LOST

ตอนที่ 82 : LOST [3rd Sign] - ตอนที่ 10 เรดบลัด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,693
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    22 ส.ค. 58

LOST
Author กัลฐิดา
 
---------------------------------------------------------------------------------------

 
สวัสดีค่า ><

วันนี้กัลไปทำงานที่คลินิกค่ากว่าจะกลับถึงบ้าน ดึกเลย
ขอโทษที่ทำให้รอกันนะคะ ตอนกำลังค้างเลย
ไปอ่านกันดีกว่าเนาะ ^^


ปล. ประกาศเปลี่ยนวันโพสค่ะ เย้ ^^
LOST 3rd Sign - หยดน้ำตาของเหล็ก จะโพสทุกวันพุธ กับ วันเสาร์ค่ะ 
 

อ่านให้สนุกค่า
เจอกันวันพุธค่า
กัลฐิดา 


---------------------------------------------------------------------------------------
 
ตอนที่ 10 เรดบลัด
 
---------------------------------------------------------------------------------------

“เธอไง เธอ! คนร้าย!

เสียงของอเล็กซ์ดังก้องกังวานขึ้น ทุกสายตาจึงหันขวับไปมองผู้ที่ถูกล่าวหา อเล็กซ์ชี้หน้าหญิงสาวผู้มาใหม่ซึ่งยังคงยืนนิ่ง แล้วขมวดคิ้ว สติส่วนหนึ่งเตือนอเล็กซ์ให้เพ่งมองผู้หญิงตรงหน้าให้ถี่ถ้วนอีกครั้ง แล้วเด็กสาวก็พบความไม่ถูกต้องหลายอย่าง

หนึ่งผมของเธอคนนี้เป็นสีเหลืองทองหยักเป็นลอนสลวยสวยงาม บ่งบอกว่าเจ้าของดูแลรักษามันอย่างดี ดวงตาของเธอผู้นี้มีสีเทาอมฟ้าเหมือนกันก็จริง แต่มันมีแววกระจ่างใสยิ่งกว่า มันดูนิ่งสงบ และไม่มีอารมณ์กรุ่นโกรธแฝงอยู่ในนั้นเลย ที่สำคัญ ชุดที่เธอสวมใส่อยู่เป็นเพียงผ้าพิมพ์ลายที่ตัดเย็บให้เปิดเผยส่วนบน เป็นชุดกระโปรงสายเดี่ยวที่ออกแบบให้มีเชือกเส้นเดียวคล้องคอไว้ เผยให้เห็นลำคอและท่อนแขนขาวนวล และแผ่นหลังเปลือยเปล่าไร้รอยสัก

“หรือ...ไม่ใช่เธอ” อเล็กซ์เอ่ยต่อเสียงอ่อย

“โธ่ อเล็กซ์! เจ้าทำข้าตกใจหมด” ดิสก้าเอ่ย พลางหันไปสบตาหญิงสาวแสนสวย ซึ่งค้อมตัวทำความเคารพเขาอย่างอ่อนช้อยงดงาม แต่ก็แฝงความเข้มแข็งไว้ด้วยอย่างน่าประหลาด

“ดาห์เลีย บลู หัวหน้าหน่วยเรดบลัดที่ 27 ค่ะ”

น้ำเสียงประกาศแนะนำตัวของหญิงสาว ทำให้อเล็กซ์ขมวดคิ้ว หากจะมีสิ่งใดที่ทำให้เธอคิดว่าคนตรงหน้าคือนักฆ่าสาวปริศนาคนนั้น ก็คงเป็นใบหน้ากับน้ำเสียงที่เหมือนกันจนน่าประหลาดนี่แหละ

หน้าก็เหมือน เสียงก็เหมือน แต่ไม่ใช่คนคนเดียวกัน หรือว่า ฝาแฝด? ไม่สิ คุณดิสก้าบอกว่า แฝดของเธอคนนั้นเป็นผู้ชายนี่นา แล้วเขาก็ตายไปแล้ว อย่าเพิ่งคิดมากน่าอเล็กซ์ ดูเธอไปก่อน

“ข้าได้ยินมาว่า มีหัวหน้าเรดบลัดหน่วยหนึ่งเป็นผู้หญิง ไม่นึกว่าจะได้เจอกันวันนี้” ดิสก้าพูดทักทายด้วยน้ำเสียงร่าเริงเกินเหตุ จนอเล็กซ์ต้องหันไปมองชายหนุ่มนักรบจากเฟอราเมน แล้วยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้น

คุณดิสก้าต้องชอบเธอคนนี้แน่เลย ผู้ชายนี่น้า เป็นอย่างนี้เหมือนกันหมดสิน่า

“เป็นเกียรติอย่างมาก ที่ท่านไวเซอร์ให้ความสนใจ ข้าต้องขอโทษที่มาถึงอาเจนตาร์ล่าช้าไปหน่อย”

“ลูกน้องของเจ้าแจ้งต่อข้าแล้ว ว่าเจ้ากำลังตามอีกคดีหนึ่งอยู่ ไม่ยักรู้ว่าเรดบลัดทำงานแยกกันด้วย ปล่อยให้ผู้หญิงออกปฏิการตามลำพังตัวคนเดียวอย่างนี้จะเลิ่นเล่อเกินไปหน่อยหรือเปล่า”

แม้คำพูดของดิสก้าจะดูเหมือนตำหนิกลายๆ แต่สายตาและน้ำเสียงกลับแสดงออกไปในทางห่วงใยจนเกินเหตุเสียมากกว่า ทำให้ลูมิแนร์ต้องกระแอมเตือนสติเพื่อนสนิทให้รู้ตัว ว่าจุดประสงค์หลักที่เรียกตัวหัวหน้าหน่วยเรดบลัดมาพบคืออะไร

ดิสก้าหันมามองลูมิแนร์ แล้วหัวเราะแก้ขวย ก่อนจะผายมือให้ดาห์เลียนั่งบนเก้าอี้ที่ยาห์เตรียมไว้ให้

“เชิญนั่งก่อนสิหัวหน้า ว่าแต่ข้าเรียกเจ้าว่าดาห์เลียเฉยๆ ได้หรือเปล่า”

“ดิสก้า” ลูมิแนร์เรียกเพื่อนเป็นเชิงปรามการจีบอย่างโจ่งแจ้งเบาๆ แต่ดิสก้ากลับยักไหล่อย่างไม่สนใจ ขณะรอคำตอบจากหญิงสาว

ดาห์เลียยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย พลางตอบโดยไม่หลบตาดิสก้าว่า “อาจจะดูไม่ดีนัก หากลูกน้องของข้ามาได้ยินคำเรียกหาแบบนั้น ท่านไวเซอร์เป็นผู้ชายไม่ต้องห่วงกังวลเรื่องการวางตัว แต่สำหรับสถานะของข้า แค่มีหัวหน้าเป็นผู้หญิงสถานการณ์ก็เคร่งเครียดมากพอแล้ว”

“งั้นถ้าไม่ใช่ในเวลางานก็เรียกได้ใช่ไหม” ดิสก้ายังต่อรอง

อเล็กซ์ยกมือตีหน้าผากตัวเองอย่างอ่อนใจกับความไม่ลดละของดิสก้า เธอเคยเห็นดิสก้าแต่ตอนที่อยู่กับพวกไวเซอร์ด้วยกัน ไม่เคยคิดว่า ดิสก้า อิลรอน ผู้สดใสร่าเริงจะกลายเป็นชายหนุ่มจอมเจ้าชู้ไปได้

ดาห์เลียหัวเราะเบาๆ พลางตอบว่า “น่าเสียดายที่เรดบลัดทำงานตลอดเวลา หากไม่เป็นการเสียมารยาทเกินไป เรียกข้าว่า ดาห์ เถอะค่ะ เพราะทุกคนเรียกข้าอย่างนั้น”

“ไม่ ข้าจะเรียกเจ้าว่า ดาห์เลีย ข้าเป็นไวเซอร์ คงไม่ต้องทำตามแบบ ทุกคน หรอกมั้ง” ดิสก้าตอบกลับด้วยน้ำเสียงปกติ ไร้การบังคับ แต่ไม่ว่าใครก็รู้ว่า คำพูดนี้คือ ข้อสรุปที่ไม่ต้องการการโต้แย้งอีก

“แล้วจะถามทำไม” อเล็กซ์แซวดังๆ ตั้งใจให้ดิสก้าได้ยิน แต่ไวเซอร์แห่งเฟอราเมนไม่สนใจ ดวงตาสีเทายังคงจับจ้องที่ดาห์เลีย หญิงสาวเองก็ไม่หลบตาเขา เธอค้อมศีรษะเล็กน้อยอย่างยอมรับ

“ถ้าเป็นเช่นนั้น เรามาเข้าเรื่องกันดีกว่าไหมคะ”

ดิสก้าแย้มยิ้มอย่างชอบใจ เขารู้ว่าที่เขาดื้อดึงจะเรียกเธออย่างนั้น ไม่ได้ทำให้เธอไม่พอใจอย่างที่คิด ผู้หญิงเฟอราเมนชอบผู้ชายเข้มแข็ง ยิ่งพวกนางแข็งแกร่งมากเพียงใด นางยิ่งต้องการผู้ชายที่แข็งแกร่งกว่า ดิสก้าต้องการแสดงให้สาวสวยตรงหน้ารับรู้ถึงความแข็งแกร่งนั้น ซึ่งดูเหมือนเธอจะรู้แล้ว

“เจ้าเดินทางมาที่นี่ด้วยเรื่องคดีที่ร้านอิลชอร์ใช่หรือไม่” ดิสก้าถามเข้าประเด็นหลัก

ดาห์เลียพยักหน้า “ค่ะ หน่วยของข้ารับผิดชอบพื้นที่ตรงนั้นมาจากท่านฟีกรีต พวกเราเข้าไปตรวจดูสถานที่เกิดเหตุภายหลังหน่วยรักษาความปลอดภัยแจ้งประมาณหนึ่งชั่วโมง”

“แล้วเจ้าพบความผิดปกติอะไรบ้าง” ดิสก้าถามต่อ

ดาห์เลียถอนหายใจเล็กน้อย “ลูกค้าภายในร้านและผู้ดูแลร้านเสียชีวิตทั้งหมด การลงมือของฆาตกรค่อนข้างหมดจด เน้นที่จุดตายทันทีทุกคน ดูจากบาดแผลและร่องรอยการต่อสู้ พอจะประเมินได้ว่าฆาตกรต้องมีรูปร่างค่อนข้างสูง และใช้ดาบยาวเป็นอาวุธสังหาร”

“ส่วนสูงขนาดเจ้าหรือเปล่า” ลูมิแนร์เอ่ยแทรก จนดิสก้ากับดาห์เลียหันมามองลูมิแนร์พร้อมกัน ขณะที่ลูมิแนร์ยังคงตีหน้านิ่งเรียบพูดต่ออย่างเฉื่อยชาว่า

“ข้าแค่ต้องการจำเพาะให้แน่ชัด เพราะนั่นหมายถึง เราจะไม่จับฆาตกรผิดตัว”

มุมปากของดาห์เลียยกขึ้นน้อยๆ “ค่ะ ส่วนสูงประมาณข้าได้ ซึ่งอาจขัดกับหลักฐานอีกชิ้นที่พวกเราเจอในที่เกิดเหตุ”

“กระดุมเสื้อนอนของฉันสินะ” อเล็กซ์พึมพำเบาๆ แล้วสะดุ้งเฮือก เมื่อดาห์เลียตวัดสายตามามองเธอ

ในเสี้ยววินาทีนั้น อเล็กซ์มั่นใจขึ้นมาทันที ว่าผู้หญิงตรงหน้าคือคนคนเดียวกับนักรบหญิงปริศนาคนนั้น แต่ผู้หญิงคนนั้นกลับมีท่าทีอ่อนลง เธอค้อมศีรษะให้อเล็กซ์ แล้วพูดต่อว่า

“ท่านฟีกรีตได้มอบกระดุมเสื้อที่มีตราสัญลักษณ์ของวิหารพาเวนมีล่าให้เรดบลัดเม็ดหนึ่ง นั่นทำให้พวกเรางุนงงมาก เพราะขนาดรูปร่างและสรีระโดยรวมของมือสังหารที่ฝ่ายข่าวกรองของเรดบลัดรวบรวมได้นั้น มันแตกต่างจากส่วนสูง ณ ปัจจุบันของท่านแม่มดอย่างเห็นได้ชัด”

“เพิ่งรู้สึกดีที่ตัวเตี้ยก็ตอนนี้แหละ” อเล็กซ์พูดติดตลก พลางลูบหน้าอกอย่างโล่งใจไปได้เปลาะหนึ่ง

“ใช่ และอเล็กซ์...เอ่อ ข้าหมายถึงท่านแม่มด ใช้ดาบยาวไม่เป็น ข้ารับรองได้” ดิสก้าเอ่ยเสริม

ดวงตาของดาห์เลียกลอกไปมาอย่างครุ่นคิด “แต่เท่าที่ข้าเคยอ่านพบในตำนานของท่านแม่มดแห่งพาเวนน่า นางเป็นแม่มดที่เก่งกาจทั้งบู๊และบุ๋น ชำนาญการใช้อาวุธทุกชนิด ดังนั้นเรดบลัดจึงยังไม่ปักใจเชื่อเสียทีเดียว ว่าท่านแม่มดจะพ้นข้อกล่าวหานี้ได้”

ดิสก้าสบตาคนพูดที่ตอนแรกฟังเหมือนจะยอมรับ แต่กลับตีโต้คำยืนยันของไวเซอร์อย่างเขาได้หน้าตาเฉยอย่างชอบใจ ปกติ ดิสก้าไม่ได้สุงสิงกับพวกเรดบลัดนัก เพราะเป็นหน่วยงานที่ขึ้นตรงต่อเชลาเท่านั้น เพื่อป้องกันไม่ให้เหล่าวีเซอร์และบางทีอาจรวมถึงไวเซอร์ด้วย เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการไต่สวนคดี ซึ่งอาจทำให้เกิดความไม่เที่ยงธรรมขึ้นได้ ดังนั้นจึงไม่แปลกที่คนของหน่วยงานนี้ค่อนข้างหยิ่งยโสในอำนาจที่คุ้มกะลาหัวพวกเขาอยู่

อย่างนี้ยิ่งน่าสนใจใหญ่เลย ดิสก้าคิด

“ดังนั้นพวกเจ้าจึงมาที่นี่ เพื่อสอบสวนท่านแม่มดแห่งพาเวนน่า”

ดาห์เลียพยักหน้ารับ แล้วหันไปสบตาอเล็กซ์ “ท่านแม่มดพร้อมให้ข้าสอบสวนในวันนี้หรือไม่”

“วันนี้คงยังไม่ได้หรอก ดาห์ เพราะมีเรื่องเร่งด่วนกว่านั้นที่เจ้าต้องรู้และพิจารณาก่อน”

ดาห์เลียหันกลับมาหาคนพูด ดวงตาคมกริบของลูมิแนร์ที่มองตรงมาที่เธอเหมือนจะทะลุทะลวงเปลือกนอกของเธอเข้าไปภายในให้ได้ ทำให้ดาห์เลียชะงักนิ่งไป แล้วยิ้มสู้

“ค่ะ ท่านไวเซอร์ การสอบสวนคงทำแบบชุ่ยๆ ไม่ได้ แล้วที่ว่า มีเรื่องที่ข้าต้องรู้ก่อนสอบสวน คืออะไรหรือคะ”

“ฉันไม่ได้...” อเล็กซ์กำลังจะโต้แย้งออกไป แต่ลูมิแนร์ก็ปรามขัดขึ้น

“อเล็กซ์”

อเล็กซ์ชะงักสิ่งที่กำลังจะพูดไว้ ดิสก้าจึงเอ่ยขึ้นแทน

“ท่านแม่มดมีหลักฐานที่น่าเชื่อถือ ว่านางไม่ได้ทำ และยังรู้ด้วยว่า ใครเป็นคนลงมือ”

ดาห์เลียเลิกคิ้ว “อย่างนั้นเหรอคะ”

“ใช่ แต่นางยังไม่พร้อมให้พวกเจ้าสอบสวนตอนนี้ จนกว่าพวกเจ้าจะพิสูจน์ตัวเองเสียก่อนว่าเหมาะสม”

ดาห์เลียสบตาคนพูดนิ่ง ไม่มีรอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของเธออีก ขณะที่เธอพูดกับดิสก้าว่า

“พวกเราเรดบลัดไม่จำเป็นต้องพิสูจน์ตัวเอง ว่ามีค่าคู่ควรในฐานะผู้ไต่สวนความผิดหรือไม่ ท่านไวเซอร์ลืมไปแล้วหรือคะ”

ความตึงเครียดปะทุขึ้นทันที แต่ดิสก้ากลับยังยิ้มเกลื่อนใบหน้า ขณะตอบว่า “ข้าต้องรู้สิ แต่นั่นเป็นสิ่งที่พวกข้ายังไม่มีหลักฐาน ว่าแม้แต่ในเรดบลัดก็มี เกลือเป็นหนอน เหมือนกัน”

ดาห์เลียหรี่ตาลง พลางเอ่ยเสียงเย็นว่า “การกล่าวหาเรดบลัด ไม่ใช่สิ่งที่ทำได้โดยง่าย แม้ว่านั่นจะออกจากปากของไวเซอร์แห่งเฟอราเมนก็ตาม”

ดิสก้ายักไหล่อย่างไม่สนใจถึงแรงกดดันที่หญิงสาวสร้างขึ้น

“ไวเซอร์แห่งเฟอราเมนก็ไม่ใช่ตำแหน่งที่ใครจะนั่งได้ง่ายๆ ดังนั้นเชื่อข้าเถอะ หากไม่จำเป็น คนที่ดำรงอยู่ในตำแหน่งที่ ไม่ง่าย ทั้งสองตำแหน่งนี้ ก็ไม่ควรมาปะทะกัน จริงไหม”

การตอบโต้อันคมคายอย่างแยบยล ทำให้อเล็กซ์อดยิ้มไม่ได้ ไม่รู้ทำไม ทั้งที่อยู่ในสถานการณ์เคร่งเครียดแท้ๆ แต่อเล็กซ์กลับรู้สึกเหมือนดิสก้าทำให้การเจรจาอันเคร่งเครียดเปลี่ยนบรรยากาศไปให้อารมณ์เหมือนชายหนุ่มกำลังเกี้ยวพาราสีหญิงสาวที่เขาต้องตาต้องใจอยู่อย่างไรอย่างนั้นเลย

ว่ากันว่า ผู้ชายเฟอราเมนคารมดี คงจะจริงละมั้ง อเล็กซ์คิด ก่อนจะสะดุ้ง เมื่อดาห์เลียตวัดสายตามามองเธอแล้วพูดว่า

“เรื่องความเหมาะสมของเรดบลัดเป็นเรื่องหนึ่ง พวกเรายินดีหากท่านแม่มดต้องการแสดงหลักฐานที่น่าเชื่อถือนั้น แต่การสอบสวนเบื้องต้นที่เพื่อนำไปประกอบการพิจารณายังต้องมีอยู่ ไม่อย่างนั้นพิสูจน์กันไป พิสูจน์กันมา เกรงว่าจะเป็นการเสียเวลาเกินไป”

“แน่นอน แต่คงไม่ใช่วันนี้ เจ้าเดินทางมาไกล ขอบคุณมากที่มาพบข้าก่อน หากเจ้าไม่เหนื่อยจนเกินไป จะอยู่ร่วมโต๊ะอาหารเย็นกับพวกเราก็ได้นะ” ดิสก้าตัดจบการสนทนาวันนี้

ดาห์เลียลุกขึ้นทำความเคารพดิสก้าอย่างสง่างาม ก่อนจะเอ่ยว่า “เป็นเกียรติที่ได้รับเชิญค่ะ แต่ต้องขออภัยด้วย เพราะระหว่างปฏิบัติหน้าที่ เรดบลัดต้องกินอาหารที่ทำขึ้นเองเท่านั้น ข้าขอตัวกลับไปหารือกับลูกน้องก่อน และไม่น่าจะเกินค่ำนี้ ข้าจะให้ลูกน้องนำเอกสารที่เป็นคำถามในการสอบสวนเบื้องต้นมามอบให้ท่านแม่มดอ่านก่อนเข้ารับการสอบปากคำในวันพรุ่งนี้”

ดิสก้าพยักหน้า ดาห์เลียหมุนตัวกำลังจะเดินจากไป ดิสก้าก็เอ่ยขึ้นว่า

“ข้าได้ยินว่าเรดบลัดมีวันหยุดสัปดาห์ละวัน วันหยุดของเจ้ามันเมื่อไรกัน”

ลูมิแนร์ก้มหน้าลอบถอนหายใจ ขณะที่อเล็กซ์ก้มหน้ากลั้นหัวเราะ แต่คนโดนถามกลับเงยหน้าแย้มยิ้มให้ โดยที่ดวงตาไม่ยิ้ม พลางตอบว่า

“วันหยุดของข้าผ่านมาแล้วค่ะ”

แทนที่ดิสก้าจะหน้าสลดหรือทำหน้าเสียดาย เขากลับยิ้มกว้างมากขึ้น

“ดี งั้นข้าจองวันหยุดสัปดาห์หน้าของเจ้า...ทั้งวัน”

หญิงสาวตาโตขึ้น ไม่นึกว่าไวเซอร์แห่งเฟอราเมนจะเล่นไม้นี้ ขณะที่เธอกำลังจะปฏิเสธ ดิสก้าก็พูดดักคอว่า

“ในวันหยุด เจ้า...เป็นแค่สามัญชน ประชาชนของข้า”

อเล็กซ์ฟุบหน้ากับโต๊ะเขียนหนังสือตรงหน้า แล้วยกมือปิดปากกลั้นเสียงหัวเราะที่ขำจนแทบทนไม่ไหว ไม่ใช่ว่าไม่เคยเห็นผู้ชายจีบผู้หญิง แต่ผู้ชายที่บ้าอำนาจแถมมีเสน่ห์เหลือล้นอย่างดิสก้า อเล็กซ์ก็เพิ่งเคยเจอนี่แหละ ถ้าเป็นในโลกของเธอ อเล็กซ์คงหลุดขำผสมเขินสุดๆ แทนผู้หญิงที่ถูกจีบตรงหน้านี้แน่ๆ

“ขอบคุณท่านไวเซอร์ที่ให้เกียรติ” ดาห์เลียกัดฟันตอบไป แล้วค้อมตัวทำความเคารพดิสก้าอีกครั้ง จากนั้นก็หมุนตัวเร่งฝีเท้าเดินออกจากห้องรับรองไป โดยมีเสียงหัวเราะชอบใจของดิสก้าดังไล่หลังตามไป

“คุณดิสก้านี่น้า นี่กำลังช่วยฉัน หรือจีบหญิงกันละเนี่ย” อเล็กซ์โพล่งถามพร้อมกับหัวเราะขำไม่หยุด ขณะที่ดิสก้าหันไปยักคิ้วให้ แล้วพูดว่า

“อย่าได้หลงรักข้าเชียว อเล็กซ์ อย่างเจ้าไม่ใช่แบบที่ข้าชอบ”

อเล็กซ์เชิดหน้าแล้วโต้กลับว่า “โหย หลงตัวเองมากไปแล้วมั้ง ใช่ว่าฉันจะชอบคุณดิสก้าสักหน่อย ผู้ชายอะไร บ้าอำนาจชัดๆ ประชาชนของข้า โอ๊ย รับไม่ได้ ขนลุกอะ เนอะลูมเนอะ”

ลูมิแนร์ได้แต่ส่ายหน้า แล้วปรามว่า “เป็นผู้หญิงไม่ควรล้อเลียนกับผู้ชาย”

“แบล่! หัวโบราณเกิ๊น!” อเล็กซ์แลบลิ้นใส่คนเจ้าหลักการ

“คร่ำครึมาก” ดิสก้าต่อให้

“พวกเจ้านี่!” ลูมิแนร์หันมาดุเสียงเข้มใส่ทั้งสองคนอีกรอบ แต่คนโดนดุทั้งสองคนกลับหัวเราะฮาครืนพร้อมกันอย่างไม่สนใจ ครีสกับวาซาเรียที่เดินเข้ามาได้ยินพอดีเลยถามว่า

“หัวเราะอะไร ดังไปถึงข้างนอกเลย ไหนว่าเชิญหัวหน้าเรดบลัดมาพบเจ้าไง ดิสก้า ไม่เห็นมีใครเลย” ครีสถาม พลางนั่งลงในตำแหน่งที่ดาห์เลียเคยนั่ง ขณะที่วาซาเรียเดินไปดึงกระดาษรูปหน้าผู้ต้องสงสัยที่อเล็กซ์วาดค้างไว้มาดู โดยที่เด็กสาวคว้าไว้ไม่ทัน

“เอาคืนมาน้า คุณวาซาเรีย ฉันยังวาดไม่เสร็จ” อเล็กซ์ร้องทวง พลางลุกขึ้นวิ่งอ้อมโต๊ะไปคว้าภาพวาดของเธอคืน แต่วาซาเรียกลับชูกระดาษขึ้นเหนือหัว มันสูงเกินกว่าที่อเล็กซ์จะกระโดดไปคว้าถึง

“นี่เขาไม่เรียกว่าวาดไม่เสร็จหรอกอเล็กซ์ มันวาดไม่ได้เรื่องต่างหาก” วาซาเรียวิจารณ์

“เอามาน้า เอามาเลย คุณวาซาเรียขี้แกล้ง” อเล็กซ์ร้องลั่น พลางกระโดดวนไปรอบตัววาซาเรียจนเสียหลักจะล้มลง วาซาเรียเลยคว้าเอวเด็กสาวไว้ อเล็กซ์เลยฉวยโอกาสใช้จังหวะนั้นคว้ากระดาษในมือของพ่อมดแห่งแอมมอรีนเอาไว้ แล้วดีดตัวเองออกห่าง พลางแลบลิ้นใส่อย่างมีชัย

“เล่นทีเผลอนี่อเล็กซ์” วาซาเรียต่อว่าอย่างไม่ยอมแพ้

“คุณวาซาเรียแกล้งฉันก่อนนี่ อ๊าย! อย่าใช้เวทมนตร์นะ ลูมช่วยด้วย!

อเล็กซ์วิ่งปรู๊ดไปหลบข้างหลังลูมิแนร์ ขณะวาซาเรียดีดนิ้ว เปาะ! กระดาษในมือของอเล็กซ์ก็หลุดลอยจากมือเด็กสาว ปลิวมาหาเขา หากไม่ติดว่า ลูมิแนร์ยื่นมือมาคว้ากระดาษแผ่นนั้นไว้ แล้วทำหน้าเหมือนครูใหญ่ดุทั้งสองคนว่า

“เล่นอะไรกัน วาซาเรียหาที่นั่งเลย ส่วนเจ้า อเล็กซ์ นี่พวกเรากำลังหาทางช่วยเจ้าอยู่นะ ยังจะเล่นอีก”

วาซาเรียยักไหล่ แล้วนั่งลงข้างครีส อเล็กเลยรีบทำท่าสงบเสงี่ยมนั่งลงข้างลูมิแนร์ แล้วชี้ไปที่กระดาษในมือของชายหนุ่มแล้วพูดว่า

“ฉันลองวาดแล้ว มันได้แค่นี้แหละ แต่คุณวาซาเรียแกล้ง...” ลูมิแนร์ปรายตามาดุ อเล็กซ์เลยพูดเบาๆ ต่อว่า “...ก็บอกแล้ว ว่าฉันสอบตกวิชาศิลปะ”

ลูมิแนร์ก้มดูภาพหน้าคนที่ไม่เหมือนคนเท่าไร แล้วส่งต่อให้ดิสก้าดู ซึ่งเป็นไปอย่างที่อเล็กซ์กลัว ดิสก้าพอเห็นปุ๊บเท่านั้น ก็หัวเราะก๊ากดังลั่น

“นี่มันหน้าคนหรือสัตว์ประหลาดน่ะอเล็กซ์” ดิสก้ายังล้อไม่เลิก

อเล็กซ์หน้ามุ่ย “ไม่ต้องวาดแล้ว คนหน้าเหมือนก็มาให้เห็นโต้งๆ ชัดแล้วนี่”

“ใครกันที่หน้าเหมือนสัตว์ประหลาดตัวนี้” วาซาเรียยังคงแซว

“ก็หัวหน้าเรดบลัด ดาห์เลีย บลู ไงเธอหน้าตาเหมือนคนร้ายเป๊ะเลย” อเล็กซ์โต้กลับอย่างโกรธๆ

“นี่เจ้าพูดจริงเหรอ” ครีสถามอย่างสนใจ

“ตกลงเหมือนจริงๆ” ลูมิแนร์ถามย้ำ อเล็กซ์จึงพยักหน้า

“ใช่ เหมือนมาก สีตาก็เหมือน เสียงก็เหมือน ผิดแต่ว่า เธอไม่มีรอยสัก แล้วสีผมของนักรบหญิงคนนั้นเป็นสีส้ม ไม่ใช่เหลืองทอง ที่นี่มีน้ำยาย้อมผมหรือเปล่า”

“น้ำยาย้อมผม? ผมคนก็มีสีอยู่แล้ว จะย้อมทำไม” ครีสย้อนถาม นั่นทำให้อเล็กซ์ชะงัก แล้วนึกขึ้นได้ว่า ตั้งแต่เธอมาอยู่ที่นี่ ก็เห็นคนมีสีผมแตกต่างกันไป คนในชนเผ่าเดียวกันก็มักจะมีสีผมใกล้เคียงกัน หากจะมีแตกต่างไปบ้างก็ไม่กี่สี

นั่นคือสีธรรมชาติเหรอ อเล็กซ์คิด พลางถามว่า

“แล้วมีเวทมนตร์ที่ทำให้ผมเปลี่ยนสีได้ไหม”

วาซาเรียพยักหน้า “มีสิ เป็นผลข้างเคียงจากการใช้เวทมนตร์บางบท แต่ไม่มีหรอกที่จะเปลี่ยนสีไปอย่างถาวรน่ะ ไม่ใช่แค่สีผมนะ สีตา สีผิว พวกเราก็เปลี่ยนไม่ได้หรอก มันเป็นของที่เทพเจ้าประทานให้มนุษย์มาแต่กำเนิด มนุษย์จะกล้าไปเปลี่ยนแปลงมันได้ยังไง”

อเล็กซ์ขมวดคิ้ว “นั่นสินะ สำหรับคนที่นี่ เคมีเป็นแค่ของเล่น แล้วจะมีใครคิดน้ำยาย้อมผมขึ้นมาได้ยังไง ขนาดออกซิเจนยังไม่รู้จัก ก็ไม่ต้องนึกถึงไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์[1]

“เจ้าว่าอะไรนะ” ลูมิแนร์ถามย้ำ อเล็กซ์จึงส่ายหน้า

“แสดงว่าคุณดาห์เลียไม่ใช่คนร้ายจริงๆ แต่หน้าตาทำไมคล้ายเธอคนนั้นจัง”

“เจ้าแน่ใจเหรอว่าคล้าย” ดิสก้าถามย้ำ

อเล็กซ์พยักหน้า แล้วเหล่ตามอง “หลงรักเธอ แล้วมาว่าฉันมั่วไม่ได้นะคุณดิสก้า”

“บ้าแล้ว อย่างข้าไม่เคยหลงผู้หญิงจนเสียงาน ถ้านางคือคนร้ายจริง ข้าจะเป็นคนจับนางเอง” ดิสก้าตอบหน้าตาขึงขัง จนครีสกับวาซาเรียที่ไม่เคยเห็นดาห์เลียต้องถามว่า

“ดิสก้าหลงหญิง? แสดงว่านางสวยมากเลยสิอเล็กซ์”

“ก็สวยนะ ถามลูมสิ ผู้ชายเหมือนกัน น่าจะบอกได้” อเล็กซ์รีบปัดไปให้อีกคนตอบแทน

ทั้งสองหนุ่มจึงหันมาหาลูมิแนร์ ชายหนุ่มผู้แสนเงียบขรึมซึ่งถูกดึงมาเป็นพยานเลยต้องตอบว่า “หน้าตาสวย แต่สิ่งที่มากกว่าความสวยคือ นางมีดวงตาของนักรบ นิ่ง และเคลื่อนไหวอย่างมีสติ สมกับที่เป็นหัวหน้าหน่วยเรดบลัด”

“โห่ ลูมไม่เคยชมผู้หญิง แสดงว่าคนนี้เจ๋งจริง” ครีสเอ่ย

อเล็กซ์พยักหน้าหงึกๆ ดิสก้าเลยรีบออกตัวกันท่ากลายๆ ว่า “เจ้าน่ะ สนใจแต่นักบวชพอแล้ว ไม่ต้องมาสนใจนักรบเลย”

“อะไร ดิสก้า เรื่องแบบนี้มันใครดีใครได้ต่างหาก” ครีสยั่วต่อ

ดิสก้ายิ้มยียวน แล้วชี้แหวนที่นิ้วก้อยของครีส พลางพูดว่า “งั้นเจ้าต้องถอดแหวนวงนั้น ก่อนจะมาลงสนามสู้กับข้าแล้วกัน”

ครีสเลื่อนมือมาจับแหวนในนิ้วก้อยอย่างหวงแหน ดิสก้าเลยหัวเราะร่า แล้วพูดอย่างเป็นต่อว่า

“ไม่กล้าใช่ไหมละ งั้นก็อย่ามาขวางทางข้า”

“แต่ประวัติของนางยังคลุมเครือ และการที่หน้าตานางเหมือนกับคนร้าย ข้าว่าเราน่าจะระวังนางเอาไว้ก็ดีนะ” วาซาเรียเตือนเพื่อน

ดิสก้าเป็นนักรบที่ยามศึกฮึกเหิมและเหี้ยมหาญ แต่ยามพักรบศึกรักก็พัวพันล้นหลามไม่แพ้กัน ในเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้ เขาจึงไม่เห็นด้วยที่เพื่อนจะเริ่มศึกรักครั้งใหม่ท่ามกลางสนามรบอย่างไม่ระวังตัวแบบนี้

“ยังไงเราก็ต้องให้นางเข้ามาสอบสวนอเล็กซ์ เพราะนางคือเรดบลัด ดังนั้นจึงต้องมีคนเฝ้าดูนางไว้ ไม่ใช่เหรอ” ดิสก้าแย้ง

“คุณดิสก้าเลยเสนอตัวเองทำหน้าที่นี้ ว่างั้น” อเล็กซ์แซว

ดิสก้ายิ้มกว้าง “แน่นอนน้องสาว”

อเล็กซ์ย่นจมูกใส่ ขณะที่ลูมิแนร์เอ่ยขึ้นว่า

“ข้าเห็นด้วยกับวาซาเรียนะดิสก้า ระวังตัวไว้บ้างก็ดี เราควรระแวงหัวหน้าหน่วยเรดบลัดคนนี้ไว้บ้าง”

ดิสก้าสบตาลูมิแนร์อย่างเข้าใจ “ข้าเข้าใจลูม แต่พวกเจ้ารู้จักข้าดี ข้าระวังตัวเสมอ แต่ข้าจะไม่ระแวง ไม่เคยและจะไม่ทำ”

“ทำไมละคะ อย่างนั้นมันอันตรายนะ มันต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่ๆ” อเล็กซ์แย้งเสริมอีกคน เพราะเริ่มห่วงดิสก้าที่เป็นแบบนี้ขึ้นบ้างแล้ว ไม่ว่าจะในโลกความเป็นจริงหรือในนิยาย ผู้กล้าก็ตายเพราะหญิงงามมาเยอะแล้ว

มุมปากของดิสก้ายกขึ้น ขณะตอบว่า “ข้า ดิสก้า อิลรอน ไวเซอร์แห่งเฟอราเมน ใครก็ตามที่หักหลังข้า มันผู้นั้นย่อมรู้ดี ว่าจุดจบของมันมีทางเดียวคือ ความตาย”

อเล็กซ์มองคนที่พูดคำซึ่งน่าจะเป็นแค่คำอวดเบ่งของคนทั่วไป แต่เมื่อมันออกจากปากของดิสก้า มันกลับดูจริงจังและน่ากลัวเกินคาด เมื่ออเล็กซ์หันไปมองไวเซอร์อีกสามคน สีหน้าของพวกเขาล้วนยอมรับกับคำพูดนั้น ราวกับเป็นเรื่องปกติ ต้องเก่งแค่ไหนนะ ถึงพูดเรื่องแบบนี้ให้เป็นจริงดั่งพูดได้

“แต่ทุกอย่างในโลก ย่อมมีข้อยกเว้นเสมอ” อเล็กซ์เตือนครั้งสุดท้าย

ดิสก้ายิ่งแย้มยิ้มมากขึ้น “ใช่ แต่น่าเสียดายอเล็กซ์ ตลอดชีวิตของข้า ยังไม่เคยเจอ ข้อยกเว้น นั้น สักครั้งเดียว”



[1] ไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์ (H2O2) เป็นองค์ประกอบหนึ่งในน้ำยาฟอกสีผม วิธีทำคือ นำไฮโดรเจนเพอร์ออกไซด์ผสมกับสารชนิดอื่น จนให้สารละลายผสมมีฤทธิ์เป็นด่าง แล้วนำมาฟอกสีผม จะทำให้เส้นผมมีสีอ่อนลง ง่ายต่อการเปลี่ยนสีผม และยังทำให้สีใหม่ที่ต้องการย้อมติดกับเส้นผมได้ง่ายขึ้น

 

---------------------------------------------------------------------------------------

ปิดต้นฉบับแล้วค่าาาาาา
อยากจะกู้ร้องให้ก้องโลก แต่ว่าก็ยังต้องอ่านทวนอยู่
การเขียนเล่มนี้ทำกัลทั้งเครียด ทั้งสนุก 
กัลไม่เคยลองเขียนแบบนี้มาก่อน พอเขียนแล้วก็มันดีเหมือนกัน
เลยวันเดดไลน์มาตั้งสิบวันแนะ ><"

หวังว่าทุกคนจะชอบนะคะ

ปล. ที่ลงในเน็ตอาจมีอะไรแปลกๆ บ้างเพราะยังไม่ปรับสำนวนค่ะ


 
LOST 3rd Sign - หยดน้ำตาของเหล็ก จะโพสทุกวันพุธ กับ วันเสาร์ ค่ะ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

7,470 ความคิดเห็น

  1. #2847 mcpc ^_^ (@greenare) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2558 / 20:54
    กรี๊สสสสส ดิสก้าดาห์เลีย! ลูมอเล็กซ์! ครีสซินเซีย! วาซาเรียอิลกา//คู่นี้มาไง55555555 ครีสห้ามนอกใจนักบวชสาวนะ!!
    #2847
    0
  2. #2843 RyuPika (@ryupika) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 21:16
    อยากจะกู่ร้องให้ดังๆ ฟินนนน ชอบคู่ดิสก้ากะคุณพี่สาว มันมีลางมาตั้งแต่ที่ดิสก้าพูดถึงคุณพี่สาวแล้ว อุอิอุอิ ชอบคู่นี้~ แต่กังวลว่าพอดิสก้ารู้ว่าคนร้ายเป็นดาห์เลีย แล้วจะเกิดอะไรขึ้น คุณพี่สาวอาจโดนจับกดเตียง(?) บังคับเป้นพาทีเน่คนใหม่ของดิสก้าเลย (มโนทั้งน้านน)
    #2843
    0
  3. #2842 Valhala (@flkvangr) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 20:11
    น่าจะเป็นคนเดียวกันนั่นแหละ
    #2842
    0
  4. #2841 Zeferus (@noeiwarn9731) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 15:43
    ตะไมหมั่นไส้ดิสก้า 
    #2841
    0
  5. #2840 LaLuna Howsand (@magicehchanrinna) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 13:34
    ดาห์เลียนี่คือเป้นทั้งคนร้ายและเรดบลัดหรือเปล่า แล้วก็เป็นพี่สาวมินอาด้วย
    #2840
    0
  6. #2839 fenr (@friendsly) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 10:48
    ตอนนี้มันความสนุกในความเครียดชัดๆ (หรือทุกตอน)
    ไวเซอร์เเต่ละคนเหมือนเด็กน้อยเล่นกันจริงๆ
    #2839
    0
  7. #2838 mrkidea (@miruku-369) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 10:38
    ตอนนี้อ่านแล้วยิ้มตลอด ฮาดิสก้า ไม่รู้ตอนหน้าๆจะฮาออกเปล่า รู้สึกหมั่นไส้ลูมบอกไม่ถูกอะ เอะอะก็ดุ เอะอะก็สอน พอเขาไปเล่นกันหนุ่มคนอื่นทำเป็นเก๊กดุ ทีตัวเองเอะอะเป็นอุ้ม กอด จับมือ อยู่ด้วยกัน twenty-four-seven ลูมไม่เห็นดุตัวเองบ้างเลย โถ่ๆๆ  อยากรู้ว่าดาห์เลียจะพ้นเงื้อมมือดิสก้ามั้ย
    #2838
    0
  8. #2837 pond515152 (@pond515152) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 10:22
    ดาห์เลีย ชื่อเหมือนพี่ที่มินอาใช้ไฟสื่อสารคุยด้วยเลย
    #2837
    0
  9. #2836 puphaa (@puphaa) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 08:15
    ระวังไว้หน่อยนะ
    #2836
    0
  10. #2835 animals. (@darkjock) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 08:05
    ดิสก้าเข้าคู่กับอเล็กซ์มากเลย เรื่องล้อลูมนี่อ้ะ 55555
    #2835
    0
  11. #2834 animals. (@darkjock) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 08:04
    ดิสก้าน่ารักจังเลยค่ะ 5555
    #2834
    0
  12. #2833 tueybai_love (@narapornss) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 07:55
    ตอนนี้น่ารักอ่า เหมือนเด็กๆเลย55555
    #2833
    0
  13. #2832 xiangyan (@xiangyan) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 01:27
    นักรบกล้ามักพ่ายแพ้ต่อสาวงามนะคะคุณดิสก้า ^__^
    #2832
    0
  14. #2830 m-mier (@mod_dumdum) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 00:48
    อเล็กซ์น่ารักกกก แต่นี้สงสัยอยู่ อเล็กซ์กับลูมจะรักกันท่าไหน 5555555 ดูเหมือนพ่อลูกกันมากกว่า ดุเข้มเหลือเกินพี่ลูมของน้องงง
    #2830
    0
  15. #2829 ปิ่นมณี (@love-wan-wan) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 00:31
    ตอนนี้อเล็กซ์น่ารักมากเลยค่ะ ดูเหมือนน้องน้อยในหมู่พี่ชาย 555 มินอาไม่อยู่ แอบคิดถึงนะคะ //ชูป้ายแฟนคลับมินอา
    #2829
    0
  16. #2828 kenjoy (@kenjoy) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2558 / 23:39
    จองเล่มนึงคร่าาาาาาาาา
    #2828
    0
  17. #2827 Sun (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2558 / 23:31
    โอ๊ยยน หายเหนื่อยเลย หลังจากนั่งทำ individual tray มาทั้งวัน 5555

    #2827
    0
  18. #2826 Sun (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2558 / 23:29
    โอ๊ยยน หายเหนื่อยเลย หลังจากนั่งทำ individual tray มาทั้งวัน 5555

    #2826
    0
  19. #2825 แวะมาฟิน (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2558 / 23:03
    เราก็ว่าดาห์เลียคนนี้คือคนร้ายอยู่ดี เพราะมินอาก็เรียกคนร้ายว่าพี่ดาห์เลีย ปริศนาเยอะจัง

    ลูมถึงไม่ชัดเจน เราก็ดูออกว่าเธอแอบหึงแอะๆ น่าจะให้ล้มทับวาซาเรียนะ สะใจกว่านี้อีก หึๆ อเล็กซ์น่ารักมาก พวกไวเซอร์ถึงได้เอ็นดู ว่าแต่อีตาครีสไปทำท่าไหนให้คนอื่นรู้ว่าได้แหวนจากนักบวชสาวล่ะ?
    #2825
    0
  20. #2824 GUNKN (@gunkn) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2558 / 22:55
    น่าติดตามมากๆเลยค่ะ
    #2824
    0
  21. #2823 มายอีฟ. (@evening731) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2558 / 22:54
    วาซาเรียจะจิ้นเยอะกว่าลูมแล้วนะเนี่ย 555 // หนังสือจะออกประมาณเดือนไหนหรอคะ?
    #2823
    0
  22. #2822 <3 EXO (@ing-reborn) (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2558 / 22:53
    ชอบมากๆๆๆเลยค่ะ
    #2822
    0
  23. #2821 Nut (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2558 / 22:50
    เปิดศึกเลยค่ะ พร้อมแล้ว ^^
    #2821
    0
  24. #2820 กิ่งไผ่ (จากตอนที่ 82)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2558 / 22:40
    หนูแอบจิ้นวาซาเรียกับอเล็กซ์ได้มั้ยคะ =.,=
    #2820
    0