เจ้าชายตุ๊กตากับกาลครั้งหนึ่ง...ความรัก (Rewrite version)

ตอนที่ 5 : บทที่ 4 เมื่อสายลมพัดกลับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,031
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    17 ต.ค. 58

สวัสดีค่ะทุกคน

 

สัปดาห์ที่ผ่านเป็นสัปดาห์ที่เหน็ดเหนื่อยของวีจริงๆ

วีใช้ร่างกายหนักมากจนต้องไปให้พี่หมอนวดช่วยรักษาอาการค่ะ

แล้วพี่เขาก็พูดว่า ร่างกายของน้องนี่แย่กว่ากรรมกรเสียอีกนะ

 

ไม่รู้ว่าจะดีใจที่เราร่างกายแข็งแรงหรือเสียใจดี

ที่โหมทำงานหนักโดยที่ไม่ได้ดูแลตัวเอง

 

แต่อย่างน้อยๆ งานนนี้วีก็ได้รู้ว่า ตัวเองเริ่มแก่แล้วจริงๆ

สมัยก่อนทำงานหนักแค่ไหนก็ไม่ค่อยรู้สึกเหนื่อย

ถึงเหนื่อยแค่นอนตื่นเดียวก็หายแล้ว แต่ตอนนี้

ขนาดนอนแล้วก็ยังรู้สึกอ่อนล้ามากๆ

 

มาบ่นเรื่องไม่เป็นเรื่องให้คนอ่านฟังอีกแล้ว

พอแค่นี้ดีกว่าเน๊าะ และวีจะพยายามต่อไปค่ะ

สู้ตาย^__^V

 

รักคนอ่านเสมอค่ะ

veerandah

 

Facebook : Veerandah Suksasunee

Twitter: @veerandah

Line: veerandah

Instargram: veerandah

Email: veerandah@gmail.com

Web: tswriter.com (ทุกคนสามารถตามอ่านนิยาย (แบบเต็มๆ) ของวีได้ที่นี่ค่ะ

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

บทที่ 4 เมื่อสายลมพัดกลับ

 

“....คุณไม่มีวันที่จะไม่มีความรักได้หรอก เพราะความรักก็เหมือนน้ำที่คุณต้องดื่มมันทุกวันถ้าคุณขาดน้ำนานเกินไป ในที่สุดคุณก็ต้องตาย...

 

Alexis Avigeni

 

ขอโทษค่ะ ดิฉันมาสายไปหน่อย เอ่อ..คือ ฉันเผลอหลับไปน่ะค่ะ เลย...เลยมาช้าน้ำเสียงที่กระท่อนกระแท่นเพราะแรงหอบที่เกิดจากการวิ่งสุดชีวิตนั่น ทำให้คนตัวโตหันกลับมามอง ก็พบกับหญิงสาวที่ตัวเล็กกว่าเขามาก ผมที่หยักศกฟูมากกว่าทุกวันอาจเป็นเพราะวันนี้เธอไม่ได้มัดผม และใบหน้าแดงเรื่อที่มีเหงื่อเต็ม

ไม่เป็นไรครับ คุณไม่มาสายเกินไปหรอก เพราะฝนตกหนักมาก เครื่องอาจดีเลย์นิดหน่อย

จินตนาหันไปยิ้มให้กับคนที่ยกโทษให้หล่อน เขาไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นคุณเลขาแสนสุภาพ อีริค นั่นเอง แล้วจินตนาก็หันกลับมามองหน้าลูกค้าคนสำคัญเพื่อรอคำยกโทษจากเขา แต่จนแล้วจนรอดคนตัวโตก็ไม่พูดอะไรสักที นอกจากมองหน้าเฉยๆ

ขอโทษค่ะคนทำผิดขอโทษอีกครั้ง

เชิญนั่งครับ ผมว่าคุณคงต้องการน้ำในที่สุดชายหนุ่มก็พูดออกมาจนได้ จินตนาจึงนั่งลงตรงหน้าเขา

อยากดื่มอะไรครับเขาถามอย่างสุภาพ

เอ๊ะ ชักจะยังไง วันนี้มาแปลก

น้ำเปล่าค่ะจินตนาตอบแทบจะทันทีเพราะเธอกำลังรู้สึกคอแห้งอยู่พอดี ในระหว่างนั้นก็พยายามหายใจเข้าออกลึกๆ เพื่อจะได้หายเหนื่อยเร็วขึ้น

เป็นเพราะเมื่อคืนก่อนแท้ๆ เชียว ไม่น่าออกไปรับน้ำค้างเลย วันนี้เลยรู้สึกไม่ค่อยสบาย ปวดหัวและม่ไข้รุ่มๆ มาสองวันแลว้ว เพราอย่างนั้นเมื่อย็นตอนทานข้าวกับโอ๋เสร็จแล้วทานยาหลงอาหาร เลยเผลอหลับเป็นตาย ตื่นมาตกใจแทบแย่ว่าจะตกเครื่องบิน

“คุณจินตนาครับ เดี๋ยวผมจะเอากระเป๋าคุณไปขึ้นเครื่องนะครับ มีแค่สองใบใช่ไหมครับ”

ค่ะ อีกกระเป๋านึงฉันจะเอาขึ้นเครื่องด้วยอีริคพยักหน้าอย่างเข้าใจและยกกระเป๋าเธอออกไปจินตานาหันกลับมาพร้อมกับปะทะสายตาเข้ากับเจ้าของดวงตาสีทองอำพันนั่นอย่างจัง

หน้าตาคุณดูซีดๆ น่ะจินนี่ โกโก้ร้อนสักถ้วยไหม หน้าตาจะได้มีสีสักหน่อย

เมื่อโดนทัก จินตนาจึงเบิกตาขึ้นแล้วเอามือลูบหน้าทันที ทำให้ชายหนุ่มที่นั่งตรงข้ามมองกริยานั่นอย่างอ่อนโยน และแน่นอนเธอต้องไม่รู้ว่าเขาใช้สายตาแบบไหนมองเธอ อาจเพาะวันนี้เธอไม่ได้แต่งหน้า ไมได้รวบผมรียบร้อย และอยู่ในชุดเสื้อยืดคอปกกับกางเกงยีนส์สีซีดๆ ไม่มีวันทผู้หญิงที่ยืนข้างกายผู้ชายอย่างอเล็กซิสจะแต่งตัวมอซออย่างนี้ แต่อเล็กซ์กลับคิดว่ามันน่ามองกว่าผู้หญิงที่เขาเคยพบเจอมามากมายนัก

เอ หรือว่าเพราะมันแปลกนะชายหนุ่มคิดอย่างอารมณ์ดี แต่ไม่ว่าจะเราะอะไร หญิงสาวที่นั่งเขาอยู่ตอนนี้ก็ดูน่ารักราวกับตุ๊กตาอยู่ดี พอคิดอย่างนี้ชายหนุ่มก็ยิ้มกว้างขึ้นอีก

นี่คุณกำลังหัวเราะเยาะฉันเหรอ

เสียงทักของจินตนาทำให้อเล็กซ์เลิกคิ้วอย่างสงสัย

ทำไมรอยยิ้มของเรา ถึงกลายเป็นหัวเราะเยาะเธอไปเสียล่ะ ผู้หญิงคนนี่มีตรรกะความคิดแปลกๆ แฮะ

อะไรทำให้คุณคิดอย่างนั้นล่ะ

ก็สายตาคุณมันเจ้าเล่ห์ อเล็กซ์นิ่งอึ้งกับคำตอบอย่างรวดเร็วนั้นทันที

โฮ่ นี่ผมพึ่งรู้นะเนี่ย แต่ว่าเถอะ ขอบคุณที่บอกนะครับ แต่ว่าทำไมคุณเอาเสื้อผ้ามาน้อยจังอเล็กซ์ถามเปลี่นประเด็น

ไปแค่อาทิตย์สองอาทิตย์ จะแบกไปทำไมมากมาย นี่ก็ตั้งสองใบแล้วหญิงสาวตอบกลับมาอย่างไม่พอใจเท่าไรว่าเรื่องอะไรมายุ่งกลับเธอ

ใครบอกว่าคุณไปแค่อาทิตย์สองอาทิตย์ นี่เจ้านายคุณไม่ได้บอกหรือว่าคุณต้องอยู่ทำงานให้ผมต่อด้วย

งานอะไรคะ?”

จินตนาทำท่าตกใจเพราะไม่เคยทราบมาก่อนว่าต้องไปทำงานอะไรอีก แต่ก็ไม่แปลกใจมากนักเพราะมันก็คงเป็นงานที่ใช้เธออีกนั่นแหละ พอทำงานด้วยกันนานเข้า เธอก็รู้ว่านายฝรั่งขี้นกนี่มักจะชอบสั่งงานแบบปัจจุบันทันด่วนเสมอ เอาตามใจพี่แกนั่นแหละ จะตัดจะเพิ่มอะไรเปลี่ยนได้ทุกวินาทีเชียว แล้วเธอก็ต้องทำตาม ก็รับงานเขามาแล้วนี่นา ทำยังไงได้

เอาไว้ไปที่นุ่นถึงผมค่อยบอกก็แล้วกัน

นี่คุณ งานอะไรทำไมต้องลงที่ฉันคนเดียวด้วยหญิงสาวอดที่จะโอดครวญไม่ได้

ก็เพราะคุณพูดฝรั่งเศสได้ แล้วก็มีอะไรอีกหลายๆ อย่างในตัวคุณที่ผมเห็นว่าคุณใช้ได้ ก็เลยขอเจ้านายคุณก็เท่านั้น คุณไม่ต้องห่วง ผมมีค่าตอบแทนพิเศษให้คุณแน่ คุณไม่ต้องทำงานนี้ฟรีๆ หรอก

จินตนามองรอยยิ้มกริ่มของคนที่นั่งตรงหน้าอย่างคลางแครง ทีว่า อะไรหลายๆ อย่าง ที่ใช้ได้ เนี่ยมันอะไรกันนะ

แล้วคิดว่าฉันจะทำให้คุณฟรีๆ รึไง ฝันไปเถอะจินตนาพูดพร้อมสะบัดหน้า ผมของเธอก็สะบัดด้วย อเล็กซ์เห็นภาพนั้นแล้วก็อดยิ้มไม่ได้ และเผลอคิดว่าสักวันเขาอยากจะมีโอกาสสัมผัสเส้นผมนั้นบ้างโดยไม่รู้ตัว

 

จิน! นั่นคุณหรือเปล่า

เสียงที่ทักขึ้นจากข้างหลังชายหนุ่มที่นั่งอยู่ตรงหน้าเธอ ทำให้จินตนาถึงกับตาค้าง พูดอะไรไม่ออก ผิดกลับคนที่นั่งอยู่ตรงหน้าเธอที่ทำเพียงหันหลังไปมองคนที่ทักหญิงสาวด้วยสีหน้าเหมือนทองไม่รู้ร้อน

“มิสเตอร์อเล็กซิส แหม บังเอิญอีกแล้วนะครับเนี่ย” ชลวิทย์เอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้มแต่อเล็กซิสกับไม่แสดงสีหน้ายินดียินร้ายอะไร

อ้อ มิสเตอร์รังสิธร นั่นสินะครับ บังเอิญ...อีกแล้ว

นี่คุณกำลังจะกลับบินหรือครับชลวิทย์ถามต่อแต่สายตากลับมองแต่หญิงสาวที่นั่งอยู่กับเขาทำให้อเล็กซิสรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาเฉยๆ

“ใช่ครับ ผมกำลังบินกลับฝรั่งเศส พร้อมกับเธอคนนี้” อเล็กซิสตอบแบบกำกวมทำให้จินตนาค้อนชายหนุ่มทันที

อีตานี่ พูดจาเหมือนกำลังหิ้วฉันกลับบ้านไปทำมิดีมิร้ายอย่างนั้นแหละ นิสัยไม่ดี ปากก็ไม่ดีด้วยนะเนี่ย

เอ่อ งั้นเหรอครับ ไม่เคยรู้เลยนะเนี่ยว่าเธอสนิทกับคุณอเล็กซิสด้วยน่ะจิน ไปสนิทกันตอนไหนเหรอ”  

“ก็คงเป็นตอนที่ฉันได้งานโฆษณาตุ๊กตาเอวีจีนี่ล่ะมั่งคะ” จินตนาตอบด้วยน้ำเสียงที่เจือความหงุดหงิดผู้ชายเลือกพูกจ่ากำกวนจนเธอรู้สึกแย่ไว้ด้วย

 “งั้น...ที่ Deam Inspire ได้งานก็เป็นเพราะจินเป็นหัวหน้าโปรเจกนี่เอง เก่งจริงๆ”

“ถ้าไม่อยากจะชื่นชมกัน ก็ไม่จำเป็นต้องฝืนพูดก็ได้นะคะ คุณชลวิทย์” จินตนาย้อนด้วยสีหน้าที่แช็งกร้าวกว่าเดิม เพราะชายหนุ่มตรงหน้ากำลังพูดชื่นชมเธอแบบไม่จริงใจสุดๆ อยู่

“ทำไมพูดอย่างนั้นล่ะจิน ผมน่ะ ชื่นชมคุณอย่างใจจริงเสมอ เพียงแต่ว่า...มันคงจะดีกว่าถ้าคุณจะยังอยู่ที่ FAW

“คุณพูดผิดแล้ว มันดีที่สุดเมื่อฉันทำงานให้ Dream Inspire ต่างหาก”

ชลวิทย์นิ่งฟังคำพูดที่ยอกย้อนเขากลับมาอย่างรวดเร็วแล้วเหมือนไม่ต้องใช้ความพยายามมาก ก็ทำให้หัวใจของเขาบีบตัวแน่น

นี่ จิน เลิกรักเขาได้แล้วงั้นเหรอ ทั้งที่เมื่อก่อนหลงรักเขาขนาดนั้นแท้ๆ

“ได้ยินอย่างนี้แล้วรู้สึกเสียใจนิดหน่อยนะเนี่ย...” ชลวิทย์เอ่ยแก้เก้อแล้วเสกลับไปมองสบตาอเล็กซ์แล้วพูดต่อว่า

“...คุณนี่ตาแหลมจริงๆ นะครับ คุณอเล็กซิส จินน่ะ ฝีมือดีที่สุดของ Dream Inspre เลยนะครับ ได้จินทำโปรเจกนี้ให้คุณ รับรองไม่ผิดหวังแน่ๆ ” อเล็กซิสมองชลวิทย์แล้วเหลือบตามองจินนี่ก่อนจะโค้งริมฝีปากขึ้น

“ขอบคุณครับ แต่ไม่ต้องให้คุณบอก ผมก็รู้อยู่แล้วว่า ผม...สายตาดี แล้วนี่พวกคุณสองคนเคยรู้จักกันหรือครับจินตนาเหลือบตามองผู้ชายตัวโตตรงหน้าที่แกล้งต่อบทสนทนาด้วยปคำถามที่ตัวเองก็รู้คำตอบอย่างหมั่นไส้

หนอย สตอร์เบอร์รี่ ได้ไม่แนบเนียน นายฝรั่งขี้นก

ครับ เราสองคนเป็นเพื่อนเก่าเพื่อนแก่กันชลวิทย์พูดพร้อมส่งยิ้มมาให้ จินตนามองรอยยิ้มนั่นอย่างเหยียดนิดๆ

เพื่อนเก่าเพื่อนแก่งั้นเหรอ นี่เขาทำได้ยังไงนะ เขาพูดคำพูดแบบนี้ออกจากปากมาได้ยังไง ไม่อายปากบ้างหรือไง

ไม่ใช่หรอกค่ะ ดิฉันเป็นเพียงลูกจ้างเก่าของ FAW เท่านั้น ไม่อาจเอื้อมเป็นเพื่อนของคุณชลวิทย์ หรอกค่ะ

จินตนาตอบแบบไม่ใส่ใจ แถมสายตาตอนนี้ก็มองเลยหลังชลวิทย์ไปจนเห็นคนที่เธอไม่อยากจะเจอหน้าเป็นอันดับที่สองในโลกนี้

รวินทร์ยุพากำลังเดินตรงมาหาเธอมาด้วยท่าทางของนางพญาไม่ผิดเพี้ยนแต่ผิดอยู่นิดเดียวตรงที่ใบหน้าของหล่อนไม่ได้เชิดอย่างสง่างามราวกับเจ้าหญิงแต่เป็นเชิดอย่างนางยักษ์พันธุรัตที่กำลังไล่ตามพระอภัยมณีมาน่ะสิ

ทำไมต้องมาเจอกับยัยลูกรัฐมนตรีขี้วีนที่นี่ด้วยนะ

พอvอกจากห้องน้ำไม่เห็นคุณ ยุพากก็เดินหาตั้งนาน ที่แท้ก็มาอยู่ที่นี่นี่เอง ไงจินตนา ไม่ได้เจอกันนานแลยนะ สบายดีไหม

“ก็สบายดีค่ะ”

“แล้วนี่กำลังไปไหนล่ะ” รวินทร์ยุพาถามต่อแต่จินตนากลับไม่คิดใส่ใจจะตอบตามที่หญิงสาวตรงหน้าต้องการ

“จะไปไหนแล้วคุณมาเกี่ยวอะไรด้วยล่ะคะ”

“เอ๊ะ! นัง...”

ยุพา มีมารยาทหน่อย ไม่เห็นหรือไงว่าคุณอเล็กซิสก็อยู่ด้วยชลวิทย์เห็นท่าไม่ดีจึงรีบห้ามทัพ แม้จะหมั่นใจว่าอเล็วิสจะฟังภาษาไทยไม่ออก แต่คงโง่ขนาดท่าทางก้าวร้าวของภรรยาของไม่ออก ดังนั้นห้ามไว้ก่อนที่รวินทร์ยุพาจะออกฤทธิ์ออกเดชไปมากกว่านี้ คงดีกว่า

รวินทร์ยุพาชะงักคำพูดหยาบคายของตัวเองเว้ทันี แล้วเหลือบตามองอเล็กซิสอย่างรวดเร็วก่อนจะหลุบสายตาลงแล้วลืมตาขึ้นสบดวงตาสีทองอำพันพร้อมรอยยิ้มอ่อนหวาน ที่จินตนาพ่นลมหายใจออกมาอย่างั่นไส้

เปลี่ยนสีไวอยิ่งกว่ากิ้งก่าอีกแฮะ  ยัยยุพา

ไฮ มิสเตอร์ อเล็กซิส แหม ขอโทษนะคะ ยุพาไม่ทันเห็นคุณ พอดีคิดถึงเพื่นอเก่ามากไปหน่อย ก็เลยไม่ทันได้ทักทายคุณก่อน

คิดถึงเพื่อนเก่าหรือว่ากำลังหึงสามีหน้าตาลายกันแน่ จินตนาค่อน พลางยกมือขึ้นนวดนวดขมับเบาๆ

โอย ยาแก้ไข้ไม่ออกฤทธิ์เลยหรือไง ชักเริ่มปวดหัว ตุบ ตุบ แล้วสิ

อเล็กซิสรับคำทักทายนั่นด้วยรอยยิ้มที่ทำให้รวินทร์ยุพาแทบจะอยากสลัดผู้ชายข้างๆ หล่อนแล้วโผไปหาเขาแทน

ผู้ชายอะไร หล่อละลายใจสาวขนาดนี้นะ ถ้าไม่ติดว่าแต่งงานแล้วนะ ก็น่าลองจีบอยู่หรอก แอบเสียดายเหมือนกันนะเนี่ย แต่เอ๊ะ แล้วทำไมคุณอเล็กกซ์ถึงมานั่งอยู่กับยัยจินล่ะ

คุณอเล็กซ์จะกลับฝรั่งเศสแล้วหรือคะ? แหมมาเที่ยวเมืองไทยไม่นานเลยจะกลับเสียแล้ว แต่ เอ กลับไปคราวนี้พาใครกลับไปด้วยหรือเปล่าคะรวินทร์ยุพาถามเหล่ตามาทางจินตนาทำให้อเล็กซ์ตอบด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดีว่า

แน่นอนสิครับ ผู้หญิงไทย น่ารักจะตายไป โดยเฉพาะจินนี่ของผมเนี่ย ยิ่งน่ารักเข้าไปใหญ่เลยอเล็กซ์พูดแหย่พร้อมกับยิ้มกว้างขึ้นเมื่อเห็นหญิงสาวที่ถูกกล่าวถึงทำขึงตาใส่ทันทีที่พูดจบ

จินนี่ อย่าบอกนะคะว่า คือ จินตนาคนนี้ ตาต่ำเสียไม่มีเลยรวินทร์ยุพาถามเสียงสูงแถมตท้ายด้วคำด่าที่เป็นภาษาไทยที่ทำให้จินตนาเลยเงยหน้าขึ้นสบสายตาของรวินทร์ยุพาทันที

แหม ยัยยุพานี่คงรู้ล่ะสิว่าอีตาฝรั่งขี้นกนี่ฟังภาษาไทยไม่ออก ทำหน้าทำตาอ่อนหวาน แต่ปากกลับด่าออกมาให้ได้ยินเสียเต็มหู คิดว่าฉันจะงอมืองอเท้าให้ด่าฟรี หรือไงยะ จินตนาคิดก่อนจะโต้กลับเป็นภาษาอังกฤษว่า

ก็จินนี่คนนั่นแหละคะ คุณยุพามีปัญหาอะไรงั้นเหรอคะ

“ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรหรอก แค่คิดวาเธอนี่มันไม่ยอมเลิกนิสัยหมมองเครื่องบินของตัวเองเสียทีน่ะสิ คราววิทย์ก็ทีนึงแล้ว ทำเก็บวเงียบไม่กี่ปี พอสบโอกาสก็ออกลายอีกแล้ว เธอมันน่ารังเกียจจริงๆ จิน” รวินทร์ยุพาตอบด้ยน้ำเสียงดูถูกเป็นภาษาไทยทำให้จินตนาเอนลำตัวไปด้านหลังก่อนจะลุกขึ้นยืนเพื่อให้ระดบสายตาอยู่ในระดับเดียวกับฝ่ายตรงข้าม

“แต่คงไม่น่ารังเกียจเท่าเธอหรอก หน้าตาก็ดี ครอบครัวก็ดี การศึกษาก็ไม่ได้น่าเกลียด แต่ก็ยังทำตัวขี้อิจฉา นี่ไม่ยอมหยุด จะทำตัวเป็นเด็กอมมือไปถึงไหน ผู้ชายคนนี้น่ะ ฉันไม่ได้อยากได้ ไม่ต้องมาหึงหวงให้เสียเวลาหรอก”

นังจิน! แกมีสิทธิอะไรมาด่านฉันแบบนี้

“ไม่ได้ด่า แค่อธิบายให้เข้าใจเฉยๆ ว่าไม่ต้องกังวลว่ฉันจะกลับไปยุ่งกบสามีของเธอ เพราะผู้ชายเห่ยๆ ที่ชอบผู้หญิงอย่างเธอได้ลงคอน่ะ ฉันก็รับไม่ได้เหมือนกัน”

“จิน คุณพูดเกินไปแล้วน่ะ” ชลวิทย์ขัดขึ้นพลางขยับมือไปจับต้นแขนของภรรยาของเขาซึ่งตอนนี้กำลังตัวสั่นเพราะความโกรธ

“ก่อนจะห้ามฉัน ห้ามเมียคุณก่อนไหม ชอบระรานคนอื่นอย่างกับหมาบ้า”

นังจิน!รวินทร์ยุพาร้องเรียกชื่อจินตนาเสียงดังพลางสะบัดแขนจหลุดจากการเกาะกุมของชลวิทย์ แล้วพุ่งตรงมาที่จินตนาและก่อนที่ทุกคนจะตั้งตัวทันก็....

เพี้ยะ!

แต่ก่อนที่จะมีเสียงที่สอง ก็มีมือหนึ่งมาจับข้อมือของรวินทร์ยุพาเสียก่อนพร้อมกับมีน้ำสียงสุภาพพูดขึ้นว่า

ขอโทษเถอะครับคุณผู้หญิง การทำร้ายร่างกายผู้อื่นตามกฎหมายไทย คุณอาจถูกแจ้งข้อหาทำร้ายร่างกายได้นะครับอีริคเอ่ตำหนิด้วยน้ำเสียงสุภาพพลางมองแก้มแดงๆ ของจินตนาด้ยสายตาขอโทษ นั่นเพราะเขามองเหตุการณ์มาตั้งแต่ต้น แต่ที่ไม่เข้ามาในครั้งแรกก็เพราะไม่คิดว่าลูกสาวท่านรัฐมนตรีจะมีพฤติกรรมป่าเถื่อนไร้การอบรมถึงเพียงนี้ ไม่ว่าจะเป็นประเทศที่พัฒนาแล้วหรือกำลังพฒนา แต่การใช้ความรุนแรงก็ไม่ใช่สิ่งที่ควรเกิดขึ้นอยู่ดี

ให้ตายเถอะยุพา คุณกำลังทำให้ผมขายหน้าชลวิทย์เข้ามาลากตัวรวินทร์ยุพาห่างออกไป

แล้วคุณขายหน้าคนเดียวหรือไง มันด่าว่าฉันเป็นหมานะชลวิทย์ส่ายหน้าอย่างระอาพร้อมกับพูดว่า         

ก็เพราะคุณไปหาเรื่องจินเขาก่อนนี่ ไปเถอะเราต้องรีบไปขึ้นเครื่องแล้ว”

“ไม่ ฉันยังไม่หายเจ็บใจที่มันดฉันเลย คุณต้องจัดการให้ฉันนะ” รวินทร์ยุพาพูดด้วยน้ำเสียงเรี้ยวกราดทำให้ชลวิทย์หมดความอดทน ปล่อยมาที่จัแขนของภรรยาเอาไว้

“ผมจะไม่จัดการอะไรทั้งนั้น ถ้าคุณไม่ไป งั้นผมไปเอง เครื่องกำลังจะขึ้นแล้ว คุณอยากโดนทิ้งไว้ที่นี่คนเดียวก็ตามสบายเถอะ” ชลวิทย์พูดจบก็หันไปโค้งศีรษะให้อเล็กซิสที่ยังนั่งเงียบมองเขาอยู่ดยไม่เอ่ยแทรกอะไร ชายหนุ่มผ่อนลมหายใจ

“คุณอเล็กซ์ผมต้องขอโทษแทนภรรยาผมจริงๆ ที่เสียมารยาท

อเล็กซ์ มองหน้าตาเคร่งเครียดของผู้ชายและผู้หญิงตรงหน้าก่อนจะตอบกลับไปว่า

ไม่เป็นไรครับ ถึงผมจะไม่ค่อยเข้าใจว่าพวกคุณมีปัญหาอะไรกัน แต่เป็นเรื่องส่วนตัวของพวกคุณ

“ขอบคุณที่เข้าใจครับ”  ชลวิทย์โค้งศรีษะขอบคุณแล้วหันหลังเดินออกไปจากตรงจุดนั้นทันที ทำให้รวินทร์ยุพากัดันด้วยความเจ็บใจที่สามีไม่สนใจเธอ

“ฝากไว้ก่อนเถอะนังจิน”

จินตนาพ่นลมหายใจออกมาแล้วลดตัวลงนั่งที่เดิม ความรู้สึกเจ็บปวดที่หัวใจที่เธอคิดว่าเธอลืมมันไปแล้วก็กลับมาแสดงอาการอีกครั้ง บวกกับความเจ็บทีแก้มซึ่งโดนผู้หญิงคนนั้นทำร้าย

จินตนาไม่คิดว่าเธอจะอยากทำตัวเป็นนางผู้แสนอ่อนแอในนิยายหรอกนะ เธอเข้มแข็งว่านั้นมาก แต่ถึงอย่างนั้นสมองของเธอกลับไม่สามารถสั่งการได้ เธอทำได้แค่นั่งนิ่ง ไม่เคลื่อนไหว ราวกับโดนสาป คำสาปที่เกิดจากความรักที่ผิดพลาด มันไม่สามารถจางหายได้ง่ายๆ สินะ 

มีวามเจ็บที่แก้มทั้นที่ให้เธอรู้ตัวว่าเธอยังไม่ได้โดนสาปไปจริงๆ ทำไมเธอถึงยู้สึกเจ็บปวดกับผู้ชายเลวๆ คนนั้น  

น่าสมเพชจริง ยัยจิน เธอมานั่งซึม หมดแรงเพราะแค่ผู้ชายกับผู้หญิงเลวๆ คู่เดียวได้ยังไงดุตัวเองขณะที่ได้ยินเสียงอีริคถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงว่า

“คุณจินครับ คุณจินตนา เป็นอะไรหรือเปล่าครับเสียงอีริคราบเรียบแต่อ่อนโยน คงเป็นลักษณะนิสัยส่วนตัวของเขาก็ได้ เขาช่างสมเป็นหนุ่มฝรั่งเศสโดยแท้ ทั้งอ่อนโยนและนุ่มนวลกับเพศตรงข้าม หากอายุน้อยกว่านี้ คงเป็นหนุ่มเนื้อหมในหมู่สาวๆ แน่นอน

จินตนาเงยหน้ามองคนที่เข้ามาช่วยเหลือเธอเมื่อครู่ แล้วยิ้มให้เขาเท่าที่จะสามารถฉีกยิ้มได้เพราะพบว่าหน้าของเธอตอนนี้ชาไปหมด

ขอบคุณค่ะ คุณอีริค ขอบคุณที่เข้ามาช่วยฉัน ทั้งๆ ที่คุณไม่ต้องก็ได้ ฉันจัดการได้หญิงสาวเอ่ยปากออกมาจนได้หลังจากนั่งนิ่งอยู่นาน

จัดการได้งั้นเหรอ ถูกเขาตบเสียหน้าช้ำอย่างนี้ เรียกว่าจัดการได้หรือคุณ! เสียงเล็กซิสที่กึ่งดุกึ่งเย้ยทำให้จินตนาหันกลับมาสบตาสีอำพันที่ดูเหมือนจะกำลังโกรธออยู่

'แล้วนายคนนี้จะโกรธทำไมล่ะเนี่ย เมื่อกี้ยังดีๆ อยู่ อารมณ์แปรปรวนจริงๆ เลย'

จินตนากลับไปมองหน้ายุ่งๆ ที่ดูยังไงก็ไม่สามารถกลบความหล่อของเขาลงไปได้ อย่างไม่เข้าใจ แล้วพูดว่า

ค่ะ ฉันจัดการได้ ถือว่าเสมอกันไป

เสมอกัน? เสมออะไร คุณเจ็บตัว มิสซิสรังสิธรเจ็บมือหรือไงอเล็กซิสย้อนถามเนเหน็บแนมทำให้จินตนายิ้มก่อนจะลุกขึ้นแล้วพูดว่า

ที่ฉันพูดว่าเสมอกันก็เพราะเมื่อสองปีก่อนฉันก็ชกปากยัยนั่นจนคะมำล้มหน้าฟาดพื้น แถมฟันหน้าหักไปครึ่งซีกแนะ ดังนั้นตอนนี้เขามาตบฉันคืน คุณว่ามันเสมอกันไหม แต่ให้นึกดูอีกที ฉันว่าฉันได้กำไรนะ งานนี่น่ะอีริคหัวเราะออกมาเบาๆ แต่อเล็กซิสกลับเป็นฝ่ายที่นิ่งอึ้งไปเสียเอง

"อ้าวคุณ ไม่รีบลุกล่ะ เครื่องจะขึ้นแล้วไม่ใช่เหรอคะ ใครๆ เขาไปกันแล้ว เราไม่ไปหรือคะ? เดี๋ยวตกเครื่องพอดี อย่าบอกฉันนะว่าคุณเป็นหุ้นส่วนสายการบินนี้เขาถึงรอคุณได้จินตนาพูดขณะหยิบเป้ขึ้นสะพาย

เขาก็ไม่รอน่ะสินายฝรั่งขี้นกเอนหลังพิงพนักตอบอย่างสบายๆ

อ้าว งั้นพวกเราก็ตกเครื่องน่ะสิ ตายจริง เพราะฉันช้าเหรอ ฉันขอโทษ ขอโทษนะคะคุณอีรีค แล้วคุณอเล็กซิส คุณมามัวนั่งสบายได้ไง ไม่เดือดร้อนบ้างหรือไงชายหนุ่มที่ถูกกล่าวหากลับยิ้มอย่างมีความสุขก่อนจะลุกขึ้นแล้วพูดว่า

ถึงผมจะไม่มีหุ้นส่วนในสายการบินนี้ แต่เราก็จะไปกันเดี๋ยวนี่แหละ

เอ๊ะ! คุณก็เครื่องมันขึ้นไปแล้วนี่ยิ่งหญิงสาวทำท่างงมากขึ้นรอยยิ้มของชายหนุ่มก็ยิ่งกว้างขึ้นอีก

ไปได้สิ ก็ผมมีเครื่องบินส่วนตัวนี่!

โอ๊ย อีตาบ้า มาทำให้เราตกอกตกใจซะได้ นิสัยแย่ๆ ไม่เข้ากับหน้าตาเลยจริงๆ

จินตนานึกอย่างหมั่นไส้ ขณะเดินตามอเล็กซิสไปที่เครื่องบินส่วนตัว เมื่อออกจากตัวอาคารของสนามบินสายลมที่มีหยาดน้ำฝนหลงเหลืออยู่ก็พัดเข้าหาจินตนาทันที มันทำให้จินตนาได้คิดอะไรมากมาย สายลมที่ผ่านมาก็มักจะไม่ได้มาแต่สายลม บางครั้งก็พาเอาบางสิ่งบางอย่างเข้ามาในชีวิตเราได้ และพร้อมกับพาบางสิ่งบางอย่างออกจากชีวิตเราได้เช่นกัน

ชลวิทย์ รังสิธร เป็นสายลมเคยที่พัดเข้ามาในชีวิตจินตนามาครั้งหนึ่งแล้ว เขาได้ให้อะไรกับจินตนามากมายแต่ก็เอาอะไรไปจากจินตนามากมายเช่นกันมี บางคนเคยพูดกับจินตนาว่า สายลมก็เหมือนกับสายน้ำที่ไม่เคยไหลย้อนกลับ แต่จินตนาไม่เคยเชื่อเลย ดูอย่างลมพายุสิ ฤดูมรสุมปีที่แล้วมันก็พัดเข้าฝั่งทำให้น้ำท่วม คลื่นสูงจนทำให้ชาวประมงออกไปหาปลาไม่ได้ เมื่อมันผ่านไปเหลือไว้แต่ซากบ้านเรือนที่ถูกน้ำท่วมและศพคนตาย

และในปีหน้าในเวลาเดียวกันนี้ ลมพายุลูกนั้นก็พัดกลับมาที่ชายฝั่งอีกเหมือนเดิมแต่ต่างตรงที่ว่า ชาวบ้านที่อยู่แถวนั้นจะเอาบทเรียนเมื่อปีก่อนมาสอนใจแค่ไหน จะเตรียมตัวรับน้ำท่วมและมีการเตรียมการเตือนภัยไม่ให้ออกจากฝั่งหรือเปล่า นั่นแหละคือข้อแตกต่าง เพราะสายลมมันไม่เหมือนสายน้ำที่ไหลย้อนกลับไม่ได้

ชลวิทย์อาจเป็นสายลมที่พัดกลับมา แต่จินตนาก็ไม่โง่พอที่จะไม่เอาบทเรียนครั้งที่แล้วมาป้องกันตัวเอง

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

วีคิดว่า การที่เรายอมเจ็บเพื่อจบความรักแบบแย่ๆ 

มันต้องเป็นจุดเริ่มต้นของความรักดีๆ เเน่นอนค่t


ช่วงนี้วีเดินทางบ่อย จึงต้องพิมพ์นิยายจากแทปเลต

หากมีคำผิด คำตก คำหล่น หรือขาดหายไป ขอโทษนะคะ T__TV

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

67 ความคิดเห็น

  1. #18 banidin (@banidin) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 21:39
    คิดถึงไรท์วีมากกกกก....รักษาสุขภาพด้วยน๊า..หลังจากได้นู๋แสนรักมานอนกอด ตอนนี้ก็รอนู๋จินนี่มาอยู่ในอาเร็มอีกคน 5555 รอหนังสืออยู่น๊า
    #18
    0
  2. #17 puphaa (@puphaa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 19:13
    รักษาสุขภาพด้วยค่ะ
    #17
    0