•*...*• ..**...ในห้วงรัก...**..•*...*•

ตอนที่ 49 : :•:•^::^ *พรหมลิขิต (มี) รัก* ^::^•:•: - ตอนที่ 4 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,752
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    11 มิ.ย. 57

 

สวัสดีค่ะ ^__^V

 

 

มาแล้วค่า ตอนที่แล้วแอบดราม่าไปนิดเน๊าะ

หลายคนบอกว่าทำไมหนูมิลล์ของเราไม่ตบยายรุ่งกลับไปสักดอกสองดอก

แต่วีคิดว่า บางทีสมองเราก็สั่งการไม่ทันอ่ะค่ะ ว่าต้องทำอะไร

แต่วีเชื่อกฎของธรรมชาตินะคะ ใครทำอะไรไว้อีกเดี๋ยวก็ได้รับผลกรรมเอง อิอิ

ถ้าตอนนี้มีคำผิดเยอะขอโทษนะคะ T___TV

 

รักคนอ่านเสมอ

veerandah

 

 

Facebook : Veerandah Suksasunee

Twitter: @veerandah

Line: veerandah

Instargram: veerandah

Email: veerandah@gmail.com

Web: tswriter.com (ทุกคนสามารถตามอ่านนิยาย (แบบเต็มๆ) ของวีได้ที่นี่ค่ะ

 


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
  บอกกล่าวก่อนเล่าเรื่อง

 

 

 

เนื่องด้วยผู้แต่งมิได้เป็นคนเหนือที่ใช้ ‘ภาษาถิ่นพายัพ (ภาษาไทยถิ่นเหนือ หรือ ภาษาคำเมือง) ในชีวิตประจำวัน แต่เพราะเรียนในมหาวิทยาลัยภาคเหนือ และมีเพื่อนเป็นคนหนืออยู่มาก จึงมีความชื่นชอบในภาษาคำเมือง และฝันว่าสักวันจะเขียนนิยายที่มีการสอดแทรกภาษาคำเมืองอยู่ด้วย นิยายเรื่องนี้จึงเขียนขึ้นด้วยความตั้งใจนั้น หากมีการใช้ภาษาคำเมืองผิดพลาดไปอย่างไร ก็ขออภัยผู้อ่านทุกท่านมา ณ ที่นี้ด้วย และยินดีรับคำชี้แนะจากทุกท่านค่ะ 

 

 

ตอนที่ 4

 

มีรักยกมือขึ้นจับปอยผมที่ล่วงหล่นลงมาทัดไว้ที่หู พลางมองสมรักที่กำลังเติมลิปสติกอยู่ข้างหลัง

“เดี๋ยวเราลงไปช่วยคุณแม่รับแขกนะส้ม ส่วนพี่ป๊อบเดี๋ยวรอพี่ฟ้ามารับอยู่ในห้องนะคะ” มีรักร่ายกำหนดการ เพราะหลังจากที่เสร็จงานพิธีตอนเช้า ทุกคนก็ย้ายมาจัดงานฉลองสมรสที่โรงแรมสวรรค์บันดาล โรงแรมหรูระดับห้าดาวของพ่อเลี้ยงปรเมษฐ์ วิธาดา ลูกเขยหัวแก้วหัวแหวนของแม่เลี้ยงดาราพรรณราย

“โห พี่มิลล์ ไม่ต้องรีบก็ได้นะคะ ยังเหลือเวลาอีกตั้งเยอะ ให้ออร์แกไนเซอร์โรงแรมเขาทำหน้าที่บ้าง” สมรักท้วงขณะที่ส่องกระจกดูความรีบร้อยของตัวเองอีกครั้ง

“ก็พี่อยากให้แน่ใจว่าไม่มีอะไรผิดพลาดนี่นา เอาเถอะ ถ้าส้มยังไม่เสร็จ พี่ลงไปก่อนก็ได้ แต่อย่าให้เถลไถลล่ะ อีกไม่ถึงชั่วโมงแขกคงเริ่มทยอยมากันแล้ว” มีรักย้ำน้องสาวอีกครั้งพลางส่งยิ้มให้พี่สาวแล้วเดินออกไปจากห้องทิ้งให้สมรักนั่งมองงงๆ

“โห พี่ป๊อบ บางทีส้มคิดว่าพี่มิลล์ดูเครียดไปนะคะ สงสัยทำงานมากไป วันๆ ส้มไม่เห็นพี่มิลล์ไปเจอะเจอใครที่ไหนเลยค่ะ ทำแต่งานทั้งวัน เพื่อนฝูงก็ไม่ไปสุงสิงด้วย เป็นส้มก็คงเฉาตาย” สมรักตั้งข้อสังเกตทำให้พบรักคิดตามก่อนจะตอบว่า

“บางทีอาจจะผิดที่พี่ก็ได้”

“พี่ป๊อบหมายความว่าไงคะ” สมรักถามพลางเดินมานั่งข้างๆ พบรักที่วันนี้สวมชุดฟินาเล่คอลเลคชั่นล่าสุดของเดอะ ฮอลิซอน

“เพราะส้มต้องไปเรียนที่กรุงเทพฯ เลยเหมือนสถานการณ์บังคับให้อยู่กับเพื่อนมากกว่าครอบครัวใช่ไหม แต่พวกพี่อยู่ที่นี่ตลอด มีแค่บ้านกับโรงเรียน และพี่ก็ไม่ชอบสุงสิงกับใครอยู่แล้ว มิลล์ที่คอยเฝ้าพี่ตลอดเวลาก็เลยไม่มีเพื่อนไปด้วย” พบรักเล่าให้ฟังเสียงนิ่งเหมือนรู้สึกผิด

“โธ่ พี่ป๊อบ มันไม่มีทางเป็นอย่างนั้นหรอกค่ะ อย่าคิดมาก พี่มิลล์น่ะไม่ยอมออกไปสังสรรค์เองต่างหาก ถึงจะบอกว่าพี่ป๊อบไม่ชอบสุงสิงกับใครแต่ก็ยังมีเจ๊ภัสเป็นเพื่อนสนิทนี่คะ แต่พี่มิลล์นะ ถ้าไม่นับเพื่อนกับแพง ส้มไม่เห็นว่าพี่มิลล์จะมีเพื่อนสนิทรุ่นราวคราวเดียวกันกับพี่มิลล์เลยนะคะ”

“เหรอ แต่พี่ว่ามีนะ นายพรมเช็ดเท้าไง ถ้าเขาเป็นหลานลูกพ่อเลี้ยงปรเมษฐ์ เขาก็น่าจะอายุเท่ากับยายมิลล์นะ” พบรักตั้งข้อสังเกตและก็หยุดไว้แค่นั้นอย่างจนใจเพราะตัวเธอนั้นไม่นิยมสนใจเรื่องของนรอบตัวเท่าไร ยิ่งเวลาอยู่กับงานปั้นด้วยแล้ว แทบพูดได้ว่าเธอลืมแม้กระทั้งเวลากินก็พูดได้ พอคิดถึงตรงนี้เธอกยิ่งรู้สึกผิดกับน้องสาวมากขึ้น

“ส้มเคยถามพี่มิลล์ด้วยนะคะว่าทำไมพี่มิลล์ถึงไม่มีเพื่อนสนิทเลย รู้ไหมคะว่าพี่มิลล์ตอบว่าอะไร”

“ตอบว่าอะไรเหรอ” พบรักถามอย่างสนใจ

“ตอบว่า มากคนก็มากความค่ะ คนอื่นที่ไม่ใช่คนครอบครัว แค่รู้จักก็พอ ไม่ต้องสนิทก็ได้ ขี้เกี่ยจถูกลากเข้าไปเกี่ยวข้อกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง”

“เหรอ...อือ พี่ก็ว่าจริงนะ” พบรักรับคำ

“โธ่ เรื่องนี้แหละที่พี่มิลล์กับพี่ป๊อบเหมือนกันอย่างกับแกะ นั่งนิ่งเงียบคนเดียวได้ทั้งวัน พี่ป๊อบก็ปั้นหม้อไป พี่มิลล์ก็อ่านหนังสือไป ถ้าไม่มีส้มสักคน บ้านเนี่ยจะมีเสียงไหมคะ” สมรักพูดไปก็กอดพี่สาวคนโตไปพลางออดอ้อนจนพบรักยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว

“ก็เพราะมีไง พวกพี่เลยไม่ต้องพูดก็ได้”

“มันไม่ดีหรอกค่ะ เพราะพอพี่ป๊อบแต่งงานออกไปแล้ว และถ้าส้มแต่งไปอีกคน พี่มิลล์จะทำยังไงล่ะคะ” สมรักพูดอย่างกังวล

“ส้มจะแต่งงานเหรอ ทำไมพี่ไม่เห็นรู้เรื่อง”

“โธ่ พี่ป๊อบ ก็คาดการณ์ไงคะ คาดการณ์ ส้มกำลังล็อกเป้าหมายอยู่ ล็อกได้เมื่อไร รับรองแต่งภายในสามเดือน ฟันธง!” สมรักประกาศกร้าวทำให้พบรักหัวเราะออกมา

“หัวเราะอะไรคะ ส้มพูดจริงนะ ดังนั้น พี่ป๊อบกับส้มจะต้องช่วยกันหาแฟนให้พี่มิลล์นะคะ พี่มิลล์จะได้ไม่เหงาตอนที่เราสองคนแต่งงานกันไปแล้ว” สมรักพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังทำให้พบรักนิ่งคิด

“แต่พี่ว่า ตอนนี้มิลล์ก็ไม่ได้เหงานะ เห็นว่าต้องรับแขกปล่อยๆ มีผู้ชายมาชอบมิลล์เยอะเหมือนกัน และยังมีคู่กัดอย่างนายพรมเช็ดเท้าหลานแม่เลี้ยงดาราอีก คงไม่เหงาหรอก”

“เหรอคะ หรือว่าคนนี้จะใช่” สมรักพึมพำ

“ใช่อะไรเหรอ”

“ก็ใช่คนที่จะมาเป็นพี่เขยส้มน่ะสิคะ เป็นพี่พรหมก็ดีนะ รู้ไส้รู้พุงกันดี แถมไม่มีปัญหาแม่ผัวลูกสะใภ้แน่นอน เพราะคุณน้ารัศมีก็รักพี่มิลล์จะตายไป แต่ส้มขอเวลาเก็บข้อมูลอีกนิด แล้วค่อยฟันธงดีกว่าเน๊าะ แล้วพอฟันธงได้ ส้มจะเป็นทัพหน้าจัดการให้พี่มิลล์ได้มีรักกับเขาให้ได้เลยค่ะ” สมรักพูดพลางกอดพี่สาวแน่นพลางโยกตัวไปมา

“แต่พี่ว่า ความรักมันไม่จำเป็นต้องให้เราไปจัดแจงตัวมันหรอกนะส้ม เพราะความรักมักจัดการตัวของมันเองเสมอ ถ้ามิลล์จะได้มีรักกับเขา พี่คิดว่าต่อให้ก้มหน้าก้มตาทำงานทั้งวัน ความรักมันก็วิ่งเข้ามาหาเองแหละ” พบรักบอกเล่าเรื่องราวความรักกับน้องสาวคนเล็กโดยอ้างอิงจากประสบการณ์ของตัวเอง

“โห พี่ป๊อบ คมอ่ะ เพราะได้พบรักแท้แล้ว เลยวิเคราะห์ความรักได้ถ่องแท้ใช่ไหมคะ” สมรักพูดพร้อมกับทำสีหน้าแววตาเลื่อมใสพี่สาวคนโตอย่างมากจนพบรักหัวเราะเขินๆ

“พูดไปเรื่อยเปื่อยแล้ว รีบตามมิลล์ลงไปข้างล่างเถอะ เดี๋ยวโดนดุนะ” พบรักเตือนน้องสาวพร้อมๆ กับที่ประตูเชื่อมห้องสูทถูกผลักออกและเจ้าบ่าวของพบรักเดินเข้ามาในห้อง

“ไปก็ได้ค่ะ โธ่ ไล่น้องเพราะอยากจะสวีทกันก่อนลงไปงานเลี้ยงใช่ไหมล่ะ อย่าให้ถึงคราวส้มบ้างนะ จะสวีทให้เกินหน้าพี่ๆ เลย” สมรักล้อพี่สาวพลางส่งยิ้มให้พี่เขยที่วันนี้ก็ยังหล่อเหมือนเดิม

“หาให้ได้ก่อนเถอะ มัวแต่เล็ง ไม่เห็นล็อกเป้าสักที” ขอบฟ้ากระเซ้าน้องภรรยา

“อย่าดูถูกส้มนะ ถ้ามีจะควงมาเย้ยให้อายเลย”

ฟังอย่างนั้งสองสามีภรรยาข้าวใหม่ปลามันก็หัวเราะออกมาพร้อมกับและปล่อยให้น้องสาวคนเล็กของพบรักออกจากห้องไป เมื่อเหลือกันสองคนขอบฟ้าจึงยื่นมือเพื่อดึงเจ้าสาวของเขาให้ยินขึ้น

“คุยเรื่องอะไรกันอยู่เหรอ” ขอบฟ้าถามขณะที่ก้มลงจัดชายกระโปรงให้หญิงสาว

“ก็เรื่องพบรัก มีรัก สมรัก นี่แหละ” พบรักตอบพลางยิ้มอย่างมีความสุข

“เรื่องที่คุณพบรัก มีรัก สมรักกับผมน่ะเหรอ” ขอบฟ้าถามคำถามกำกวมพร้อมกับกดริมฝีปากที่ข้างแก้มหญิงสาว

เพี๊ยะ!

“คุณนี่มัน! หาเรื่องเคลมฉันตลอดเลยนะ” พบรักค่อนหลังจากทำโทษคนที่มาขโมยหอมแก้มเธอ

“ก็ใครใช้ให้แม่ชีของผมน่าเคลมล่ะ คืนนี้คุณเตรียมตัวดีแล้วหรือยัง ผมอดใจมาทั้งเดือนแล้วนะ รู้ไหม การนอนไม่หลับมันไม่ดีต่อสุขภาพ” ขอบฟ้าพูดพร้อมกับมองใบหน้าของพบรักด้วยแววตาหมายมาด

“สมน้ำหน้า ใครใช้ให้คุณร่วมมือกับคุณแม่ตกลงเรื่องแต่งงานโดยไม่ปรึกษาฉันล่ะ” พบรักค่อน

“ผมไม่ได้ทำอะไรเลยนะ แค่บอกแม่คุณว่า ถ้าหาฤกษ์ไม่ได้จริงๆ ก็ไม่จัดก็ได้ แต่ผมจะไม่ปล่อยลูกสาวคุณแม่นอนคนเดียวแน่ๆ เท่านั้นแหละ ได้ฤกษ์เลย”

“บ้าที่สุดเลยคุณน่ะ ฉันจะทำยังไงกับไอ้วิธีกองโจรของคุณดีเนี่ย” พบรักโอดครวญแต่ก็ยอมให้ขอบฟ้าดึงตัวเองเข้าไปกอด หญิงสาวเกยคางกับไหล่กว้างพลางยิ้ม

“ถ้ามิลล์ได้เจอคนที่ทำให้ยิ้มแบบไม่มีเหตุผลได้บ้าง ก็คงดีนะ” พบรักพึมพัมเบาๆ ก่อนจะชวนเจ้าบ่าวของเธอเดินลงไปที่งาน


+++++++++++++++++++++++++++++++
+++++++++++++++++++++
+++++++++++++
++++
+

ทุกอย่างเรียบร้อย พี่มิลล์สบายใจได้ค่ะ เสียงสองสาวฝาแฝด พระเพื่อน พระแพง วิธาดา ประสานเสียงรายงานพร้อมกัน ทำให้มีรักหัวเราะออกมา

มีใครขำไหมที่เห็นออร์แกนไนเซอร์ของโรงแรมพูดพร้อมกันตลอดเวลาน่ะ

ฝาแฝดสาวหันมามองหน้ากันก่อนจะหันกลับมาพูดพร้อมกันว่า

ก็ไม่นี่คะ

มีรักหัวเราะพลางพยักหน้ารับทราบ เธอเห็นแฝดสาวคู่นี้มาตั้งแต่เกิดและเอ็นดูไม่ต่างจากน้องแท้ๆ เพราะพระเพื่อนกับพระแพงอายุเท่าสมรัก ทำให้มีรักรู้สึกว่าเธอมีน้องสาวสามคนไม่ใช่คนเดียว

พี่พรหมกำชับนักหนาเลยนะคะ ว่างานแต่งงานของพี่ป๊อบจะต้องไม่มีอะไรผิดพลาดพระเพื่อนแฝดพี่ที่ยืนด้านขวามือของมีรักเอ่ยนำขึ้นก่อน

ใช่ค่ะ แล้วก็ยังบอกอีกว่า ถ้าพี่มิลล์ต้องการอะไรเพิ่มเติมก็บอกเพื่อนกับแพงได้เลยค่ะ พระแพงแฝดน้องรีบพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่คล้ายคลึงกันมากจนแทบแยกไม่ออก

พวกเราจะทำให้มันเป็นจริงเอง แล้วสองสาวฝาแฝดพูดสรุปท่อนท้ายขึ้นพร้อมเพรียงราวกับนัดกันไว้ มีรักจึงหลุดเสียงหัวเราะดังๆ ออกมาแล้วค่อนว่า

แถมคิดเงินเพิ่มด้วยใช่ไหมล่ะ นายพรหมหน้าเลือดอย่างนั้น ไม่มีทางทำให้ฟรีๆ หรอกมีรักค่อนแคะ

ไม่หรอกค่ะ สำหรับว่าที่พี่สะใภ้ของเราสองคน ทำให้ฟรีไม่มีชาร์จเพิ่มค่ะ สองสาวฝาแฝดพูดพร้อมกันอีกครั้ง ทำให้มีรักยิ้มเจื่อนไป แต่ก็อดเอ็นดูทั้งสองคนไม่ได้

ขอบคุณเพื่อนกับแพงมากๆ งานนี้เพื่อนๆ ของพี่ฟ้าจากกรุงเทพฯ มากันเยอะ เพราะไม่สะดวกจะมาร่วมงานพิธีในตอนเช้า แถมยังมีนางแบบนายแบบ และคนที่มีชื่อเสียงทั้งนั้น พี่เลยกลัวว่าจะดูแลไม่ทั่วถึงน่ะ แล้วมันจะเสียไปถึงคุณแม่

รับรองว่าเราจะดูแลอย่างดีแน่นอนค่ะ พระเพื่อนตอบด้วยรอยยิ้ม มีรักตบไหล่น้องสาวอย่างรักใคร่

พี่ไม่กวนเวลาพวกเราแล้วละ เดี๋ยวพี่จะไปรอรับแขกที่หน้างาน ฝากดูแลในห้องจัดเลี้ยงด้วยน่ะ

รับทราบค่ะ พี่มิลล์พระแพงตอบ แล้วดึงพระเพื่อนเข้าห้องบอลรูมไป ในขณะที่มีรักเดินออกไปยืนรอแขกที่ด้านนอก

มีรักถอนหายใจอย่างโล่งอก ทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่วางไว้ ปกติเธอไม่ชอบทำอะไรแบบฉุกละหุกนัก เพราะจะเกิดความผิดพลาดได้ง่าย และยิ่งต้องรับหน้าที่ดูแลโรงงานต่อจากมารดา มีรักก็ยิ่งต้องระมัดระวังมากขึ้น

มีรักหยิบปอยผมขึ้นทัดหูอีกครั้ง พลางเอี้ยวตัวเช็กความเรียบร้อยของตัวเองในกระจกที่ติดรอบเสาอาคาร เธอมองหน้าตัวเองที่แต่งแต้มจนรู้สึกไม่คุ้นเคย แต่ก็ต้องยอมรับว่าพี่ช่างเสริมสวยแต่งหน้าเธอได้สวยงามจริงๆ และพอสวมเสื้อแขนกุดที่ปักเลื่อมลายดอกกุหลาบสีขาวทั้งตัวกับกระโปรงบานคลุมเข่าสีเขียวสดใสที่เย็บทับด้วยผ้าแก้วโปร่งแสงสีขาวแล้ว ก็ทำให้สีเขียวสดดูนวลเนียนหวานขึ้น ก็ยิ่งทำให้วันนี้เธอดูเป็นสาวหวานกว่าทุกวันสมกับเป็นวันพิเศษจริงๆ

มีรักมองชุดที่ตัวเองสวมใส่อย่างพอใจ เธอชอบชุดนี้มากเป็นพิเศษ มันเรียบหรูและดูสุภาพ แถมพอเสร็จงานนี้ก็ยังเอาไปใส่ได้อีกหลายโอกาส และเพราะชอบมาก เธอถึงกับเอ่ยปากขอซื้อชุดนี้กับพี่ฟ้า ทั้งๆ ที่พี่เขยยินดียกให้ฟรีๆ

มีรักยกมือจัดทรงผมอีกครั้งด้วยความไม่มั่นใจ เพราะผมเธอหยักศกจึงมัดรวบไว้เป็นประจำ ไม่ค่อยปล่อยสยายประบ่าแบบนี้เท่าไรนัก แต่พี่ช่างผมแนะนำว่าจำเป็นต้องปล่อยผมเพื่อให้เข้ากับชุด เธอจึงยอมตามใจช่าง

วันนี้น้องมิลล์สวยมากจริงๆนะ สงสัยจะสวยกว่าเจ้าสาวแล้วละมั้งเสียงทักดังขึ้นทำให้มีรักสะดุ้ง แล้วละสายตาจากกระจก หันกลับมายิ้มให้พ่อเลี้ยงหิรัญเจ้าของโรงไม้ใหญ่ที่มาถึงงานเป็นคนแรก และด้วยความตกใจเธอเลยไม่ได้สังเกตสรรพนามที่เขาใช้เรียกเธอว่ามันต่างไปจากเดิม

ไม่หรอกค่ะ พ่อเลี้ยงล้อมิลล์เล่นแล้วมีรักตอบกลับอย่างถ่อมตัว

จริงๆ ไม่ได้ล้อเล่น ถ้ารู้ว่าแต่งหน้าแต่งตัวแล้วสวยขนาดนี้ พี่คง...

คะ? พี่?” แก่กว่าเป็นสิบปีเนี่ยนะ มีรักทำหน้าตกใจเพราะเพิ่งสะดุดหูกับสรรพนามที่พ่อเลี้ยงเปลี่ยนมาใช้แทนตัวเองกับเธอ 

เอ่อ พี่ก็แก่กว่าเราไม่กี่ปีเอง แทนตัวว่าพี่คงไม่น่าเกลียดใช่ไหม พ่อเลี้ยงหิรัญถามอย่างอายๆ ทำให้มีรักกลืนน้ำลายแทบไม่ลง

ยังไม่มีใครเคยบอกมิลล์เหมือนกันค่ะ ว่าน่าเกลียดหรือไม่ ถ้าจะเรียกใครสักคนว่า พี่

งั้นดีเลย ต่อจากนี้น้องมิลล์เรียกพี่ว่า พี่รัญ นะ

มีรักยิ้มค้างเจื่อนๆ แล้วผายมือเชิญไปที่โต๊ะเขียนคำอวยพร

เซ็นชื่อในสมุดอวยพรไหมคะ เชิญทางนี้เลยค่ะ พ่อ....เอ้ย พี่รัญ

ได้เลยครับ น้องมิลล์พ่อเลี้ยงหิรัญรับคำพลางส่งยิ้มหวาน มีรักเลยกระอักกระอ่วนหัวเราะก็ไม่ได้ร้องไห้ก็ไม่ดี อย่างนี้เรียกว่าน้ำท่วมปากของแท้

ผู้ชาย...เวลาแก่มันขี้หลีทุกคนไหมนะ...เรียกพี่ได้ไหม แหมแต่หน้าพี่เนี่ยแก่พอๆ กับพ่อหนูเลยนะคะ

 

พรหมลิขิตกำโทรศัพท์ในมือแน่นเมื่อเดินมาถึงหน้าห้องจัดเลี้ยง แล้วเห็นพ่อเลี้ยงหิริญฉวยโอกาสกุมมือมีรักไว้ตอนหญิงสาวยื่นของชำร่วยให้

ไอ้เฒ่าหัวงูเอ๊ย!” ชายหนุ่มสบถ พลางจ้องใบหน้ายิ้มแย้มอย่างไม่พอใจ

กับคนอื่นละก็ยิ้มกว้างเชียว ทีกับเราชกซะเต็มเบ้าตาเลย อย่างนี้เขาเรียกสองมาตรฐานเห็นๆ

บ่นพึมพำอะไร เจ้าพรหม แล้วเดินมาก่อนตั้งนาน ทำไมไม่เข้าไปช่วยดูแลความเรียบร้อย มายืนเกะกะขวางทางทำไมอยู่แถวนี้ แม่เลี้ยงดาราพรรณรายดุหลานชาย

ก็หลานสุดที่รักของคุณยายน่ะสิครับ ท่าทางจะอยากมีแฟนแก่ โดนเขาแต๊ะอั๊งยังยิ้มรับอยู่ได้พรหมลิขิตพูดแขวะกึ่งฟ้องหญิงชรา เรียกเสียงหัวเราะจากผู้เป็นยายได้ทันที

ก็ยายบอกแล้ว ว่าพ่อเลี้ยงหิรัญจ้องหนูมิลล์ของเราตาเป็นมัน นี่คงหาทางเชื่อมความสัมพันธ์ละสิ ระวังตัวได้เลยเจ้าพรหม เผลอๆ แกอาจจะแพ้เขาก็ได้นะ

แพ้อะไรครับ ผมไม่ได้อยากจีบยายนมบูดนั่นสักหน่อย แค่ตั้งข้อสังเกตเฉยๆ กลัวคุณยายได้หลานเขยแก่ต่างหากพรหมลิขิตแก้ตัวน้ำขุ่นๆ แต่ไหนเลยจะปิดบังความรู้สึกกับสายตาคนแก่ได้

ให้มันจริงเถอะ อย่ามานั่งทำตาละห้อยมองเขาทีหลังก็แล้วกัน เดี๋ยวจะหาว่ายายไม่เตือน แม่เลี้ยงดาราพรรณรายพูดทิ้งท้ายให้หลานชายได้คิด แล้วเดินตรงไปหามีรัก ซึ่งพ่อเลี้ยงหิรัญเดินผละเข้าห้องจัดงานไปแล้ว

คิดจะมีแฟนแก่งั้นเหรอยายนมบูด พรหมลิขิตเอ่ยทักทายแกมแดกดัน รอยยิ้มจึงหายไปจากใบหน้าสวยทันที

แล้วจะทำไม ถึงแก่แต่ก็ดูเร้าใจดีออกมีรักพูดสวนกลับพลางส่งยิ้มให้คุณย่า

จริงไหมคะ คุณย่า หนุ่มๆ มันไม่ค่อยมีน้ำยา ก็ต้องลองมองดูแบบแก่ๆ บ้าง เผื่อจะเข้าตา

ถ้าคิดจะพูดขนาดนี้ ทำไมไม่ลองหนุ่มๆ ดูบ้างล่ะ จะได้รู้ว่ามันก็เร้าใจไม่ต่างกัน ยังไม่เคยลองแท้ๆ รู้ได้ยังไงว่าไม่มีน้ำยาจริงๆพรหมลิขิตพูดด้วยน้ำเสียงกึ่งข่มขู่กึ่งล้อเล่น มีรักชะงักไปเสี้ยววินาที จนแม่เลี้ยงดาราพรรณรายต้องตีไหล่หลานชาย

ไปพูดอย่างนั้นกับผู้หญิงได้ยังไง ปากไม่ดีเลยนะเรา

ก็เป็นพรมเช็ดเท้าจมขี้วัวนี่คะ คุณย่า ถึงได้ปากเน่าปากหนอน พูดจาไม่สร้างสรรค์มีรักรีบสำทับ

ได้ทีเอาใหญ่เชียวนะ ให้ถึงตาฉันบ้างเถอะ ไปครับคุณยายเดี๋ยวผมพาไปนั่ง ยายนมบูดนี่คงยังฝันหวานอยู่

ไอ้!” มีรักชะงักปากไว้ไม่กล้าพ่นคำด่าหยาบคายออกไป เพราะรู้ว่านี่เป็นงานมงคล ก่อนจะกระทืบส้นสูงอย่างขัดใจสีหน้ายียวนกวนโทสะของคู่ปรับ

ฝากไว้ก่อนเถอะ ไอ้พรมเน่ามีรักพึมพำอย่างเจ็บใจ แล้วหันไปส่งยิ้มให้แขกคนใหม่ที่ทยอยเข้ามา



++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
นายพรมเช็ดเท้าของเรา เห็นแววขี้หึงมาแต่ไกลเลยเน๊าะ ^___^V


ตัวอย่างตอนต่อไป
 

“ฉันจำได้ว่าตอนฉันพิมพ์ชื่อแขกในจดหมายเชิญ มันไม่มีชื่อของเธออยู่นะ” มีรักพูดขึ้น

“นั่นก็ไม่ใช่ปัญหานี่ เพราะฉันก็ไม่ได้มาที่นี่เพราะอยากมาฉลองการแต่งงานของพี่สาวเธอ แต่ฉันจะมาเตือน”

“เตือนเรื่องอะไร”

“อย่ายุ่งกับผู้ชายของฉัน” รุ่งทิพย์พูดเน้นเสียงทีละคำด้วยแววตาดุดัน


>\\\\< หนูมิลล์ของเรา ท่าจะแย่แล้วทำไงดีคะ?
ยายรุ่งจะมาไม้ไหนก็ไม่รู้ โอ๊ะ!...สปอยนี้
คงทำให้คนอ่านลุ้นไปด้วยเลยเน๊าะ....อิอิ

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

1,479 ความคิดเห็น

  1. #829 siinely (@siinely) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2557 / 07:02
    คู่นี้ปากแข็งนะคะ แล้วผู้ชายของรุ่งจะเป็นใครละเนี่ย 
    เพื่อนรัก เพื่อนร้าย สิบกว่าปีก็ไม่หาย 
    คงไม่ได้กลับมาทวงพรหมหรอกมั้ง ตั้งนานแล้ว
    #829
    0
  2. #696 กรรดึก (@angel-dimond) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2557 / 12:26
    ใครล่ะจะผู้ชายของเธอ
    #696
    0
  3. #695 pretty-p (@rod_usawadee) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2557 / 11:04
    ปากพาหาเรื่องทั้งคู่ แล้วเรื่องก็กำลังจะลอยตามมานะจ๊ะ
    #695
    0
  4. #694 ลอร่า (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2557 / 05:17
    10 ปี เรียก พี่ - -



    ผช. ของยัยรุ่งจะเป็นใครอีกเนี่ย
    #694
    0
  5. #693 Morning Star /Christmas Rose (@lucky2541) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2557 / 20:41
    เหอๆ พี่เลี้ยงพิรัญนี่...พูดอย่างไงดีอ่ะ คือแบบบ้าหรือเปล่าอ่ะ แก่กว่าเป็นสิบปีเรียกพี่ //เหนื่อยใจแปป
    ว๊าก ตัวร้ายจะมาแล้ว รออ่านตอนต่อไปค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ พี่วี
    #693
    0
  6. #692 หิมะสีกุหลาบ (@manithapopular) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2557 / 20:35
    พี่วีรีบอัพเลยนะคะ ^ ^ ใจจะขาดแล้ววว
    #692
    0
  7. #691 ลอร่า (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2557 / 05:42
    พ่อเลี้ยงหิรัญ น่าจะไม่ใช่คนไม่ดีล่ะมั้ง
    #691
    0
  8. #690 Morning Star /Christmas Rose (@lucky2541) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2557 / 22:47
    55 นายพรหมรีบมากันเร็ว เอ้ย ไม่ใช่ค่ะ รีบมาทำคะแนนต่างหาก รออ่านต่อไปค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ พี่วี^ ^~
    #690
    0