กลัวตัวเอง..

อาจจะไร้สาระสำหรับหลายๆคนนิดนึง(ล่ะมั้ง)
แต่วันนี้เรารู้สึกแปลกๆจริงๆนะ.. อาจดำเนินชีวิตของวันนี้ที่เหมือนกับทุกๆวันคือการอยู่หน้าจอคอมทั้งวัน.. ได้เล่นปังย่ากับทราย..

ทรายเพิ่งเล่นไม่นาน ตีได้คะแนนไม่ดีก็ไม่มีใครเขาว่าหรอกนะ(อย่าไปคิดมากเลยทราย ท่องไว้ เอ็ดรออยู่ที่หลุม - -*) เอาล่ะๆ นอกเรื่องเกินไปแล้ว.. ช่วงนี้อาจจะมีหลายครั้งที่รู้สึกแปลกใจตัวเอง ไม่เข้าใจตัวเอง..

บางทีที่ไปทำอย่างอื่น ก็รู้ว่ามีคนอื่นต้องตามหาเรา ช่วงปิดเทอมเริ่มจะรู้สึกว่าฉันเกลียดมันเข้าไปทุกวันๆ ทำไมนะ? เราได้คุยกับคนอื่น แต่สิ่งที่เราไม่ได้ถามหาเขาเลยน่ะสิ.. นั่นคือเพื่อน..

อยู่ที่บอร์ดฟิค ไม่มีเพื่อนม.1คนไหนเล่น ส่วนใหญ่มักจะอยู่บ้าน ทำงานกันไป.. บางคนก็เล่นmsnแชทไปทุกวันๆ.. แปลกนะ มันเหงา เคว้งคว้างจนบรรยายไม่ถูก

และแล้วก็มาหยุดที่ตัวเอง..

เพราะหลายๆเรื่องเราทำอะไรโดยไม่คิดหรือเปล่า ผลถึงออกมาได้ไม่ดี? แปลก.. บางทีในห้องเปลี่ยนเสื้อที่มีปฏิทินรูปราชินีอยู่ เวลาอยู่คนเดียวถึงไม่ได้รู้สึกว่าอยู่คนเดียว

หรือบางที ตอนจะนอนในห้องตัวเอง เหมือนมีคนยืนอยู่ข้างหน้า บางทีก็คิดว่าจินตนาการมันหยุดไม่ได้หรือว่าอะไร? บางทีฮัมเพลงในใจ.. อยากให้มันหยุด มันก็หยุดไม่ได้สักที..

จะมีสักวันบ้างมั้ยนะ ที่จะปราศจากความรู้สึกแบบนี้ ได้อยู่กับเพื่อน มีเพื่อนให้กำลังใจ.. แต่ตอนนี้ ก็ไม่ได้โทรหาเลย

ชมพู่ก็เป็นเพื่อนในกลุ่มคนเดียวทีออนmได้ แต่แม่กับพ่อคุณเธอก็ไม่ค่อยให้ออนนัก (มีบางครั้งที่ชมพู่ออนแล้วมาบอกทีหลังว่าตอนนั้นซักผ้า+ฟังเพลง+ออนmไปพร้อมกัน)

เฮ้อ..... คิดถึงเพื่อนจริงๆ โดยเฉพาะแครอทที่คิดถึงที่สุด เพราะสร้างสถิติคุยนานที่สุดถึง3ชั่วโมงด้วยกัน

ไม่มีใครเกินกว่านี้อีกแล้ว..
วันนี้หายปวดตาแล้ว สงสัยจะได้ปวดใจแทน
เริ่มกลัวตัวเองขึ้นมา.. กลัวจะคุมตัวเองไม่ได้..
อ๊ากกก วันนี้ฉันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ

แล้วก็มีเรื่องแปลกอีกเรื่อง.. พอดีเห็นนัทเสนอบอกจะเล่นปังย่าด้วย ยังงงๆ ทำไมถึงอยากเล่นหว่า ขนาดแต่ก่อนช่วงปิดเทอมขึ้นม.1 เป็นอาทิตย์กว่าจะได้เล่นด้วยกัน จนเราเบื่อปังย่า(ไม่มีคนเล่นด้วย เข้าห้องไหนโดนไล่หมด- -* พอสร้างเองคนเข้ามาก็ออกหมด) เบื่อจนขนาดขาดไปหลายเดือน ไม่ได้เล่นเลย ไปเล่นเกมส์อื่น

พอมาเล่นปังย่าอีกครั้งในตอนนี้ Senior Aแล้ว ถึงจะมีคนหนีบ้างไม่หนีบ้าง แต่ก็ไม่มีเพื่อนมานั่งคุยแบบนี้ นีน่าก็ไม่ค่อยว่างที่จะเล่นเท่าไหร่ บางทีพอมีโอกาสก็ไม่ได้เล่น(ธุระส่วนบุคคลอะนะ- -*)

พอเพื่อนในปังย่าออน ก็ลองไปทัก ปรากฏว่าไม่ใช่เพื่อน แต่ดูท่าจะเป็นคนอื่น บอกมาว่าเล่นแทนเพราะเพื่อนหลับไปแล้ว- -* อาจจะเป็นพี่มั้ง? รึน้อง?

สุดท้าย ก็ไม่ได้เล่นกับเพื่อนอยู่ดี ได้เล่นครั้งล่าสุดก็20กุมภาพันธ์ ก่อนวันสอบ ดีใจมากๆเพราะไม่ค่อยได้เล่นด้วยกัน แต่ไม่เจอแว่บเดียวข้ามไปAmateurเชียวนะ- -"

ช่วงหลังมานั่งย้อนอดีต อยากกลับไปเล่นอีก= =" พวกเกมส์เก่าๆจำพวกแฟรี่แลนด์(ถึงจะถูกหาว่าปัญญาอ่อนก็เหอะนะ) พวกTs (ถึงจะโดนบ่นว่าเล่นทำไมเล่นยากก็นะ) แล้วก็ที่สำคัญที่สุด..

กล่าวถึงพวกเด็กๆลูกค้าที่ร้าน พวกนนท์ ไอซ์ แอน ตี๋ เอ อาร์ต โอม ฟิว ฟ่อน วรรณ ปลา น้ำ.. แล้วก็คนอื่นๆอีกหลายคนที่มาอยู่เป็นลูกค้า มาเล่นเป็นเพื่อนทุกวันตอนอยู่ในร้าน บัดนี้คงไม่มีเวลานั้นอีกแล้ว.. ตอนขายร้านไป ก็คอยภาวนาอยู่เสมอว่า สักวันต้องไปหาพวกนั้นให้ได้..

พวกนั้นจะลืมเรารึยังนะ? เรารู้เพียงแต่ว่าเราลืมเมลล์พวกนั้น จำได้คนเดียวก็ของนนท์ เมลล์ของเอก็มีอยู่ แต่พอดีเดี๋ยวไอซ์เข้ามาออนเดี๋ยวอาร์ตเข้ามาออน.. ปวดหัว- -"

วันก่อนตอนพ่อกับแม่ขับรถไปแถวสถานที่ซึ่งอดีตเป็นที่ตั้งร้านเรา ก็เจอแล้ว.. ร้านQ-netที่พวกนั้นเคยบอกว่าไปเล่นบ่อยๆ ไม่ค่อยห่างจากร้านเรามาก เดินจากร้านเราไป สัก3นาทีก็ถึง(ถ้าไม่ติดตรงรถติดนะ)

ถึงพวกนั้นจะไม่รู้ว่าเราดึงพวกนั้นมากล่าว - -* รึว่ารู้ก็แล้วแต่.. เราก็ยังอยากให้พวกนั้นรู้ว่าเราไม่มีทางลืมพวกนั้นหรอก..

ปล. วันหลังมาเล่นเกมส์ใหม่ๆด้วยกันอีกนะ (ถ้ามีวาสนาจริงๆก็ขอให้ได้เปิดร้านเล่นกันอีกก็ดีใหญ่เลย)