ท่านเอลจากไปอีกราย-.-
เขียนโดย
matora4
แต่พอตื่นมาแล้วก็หลับไปอีกรอบ รู้สึกตัวอีกทีก็ปาเข้าไป8โมงครึ่งแล้ว รีบลุกพรวดลงไปเลย-0- ถึงแม้จะมีเวลาอีกมากก็เหอะนะ(กะไปนั่งคุยน่ะสิ หุๆๆ)
พอลากท่านเอลมานั่งคุย ปรากฏว่า
ท่านเอลมีเสื้อเชียร์แล้วO_o!!!!!!
และตอนนี้เหนว่าEPปี4มาแค่ครึ่งนึง คือ7EPจากทั้งหมด14EP
เห้อ แปลไม่เสร็จสินะ-0- ท่านเอลบอกว่าEP4-5ชินเน่กับลูเบนจัดการมอนสเตอร์ โดยการโผล่มาแล้วมอนสเตอร์ระเบิด- -" นึกว่าจะเห็นภาพชินเน่รึลูเบนฟันดาบฉัวะๆซะอีก=w=อยากเหนจริงๆ
แต่อย่างที่ว่าไปในไดเมื่อวาน ที่Fullmetal Alchemist : of My Worldแต่งภาคที่4จบเมื่อไหร่ก็จะกลายเป็นว่างดแต่งไปแล้วกันนะ แต่ภาค4เรากะให้เป็นภาคที่ยาวที่สุด-0-(ถึงแม้มันดูจะไม่ค่อยยาวเลยก็ตาม)
ที่จริงอยากให้อ่านกันเยอะๆ แต่ด้วยความสามารถที่ไม่ถึงขั้นมั้ง? 168ตอนคนอ่านแค่เกือบ3000คน - -" ช่วงแรกไม่ค่อยเอะใจเท่าไหร่ ไปๆมาๆมันรู้สึกว่าแย่ๆยังไงไม่รู้ วันนี้ก็แอบมานั่งคิดว่าเราแต่งไม่ดี + ไม่สนุกตรงไหน
ไม่ใช่อะไรหรอก ที่จริงเรื่องนี้จะไม่เกิดขึ้นถ้าเราไม่เห็นทรายแต่งก่อน ตอนที่เราแต่งใหม่ๆเรื่องของทรายก็ไปได้ประมาณ20กว่าตอนแล้วล่ะ
เราก็เลยลองแต่งเรื่องโฟร์ชให้จบแล้วมาแต่งเรื่องนี้ ตอนแรกกะให้มีคนมาอ่านเยอะๆ เพราะว่าจะได้มคนวิจารณ์ถูกว่าฝีมือเราดีไม่ดีแค่ไหน แต่รู้สึกว่าไปๆมาๆคนอ่านจาเปนคนเดิมๆยังไงไม่รู้= =" แต่เรื่องนั้นไม่เป็นไรไม่คิดมาก (ขนาดเรายังตามอ่านอยู่ไม่กี่คนเลย)
และบางทีก็รู้สึกงงกับตัวเองว่าบางเวลาเราแอบไปอิจฉาทรายเพราะอะไรก็ไม่รู้ แต่ตอนนี้ไม่อิจฉาแล้วล่ะ= =" รู้สึกแปลกๆ บางทีเวลาทำอะไรโดยไม่รู้ตัวแล้ว พอรู้ตัวอีกทีก็ไปทำเขาซะเสียความรู้สึก ไม่ก็เสียหายในตัวเองรึคนอื่น
แอบเศร้านิดๆในตรงนี้ ตอนประถมไม่ค่อยมีใครมาคบกับเรา เราเลยเคยเผลอฉุกคิดไปประมาณว่า 'สงสัยชีวิตที่เกิดมาคงจะมีอะไรดีกว่านี้ไม่ได้แล้วล่ะ?!' แต่พอคิดฆ่าตัวตายสุดท้ายก็ทำไม่ได้ (กลัวบาป- -")
ก็เลยลองมีชีวิตจนบัดนี้ ด้วยความแข็งแรงดังเดิม เพราะกว่าจะมีคนมาคบก็ตั้งป.4ป.5 ก็ประมาณตอนเปิดร้านคอมพอดี เราอาจจะยอมรับได้ว่าเพื่อนแท้กลุ่มแรกคือเด็กที่ร้านเรา บางทีเราร้องไห้มันก็ปลอบบ้างอะไรบ้างนี่ก็ดี บางทีพยายามทำให้หัวเราะรึเศร้าตามไปด้วย(แม้จะนิดหน่อย) รึบางคนจะกวนๆพระบาทายังไงก็..นะ เราถือว่าเป็นเพื่อน
เพื่อนกลุ่มที่2ก็คือผ่านทางคอมพิวเตอร์ ตอนนี้ก็มีนัท แอน แล้วก็ทรายที่เราไว้ใจมากที่สุด (ท่านเอลยังไม่ถือว่าเพื่อนนะ เพราะว่าอายุห่างกันตั้ง3ปี พูดว่าคนรู้จักรึรุ่นพี่จะดีกว่า- -")
ไม่รู้ว่าไดวันนี้เป็นอะไรไป- -* เราคงจะบ่นมากสุดๆแหงๆ
แต่ก็แค่อยากให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้นแค่นั้นเองนะ..
ความเครียดบางอย่าง ไม่จำเป็นต้องเก็บไว้คนเดียว..
ปลดปล่อยมันออกมาบ้าง ไม่เช่นนั้นอาจจะเครียดจนคิดฆ่าตัวตาย..
เพราะปลดปล่อยมันแล้ว อาจช่วยให้รู้สึกดีข้น หรือสบายใจขึ้น เหมือนกับเวลาเรามีความลับที่ปกปิดคนอื่นนั่นแหละ ต้องมีอึดอัดใจกันบ้าง..
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
26 เม.ย. 49
66
4
ความคิดเห็น
หา!!มิ้นเคยเป็นแบบนั้นหรอ ไม่รู้เลยอ่ะไม่ค่อยมีคนคบถึงป.3น้อยกว่ามิ้น1ปี
แต่คบแค่3คนอ่ะ - -^ คือว่า่ฆ่าตัวตายมันเหมือนตัดโอกาสในภายหน้าเลยเนอะมาจนถึงบัดนี้แล้วอ่ะ
จาก3คนเรามีเพื่อนมากขึ้น เพราะว่าได้เจอเพื่อนในเกมที่ร.รการเป้นเพื่อนมันยากหน่อย แต่ถ้าในเกม ทุกคนเป็นมิตร(เว้น เกรียน กร้ากก~!!!)
เราได้มาเจอมิ้นมันทำให้ความสามารถในการเข้าสังคมดีขึ้นเรามีทราย/นัท/มิ้น/พี่เอล
เป็นเพื่อนสนิทรองจากกิลในเกมตีอกส์แต่ที่นี่ โยเกิร์ตนี่มันดีกว่าที่เป็น..ดีมาก
อ้าว ท่าทางโพสเรากลายเป็นเปิดใจแล้วอ่ะ- -^ เหอะๆ
แต่เรื่องจริงเน้อ มีเพื่อน8คนล่าา ถ้ามีคนคบน้อยมาเล่นเกมคุยกับคนอื่นๆเยอะๆสิ
มันจะง่ายในโลกแห่งความจริง..(เปิดใจอีกล่ะ-*-)
มากกว่าข้าพเจจ้าอีกแน่ะ0.0แต่ป.6จะเพิ่มเปน9ล่า แต่ต่างแดนไมเยอะกว่าเนี่ย-*-
(ต่างแดน - ต่างประเทศ/นอกร.รกับอื่นๆ)