LOST

ตอนที่ 119 : LOST [4th Sign] - ตอนที่ 9 รอยร้าว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,227
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    25 ธ.ค. 58

LOST
Author กัลฐิดา
 
---------------------------------------------------------------------------------------

 
Merry Christmas ค่าาา  ><


วันนี้เป็นหลายวันมากสำหรับกัล วันคริสต์มาส วันโรเซล่า 
กัลชอบวันนี้มาก มากกว่าวันปีใหม่ เพราะมันให้อารมณ์ของวันเฉลิมฉลอง
ขอให้ทุกคนมีความสุข อยู่กับคนที่รัก 
สำหรับวันดี วันนี้ กัลไม่มีของขวัญพิเศษ
เลยจะอัพเป็นของขวัญให้นะคะ
แน่นอน พรุ่งนี้ก็ยังอัพเหมือนเดิมค่า 

ที่สำคัญ กัลขอประกาศเพิ่มวันอัพนิยาย
จาก 2 วัน เป็น 3 วัน 
ดังนั้น กำหนดโพสจะเป็น วันจันทร์ วันพุธ และวันเสาร์นะคะ
ดีใจกันหรือเปล่าเอ่ย ><

 

อ่านให้สนุกค่า
เจอกันวันเสาร์ค่ะ
กัลฐิดา 


---------------------------------------------------------------------------------------
 
ตอนที่ 9 รอยร้าว
 
---------------------------------------------------------------------------------------

เสียงลือเสียงเล่าอ้างเกี่ยวกับงานฉลองก่อนสมรสตลอดทั้งคืนในมหาปราสาท สร้างเสียงซุบซิบนินทาเกี่ยวกับพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมของไวเซอร์หนุ่มได้อย่างครึกโครม ยิ่งเหล่าหญิงงามที่ไปร่วมงานคืนนั้นกลับมาเล่าให้ฟังถึงความใจถึงของไวเซอร์ผู้เก็บตัวมาหลายเดือน ข่าวนี้ก็ยิ่งกลายเป็นข่าวใหญ่ แต่ในเมืองที่ผู้คนกำลังโศกเศร้ากระแสข่าวจึงเริ่มเปลี่ยนจากความรื่นเริงเป็นตำหนิติเตียน แม้จะเป็นเป็นธรรมเนียมให้มีการแต่งตั้งเชตารีพร้อมกับการสถาปนาท่านเชลาคนใหม่ก็ตาม แต่ไม่เคยมีไวเซอร์คนไหนจัดพิธีฉลองก่อนสมรสอย่างไม่ไว้หน้าเชตารีอย่างที่ไวเซอร์ครีส บอนโซ่ ทำ นี่ยังไม่นับว่า ศพของท่านเชลาผู้เป็นพ่อก็ยังไม่ได้รับการจัดการตามธรรมเนียม

คาเพนเทียนครหลวงแห่งปรัชญาและเสรีภาพ จึงเต็มไปด้วยเสียงวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่ ข่าวลือแย่ๆ ในอดีตของท่านไวเซอร์ถูกขุดคุ้ยกลับมาใช้เป็นองค์ประกอบเพื่อแต่งเติมเสริมต่อกับข่าวใหม่ที่เพิ่งเกิดขึ้นจนมีสีสันสุดบรรยาย ตามด้วยพฤติกรรมล่าสุดของท่านไวเซอร์หนุ่ม ซึ่งข่าววงในลึกสุดก็กระซิบกระซาบกันให้แซ่ดถึงความสัมพันธ์ที่ไม่สมควรระหว่างนักบวชหญิงชั้นสูงกับไวเซอร์จอมเสเพล จนถึงตอนบ่ายจากความสัมพันธ์อันไม่สมควรก็กลายเป็นว่า นักบวชที่เคยเป็นทาสผู้นั้นอาจเป็นผู้หญิงที่ท่านไวเซอร์หลงหัวปักหัวปำจนทำให้ว่าที่เชตารีต้องระเห็จจากตำแหน่งพาทีเน่ด้วยการลาออกไปรักษาแผลใจที่อื่นในช่วงที่ผ่านมามาพักหนึ่ง

เทเนเล่านอนหลับตานิ่งอยู่กลางเตียง หูของเธอรับฟังเสียงเช็งแซ่จากทั่วทั้งมหานครแห่งผู้คนแห่งนี้ ราวกับไม่ต้องการจะลุกขึ้นทำสิ่งใดอื่นอีก แม้เวลาจะล่วงเลยมาเกือบบ่ายโมงแล้ว

ทุกอย่างกำลังไปได้สวย นายข้า รอบเมืองกำลังสงสัยในตัวท่านเชลาคนใหม่และพากันวิพากษ์วิจารณ์ถึงพฤติกรรมไม่เหมาะสมทั้งต่อตำแหน่งเชลาและต่อท่านหญิงผู้งามพร้อมเช่นท่าน กลุ่มคนไม่พอใจเป็นทุนเดิมก็เริ่มรวมตัวกันทันเวลาแผนการของเราพอดี เสียงแหบดังขึ้นใจกลางความคิดของเทเนล่า

“การยอมทำงานหนักของข้าตลอดหลายปีมานี้ ไม่ทำให้ข้าผิดหวังจริงๆ” เทเนล่าเปรย

แต่แรงกระตุ้นแค่นั้นยังไม่เพียงพอ ฝูงชนต้องการดูละครฉากใหญ่ที่สนุกและเร้าใจยิ่งขึ้น เจ้าปีศาจเอ่ย

“ข้ารู้ อีกไม่นานหรอก” เทเนล่าตอบ

ใช่ อีกไม่นาน พวกมันจะต้องสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง เจ้าปีศาจยืนยันสำทับอย่างมั่นใจ

เทเนล่ายังไม่ทันจะตอบรับ เสียงกระดิ่งประตูห้องก็ดังขึ้นพร้อมกับบานประตูที่เปิดออก ควันสีแดงสลายหายวับไป เทเนล่าลุกขึ้นมองทาสสาวที่เดินก้มศีรษะเข้ามาอย่างนอบน้อม

“ขออภัยที่มารวบกวนท่านหญิงขณะพักผ่อนค่ะ แต่คนที่ท่านหญิงให้ติดต่อมารอพบอยู่ในห้องลับแล้ว”

เทเนล่าพยักหน้า “ขอบใจ บอกนางให้รอหน่อย ข้าจะรีบแต่งตัว”

“ค่ะ”

นางทาสเดินออกไปพร้อมกับปิดประตู ใบหน้าเรียบเฉยของเทเนล่าจึงเผยรอยยิ้มเย็นเยียบ

“ละครสนุกๆ กำลังจะเปิดม่านแล้ว”

 

“สวัสดี ซินเซีย”

“ทำไมถึงเป็นท่าน ไหนว่าท่านไวเซอร์คนอื่นๆ จะ...”

“ไวเซอร์คนอื่นๆ จะมาถึงที่นี่ตอนบ่ายสองโมง และจะทำพิธีชำระล้างในวันพรุ่งนี้ ข้าคิดว่า เจ้ารู้กำหนดการแล้วเสียอีก” ครีสตอบพลางเดินเข้ามาใกล้ แต่ซินเซียกลับขยับตัวถอยหลัง

“อาจมีการเปลี่ยนแปลงผู้มีหน้าที่ทำพิธีชำระล้างให้ท่านไวเซอร์ ซึ่งน่าจะเป็นท่านอาจารย์ ไม่ใช่ข้า ดังนั้นต้องมีอะไรผิดพลาด...”

“ไม่เป็นไรข้าไม่ถือ”

ซินเซียมองคนตอบอย่างอดกลั้น เขาจงใจงั้นเหรอ ไม่สิ สภาปกครองหรือใครๆ ก็ไม่อาจแทรกแซงงานในวิหารได้ หรือว่าข้าบาทเอจิลได้รับแจ้งผิดพลาด

“เริ่มกันเลยไหม”

ซินเซียสูดหายใจเข้าลึก เธอย่อกายทำความเคารพให้คนที่เดินผ่านเธอเข้าไปในวิหาร แล้วเงยหน้ามององครักษ์ดีฟาทั้งสามคน

“ใครเป็นเวรรักษาการณ์ในวันนี้”

“ข้าเอง” ซามัลตอบ

“กรุณาตามข้าเข้ามาด้วยค่ะ”

ซามัลส่ายหน้า “วันนี้พวกเราจะคุ้มกันอยู่ภายนอกครับ ท่านนักบวช”

ซินเซียหน้าซีดเผือดลง แต่ยังคงสติมั่นไว้ได้ เธอถอนหายใจเฮือกใหญ่ แล้วตัดใจหมุนตัวเดินตามครีสเข้าไปในวิหารกามุล เมื่อหญิงสาวเดินลับสายตาไปแล้ว ซามัลก็พยักหน้าให้เอจิลองครักษ์ดีฟาลำดับที่สอง แล้วเขาก็กระโดดขึ้นรถม้าขับออกไปอย่างรวดเร็ว

ฝ่ายซินเซีย เมื่อเดินเข้ามาถึงทางเชื่อมที่จะขึ้นชั้นลอยของวิหารกามุล แต่ไม่เห็นครีสรออยู่ ก็นึกฉงนใจแต่ก่อนที่เธอจะกวาดสายตามองหาคนที่เดินเข้ามาก่อนเจอ สติของเธอก็ดับวูบลง ร่างบางที่ล้มไปอยู่ในอ้อมกอดของคนที่เธอกำลังมองหา ครีสกอดร่างนักบวชสาวเอาไว้แน่น ราวกับกำลังตัดสินใจทำสิ่งที่ยากลำบากที่สุดในชีวิต แต่ในที่สุดเขาก็คลายอ้อมกอด แล้วเริ่มถอดคาเวียและมาซิลของซินเซียออก จนเหลือเพียงซารีแขนกุดสีขาวสะอาด แล้วจึงอุ้มหญิงสาวเดินไปตามบันไดหินลงสู่ผืนน้ำอันศักดิ์สิทธิ์

เมื่อเดินถึงชั้นล่าง ไวเซอร์หนุ่มก็ปล่อยร่างหญิงสาวให้นอนราบไปบนผืนน้ำพร้อมๆ กับร่ายวงมนตราสีม่วงเข้มขึ้นโดยมีร่างเล็กของซินเซียลอยอยู่เป็นจุดศูนย์กลาง น้ำทำให้ซารีสีขาวลู่แนบเนื้อเธอทุกสัดส่วน จึงเผยให้เห็นเรือนร่างบอบบางของนักบวชหญิงชัดเจน แต่ครีสกลับมองร่างนั้นโดยไม่มีอารมณ์อื่นใดเจือปน นอกจากแววตาแห่งความมุ่งมั่น ก่อนจะหลับตาลง แล้วแสงสีม่วงอ่อนก็เรืองแสงวาบขึ้นจากวงมนตราที่ล้อมรอบตัวซินเซีย ตามด้วยถ้อยคำแห่งมนตราที่ครีสเอื้อนเอ่ยออกมา

“ข้าแต่ ไอย์บิดาแห่งแสง วาเรียนามารดาแห่งสายน้ำ มาลากัวขุนเขาแห่งพี่น้อง และราซีคาดวงจิตแห่งชีวิต ข้า ครีส บอนโซ่ ขอสร้างพันธนาการด้วย...” ครีสยกมือทั้งสองข้างขึ้นเหนือร่างบางของหญิงสาวที่ลอยนิ่งอยู่กลางวงมนตรา เขากำมือแน่นครู่หนึ่งก็แบออก หยาดเลือดสีแดงสดหยดลงบนตัวซินเซีย

แหมะ!

ฟู่! หยดเลือดกลายเป็นฝุ่นฝงสีทองแดงฟุ้งกระจายครอบคลุมไปทั่วร่างของซินเซีย ก่อนจะถูกอำพันเดียน่าดูดกลืนฝุ่นผงสีทองแดงนั้นเข้าไปจนหมดสิ้น

“ด้วยเลือดนี้ ข้าขอสาบานต่อพันธนาการที่ไม่วันแหลกสลาย...”

อำพันเดียน่าที่แสนบริสุทธิ์จนแทบไร้รอยขีดข่วน แปรเปลี่ยนเป็นขุ่นมัว เพราะมีเศษผงทองแดงลอยอยู่ภายใน ผิวขาวสะอาดของซินเซียดูดกลืนเอาอักขระมนตราเข้าสู่ตัวเธอ เกิดเป็นร่องรอยบนผิวก่อนจะซึมหายไป ร่างที่ลอยอยู่เหนือผิวน้ำค่อยๆ จมลงเพราะไร้แรงยึดเหนี่ยว แต่ไม่ทันที่ใบหน้าของซินเซียกำลังจะจมมิดลงไปในน้ำ ครีสก็ช้อนคอหญิงสาวขึ้นมารับจุมพิตจากเขาอยู่เนิ่นนาน พลางตั้งจิตถึงสิ่งที่เขาคงไม่มีโอกาสได้พูดกับเธอไปจนชั่วชีวิต

...ดวงใจของข้าจะเป็นของนางผู้นี้ตราบนิจนิรันดร์

ไม่นานคนที่หมดสติไปก็ปรือตาขึ้น ทั้งที่ริมฝีปากของเธอยังแนบสนิทอยู่กับครีส แวบแรกซินเซียงุนงง แต่เมื่อครีสลืมตาขึ้นสบตาเธอ หญิงสาวก็ต้องเบิกตากว้าง แล้วดันตัวคนที่ล่วงเกินเธอออกห่างอย่างแรง ครีสปล่อยเธอไปตามแรงที่ถูกดัน คนที่ยังลอยตัวอยู่ซึ่งไม่มีที่ยึดอันมั่นคง จึงถูกแรงผลักของตัวเองกระแทกให้จมลงไปในน้ำ หญิงสาวจึงต้องรีบตะเกียกตะกายลุกขึ้นยืน

“ท่าน!

ใบหน้าเฉื่อยชาของครีสไม่สะทกสะท้อนต่อแววตาโกรธเคืองของหญิงสาว เขาหลุบตาลงมองทรวดทรงองค์เอวที่ปรากฏต่อสายตาอย่างชัดเจน เพราะเสื้อผ้าเนื้อบางลู่แนบเนื้อ ทำให้ซินเซียต้องยกมือปิดป้องตัวเอง

“อย่ามองนะ” หญิงสาวตวาดสั่ง

“ครั้งแรกที่เจอเจ้า เจ้าก็เปียกน้ำอย่างนี้เหมือนกัน” ครีสเอ่ยพลางใช้มือแกะกระดุมมาซิลของตัวเองออก

“อย่านึกว่าข้ากลัวที่จะทำผิดกฎหมายเวทมนตร์นะ” ซินเซียขู่ พลางถอยห่างออกไป

“ข้ารู้ว่าเจ้าไม่กลัวหรอก แค่จะเอามาซิลคลุมตัวให้เจ้าเท่านั้น” ครีสเอ่ยพลางถอดมาซิลออก แล้วเดินเข้ามาหา หญิงสาว ซึ่งไม่มีทางเลือกได้แต่มองมาซิลในมือครีสสลับกับการมองไปทางบันไดหินที่จะขึ้นไปยังชั้นลอย เพื่อออกจากที่นี่ให้เร็วที่สุด

“อีกเดี๋ยวจะมีรถม้ามารับเจ้าแน่นอน เพราะนั่นเป็นสิ่งที่สมควร”

ซินเซียถอยหนีเรื่อยๆ จนหลังชนผนัง และครีสก็ยังเดินเข้ามาใกล้จนกักเธอไว้ด้วยสองแขนที่ยกขึ้นเท้ากับผนัง แล้วก้มหน้าลงมา หญิงสาวรีบสะบัดหน้าหนีไปอีกทาง

“ข้าเกลียดท่าน”

“ข้ารู้” ครีสตอบ พลางคลุมมาซิลเข้ากับตัวหญิงสาว พร้อมกับกอดเธอไว้แน่น เพราะมีมาซิลตัวหนาหนักห่อหุ้มตัวเธอไว้ ซินเซียจึงขยับได้ไม่มากนัก แต่เธอจะไม่ยอมให้ตัวเองตกอยู่ในสภาพนี้เด็ดขาด เพราะมันไม่เหมาะสมตามธรรมเนียมปฏิบัติ ถ้าใครมาเห็นเธอในสภาพนี้ แม้เธอจะอ้างว่าเธอได้ผ่านการทดสอบแห่งจิตแล้วก็ตาม ไม่ว่าใครก็คงไม่เชื่อว่าเธอกับเขาไม่ได้เป็นอะไรกันจริงๆ

ข้าจะลาออกจากการเป็นนักบวชตอนนี้ไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาด

“แต่เจ้าไม่มีทางเลือกแล้วซินเซีย ข้าก็เหมือนกัน” ครีสกระซิบ ขณะผละห่างมามองซินเซียนิ่ง ในวินาทีแรกซินเซียทำท่าจะเถียง แต่เหมือนเธอนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงก้มลงมองอำพันเดียน่าของตัวเอง แล้วพบว่ามันไม่ได้ใสบริสุทธิ์ดังเดิม ตอนนี้มันขุ่นไปด้วยฝุ่นผงสีทองแดง

“ท่าน!...ท่านทำอะไร ท่านทำอะไร ครีส บอนโซ่!” เสียงเกรี้ยวกราดของหญิงสาวดังก้องไปทั่ววิหาร ทำให้ผู้มาใหม่ทั้งสามคนถึงกับชะงัก และโดยที่สองคนซึ่งอยู่ในน้ำเบื้องล่างไม่ทันรู้ตัวว่ามีคนอื่นนอกจากพวกเขาอยู่ในวิหารแห่งนี้ด้วย ครีสก็ตอบเสียงเนิบว่า

“เจ้ารู้จักขั้นตอนเหล่านี้ดีซินเซีย ในคาเพนเทีย วิหารกามุลคือ สถานที่ใช้ทำอะไร และไวเซอร์แห่งคาเพนเทียใช้มันทำอะไร”

ซินเซียกำมือแน่น ทำไมเธอจะไม่รู้ เธอเกิดและโตในเมืองนี้ เธอรู้จักและเห็นความสำคัญของพิธีกรรมนี้มากคนเลวที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอเป็นร้อยเท่า ที่สำคัญคือ นักบวชแห่งมหาวิหารคามัลผู้ต้องเป็นคนทำพิธีนี้ให้แก่คู่หญิงชายหลายสิบคู่ในแต่ละเดือน แต่ขณะนี้ในวิหารแห่งนี้ไม่มีนักบวชสักคน ดังนั้นพิธีกรรมเดียวที่เธอนึกได้ว่า เขาสามารถทำได้โดยไม่ต้องพึ่งอำนาจจากนักบวชคือ มนตราเพียงบทเดียวที่ตระกูลบอนโซ่ครอบครองเหนือมหาวิหารคามัล

“พิธีแต่งตั้งชายาที่ถูกต้องตามกฎหมายคาเพนเทีย ท่านมันบ้า! เอาแต่ใจ และไม่รู้อะไรสักอย่างเลย!” ซินเซียระเบิดอารมณ์ พลางตวัดน้ำใส่หน้าคนเลวที่เลือกใช้วิธีสกปรก ทำให้เธอต้องตกที่นั่งลำบาก

“ข้าจำเป็น”

“จำเป็นอะไร ท่านจำเป็นอะไรนักหนา มีสิ่งที่จำเป็นมากกว่าชีวิตของท่านอีกงั้นเหรอ ข้าต้องเป็นนักบวชเพราะมันเป็นทางเดียวที่ข้าจะเก่งกว่านี้ เพื่อปกป้องคนเลวอย่างท่าน ไง แต่ดูท่านสิ ท่านทำอะไร ท่านทำอะไรหา!” เสียงตวาดแว้ดของซินเซีย ไม่ได้ทำให้ครีสมีสีหน้าที่อ่อนลง เขาเพียงยืนนิ่งให้ซินเซียสาดคำพูดที่โกรธเกรี้ยวใส่เขา

“ท่านคิดว่ามันง่ายเหรอ ที่ข้าจะผ่านบททดสอบแห่งจิต ท่านคิดว่าข้าอยากปกป้องท่านเหรอ ข้าเกลียดท่าน คนเอาแต่ใจ คนที่ไม่เคยคิดถึงคนอื่นอย่างท่าน ถ้าไม่ใช่เพราะท่านต้องขึ้นเป็นเชลา ข้าจะไม่สนใจความเป็นตายของท่านสักนิดเดียว จะไปตายที่ไหนก็ไป”

ครีสสบตาดวงตาวาวโรจน์ของซินเซียนิ่ง

“ท่านเข้าใจไหม ถ้าไม่ใช่เชลา ท่านมันก็แค่คนไร้ค่า คนเลว...” หยาดน้ำตาแห่งความเจ็บใจรินไหลลงมาอาบแก้ม หญิงสาวยกหลังมือป้ายมันออกอย่างไม่ไยดี แล้วเดินผ่านชายหนุ่มกลับไปยังบันไดหินอย่างไม่กลัวเกรง แต่เท้าที่ก้าวเดินอยู่ก็ต้องชะงัก เมื่อครีสเอ่ยว่า

“ข้าให้เอจิลองครักษ์ดีฟาไปแจ้งต่อท่านหัวหน้านักบวชแล้ว ว่าเจ้าตัดสินใจลาออก สถานที่แห่งเดียวที่เจ้าจะกลับไปนอนคืนนี้ได้ มีแค่ห้องของข้าเท่านั้น ซินเซีย”

“ต่อให้ทั้งโลกนี้ไม่มีที่นอน ข้าก็จะนอนข้างถนน อย่าหวังว่าข้าจะไปที่นั่น”

“เจ้าคิดจะผิดสัญญากับพ่อข้างั้นเหรอ”

ซินเซียหันขวับมาถลึงตาใส่ครีส “อย่ามาอ้างชื่อท่านเชลากับข้า!

ครีสเดินตามมาหยุดตรงหน้าซินเซีย แล้วจับคางซินเซียให้เงยหน้ามองเขา

“ตระกูลควอทสาบานจะปกป้องเชลาแห่งคาเพนเทีย และข้าคือเชลาแห่งคาเพนเทีย”

หญิงสาวเม้มปากแน่น ทั้งที่ดวงตาเอ่อล้นไปด้วยน้ำตา มือสองข้างของเธอกำชายซารีของครีสแน่น จนแทบฉีกขาดได้ ขณะได้ยินคำพูดของชายหนุ่มที่ทำให้เธอเจ็บใจแทบตาย

“เจ้า...จะต้องปกป้องข้า”

เพี้ยะ!

มือเล็กของคนที่ถูกข่มเหงน้ำใจ สะบัดไปปัดมือของผู้มีอำนาจสูงสุดแห่งชนเผ่าออกจากคางตัวเองอย่างไม่ไยดี

“ข้าทำหน้าที่ของข้าแน่ ข้ารักษาคำพูดเสมอ ไม่ใช่กับท่าน แต่เป็นท่านเชลา คาเนล บอนโซ่ และหากท่านจะต้องตาย ครีส บอนโซ่...”

ครีสเลิกคิ้วอย่างถามไถ่เมื่อหญิงสาวหยุดพูดไป ซินเซียจึงพูดต่อว่า

“ท่านจะต้องตายด้วยมือข้าเท่านั้น”

พูดจบ ซินเซียก็หันหลังเดินขึ้นบันไดไปอย่างไม่ไยดี แต่สีหน้ามั่นอกมั่นใจของหญิงสาวเมื่อครู่กลับซีดเผือดลง เมื่อขึ้นมาถึงบนชั้นลอยแล้วเผชิญหน้ากับเหล่าท่านไวเซอร์ทั้งสาม ซึ่งตอนแรกเธอต้องเป็นผู้ทำพิธีชำระล้างให้ แต่กลับกลายเป็นว่า พวกเขามาเป็นพยานในพิธีกรรมแต่งตั้งชายาของครีสแทน

กฎหมายของคาเพนเทียเข้มงวดกับพิธีการ การแต่งตั้งชายาต้องมีบุคคลชั้นสูงเป็นพยาน หากเป็นคนนอกชนเผ่าก็จำเป็นต้องเป็นคนระดับไวเซอร์อย่างน้อยสองคน นี่เขาพากันมาถึงสาม ผู้ชายคนนี้วางแผนไว้แล้วทุกอย่าง

ข้าอยากจะบีบคอเจ้านัก หญิงสาวคิด

“ข้าขอตัว” ซินเซียกัดฟันพูด ขณะที่ครีสซึ่งเดินตามมาถึงเอ่ยสั่งองครักษ์ดีฟาของเขาว่า

“กาฟา พาชายาของข้าไปอยู่ในที่ที่นางควรอยู่ และทำให้แน่ใจว่า นางจะอยู่ที่นั่นเมื่อข้าไปถึง”

“ท่าน!” ซินเซียหันไปทำหน้ายักษ์ใส่อย่างฉุนจัด

“นี่เป็นคำสั่ง” ครีสย้ำ

กาฟาจึงค้อมตัวรับคำสั่ง แล้วเดินมาค้อมศีรษะตรงหน้าซินเซีย ราวกับว่าถ้าเธอไม่ขยับตามที่เจ้านายเขาบอก เขาก็จะไม่ไปไหน

“ข้าเกลียดท่าน ข้าเกลียด...” ซินเซียพึมพำพร้อมกับเดินจากไป โดยไม่หันมามองครีสอีก คล้อยหลังซินเซีย ครีสก็หันมายิ้มอ่อนให้ลูมิแนร์ ดิสก้า และวาซาเรีย

“มาทันได้เห็นฉากเด็ดพอดีเลยนะ” วาซาเรียแซว ขณะที่ลูมิแนร์ส่ายหน้า

“เจ้าไม่น่าทำแบบนี้ ครีส การบังคับไม่ใช่วิธีของผู้ที่จะเป็นเชลา”

“แต่ข้าชอบนะ ดาห์เลียของข้าก็พูดว่าจะฆ่าข้าเหมือนกัน ดีจะตาย เวลาผู้หญิงโกรธก็จะยิ่งน่ารักนะ” ดิสก้าค้านความคิดของลูมิแนร์

ครีสยิ้มกว้างจนเกือบจะเป็นหัวเราะ แต่สีหน้าก็ต้องหมองลง เมื่อคิดถึงคำพูดทิ้งท้ายของหญิงสาวในดวงใจของเขา ก่อนหน้านี้ความเย็นบนนิ้วก้อยข้างขวายังคงเตือนสติให้เขามีความหวังที่จะได้คุยกันดีๆ กับผู้หญิงที่เขาอยากเก็บไว้ใกล้ตัวที่สุด แต่ตอนนี้ ความเย็นอันนั้นเตือนให้เขารับรู้ ว่าความรักของเขาได้ถูกทำลายไปแล้ว...ด้วยมือของเขาเอง

“ข้าจำเป็น”

“แต่นางคงไม่เข้าใจความจำเป็นของเจ้าหรอก” วาซาเรียเอ่ยอย่างเห็นใจ

ครีสพยักหน้า “เมื่อทุกอย่างจบลง ข้าหวังว่านางจะเข้าใจ นั่นคือ...ความหวังสุดท้าย”

“หรือไม่ก็เกลียดเจ้ายิ่งกว่าเดิมไปตลอดชีวิต เจ้าทำลายความตั้งใจของนาง” ลูมิแนร์แย้ง แต่พอเห็นเพื่อนรักทำสีหน้าเคร่งเครียด เขาก็ทำได้แค่วางมือลงบนไหล่ครีส แล้วตบเบาๆ อย่างปลอบใจ

“อย่างน้อยการทำแบบนี้ก็ทำให้เส้นทางขึ้นสู่ตำแหน่งเชตารีของเทเนล่า ต้องผจญกับขวากหนามแล้วละ ใช่ไหม ครีส”

ครีสหันไปสบตาพ่อมดแห่งแอมมอรีนที่ดูเหมือนจะเข้าใจแผนการของเขาได้ไวกว่าคนอื่นๆ แล้วยิ้ม “ใช่”

“อ๋อ อย่างนี้นี่เอง มิน่าละ” ดิสก้าที่เพิ่งนึกได้เป็นคนที่สองร้องขานรับอีกคนด้วยเสียงยานคาง

ครีสถอนหายใจยาว แล้วหันไปมองผืนน้ำที่เขาเพิ่งทำสิ่งที่ทำให้เขาสูญเสียโอกาสที่จะได้ผู้หญิงที่มีค่าที่สุดในชีวิตไปอย่างเหม่อลอย แต่ก็เพียงแวบเดียว ดวงตาของเขาก็ฉายจริงจังขึ้นทาบทับซ่อนเร้นความเจ็บปวดนั้นไว้ แล้วหันมาสบตาเพื่อนทั้งสามคน

“ข้า...มีเรื่องอยากให้พวกเจ้าช่วย”

“นอกจากเรื่องการเป็นพยานรักอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัวแล้ว เจ้ายังอยากให้พวกเราช่วยอะไรอีกเหรอ” ดิสก้าพูดติดตลก

“มีสิ”

“อะไร” สามไวเซอร์ถามพร้อมกัน

“ล่อลวง...ปีศาจ”

---------------------------------------------------------------------------------------

ทุกคนมีสิ่งที่อยากทำ มีแผนการ 
สำหรับครีสเพื่อหน้าที่ เขาก็ยอมสูญเสียโอกาสที่แสนมีค่าไป
สำหรับซินเซีย นี่คือการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ 
และเธอก็ไม่มีวันหวนกลับมาในเส้นทางที่เธอตั้งใจได้อีก

 
LOST 4th Sign - กลิ่นอายของทองแดง จะโพสทุกวันจันทร์ ว้นพุธกับวันเสาร์ ค่ะ ^^ 






4
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

7,470 ความคิดเห็น

  1. #4214 ดาห์เลียFC (จากตอนที่ 119)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 23:00
    อ่านจบไม่รู้จะสงสารใครก่อนดี เจ็บทั้งคู่ เข้าใจซินเซียสุด คือบั่บแล้วที่ฉันตั้งใจทำมาทั้งหมดคือไร ฝันสลายลงในพริบตากับการเดินตามทางที่ยายฝากฝัง ครีสนี่มีแววเจ็บนี้อีกยาว แน่ๆ แต่ก็หวังว่าจะไม่ลากันชั่วนิรันดร์หรอกนะ นั่นก็เศร้าไป ทำร้ายจิตใจเหล่าแม่ยกมาก แปลกเนอะ ตอนนี้เจ็บแต่ฟิน 55555 ดีที่มีดิสก้ามาปล่อยความหวานแก้เครียด อิ อิ รักดาห์เลีย หลงดาห์เลีย เกี่ยวมั้ย 555 ตอนนี้มันดราม่าน้ำตาซึม เศร้าก็เศร้า ปลื้มก็ปลื้ม อัพ 3 วัน กรีดร้องงงงง ขอบคุณค่าาาาา ดราม่ากันหนักแน่ เล่มนี้ มีแววว่ามันจะไม่ใช่แค่นี้ ใช่มั้ยคะ หึ หึ่
    #4214
    0
  2. #4213 The Golden Fleece (@fnaklggewrwrweq) (จากตอนที่ 119)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 22:58
    ขอบคุณครับ ^ ^
    #4213
    0
  3. #4206 ตุ๊ดตู่น้อย (จากตอนที่ 119)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 21:22
    กัลจ๋า ..อย่าจบเศร้านะ...รับไม่ได้
    #4206
    0
  4. #4200 nass_san (@nass) (จากตอนที่ 119)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 20:02
    ง่อวววววววว ฮาร์ดคอร์จริมๆ ชอบค่ะะะะะ 55555555 
    ไม่ค่อยเจอแฟนตาซีแนวนี้เลย ดีงามค่ะ เปลี่ยนมุมมองดี 55555555 

    ชอบที่ดิสก้าพูด ดาห์เลียของข้า แหม่ บักดิสก้า หมันไส้นาง 555555555 
    #4200
    0
  5. #4188 proud (จากตอนที่ 119)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 16:29
    ขอบคุณมากค่าาาา เป็นกำลังใจใก้เสมอนะคะ
    #4188
    0
  6. #4187 proud (จากตอนที่ 119)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 16:28
    ขอบคุณมากค่าาาา เป็นกำลังใจใก้เสมอนะคะ
    #4187
    0
  7. #4186 ดอกพุด (จากตอนที่ 119)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 15:27
    อุอิๆ ฟินมว้ากกก คนเค้ากำลังเครียดกัน เรากลับมาฟิน55555 ชอบที่ดิสก้าบอกว่า ดาห์เลียของข้า น่ารักอะ

    เทเนล่ากับครีสเหมือนกำลังประลองจิตวิทยากันอยู่ โดยมีซินเซียเป็นตัวเล่นสำคัญ55555

    นี่แค่ตอน 9 นะ ยังไม่ถึงครึ่งเล่มเลย เนื้อหาเข้มข้นมาก แถมบทฟินก็เยอะมากเช่นกัน

    คาดว่าเล่มนี้จะเป็นเล่มที่เราอ่านแล้วฟินสุด(และเครียดสุดด้วย)5555555

    ปล.บ่นมาซะเยอะ ขอฉลองวันอัพบ้าง5555
    #4186
    0
  8. #4185 puphaa (@puphaa) (จากตอนที่ 119)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 15:21
    ขอบคุณค่ะ
    #4185
    0
  9. #4184 Silentmi (@yongseo112) (จากตอนที่ 119)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 13:22
    สงสารครีสนะ เพราะอยู่เหนือคนอื่นจึงจำเป็นต้องสละสิ่งที่สำคัญที่สุดของตัวเองเพื่อคนอีกมากมาย ยอมเป็นคนเลวเพื่อคนอื่น
    หวังว่าสักวันซินเซียจะเข้าใจครีสนะ
    #4184
    0
  10. วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 12:38
    เย้..คุณกัลอัพวันเพิ่ม ดีใจจัง อิอิ ขอบคุณค้าาา
    #4183
    0
  11. #4182 แฟนคลับพี่กัล^^ (จากตอนที่ 119)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 12:29
    //ปรบมือสิคะรอไร? แปะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #4182
    0
  12. #4181 Q-Prunus. (@circulary) (จากตอนที่ 119)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 12:14
    สงสารครีสมากกก T^T
    #4181
    0
  13. #4180 [w-a-t] (@watdragon) (จากตอนที่ 119)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 10:43
    สงสารครีส ลุ้นๆ ขอให้ซินเซียเข้าใจครีสสักวันนะพี่กัล 😢
    #4180
    0
  14. #4179 จินต์ฑิตา (จากตอนที่ 119)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 10:08
    เล่มนี้น่าลุ้นสุดๆเลยค่ะ หวังว่าตอนจบซินเซียจะเข้าใจครีสนะคะ ไม่ใช่เกลียดไปชั่วนิรันดร์คงน่าสงสารครีสมากเลย

    ปล.ดีใจที่น้องกัลอัพสัปดาห์ละ 3 วันแล้ว ดีใจๆๆค่ะ
    #4179
    0
  15. #4178 รินเสะ (จากตอนที่ 119)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 09:51
    บราโว่ ๆๆ

    ดีใจๆ

    เพิ่มวันอัพๆ ^3^
    #4178
    0
  16. #4177 kenjoy (@kenjoy) (จากตอนที่ 119)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 09:33
    สงสารครีสอะ หวังว่าจบลงจะเหมือนดาเลียห์นะ
    #4177
    0
  17. #4175 <3 EXO (@ing-reborn) (จากตอนที่ 119)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 08:17
    โอ้ยย ทั้งเศร้าทั้งดีใจ แต่ดีใจที่พี่กัลเพิ่มวันอัพมากกว่า ขอบคุณสำหรับของขวัญวันคริสต์มาสค่ะ ><
    ปล.ดีใจพิมพ์ผิดพิมพ์ถูกกันเลยทีเดียว 555

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 26 ธันวาคม 2558 / 15:08
    #4175
    0
  18. #4174 ravin-raven (@mamyvrm) (จากตอนที่ 119)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 08:12
    ของขวัญดีจริงๆๆๆค่ะะะ!!
    #4174
    0
  19. #4173 SePo_TSWJ (@sajeepotato) (จากตอนที่ 119)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 08:07
    ทำไมสงสารครีส อารมณ์แบบเคยเจ้าชู้
    พอรักเข้าจริง กลับทำอะไรไม่ได้

    พี่กัลทำอะไร ทำไมอ่านตอนนี้แล้วร้องไห้ สงสารครีส ซินเซียจะเข้าใจครีสใช่ไม๊ในที่สุด โอ้ยย!!เจ็บปวด TT
    #4173
    0
  20. #4171 m-mier (@mod_dumdum) (จากตอนที่ 119)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 03:04
    โธ่วววว ซินเซีย สงสารครีสเขาเถอะะะ
    #4171
    0
  21. #4170 Lunar Lethisia Lightseriars (@piinzpq) (จากตอนที่ 119)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 03:00
    คู่นี้กลายเป็รทั้งรักทั้งชังสินะ โถๆ 
    #4170
    0
  22. #4169 kik. (@skyandsea) (จากตอนที่ 119)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 01:10
    ครีส เลือกหนทางที่ตัวเองเจ็บปวดที่สุด สินะคะ โฮ เศร้าเกินอะ ปาดน้ำตาแปป

    แต่ดีใจเรื่องเพิ่มวันอัพนะคะ เย้ๆๆๆๆ 555
    #4169
    0
  23. #4168 sakiritakara (@sakiritakara) (จากตอนที่ 119)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 01:04
    ไม่รู้จะสงสารใครดี
    #4168
    0
  24. #4167 StandingBYE* (@sarisa17) (จากตอนที่ 119)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 00:53
    สงสารซินเซียแหละแต่ก็เข้าใจครีส
    และตอนนี้ก็นับถือครีสมาก เป็นผู้ชายที่ดีที่รู้ใจตัวเอง ขอนับถือจุดนี้เลยค่าาาา ไม่เหมือนอีตาลูมผู้คงแก่เรียน 
    รายนั้นต้องรอถึงเล่มไหนจะได้เข้าใจอะไรๆกับใครเขาบ้างงง

    อิอิ ดีใจมากเลยค่ะพี่กัลลลล อัพสามวัน น้ำตาจะไหลลล
    เป็นของขวัญที่ดีมากๆเลยค่าา รักที่สุดดด :)

    ปล. ฝากความคิดถึงอิลกาสุดสวยด้วยนะคะพี่กัล 5555 อิลกาน่าจะมาร่วมแจมอ่ะ เห็นวาซาเรียแล้วคิดถึงนางง 😍
    #4167
    0
  25. #4166 พารานา (จากตอนที่ 119)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 00:34
    เหมือนดิสก้าจะเป็นพระเอกที่มีความสุขสุดเเล้วในตอนนี้ ไม่นับลูมผู้ฉลาดแต่ไม่เข้าใจนางเอกเถอะ
    #4166
    0