Witchoar

ตอนที่ 123 : Book Four : 02 ลงทะเบียน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,750
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 294 ครั้ง
    3 ก.ค. 61

Witchoar 

Book Four : ใบชาแห่งอัลฮาคิม



*******************************

  หมายเหตุ : การถอดคำศัพท์ในเนื้อหาจะอิงจากการออกเสียงในภาษาอังกฤษเป็นส่วนใหญ่ โดยเนื้อหาที่โพสต์อาจมีความผิดพลาดทางการสะกดอยู่บ้างเนื่องจากเป็นฉบับดราฟค่ะ


“โซอี้ก็ต้องไปสเปลเลียเหรอ” เจย์ถามอย่างแปลกใจ เมื่อเพื่อนสนิทบ่นว่าต้องเก็บกระเป๋าด่วน

โซอี้หน้ามุ่ยขณะช่วยเก็บจานอาหารของลูกค้าที่กลับไปแล้วใส่รถเข็น

“ก็ใช่น่ะสิ ก่อนถึงยูล[1] ทุกคนในซิมป์สันต้องกลับไปที่สเปลเลีย นี่บังคับนะ ไม่ใช่ทางเลือก”

เจย์เลิกคิ้วแล้วหันไปมองมาสเตอร์มูซอลที่กำลังโชว์การทำเครื่องดื่มค็อกเทลสีรุ้งให้แก่ลูกค้า ซึ่งการแสดงของมาสเตอร์ก็เรียกเสียงปรบมือและออร์เดอร์ได้มากมาย

ร้านวิทาเรียที่ปกติจะให้ลูกค้าเข้ากินอาหารในร้านได้ตามจำนวนโต๊ะที่มี มีเพียงช่วงเวลาที่มาสเตอร์แต่ละคนแสดงฝีมือเพื่อรังสรรค์เครื่องดื่มเท่านั้น ถึงยอมให้ลูกค้าที่ซื้อเครื่องดื่มพิเศษประจำวันนั้นได้เข้าชมและรับประทานอาหารแม้ต้องยืนกินก็ตาม ช่วงเย็นของมาสเตอร์มูซอลเป็นช่วงเวลาเดียวที่มีคนยืนเต็มทุกวัน และไม่เคยลดลงเลย

แล้วมาสเตอร์มูซอลต้องไปหรือเปล่านะ เจย์ครุ่นคิดอย่างใจลอย

“นี่! ฟังฉันอยู่ไหมเนี่ย”

“ฟังสิ แล้วเธอจะเดินทางเมื่อไร”

“คืนนี้เลย กลับพร้อมคุณตาน่ะ เพราะงั้นฉันจะอยู่ทำงานได้ไม่จบกะนี้นะ” โซอี้ตอบด้วยน้ำเสียงเสียดายที่เธอไม่ได้ทำหน้าที่จนครบเวลาทำงาน

เจย์เหลือบไปมองโต๊ะสำหรับลูกค้านั่งสองคน แต่โรนัล ซิมป์สัน ได้สิทธิพิเศษนั่งโต๊ะนั้นเพียงคนเดียวมาตั้งแต่เจย์พบเขาครั้งแรก ก่อนหน้านี้เขาสงสัยอยู่ว่า ทำไมคุณตาของโซอี้จึงได้รับสิทธิ์นั้น แต่ตอนนี้เขาไม่สงสัยอีกแล้ว เพราะแม้เขาจะมองไม่เห็นว่ามีอะไรหรือใครนั่งอยู่ตรงข้ามชายชรา แต่เขาก็รู้สึกถึงมันได้

ไอพลังที่คล้ายกับคุณคาร์เนเชียล

เจย์เริ่มสงสัยและพอเดาได้ หากเขาไม่ขี้โอ่เกินไป สิ่งชีวิตในโลกเวทมนตร์ที่เขามองไม่เห็น แต่ยังรู้สึกถึงได้มีเพียงอย่างเดียวเท่านั้นคือ ภูตอากาศ และสมมติฐานนี้ก็ยิ่งสมเหตุสมผลมากขึ้น เมื่อโรนัลสั่งอาหารสำหรับสองคนเสมอ ที่สำคัญ อุปกรณ์บนโต๊ะอาหารก็ต้องจัดสองที่เช่นกัน

“ก็ดีแล้วนี่ ไม่ต้องนั่งรถเมล์ไปเอง” เจย์เอ่ยพลางเข็นรถขนของไปที่ลิฟต์ส่งของ ก่อนจะถามต่อว่า

“แล้วจะกลับเมื่อไร”

“ปกติมันมีงานเกือบสองอาทิตย์ แต่ฉันกะว่าจะขอกลับก่อน ยังไงฉันก็เข้าร่วมพิธีในช่วงท้ายไม่ได้อยู่แล้ว” โซอี้ตอบพลางยกชั้นขนมที่ส่งขึ้นมาใหม่ออกจากลิฟต์ก่อน ขณะที่เจย์ยกจานที่ต้องส่งลงไปล้างข้างล่างลงไปแทนที่ชั่นขนม

“อ้าวไม่ใช่งานนัดรวมญาติเฉยๆ เหรอ”

โซอี้ส่ายหน้า แต่เพราะต้องวุ่นอยู่กับการลำเลียงขนมออกจากลิฟต์มาจัดใส่ในรถเข็นอย่างต่อเนื่องเลยไม่ได้พูดอะไรต่อ และพอดีกับโรนัลเรียกเก็บเงิน โซอี้จึงหันมาส่งสายตาลากับเจย์ แล้วเดินตามคุณตาของเธอลงจากชั้นสองของร้านน้ำชาไป

เจย์ทำงานต่อจนหมดเวลาของกะนี้ เหล่ารุ่นพี่และมาสเตอร์ประจำกะเย็นก็จากไป แล้วพี่ธีบีนก็มาปรากฏตัวที่หน้าประตูร้าน เพื่อเชิญลูกค้าที่สั่งอาหารสำหรับช่วงเวลากะดึกให้เข้ามาในร้าน เจย์ได้ยินเสียงเดินขึ้นบันไดมาและจำได้ว่าเป็นจังหวะการเดินของแฮ็ก เขาจึงเร่งเข็นรถที่ขนชุดจานชามชุดสุดท้ายที่เก็บมาของช่วงเวลากะเย็นไปยังลิฟต์ เสร็จแล้วจึงเดินผ่านเคาน์เตอร์ไปทักทายและเอ่ยลามาสเตอร์วีค

“ผมไปก่อนนะครับ”

มาสเตอร์วีคเงยหน้าจากมือที่กำลังรินน้ำชาสีทองใส่แก้วทรงสูงซึ่งมีไซรับสีแดงเข้มอยู่ที่ก้นแก้วพลางพูดว่า

“ดึกๆ ไม่ใช่เวลาที่ดีนะ”

เจย์เลิกคิ้ว แต่มาสเตอร์ก็ก้มลงดูระดับน้ำชาในแก้ว เขาเลยไม่ถามต่อ และเดินไปที่ประตูร้าน ส่วนธีบีนหลังจากเชิญลูกค้าไปนั่งโต๊ะหมดแล้ว ก็เดินกลับเพื่อไปประจำที่หน้าประตูทางเข้า จึงเดินมาหาเจย์และถามว่า

“พรุ่งนี้จะไปสถานีตำรวจใช่ไหมเจย์”

“ครับ พี่ธีบีนอยากได้อะไรแถวนั้นไหมครับ”

ธีบีนยักไหล่พลางมองแฮ็กที่เริ่มเสิร์ฟอาหาร

“ไม่ละ ว่าแต่ ตกลงนายเลือกกิจกรรมบำเพ็ญประโยชน์อะไร”

เจย์เริ่มออกเดินไปที่ประตูพร้อมกับธีบีนเพราะชุดที่เขาใส่อยู่ดูไม่ค่อยเหมาะกับการตกแต่งร้านของช่วงเวลากะดึกเท่าไร พลางตอบว่า

“ก็พยายามเลือกงานที่ทำในวิชชอร์ครับ ไม่อยากเดินทาง เลยเหลือกิจกรรมให้เลือกน้อย สุดท้ายเลยตัดสินใจลงทะเบียนในกิจกรรมเก็บขยะรอบชายหาดเป็นกิจกรรมแรก”

“แล้วคิดเป็นเวลาเท่าไร”

“สิบสองครับ ตามโปรแกรมบอกว่า ทำงานวันละสองชั่วโมงเป็นเวลาสามวันคือ จันทร์ พุธ ศุกร์ แต่ต้องไปเลือกช่วงเวลาที่สถานีตำรวจตอนลงทะเบียน”

“มันก็แค่หกชั่วโมงนี่ ทำไมนายบอกว่าสิบสองชั่วโมง”

“อ๋อ มันเป็นกิจกรรมพิเศษที่ได้เวลาคูณสองน่ะครับ” เจย์ตอบ

ธีบีนมองหน้ารุ่นน้องยิ้มๆ เหมือนไม่ได้ต้องการฟังคำตอบของเจย์อย่างจริงจังเท่าไร

“ผมตอบไม่ตรงคำถามหรือเปล่าครับ” เจย์ย้อนถามอย่างไม่แน่ใจ ธีบีนจึงส่ายหน้า

“ไม่นะ นายก็ตอบไม่ผิดนี่ ไปพักเถอะ เจอกันตอนตีสาม”

เจย์ค้อมศีรษะให้รุ่นพี่แล้วเดินลงบันไดไป แต่เขาเดินลงไปพียงไม่กี่ก้าว สมองที่อาจจะประมวลผลช้าไปหน่อยของเจย์ก็เริ่มสะกิดใจถึงบางสิ่งที่ดูแปลกประหลาดเหล่านั้นได้

เอ เราต้องไปเลือกช่วงเวลาทำงานที่สถานีตำรวจ และกิดิมก็บอกว่า มันไม่ชอบมาพากลเท่าไรต้องมีอะไรซ่อนอยู่สักอย่าง เมื่อกี้มาสเตอร์วีคยังบอกอีกว่า ดึกๆ ไม่ใช่ช่วงเวลาที่ดี เอ...หรือว่า...

เจย์คิดมาถึงตรงนี้ก็ส่ายหน้าตัดความกังวลนั้นไป “คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง”

ใช่ เจย์คิดอย่างนั้น แต่ว่า...

 

“นี่เป็นแฟ้มลงชื่อเข้าทำกิจกรรมบำเพ็ญประโยชน์นะคะ...” เจ้าหน้าที่ตำรวจสาวแสนสวยที่เจย์เห็นออร่าสีเขียวอยู่รอบตัวเธอเอ่ยขึ้น พร้อมวางแฟ้มสีแดง ดำ และขาว ลงตรงหน้าเจย์

“แฟ้มสีแดงคือรอบการทำงานในวันจันทร์ พุธ ศุกร์ แฟ้มสีดำคือรอบการทำงานในวันอังคาร พฤหัส เสาร์ รอบการทำงานในสองแฟ้มนี้ ทำงานวันละ 2 ชั่วโมง คุณสามารถเลือกในช่วงเวลาที่ต้องการได้ หนึ่งวันมี 12 กะ จะทำงานกะไหนก็ได้ ไม่จำเป็นต้องเป็นเวลาในกะเดียวกัน แต่ห้ามทำงานเกินวันละกะ...” ดวงตาสีส้มแดงของนายตำรวจสาวเหลือบมองเจย์ด้วยสายตาสอบถามว่า ฟังตามทันไหม

เจย์จึงตอบว่า “ครับ”

เมื่อได้ยินคำตอบ ตำรวจสาวก็พูดต่อ

“ส่วนแฟ้มสีขาว สำหรับคนที่ไม่ชอบมาบ่อยๆ เป็นการทำงานในวันอาทิตย์ ทำกะละสามชั่วโมง เป็นเวลา 2 สัปดาห์ แต่ไม่สามารถเลือกเวลาทำงานได้ จะมีจดหมายไปแจ้งให้ทราบเมื่อมีคนไม่พอ โดยเรียกคนที่ขึ้นทะเบียนไว้ไปทำตามลำดับ”

เจย์เลิกคิ้วขณะมองที่แฟ้มงานสีขาวนิ่งไป รายละเอียดเรื่องการลงทำงานและตารางเวลาเหล่านี้ไม่มีอธิบายไว้ในคู่มือที่ให้เลือกประเภทกิจกรรม และเจย์ก็ไม่ทันนึกว่าเขาควรโทร. ไปสอบถามศูนย์บริการข้อมูลตามที่เอกสารแจ้งไว้

ถ้าทำงานแค่วันอาทิตย์ก็น่าจะดี ไม่ต้องลาหยุดงานบ่อยและช่วยลดการลางานได้ด้วย เจย์คิด

อะไรมันจะง่ายขนาดนั้น กิดิมที่นั่งอยู่บนหัวเจย์ท้วงขึ้น

เจย์คิดว่าเพราะกิดิมเป็นห่วงก็อาจมองโลกในแง่ร้ายเกินไป

เฮอะ ข้ามองตามความเป็นจริงต่างหาก

เจย์อมยิ้มเมื่อกิดิมตอบโต้กลับมา

“ถ้าผมเลือกลงทำงานในวันอาทิตย์ แล้วไม่ได้รับจดหมายเรียกให้มาทำงานสักที จนครบกำหนดเวลาที่บังคับว่าต้องทำกิจกรรมบำเพ็ญประโยชน์ จะเป็นอะไรหรือเปล่าครับ”

ตำรวจหญิงเลิกคิ้ว แล้วเปิดไปที่หน้าแรกของแฟ้ม เผยให้เห็นแผ่นกระดาษที่ขาวโพลนไร้การลงชื่อของผู้ที่มาเข้าคิวจองเวลาไว้

“ไม่มีทางเป็นอย่างนั้นได้หรอก คุณสก็อต เพราะคนที่เลือกลงทะเบียนทำงานในแฟ้มสีขาวนี้ มีไม่เคยพอ ก็อย่างว่านะคะ ไม่มีใครอยากทำงานวันอาทิตย์หรอก”

เจย์พยักหน้าอย่างเข้าใจ เขาเป็นห่วงแต่ว่า จะไม่สามารถเก็บชั่วโมงทำงานได้ครบก่อนหมดเวลาที่กำหนดเท่านั้น นี่ถ้าข้อกำหนดไม่ได้กำหนดว่า เขาต้องทำกิจกรรมบำเพ็ญประโยชน์อย่างน้อยสองกิจกรรมที่ไม่ซ้ำกันขึ้นไป เขาก็อยากลงชื่อทำกิจกรรมนี้ไปให้ครบเวลาที่กำหนดเลย

“งั้นผมเลือกลงชื่อทำกิจกรรมนี้ในวันอาทิตย์ครับ” เจย์ตอบ แล้วรีบดึงแฟ้มสีขาวมาลงชื่อ แต่พอจะเขียนที่อยู่เพื่อให้ติดต่อแจ้งเขา กลับไม่มีช่องให้เขียนเลย เจย์จึงเงยหน้าขึ้นถามว่า

“เอ่อ แล้วผมจะเขียนที่อยู่ให้ติดต่อกลับตรงไหนครับ”

ตำรวจหญิงทาบมือลงบนปกแฟ้ม ชื่อของเจย์ก็ลอยขึ้น แล้วกลายเป็นลูกบอลสีแดงขนาดเท่าลูกปิงปอง ในลูกปิงปองสีแดงปรากฏอักษรตัวเล็กที่หมุนติ๋วอยู่ ก่อนจะหมุนช้าลงๆ แล้วกลายเป็นตัวเลข ตำรวจหญิงคนนั้นดูตัวเลขอยู่แวบหนึ่ง แล้วก้มลงเขียนเวลาและวันที่พลางพูดว่า

“คุณมาได้จังหวะจริงๆ เดือนธันวาคมเป็นเดือนที่มีคนทำงานคนน้อย แล้วดันไปเป็นช่วงเทศกาลเผานาฬิกาอีก ขยะคงล้นหลามเลยละ”

“เผานาฬิกา เหรอครับ” เจย์ทวนถาม ขณะก้มลงไปอ่านวันที่ที่ตำรวจคนสวยเขียนไว้

วันอาทิตย์ที่ 17 กับ 24 ธันวาคม เวลา...

Burning the Clock เทศกาลเผาโคมของอังกฤษน่ะ สภาเมืองเราเห็นดีว่าควรเอาโปรโมตการท่องเที่ยว มีจัดประกวดทำโคมไฟรูปนาฬิกาด้วย”

“ฟังดูน่าสนุกนะครับ”

ตำรวจสาวยักไหล่ “ก็สนุกเหมือนกับทุกเทศกาลของเมืองเรานั่นแหละ แต่ขยะจะเยอะสุดๆ เลย เพราะทุกคนแห่กันมาดื่มกินกันอยู่ริมทะเล สนุกสนานกันตั้งแต่เช้ายันข้ามคืนไปเลย วันต่อมาก็เลยกลายเป็นนรกของคนเก็บขยะน่ะสิ”

“อากาศหนาวผู้คนคงอยากผิงไฟกัน” เจย์เอ่ยสิ่งที่คิดออกไป

“คงใช่มั้ง เอาละ..” คุณตำรวจตอบและเซ็นชื่อกำกับต่อท้ายเวลา แล้วเงยหน้า จากนั้นก็เอาด้านหนึ่งของลูกปิงปองยื่นไปแตะกับหน้าผากของเจย์ ลูกปิงปองพลันแตกสลายไปทันที จนหญิงสาวผู้ยื่นมือไปแตะต้องเลิกคิ้ว

“สมกับเป็นผู้ชนะไลต์ก็อดนะเรา” พูดจบ เธอก็หันไปพิมพ์ข้อความบางอย่างลงคอมพิวเตอร์ แล้วสั่งพรินต์การ์ดที่มีรหัสเป็นบาร์โคดออกมา

เจย์ยกมือขึ้นแตะหน้าผาก เขาไม่รู้สึกอะไรหรือมีแรงปะทะใดๆ เลย แค่ได้ยินเสียงพลังแตกกระจายไปอย่างรวดเร็ว

หรือมันจำเป็นต้องให้เจ้าลูกปิงปองพลังนั่นมาโดนตัวเขาน่ะเจย์คิด

“มารายงานตัวที่ซุ้มประชาสัมพันธ์ก่อนเวลาเริ่มงานอย่างน้อยสิบห้านาทีนะ จะมีคนมาสอนงานให้ อย่าลืมเอาการ์ดใบนี้มาด้วย ถ้ามันหาย ต่อให้คุณทำงานจนครบเวลา ระบบก็จะไม่บันทึกข้อมูลให้”

เจย์รับการ์ดมาดู แล้วก็ต้องอุทานในใจ ห้าทุ่มถึงตีสอง...อย่างนี้เรียกว่าดึกหรือเช้ากันนะ

“เข้าใจไหม” ตำรวจสาวย้ำ

“ครับ” เจย์เงยหน้าขึ้นตอบ

ตำรวจสาวยิ้ม แล้วก่อนที่เธอจะพูดอะไร ประตูห้องทำงานของเธอก็ถูกเคาะ แล้วเปิดออกด้วยมือของฮัลฟี่

“ขออนุญาตครับ คุณโพลิซ่า”

“ถ้าเปิดเข้ามาเลยอย่างนั้น ไม่ต้องขออนุญาตก็ได้มั้ง ฮัลฟี่ เกิดฉันแก้ผ้าอยู่จะทำยังไง”

“โชคดีที่ตอนนี้เป็นเวลางาน เพราะงั้นคุณคงไม่ถอดเสื้อผ้าแน่ๆ”

“นั่นมุกใช่ไหม”

มุมปากของฮัลฟี่ยกขึ้นเล็กน้อย

“ถ้าคุณขำสักหน่อยก็จะดีมาก วันนี้ยังไม่มีใครขำมุกของผมเลย”

เท่านั้นเอง โพลิซ่าก็หัวเราะร่า “เข้ามาๆ มีอะไรพ่อหนุ่ม”

เจย์มองสองตำรวจสลับกันไปมา ตั้งแต่เห็นออร่าสีเขียวอยู่รอบตัวคุณตำรวจคนนี้ เขาก็นึกแล้วว่าเธอคงเป็นแม่มด และฟังจากการพูดคุยของทั้งคู่ ก็ยิ่งน่าแปลก ดูเหมือนคุณโพลิซ่าจะอายุมากกว่าคุณฮัลฟี่

แหม คนเรานี่ดูจากรูปร่างหน้าตา มันเชื่อถือไม่ได้สินะ

“ผมไม่ได้มีเรื่องกับคุณหรอกครับ แต่มีกับเจย์”

โพลิซ่าหันมามองเจย์ แล้วพยักหน้า

“เสร็จแล้วละ ฉันออกบัตรให้เรียบร้อย ตอนนี้จะเอาตัวไปไหนก็ได้เลย”

เมื่อได้ยินอย่างนั้น เจย์ก็ลุกขึ้นค้อมศีรษะให้ผู้สูงวัยกว่า แล้วหันมามองฮัลฟี่อย่างขอความเห็น ฮัลฟี่เลยชี้ไปที่ประตู พร้อมเอ่ยลาเจ้าของห้อง

“ไปก่อนนะครับ”

โพลิซ่านั่งลงบนเก้าอี้ แล้วพิมพ์งานของเธอต่อ ขณะที่สองหนุ่มเดินออกจากห้องไป

“คุณฮัลฟี่มีอะไรกับผมหรือเปล่าครับ”

ฮัลฟี่พาเจย์เดินไปยังห้องทำงานของเขา เมื่อปิดประตูห้องลงก็พูดว่า

“จำจดหมายของสเปรนเจอร์ที่นายบอกว่า นายคนก่อนที่จะตื่นขึ้นมาแปลไว้ได้ไหม”

เจย์พยักหน้า เขาจำมันได้ดี และมันน่าจะเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ฮอปกินส์ตามล่าเขา มาสเตอร์เกลดาบอกว่า มันคือจดหมายที่แปลความมาจากเนื้อหาของจดหมายฉบับจริง ตอนนี้มาสเตอร์เมจเลยเป็นคนเก็บไว้เอง จนถึงตอนนี้เจย์ก็ยังนึกไม่ออกว่าเขาคนเดิมไปได้จดหมายนั้นมาได้อย่างไร แล้วมันเกี่ยวกับการที่เขามีพลังเวทมนตร์อยู่ตอนนี้หรือเปล่า

“ครับ ทำไมเหรอ”

“เมจให้ทิคก้านำตัวกระดาษของจดหมายนั้นไปตรวจสอบ แล้วพบสิ่งแปลกประหลาดหลายอย่าง เลยให้ฉันมาถามข้อมูลเพิ่ม”

“ครับ?

ฮัลฟี่มองหน้าเจย์ แล้วเหลือบไปสบตากิดิม

“นายบอกว่านายเจอจดหมายนั่นที่ไหนนะ”

“ในบันทึกของผมครับ เล่มล่าสุด มันเสียบอยู่ในสมุดบันทึกเลย แต่เสียบอยู่หน้าไหน ผมไม่ทันได้เห็น เพราะแค่หยิบสมุดบันทึกเล่มนั้นออกมาจากชั้น ซองจดหมายนั่นก็ร่วงลงมา”

“กระดาษจดหมายยังอยู่ในซองใช่ไหม แล้วตอนคุณดึงมันออกมา คุณได้กลิ่นอะไรหรือเปล่า”

เจย์ขมวดคิ้ว เขารู้ว่มาสเตอร์คาดหวังคำตอบที่ชัดเจนจากเขา ว่าด้วยความทรงจำที่ไม่ลืมอะไรเลยแม้สักอย่างเดียวนับตั้งแต่ลืมตาตื่นนั้น เขาจึงนึกย้อนทวนความทรงจำไปได้ และก็จริง ในตอนนั้นเขาจำได้ว่ากำลังคาบขนมปังทาแยมผิวส้มอยู่ จมูกก็เลยได้กลิ่นอะไรไม่มาก

“เอ่อ ตอนนั้นผมกินขนมปังอยู่ เลยได้กลิ่นขนมปังกับแยมครับ”

ฮัลฟี่กอดอก “งั้นเหรอ”

“แต่ว่า...”

สารวัตรหนุ่มจ้องหน้าเจย์เขม็ง

“ตอนที่เอามาอ่านอีกครั้ง ผมได้กลิ่นดอกไม้ครับ”

“ดอกไม้เหรอ”

เจย์เอียงคอครุ่นคิดไปชั่วขณะหนึ่ง แล้วพูดต่อ

“ตอนแรกผมไม่ได้สนใจมันหรอกครับ แต่พอคุณฮัลฟี่ถามว่าได้กลิ่นอะไรบ้างไหม ก็เลยลองทบทวนดู ถ้าให้เทียบ กลิ่นที่ได้จากกระดาษตอนนั้น มันน่าจะเป็นกลิ่นดอกไม้ที่ผมไม่รู้จัก กลิ่นมันอ่อนมาก ผมไม่แน่ใจ...”

แค่นึกออกก็สุดยอดแล้ว...

เจย์คิดและรอให้ฮัลฟี่พูดต่อ แต่นายตำรวจหนุ่มยังไม่ทันพูด เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

“โบนครับ” เสียงรายงานตัวดังมาจากนอกประตู

“เข้ามา” ฮัลฟี่อนุญาต โบนจึงเปิดประตูเดินเข้ามา พอเห็นเจย์ก็ทักว่า

“โย่ เจย์”

“โย่ คุณโบน”

คำทักทายที่เจย์ตอบรับไป ทำให้โบนหัวเราะและแซวว่า

“ช่วยทำหน้าให้มันดูดีมีสไตล์กว่านี้หน่อยได้ไหม คำทักทายของผมเสียหมด...นี่ครับสารวัตรดอกไม้ ทำไมถึงอยากได้มันตอนนี้ล่ะครับ”

เจย์ยิ้มรับ และก้มมองสิ่งที่อยู่ในมือโบน เป็นดอกไม้สีชมพูกลิ่นหอมอ่อนๆ คล้ายกับ...

“กลิ่นที่ว่านั่น มันเหมือนกลิ่นนี้หรือเปล่า” ฮัลฟี่ถาม พลางยื่นดอกไม้ที่รับมาจากโบนไปให้เจย์ดมกลิ่น

เจย์พยักหน้า “ถ้าผมจำไม่ผิดน่ะนะ”

“ปกตินายจำอะไรผิดบ้างล่ะ” ฮัลฟี่ย้อน ซึ่งเจย์ก็ไม่เถียง

“มันคือดอกอะไรครับ”

“ออลีนเดอร์[2]

“ดอกไม้ชนิดนี้มันเกี่ยวอะไรกับจดหมายฉบับนั้นครับ”

ฮัลฟี่ลดมือที่ถือดอกไม้ลง แล้วตอบว่า

“เคยอ่านประวัติของ จาคอบ สเปรนเจอร์ บ้างหรือเปล่าล่ะเจย์”

เจย์ขมวดคิ้ว “ครับ”

“รู้ไหมเขาตายยังไง”

เจย์ส่ายหน้า “ในประวัติของเขาไม่ได้ระบุนี่ครับ บอกแค่ว่าตายอย่างปัจจุบันทันด่วนโดยไม่ทราบสาเหตุ แต่จากจดหมายเขาบอกว่า เขาจะโดน...”

คำว่า ถูกฆ่า ยังไม่ทันได้เอ่ยจากปากเจย์ ดอกออลีนเดอร์ในมือฮัลฟี่ก็สลายเป็นผุยผงพร้อมกับคำพูดที่ดังแทรกขึ้นว่า

“เพราะยาพิษน่ะ”



[1] หนึ่งในแปดวันแซบบัท (Sabbat Day) ตรงกับวันที่ 21 ธันวาคม ถือเป็นวันประสูติกาลแห่งสุริยเทพ ซึ่งได้จากโลกนี้ไปในวันซาฮ์วิน (วันที่ 31 ตุลาคม) ซึ่งพอเข้าเดือนพฤศจิกายนก็ย่างเข้าสู่ฤดูหนาวอย่างเต็มตัว จนมาถึงวันยูลก็จะตรงกับช่วงกลางฤดูหนาวที่มีความหนาวเหน็บอย่างที่สุด ฉะนั้นการเกิดใหม่ของพระสุริยเทพจึงถือเป็นมงคลฤกษ์อย่างยิ่ง เพราะจะนำความอบอุ่นมาสู่ผืนโลกอันหนาวเหน็บนี้

[2] Oleander หรือ ดอกยี่โถ มีถิ่นกำเนิดในแถบทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เช่น แถบโปรตุเกสไปจนถึง อินเดีย อิหร่าน เป็นดอกไม้ที่มีกลิ่นหอม แต่ต้นไม้นี้มีพิษเกือบทุกส่วน หากรับประทานผลหรือเมล็ดอาจหัวใจวายตายได้



>>> แล้วเจอกันตอนหน้าค่ะ <<<


Writer : Kalthida

(IG & Twitter : kalthida)


Writer's Talk :

เรื่องราวในเล่มนี้ จะมีหลายเหตุการณ์เกิดขึ้นพร้อมๆ กันมากเลยค่ะ ตอนกัลเขียนก็เครียดมาก คนอ่านก็ต้องตั้งสติดีๆ นะคะ ถ้างงก็แนะนำให้อ่านซ้ำในบางจุดก่อนน้า >< หวังว่าเล่มนี้จะทำให้ทุกคนสนุกได้เหมือนเดิมค่ะ 




ปล. ตอนนี้หนังสือ Witharia Art Book เอาขึ้นหน้าร้านแล้วค่ะ

>> สั่งซื้อ <<


ปล.อ. ใครต้องการสั่งซื้อ Withchoar Book One : หยดน้ำแห่งกัลดราบก สามารถสั่งซื้อได้ตามลิงค์นี้เลยค่ะ 

>> สั่งซื้อ <<

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 294 ครั้ง

4,364 ความคิดเห็น

  1. #1503 piggycute (@piggycute) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 22:03
    สงสัยต้องกลับไปอ่านทวนตั้งแต่เล่มแรก ฮื่อออ ลืมมมม
    #1503
    0
  2. วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 21:00
    รอวางแผงนะคะะ
    #1502
    0
  3. #1501 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 20:11

    หนูเจย์จ๋า คนเตือนก็ไม่ฉุกคิดเลยน้อ

    #1501
    0
  4. #1500 Tuskam0l (@Tuskam0l) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 17:58

    วางขายตอนไหนค่ะ จะรีบซื้อค่ะเพราะคุณแม่เขาให้เป็นของขวัญhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-06.png

    #1500
    1
  5. #1499 Luna_Nalu (@may6788-955) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 15:48

    อ่านไปยิ้มไป คิดถึงเจย์มากเวอร์

    #1499
    0
  6. #1496 s-am-n (@s-am-n) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 10:15
    อยากได้เล่มแล้วววพี่กัลลลล งื่อ
    #1496
    0
  7. #1495 pukpui2153 (@pukpui2153) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 22:08

    คุณกัลคะเล่มนี้ออกเมื่อไหร่คะ

    #1495
    1
    • #1495-1 Matsuo Masahiro (@matsuo_masahiro) (จากตอนที่ 123)
      3 กรกฎาคม 2561 / 22:57
      พี่จะพยายามให้ทันเดือนสิงหาจ้า
      #1495-1
  8. #1494 ~LufaH~ (@fak_fa) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 17:48
    ถ้าอ่านแล้วไม่ค้าง ต้องไม่ใช่นิยายพี่กัลแน่ๆเลย
    #1494
    1
  9. #1493 จิ้กจอกเก้าหาง (@The-relation) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 17:25
    เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #1493
    0
  10. #1492 PangponD (@peseta) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 17:15
    E-book ออกเมื่อไหร่ค่ะ ???
    #1492
    0
  11. #1491 Haru2312 (@Haru2312) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 14:18
    อ่านได้เล่มแล้วค่า อ่านทีละตอนมันไม่ค่อยฟีลมันค้างT.T อยากอ่านต่อให้จบเล่มเลย
    #1491
    0
  12. #1489 จวินม่อเซียว (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 12:56

    สนุกเหมือนเดิมค่ะ เนื้อหาก็เริ่มตื่นเต้นเรื่อยๆแล้ว

    #1489
    0
  13. #1488 Ray's (@qingfang) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 12:48
    รออ่านอยู่ค่ะ &#128512;&#128513;&#128512;&#128513;
    #1488
    0
  14. #1487 PluemPrim (@ptph-pa) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 12:03
    เพิ่งอ่านอีกรอบเมื่อสัปดาห์ก่อนค่า เลยไม่งงเท่าไร5555
    #1487
    0
  15. #1486 มี้มม (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 11:36

    ระหว่างรอหนังสือออกมาคงต้องกลับไปอ่านเล่ม1-3 แล้วละสิ รู้สึกงงนิดหน่อยแล้ว

    #1486
    0
  16. #1484 Narumi-chan (@poonlovekid) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 10:45
    ต้องมีอะไรเกิดขึ้นกับช่วงเวลาทำกิจกรรมแน่เลย มาสเตอร์วีคก็เตือนด้วย ตอนไอลูกพลังแตกนี่คือเจย์กางบาเรียเรอะ? //อ่านวนอีกรอบแปป
    #1484
    0
  17. #1483 psrps (@ploysp18) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 10:17
    อ่านแล้วลุ้นไปกับเจย์ด้วยเลยค่าา
    #1483
    0
  18. #1482 Ppp (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 10:09

    รอซื้อเล่มนี้อยู่นะคะ ????????

    #1482
    0
  19. #1481 lalissaJJ (@lalissa2536) (จากตอนที่ 123)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 10:03
    หนูงงตั้งแต่ตอนแรกเลยพี่ 555
    ลืมต้องย้อนอ่านใหม่
    #1481
    0