Until You จนกระทั่ง...คุณ

ตอนที่ 26 : Chapter 26 แสดงความเป็นเจ้าของ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,824
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 75 ครั้ง
    15 พ.ย. 59

Until you 

จนกระทั่ง...คุณ

 

หมายเหตุ ตัวละคร พฤติกรรม และเหตุการณ์ต่างๆ ในนิยายเรื่องนี้ เป็นเรื่องที่สร้างขึ้นเพื่อความบันเทิง แม้จะมีการอ้างอิงถึงสถานที่ กิจกรรม และประเพณีที่มีอยู่จริง แต่ผู้เขียนมิได้มีเจตนาลบหลู่หรือสร้างความเสียหายให้กับความเชื่อ หรือวิชาชีพใดๆ หากมีข้อผิดพลาดประการใด ทางผู้เขียนขอน้อมรับทุกคำติชมและขออภัยไว้ ณ ที่นี้



-8-8-8-8-8-8-8-8-8-8-8-8-8-8-8-8-8-8-8-8-8-8-8-8-8-8-8-8-8-8-8-8-8-8-8-8-

 

             “ชกไม่เป็นก็ยังแค่นจะชกนะมึง” กรแดกดัน ขณะพันมือให้เพื่อนด้วยเทปพันสำหรับนักกีฬา พลางเหลือบมองสีหน้าของคนที่พยายามอดทนไม่ร้องออกมา จริงๆ กรออกจะสบายใจด้วยซ้ำที่อีกฝ่ายเจ็บตัว มันทำให้เขาไม่ต้องอยู่ในภาวะอึดอัดกับเหตุการณ์เมื่อครู่ แต่ก็คงเลี่ยงได้อีกไม่นานหรอก

“เอ้า เสร็จแล้ว อย่าเพิ่งขยับมือสักสองสามวันแล้วกัน รอดูอาการพรุ่งนี้อีกที ถ้าไม่ดีขึ้นก็ต้องไปหาหมอที่ศูนย์วิจัย” กรพูดพลางเก็บอุปกรณ์ใส่กล่องปฐมพยาบาล กรเป็นนักวิ่งเลยมีของพวกนี้ติดห้องอยู่ประจำ แต่ก็ไม่มั่นใจฝีมือการรักษาของตัวเองขนาดจะโอ้อวดได้หรอก

“ขอบใจ แล้วก็ขอโทษที่ทำให้ลำบาก”

กรลุกขึ้นเพื่อเอากระเป๋าปฐมพยบาลไปใส่ในลิ้นชักใต้ตู้เสื้อผ้า ตอนแรกกะจะไม่ถามละ แต่ไอ้ความสงสัยนี่แหละ เลยทำให้คันปากจนต้องถามไป

“พี่เขาเป็นแฟนมึงเหรอ” ถามเองแล้วคนถามก็ไม่กล้าหันไปมองหน้าคนตอบ แต่เพราะห่วงความรู้สึกเพื่อน กรเลยพยายามปรับสีหน้า แล้วหันมามอง พยายามไม่ให้อีกฝ่ายรู้สึกเขินอาย

“แฟนเก่า เลิกกันตอนมาเรียนที่นี่” ธีตอบ พลางลอบมองปฏิกิริยาของกร ซึ่งดูจะเกร็งๆ ขึ้นนิดหน่อย

“มึง...แบบว่า ได้ทั้งผู้หญิงผู้ชายเหรอวะ”

ธีสบตากรนิ่ง เพราะคบกันมาสองปีกว่าเลยรู้ดีว่ากรไม่ได้ถามเพราะรังเกียจ ผู้ชายอย่างกรวิทย์ต้องสืบให้รู้ชัดรู้จริงไปเสียทุกเรื่องถึงจะนอนหลับได้ ดังนั้นธีจึงตอบว่า

“ไม่รู้สิ ยังไม่เคยลองทั้งผู้หญิงและผู้ชายแหละ แต่ถ้าถามว่าชอบแบบไหน ก็คงตอบว่า เราชอบผู้ชาย”

กรเอนหลังพิงตู้เสื้อผ้า พลางพยักหน้า คำตอบของธีครอบคลุมทุกอย่างที่เขาอยากรู้แล้ว

มีแฟนเป็นผู้ชาย แต่ยังไม่เคยมีอะไรกับทั้งสองเพศ แสดงว่าต่อไปก็อาจจะเปลี่ยนได้น่ะสินะ กรสรุปกับตัวเอง

“เพราะงั้น จากนี้ไปเราก็ห่างๆ กันหน่อยแล้วกันนะ” ธีตอบ พลางลุกขึ้นยืน แต่เป็นกรที่ดุเสียงเข้มว่า

“ถ้ามึงเห็นว่าพวกกูเป็นพวกเลวชอบดูถูกคน มึงก็ลองออกห่างจากพวกกูดู ไอ้ควาย กูอยู่โรงเรียนชายล้วนมาตั้งแต่จำความได้ กูเองก็เคยมีเพื่อนที่ชอบแบบนี้เว้ย บางคนนิสัยดีกว่าผู้ชายทั้งแท่งอีก”

ธีมองหน้ากรนิ่ง ก่อนจะฉีกยิ้มออกมา “ขอบใจ งั้นเราไปนะ”

กรพยักหน้า พลางทำท่าจะลุกเดินไปเปิดประตูห้องให้คนมือเจ็บ แต่ธีร้องห้ามไว้

“เราไปเองได้ ฝากขอบใจชัยด้วย”

“เออ เดี๋ยวมันมาจะเอาน้ำเต้าหู้ไปให้ พักผ่อนละ” กรเอ่ย พลางยกมือตบไหล่ธี ตบไปสองสามทีธีก็นึกขึ้นได้ว่า อีกฝ่ายอาจจะไม่ใช่ ธีจึงเอ่ยขึ้นว่า

“เราเป็นผู้ชาย กรทำตัวปกติเถอะ เดี๋ยวมือหายเราจะออมมือให้ตอนเล่นเกม”

“ถุย! ไม่ต้องออมมือกูก็ชนะได้เปล่าวะ ไปเลยมึง เดี๋ยวกูถีบ”

ธีหัวเราะจนใบหน้าสว่างไสว กรมองรอยยิ้มเพื่อนก็ลอบถอนหายใจ แล้วใช้สายตามองส่งเพื่อนจนกระทั่งเพื่อนเดินเลี้ยวขึ้นบันไดลับตาไป กรจึงเดินเข้าห้อง แล้วมองไปยังที่ที่ธีเคยนั่ง

“เห็นเป็นคุณชายอย่างนั้น แม่งก็แมนดีนี่หว่า ต่อยซะอีกฝ่ายล้มคว่ำไปเลย” กรพึมพำ พลางเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า ดึงชุดนอนตัวใหม่ออกมา แล้วเดินเข้าห้องน้ำไป

ข้างฝ่ายธีเมื่อเดินกลับมาถึงห้องพักตัวเอง ก็ตรงไปล้มตัวลงนอนบนเตียงนิ่งนาน สมองอันปราดเปรื่องของเขาค่อยๆ ลำดับเรื่องราวทั้งหมด แล้วหันมามองมือตัวเองที่ได้รับการปฐมพยาบาลอย่างดี พลางนึกถึงใบหน้าคนที่อยู่เคียงข้างเขาจนถึงที่สุด

แม้แต่เพื่อนที่กรุงเทพฯ ตอนรู้ว่าเขามีรสนิยมแบบไหน ยังมีบางส่วนที่หายไป แต่เพื่อนใหม่ในรั้วมหาวิทยาลัยกลับช่วยเหลือเขาขนาดนี้ บางทีการตัดสินใจมาอยู่ที่นี่อาจเป็นเรื่องถูกต้องมากที่สุดครั้งหนึ่งในชีวิต นอกจากนี้...

ถ้ามึงเห็นว่าพวกกูเป็นพวกเลวชอบดูถูกคน มึงก็ลองออกห่างจากพวกกูดู…’

แม้จะชอบโวยวาย และพูดไม่เพราะ มีนิสัยผู้ชายโดยเนื้อแท้ ถึงอย่างนั้นกรกลับเป็นคนที่เข้าใจถึงใจคนได้อย่างที่เจ้าตัวคาดไม่ถึง เขาเคยกลัวว่าหากกรรู้ว่าเขาเป็นอย่างไร กรน่าจะเป็นคนแรกที่ออกห่างจากเขา แต่กลายเป็นว่าอีกฝ่ายกลับรั้งเขาไว้ คำพูดนั้น มันช่วยได้มากจริงๆ

“แต่มันไม่ดีต่อใจเราเลย” ธีพึมพำ ขณะสายตาจ้องมองไปที่ผ้าเทป แล้วจู่ๆ เขาก็ยิ้มพราะนึกถึงหน้าของคนปากกล้า

มึง...แบบว่า ได้ทั้งผู้หญิงผู้ชายเหรอวะ

“ถามอย่างกับสนใจจะลอง แต่แบบกร...” ธีนึก แล้วรอยยิ้มที่กว้างอยู่แล้วก็ยิ่งกว้างมากขึ้น

ธีรู้ตัวดีว่าเขาเป็นอะไร การคบกับพี่กั้งแม้จะจบไม่สวย แต่ก็ทำให้ธีมั่นใจอย่างหนึ่ง นั่นคือ เขาคงไม่เหมาะเป็นฝ่ายรับเหมือนกับภาพลักษณ์ภายนอกที่เขาเป็น ดังนั้น ตลอดสองปีที่ผ่านมา เขาจึงเข้าฟิตเนสเพื่อลบภาพลักษณ์นั้นให้หมดไป แม้ต้องใช้เวลา แต่เหตุการณ์ในวันนี้ก็แสดงผลของการฝึกฝนได้ดี

แปะ!

ธียกมือขึ้นลูบบริเวณมุมปากที่เขายังจำสัมผัสของกรที่ล้มลงมาจูบเขาได้ดี เขาอุตส่าห์เก็บความต้องการสานต่อนั้นเอาไว้จนลึกสุดใจแล้ว เพราะกลัวอีกฝ่ายจะรังเกียจ แต่ในเมื่ออีกฝ่ายพอจะรับความเป็นตัวเขาได้ บางที...เขาอาจจะมีโอกาส แม้จะน้อยนิด แต่มันก็ดีกว่าไม่มีเลย

ธีลุกขึ้นนั่ง แล้วหันไปมองตัวเองในกระจกของตู้เสื้อผ้าที่อยู่มุมห้อง ภาพในกระจกเงากำลังสะท้อนดวงตาที่เปล่งประกายมุ่งมั่น เป็นประกายตาที่ธีรู้ดีว่า มันคล้ายกับตอนที่เขามุ่งมั่นที่จะเริ่มต้นความรักกับคนรักของพี่สาวมาก ต่างกันที่ตอนนั้นเขาใช้อารมณ์นำทางความรัก แต่ครั้งนี้เขาจะทำอย่างมีสติ และคนมีสติทุกคนรู้ดีว่า การทำให้ผู้ชายแท้มาหลงรักเกย์ จำเป็นต้องมีมากกว่าหน้าตาและนิสัย

“ฝากเนื้อฝากตัวล่วงหน้าด้วยแล้วกันนะ...กร”

 

แสตมป์นั่งตัดแบ่งผ้ายางผืนใหญ่ที่ซื้อมาจากร้านขายของจิปาถะข้างหอ ขณะโทรศัพท์มือถือดังขึ้น หญิงสาวละมือจากกรรไกรเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์มากดรับ

“มาถึงแล้วเหรอคะ โอเคเดี๋ยวแตมลงไป”

แสตมป์จัดการตัดผ้ายางชิ้นสุดท้ายจนเสร็จ แล้วหันไปคว้าเสื้อคลุมคณะมาสวมทับ มือเล็กล้วงกระเป๋าเสื้อเช็กว่ามีกระเป๋าสตางค์อยู่ด้วยแล้ว จากนั้นก็สอดโทรศัพท์ลงไป แล้วเดินออกจากห้อง

“อ้าว แสตมป์จะไปกินข้าวเย็นเหรอ” วาดฤดีเดินสวนขึ้นมากับแฟนหนุ่มถามขึ้น

“อืม แกละ”

“กินแล้ว กลับมาเปลี่ยนชุด ว่าจะไปร้องคาราโอเกะ ไปด้วยกันไหม”

แสตมป์ส่ายหน้าแล้วเอ่ยลา “ไปนะ”

วาดพยักหน้า แล้วเดินขึ้นไป

แสตมป์เดินลงบันไดไปอีกสองสามขั้น จึงหยุดหันไปดูเพื่อน เธอไม่อยากวุ่นวายกับชีวิตส่วนตัวของเพื่อนหรอก แต่การที่ต้องทนเห็นชัยรักวาดฤดีไม่เปลี่ยนแปลงจนต้องระทมอมทุกข์มาหลายเดือน ขณะที่คนต้นเรื่องไม่ได้เดือดร้อนอะไรเลย มันทำให้เธอหงุดหงิดนิดหน่อย

“เป็นอะไรครับ หน้าบึ้งเชียว” พี่ป๊อกทักขึ้นขณะลุกยืนจากท่านั่งรอบนเบาะรถมอเตอร์ไซค์

“ทำไมวันนี้ขี่มอเตอร์ไซค์มาคะ” แสตมป์ถามอย่างแปลกใจ ตั้งแต่พี่ป๊อกเรียนจบก็ต้องเข้าไปช่วยกิจการในโรงงานของครอบครัวซึ่งอยู่ห่างออกไปไกล การขับรถมอเตอร์ไซค์จากที่นั่นมามหาวิทยาลัย นั่นหมายถึงการขับฝ่าดงรถสิบล้อมา

พี่ป๊อกยิ้มกว้างกับคำถามที่เหมือนจะตำหนิกลายๆ แต่แฝงไปด้วยความเป็นห่วงสไตล์แสตมป์เลยตอบว่า

“พี่เอามอเตอร์ไซค์มาจอดไว้ที่หออากร เพราะหอนั้นมีที่จอดรถยนต์ แล้วเปลี่ยนเป็นขี่รถมอเตอร์ไซค์มาหาแตมไง”

แสตมป์พยักหน้าอย่างนึกโล่งอก หากเขาบอกว่าขับมอเตอร์ไซค์มาจริงๆ ได้โดนด่าเตลิดเปิดเปิงแน่

“ไปกันเลยไหม”

“ค่ะ” แสตมป์ตอบ พลางรอให้ชายหนุ่มขึ้นคร่อมมอเตอร์ไซค์เสร็จ เธอก็จะก้าวขึ้นซ้อนด้านหลัง แต่ชายหนุ่มกลับกระแอมขัด แสตม์หันไปมองก็เห็นสายตาพี่ป๊อกที่ดูเหมือนอยากให้เธอไปนั่งซ้อนมอเตอร์ไซค์ตามแบบเด็กมอนอที่เป็นแฟนกันเขาทำกัน นั่นคือ ฝ่ายหญิงจะนั่งซ้อนอยู่ด้านหน้าคนขับ เวลารถวิ่งก็จะเหมือนตกอยู่ในอ้อมกอดอีกฝ่าย

“อยากจะกินมาม่าวันนี้เหรอคะ” แสตมป์ถามเสียงเย็น พี่ป๊อกเลยก้มหน้า แล้วขยับตัวนั่งในท่าขับตามปกติ แสตมป์เลยขึ้นนั่งซ้อนท้าย แล้วทั้งคู่ก็ออกไปยังร้านอาหารเจ้าประจำที่ชอบกิน

ไม่ว่าจะตลาดข้างมอ หน้ามอ หรือหลังมอล้วนมีร้านนมที่มีเมนูอาหารเย็นไว้รองรับเหล่านิสิตพร้อมสรรพ ร้านนมที่ป๊อกพาแสตมป์มากินบ่อยในช่วงนี้เป็นร้านที่เปิดอยู่ข้างมอ ซึ่งอยู่ห่างจากหอของแสตมป์ไม่ไกล ด้วยความที่เป็นทั้งร้านนมและมีเหล้าปั่นขายด้วย จึงมีนิสิตคณะที่อวดตัวว่าคอทองแดงทั้งหลายมานั่งอยู่เกือบเต็มร้าน แน่นอนว่าคนกลุ่มนี้ก็เป็นรุ่นน้องของอดีตเฮดว้ากทั้งนั้น ดังนั้นไม่ว่าร้านจะเต็มหรือไม่ พี่ป๊อกก็ได้ที่นั่งสำหรับแสตมป์และตัวเองจนได้

“ห้ามกินเหล้านะคะ พี่ต้องขับรถ” แสตมป์บอกตั้งแต่ทั้งคู่หยิบเมนู

“พี่ก็ไม่ได้กินตั้งแต่คบกันแตมแล้วนะ” ป๊อกตอบ แต่แสตมป์ค้อนแล้วตอบกลับว่า

“เราคบกันตอนไหนคะ”

พอโดนถามอย่างนี้ป๊อกก็ทำเป็นหูทวนลม เพราะตั้งแต่เขาเลิกส่งแต่ข้อความเปลี่ยนเป็นโทร. หาบ้าง มาด้วยตัวเองบ้าง ไปดูหนังกันบ้าง เขาก็เลิกใส่ใจอาการปากแข็งของแฟนตัวเล็กของเขาไปนานแล้ว อากรบอกว่า แสตมป์เป็นคนปากแข็งและเรื่องมากกับคนที่สนิท แต่ถ้าลองให้โอกาสใครแล้วก็จะให้โอกาสถึงที่สุด ดังนั้น หน้าที่ของเขาคือ ให้แสตมป์ทดลองดูใจกับเขาไปเรื่อยๆ จนกว่าจะใจอ่อนก็พอ

“อ้าว ป๊อก ไหงมาอยู่นี่” สาวสวยที่เพิ่งเดินเข้ามาในร้านร้องทัก ป๊อกเงยหน้าแล้วยิ้มกว้าง

“พาน้องมากินข้าว แล้วแกละเกี๊ยว”

คนสวยเจ้าของชื่อน่ากินทรุดตัวลงนั่งข้างป๊อก แล้วหันมามองแสตมป์ แม้ความสวยแสตมป์ก็ไม่คิดว่าตัวเองจะแพ้ แต่ด้วยความที่เมื่อกี้เพิ่งออกปากปฏิเสธความสัมพันธ์กับชายหนุ่มไป หญิงสาวจึงยกมือไหว้คนที่น่าจะอายุมากกว่าเธอแน่ๆ

“นี่แสตมป์ น้องสาวของอากรไง”

เกี๊ยวเลิกคิ้วก่อนจะยิ้มกว้าง “ตั้งชื่อได้น่ารักทั้งพี่ทั้งน้องเลย ว่าแต่ พรุ่งนี้โทร. หาได้ไหม มีเรื่องปรึกษา”

ป๊อกพยักหน้า “ได้ กำลังรอแกโทร. มาพอดี”

“แกรู้เรื่องแล้วใช่ไหม ฉันละเบื่อจริงๆ อยากจะทำให้มันจบๆ ไป...”

แสตมป์มองท่าทางเข้าอกเข้าใจกันของคนทั้งสอง แล้วก็เริ่มหงุดหงิดขึ้นมาเล็กๆ

“เออ งั้นเอาไว้คุยพรุ่งนี้ดีกว่า ไปนะ ไปนะคะน้องแสตมป์”

แสตมป์ยกมือไหว้รุ่นพี่อีกครั้ง พลางมองตามคนสวยเดินไปรวมกลุ่มกับเพื่อนก๊วนเดียวที่โต๊ะวงใหญ่สุดของร้าน แล้วหันมามองป๊อกที่กำลังเขียนรายการอาหารในกระดาษ

“พี่เอาสเต๊กหมู แสตมป์เอาอะไร”

“ข้าวผัดอเมริกันค่ะ น้ำเอาเป็นนมแอปเปิ้ล” แสตมป์สั่งรายการอาหารเหมือนเดิมที่เคยชอบกันของร้านนี้ เมื่อพี่ป๊อกเขียนรายการเสร็จก็เดินเอากระดาษไปส่ง แต่ขากลับเมื่อเดินผ่านโต๊ะของพี่เกี๊ยวก็ยังหยุดคุยสลับกับเสียงเกรียวกราวจนคนนั่งอยู่ที่โต๊ะคนเดียวหน้าหงิกงอ ก่อนจะปรับสีหน้าไม่ให้คนที่เดินกลับมารู้ว่า เธอเริ่มไม่พอใจที่เขาสนใจคนอื่นมากกว่าเธอ

“อาหารยังไม่มาเหรอ”

“ยังค่ะ พี่เพิ่งไปส่งรายการเองไม่ใช่เหรอคะ” แสตมป์ตอบ พลางหันไปมองนอกร้าน ป๊อกมองคนอารมณ์หงุดหงิด แล้วถามว่า

“นี่โมโหหิวหรือเปล่าเนี่ย”

“ค่ะ”

ป๊อกเลิกคิ้วกับการถามคำตอบคำ แต่เขาก็เรียนรู้ว่าเวลาแสตมป์โมโห เขาควรจะเงียบไว้ ชายหนุ่มเลยนั่งนิ่งฟังเพลงที่ทางร้านเปิดไปเงียบๆ แล้วพอดีเพลงที่เปิดเป็นเพลงที่เขาชอบพอดี ชายหนุ่มจึงร้องตาม พลางเคาะนิ้วเป็นจังหวะกับโต๊ะ ท่าทางสบายอารมณ์ของเขาเลยยิ่งกระตุ้นความโมโหของแสตมป์ จนหญิงสาวลุกขึ้น

“เดี๋ยวแตมไปเซเว่นหน่อยนะคะ ถ้าอาหารมาโทร. หาด้วย”

ป๊อกมองคนพูดรัวเร็ว แล้วเดินออกไปโดยไม่เปิดโอกาสให้เขาปฏิเสธสักคำอย่างมึนงง จนรุ่นน้องที่นั่งอยู่รอบข้างเดินมากระซิบบางอย่างที่ข้างหูชายหนุ่ม คนไม่รู้เรื่องรู้ราวก็เลยหัวเราะออกมา

“ขอบใจมาก”

“ไม่เป็นไรพี่ พี่ชายผมคบกับเด็กทันตะเหมือนกัน ปากไม่ตรงกับใจก็เท่านั้น เดี๋ยวอีกหน่อยถ้าทำแล็บเยอะๆ ก็จะเหวี่ยงวีนง่ายกว่านี้อีก พี่ก็เตรียมตัวแล้วกัน ถ้าทนได้ก็อยู่กันยืด ถ้าทนไม่ได้ก็เลิกมาหลายคู่แล้วพี่” รุ่นน้องบอกแล้วเดินกลับไปนั่งที่ ขณะที่ป๊อกมองไปยังฝั่งตรงข้ามและเห็นสัญลักษณ์ของร้านมินิมาร์ทชื่อดัง พลางคิดหาทางออก จนกระทั่งอาหารมาเสิร์ฟเขาจึงโทร. หาหญิงสาวที่น่าจะอารมณ์ดีขึ้นแล้วให้กลับมากินข้าว

“พรุ่งนี้พี่อาจมากินข้าวด้วยไม่ได้นะ” ป๊อกบอกเมื่อมาส่งแสตมป์ที่หอพัก

หญิงสาวหันมามองแล้วพยักหน้า “ค่ะ”

“เพราะอาจต้องไปกินข้าวกับเพื่อน ก็เกี๊ยวที่เจอวันนี้แหละ”

ดวงตาของแสตมป์ยังคงมองหน้าคนพูดนิ่ง ตอนแรกป๊อกก็คิดว่าเขาอาจเลือกวิธีกระตุ้นหญิงสาวผิด จนกระทั่ง

“ถอดเสื้อคลุมสิคะ”

ป๊อกก้มมองเสื้อคลุมคณะวิศวกรรมศาสตร์ที่เขาใช้มาตั้งแต่ปีหนึ่งจนสีเลือดหมูซีดไปมากแล้ว จนเดี๋ยวนี้ก็ยังติดที่จะใช้มัน เพราะมันกันแดดกันฝนได้ดี

“มีอะไรติดเสื้อพี่เหรอ” ป๊อกถามพลางถอดเสื้อออก ก่อนจะตาโตเมื่อแสตมป์ถอดเสื้อคลุมของตัวเอง พลางล้วงกระเป๋าสตางค์กับโทรศัพท์ของตัวเองออกมา แล้วยื่นเสื้อคลุมพาดไปบนไหล่ชายหนุ่ม จากนั้นดึงเสื้อคลุมของอีกฝ่ายมา

“แตม” พี่ป๊อกเรียกหญิงสาวเสียงเบา แสตมป์เม้มปาก แล้วพูดว่า

“รู้ใช่ไหมคะ ว่าหมายความว่าอะไร”

ป๊อกพยักหน้า แล้วรีบสวมเสื้อคลุมประจำคณะทันตแพทย์ทันที แล้วยิ่งแปลกใจ เสื้อคลุมของหญิงสาวที่ตัวเล็กกว่าเขาเกือบครึ่ง ทำไมเขาถึงใส่ได้พอดีตัวจัง แสตมป์รู้ว่าอีกฝ่ายเหมือนจะจับไต๋ของเธอได้แล้ว หญิงสาวจึงวิ่งขึ้นหอไปโดยไม่เอ่ยลา

ป๊อกมองตามแผ่นหลังคนปากไม่ตรงกับใจด้วยรอยยิ้มกว้าง สำหรับเด็กมอนอ เสื้อคลุมคือสิ่งที่แสดงถึงตัวตน แต่ก็มีธรรมเนียมหนึ่งที่บอกต่อๆ กันมาจากรุ่นสู่รุ่น นั่นคือ ธรรมเนียมการแลกเสื้อคลุมของคนที่เป็นแฟนกัน แลกเพื่อเป็นการประกาศให้คนที่จะเข้าหาผู้หญิงหรือผู้ชายก็ตามที่สวมเสื้อคลุมที่ไม่ใช่ของคณะตัวเองว่า คนคนนี้มีเจ้าของแล้ว ซึ่งจะเป็นของใครก็ดูชื่อคณะเอาแล้วกัน

ดังนั้นจึงไม่น่าแปลกใจเลยที่นิสิตหญิงจากทุกคณะเลือกที่จะสั่งเสื้อคลุมคณะให้มีขนาดใหญ่กว่าขนาดตัวเองหลายเบอร์


>>> แล้วเจอกันตอนหน้าค่ะ <<<


Writer : Kalthida

(IG & Twitter : kalthida)

Writer Assistant : Veerandah

(IG & Twitter : veerandah)


Dent Talk :

รู้นะคะว่ายิ้มกันอยู่ 555555

หลายคนคงสงสัยว่าผู้ชายพี่ป๊อกมีจริงไหม อืม เท่าที่กัลเคยเห็น ก็พอมีนะคะ อาจจะไม่หวานหรือดีเท่า แต่ที่ดูแลดีนี่มีจริงๆ คอยมารับมาส่ง คอยหาอาหารให้กินเวลาสอบหนักๆ ดูแลดีอย่างนี้เด็กทันตะเลยไปไหนไม่รอด 555  ล้อเล่นค่ะ ความรักจะยืนยาวหรือไม่ขึ้นอยู่กับการดูแลซึ่งกันและกัน หลายๆ คู่ก็ผ่านอุปสรรคตรงนั้นไปได้ก็เลยกลายเป็นคู่รักที่น่าอิจฉาของพวกเรานั่นเอง

สำหรับ กรกับธี ดูเหมือนพ่อสื่อของเราจะถูกปักธงโดยไม่รู้ตัวแล้วค่ะ ฉายา #ทีมเทพธี คงได้เห็นความเป็นเทพของพี่ธีก็คราวนี้ บอกเลยว่าคู่นี่เขามานิ่งๆ มาเรียบๆ แต่คว้าใจนักอ่านทดลองของกัลไปหมดเลย แต่กัลขอย้ำนะคะ พี่ลมกับกระดิ่งเป็นคู่หลักน้า 

พอขึ้นปีสามอะไรๆ ก็ดูจะไหลลื่นดีค่ะ ความสัมพันธ์ตัวละครก็จะยิ้งลึกซึ้งขึ้นมากกว่าเดิม การเล่าเรื่องของนิยายเรื่องนี้ทำให้กัลคิดถึงเรื่องเก่าๆ พอมองกลับไปอย่างนี้แล้วก็รู้สึกว่า ช่วงเวลานั้นมันเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขจริงๆ 

ตอนนั้น กัลถามตัวเองตลอดว่า นี่เราใช้ชีวิตคุ้มไหมเนี่ย เอาแต่เรียน มีเพื่อนก็มีอยู่แค่นี้ แต่ตอนนี้ไม่คิดอย่างนั้นแล้วค่ะ เพราะไม่ว่าจะคิดยังไง ช่วงเวลาในตอนนั้นก็เป็นช่วงเวลาที่สุดๆ ในหลายๆ เรื่อง และมันก็ทำให้กัลมีความสุขจนถึงทุกวันนี้เช่นกัน


ปล. เอาเสื้อคลุมคณะมาอวดค่ะ




ปล. สำหรับ รุ่นพี่ รุ่นเพื่อน รุ่นน้อง ของกัลที่ผ่านเข้ามาอ่าน กัลอยากให้มองว่า นี่เป็นบันทึกความทรงจำที่ใส่สีตีไข่ของกัลฝ่ายเดียว ตามประสาคนฟุ้งซ่านมากกว่า กัลไม่ได้มีเจตนาไม่ดี อย่างไรนี่ก็คือ นิยายเพื่อความบันเทิง อ่านเอาเล่นๆ สนุกๆ พอให้คิดถึงกันนะคะ ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 75 ครั้ง

1,624 ความคิดเห็น

  1. #1622 150221 (@150221) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 14:59
    ยิ้มจริงๆด้วยคะ น่ารัก
    #1622
    0
  2. #1616 มืใหม่คาซึ (@wapaya) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 16:53
    กรี๊ดดด พลิกโผกลายเป็นธีกร
    ไหนจะพี่ป๊อกอีก ยิ้มแก้มปริกันเลยค่าาา
    #1616
    0
  3. #1596 เล็กน้ำตก-// (@nattabow) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 06:25
    ตลกตรงผู้หญิงตัดเสื้อคลุมตัวใหญ่ 5555555555
    #1596
    0
  4. #280 pretty-p (@rod_usawadee) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 08:59
    เค้าตัดเสื้อ shop กันเพราะงี้เองเหรอคะ ไม่ยักรู้เลย
    #280
    0
  5. #279 ao_majo (@ao_majo) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 08:50
    ธีจะ"รุก"แล้วนะ กร"ต้องรับ"ดีๆล่ะ 5555
    #279
    0
  6. #278 ภัตตรา (@scis2or) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 00:10
    ดีต่อใจมากกพี่กัล ฟินก่อนนอน ?
    #278
    0
  7. วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 22:09
    ดี๊ดีทุกคู่เลือกฟินไม่ถูกเลยค่ะ 5
    #277
    0
  8. #276 มะลิซ้อน (@achjaya) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 21:08
    กร กร กร ตายแน่ ธีจะลุกแล้วนะ ตั้งรับด้วย
    #276
    0
  9. #275 Phen Laphaslada (@rabbitphen) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 20:56
    นางแบบคือพี่กัลไหมค่ะ
    #275
    1
    • #275-1 Matsuo Masahiro (@matsuo_masahiro) (จากตอนที่ 26)
      15 พฤศจิกายน 2559 / 21:22
      ในภาพเสื้อคลุมใช่ไหม ใช่จ้า ^^
      #275-1
  10. #271 poom_chutintorn (@poom_chutintorn) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 15:53
    คิดถึงลมกับกระดิ่งมากมายค่าา#ทีมลมกระดิ่ง
    #271
    0
  11. #270 Fai Ry (@jinfairy88) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 15:31
    พี่กัลล ลงอีกๆๆ รอลุ้นทุกคู่เลยคะ น่ารักง่ะ
    #270
    0
  12. #269 nass_san (@nass) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 15:14
    นายเสร็จแน่ กร 555555555555
    #269
    0
  13. #268 littlestar crazy (@sky37) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 14:47
    อ้าววว ธี ฮือออ ลุ้นเลยๆๆ อยากเห็นกรธี 555555
    #268
    0
  14. #267 Moo-Tui (@lifepor) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 13:49
    แบบว่าเลือกทีมไม่ถูกเลย
    เอาเป็นว่าไหลไปตามสถานการณ์แล้วกัน ตอนไหนคู่ไหนมา ก็ทีมนั้นๆ แล้วกัน ????
    #267
    0
  15. #266 Nomomind (@nomomind) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 13:09
    น่ารักอ่าาาาา ธีฝากเนื้อฝากตัวแล้วนะกร แต่ยังไงก็#ทีมพี่ป๊อก อยู่ดีค่ะ 555555555
    #266
    0
  16. #265 MoeLLe (@pianista) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 13:06
    ผิดคาด 555 #ทีมพี่ธี
    #265
    0
  17. #264 Monster. (@babyilikeyou) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 12:59
    #ทีมพี่ธี 555555 
    #264
    0
  18. #262 อ้อเเอ้ ☂ (@doubleae) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 12:54
    น่ารักก
    #262
    0