•*...*• ..**...ในห้วงรัก...**..•*...*•

ตอนที่ 48 : :•:•^::^ *พรหมลิขิต (มี) รัก* ^::^•:•: - ตอนที่ 3 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,709
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    7 มิ.ย. 57

 

สวัสดีค่ะ ^__^V

 

 

 

 อยากรู้ใช่ไหมล่ะว่า เมื่อ 12 ปีก่อน เกิดอะไรขึ้นกับพรหมลิขิต และ มีรัก

วีขอบอกไว้ก่อนว่า วีไม่มีความตั้งใจเขียนเรื่องนี้ให้ดราม่าค่ะ

ทุกคนสบายใจได้น้า ^___^V  

 

รักคนอ่านเสมอ

veerandah

 

Facebook : Veerandah Suksasunee

Twitter: @veerandah

Line: veerandah

Instargram: veerandah

Email: veerandah@gmail.com

Web: tswriter.com (ทุกคนสามารถตามอ่านนิยาย (แบบเต็มๆ) ของวีได้ที่นี่ค่ะ



++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

บอกกล่าวก่อนเล่าเรื่อง

 

เนื่องด้วยผู้แต่งมิได้เป็นคนเหนือที่ใช้ ภาษาถิ่นพายัพ (ภาษาไทยถิ่นเหนือ หรือ ภาษาคำเมือง) ในชีวิตประจำวัน แต่เพราะเรียนในมหาวิทยาลัยภาคเหนือ และมีเพื่อนเป็นคนหนืออยู่มาก จึงมีความชื่นชอบในภาษาคำเมือง และฝันว่าสักวันจะเขียนนิยายที่มีการสอดแทรกภาษาคำเมืองอยู่ด้วย นิยายเรื่องนี้จึงเขียนขึ้นด้วยความตั้งใจนั้น หากมีการใช้ภาษาคำเมืองผิดพลาดไปอย่างไร ก็ขออภัยผู้อ่านทุกท่านมา ณ ที่นี้ด้วย และยินดีรับคำชี้แนะจากทุกท่านค่ะ

 

ตอนที่ 3

 

อุ๊ย! พี่มิลล์ ดูพี่พรหมสิ มองพี่มิลล์ใหญ่เลยอะ สมรักกระซิบบอกพี่สาว มีรักจึงหันไปสบตาชายหนุ่มที่น้องสาวพูดถึง

แล้วไงมีรักย้อนถามอย่างไม่ใส่ใจ

ก็ไม่แล้วไงหรอกค่ะ แค่ชี้ให้เห็นถึงอะไรบางอย่างน่ะค่ะ สมรักพูดกำกวมจนมีรักต้องหันไปมองหน้าน้องสาวอย่างสงสัย

ส้มพูดอะไร ไม่เห็นเข้าใจเลย มีรักถามซ้ำ

อ้าว ก็ปกติ ส้มเห็นพี่มิลล์ใส่แต่เสื้อยืด หรือไม่ก็เสื้อเชิ้ตกับกางเกงยีน กระโปรงเนี่ยนับครั้งได้เลย แถมไม่เคยแต่งหน้าเลยด้วย

อือฮึ แล้วไง มีรักยังคงไม่เกตจึงถามต่อ

แต่วันนี้พี่สาวของส้มสวยแปลกตา แต่งตัวด้วยชุดไหมไทยล้านนา เผยให้ผิวขาวๆ ที่ตัดกับผ้าแถบและผ้าซิ่นทอสีน้ำเงินเข้ม แต่งหน้าสวยงาม แถมสวมเครื่องประดับเต็มยศ มองเผินๆ นึกว่านางในวรรณดีหลุดออกมา จนหนุ่มทั้งงานมองพี่มิลล์กันตาปรอย ไม่เห็นเหรอสมรักกระซิบบรรยายรูปร่างหน้าตาของมีรักในวันนี้อย่างละเอียดลออ จนมีรักชักอายตัวเองขึ้นมาแล้วสิ

เว่อร์ไปๆ ยายส้ม ท่องบทละครอยู่หรือไง ใครจะมามองอะไรพี่ เขามองเธอกันต่างหาก

มันก็มีบ้าง แต่บางคนก็ไม่ได้มองส้มจริงๆ นะ เอาที่เห็นชัดๆ เลยนะ ก็คนเมื่อกี้ไง พ่อเลี้ยงหิรัญ เจ้าของโรงไม้หิรัญในตัวเมือง ส้มเห็นชัดเลยเขามองพี่มิลล์ตาค้างเลยตอนรับของชำร่วยเมื่อกี้น่ะ อีกคนที่ส้มพูดไปแล้วก็พี่พรหมไงคะ ถึงขั้นหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายรูปพี่มิลล์เลยด้วย สมรักตอกย้ำด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

บ้าเหรอ เมื่อกี้คุณย่าขอถ่ายรูปกับพี่ต่างหาก ไม่ใช่นายพรหมขอถ่ายเสียหน่อย ส่วนพ่อเลี้ยงหิรัญ ส้มอย่าพูดดังไป เขามีคนรู้จักนับหน้าถือตามาก แก่กว่าเราเป็นสิบปีจะมามองเด็กอย่างพี่ในแง่ชู้สาวได้ยังไง มีรักตำหนิน้องสาวพลางส่งยิ้มให้แขกที่เดินมารับขอชำร่วย

ใครจะรู้ล่ะ ก็ส้มเห็นเขามองพี่จริงๆ นี่ ถึงแก่กว่าเราเป็นสิบปีแล้วยังไง ฐานะก็ร่ำรวยเป็นถึงเจ้าของโรงไม้ แถมเมียก็เพิ่งตายไปเมื่อปีก่อน ครบสูตรเป๊ะเลย ตอนนี้คงอยากมีเมียเด็กเอ๊าะๆ เพราะทนเหงาไม่ไหวแหงๆ สมรักฟันธงต่อทันทีที่แขกเดินห่างออกไป

พูดอะไรน่าเกลียด แล้วแกคิดว่าพี่จะเอาคนแก่กว่าเป็นสิบปีมาเป็นสามีหรือไง ไม่มีทางหรอก พี่จะอยู่เป็นโสดไปจนตาย รอเลี้ยงลูกพี่ป๊อบกับแกดีกว่า ถ้าแกหาแฟนได้สักคนน่ะนะ

โหย พี่มิลล์ ดูถูกกันมากเลยนะ ถ้าส้มมีแฟนนะ ส้มจะรีบมาบอกพี่มิลล์คนแรกเลยคอยดู สมรักตอบอย่างกระฟัดกระเฟียด

ฉันจะรอนะ ขอให้ถึงวันนั้นเร็วๆ แล้วกัน

มีรักหันไปแซว ก่อนจะหันไปหยิบของชำร่วยมาเติม และแอบชำเลืองมองพรหมลิขิต แล้วรีบเสมองไปทางอื่นอย่างรวดเร็วเมื่อพบว่าชายหนุ่มกำลังจ้องมองเธอเขม็ง

ตกลงตานั่นมองเรา หรือมองยายส้มละเนี่ย แต่ช่างเถอะ สรุปว่ามองมาทางนี้ก็แล้วกัน น่ารำคาญจริงๆ ถ้าคนไม่เยอะจะเอาขันโตกฟาดให้หัวแตกเลย ไอ้พรมเช็ดเท้าเอ๊ย

มีรักหน้ามุ่ยลงเพราะความหงุดหงิด ไม่ชอบสถานการณ์ที่คู่ปรับจ้องมองเธอแบบนี้เลย มันอึดอัดบอกไม่ถูก แต่โดยสรุปก็รำคาญสายตาสู่รู้ของเขานั่นแหละ เจ้าเล่ห์เพทุบาย และขี้แกล้งเป็นที่หนี่ง

ตั้งแต่เด็กแล้ว พอผู้ใหญ่บอกให้เธอกับนายพรหมสนิทสนมกัน เขาก็ชอบแกล้งเล่นกับเธอแรงๆ โดยไม่คิดบ้างเลยว่าเธอเป็นผู้หญิง ผลักจนล้มก้นกระแทกบ้างละ ดึงผมเปียของเธอแรงๆ เล่นบ้างละ พอเธอโตขึ้นก็เลยไม่คิดจะไว้ผมยาวอีกเลย จะได้ไม่มีผมเปียให้นายนั่นมาดึงได้อีก

ความร้ายกาจของพรหมลิขิตในความทรงจำของมีรักยังไม่หมด พอโตขึ้นมาอีกหน่อย นายนั่นก็รวมหัวกับเพื่อนๆ ล้อเลียนเธอว่าเป็นเด็กติดพี่ เป็นลูกแหง่ ซึ่งเธอยอมรับนิดๆ แหละนะ ว่าเธอเป็นโรคติดพี่สาวจริง ก็เพราะเธอต้องคอยเฝ้าว่าเมื่อไรพี่ป๊อบจะเลิกปั้นดิน แล้วมาสนใจเธอบ้าง ไม่ได้เป็นลูกแหง่เสียหน่อย แค่ไม่อยากพลาดเวลาที่พี่ป๊อบว่างจากโลกส่วนตัว

แล้วไอ้ฉายา ยายนมบูด เนี่ย ก็ได้มาตอนป. 6 นายนั่นคิดจะแกล้งเธอที่จับพลัดจับผลูได้เป็นเชียร์ลีดเดอร์ อุตส่าห์ดีใจได้แต่งตัวสวย นายพรหมตัวดีก็ดันอุตริมาแกล้งเธอด้วยการเอานมเปรี้ยวที่เขาแจกเป็นอาหารว่าง มาฉีดใส่หน้าเธอจนเละไปหมด เธอเลยโดนล้อว่าเป็น ยายนมบูดตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา แต่มันก็สมแล้วละ เพราะเธอก็โมโหจนเอาพรมเช็ดเท้าที่เปื้อนโคลนไปขยี้หน้านายนั่นเสียจนเละไม่ต่างกัน

คิดไปคิดมาก็ยังไม่หนำใจเลย ที่แก้แค้นนายนั่นน้อยไปหน่อย ความจริงน่าจะตะบันหน้าไอ้บ้านั่นเพิ่มอีกสักทีสองที มาคิดได้ตอนนี้ก็สายไปละ ต้องเก็บความเจ็บใจไว้ก่อน หากเธอวางมวยกับคู่ปรับตลอดการของเธอตอนนี้ งานแต่งพี่ป๊อบคงพังไม่เป็นท่าแน่

มีรักถอนหายใจแรงๆ สองสามครั้ง พลางเงยหน้ายิ้มให้แขกที่เดินมาหยุดรับของชำร่วยเป็นระยะ และแขกคนต่อมาที่เธอเหลือบมองก็เป็นอีกคนที่เธอจะทำให้เสียหน้าไม่ได้...คุณย่าดาราพรรณราย

คุณย่าดารา เป็นเพื่อนรักกับคุณย่าแพรว ตอนเด็กๆ เวลาที่แม่ทำงานวุ่นอยู่ในโรงงาน และพี่ป๊อบก็ง่วนกับการปั้นดิน แม่จะพามีรักมาฝากแม่เฒ่าทั้งสอง เธอรักคุณย่าดาราไม่ต่างจากย่าแท้ๆ ของตัวเอง ยิ่งพอคุณย่าแพรวเสียไป เธอก็เหลือแค่คุณย่าดาราเป็นผู้ใหญ่ที่นับถือเพียงคนเดียว จึงไม่อยากทำให้ท่านเสียใจ แต่ก็ไม่อาจสานฝันของท่านให้เป็นจริงได้

ไม่มีทาง และเป็นไปไม่ได้แน่ๆ ค่ะคุณแม่ มิลล์จะไม่แต่งงานกับผู้ชายนิสัยแย่ แถมเจ้าชู้อย่างนายพรมเช็ดเท้าเด็ดขาด มีรักนึกถึงที่พูดกับแม่ไปเมื่อครั้งคุณย่าดารามาทาบทามอยากให้เธอแต่งงานกับพรหมลิขิต

ไอ้เรื่องแกล้งกัน มันก็เรื่องเก่าตั้งแต่ยังเด็กๆ แต่งไปแล้วเขาก็ไม่แกล้งหรอกลูก

น้อยไปสิคะ มิลล์ว่าฝนคงพุ่งขึ้นฟ้าแทนซะละมั้ง ถ้านายนั่นไม่คิดรังแกหนูน่ะ มีรักเถียงดวงใจ

มันก็ไม่แน่นะมิลล์ โธ่ มิลล์ก็รู้ว่ามันเป็นความหวังเดียวของคุณย่า ว่าอยากเห็นหลานรักสองคนแต่งงานกันแม่ดวงใจพูดเชิงขอร้อง

หนูจะเป็นคนดี ทำงานเก่งๆ แต่ขอละ อย่าบังคับให้หนูแต่งงานกับคนพรรค์นั้นเลย มีรักตอบอย่างดื้อดึงและยังจำน้ำเสียงที่ปฏิเสธในตอนนั้นได้ดี เธอเองก็เสียใจที่ทำตามเจตจำนงของผู้ใหญ่ที่เคารพรักไม่ได้ ทำให้พวกท่านต้องเสียใจ

แม่ละอยากรู้จริงๆ อะไรหนอ ทำให้มิลล์เกลียดพ่อพรหมมากขนาดนี้

 

มีรักเม้มปากแน่น แล้วเงยหน้ามองชายหนุ่มที่ยังไม่เลิกมองเธอกับสมรัก

คุณแม่กับคุณย่าไม่รู้น่ะดีแล้ว เรื่องแบบนี้เรารู้คนเดียวก็พอ ไม่งั้นคงผิดหวังในตัวหลานกันทั้งคู่แน่

 

12 ปีกับอีก 9 เดือนก่อน

นะ มิลล์นะ ไปเป็นเพื่อนเราหน่อย รุ่งทิพย์เพื่อนสนิทที่นั่งเรียนโต๊ะติดกับเธอเอ่ยขอร้อง

ไม่เอาอ้ะ เครื่องปั้นของพี่ป๊อบจะออกจากเตาเผาวันนี้ นั่นหมายความว่าอะไรรู้ไหมมีรักหันมาย้อนถามเพื่อน หญิงสาวเจ้าของดวงตาเรียวเล็กอย่างคนที่มีเชื้อสายจีนเหลือกตาขึ้นอย่างขัดใจ

เฮอะ! ก็ได้เวลาแม่ชีจำศีล พี่สาวเธอจะออกจากกลดเสียทีมั้งรุ่งเทิพย์ค่อนให้อย่างไม่สบอารมณ์นัก

ใช่ มีรักยอมรับอย่างไร้เยื่อใย สำหรับเธอ พบรักคือคนสำคัญที่สุด จนบางทีก็อดสงสัยไม่ได้ว่า เธออาจจะรักพี่สาวคนนี้มากกว่าแม่ดวงใจเสียอีก

โห แต่เนี่ยเป็นเดตแรกของฉันกับพรหมเลยนะ ฉันกลัวจะไปทำเปิ่นๆ จนเขาเลิกรักฉันอะ รุ่งทิพย์ครวญอ้อนวอน โดยอ้างเหตุผลเดิมๆ ที่เธอพร่ำมาเป็นครั้งที่ร้อยแปดได้แล้วมั้ง

ก็ดีน่ะสิ ฉันไม่ชอบขี้หน้ามัน และไม่อยากได้มันมาเป็นเพื่อนเขยของฉันอยู่แล้ว มีรักตอบเสียงห้วน ขณะก้มหน้าเร่งทำการบ้านให้เสร็จก่อนหมดคาบเรียนสุดท้ายของวันนี้

เธอไม่ชอบขี้หน้าพรหม เพราะเขาจีบผู้หญิงทุกคนยกเว้นเธอละสิ รุ่งทิพย์ตั้งข้อสังเกตเหมือนเย้ยเพื่อนนิดๆ มีรักชะงักมือที่กำลังนับเลขไป แล้วหันมาถามซ้ำ

เธอว่าอะไรนะ รุ่ง

เปล่าๆ เธอเหม็นขี้หน้าพรหมก็ดีแล้วละ ไม่มีคู่แข่งและไม่ต้องระแวงเธอ ว่าจะมาชอบพรหมด้วยไงรุ่งทิพย์พูดเบี่ยงประเด็นไป

มันแน่อยู่แล้ว ฉันไม่มีวันชอบนายนั่นหรอก...ไอ้บ้าพรหม เอาสมุดการบ้านฉันคืนมานะ!” มีรักพูดยังไม่ทันจบประโยค ก็ต้องร้องตะโกนด่าเสียงดังลั่น เพราะพรหมลิขิตเดินเข้ามาดึงสมุดการบ้านของเธอไปดูหน้าตาเฉย

โห ทำเกือบเสร็จแล้วนี่ รุ่งเอาของยายนมบูดนี่ไปลอกเหอะ พอดูหนังเสร็จจะได้ไปกินไอติมต่อ ไม่ต้องกังวลกับการบ้านไงพรหมลิขิตพูดด้วยน้ำเสียงยียวน

ไอ้บ้าพรมเช็ดเท้า เอาคืนมาเลย ไม่งั้นฉันฟ้องอาจารย์แน่ ว่าแกลอกการบ้านฉันมีรักโวยวาย พลางกระโดดขึ้นตะครุบสมุดการบ้านของตัวอง แต่ก็เอื้อมไม่ถึงสักทีเพราะพรหมลิขิตชูมันสูงจนสุดมือ

เอาเลย เชิญขี่ม้าสามศอกไปฟ้องได้เลย แต่อาจารย์คงไม่เชื่อเธอหรอก เพราะสมุดการบ้านของฉันส่งไว้ที่โต๊ะอาจารย์เรียบร้อยแล้ว อย่างว่าแหละน้า คนมันเก่งอ้ะ การบ้านแค่นี้จิ๊บๆ ทำไม่กี่นาทีก็เสร็จแล้ว

พรหมลิขิตพูดจบก็หัวเราะชอบใจ มีรักเมื่อคว้าสมุดการบ้านคืนมาได้ก็หันไปรวบเก็บกล่องดินสอและพูดกับเพื่อนว่า

รุ่ง ถ้าเธอทำการบ้านไม่ทัน แล้วอยากจะลอกสักข้อสองข้อ ฉันก็ยินดีนะ แต่ถ้าเธอจะลอกการบ้านฉันทั้งหมดเพราะเอาเวลไปกินไอติมหลังดูหนังกับไอ้พรมโสโครกนี่ละก็ ฉันไม่ให้เธอลอกเด็ดขาดพูดจบ มีรักก็รีบเดินออกจากห้องเรียนไปทันที ทิ้งเสียงหัวเราะสะใจของพรหมลิขิตกับรุ่งทิพย์ไว้ข้างหลังโดยไม่หันกลับไปมองเลย

+++++++++++++++++++++++++++
+++++++++++++++++++
+++++++++
+++++
++
+

12 ปีกับอีก 3 เดือนก่อน

 มิลล์ ฉันจะทำยังไงดี ใครๆ ก็พูดกัน ว่าพี่ก้อยชั้น ม. 6 มาชอบพรหมรุ่งทิพย์คร่ำครวญ ขณะที่มีรักกำลังอ่านหนังสือเตรียมสอบ

ช่างเขาสิ เธอควรสนใจหนังสือตรงหน้ามากกว่านะรุ่ง ไม่งั้นเธอนั่นแหละที่ไม่ได้ขึ้นชั้น ม. 6 ส่วนพี่ก้อย นอกจากเรียบจบแล้วยังฉกไอ้พรมเช็ดเท้าของเธอไปด้วยมีรักเตือนด้วยความหวังดี แล้วขยับแว่นก้มหน้าอ่านหนังสือต่อ

โหย เธอพูดอย่างนี้ ฉันยิ่งอ่านไม่รู้เรื่องใหญ่ แฟนฉันทั้งคนกำลังจะถูกรุ่นพี่ที่เป็นดรัมเมเยอร์โรงเรียนตั้งใจฉกไปนะ รุ่งทิพย์โวยวาย มีรักต้องเงยหน้าจากหนังสือ แล้วพูดเตือนสติเพื่อนรักว่า

ถ้ามันโง่ทิ้งเธอไปหาพี่ก้อยอะไรนั่น เธอก็ปล่อยมันไปเถอะ สวยๆ อย่างเธอ หาแฟนใหม่เมื่อไรก็ได้ แต่ก่อนที่จะกังวลเรื่องแฟน เอาเรื่องสอบอาทิตย์หน้าให้ผ่านก่อนดีไหม

จ้าๆ แม่คนคงแก่เรียน เธออ่านไปตั้งเยอะแล้วติวให้บ้างสิ รุ่งทิพย์กระเซ้าแกมขอร้องเพื่อน พลางก้มดูสมุดจดย่อของมีรักที่ยื่นมาให้ ก่อนที่มือของใครบางคนจะดึงมันไป

ไอ้พรมเน่า! เอาฉันสมุดฉันคืนมาเลยนะ ฉันจะติวให้เพื่อนฉัน ไม่ใช่แก ไปไกลๆ เลยไป๊

มีรักตวาดใส่พรหมลิขิต จู่ๆ ก็มานั่งแหมะลงข้างๆ รุ่งทิพย์ ในมือถือลูกบาสเก็ตบอลเหงื่อโทรมหน้า เดาได้เลยว่านายนี่คงเพิ่งมาจากสนามบาสมาแน่ๆ

ฉันเป็นห่วงรุ่งน่ะสิ ก็เลยต้องมาตรวจสอบนิดหน่อย เดี๋ยวเธอติวผิดๆ ถูกๆ เกิดรุ่งสอบไม่ผ่านจะทำไง พรหมลิขิตเอ่ยพลางยักคิ้วหลิ่วตากวนโทสะ มีรักอยากจะฟาดปากไอ้ตัวดีนี่ใจจะขาด แต่ติดที่เพื่อนสาวทำสีหน้าระรื่นดีใจทันทีที่แฟนมานั่งข้างๆ

ก็ได้ แต่ถ้าฉันติวให้รุ่งสอบผ่านได้ นายต้องวิ่งรอบสนามบาสสามสิบรอบเป็นการตอบแทนได้ไหมล่ะมีรักท้าทายอย่างถือดี

โธ่เอ๊ย! รุ่งน่ะสอบผ่านสบายๆ โดยไม่ต้องมีเธอติวให้ก็ได้อยู่แล้ว แฟนฉันน่ะฉลาดจะตาย เราสองคนมาแข่งกันดีกว่า ว่าคะแนนรวมปลายปีนี้ เธอจะแย่งที่หนึ่งไปจากฉันได้หรือเปล่าพรหมลิขิตท้าท้าย และมีรักก็ไม่เคยปฏิเสธคำท้าเขา

เรื่องนั้นมันของตาย เทอมที่แล้วฉันทำพลาดไปแค่ข้อเดียว ส่วนนายก็แค่โชคดีเดาถูกไปข้อหนึ่ง อย่าคิดว่านายชนะฉันได้จริงๆมีรักโต้กลับก่อนจะดึงสมุดจดย่อมาจากพรหมลิขิต และเริ่มท่องหนังสือต่ออย่างไม่สนใจใคร พรหมลิขิตหัวเราะชอบใจแล้วลุกวิ่งกลับไปที่สนามบาส

อ้าว โธ่ ยายมิลล์ จะรั้งพรหมให้นั่งอ่านหนังสือกับเราต่ออีกหน่อยก็ไม่ได้ เห็นไหมเขาวิ่งกลับไปที่สนามบาสแล้ว ยายพี่ก้อยก็ยืนเจ๋อหน้าระรื่นอยู่ที่นั่นด้วยรุ่งทิพย์บ่นกระปอดประแปด

ถ้าเธออยากสอบตกก็ไปนั่งเชียร์ไอ้บ้าพรหมที่ขอบสนามเลยไป๊ เขาบอกว่าเธอหัวดีอยู่แล้วนี่ ทำยังไงก็สอบผ่านสบายๆ อยู่แล้ว ส่วนฉัน ถึงจะแน่ใจว่าผ่าน แต่ฉันต้องผ่านแบบชนะไอ้บ้านั่นด้วย ดังนั้นฉันจะไปนั่งอ่านหนังสือต่อที่ห้องสมุด มีรักพูดพลางรวบหนังสือทั้งหมดเดินขึ้นอาคารเรียนไป ทิ้งให้รุ่งทิพย์ยืนมองสนามบาสอยู่คนเดียว

 

12 ปีก่อน

มีรักชะงักเท้าขณะที่เดินผ่านห้องเก็บอุปกรณ์กีฬาของโรงพละเพื่อกลับบ้าน เสียงขลุกขลักเหมือนมีคนค้นหาของอยู่ด้านใน ทำให้หญิงสาวสงสัยจนต้องขยับตัวเข้าไปใกล้

ประตูห้องเก็บอุปกรณ์เปิดแง้มไว้เล็กน้อย มีรักจึงมองลอดเข้าไป แล้วภาพที่เธอเห็นก็ต้องทำให้เธอแทบหยุดหายใจ

รุ่งทิพย์เพื่อนสนิทของเธอกำลังกอดจูบกับผู้ชายคนหนึ่ง ที่มั่นใจว่าเป็นรุ่งทิพย์ก็เพราะเธอหันหน้ามาทางประตูพอดี แต่เพราะรุ่งทิพย์หลับตาพริ้มรับจูบอยู่ก็เลยไม่เห็นมีรัก มีรักพยายามเพ่งมองผู้ชายคนนั้น แต่เพราะมีมุมมองที่จำกัดเลยมองไม่ออกว่าเป็นใคร

กึง!

เสียงลูกบาสชู้ตลงห่วง ทำให้มีรักสะดุ้งแล้วผละออกห่างจากประตู กลัวคนที่อยู่ในห้องเก็บของจะรู้ว่าเธอกำลังแอบดูอยู่ แต่ถึงอย่างนั้น เธอคงถูกจับได้ถ้าไม่ใช่เพราะใครบางคนมากระชากข้อมือเธอลากให้วิ่งตัวปลิวมาหยุดที่ข้างสนามบาสชั่วเวลาไม่ถึงนาที มีรักก้มหน้าหอบหายใจก่อนเหลือบตามองลูกบาสที่กลิ้งอยู่ใต้แป้น ก่อนจะหันไปมองหน้าคนที่กุมข้อมือเธอไว้แน่น

ทำบ้าอะไร! ไอ้พรม...เช็ดเท้า มีรักชะงักคำเรียกชื่อเขาไว้ พลางเบิกตากว้างอย่างนึกได้ ถ้านายพรหมลิขิตเล่นชู้ตลูกบาสและเป็นคนดึงเธอออกมาจากภาพหนังสดโปรแกรมพิเศษเมื่อกี้ แสดงว่าพระเอกที่เธอเพิ่งดูแค่ฉากเรียกน้ำย่อยไปเมื่อกี้ ก็ไม่ใช่ นายพรหมลิขิต วิธาดา คู่ปรับของเธอน่ะสิ!

นะ...นาย...พรหม นายมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไงมีรักถามสียงสูง

พอดีอ่านหนังสือแล้วเครียด เลยมาออกกำลังแก้เครียดพรหมลิขิตตอบด้วยน้ำเสียงยียวน แต่มีรักก็ยังจับได้ว่าน้ำเสียงของเขาผิดปกติไปนิดหน่อย

เลย...เจอของดีเลยสิ มีรักย้อนถามเสียงอ่อย ต่อให้เหม็นขี้หน้าคู่กัดแค่ไหน เธอก็ไม่คิดจะหัวเราะเยาะสมน้ำหน้าเขาด้วยเรื่องอย่างนี้ เพราะนั่นไม่ใช่วิสัยคนที่มีการศึกษาควรทำเท่าไรนัก

น่าสมเพชใช่ไหม พรหมลิขิตถามขึ้นทั้งที่ยังไม่ยอมปล่อยมือเธอ

ก็นิดหน่อยนะ มีรักตอบอย่างจริงใจเรียกรอยยิ้มจากพรหมลิขิตได้ทันที

ยิ้มอะไร มีรักถามขึ้น

เป็นอย่างเธอก็ดีนะ ยายนมบูด พูดตรงๆ ทำอะไรก็ตรงๆ ไม่บูดเบี้ยวเหมือนชื่อเธอ

มีรักฟังแล้วรีบสะบัดมือออกอย่างโมโห พลางชี้หน้าชายหนุ่ม

ไอ้บ้า ฉันชื่อมีรักย่ะ ไม่มีคำว่า บูด ว่า เบี้ยว ในชื่อฉันสักคำ ไม่เหมือนชื่อแกหรอก ไอ้พรมเช็ดเท้า ตอนแจ้งเกิดนายอำเภอคงไม่ยอมให้ใช้ชื่อ พรมเช็ดเท้าละสิ เลยต้องชื่อพรหมลิขิตน่ะมีรักโวยวายด่าว่าเสียดสีเสียงดังอย่างขัดใจ แล้วตั้งใจเดินหนี แต่ก็ต้องล้มคะมำไปข้างหน้า เพราะโดนลูกบาสปาหัว จนแว่นตาที่สวมอยู่ตกลงพื้น

ไอ้บ้าพรหม ถ้าไม่เอาเลือดหัวแกออกวันนี้ อย่ามาเรียกฉันว่า มีรัก ประภัสสร เลย มีรักตะโกนด่าอย่างโกรธจัด เธอเก็บแว่นตามาสวม ทิ้งกระเป๋านักเรียนลงบนพื้น แล้วคว้าลูกบาสมาปาใส่หน้าพรหมลิขิตที่รับลูกบาสไว้ได้อย่างชำนาญ

งั้นก็เข้ามาเลย ยายนมบูด

พรหมลิขิตตะโกนยั่วต่อ ขณะที่เลี้ยงลูกบาสหมุนตัวหลบหลีกอย่างคล่องแคล่ว มีรักที่พุ่งเข้าไปแย่งลูกบอลเป็นพัลวันเลยยิ่งหัวเสีย สงครามย่อยๆ จึงเกิดขึ้นในสนามบาสเก็ตบอลของโรงเรียนมัธยม ที่มีท้องฟ้าสีแดงยามพระอาทิตย์กำลังจะตกดินเป็นฉากหลัง และมีเสียงโวยวายกับเสียงหัวเราะของเด็กหนุ่มสาวทั้งสองเป็นเสียงประกอบ

 มีรักพยายามใช้ทุกวิธีที่จะแย่งลูกบอลจากเด็กหนุ่มให้ได้ ทั้งดึงเสื้อ ลากแขน ผลักหลัง แต่ก็แย่งไม่สำเร็จ

โอ๊ย! ไม่เล่นแล้ว เสียเวลาอ่านหนังสือ ฉันกลับละ เชิญนายออกกำลังกายไปคนเดียวเถอะ มีรักร้องออกมาอย่างเหลืออด แล้วเดินกลับไปที่กระเป๋านักเรียนที่ตัวเองทิ้งไว้

อย่าเพิ่งกลับเลย เสียงเด็กหนุ่มดังจากด้านหลังในระยะที่ใกล้มากกว่าปกติ

มีรักตกใจจนต้องหันมามอง แล้วก็ยิ่งต้องตกใจสุดขีด เมื่อเธอถูกดึงเข้าไปในอ้อมกอดของพรหมลิขิตและโดนประกบจูบอย่างหนักหน่วง

จูบแรกในชีวิตของมีรัก มันไม่ได้หวานชวนฝัน หรือเย้ายวนใจขนาดจะเก็บเอาไปฝันต่อได้ แต่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ ตกใจ แล้วก็สับสน มีรักคิดว่าเป็นอาการของคนที่กำลังช็อกสุดขีดมากกว่า

พรหม! ยายมิลล์!” เสียงกรีดร้องของรุ่งทิพย์ ทำให้มีรักได้สติผลักอกพรหมลิขิตอย่างแรงจนกระเด็นออกไป แล้วหันมาเผชิญหน้ากับเพื่อนสนิทที่วิ่งมาหยุดตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ

เธอทำกับฉันอย่างนี้ได้ยังไง ยายมิลล์รุ่งทิพย์ถามด้วยน้ำเสียงตัดพ้อทั้งๆ ที่มีรักสังเกตเห็นว่าริมฝีปากสีลิปกรอสบนปากของเพื่อนเลอะไปมาก คงเพราะได้ยินเสียงโวยวายของเธอกับนายพรหม เลยเดินย้อนมาดูละสิ ให้ตายเถอะ เธอมัวแต่โมโห เลยลืมไปเลยว่ารุ่งทิพย์อยู่ใกล้ๆ แถวนี้

เดี๋ยวก่อน รุ่ง ฉันอธิบายได้นะมีรักพยายามทักท้วงเพื่ออธิบายความจริง  แต่เพื่อนกลับไม่ยอมฟังอะไรแล้วยังเงื้อมือตบหน้าเธออย่างแรง

เพี้ยะ!

ไม่ต้องมาอธิบาย เธอแอบทำแบบนี้มาหลายครั้งแล้วใช่ไหม ถึงได้คิดหาข้อแก้ตัวได้เร็วนักน่ะ รุ่งทิพย์พูดหาเรื่อง

อย่าพูดบ้าๆ น่า รุ่ง เรื่องนี้มิลล์ไม่เกี่ยวเลยนะพรหมลิขิตรีบออกรับแทนเพราะตกใจที่จู่ๆ แฟนสาวก็มาหาเรื่องเพื่อนสนิทตัวเองทั้งที่ตัวเองทำผิดไว้เขายังไม่ได้ชำระความแท้ๆ แต่รุ่งทิพย์ไม่ฟังแถมตบหน้าพรหมลิขิตอีกคน

เพี้ยะ!

ใช่ มันไม่เกี่ยวกับฉัน แต่เกี่ยวกับเธอสองคนละสิ พอกันที เราเลิกกัน พรหม เชิญเธอไปอยู่กับคู่สร้างคู่สมที่ฟ้าส่งมาเกิดให้พอใจเถอะ รุ่งทิพย์ตะโกนใส่หน้าพรหมลิขิตด้วยสีหน้าเจ็บแค้น

ส่วนเธอ มิลล์ ผู้ชายคนนี้ ฉันยกให้ ฉันผิดเองแหละที่คิดจะฝืนลิขิตฟ้า

มีรักอ้าปากค้างตะโกนเรียกชื่อเพื่อนซ้ำๆ หลายครั้ง แต่รุ่งทิพย์สะบัดหน้าจากไปโดยไม่หันมามองเธออีกเลย มีรักขอบตาร้อนผ่าว ไม่ใช่เสียใจที่เสียเพื่อนไป แต่เจ็บใจที่จู่ๆ เธอก็ถูกลากเข้ามายุ่งกับความรักบ้าๆ ของวัยรุ่นร้อนรัก แถมยังเป็นแพะถูกใช้เป็นข้ออ้างว่าเป็นมือที่สามทำให้คู่รักต้องแยกทางกัน ทั้งที่เธอไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรด้วยเลย และเธอก็รู้ดีแก่ใจ ว่าสาเหตุจริงๆ ที่รุ่งทิพย์บอกเลิกกับพรหมลิขิต ไม่ใช่แค่เพราะนายพรหมจูบเธอ แต่เป็นเพราะตัวรุ่งทิพย์เองก็มีแฟนใหม่แล้วเหมือนกัน

ความรักบ้าๆ แบบนี้มีอะไรดี! งี่เง่า ไร้สาระสิ้นดีเลย!

โอย เจ็บชะมัดพรหมลิขิตบ่นพลางยกมือขึ้นจับแก้มที่โดนตบ

ใช่ เจ็บ!

พลั่ก!

โอ๊ย!” พรหมลิขิตร้องทันทีที่ถูกมีรักต่อยจนเต็มเบ้าตาขวา

ไอ้พรหม นายจำไว้เลยนะ ต่อให้ผู้ชายหมดโลก ฉันก็จะไม่มีวันสิ้นคิดเอานายมาเป็นแฟนเด็ดขาด อย่ามาเข้าใกล้ฉันอีก ที่สำคัญ อย่าเอาฉันไปเกี่ยวข้องกับความรักห่วยแตกของนายอีก!

 

พรหมลิขิตถอนหายใจอย่างหนักหน่วง เสียงตะโกนกับใบหน้าของมีรักที่มีน้ำตาอาบแก้มยังอยู่ในความทรงจำของเขาและไม่เคยจางหายไปเลย ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปี เขาก็ไม่เคยลืมว่าเพราะความโกรธชั่ววูบกับความรักแย่ๆ ในช่วงวัยรุ่นของเขา ทำให้คนที่ไม่เกี่ยวข้องด้วยอย่างมีรักต้องเสียอะไรไปบ้าง

เสียเพื่อน เสียชื่อเสียง ตกเป็นจำเลยในข้อหาแย่งแฟนเพื่อน จนเธอต้องใช้ชีวิตช่วงปีสุดท้ายในรั้วโรงเรียนด้วยความเงียบเหงา ทั้งหมดเกิดจากเขาคนเดียว

ถ้าผมไม่สร้างเรื่องไว้เมื่อ 12 ปีก่อน ความหวังของคุณยายก็คงพอจะเป็นจริงได้บ้างแหละครับ และถึงผมมานึกเสียใจเอาตอนนี้ ก็สายไปแล้ว


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
โถ พ่อพรหมลิขิต ของนักอ่าน
ไม่รู้จัน่าสงสารหรือน่าสมน้ำหน้าเน๊าะ ^___^V


ตัวอย่างตอนต่อไป

 

“คิดจะมีแฟนแก่งั้นเหรอยายนมบูด”

“แล้วจะทำไม ถึงแก่แต่ก็ดูเร้าใจดีออก”

“ถ้าพูดขนาดนี้ ทำไมไม่ลองหนุ่มๆ ดูบ้างล่ะ จะได้รู้ว่ามันก็เร้าใจไม่ต่างกัน”


ยังไม่ทันไรไอ้พรมของหนูมิลล์ก็ออกอาการหวงห้างซะเเล้ว
ทำยังไงดีคะ?

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

1,479 ความคิดเห็น

  1. #908 puphaa (@puphaa) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2557 / 07:07
    คิดถึงจุงเบย
    #908
    0
  2. #828 siinely (@siinely) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2557 / 06:44
    เออเป็นใครก็โกรธนะเนี่ย เฮ้อแล้วแบบนี้รักมันจะเป็นไปได้ไหม
    #828
    0
  3. #738 KEDA (@naamiidaa) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2557 / 19:28
    ฮา พึ่งเเสดงตัวกะเจ้า ฮืออย่างโกรธเฮาเน้อ ฮักขนาด 
    #738
    0
  4. #702 kenjoy (@kenjoy) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2557 / 19:54
    ฮึ้ยโกรธยายรุ่งจิงๆ น่าจะซัดกับไปบ้าง
    #702
    0
  5. #689 Morning Star /Christmas Rose (@lucky2541) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2557 / 00:12
    หวงก้างค่ะ พี่วี ไม่ใช่หวงห้าง โธ่เอ๊ย อีตาพรหมเช็ดเท้า ทำอย่างนี้มันน่าช่วยมิลล์ซัดอีกสักตุ๊บ สองตุ๊บ 
    รออ่านตอนต่อไปค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ พี่วี มาอัพต่อไวๆ นะคะ
    #689
    0
  6. #688 วารี (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2557 / 15:13
    พี่วีขี้แกล้ง
    #688
    0
  7. #687 ลีวาน (@ba-bon-za) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2557 / 10:34
    ค้างสุดๆๆๆๆๆๆ
    #687
    0
  8. #686 ลอร่า (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2557 / 04:38
    ทำไมพี่วีทำแบบนี้!!
    #686
    0
  9. #685 Morning Star /Christmas Rose (@lucky2541) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2557 / 23:29
    แหม ตอนแรกก็ไม่คิดนะคะ แต่พอพี่วีพูดนี่ก็เริ่มสงสัยเลยค่ะ แต่ก็นะคะคิดว่าน่าจะเป็นแบบ..เอ่อ.. จูบละมั้ง
    รออ่านต่อไปค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ พี่วี
    #685
    0