Witchoar

ตอนที่ 212 : Book Six : 05 กลิ่นเฉพาะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,365
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 379 ครั้ง
    20 ม.ค. 62

Witchoar 

Book Six : นาฬิกาทรายแห่งอะบลามีลิน


*******************************

  หมายเหตุ : การถอดคำศัพท์ในเนื้อหาจะอิงจากการออกเสียงในภาษาอังกฤษเป็นส่วนใหญ่ โดยเนื้อหาที่โพสต์อาจมีความผิดพลาดทางการสะกดอยู่บ้างเนื่องจากเป็นฉบับดราฟค่ะ


บิมเคยไปส่งวิญญาณเด็กผู้หญิงซึ่งเป็นเด็กรับใช้ของท่านเมิ่งผอบนเขาสเปลเลียมาครั้งหนึ่ง แล้วเมื่อหลายเดือนก่อน เจย์ก็ต้องพาเหล่าผีดิบของฮอปกินส์จำนวนมากมาฝังไว้ที่นี่ ดังนั้นชายหนุ่มจึงมาถึงสุสานคนจีนบนเขานี้ได้ไม่ยาก

สิ่งที่ยากคือ หอลืมชาติอยู่ที่ไหนล่ะ เจย์คิดพลางกวาดตามองไปรอบตัว

โฮ่ง!

เจย์หันขวับไปมองเจ้าของเสียงเห่า จึงเห็นทรอสวิ่งตามเขามา

“ทรอส คุณฮอปกินส์” เจย์ทักทั้งหมาและเจ้าของมัน

“อย่ามองฉันด้วยสายตาขอบคุณแบบนั้น ฉันตามทรอสมา” แมทธิวเอ่ยด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด แล้วมองไปโดยรอบ เจย์เลยมองตาม แล้วถามว่า

“คุณเคยเห็นหอลืมชาติไหม”

“เคย และไม่อยากเห็น...ทรอส อย่าวิ่งเล่น”

ทรอสหันมามองแมทธิวนิดหนึ่ง แล้วกลับไปวิ่งต่อ นั่นทำให้แมทธิวถอนหายใจแรงๆ เจย์เองก็มองหากิดิมอยู่เหมือนกัน

“นายจะเอายังไงต่อ”

“กิดิมตามบิมมาครับ ถ้าหากิดิมเจอก็น่าจะเจอหอลืมชาติ”

“ไม่ใช่ว่าเข้าหอนั่นไปทั้งสองคนแล้วนะ”

เจย์หันขวับมามองแมทธิวจนคนพูดต้องเปลี่ยนคำพูดใหม่

“หรือไม่ก็อาจจะไปที่อื่น หอลืมชาติมันเคลื่อนที่ได้นะ”

โฮ่ง!

เจย์กับแมทธิวหันไปมองเจ้าทรอสที่วิ่งไปไกลแล้ว แมทธิวจึงยกมือขึ้นขยี้หัวที่ต้องตามหมาตัวเองไป แต่เจย์กลับแปลสายตาของทรอสเป็นอีกอย่าง

“เขาว่าหมามักจะได้กลิ่นวิญญาณจริงหรือเปล่าครับ”

“ไม่รู้สิ แต่มัน...มองเห็น” แมทธิวตอบพร้อมพุ่งตัวไปหาทรอส แน่นอนเจย์ก็บังคับร่างกายของเขาให้เคลื่อนตามไปด้วยเช่นกัน ส่วนเจ้าหมาน้อยที่แสนร่าเริง พอเห็นเจ้าของมันตามมา มันก็หันหลังวิ่งไต่ระดับไปยังจุดสูงสุดของเนินสุสาน

“ให้ตายสิ ฉันมีงานต้องทำนะทรอส” แมทธิวบ่นแล้วเร่งความเร็วพุ่งตัวไปคว้าตัวทรอสขึ้นมาอุ้ม ขณะที่เจย์ก็หยุดร่างกายอยู่ตรงชะง่อนผาพอดี แล้วทันใดนั้นเจย์ก็ได้กลิ่นหอมประหลาด

“กลิ่นนี้มัน...”

“นั่งลง ทรอส!” แมทธิวสั่งขณะวางทรอสลงยืนบนพื้น

ทรอสนั่งลงจริงๆ แถมมองแมทธิวอย่างรอคอย

“แกขัดคำสั่งฉัน ยังคิดจะเอารางวัลอีกเหรอ” แมทธิวดุ

ทรอสเลยหันไปมองเจย์ซึ่งหันมาเพราะเสียงดุของแมทธิว

“ทรอสคงจะพยายามช่วยหาหอลืมชาติให้ผมน่ะ”

แมทธิวเหลือบสบตาเจย์เล็กน้อยแล้วพูดตัดบทว่า “นั่นมันเรื่องของนาย แต่มันเป็นหมาของฉัน ถ้าไม่เชื่อฟังคำสั่งก็เตรียมเป็นหมาข้างถนนได้แล้ว”

เจย์กะพริบตา แล้วเหมือนแมทธิวจะรู้สึกตัวเขาเลยเปลี่ยนคำพูดว่า

“ฉันหมายถึงจนกว่าจะมีเจ้าของมารับมันไปน่ะ ถ้าไม่ทำตัวดีๆ ก็ไม่ต้องอยู่ด้วยกัน”

หงิงๆ ทรอสครางพลางหมอบลง แล้วหันหน้ามามองเจย์อย่างขอความช่วยเหลือ แต่เจย์จนใจจริงๆ  เพราะเขาก็กำลังห่วงเด็กๆ ของเขาเหมือนกัน ชายหนุ่มเลยต้องเปลี่ยนเรื่องโดยดึงแมทธิวให้มาสนใจกลิ่นหอมประหลาดที่เขาได้กลิ่นมาสักพักแล้วว่า

“ผมได้กลิ่นแปลกๆ คุณได้กลิ่นไหมครับ”

“ไม่ แล้วนายน่ะ จะอยู่นอกร่างอย่างนั้นอีกนานไหม หรือเตรียมตัวเข้าหอลืมชาติ”

“หอลืมชาติจำเป็นต้องเข้าไปตอนเป็นวิญญาณเหรอครับ”

แมทธิวถอนหายใจ

“นั่นเป็นทางนสายตรงเพื่อไปยังโลกหน้า มนุษย์ถึงเข้าไปในหอนั่นไม่ได้ นอกจากมีอาณาเขตที่แข็งแกร่งพอ แต่ถึงอย่างนั้นก็มีไม่กี่คนหรอกที่เข้าไปในนั้นได้”

“อาณาเขต? คุณถึงบอกว่าถึงผมมีกาน้ำแห่งโฮโนรุอุส มันหมายความว่ายังไงครับ”

“ให้อาจารย์ของนายบอกสิ ทำไมฉันต้องบอก” แมทธิวตอบแล้วหมุนตัวเดินจากไป แต่เจย์กลับเคลื่อนร่างวิญญาณมาขวางเขาไว้

“บอกผมหน่อยนะครับ”

แมทธิวต้องหน้าเจย์ “นายสร้างอาณาเขตที่แข็งแกร่งขนาดนั้นได้โดยไม่รู้ว่าตัวเองทำได้ยังไงงั้นเหรอ”

เจย์สะอึก แต่เขาก็ไม่กล้าพูดยอมรับออกไป ถึงจะดูออกว่าแมทธิวไม่น่าใช่คนไม่ดี แต่เพราะคนคนนี้เคยทำแม้กระทั่งจะฆ่าโซอี้มาก่อน เจย์เลยไม่อยากเปิดเผยความลับของเขามากนัก

“ถ้านายไม่บอก ฉันก็ไม่บอก”

“ผมความจำเสื่อมครับ”

“เรื่องนั้นฉันรู้ แต่คนความจำเสื่อมที่ไหนจะสร้างอาณาเขตจากเลือดได้บ้าง นายอย่าลืมสิ มีคนหลายร้อยเห็นนายเขียนตัวอักษรทีบันนั้นด้วยมือนายเองกับตา” แมทธิวพูดต้อนจนเจย์ไม่รู้จะตอบอย่างไรดี เพราะหากต้องตอบจริงๆ เขาคงต้องเล่าทุกอย่างให้อีกฝ่ายฟัง

แอ๊ด!

ก่อนที่เจย์จะตัดสินใจตอบอะไรออกไป เสียงเปิดประตูก็ดังขึ้นพร้อมกับกลิ่นหอมประหลาดที่ฉุนมากขึ้น แมทธิวและเจย์หันไปมองยังต้นตอของกลิ่นก็พบว่าที่ห่างออกไปจากหน้าผา มีหอสูงรูปทรงของจีนปรากฏขึ้น แสงสว่างของหอนั้น ทำให้พื้นที่ทั่วหน้าผาสว่างไสวไปทั้งบริเวณ จนความมืดที่มีอยู่เมื่อครู่เหมือนเป็นเรื่องโกหก

“เธอ!” เจย์ร้องเรียกเด็กหญิงคนที่เขาเคยพบว่าหลงทางมา

เด็กหญิงคนนั้นทำความเคารพเจย์ แล้วเอ่ยเป็นภาษาจีนว่า

“ท่านสก็อตกลับไปเถอะเจ้าค่ะ ท่านยายบอกว่าจะดูแลพวกเขาอย่างดี”

“ไม่ครับ ผมไม่มีวันยอมให้ท่านยายส่งพวกเขาไปยังโลกหน้าแน่” เจย์ตอบแล้วทำท่าจะวิ่งขึ้นบันไดหอสูงนั้น แต่แมทธิวคว้าแขนเจย์เอาไว้ เช่นเดียวกับทรอสที่ลุกขึ้นขวางหน้า แล้วเห่าเด็กหญิงคนนั้นเสียงขรม

โฮ่ง!

ดวงตาของเด็กหญิงละจากใบหน้าเจย์มามองสบกับดวงตาสีน้ำตาลเข้มของทรอส แล้วอยู่ๆ ทรอสก็กลายร่างเป็นสุนัขจิ้งจอกขนสีทองกระโจนเข้าใส่เด็กหญิงอย่างปราดเปรียว

“ระวัง!” เจย์ร้องเตือน แต่กลายเป็นว่าเจ้าสุนัขจิ้งจอกตัวนั้นกลับตรงเข้าคลอเคลียเด็กหญิง ขณะที่เด็กหญิงคนนั้นก็กอดทรอสแน่น

“ไทซือ เจ้าหายไปไหนมา ข้าหาเจ้าตั้งนาน หาจนหลงทางเลย”

ไทซือหรือทรอสคลอเคลียคอเด็กหญิงเล็กน้อยแล้วจึงผละออกห่างแล้วพุ่งตัวกลับมาหาแมทธิวก่อนจะกลายร่างกลับเป็นทรอสตามเดิม เด็กหญิงคนนั้นจึงมองแมทธิวแล้วค้อมศีรษะให้

“ท่านคงช่วยชีวิตไทซือเอาไว้สินะ ถ้าเช่นนั้นก็ให้มันอยู่กับท่านไปจนกว่าจะหมดอายุขัยแล้วกัน”

“หา? ฉันไม่ได้...”

หงิงๆ

เจ้าหมาน้อยเอาหัวมาถูไถขาของแมทธิวไม่หยุด ขณะที่เด็กหญิงพูดแทรกว่า

“ไทซือเป็นจิ้งจอกสวรรค์ มันจะช่วยผู้เป็นนายให้เป็นใหญ่ในภายในภาคหน้า มันอาจดื้อบ้าง แต่มันก็จงรักภักดีต่อคนที่ช่วยชีวิตมัน แล้วยามที่ท่านตาย มันก็จะนำพาท่านไปยังโลกหน้าอย่างสมเกียรติ”

“ใครจะอยากให้หมานำทางไปส่งยังโลกวิญญาณกันเล่า” ถึงแมทธิวจะพูดอย่างนั้น แต่พอทรอสไซ้หัวที่ขาเขามากๆ เข้า ชายหนุ่มก็อดเอื้อมมือไปลูบหัวมันไม่ได้

“คุณครับ บอกให้ท่านเมิ่งผอปล่อยตัวเด็กๆ ของผมมาเถอะครับ พวกเขาเป็นครอบครัวเพียงหนึ่งเดียวของผม” เจย์ที่หลุดจากการเกาะกุมของแมทธิวรีบพูดขอร้อง เด็กหญิงที่กำลังมองทรอสด้วยรอยยิ้มดีใจก็หันมาสบตาเจย์ แล้วเอ่ยด้วยเสียงไร้อารมณ์ว่า

“ท่านยายเมิ่งแค่รับฝากพวกเขาไว้ หากท่านสก็อตอยากพาเขากลับไป คงต้องเข้าไปคุยกับท่านยายเอง...!

ดวงตาของเด็กหญิงเบิกกว้าง เพราะทันทีทีที่เธอพูดจบ เจย์ก็ก้าวขึ้นบันไดของหอลืมชาติไปโดยไม่เสียเวลาคิดสักนิด

ตึง!

“สก็อต!” แมทธิวอุทาน เพราะอยู่ๆ ร่างของเจย์ที่ก้าวขึ้นบันไดไปก็ล้มตึง แถมวิญญาณที่ลอยตามอยู่ด้านหลังก็ถูกดูดเข้าร่างเนื้อไป แล้วร่างกายของเจย์สั่นสะท้านราวกับถูกไฟชอร์ต

“ที่นี่ไม่อนุญาตให้ผู้มีไอเวทมนตร์เข้ามาในหอเจ้าค่ะ” เด็กหญิงตอบ

เจย์ยกมือที่สั่นเทาเท้าขั้นบันไดพร้อมเงยหน้าขึ้น ตอนนี้เขาเข้าใจละ ทำไมมาสเตอร์วีคถึงพูดว่า เขาสามารถไปตามพวกอัสโมวได้ ถ้าขยับตัวได้ ก็เพราะอาณาเขตในหอลืมชาติไม่อนุญาตให้ใช้เวทมนตร์ใดๆนอกจากพลังของร่างกายตัวเอง

“ถ้า...ถ้าผม เข้า...ไปได้”

ดวงตาของเด็กหญิงเปล่งประกายขึ้น แต่ไม่พูดอะไร เธอทำเพียงค้อมตัวให้นิดหนึ่ง แล้วเดินกลับเข้าไปในหอ โดยไม่ปิดประตู ขณะเดียวกันแมทธิวก็ส่งสายพลังของเขาไปรัดข้อเท้าของเจย์ข้างที่ไม่ได้พาดอยู่กับขั้นบันได แล้วดึงเจย์ให้หลุดพ้นจากบันไดมางตัว

ร่างของเจย์ลอยกลับมากระแทกลงบนพื้น แล้วกลิ้งอยู่หลายตลบก่อนจะหยุดในท่านอนหงาย เพราะร่างกายไม่ได้รับการปกป้องใดๆ สมองของเขาจึงมึนงงไปพักหนึ่ง ก่อนจะเริ่มรับรู้ว่าตามลำตัวแขน ขา และข้อศอกเจ็บไปหมด

“นายจะบ้าเหรอ” แมทธิวตะคอกใส่เสียงดัง ขณะเจย์ยกมืออันสั่นเทาที่ดูเหมือนไม่มีแรงมาปาดเลือดที่จมูก

เจย์อยากตอบแมทธิวว่า เขาไม่ได้บ้า แต่ไม่มีแรงพอจะพูดออกไป ตอนนี้ในสมองของเจย์คิดอยู่อย่างเดียวคือ เขาต้องเข้าไปในหอสูงนั่นให้เร็วที่สุด ก่อนที่ท่านเมิ่งผอจะทำอะไรกับครอบครัวของเขา และถ้าที่นั่นจำเป็นต้องเดินเข้าไปด้วยร่างกายมนุษย์จริงๆ ก็คงมีแค่วิธีเดียวแล้วที่เขาคิดออกตอนนี้

แวบ!

เจย์ลากนิ้วที่แทบไม่มีแรงเป็นตัวอักษรทีบัน ถึงมันไม่สวยเท่าครั้งที่แล้ว แต่เขาก็เขียนมันจนจบประโยค บาร์เรียร์สีแดงปรากฏขึ้น แล้วร่างกายของเจย์ก็ลอยจากพื้นดิน จนร่างกายนั้นยืนได้ตัวตรง ไอพลังที่ไม่ได้สัมผัสมาสักพัก ทำให้ร่างกายของเจย์กระปรี้กระเปร่าขึ้น

นอกจากตอนทดสอบแล้ว เจย์ไม่เคยใช้โฮโนรุอุสอีกเลย แต่ความรู้ที่ได้จากการอ่านตอบเข้ารับการทดสอบเพื่อประเมินสมรรถภาพ ทำให้เจย์มองข้ามความจริงข้อหนึ่งไป จนกระทั่งมาสเตอร์วีคทำให้เขาอยู่ในสภาพที่ไร้ซึ่งสปิริตทุกตนมาช่วยเหลือ

เงื่อนไขของการสร้างอาณาเขตของศาสตร์แห่งโฮโนโรอุส

ข้อที่หนึ่ง ผู้ใช้จำเป็นต้องมีระบุพื้นที่ที่ต้องกางอาณษเขตให้ชัดเจน โดยการกำหนดจุดด้วยการลงอักษรทีบัน

ข้อที่สอง ผู้ใช้ต้องรักษาพรหมจรรย์ตลอดการใช้พลัง

ข้อที่สาม ผู้ใช้จะต้องมีสติสัมปชัญญะอยู่ตลอดเวลา

เจย์เพิ่งรู้ตัวเอาตอนนี้เองว่า หากต้องการสร้างอาณาเขตด้วยศาสตร์แห่งโฮโนรุอุส มันไม่มีข้อห้ามข้อไหนเลยที่ระบุว่า ผู้ที่ใช้ต้องเป็นพ่อมด เขาซึ่งตอนนี้แม้ไม่มีพลังจากอะไรเลยก็ยังทำได้ ถ้าเป็นอย่างนั้น อาณาเขตแห่งศาสตร์โฮโนรุอุสนี้ก็จะไม่สลายไป ถ้าก้าวขึ้นไปบนบันไดหอลืมชาตินั้น

กึก!

เจย์ก้าวเท้าขึ้นบันไดหอสูงอีกครั้งได้อย่างสวยงาม บาดแผลทั่วตัวของเขาก็เริ่มทุเลาความเจ็บปวดไปมาก มันทำให้หัวใจของเจย์ก็เต้นช้าลงเพราะเชื่อว่า ไม่ว่ามาสเตอร์วีคหรือคุณวิทคงไม่ทำอะไรแบบนี้อย่างไร้เหตุผลแน่นอน

“นายทำอะไรน่ะ” เสียงแมทธิวถาม เจย์เลยหันไปมอง

“ขอบคุณที่เป็นห่วงนะครับ”

“ฉันไม่ได้เป็นห่วง แต่นายทำได้ยังไง ทำไมนายยังยืนอยู่บนขั้นบันไดนั้นได้ทั้งที่นายใช้เวทมนตร์ของศาสตร์โฮโนรุอุส”

เจย์กะพริบตาอยู่แป๊บหนึ่งก่อนจะเข้าใจ แมทธิวเองก็คงไม่รู้สินะ ว่าจริงๆ แล้วโฮโนรุอุสเป็นศาสตร์แบบไหน แต่ก็นั่นละนะ ตอนนี้เขาไม่มีเวลามาอธิบายให้คนตรงหน้าฟังหรอก เรื่องเร่งด่วนรอเขาอยู่

“ขอบคุณที่มากับผมจนถึงนี่นะครับ ผมขอตัวไปพาเด็กๆ ออกมาก่อน”

“เดี๋ยวสิ! สก็อต! เจย์ สก็อต!

เสียงเรียกของแมทธิวดูเบาลง เมื่อเจย์หันหน้าไปมองประตูทางเข้า แล้วทันทีที่เขาเดินผ่านประตูนั้นเข้าไป ทุกสรรพเสียงก็เงียบสงัดลง หอลืมชาติเป็นหอแบบไหนเจย์ไม่เคยจินตนาการถึง แต่โซอี้เคยเล่าว่า เมื่อเข้าไปแล้ว เราก็ไม่สามารถเดินถอยหลังได้ง่ายๆ เพราะไม่ว่าจะเดินไปข้างหน้ามากเท่าไร พอหันหลังกลับไปมองก็เหมือนเราเพิ่งเดินพ้นประตูเข้ามา

เจย์ไม่ได้หันหลังกลับไปดู แต่เจย์ก็รับรู้ได้ถึงไอพลังประหลาดที่ตามติดด้านหลังเขา ชายหนุ่มก้าวเดินไปตามทางเดินที่วนเป็นวงกลมแต่ไต่ระดับสูงขึ้นเรื่อยๆ ตรงกลางหอในแต่ละชั้นที่เขาเดินผ่านมีสวนลอยฟ้ารูปแบบต่างๆ และมีเด็กหญิงรูปร่างเหมือนกับคนที่เขาเจอนั่งปักผ้าบ้าง เล่นดนตรีบ้างอยู่ในเก๋งจีนกลางสวนนั้นๆ พวกเธอหันมองเขาด้วยสายตาประหลาดใจ ก่อนจะหันไปซุบซิบกัน

“คิก คิก แล้วยังไงต่อ” เสียงท่านเมิ่งผอหัวเราะดังมาจากสวนน้ำในชั้นที่เจย์กำลังจะเดินไปถึง แล้วเสียงของอัสโมวก็ดังมาให้ได้ยินว่า

“ข้าก็เลยเข้าไปห้ามบิม ไม่ให้บิมทำลายข้าวของ แต่บิมไม่ได้ยินเสียงข้าเลย จนเจย์ต้องมาช่วย...เจย์!

อยู่ๆ อัสโมวที่กำลังเล่าเรื่องอย่างสนุกสนานก็หันมาเจอเจย์จึงร้องเรียกดังลั่นขึ้นพร้อมกับพุ่งตัวไปหา แต่เพราะเจย์กางอาณาเขตครอบคลุมอยู่รอบตัวเขา อัสโมวก็เลยพุ่งไปกระแทกกับอาณาเขตของเจย์อย่างจัง จนต้องตีลังกาม้วนตัวไปยืนบนเก๋งจีนตามเดิม ซึ่งตอนนี้เหล่าเอเทมมูของเขาทุกตน รวมทั้งชาฮา และบิมก็นั่งอยู่ด้วย ทั้งหมดดูปกติดี แถมในมือชาฮายังกินขนมอีกด้วย

“มาเยี่ยมข้าทั้งทีไม่เห็นพกของติดไม้ติดมือมากำนัลกันบ้างเลย เกลดาสอนลูกศิษย์ยังไงเนี่ย”

เจย์ก้มมองมือที่บาดแผลเพิ่งหายไป แล้วค้อมตัวลงทำความเคารพพลางเอ่ยขอโทษ

“ขอโทษที่มามือเปล่าครับ ผม...รีบไปหน่อย”

ดวงตาของเมิ่งผอเปล่งประกายจ้า จากนั้นก็กวักมือเรียก เจย์ที่เพิ่งเงยหน้าขึ้นจึงลอยตัวจากจุดที่ยืนอยู่ไปยังเก๋งจีนกลางสวนน้ำ ร่างกายที่เบาหวือไปจากเดิมโดยที่เขาไม่ได้ทำอะไรเลย ทำให้เจย์ใจหายวาบ

ชายหนุ่มเคลื่อนตัวกลางอากาศด้วยตัวเองไม่ได้ แต่ตอนนี้เขากลับยืนอยู่บนเก๋งลอยฟ้า หากเขาจะออกไปจากที่นี่ มันคงไม่ง่ายอย่างตอนที่เดินเข้ามาเป็นแน่

“ดื่มชาไหม ข้ารินให้”

เจย์หันไปสบตากิดิมอย่างปรึกษาหารือ เพราะโซอี้เคยบอกว่า อาหารที่อยู่ในหอลืมชาตินี้ ถ้ากินก็อาจได้ไปโลกหน้าเลย แต่พอกิดิมพยักหน้าชายหนุ่มก็ทรุดตัวลงนั่ง แล้วเอื้อมมือไปรับถ้วยน้ำชาที่ลอยเข้ามาในอาณาเขตของเขา เมื่อยกถ้วยน้ำชาขึ้นจิบ กลิ่นหอมของมันก็ทำให้เจย์ถึงกับประหลาดใจ

หอมจัง ชาอะไรเนี่ย

“ชาดอกกุ้ยฮวา[1] หอมไหม”

“ครับ เอ่อ...”

เมิ่งผอแบมือแล้วถ้วยน้ำชาในมือของเจย์ก็เลยกลับไปที่ถาดน้ำชา เมิ่งผอจึงรินน้ำชาเติมลงไปอีก ขณะที่อัสโมวเข้ามายืนเกาะบาร์เรียร์ของเจย์อยู่ด้านนอก แล้วถามด้วยเสียงร้อนรนว่า

“ทำไมข้าถึงเข้าไปกอดเจย์ไม่ได้ เจย์ ออกมาหน่อยสิ”

เจย์จึงยื่นมือไปหา พอมือเจย์แตะกับมืออัสโมวที่เกาะบาร์เรียร์อยู่ด้านนอก อัสโมวก็ถูกดึงเข้ามา

“เย้! เข้ามาได้แล้ว” อัสโมวกอดเจย์แน่น เจย์เองก็กอดอัสโมวแน่น ขณะมองสบตาเมิ่งผออย่างระมัดระวัง

“มองอย่างกับข้าจะกล้าส่งเจ้าพวกนี้ไปยังโลกหน้าแน่ะ”

เจย์กลั้นใจนิดหนึ่งก่อนจะถามกลับว่า “ท่านจะไม่ทำใช่ไหมครับ”

เมิ่งผอหัวเราะ ขณะที่เหลือบไปมองบิมที่นั่งตัวแข็งทื่อ แม้ยันต์ที่มีเปลวไฟจะไม่อยู่บนหน้าผากบิมแล้ว

“ถ้าบิมก็ไม่แน่” เมิ่งผอเอ่ย และนั่นทำให้เหล่าเอเทมมูทั้งห้าลอยตัวขึ้นล้อมรอบตัวบิมไว้ แล้วอัสโมวก็ร้องว่า

“ท่านยายเมิ่งบอกว่าถ้าข้าทำให้ท่านสนุกจะรักษาบิมนี่นา บิมไม่สบาย”

เจย์ก้มลงมองอัสโมว “บิมไม่สบายเหรอ”

อัสโมวพยักหน้า “ก็พอข้ารู้สึกตัวก็มาอยู่ที่นี่แล้ว ข้าเห็นบิมนั่งนิ่งไม่พูดไม่จา เลยถามท่านยายเมิ่ง ท่านยายบอกว่า เพราะบิมไม่สบาย แต่ท่านยายรักษาได้ ดังนั้นข้าต้องเล่าเรื่องให้ท่านยายสนุก ท่านยายถึงจะรักษาให้บิม”

ไอ้หนูนี่มันจะฉลาดกับเขาบ้างได้ไหม กิดิมบ่น

“เมิ่งผอโกหกน่ะ” ชาฮาตอบแทน

“อ้าว ท่านยายนิสัยไม่...อุ๊บ”

เจย์รีบยกมือปิดปากอัสโมว แล้วสบตาเมิ่งผอนิ่ง

“ท่านจะช่วยคลายมนตร์สะกดให้บิมไหมครับ”

“น้ำชาจอกที่สามยังไม่ได้รินเลย อยากจะกลับแล้วเหรอ” เมิ่งผอเอ่ยขณะที่น้ำชาจอกที่สองลอยมาอยู่ตรงหน้าเจย์ ชายหนุ่มมองมันแล้วหยิบมาดื่ม

ดวงตาสีฟ้าของเมิ่งผอเปล่งประกาย ขณะที่เจย์รับรู้ได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง กลิ่นหอมของดอกไม้ที่เขาไม่คุ้นเคยฟุ้งกระจายอยู่ทั้งในปากและในจมูก กลิ่นนี้พิเศษแต่ในความพิเศษนั้น เขากลับรับรู้ได้ถึงกลิ่นอันคุ้นเคย

ดอกยี่โถ!’



[1] กุ้ยฮวา หรือ ดอกหอมหมื่นลี้ กุ้ยฮวา แปลว่า ดอกอบเชย เป็นสัญลักษณ์ของเมืองกุ้ยหลินในประเทศจีน ซึ่งมีการค้นพบละอองเกสรของดอกไม้ชนิดนี้ในซากถ้ำยุคหินใหม่ทางใต้ของเมืองกุ้ยหลิน อายุราว 10, 000 ปี แถมคำว่า กุ้ยหลิน ก็แปลว่า “ป่าหอมหมื่นลี้” ชาวกุ้ยหลินนิยมนำดอกกุ้ยฮวามาอบใบชา จนเกิดเป็นชาที่หอมที่สุดในกุ้ยหลินที่เรียกว่า ชาอู่หลงหอมหมื่นลี้




Writer : Kalthida

(IG & Twitter : kalthida)


Writer's Talk :

จะมีสักตอนไหมที่คนอ่านจะไม่ค้างเนอะ เรามาลุ้นกันต่อในตอนหน้าน้า ความจริงพี่สามวันนี้เดินทางตลอด กัลเพลียมากเลยค่า แต่ก็จะกลับไปปั่นนิยายในถ้ำต่อ ออกจากถ้ำครั้งหน้าก็คงจะปิดต้นฉบับแล้วค่า

++กัลจะลบเนื้อหาของเล่ม 5 ตอนที่ 36 - 42 ในวันที่ 20 มกราคม 2562 ใครยังไม่ได้อ่านรีบอ่านน้า ^^

-




ปล. ตอนนี้หนังสือ Witharia Art Book เอาขึ้นหน้าร้านแล้วค่ะ

>> สั่งซื้อ <<


ปล.อ. ใครต้องการสั่งซื้อ Withchoar สามารถสั่งซื้อได้ตามลิงค์นี้เลยค่ะ 

>> สั่งซื้อ <<

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 379 ครั้ง

4,388 ความคิดเห็น

  1. #2828 pretty-p (@rod_usawadee) (จากตอนที่ 212)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 21:13

    เจย์จำได้แล้วสินะคะ

    #2828
    0
  2. #2827 Strawberrya_a (@Strawberrya) (จากตอนที่ 212)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 16:13

    เจย์ไม่เป็นไรหรอก ตกใจทำไมสำเร็จศาสตร์อัลฮาคิมแล้วนินา
    #2827
    0
  3. #2826 ~LufaH~ (@fak_fa) (จากตอนที่ 212)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 06:50
    อ่านแล้วก็ค้าง จะรออ่านหลายๆตอนก็ทำใจไม่ได้ ฮือออออ
    #2826
    0
  4. #2825 มี้ม (จากตอนที่ 212)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 00:30

    รออ่านตอนต่อไปค่ะ สู้สู้นะคะพี่

    #2825
    0
  5. #2824 ช่อมะขาม (@pinmanee) (จากตอนที่ 212)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 23:31
    ถ้าออกมาเจย์จะเป็นผู้วิเศษอีกคนไหมอ่าา
    #2824
    0
  6. #2823 zean (@voravee) (จากตอนที่ 212)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 23:19
    อยากอ่านต่อแล้ววว
    #2823
    0
  7. #2822 soul_hyukjae (@soul_hyukjae) (จากตอนที่ 212)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 22:35
    จะมีสักตอนมั้ย ที่จะอ่านแล้วเข้าใจภายในทีเดียว
    #2822
    1
    • #2822-1 queendevil0410 (@queendevil0410) (จากตอนที่ 212)
      21 มกราคม 2562 / 00:13
      รู้สึกไม่ต่างกันเลยค่ะ &#128514;
      #2822-1
  8. #2820 N-XIII-2707 (@namgarin) (จากตอนที่ 212)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 16:34
    #ทีมแมทเจย์
    #2820
    2
    • #2820-1 BEAM_NTP (@bus-only) (จากตอนที่ 212)
      20 มกราคม 2562 / 19:26
      +1 ด้วย
      #2820-1
    • #2820-2 jjunemee (@jjunemee) (จากตอนที่ 212)
      20 มกราคม 2562 / 20:17
      ขอลงเรือด้วยคน
      #2820-2
  9. #2819 อสูรไร้ลักษณ์ (@deathorlife) (จากตอนที่ 212)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 16:19
    ยี่โถ........พืชที่มีพิษร้ายและเป็นสมุนไพรไปในตัวนี่นา......
    #2819
    0
  10. #2818 ตุ๊ก (จากตอนที่ 212)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 16:01

    รอๆๆ อยากให้พรุ่งนี้เป็นวันอังคาร

    #2818
    0
  11. #2817 psrps (@ploysp18) (จากตอนที่ 212)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 15:53
    อ้าวเจย์ สงสัยจะไม่ได้กลับออกไปได้ง่ายๆ
    #2817
    0
  12. #2816 Narumi-chan (@poonlovekid) (จากตอนที่ 212)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 14:48
    โง้ยยยยยยย เจย์ลูก ตอนนี้สะบักสะบอมเหลือเกิน55555
    #2816
    0
  13. #2815 mi_na_da (@mi_na_da) (จากตอนที่ 212)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 13:45

    ยังรอเล่มต่อปายยย พี่กัลสู้ๆนะค่าา
    #2815
    0
  14. #2814 iriss28 (@nut28phat) (จากตอนที่ 212)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 13:11
    รอดูติ้งจอกสวรรค์ของเจย์
    โอ๊ยยยยยย ติดแทค แมคธิวเจย์ เจย์แมทธิว
    #2814
    0
  15. #2813 น้ำตา ซาตาน (@piay2530) (จากตอนที่ 212)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 12:57

    รอเล่มแล่วค่ะพี่กัลhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-big-04.png

    #2813
    0
  16. #2812 Dark Nigth (@s-night) (จากตอนที่ 212)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 12:50
    เนี่ยความเป็นแมทธิวววโอ๊ยยยน่ารักไปหมดมีความตามทรอสสชอบเวลาอัสโมวอยู่เจย์จริงๆน้องชอบอ้อนนน&#8203; นี่จิ้งจอกสวรรค์ด้วยเว้ยเกี่ยวกะอะบามิลินแน่ๆเจ้าทรอสเนี่ย(อันนี้เดาเอาไว้ก่อน)&#8203;
    #2812
    0
  17. #2811 เจนน่า (จากตอนที่ 212)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 12:47

    ขอเล่มหกเลยได้มั้ยค่ะ

    พลีสสสส

    #2811
    0
  18. #2810 Pepper__myMint (@Pepper__myMint) (จากตอนที่ 212)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 12:47
    เป็นกำลังใจให้นะคะ หวังว่าพี่กัลจะปิดต้นฉบับได้เร็วๆ กำตังค์ไว้รอแล้วค่ะ
    #2810
    0
  19. #2809 khunnaii (@ladymicky) (จากตอนที่ 212)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 12:42
    กินยาพิษแยกเป็นรเอยเป็นพันชนิดมาแพ้ไม่ใช่เรื่องไหมละเจย์ โอ้ยกินยังไงเพิ่งรู้55555555เด๋อด๋ามาก
    #2809
    0