้มันต้องมีสินน้ำใจกันบ้างกิดิมเตือน

มันเป็นเรื่องใหญ่นะครับ ถ้าไฟของเขายังเหลืออยู่ ทุกคนจะลำบากเจย์แย้ง

“คุณสะดวกเอามาให้ผมดูได้เมื่อไร”

เจย์วางแผนว่าพรุ่งนี้เช้าเขาจะรีบไปที่ตู้นิรภัยเพื่อตรวจดูของที่เขาต้องคืน จากนั้นถ้าแวะไปห้องนิรภัยของตัวเองเพื่อเอาแผนที่ก็คงไม่นาน

“ประมาณเที่ยงไหมครับ แต่ว่าเราจะคุยที่ไหน...”

“ที่สำนักงานของผมแล้วกัน คุณเก็บมันไว้ที่ตู้นิรภัยของธนาคารกลางใช่ไหม ถ้าอย่างนั้นผมจะส่งบีสต์ไปรับที่หน้าธนาคาร”

เจย์เลิกคิ้ว เพราะมากกว่าการที่คนคนนี้คาดเดาได้ว่าเขาเก็บแผนที่ไว้ที่ไหน คือครูซจะให้เปิดเผยแผนที่ทำลายขุมกำลังของฮอปกินส์ในถิ่นของฮอปกินส์เอง

“สำนักงานฮอปกินส์เหรอครับ” เจย์ถามย้ำ

“มันเป็นเวลางาน ก็คงต้องเป็นที่นั่น”

เจ้านี่มันกวนประสาทชะมัด แถมไม่น่าไว้ใจ ยังไงก็ทำใจให้ไว้ใจยากจริงๆกิดิมบ่น

“ได้ครับ”

“ขอบคุณมากที่ช่วยงาน”

ความเงียบเกิดขึ้นกลางโต๊ะอาหาร เพราะเจย์ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรต่อ จะมีก็แต่เสียงแนะนำอาหารของอัสโมวกับบิมที่กินอาหารจนหมดโต๊ะอย่างเอร็ดอร่อยเท่านั้นเองที่ดังเป็นระยะ

“เห็นว่า แมรี่ คอลย่า มาถึงวิชชอร์แล้ว” ครูซถามขึ้น ขณะมองเจย์ปิดประตูที่ส่งพนักงานรูมเซอร์วิซที่ถูกเรียกมาเก็บของกลับไป

“ครับ ในเมืองเลยวุ่นวายหน่อย”

“ก็คงวุ่น ฮอปกินส์ส่งคนไปหาเธอในป่าแอมะซอนตั้งแต่จบไลต์ก็อดเฟสติวัลแต่ไม่พบ การปรากฏตัวของเธอที่วิชชอร์ก็เหมือนไปจุดประกายความหวังของพวกเขา”

“คุณแมรี่สามารถทำให้เขาฟื้นคืนชีพได้เหมือนท่านเมิ่งผอเหรอครับ”

ครูซส่ายหน้า “ไม่ได้ แต่หากพบเปลวไฟของเขาเพียงเล็กน้อย ผู้วิเศษแห่งผืนป่าก็ทำให้กลายเป็นเปลวไฟกองใหญ่ได้”

“ใหญ่และเสถียรไหมครับ”

“คิดว่าไงล่ะ”

เจย์นิ่งคิดไปแล้วตอบว่า “ไม่ เพราะถ้าเธอทำได้ เขาคงไม่วุ่นวายสร้างเรื่องราวมากมายเป็นหลายร้อยปีขนาดนี้”

“หัวไวดี” ครูซชมแล้วเหลือบมองหน้าต่าง ก่อนจะหันมาเอ่ยต่อ “ผมรบกวนคุณแค่นี้ดีกว่า คุณจะได้พักผ่อน”

เจย์ขยับตัวเดินตามคนพูดไปที่ประตู แล้วเมื่อชายหนุ่มเปิดประตูออก เจย์ก็เห็นร่างสูงใหญ่ของกูสในชุดเครื่องแบบฮอปกินส์เช่นกัน

“สวัสดีครับ...คุณกูส”

ไอปีศาจแรงมากเจย์คิดแล้วก็นึกถึงคำพูดของแอนนิมอสที่เตือนเขาว่า ในโรงแรมแห่งนี้ไม่ได้มีแต่สปิริเชียลที่ประเมินตัวเองเป็น ในวินาทีนั้นเจย์เข้าใจเลยว่าทำไม ครูซ ซิมป์สัน ถึงได้ชวนเขากินอาหารเย็น

เพราะสการ์เล็ตเป็นเมืองนอกอาณาเขตอนุญาตให้ใช้เวทมนตร์สำหรับพ่อมดแม่มดทั่วไป หากเขาถูกโจมตี ก็ต้องตอบโต้ แม้เขาจะชนะ แต่ก็ต้องโดนดำเนินคดี ดังนั้น พี่ชายเพื่อนจึงปรากฏตัวขึ้นระงับเหตุไว้ก่อน

บางทีคนตระกูลซิมป์สันนี่ก็ชอบทำอะไรให้ยุ่งยากนะเจย์คิด ทั้งที่ยังรู้สึกขอบคุณเจ้ามือเลี้ยงมื้อเย็นเขา

“ขอบคุณสำหรับดินเนอร์ครับ อัสโมว บิมมาขอบคุณครูซก่อน คุณครูซจะไปแล้ว”

อัสโมวกับบิมวิ่งมาเกาะขาเจย์แล้วค้อมหัวให้

“ขอบใจเจ้านะ” อัสโมวเอ่ย ขณะบิมพูดต่อ

“ขอบคุณครับ”

ครูซมองเด็กน้อยสองคนแล้วยกยิ้ม

“ก็ถือว่าเป็นการเลี้ยงปลอบใจที่เคยทำให้ตกใจกลัวตอนทดสอบคราวนั้นก็แล้วกันนะ...หายกัน”

สองซี้เงยหน้ามองครูซตาแป๋ว แล้วหันมามองเจย์ ชายหนุ่มเลยรีบพูดว่า

“ผมไม่ได้ติดใจเรื่องนั้นแล้วครับ”

“งั้นแสดงว่าถ้าเชิญมารับการทดสอบอีกก็จะมา?

“ไม่ครับ บิมกับอัสโมวไม่ใช่สัตว์ทดลอง และผมจะไม่มีวันยอมให้ใครทำแบบนั้น”

ครูซหัวเราะ “น่าเสียดาย เพราะคงมีหลายศูนย์วิจัยสนใจ...”

พอได้ยินอย่างนั้นดวงตาของเจย์ที่ปรือเหมือนคนง่วงนอนก็จริงจังขึ้น แม้แต่ไอพลังที่ไหลวนอยู่รอบตัวของเจย์ก็เปลี่ยนไป ทำให้ดวงตาของครูซเปล่งประกาย

“ผมจะไม่มีวันให้ใครมายุ่งกับครอบครัวของผม” เจย์ยืนยัน

“สายตาที่ดี ดึกแล้ว พักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้เจอกันที่สำนักงาน” ครูซเอ่ยแล้วหมุนตัวเดินไปตามทางเดิน กูสค้อมหัวให้เจย์เล็กน้อยก่อนเดินตามครูซไป

เจย์มองส่งทั้งสองจนลับตาแล้วจึงปิดประตู ก่อนย่อตัวเพื่อคุยกับบิมและอัสโมวว่า

“ต่อไปนี้ทั้งสองคนต้องระวังตัวนะครับ เพราะมีหลายคนอยากจะมาพาทั้งคู่ไปทำเรื่องไม่ดี แล้วที่เมืองนี้ผมใช้พลังไม่ได้ ทั้งคู่ต้องดูแลตัวเอง เห็นท่าไม่ดียังไงให้รีบหนีเลย”

“หมายความว่าถ้าพวกมันมาทำไม่ดี พวกเราสามารถลงมือได้ใช่เปล่า ถ้าอย่างนั้นก็สบายมาก พวกเราจะคุ้มครองเจย์เอง” อัสโมวเอ่ยด้วยสีหน้าแข็งขัน จนเจย์อดยิ้มไม่ได้

“นั่นสิครับ ผมใช้พลังไม่ได้ เพราะฉะนั้นเลยต้องให้ทุกคนช่วยคุ้มครอง”

หมับ!

บิมโอบแขนกอดเจย์ “พวกเราเก่งมาก เราคุ้มครองเจย์ได้อยู่แล้ว”

เจย์กอดบิมไว้ พออัสโมวพุ่งเข้ามากอด ชายหนุ่มก็กอดตอบ แล้วเงยหน้าสบตากับเหล่าเอเทมมูทั้งสี่แล้วพูดว่า

“ระหว่างอยู่ที่นี่ฝากด้วยนะครับ”

“ความจริงมันก็มีตั้งหลายวิธีที่เจ้าจะใช้เวทมนตร์ได้ โดยที่พวกมันไม่รู้” โฟร์เทียเอ่ย

“ไม่ครับ เราจะไม่ทำผิดกฎหมาย เอาละ วันนี้เดินทางมาหนื่อยแล้ว พักผ่อนกันเถอะทุกคน” เจย์สรุปก่อนจะลุกขึ้น แล้วกิจวัตรก่อนนอนของเครอบครัวสก็อตก็เริ่มขึ้นเหมือนทุกวัน

 

กริ๊ง!

โทรศัพท์มือถือของครูซดังขึ้น ทำให้ชายหนุ่มที่เพิ่งก้าวขึ้นรถประจำตำแหน่งดึงออกมารับสาย

“ว่า?

“เจมี่ ฮอปกินส์ จะเข้าสำนักงานสาขาเมืองสการ์เล็ตพรุ่งนี้ตอนบ่ายโมง เพื่อเข้าประชุมเตรียมการก่อนส่งหนังสือเชิญ”

“หึๆ เหมือนกับรู้เลยนะ”

“รู้อะไร” บีสต์ถาม

“พรุ่งนี้ประมาณเที่ยง เจย์ สก็อต มีนัดกับฉันที่สำนักงาน”

“พูดเป็นเล่น”

“คิดว่างั้นเหรอ”

บีสต์ไม่ได้ตอบ ขณะครูซหันไปมองโรงแรมที่รถของเขากำลังเคลื่อนห่าง แล้วพูดต่อก่อนวางสายว่า

“พรุ่งนี้...คงมีเรื่องสนุกๆ ให้ดูกัน”

“หึๆ” แม้จะวางโทรศัพท์แล้ว ครูซก็ยังหัวเราะอยู่

“พรุ่งนี้จะไม่เกิดเรื่องเหรอครับ” กูสถาม

“กลัวเหรอกูส”

กูสส่ายหน้า “ผมแค่ไม่อยากให้มีเรื่องอะไรก่อนท่านครูซจะออกจากฮอปกินส์ครับ”

“ทำไมล่ะ”

กูสนิ่งไปแล้วตอบเสียงอ้อมแอ้มว่า “มันไม่ดีต่อภาพลักษณ์”

“ตากิลด์ฝากมาละสิ”

“ครับ ท่านกิลด์ไม่อยากให้ภาพลักษณ์ของผู้นำตระกูลคนใหม่เหมือนเป็นเบี้ยล่างของฮอปกินส์”

ครูซยังคงยิ้ม พลางเคาะนิ้วชี้ของมือขวาบนหลังมือซ้าย

“ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลย กูส”

กูสเหลือบมองเจ้านายผ่านกระจกมองหลัง ขณะทำหน้าที่เป็นคนขับรถ ก่อนจะหันมามองทางแล้วบ่นออกมาเบาๆ ว่า

“จากประสบการณ์ของข้า ไม่ทำอะไรเป็นคำพูดที่น่ากลัวที่สุดแล้วครับ”






Writer : Kalthida

(IG & Twitter : kalthida)


Writer's Talk :

พี่ครูซมาเป็นแขกรับเชิญน้ส ค่าตัวก็จะแพงๆ หน่อย 5555 วันนี้กัลออกจากบ้านเพื่อไปส่งน้อง ในก็ตกลงมาเลยย เปียกทั้งตัวเลยจ้ะ แอร์เย็นไปอีก ทุกคนที่เดินทางระวังกันด้วยนะคะ


ปล. นิยายเรื่่องนี้จะโพสต์ให้อ่านทุกวัน จันทร์ พุธ และ เสาร์ ค่ะ ^^







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 328 ครั้ง

4,360 ความคิดเห็น

  1. #4075 sekuretsu (@sekuretsu) (จากตอนที่ 291)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 10:00

    พรีออเดอร์ มาแล้วจ้าาาาาา

    #4075
    0
  2. #4074 mini-o- (@kannikars) (จากตอนที่ 291)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 01:07
    และแล้วก็ได้ยลโฉมคุณครูซ

    ส่วนตัวเราก็ตามไปพรีหนังสือมาแล้วเช่นกัน

    เรื่องเปย์ขอให้ไว้ใจ
    #4074
    0
  3. #4073 soul_hyukjae (@soul_hyukjae) (จากตอนที่ 291)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 21:29
    5555 กูสตลกอ่ะ
    #4073
    0
  4. #4071 Ak[i]tO (@akitokun) (จากตอนที่ 291)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 17:04
    คิดถึงครูซ สเปล ชามม คิดถึงพี่ของโซอี้ทุกคนเลยยยย
    #4071
    0
  5. #4070 WhiteDataGirl (@WhiteDataGirl) (จากตอนที่ 291)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 22:13

    ในที่สุดก็ออกสักที ครูซซซซ


    #4070
    0
  6. #4069 khunnaii (@ladymicky) (จากตอนที่ 291)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 21:40
    อยากให้มีถึงสิบเล่มตริงจริงนะคะ แงงงงง
    #4069
    0
  7. #4068 pretty-p (@rod_usawadee) (จากตอนที่ 291)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 20:57

    55555 หัวเราะก่อยเลยนะคะ ความยุ่งยากของเจย์ กับคุณครูซนี่ จะว่าดีก็ดี จะว่าร้าย ก็คงไม่ิงมั้งคะ

    #4068
    0
  8. #4067 น้ำตา ซาตาน (@piay2530) (จากตอนที่ 291)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 19:23

    ไม่อยากให้จบเลยอ่าาาา
    #4067
    0
  9. #4066 Haru2312 (@Haru2312) (จากตอนที่ 291)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 18:31
    พี่กัลค่าขอบทแขกรับเชิญคนนี้หน่อยค่ะ ยินดีจ่ายค่าตัวให้ครูซ><~~~~ คุณพี่สุดหล่อสุดเท่ฉลาดตลอด
    #4066
    0
  10. #4065 ~LufaH~ (@fak_fa) (จากตอนที่ 291)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 17:42
    คิดถึงพี่ชายคนนี้จริงๆ
    #4065
    0
  11. #4064 Pepper__myMint (@Pepper__myMint) (จากตอนที่ 291)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 17:40
    เจย์ต้องให้เด็กๆช่วยรับมือแทนแล้ว จะปวดหัวกว่าเดิมรึเปล่านะ
    #4064
    0
  12. #4063 Chrysola (@chrysola) (จากตอนที่ 291)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 16:48
    เฮียครูซคนคูล มาเหนือแบบคูลๆ ตลอด กร๊าวใจที่สุด!
    #4063
    0
  13. #4062 Dark Nigth (@s-night) (จากตอนที่ 291)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 16:38
    ลุงครูซกะตากูสนี่น่ารักจริงๆ
    #4062
    0
  14. #4061 sugunlayapur (@sugunlayapur) (จากตอนที่ 291)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 16:08
    งานเข้าอีกแล้วเจย์เตรียมรับมือ555
    #4061
    0
  15. #4060 sugunlayapur (@sugunlayapur) (จากตอนที่ 291)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 16:05
    รักพี่ครูซมาบ่อยๆนะคะ
    #4060
    0