Witchoar

ตอนที่ 252 : Book Seven : 05 เหตุผลที่ต้องลืม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,010
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 196 ครั้ง
    19 เม.ย. 62

Witchoar 

Book Seven : น้ำชาแห่งวิทาเรีย


*******************************

  หมายเหตุ : การถอดคำศัพท์ในเนื้อหาจะอิงจากการออกเสียงในภาษาอังกฤษเป็นส่วนใหญ่ โดยเนื้อหาที่โพสต์อาจมีความผิดพลาดทางการสะกดอยู่บ้างเนื่องจากเป็นฉบับดราฟค่ะ


“วิท” เสียงเรียกของชาฮาดังขึ้น ทำให้ชายหนุ่มเจ้าของเส้นผมสีขาวที่เอนตัวลงนอนหลับตาสบายบนเตียงที่ริมชายหาดลืมตาขึ้น

“แสงแรกมาไวขึ้นแล้ว” วิทเอ่ยทั้งที่สายตายังจับจ้องมองไปยังที่ปลายสุดขอบฟ้าในยามรุ่งอรุณ

“ข้าบอกเรื่องนั้นกับเจย์ไปแล้ว” ชาฮาเอ่ยพลางหันหน้าไปมองท้องฟ้ายามเช้าตรู่เช่นกัน

“งั้นเหรอ แล้วเจย์ว่ายังไง”

มุมปากของชาฮายกขึ้น

“ก็เหมือนเดิมแหละ นิ่งๆ มึนๆ”

วิทหัวเราะ

“ไม่ว่าเมื่อไร เขาก็ยังเป็นคนที่ทำให้พวกเราสนุกเสมอยามที่ได้เฝ้ามองเขา”

“เขาไม่ถามอะไรข้าสักคำ นอกจากขอให้ข้าบอกว่า ข้าขออะไรบูเน่ ถ้าเป็นคนอื่นก็คงอยากรู้เรื่องเกี่ยวกับตัวเองไม่ใช่หรือไง”

วิทลุกขึ้นจากเตียงนอนบนชายหาดแล้วบิดตัวเล็กน้อย

“นั่นเพราะเขาเข้าใจแล้วน่ะสิ ว่ารู้ไปก็ไม่ได้ประโยชน์อะไร อดีต มันก็คือ อดีต”

ชาฮาหันมาสบตาวิท แล้วถามว่า “เจ้าดีใจละสิ”

“แน่นอน เพราะนั่นหมายถึง การตายของจาคอบไม่สูญเปล่า และไม่ว่าจะ เจย์ สก็อต คนนี้หรือคนก่อนหน้า พวกเขาได้หลุดพ้นจากความเจ็บปวดและจากการโทษตัวเองได้อย่างสมบูรณ์แล้ว” วิทเอ่ยพลางก้าวเดินไปยังทะเล โดยมีชาฮาก้าวตามไปพร้อมกับเขา

“หลังจากนี้จะเป็นยังไงต่อไปนะ” ชาฮาพึมพำ

“ก็คงเป็นอย่างที่มันเป็น พวกเรามีหน้าที่เฝ้ามองเท่านั้น” วิทตอบพลางเดินเลี้ยวเลียบไปตามชายหาด เท้าเปลือยเปล่าของวิทสัมผัสกับน้ำทะเลที่สาดซัดขึ้นมาบนหาดทรายขาวละเอียด

“ข้าชอบที่เจ้าสร้างเมืองนี้นะ”

“งั้นเหรอ” วิทเอ่ยเหมือนถาม แล้วก้มลงยิ้มให้ทีสปิริต

ชาฮายิ้มรับ พลางตอบก่อนจะจางหายไป

“เพราะมันคือ บ้าน ของทุกคน”

พอได้ยินอย่างนั้น วิทก็ได้แต่หัวเราะแล้วเดินต่อไป

 

นี่

“ครับ?” เจย์ขานรับคำเรียกหาของกิดิม ขณะมือก็นำหัวไชเท้าถูไปกับที่บดจนได้จำนวนที่ต้องการ แล้วจึงหันไปหยิบผักกุยช่ายมาซอย

ทำไมเจ้าไม่ถามเรื่องของจาคอบจากชาฮาล่ะ

“ทำไมถึงต้องถามล่ะครับ กิดิมรู้ใจผมอยู่แล้ว”

อย่ามาย้อน

เจย์หัวเราะทั้งที่ตายังคงจับจ้องอยู่ที่มีดซึ่งกำลังซอยผักอยู่ ตั้งแต่เจย์ได้ยินจากชาฮาจนถึงตอนนี้ ชายหนุ่มได้แต่นิ่งเงียบมาตลอด นั่นก็เพราะในสมองของเขาได้เลือกแล้ว ว่าเขาควรทำอะไรนับแต่นี้ ดังนั้นเจย์จึงสามารถเข้าทำงานได้ด้วยใจสงบนิ่งได้ตลอดทั้งในช่วงเวลากะดึกและกะเช้า ก่อนจะเลิกงานมายืนเตรียมอาหารกลางวันให้อัสโมวกับบิมได้เป็นปกติอยู่ตอนนี้

“ก็มันเป็นเรื่องที่ผ่านไปแล้วนี่ครับ ผมอยากรู้แค่เจตจำนงของผม ส่วนเรื่องอื่นถ้ามันลืมไปแล้ว ก็คือลืมไปแล้ว” เจย์ตอบพลางโกยกุยช่ายที่ซอยเสร็จใส่ถ้วย แล้วนำเห็ดหอมที่แช่น้ำไว้มาหั่นต่อ

“กิดิมรู้มาตั้งแต่แรกแล้วใช่ไหมครับ”

ไม่รู้ได้หรือไง ก็อยู่ด้วยกันกับเจ้าตลอดขนาดนี้

เจย์ยิ้ม ความจริงตอนที่ได้ยินชาฮาบอกว่าเขาเคยเป็นใครมาก่อน คำตอบนั้นก็เพียงพอจะทำให้เขาปะติดปะต่อเรื่องราวได้

เจย์ สก็อต คนเดิมเป็นใคร ทำไมเขาถึงต้องมาเกี่ยวข้องกับเรื่องราวของเหล่าพ่อมด ทำไมเขาถึงแทรกซึมเข้าไปในฮอปกินส์ ทำไมเขาถึงต้องยื่นมือเข้าไปช่วยให้ดวงไฟแห่งความโลภนั้นเสถียร และทำไมเขาถึงกระทำการต่างๆ เหมือนกับกำลังแก้ปัญหาที่ไม่มีวันแก้ไขได้

ทั้งหมดนั้นก็เพราะ เขาคือ จาคอบ สเปรนเจอร์ หนึ่งในคนที่เริ่มต้นเรื่องทุกอย่างนั้นขึ้นมา

ตั้งแต่วันแรกที่เจย์ลืมตาตื่น สิ่งแรกที่เขาเห็นคือ จดหมายฉบับนั้นซึ่งก็เขียนเอาไว้อย่างชัดเจน ว่าจาคอบ สเปรนเจอร์ รู้สึกเสียใจขนาดไหนที่ได้สร้างสิ่งที่ก่อให้เกิดโศกนาฏกรรมที่มีการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ครั้งใหญ่และยาวนานที่สุดในโลกขึ้น แต่ในความเสียใจนั้น จาคอบก็ยังมีความหวัง

 

อีกไม่นานข้าจะตาย ข้าไม่รู้ว่าด้วยวิธีใด แต่อีกไม่นานผู้ครอบครองค้อนแห่งโมหะนั้นต้องกำจัดทุกคนที่ขวางทาง ข้ายินยอมเป็นคนผู้นั้น เพราะข้าคือผู้ซึ่งสมควรได้รับโทษทัณฑ์ที่แท้จริง ข้าตายได้ แต่ต้องมีใครสักคนหยุดยั้งมัน ท่านรู้ดีเพื่อนข้า ว่าข้าหมายถึงอะไร คนที่จะทำให้ค้อนของแม่มดกลายเป็นเรื่องเล่าขานที่ไร้ซึ่งคนจดจำ คนที่จะกลบฝังกลิ่นคาวเลือดอันคละคลุ้งให้เหลือไว้เพียงโลกใบใหม่แห่งการรู้แจ้ง ท่านผู้ซึ่งครอบครองความเป็นที่สุด

ได้โปรดกระทำสิ่งนั้น เพราะข้ายังคงศรัทธา...ไม่ว่าพระผู้เป็นเจ้าของท่านหรือของข้าก็มีเมตตาต่อโลกใบนี้เช่นเดียวกัน

 

“กลิ่นดอกยี่โถที่ทำให้ผมรู้สึกอึดอัด และความตั้งใจที่จะอุทิศทุกอย่างเพื่อแก้ไขปัญหา ทุกอย่างมันชัดเจนมาก เลยครับ กิดิม”

อย่ารู้สึกผิดมากเกินไปละกิดิมเตือน

เจย์หยิบกุ้งที่เขาแกะไว้เอามาสับจนละเอียด แล้วจึงหันไปเปิดไฟในเตา นำกระทะมาตั้งบนเตาใส่เห็ดหอมกับกุ้งลงไปผัดรวมกัน พลางส่ายหน้า

“ไม่ครับ ในเวลานี้ ความรู้สึกผิดไม่ช่วยอะไร เพราะสิ่งที่ผมคนก่อนทำ มันดีกว่านั่งรู้สึกผิดเฉยๆ”

กิดิมลอยตัวลงมาจากศีรษะเจย์ ขณะที่เจย์ปิดไฟในเตา ยกกระทะมาเทที่ผัดเมื่อสักครู่ใส่ถาดพัก แล้วนำไปแช่ตู้เย็น จากนั้นก็นำกะละมังใบใหญ่หน่อยมาเทหัวไชเท้าบด แป้งข้าวเจ้า แป้งข้าวเหนียว กุยช่ายซอยละเอียดลงไป ตามด้วยการขย้ำทุกอย่างให้เข้ากัน

แล้วเจ้าจะทำอะไร

“ทำให้ปัญหานี้จบลงด้วยมือของผมเอง ผมว่า นั่นคือเหตุผลที่คุณวิทคอยเฝ้ามองผมมาตลอด” เจย์ตอบ แล้วเดินไปที่ตู้เย็น ดึงเอาถาดที่เขาเพิ่งแช่ไว้ออกมาเทส่วนผสมทั้หมดใส่กะละมัง

รู้ไหมทำไมวิญญาณเวลาเกิดใหม่จึงต้องดื่มน้ำแกงห้ารสก็เพื่อลืมสิ่งที่ผ่านมา

เจย์ที่ขย้ำของในกะละมังเงยหน้าขึ้นสบตากิดิม ก่อนจะคลี่ยิ้มแล้วตอบว่า

“เพราะการลืมก็คือ การให้อภัยตัวเอง อย่างหนึ่ง เมื่อเราลืมก็เท่าเราได้รับโอกาสให้ทำบางสิ่งโดยไม่ต้อง โทษตัวเองกับเรื่องเก่าๆ ให้ต้องมาขวางกั้นเราไว้ แต่น่าเสียดายที่พอเราลืม เราก็จะลืมความรู้บางอย่างไปด้วย ผมคนก่อนเก่งจังเลยนะครับ ทั้งที่ไม่ลืม แต่ก็เลือกที่จะก้าวเดินไปพร้อมๆ กับความเจ็บปวดแบบนั้น”

มันบ้าไง กิดิมตอบแล้วลอยตัวขึ้นมานั่งบนบ่าของเจย์ที่นำเอาส่วนผสมที่รวมกันเป็นเนื้อเดียวออกมาตัดแบ่งเป็นชิ้น ก่อนจะนำไปทอดในกระทะ

ฉี่!

ชายหนุ่มเติมน้ำสะอาดลงไปในกระทะเล็กน้อยก่อนจะนำฝามาครอบปิดปากกระทะไว้ แล้วหันไปล้างมือ

แต่สุดท้ายหมอนั่นก็ต้องลืม

น้ำเสียงหงอยเหงาของกิดิม ทำให้เจย์รู้สึกอิจฉาขึ้นมานิดหน่อย แล้วเอเทมมูของเขาก็รู้ด้วยว่าเขารู้สึกอย่างนั้น กิดิมเลยรีบแย้งขึ้นว่า

ข้าสมน้ำหน้ามันหรอก อย่าเข้าใจผิด

เจย์หัวเราะ ก่อนจะเอ่ยว่า

“ในกัลดราบก ตัวอักษร J แทนรูน เยรา ครับ”

หือ?

“เยรา หมายถึง วัฏจักร เป็นจุดจบและการเริ่มต้น ผมคิดว่า มันเหตุผลที่ผมได้รับชื่อนี้”

 ‘ข้าจะรอดู

เจย์ยิ้มพร้อมกับยืนยันว่า “ผมจะต้องสานต่อสิ่งที่เขาทำไว้ให้สำเร็จ”

แก๊ก!

“หอมจังเลยเจย์” เสียงบิมพูดขณะเดินงัวเงียเปิดประตูห้องนอนออกมา เจย์จึงหันไปมองเจียงซือตัวน้อยของเขาพลางเดินเข้าไปหาแล้วอุ้มขึ้น

“ผมทำขนมกุยช่ายผักกาด จากกุยช่ายที่เหลือจากการทำผัดหมี่ซั่วน่ะครับ บิมชอบกุยช่ายใช่ไหม”

บิมพยักหน้า แล้วซบหน้ากับไหล่เจย์ พร้อมกับตอบว่า “ชอบ”

“งั้นไปล้างหน้าแปรงฟันก่อนนะครับ ผมทำน้ำจิ้มอีกนิดเดียวก็เสร็จแล้ว” เจย์ตอบพลางปล่อยบิมลงยืน

“งั้นข้าไปปลุกอัสโมวก่อนนะ” บิมเอ่ยแล้วกระโดดกลับเข้าในห้องนอนไป ส่วนเจย์ก็เดินกลับมาทำน้ำจิ้ม ไม่นานก็ได้ยินเสียงฝีเท้าวิ่งซอยถี่ๆ ของอัสโมวที่วิ่งตามบิมออกมา

“ยัยชาฮาไปแล้วเหรอ”

“อย่าใช้คำไม่สุภาพเรียกเด็กผู้หญิงอย่างนั้นสิครับ ไม่น่ารักเลยอัสโมว” เจย์ดุ

อัสโมวกอดอกแล้วตอบว่า “ยายนั่นแก่กว่าข้าตั้งเยอะ”

“ยิ่งแก่กว่าก็ยิ่งต้องพูดจาสุภาพด้วยสิครับ”

“โหย ทั้งโดนขึ้นทั้งล่องเลย ข้าไปแปรงฟันดีกว่า” อัสโมวว่าอย่างนั้นแล้ววิ่งตามบิมเข้าไปในห้องน้ำ เจย์เลยได้ส่ายหน้าพลางเอ่ยกับกิดิมว่า

“ผมจะต้องทำให้สำเร็จ”

รู้แล้วละน่า ดูกุยช่ายนั่นดีกว่า เดี๋ยวก็ไหม้หรอก

เจย์เดินไปเปิดฝาครอบที่ปิดกระทะไว้พลางเอ่ยต่อว่า “ไม่ใช่แค่เป้าหมายของเขา แต่ผมจะต้องมีชีวิตรอดอยู่บนโลกที่แสนสุขนี้ต่อไปกับทุกคนให้ได้ครับ”

ไม่มีเสียงตอบจากกิดิม เจย์ได้ยินเพียงเสียงถอนหายใจอย่างระอา ซึ่งทำให้ชายหนุ่มยิ้มกว้าง และกว้างมากขึ้น เมื่อรับรู้ได้ถึงอ้อมกอดของบิมที่ออกจากห้องน้ำ แล้วมาเกาะขาเขาทันที

ไม่ว่าจะหลายร้อยปีที่แล้วหรือ ณ ขณะนี้ ความสุขของคนมันก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปมากนัก มันไม่เกี่ยวกับพลังอำนาจ เงินทอง หรือของนอกกาย สำหรับเจย์ มันคือ ช่วงเวลาขณะนี้ ที่เขาได้ยิ้มกับครอบครัวของเขาทุกวัน

ผมไม่มีวันยอมแพ้แน่ครับ กิดิม

หนวกหูน่า

“กลิ่นหอมเชียว ทำอะไรน่ะ” แฮ็กที่เพิ่งเดินออกจากห้องนอนร้องถามมาก่อนตัว

“ขนมกุยช่ายผักกาดครับ เอากุยช่ายที่เหลือมาทำ กินรองท้องก่อนที่จะย่างสเต๊กน่ะครับ”

“อืม ดีๆ คิดอยู่เมื่อวานเหมือนกันว่าเดี๋ยวมันจะเน่า นายเอามาใช้ก็ดี ฮ้าว! ง่วงชะมัด เมื่อคืนกว่าจะเสร็จเล่นเอาดึกเลย”

“เมนูใหม่ของแฮ็กน่ะเหรอ” บิมกระโดดมาหา แฮ็กเลยย่อตัวรับเอาแฟนพันธุ์แท้อาหารของเขาขึ้นมา แล้วพูดว่า

“ใช่แล้วละ บิมก็กินได้นะ ไม่มีเนื้อสัตว์”

“ยอดเลย” บิมยิ้มกว้าง

“คิดชื่อเมนูหรือยังเหรอแฮ็ก” เจย์ถาม พลางส่งจานที่มีกุยช่ายทอดและถ้วยน้ำจิ้มให้อัสโมวยกมาเสิร์ฟที่โต๊ะ

“ยัง จริงๆ มันเป็นอาหารเพื่อสุขภาพ เรียกง่ายๆ ก็แอปเปิลยัดไส้พวกถั่วกับพวกเบอร์รี่ ฉันเอามาปรับสูตรให้มันกินง่าย แล้วก็อร่อยขึ้น” แฮ็กตอบพลางทรุดตัวลงนั่งโดยให้บิมนั่งตักเขา

“ผมว่ามันคงยากตรงคำว่า อร่อย นี่แหละ” เจย์แซว

“จริง อ้าว บิม มาแย่งฉันทำไม” แฮ็กว่าเพราะบิมแย่งส้อมจากมือเขาไป

“แฮ็กยังไม่ได้แปรงฟัน ยังกินไม่ได้”

“ช่าย ตื่นแล้วก็ต้องไปแปรงฟันก่อนสิ” อัสโมวช่วยสำทับซ้ำ และนั่นทำให้แฮ็กย้ายบิมไปนั่งบนเก้าอี้อีกตัว แล้วลุกขึ้นใช้มือโยกหัวเจ้าสองแสบที่จิ้มกุยช่ายกินเย้ยเขาว่า

“ฝากไว้ก่อนเถอะ”

“ถ้าหมดเดี๋ยวผมทอดให้ใหม่ครับ” เจย์บอก แฮ็กก็เลยยักไหล่ แล้วเดินเข้าห้องน้ำไป

“เจ้าแป้งพวกนี้ก็อร่อยเหมือนกันนะ เออ เอาเนื้อยัดไส้แทนได้หรือเปล่า” อัสโมวถามพลางจิ้มขนมกุยช่ายผักกาดเข้าปากแล้วเคี้ยวตุ้ยๆ อย่างเอร็ดอร่อย

“ไม่มีใครเขากินอย่างนั้นหรอก อัสโมว เจย์ทอดเพิ่มอีกได้หรือเปล่า”

“กำลังทอดครับ ค่อยๆ กินนะมันร้อน” เจย์เตือน แล้วขณะที่เขากำลังเริ่มทอดกระทะใหม่ โซอี้ก็เปิดประตูเข้ามา

“เจย์”

“ว่าไง โซอี้ เอ่อ...” เจย์ถามพลางหันไปมองเพื่อน จึงพบว่าเพื่อนสนิทไม่ได้มาที่ห้องเขาคนเดียวเหมือนอย่างเคย

“สวัสดีครับ คุณชาร์ม”

“พี่ชาร์มมีเรื่องจะคุยกับนายแน่ะ” โซอี้เอ่ย แล้วเดินตรงไปที่โต๊ะอาหาร พลางอ้าปากรับขนมกุยช่ายที่อัสโมวจิ้ม แล้วมาชูให้ที่ปาก

“อื้ม อร่อยน่ะเนี่ย ใครทำ”

“เจย์” สองซี้ตอบ

เจย์ปิดฝากระทะ แล้วหันมาผายมือให้ชาร์ม

“เชิญนั่งก่อนสิครับ เดี๋ยวผมรินน้ำให้”

ชาร์ม ซิมป์สัน ก้าวไปนั่งบนโซฟา ขณะเดียวกับที่แฮ็กเดินออกจากห้องน้ำ เจย์เลยเอ่ยกับแฮ็กว่า

“ช่วยดูกระทะที่ทอดอยู่บนเตาให้หน่อยได้ไหม”

“ไม่มีปัญหา ไงโซอี้ วันนี้เสร็จงานไวเหรอ”

“อือ วันนี้ออร์เดอร์ไม่เยอะ แต่เดี๋ยวก็ต้องออกไปอีก มีส่งของที่เลมอนแซนด์”

“เหรอ งั้นเดี๋ยวฉันตามไปด้วย เดี๋ยวตอนเธอไม่อยู่จะได้รู้ระบบเวลาส่งให้เจ้าใหญ่ๆ น่ะ”

“ได้เลย” โซอี้ตอบพลางเดินไปเปิดฝาครอบกระทะดู ขณะที่เจย์ถือแก้วน้ำมะนาวที่เขาทำใส่เหยือกเอาไว้มาวางที่โต๊ะรับแขก แล้วถอยไปทรุดตัวลงนั่งที่โซฟาเดี่ยวอีกตัว ขณะที่ชาร์มเอื้อมมือมาหยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบ

“คุณชาร์มมีธุระอะไรกับผมเหรอครับ” เจย์ถามขึ้นหลังจากที่ชาร์มลดแก้วน้ำในมือลงแล้ว

ชาร์มสบตาเจย์

“ได้ข่าวว่านายกกำลังหาทีม”

เจย์กะพริบตา

“ครับ”

“แล้วก็โดนแมทธิวปฏิเสธด้วย”

“คุณชาร์มรู้ได้ยังไงครับ” เจย์ถามอย่างแปลกใจ เพราะเขาเพิ่งโดนแมทธิวปฏิเสธไปเมื่อวานเองนี่นา

ชาร์มฉีกยิ้มกว้าง

“เอาเป็นว่าฉันมีวิธีรู้ได้ก็แล้วกัน วางแผนไว้ว่ายังไงล่ะ”

“ผม เอ่อ ตอนนี้รอไปคุยกับคุณร็อบครับ นอกนั้นก็ไม่มีแผนอะไร เอ่อ แฮ็กบอกว่าอาจจะไปประกาศหาทีมในชมรม แต่จริงๆ ผมอยากได้คนที่เคยทำงานด้วยกันมากกว่า” เจย์ตอบอย่างจนปัญญา

“จับคู่กับฉันไหมล่ะ”

“ครับ?”

“รวมกันอายุเราสองคนก็ไม่น่าเกินนะ”

เจย์หันไปมองโซอื้เพราะคิดว่าเพื่อนสนิทน่าจะไปขอร้องพี่ชายให้เขา แต่โซอี้ที่เดินมาจิ้มขนมกุยช่ายกินกลับส่ายหน้า แล้วพูดปฏิเสธว่า

“ฉันเปล่า พี่ชาร์มบอกว่าอยากคุยเรื่องนี้กับนายเอง จับคู่กับพี่ชาร์มก็ดีนะ ชนะชัวร์”

ปัญหาคือ คนอย่างหมอนี่มันจะยอมช่วยเจ้าฟรีๆ หรือไง กิดิมเตือนสติ ซึ่งเจย์ก็เห็นด้วย ชาร์ม ซิมป์สัน เป็นคนที่เคยประกาศตัวว่าต้องได้ตัวอัสโมวให้ได้ พอคิดอย่างนี้ เจย์ก็เริ่มกังวลถึงเงื่อนไขของอีกฝ่ายขึ้นมา

“ว่าไง สนใจไหม”

“เอ่อ” เจย์ยังไม่ทันตอบ เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

“เดี๋ยวฉันไปเปิดให้เอง” โซอี้อาสา แล้วพอเปิดประตูออก หญิงสาวก็ต้องอุทานขึ้นว่า

“นายมาทำอะไรที่นี่”

“คุณแมท” เจย์ลุกขึ้นทันที ขณะที่ชาร์มเองก็หันไปสบตาผู้มาใหม่

ให้ตายเถอะ มีแต่ตัวยุ่งโผล่มา กิดิมเอ่ยอย่างหงุดหงิด ขณะที่เจย์ลุกจากที่นั่งแล้วเดินไปหาผู้มาใหม่ที่ไม่ยอมก้าวเข้ามาในห้อง แม้ว่าโซอี้จะขยับตัวหลีกทางให้

“มีอะไรเหรอครับ” เจย์ถามอย่างแปลกใจ

“ฉันตกลง”

“ครับ?”

แมทธิวหันหน้าไปทางอื่นอย่างหงุดหงิด ก่อนจะหันกลับมาสบตาเจย์ แล้วพูดด้วยน้ำเสียงห้วนๆ ว่า

“ฉันตกลงร่วมทีมกับนายในการแข่งขันไลต์ก็อดเฟสติวัลปีนี้ ชัดไหม”






Writer : Kalthida

(IG & Twitter : kalthida)


Writer's Talk :

เจย์เราก็จะ So Hot หน่อยๆ นะคะ มีคนอยากให้เจย์ความทรงจำกลับมาด้วย แต่ความจริงตั้งแต่กัลเริ่มเขียนกัลก็เขียนด้วยความคิดนี้มาตลอด บางทีคนเรารู้มากก็ไม่ดีค่ะ เครียด และบางทีการลืมก็ทำให้เราสามารถก้าวต่อไปได้ แถมบางครั้งเราจะมองเห็นทุกอย่างได้อย่างกระจ่างมากขึ้น แน่นอนว่า บางทีลืมมากไปก็ไม่ดี แต่เคสของเจย์ บางทีมันอาจเป็นการดีแล้ว ที่เขาได้มีชีวิตใหม่จริงๆ 

อากาศร้อนมากๆ ดูแลสุขภาพตัวเองด้วยนะคะ ^^





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 196 ครั้ง

4,395 ความคิดเห็น

  1. #3682 P'est (@25161523) (จากตอนที่ 252)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 10:56
    แมทเจย์จ่ะ!!! อย่าล่มเรือขอ~~
    #3682
    0
  2. #3660 จิ้กจอกเก้าหาง (@The-relation) (จากตอนที่ 252)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 20:42
    เรือแมทเจย์ยืนหนึ่งจ้าาา
    #3660
    0
  3. #3652 waas :) (@wayKW) (จากตอนที่ 252)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 21:43
    55555 ปากแข็งกว่ากิดิมก็เห็นจะเป็นแมทนี่แหละ
    #3652
    0
  4. #3651 N-XIII-2707 (@namgarin) (จากตอนที่ 252)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 17:56
    แมทเจย์ยืนหนึ่งอีกเสียงจ้าาาา 55555 จริงๆสามคนก็ได้นะ อิ้อิ้
    #3651
    0
  5. #3650 กระต่ายส้ม (@chayapaseehakun) (จากตอนที่ 252)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 12:56
    เนาะ เจย์ของเราเนื้อหอมมว้ากกกก
    #3650
    0
  6. #3649 soul_hyukjae (@soul_hyukjae) (จากตอนที่ 252)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 01:41
    ยุ่งเหยิง
    #3649
    0
  7. #3648 mini-o- (@kannikars) (จากตอนที่ 252)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 00:22
    ปวดหัวแทนเจย์เลย วุ่นวายน่าดู แต่ก็สนุกและมีความสุขอะเนอะ
    #3648
    0
  8. #3647 StandingBYE* (@sarisa17) (จากตอนที่ 252)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 23:34

    ทีมแมทเจย์ยืนหนึ่งค่าาา5555555 :P

    #3647
    0
  9. #3646 Kaede_Kaede (@Kaede_Kaede) (จากตอนที่ 252)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 22:18

    ศึกชิงเจย์ครั้งนี้ เรา #ทีมแมทเจย์ //เอ้ะ! หรือ 3p ดี 55555
    #3646
    0
  10. #3645 RollzJI (@hgnn) (จากตอนที่ 252)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 21:53
    ทำไมรู้สึกวุ่นวายแทนเจย์ คือคนเข้ามาเคาะประตูกันเต็ม555
    #3645
    0
  11. #3644 rodjananuna (@rodjananuna) (จากตอนที่ 252)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 21:12
    มาหาทำไมตอนนี้ ~~~~ตอนที่จะเสียฉันไป~~~

    ไม่ใช่ละ55555ว่าแต่ทำไมถึงเปลี่ยรใจกันละแมท
    #3644
    0
  12. #3643 Rosemarie (@Ilusionnero) (จากตอนที่ 252)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 21:09
    เราก็อยากจิ้นนะ แต่พอนึกย้อนไปตอนที่นางปลอมเป็นโซอี้แล้วโดนพี่แมธหอมแก้อ่ะ คือแบบน้องตายด้านอ่ะ ถ้ามีโมเมนต์แบบน้องเขินไรเงี้ยคือดีงามอ่ะ แต่อะไรคือทำหน้ามึนๆอึนๆประหนึ่งว่าตัวเองเป็นหุ่นยนต์กลับชาติมาเกิดอ่ะ ฮือ~~~
    #3643
    0
  13. #3642 ~LufaH~ (@fak_fa) (จากตอนที่ 252)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 19:58
    บางทีการลืม ก็คงทำให้อะไรๆง่ายขึ้นจริงๆค่ะพี่ อินๆ
    #3642
    0
  14. #3641 Jjay🎭 (@tangmo150649) (จากตอนที่ 252)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 19:32
    จิ้นได้มั๊ย ผิดรึเปล่า 5555555
    #3641
    0
  15. #3640 chompooCN (@chompoo_worarat) (จากตอนที่ 252)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 17:49
    ศึกชิงเจย์ 55555
    #3640
    0
  16. #3639 Mook (จากตอนที่ 252)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 17:49

    ถ้ารวมทีมสามคนนี้ ชนะใสๆชัวร์ 5555

    โอ้ย ทำไมจิ้นแมท เจย์จัง รู้สึกว่าน่ารักดี

    #3639
    0
  17. #3638 Amu hinamori (@pimmoon) (จากตอนที่ 252)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 16:38

    อุ้ยยย แมทมาแย่งซีนตอนท้าย5555

    #3638
    0
  18. #3637 DoublrBONN (@unexpected_me) (จากตอนที่ 252)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 16:05
    อยู่ดีๆก็เนื้อหอม
    #3637
    0
  19. #3636 ตุ๊กตาต้องสาป (@12022543) (จากตอนที่ 252)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 15:55
    อุ้ย จะเกิดศึกชิงคนกันรึเปล่าเนี่ย อยู่ดีๆมาพร้อมกันงี้คงมีอะไรเกิดขึ้นแหงเลย
    #3636
    0