Glodano's Tale

ตอนที่ 2 : ตอนที 1 นีโซ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,117
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    21 ม.ค. 60


          ตลาดเกรทโซปี[1] แห่งเมืองนีโซในวันอาทิตย์คลาคล่ำไปด้วยผู้คนที่มาจับจ่ายใช้สอย นีโซถือเป็นศูนย์กลางการแลกเปลี่ยนสินค้าถาวรแห่งแรกของมนุษย์ที่เข้ามาตั้งรกรากอยู่ใกล้กับชายเขตดินแดนของภูตน้ำและภูตไม้และได้ขยายอาณาเขตกว้างขวางขึ้นจนยกระดับขึ้นเป็นตลาดถาวร ก่อนจะกลายเป็นเมืองสำคัญที่สุดของมนุษย์ในภาคเหนือ ทั้งนี้ก็สืบเนื่องจากเมื่อเจ็ดสิบกว่าปีก่อน ได้มีการสถาปนานครรัฐฟอริโซ่ขึ้นทางเหนือของดินแดนแห่งนี้ จึงมีการตราพันธสัญญาขึ้นระหว่างภูตไม้กับมนุษย์ ซึ่งเป็นข้อตกลงของการอยู่รวมกันและการใช้ประโยชน์จากผืนป่าฟอรี่ร่วมกันด้วย ไม่นานหลังจากนั้น ชุมชนมนุษย์ก็เกิดขึ้นตามชายขอบดินแดนของภูตไม้มากมาย

นีโซ ไดเอนแพนไทร์ มนุษย์ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้ร่วมร่างสนธิสัญญาครั้งนั้น เห็นโอกาสในการทำการค้า เขาจึงผันตัวจากพ่อค้าเร่ร่อนที่เดินทางค้าขายไปทั่วดินแดน มาจัดตั้งตลาดขึ้นเป็นศูนย์กลางในการแลกเปลี่ยนสินค้า เพื่อให้คนในพื้นที่ชายขอบซึ่งเป็นชุมชนใหม่จับจ่ายใช้สอยได้อย่างสะดวกสบาย ตลาดแห่งนั้นจึงเป็นที่รู้จักกันในชื่อ นีโซโซปี

หลายปีผ่านไป นีโซโซปีก็ยิ่งคึกคักมากขึ้น ทั้งปริมาณพ่อค้าแม่ขาย รวมถึงประเภทสินค้าที่หลากหลายละลานตา ที่นี่ได้กลายเป็นศูนย์กลางรองรับผู้คนมากมาย เพื่อนำสินค้ามาแลกเปลี่ยนกัน นีโซจึงตัดสินใจจะสร้างตลาดโซปีแบบถาวรขึ้น เขาจึงจำเป็นต้องเริ่มมองหาสถานที่ตั้งเมือง ในที่สุด นีโซก็เสาะหาที่ดินรกร้างผืนใหญ่ซึ่งไม่ได้อยู่ในกรรมสิทธิ์ของภูตมาครอบครองได้สำเร็จ

ด้วยความเชี่ยวชาญทางการค้า กอปรกับเครือข่ายที่มีอยู่อย่างกว้างขวางของเขา ทำให้นีโซสามารถชักชวนผู้มีความรู้ความสามารถจากหลากหลายแขนงมาร่วมกันสร้างเมืองศูนย์กลางการแลกเปลี่ยนสินค้าทุกประเภทที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคแห่งนี้ได้ ซึ่งชื่อที่เรียกขานกันในเวลาต่อมาคือ เกรทโซปี โดยเขาตั้งเป้าหมายให้เกรทโซปีแห่งนี้เป็นเมืองศูนย์กลางที่ยั่งยืนแบบถาวรตลอดไป ต้องมีร้านค้าทุกประเภทอย่างครบครัน รวมถึงจัดสรรให้มีการจับจองพื้นที่เพื่อสร้างที่พักอาศัยแบบถาวรอย่างสวยงามและประณีตด้วย มันจึงไม่ใช่แค่ตลาดเลื่อนลอยเล็กๆ ซึ่งพอจบวันก็สลายตัวไปอย่างเช่นที่ผ่านมา

ผังเมืองถูกออกแบบอย่างอลังการเป็นเมืองรูปเจ็ดเหลี่ยม มีกำแพงล้อมรอบเมืองสองชั้น กำแพงเมืองชั้นนอกโอบล้อมด้วยกำแพงหินสูงใหญ่ พื้นที่ระหว่างกำแพงเมืองชั้นนอกกับชั้นในซอยแบ่งพื้นที่ให้เช่าสำหรับร้านค้าขาจร มีที่พักแรมชั่วคราว และมีร้านอาหารสำหรับนักเดินทางที่ผ่านทางมา แต่เมื่อเดินผ่านประตูทั้งเจ็ดบานของกำแพงชั้นในแต่ละด้านเข้ามา จะพบกับถนนสายหลักเจ็ดสายซึ่งพุ่งตรงเข้าสู่จุดศูนย์กลางของเมือง

อาคารของเมืองนีโซเป็นอาคารสามชั้น และบังคับให้ชั้นล่างของทุกอาคารต้องเปิดเป็นร้านค้า ส่วนบนชั้นสองของอาคารจะมีระเบียงเชื่อมต่อถึงกัน เพื่อสะดวกแก่ผู้มาจับจ่ายใช้สอยในการเดินเที่ยวชมตลาด ชั้นสามจึงเป็นที่พักของเจ้าของร้านค้า ด้วยการบริหารงานซึ่งเน้นที่หลักการแลกเปลี่ยน นีโซจึงกลายเป็นเมืองใหญ่ที่มีชื่อเสียงที่สุดเท่าที่ชุมชนมนุษย์เคยก่อตั้งมา

ป้ามาล่าคร้าบ กระดาษห่อผลไม้มาส่งแล้ว จะเอาไว้ไหนครับเสียงตะโกนถามดังมาจากเด็กหนุ่มเจ้าของเส้นผมหยิกฟูสีน้ำตาลทอง แล้วก้มลงยกกองกระดาษสีเหลืองอ่อนขึ้นแบกไว้บนบ่า ก่อนจะเดินแบกของผ่านแผงผลไม้หลากหลายชนิดไปอย่างทะมัดทะแมง

เอามานี่เลย วันนี้มาเร็วดีจริง ร้านอื่นเขาไม่สั่งกระดาษกันหรือไง

สั่ง แต่ข้าเอามาให้ป้าก่อนไง เห็นป้าฝากคาริมไปบอกที่โรงงานว่า ของหมดไม่ใช่เหรอ

เจ้าของร้านร่างอวบที่ยืนหลบทางให้เด็กหนุ่มวางมัดกระดาษลงตั้งไว้บนโต๊ะเพื่อใช้ห่อผลไม้ให้ลูกค้า ส่งยิ้มให้เด็กหนุ่มที่เห็นมาตั้งแต่เด็ก

ใช่น่ะสิ เมื่อวานพาวี่ ร้านดอกไม้ฝั่งตรงข้ามขายดีมาก กระดาษไม่พอเลยมาขอซื้อต่อจากป้า ป้าจึงต้องเอากระดาษที่ตุนเอาไว้ขายให้ไป แล้วคาริมก็ผ่านมาพอดีเลยสั่งกระดาษล่วงหน้าเสียเลย ไม่งั้นวันนี้ต้องแย่แน่

เด็กหนุ่มตาโต พลางหันไปมองร้านดอกไม้ฝั่งตรงข้าม ซึ่งตอนนี้มีลูกค้ามาออกันจนเต็มหน้าร้าน

แล้วลุงพาวี่ไปได้ของดีอะไรมาละ ถึงได้ขายดีเป็นเทน้ำเทท่าขนาดนั้น

มาล่า สวีท ซึ่งเดินออกมาส่งเด็กหนุ่มชะเง้อมองร้านฝั่งตรงข้ามนิดหนึ่ง ก่อนจะตอบว่า

ได้ข่าวว่า ที่เมืองโรเซส[2] มีคนเพาะดอกโรซ่าได้

ที่วินด์เดล[3]อะนะครับ เป็นเรื่องจริงเหรอ ไม่น่าใช่มั้ง

จริง แล้วไม่ได้เพาะได้อย่างเดียวนะ ยังแจกจ่ายต้นอ่อนให้พ่อค้าดอกไม้ด้วย ญาติของพาวี่เพิ่งเดินทางมาถึงนีโซเมื่อวาน แล้วก็เอาดอกโรซ่ารุ่นแรกๆ มาขาย โอย ขายดีเป็นเทน้ำเทท่าเลยละ

แหม คนเพาะนี่ใจดีจังเลย ถ้าขายเองคงรวยพิลึกเลย เห็นเขาว่ากันว่า ที่วินด์เดลปลูกอะไรก็ไม่ค่อยขึ้นไม่ใช่เหรอป้า

มาล่าพยักหน้า ก็ใช่น่ะสิ เห็นว่าเธอคนนั้นเป็นว่าที่คู่หมั้นของท่านเซเฟอร์

เด็กหนุ่มเลิกคิ้ว ผู้นำตระกูลเอนเซลน่ะนะ

คนนั้นแหละ พวกคนในวินด์เดลดีใจกันใหญ่ เพราะถ้าปลูกดอกโรซ่าที่ได้ชื่อว่า เป็นดอกไม้ไม่ชอบอากาศหนาวได้ ก็น่าจะปลูกพืชอย่างอื่นได้ใช่ไหมละ

ก็จริงน่ะสิครับ สุดยอดไปเลย ข้าเองก็ชักอยากจะเห็นดอกโรซ่าที่โตขึ้นมาในที่ที่มีอากาศหนาวอย่างนั้นสักครั้งเสียแล้วโกลดาโน่เอ่ยอย่างตื่นเต้น พลางชะเง้อมองตามมาล่าไปยังร้านฝั่งตรงข้ามด้วย

เห็นพาวี่เล่าว่า ปลายปีนี้จะจัดงานเฉลิมฉลอง และตั้งชื่องานเฉลิมฉลองครั้งนี้ให้เป็นเกียรติแก่คนที่เพาะดอกโรซ่าได้สำเร็จด้วย

โห! ขนาดนั้นเลยเหรอ ชักยากรู้ชื่อคนเก่งคนนี้เสียแล้วละสิ ถ้าชื่อไม่เพราะละก็ ชื่องานเทศกาลคราวนี้คงตลกพิลึกเลยนะ

มาล่าตีแขนเด็กหนุ่มไปป้าบหนึ่ง ฐานคิดพิเรนทร์ไม่เข้าเรื่อง ก่อนจะเถียงแทน

ไปว่าเขา ชื่อเขาออกจะเพราะ เห็นว่าชื่อ โรเซร่า มารีล เป็นเด็กสาวที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆ ในเมืองเจนไนล์ ครอบครัวยากจนเลยไปหางานทำที่เมืองโรเซส แต่นางมีพรสวรรค์ ปลูกอะไรก็ขึ้นหมด ท่านเซเฟอร์ไปเจอเข้าจึงให้ทุนสร้างโรงเรือนเพาะชำให้แก่นาง

โกลดาโน่ยิ้มกลั้นขำกับท่าทางของป้ามาล่าที่เล่าไป ตาก็เคลิ้มฝันเชียวจึงสัพยอกว่า

เล่าเสียอย่างกับเห็นมากับตาเลยนะป้า

คนสูงวัยค้อนขวับให้อย่างขัดใจ แล้วพูดแก้เขินว่า

หูย เจ้าต้องได้ฟังตอนพาวี่เล่านะ มันเคลิ้มฝันอย่างกับตำนานรักร้อยปีในหุบเขาร้อยรักเลยละ สรุปคือ สาวน้อยส้มหล่นคนนี้สร้างผลงานชิ้นโบแดง ผู้ใหญ่ของเอนเซลเลยอนุญาตให้ทั้งคู่แต่งงานกันได้ คงเป็นงานใหญ่อีกงาน ว่าแต่ ทำไมวันนี้เจ้าถึงมาส่งกระดาษเองละ คาริมไปไหนรึ โกล

โกลดาโน่ยิ้มแป้น ก่อนจะตอบว่า

วันนี้ข้าโดนท่านปู่ทำโทษ ให้ส่งของในโซปีเขตเหนือทั้งหมดคนเดียว เพราะงั้น ข้าขอผลไม้ไปกินระหว่างทางได้หรือเปล่าครับ

สายตาอ้อนๆ ของเด็กหนุ่มซึ่งตัวเตี้ยกว่าเด็กหนุ่มทั่วไป แต่กลับแข็งแรงราวกับคนตัวโตๆ ทำเอามาล่าส่ายหน้าอย่างเอ็นดู ขณะเดินไปหยิบผลไม้สองสามอย่างมาห่อกระดาษ แล้วยัดใส่มือคนส่งของกิตติมศักดิ์พร้อมกับถามว่า

ไปทำอะไรมาละ ปู่ของเจ้าถึงใช้ให้คุณชายอันดับหนึ่งมาขนของเสียเอง

เด็กหนุ่มแลบลิ้น แล้วตอบอย่างไม่จริงจังว่า

ข้าหนีเรียนการคัดตัวอักษรไปอยู่ในโรงผลิตกระดาษน่ะสิ ก็แหม วันๆ ให้ข้าเขียนตัวอะไรก็ไม่รู้ยึกยือๆ อยู่นั่นแหละ น่าเบื่อจะตาย สู้แอบไปดูพวกคนงานกวนใยกระดาษไม่ได้ ยังสนุกกว่าอีก

มาล่าได้ยินอย่างนั้นก็ได้แต่พยักหน้า แล้วแซวกลับว่า ก็เลยได้มาขนกระดาษแบบนี้ไง พ่อคุณ เรียนคัดตัวอักษรสบายๆ ไม่เอา ท่านนีโซนี่ก็แปลก ชอบให้ลูกหลานลำบาก

คนโดนแซวหัวเราะร่า แล้วเดินกลับไปที่รถเข็นส่งของของตัวเอง พร้อมกับตอบลอยลมกลับมา

ลำบากที่ไหนกัน ได้ฝึกร่างกายให้พร้อมด้วยต่างหาก ถ้าข้าต้องเข้าไปช่วยงานพ่อที่ปางไม้เมื่อไร คงต้องทำงานหนักกว่านี้เยอะ เห็นไหม ถึงตอนนั้นก็ไม่มีเวลามานั่งคัดตัวอักษรหรอก ไปละครับ ขอบคุณสำหรับผลไม้

จ้า ไปดีมาดีนะ โกล

คร้าบเด็กหนุ่มรับคำเสียงยานคาง ขณะวางห่อผลไม้ไว้บนรถเข็น แล้วออกเดินไปส่งของร้านต่อไป

มาล่ามองตามเด็กหนุ่มที่เข็นรถไปจอดหน้าร้านขายของร้านต่อไป เพื่อส่งถุงกระดาษตามขนาดที่สั่ง แล้วส่ายหน้าอย่างเอ็นดู โกลดาโน่ ไดเอนแพนไทร์ เป็นเด็กหนุ่มอัธยาศัยดี ไม่เคยถือตัวว่าเป็นหลานชายคนโตของผู้ที่ก่อตั้งเมืองนีโซ ชาวเมืองจึงเห็นเขาเป็นลูกเป็นหลาน ปีนี้โกลดาโน่อายุย่างสิบห้าแล้ว อีกไม่นานก็คงจะไปศึกษาศาสตร์ต่างๆ กับชนเผ่าซินเทลเหมือนกับผู้มีอันจะกินอื่นๆ ในเมือง ซึ่งชอบส่งลูกหลานไปเรียนที่นั่น

ถ้าไปเรียนที่นั่น ก็คงไม่ได้เห็นหน้ากันอีกสักพักใหญ่ๆ เลย คิดถึงแย่มาล่ารำพึงอย่างนึกเสียดาย พลางหมุนตัวมาดูร้านตัวเอง แต่แล้วกลับรู้สึกเหมือนมีของบางอย่างพุ่งผ่านตัวเธอไป มาล่าจึงหันมองตามไป เธอเห็นเพียงประกายสีทองวิบวับๆ เมื่อมองตามลำแสงนั้นไป ก็พบว่าที่เหนือศีรษะของโกลดาโน่ซึ่งกำลังเข็นรถส่งของอย่างขะมักเขม้นอยู่นั้น มีอะไรบางอย่างลอยอยู่ มาล่าพยายามเพ่งมองให้ชัดๆ แต่กลับไม่เห็นอะไร

มาล่ายกมือป้องตากันแสงแดดไม่ให้แยงนัยน์ตาจนพร่าเลือน แล้วจ้องดูให้แน่ใจอีกครั้ง เมื่อไม่เห็นอะไรที่ผิดปกติ เธอจึงลดมือที่ป้องตาลง แล้วหมุนตัวกลับมาจัดแต่งหน้าร้านของเธอต่อ แต่ต้องชะงักกึก เมื่อเห็นเด็กสาวคนหนึ่งมายืนอยู่ที่หน้าแผงผลไม้ของเธอ

ต้องการซื้ออะไรจ๊ะแม่หนู

เด็กสาวในชุดเสื้อคลุมสีเขียวทรงข้าวหลามตัดหันมา ดวงตาสีมรกตของเธอทำให้มาล่านิ่งงันไป มาล่าอยู่นีโซมานาน เจอลูกค้าสวยๆ มาก็เยอะ แต่ยังไม่เคยเจอเด็กสาวคนไหนมีดวงตาที่งดงามเท่าเด็กคนนี้ แม้จะสวมหมวกฮูดของเสื้อคลุมครอบศีรษะเอาไว้ แต่เส้นผมสีเขียวที่หลุดลอดพ้นขอบหมวกฮูดมาล้อมกรอบใบหน้าของเด็กสาวไว้กลับยิ่งขับเน้นความงดงามของดวงตาเธอยิ่งขึ้น

สาวน้อยชี้มือไปที่ผลไม้สีเหลืองสด ซึ่งเป็นสินค้าเด่นของร้านในวันนี้ แล้วถามด้วยท่าทางน่ารักจนมาล่านึกเอ็นดู

ผลไอเวรีน[4] นี่ขายยังไงจ๊ะ

สามลูก สิบห้าซิล[5]จ้ะ

ข้าไม่มีเงินซิล เอาเป็นนี่แทนได้ไหมพูดจบ เด็กสาวก็ดึงถุงผ้าดิบเทหินหลากสีออกมา ทำให้มาล่ามองตะลึงจนตาโต แล้วรีบปราม

โอย แม่หนู ไอเวรีนไม่กี่ลูก ไม่จำเป็นต้องจ่ายด้วยอัญมณีหรอกจ้ะ มันมากไป

เด็กสาวก้มมองหินหลากสีในมือตัวเองครู่หนึ่ง แล้วเก็บอัญมณีเหล่ากลับเข้าถุง ก่อนจะส่งยิ้มกว้างให้

แต่ข้าอยากกินไอเวรีน และข้าก็ไม่มีของมีค่าอย่างอื่น งั้น...ข้าช่วยท่านทำงาน แลกกับค่าผลไม้ได้ไหม

มาล่ามองสาวน้อยอย่างสงสัย ดูไปก็ไม่เหมือนนักเดินทางที่เข้ามาหารายได้พิเศษระหว่างการเดินทางเท่าไร เพราะเธอมีของมีค่าติดตัวมากเกินไป แต่ถ้าแค่อยากกินผลไม้เลยมาขอทำงานแลก นี่ก็ยิ่งไม่น่าเป็นไปได้

ถ้าแค่ชิม เอาไปลูกเดียวก็ได้นะ ข้าให้ ไม่ต้องมาช่วยงานข้าหรอก เอาไว้เจ้าเอาอัญมณีไปแลกเป็นเงินมาได้เมื่อไร ค่อยมาซื้อข้าใหม่แล้วกันมาล่าเอ่ยอย่างใจดี พลางหยิบไอเวรีนผลหนึ่งส่งให้เด็กสาว

เจ้าใจดีมากเลย วันนี้ถ้าเป็นไปได้ เจ้าลองไปทางทิศใต้ของเมืองดูนะ บางทีเจ้าอาจได้พบของที่ตามหามานาน

มาล่ามองคนพูดอย่างไม่เข้าใจ แต่ก็ยังพยักหน้ารับ เด็กสาวเห็นมาล่าพยักหน้ารับแล้ว จึงยกผลไอเวรีนขึ้นกัดและเคี้ยวจนละเอียดแล้วกลืน

อืม อร่อย ขอบคุณมาก อย่าลืมไปทางทิศใต้นะเด็กสาวย้ำอีกครั้ง แล้วเดินจากไป

มาล่ามองตามแผ่นหลังของเด็กสาวประหลาดไปอย่างไม่เข้าใจ

สงสัยจะเป็นพวกนักทำนายฝึกหัดละมั้ง...ทิศใต้งั้นเหรอ หมายถึงเขตใต้หรือเปล่า...เอ้อ วันนี้ มีประมูลผลไม้หายากจากป่าฟอรี่นี่นา ตอนแรกว่าจะไม่ไปแล้วเชียว แต่เมื่อมีคนทักแบบนี้ เอาก็เอา เผื่อจะได้ของดีมาขายมาล่าพึมพำ ขณะเริ่มทำงานประจำของตัวเองอย่างอารมณ์ดี

ขณะเดียวกัน สาวน้อยนักทำนายที่ว่าซึ่งเดินตรงไปตามถนนหลักในส่วนตลาดเหนือของเกรทโซปี ก็เดินไปพลางกินไอเวรีนไปพลาง โดยไม่ซื้อของอะไรเลย หนำซ้ำยังไม่เหลือบมองข้าวของหรือสินค้าใดเลย นอกจากเหลือบมองท้องฟ้าอยู่เป็นระยะๆ กระทั่งเธอเดินมาหยุดยืนอยู่ที่หน้าร้านขายหนังสือร้านใหญ่ ซึ่งขึ้นป้ายหน้าร้านว่า

ร้านขายกระดาษไดเอนแพนไทร์เขตเหนือ

เด็กสาวอ่านป้ายชื่อหน้าร้าน ขณะบ้วนเมล็ดไอเวรีนใส่มือแล้วกำไว้ และทำท่าจะก้าวเข้าไปในร้าน แต่เสียงท้วงก็ดังขัดขึ้นเสียก่อน

ทิ้งเมล็ดนั่นเสียก่อนดีกว่า เพราะถ้าเจ้าเอามือเปื้อนเปรอะไปจับกระดาษของเราเข้าละก็ เจ้าได้โดนพนักงานตะเพิดออกจากร้านแน่

เด็กสาวหันไปมองคนพูด ดวงตาสีเขียวมรกตสบกับดวงตาสีน้ำตาล ชั่ววินาทีหนึ่ง โกลดาโน่รู้สึกเหมือนมีประกายสีทองสว่างวาบขึ้นในดวงตาของเด็กสาว ทำให้โกลดาโน่ต้องกะพริบตา เขาไม่แน่ใจว่าเพราะอยู่กลางแดดจนตาพร่าเลือนไป หรือลูกค้าตรงหน้ามีความผิดปกติไปจากเด็กสาวทั่วไปกันแน่

เด็กสาวคนนี้สบตาเขา จากนั้นก็เหลือบตาขึ้นเหมือนมองอะไรบางอย่างซึ่งอยู่เหนือศีรษะเขาขึ้นไป โกลดาโน่เลยแหงนหน้ามองตาม แต่ไม่เห็นอะไรเลย เมื่อเขาก้มหน้าลงมา ก็เห็นเธอคนนั้นพึมพำว่า

มันอยู่ที่นี่

โกลดาโน่แหงนหน้ามองตามสายตาเด็กสาวอีกครั้ง เมื่อไม่พบอะไรจึงก้มหน้ามาถามเธอ

ขอโทษนะ เจ้าพูดถึงอะไร

เจ้าคือ ไดเอนแพนไทร์ สินะ

เด็กหนุ่มเลิกคิ้ว ใช่ แล้วเจ้า...เป็นใคร

เด็กสาวยื่นมือข้างที่กำเมล็ดไอเวรีนอยู่มาตรงหน้าเด็กหนุ่ม โกลดาโน่มองมือนั้น แล้วเหลือบสบตาเด็กสาว

ถ้าจะหาถังขยะ ข้าแนะนำให้เจ้าเดินไปอีกสามก้าว เจ้าจะเจอถังที่มีฝาปิดกับใบที่ไม่มีฝาปิด ให้เลือกทิ้งถังที่มีฝาปิดนะ เพราะมันเป็นเมล็ดพันธุ์

เด็กสาวก้มลงมองมือตัวเองแวบหนึ่ง แล้วแบมือออก เสี้ยววินาทีนั้น เมล็ดไอเวรีนซึ่งน่าจะเป็นเพียงเมล็ดเปลือยที่ถูกดูดกินเนื้อหมดแล้ว แต่มันกลับงอกเป็นต้นอ่อนขึ้น ใบหน้าของโกลดาโน่แปรเปลี่ยนจากงุนงงในทีแรกเป็นตะลึงลาน ราวกับได้เห็นสิ่งประหลาดมหัศจรรย์ที่สุดในโลก แล้วเงยหน้าสบตาเด็กสาวตรงหน้า

เจ้าเป็น...จอมเวทเหรอ

เด็กสาวยิ้ม แล้วใช้มืออีกข้างเลิกหมวกฮูดที่คลุมศีรษะไว้ออก เผยให้เห็นใบหูที่มีลักษณะของใบไม้แทรกอยู่กับกลุ่มผมหยักศกสีเขียวมรกตของเธอ วินาทีนั้นเอง ต่อให้เด็กสาวไม่พูดว่าเธอคือใคร โกลดาโน่ก็รู้ได้โดยสัญชาตญาณว่า เด็กสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาคือ...

ข้าชื่อ คูมีร่า ข้ามารับเจ้า



[1] โซปี หมายถึง ตลาดแลกเปลี่ยนสินค้าของเชวีน่าโบราณ

[2] เมืองโรเซส เมืองต้นกำเนิดเทศกาลโรเซร่า ในยุคก่อนประวัติศาสตร์ เมืองนี้มีอาณาเขตครอบคลุมป่าเรบรีช ซึ่งเป็นเขตการปกครองของภูตสายลม ภายหลังการสถาปนารัฐวินด์โคลโลแล้ว จึงมีการแบ่งพื้นที่ออกเป็น เมืองเจนไนล์และเมืองโรเซส อย่างที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน

[3] อาณาจักรเซวีน่าโบราณ แบ่งโลกออกเป็นสี่ดินแดน หนึ่ง ฟอรี่ ดินแดนของภูตไม้ ครอบครองผืนป่าอันอุดมสมบูรณ์ทางทิศเหนือ สอง อยู่ถัดจากดินแดนฟอรี่คือ ดินแดนวารีน ดินแดนของภูตน้ำ สาม วินด์เดล ดินแดนของภูตสายลม ครอบครองดินแดนอันหนาวเหน็บ มีหิมะตกตลอดปี ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ พื้นที่ส่วนที่เหลือ ประกอบด้วยดินแดนที่มีมนุษย์อาศัยอยู่ ซึ่งแบ่งย่อยเป็นหลายชนเผ่า และอาศัยอยู่ในสภาพภูมิประเทศที่แตกต่างกัน แต่ชนเผ่าที่มีอิทธิพลต่อประชากรมนุษย์มากที่สุดคือ ชนเผ่าซินเทล จึงมักเรียกดินแดนของพวกมนุษย์โดยรวมว่า ดินแดนซินเทล ณ เวลาในเรื่อง แม้ดินแดนวินด์เดลจะมีการสถาปนารัฐวินด์โคลโลแล้ว แต่ประชาชนก็ยังเรียกชื่อดินแดนนั้นด้วยชื่อเดิมอยู่

[4] ผลไม้สีส้ม ทรงรีคล้ายไข่ มีเนื้อสีส้มอ่อน รสหวานอมเปรี้ยว

[5] ซิล หน่วยเงินตรา ซึ่งกำหนดโดยชนเผ่าซินเทล เงินตราในเซวีน่าโบราณทำจากดินที่อัดแข็ง และประทับตราด้วยนวัตกรรณของชนเผ่านี้ แต่การซื้อขายอาจเปลี่ยนจากเงินตรา เป็นแลกเปลี่ยนสิ่งของที่มีคุณค่าเท่าเทียมแทนก็ได้ ขึ้นกับข้อตกลงของทั้งสองฝ่าย


>>> แล้วเจอกันตอนหน้าค่ะ <<<


Writer : Kalthida

(IG & Twitter : kalthida)

(FB Page : World of Kalthida)


Writer Talk :


ยินดีต้อนรับสู่ดินแดนเซวีน่าโบราณค่ะ 

หลังจากสุ้มเงียบทำโปรเจคมาเกือบสามปี ในที่สุดโปรเจคฉลองครบรอบสิบปีเซวีน่าอีกชิ้นก็ได้เวลาเผยโฉมแล้วค่ะ ได้อ่านตอนแรกกันไปรู้สึกยังไงบ้างคะ ชอบกันไหมเอ่ย ^^

และเพื่อเป็นการฉลองการเปิดประตูเซวีน่าครั้งนี้ กัลเลยมีของรางวัลมาแจกค่า ซึ่งสิ่งนั้นก็คือ สิ่งนี้ค่ะ 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

493 ความคิดเห็น

  1. #445 hunniebaby (@selulu) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 11:44
    คือชอบเซวีน่ามากๆเลยค่ะมีเป็นบล็อคเซตเอากลับมาอ่านซ้ำหลายรอบแล้ว นี่เพิ่งมาเจอก่อนเริ่มประวัติศาสตร์เซวีน่าเพิ่งรู้ว่ามีโอ๊ยดีใจมากเลยค่ะขอบคุณที่ทำมาให้อ่านอีกนะคะ??
    #445
    0
  2. #439 DreamCase (@pinkz55) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 22:12
    รักโลกเซวีน่ามากๆเลยค่ะ
    #439
    0
  3. #269 sasithorn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 13:41
    ต้นตระกูลเฟมีลนี่เป็นอะไรที่คิดการใหญ่มากกกก 55555

    ในหัวตอนนี้นี่คือโอ้ววว ตัวละคร มีทั้งใหม่ทั้งเก่าเลย ทวนแปป ฮะๆๆ อ่านโกลแล้วรู้สึกถึงความสดใสเลยค่ะ เหมือนเฟมีลตอนไปเดินหาร้านไอติมที่วินด์โคลโล 5555
    #269
    0
  4. #176 มะลิซ้อน (@achjaya) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:35
    จริงๆ ต้องแต่งรื่องเซวีน่าโบราณก่อน นะคะ คุณกัล ถึงไป เซวีน่ายุคปัจจุบัน อิอิอิ แซวเล่นนะคะ ชอบค่ะ ตื่นเต้นทุกครั้งที่คุณกัลแต่งเรื่องใหม่
    #176
    0
  5. #132 rosayrai (@dollo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 23:10
    ทั้งในเซีวีน่าหรือลินคอร์นหรือบาเรียก็ไม่ปรากฎชีโกลออกมาเลยอ่ะตัวละครใหม่เอี่ยมเลยนะคะพี่กัลว่าแต่ทำไมพออ่านชื่อโกลดาโน่แล้วดันนึกถึงร้านเดโนวี่ได้ล่ะนี่
    #132
    1
  6. #131 rosayrai (@dollo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 23:05
    ชื่อเต็มโกลจำยากจำเลื่อนไปอ่านสามรอบแล้วยังจำไม่ได้เลย
    #131
    0
  7. #111 Ns'Blackstone (@seohyunny) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 16:40
    นี่อ่านแล้วเอ๊ะมาก วินเดลๆๆ ชื่อคนรึเปล่าหรือชื่อเมือง นึกๆๆๆ อ้อ ท่านวินเดล แม่สโนว์ ไปหมดแล้วววสมงสมอง ยำรวม555
    #111
    0
  8. #102 FarinMonkey (@zantan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 16:29
    ต้นตระกูลโคตรหัวการค้าเลย
    #102
    0
  9. #90 meiliai (@meimeilovelun) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 21:05
    ชอบอ่าา รอค่า~~~~
    #90
    0
  10. #87 ฟอfan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 23:53
    บอกได้คำเดียวว่า มึน!! มึนตึบ&#128514;&#128514;&#128514; พี่กัลถล่มข้อมูลยับเลออ แต่ร้ากกกฝุดๆ ร้ากพี่กัลที่สุด ขอบคุณที่เปิดบานประตูนี้อีกครั้งค่ะ เซวีน่าเป็นนิยายเรื่องแรกที่ทำให้หนูชอบอ่านนิยาย คิดถึงโลกเซวีน่าที่สู้ดดดด
    #87
    0
  11. วันที่ 5 มกราคม 2560 / 19:02
    และแล้วก็ได้อ่านภาคพิเศษล่าสุดของเซวีน่า 
    เริ่มต้นที่โลกแห่งความสมบูรณ์แบบ ใน เซวีน่า มหานครแห่งมนตรา
    ต่อด้วยโลกแห่งความตื่นเต้นของเดรกเกอร์กับมังกรคู่หู ใน เดอะ เดรกเกอร์ สตอรี่
    แล้วก็ถึงเวลาการเปลี่ยนผ่านจากเซวีน่ายุคเก่า สู่ยุคใหม่อย่างเต็มรูปแบบ
    กับเรื่องราวของรุ่นลูกจากภาคหลัก ลินคอร์น ไดอารี กับ บาเรีย มิชชั่น
    คราวนี้ กลับสู่จุดเริ่มต้น ยุคก่อนประวัตศาตร์เซวีน่าสินะคะ
    คงจะได้รู้กันล่ะ จุดกำเนิดที่แท้จริงของยุคเซวีน่า 

    รู้สึกว่าเซวีน่าเป็นอะไรที่ยิ่งใหญ่มาก และพี่กัลสร้างโลกเซวีน่าได้ละเอียดมากๆเลยค่ะ 
    เหมือนรู้สึกหลุดเข้าไปในโลกนี้จริงๆเลย ขอบคุณที่เปิดประตูสู่โลกเซวีน่าอีกครั้งนะคะ

    ป.ล. ขอเดาว่า
    หนึ่งภูตต้นไม้ = ท่านคูมีร่า
    หนึ่งมนุษย์ = โกลดาโน่ ไดเอนแพนไทร์
    หนึ่งจอมเวท = ท่านเวนย์ วอลเดน
    หนึ่งนักเดินทาง = ท่านดีดาเรน

    ป.ล.2 งื้อออออ ท่านคูมีร่า ช่างเป็นเด็กสาว?ที่น่ารัก แต่แฝงไปด้วยความลึกลับซะจริง >//< (ขออวยหน่อย)
    ป.ล.3 ทีมท่านคูมีร่าค่ะ #ชูป้ายไฟFC



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 5 มกราคม 2560 / 19:10
    #86
    0
  12. #83 izer star (@ice_izer) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 17:46
    ตื่นเต้นมากเลย ทุกครั้งที่เห็นคำว่า ไดเอนแพนไทร์ นี่รู้สึกถึงความร่ำรวยเงินทองทุกทีเลย อยากรู้ทุกเรื่องราวที่เกิดขึ้นในโลกแห่งนี้ อยากเข้าไปอยู่ในโลกนี้ เป็นนิยายเรื่องแรกที่อ่านในชีวิตแล้วทำให้เป็นคนติดนิยายไปเลย
    #83
    0
  13. #82 kenjoy (@kenjoy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 22:03
    อยากอ่านแร้วค่ะ
    #82
    0
  14. #81 ดวงดาวแห่งแสง (@paparda) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 14:48
    เย้จะได้รุ้แล้วว่าเซวีน่าเกิดมาไง
    #81
    0
  15. วันที่ 3 มกราคม 2560 / 23:50
    ค้างค่ะ รักพี่กัล รักเซวีน่า
    #78
    0
  16. #75 Riprim (@rip_hihi) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 21:34
    โอ๊ยยดีใจจังค่ะ เซวีน่านี่จะอ่านกี่รอบ มีภาคเสริมออกมาเรื่อยๆก็รู้สึกไม่พอค่ะ จบแต่ละภาคนี่ใจหายตลอดเหมือนต้องจากบ้านไปไหนไกลๆนานๆ พี่กัลมีภาคใหม่ให้ทีไรก็ดีใจเหมือนได้กลับบ้านเกิดยังไงงั้น
    ไม่ได้เว่อร์นะคะเนี่ย เพราะโตมากับเซวีน่าเลย ไม่น่าเชื่อว่าเวลาจะผ่านไปนานขนาดนี้แล้ว ^ ^
    #75
    0
  17. #72 ^__^$noW fL@kE (@kalo_) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 19:23
    คิดถุงมากๆๆๆๆเลยย
    #72
    0
  18. #71 _yapaka_ (@aubbbuaa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 17:34
    คิดถึงเซวีน่าจังเลยค่ะ
    #71
    0
  19. #70 w-a-r-n (@w-a-r-n) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 16:06
    คิดถึงโลกเซวีน่าจริงๆ ดีใจที่กลับมานะคะ
    #70
    0
  20. #69 *--*ยินดี (@rula) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 15:38
    คิดถึงงงงงงง
    เจอชื่อนีโซนี่งงอยู่ แต่ยังจำโกลดาโน่ได้น๊าาา
    ว่าแล้วก็กลับไปอ่านอีกรอบ
    รูปเล่ม น่าจะกี่เล่มค๊าา ออกเมื่อไหร่เอ่ย
    #69
    0
  21. #68 Snowman (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 14:26
    เดะเค้ารอรูปเล่มน้าไรท์ คิดถึงจัง
    #68
    0
  22. #64 ao_majo (@ao_majo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 18:34
    เซวีน่า มหานครที่คิดถึง....... 
    มีความรื้อฟื้นความทรงจำ(อย่างจริงจัง555)
    #64
    0
  23. #58 iydxiumin90 (@iydxiumin) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 13:44
    ชอบคาแรกเตอร์จังงงง สนุกมากเลยค่ะ มาต่อเร็วๆน้าา
    #58
    0
  24. #57 Veronica_15407 (@Veronica_15407) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 13:32
    พึ่งเห็น อยากอ่านต่อมากก
    #57
    0
  25. #53 แมนคุง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 08:52
    คูมีร่าคนนี้ใช่.....ท่านคูมีที่มีในภาคหลักป่ะครับ//ห่างเซวีน่ามา2ปี ความจำเลอะเลือน แหะๆ
    #53
    1
    • #53-1 Tsukikaze (@Saltasaurus1) (จากตอนที่ 2)
      2 มกราคม 2560 / 23:46
      ไม่ใช่ครับ อาจารย?ของท่านคูมีครับ แต่คนจะจำสับสน แล้วท่านคูมีร่าคนนี้ก็เป็นย่าทวดของมอรีลด้วย
      #53-1