All about SF/OS NamTaehyun

ตอนที่ 3 : {OS/NamSong} Roller Coaster

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 448
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    4 ธ.ค. 58


Q : ถ้ามีแฟนจะพาไปเที่ยวไหน
 “พาไปเที่ยวสวนสนุก..อยากไปนั่งรถไฟเหาะด้วยกันครับ แล้วถ้าเธอกลัวมากก็.. จะนั่งจนกว่าเธอจะหายกลัวครับ

 

ตอนนี้ผมกับเพื่อนๆทั้ง 4 อยู่ที่สวนสนุก และนั่งรอแมวน้อยทำธุระ คงไม่ต้องบอกใช่ไหมครับว่าใคร

“เมื่อไหร่นัมแทฮยอนจะเสร็จเนี่ย” เสียงของซึงยูนพูดขึ้นบ่น จินอูฮยองได้แต่ยิ้มแห้งๆ ส่วนซึงฮุน ก็ไปยืนต่อแถวซื้อไอติม

“มินโฮฝากเฝ้าแทฮยอนหน่อย ..ปะพี่จินอู”

“อ่าว..จะไปไหนอ่ะ” ผมถามขึ้นเมื่อซึงยูน เดินจับมือลุกออกไปแล้วเรียกซึงฮุนฮยอง

“พี่จินอูเค้าหิว”

เมื่อทั้ง 3 คนเดินออกจากแอเรียห้องน้ำไป ผมก็ร้อง เยส ในใจเบาๆ

ในที่สุด ก็ได้อยู่สองต่อสองกับน้องนัม

 





“อ่าว..ไปไหนกันหมดอ่ะ”

“เค้าไปเล่นเครื่องเล่นกันแล้ว เราไปกันดีกว่า” ผมถือวิสาสะ จับข้อมือของนัมแทฮยอนจูงไปเครื่องเล่น

“เล่นอะไรอ่ะ”

“รถไฟเหาะเป็นไง?”





 

.....







“ไม่เอาๆๆๆ พี่มินโฮไม่เอา ปล่อยมือผม” นัมแทฮยอนทั้งดึง ทั้งหยิก จนตอนนี้ข้อมือผมเป็นรอยแดง

ถ้านัมเค้าไม่อายคนป่านนี้คงกัดไปแล้ว

“ไปเล่นไงจะได้หายกลัว”

“ไม่เอาไม่เล่น อย่าบังคับกันดิ” แมวน้อยของผมปฏิเสธทันควัน

“เหอะหน่า..” ผมลากเค้าจนมาอยู่หน้าเครื่องเล่น

“ไม่เอา..” แทฮยอนพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนลง

 

“เป็นอะไร..ร้องไห้อ่อ” ผมจับหน้าของนัมเงยขึ้นมา ก็ผมรอยน้ำตาอยู่เต็มหน้า

....

เกือบสงสารแล้วนะ

“อย่ามาเล่นมุขนี้นัมแทฮยอน พี่ก็เรียนการแสดงมาเหมือนกันนะ”

“ก็บอกไม่อยากขึ้น ไม่อยากขึ้น บังคับกันอยู่ได้ !” เค้าเริ่มใช้เสียงไม่พอใจ

“แล้วอยากขึ้นกับคนรักมันผิดตรงไหน !? เดี๋ยวปั๊ดกอดมันตรงนี้เลย !!” ผมคงตะโกนดังเกินไป จนคนแถวนั้นหันมามองผมกับนัมแทฮยอนเป็นสายตาเดียว

“ย่าห์!! พูดดังไปแล้ว!!

“ปะๆ ถึงคิวเราแล้ว ขึ้นกัน”

“ไม่เอาๆ พี่อย่างแกล้งผมดิ”

“ไม่ได้แกล้ง เอาจริงเลยเนี่ย”

“ไม่เล่นนะๆ ยอมทำตามที่พี่บอกทุกอย่างเลย”  ถ้ารู้ว่าไอนี่เปลี่ยนจากแมวดื้อเป็นแมวขี้อ้อนได้ ผมคงทำแบบนี้ไปตั้งนานแล้ว

น่ารักเกิน.. ซงจะเป็นลมแดด

“จริงอ่ะ” คนข้างพนักหน้าหงึกๆ เห็นแล้วอยากจะถ่ายคลิปเอาไว้

“จะพูดเพราะตลอดเวลากับพี่ด้วย ?”  พยักหน้าอีกครั้ง

“ไม่ดื้อไม่ซน?” เค้าโยกหัวจนสุดแรงอีก

“ให้หอมแก้มด้วย ?”

“อย่ามาเนียน ยอมหมดแล้วเนี่ย ให้ผมออกไปเหอะ”

เพราะเราไม่เดินเข้าไปสักที จนตอนนี้ทั้งพนักงานและคนที่ต่อหลัง ไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่

“ขึ้นๆไปเหอะ คนมองหมดแล้วเนี่ย” ผมผลักๆเค้าเข้า

แทฮยอนนั่งไปอย่างช่วยไม่ได้ ทำหน้าเหมือนคนจะร้องไห้เต็มทน

“เล่นๆไปเดี๋ยวก็หายกลัวเองแหละ”

“...” โดนงอลแล้วแน่ๆ

รถไฟเหาะเริ่มเคลื่อนตัว จากนั้นมือของผมก็ได้รับความร้อน จากมือของคนข้างๆ

เค้าเริ่มจัดมือแน่นขึ้นเรื่อยๆ เมื่อตัวรถทะยานขึ้นสู่ฟ้า แต่ถึงอย่างนั้นเค้าก็ไม่ร้องออกมาเลย

จนถึงจุดสูงสุดของรถไฟเหาะ คนข้างๆหลับตาปี๋ คิ้วขมวดแน่นแถมตกลงมาอีก

น่ารักโคตร

ไม่คิดเปบ่า ผมเอื้อมหน้าไปหอมแก้มนุ่มๆของแทฮยอน

คนถูกโจมตีลืมตาขึ้นมาอย่างตกใจ

แล้วรถไฟเหาะก็ดิ่งลงสู่พื้นดิน..

 

 

 

 

 

“โกรธหรอ ?” ตอนนี้เราลงมาจากเคลื่อนเล่นสุดหวิวแล้ว นัมแทฮยอนเอาแต่จับราว หนีหน้าผม

ไม่พูดไม่จา ทำหน้าบึงตึงใส่อีกต่างหาก

“คืนดีเถอะ” พอเราสองคนเจอพวกพี่จินวู คนขี้งอนก็รีบปรี่ไปหาทันที ทิ้งให้ผมยืนอยู่คนเดียว

จนหลีดเดอร์คังต้องเดินมาคู่กับผม

“เกิดไรขึ้นวะ?”

ผมเล่าเรื่องที่เกิดขึ้น แล้วซึงยูนก็ขำลั่น 




-100%-



 

-นัม แทฮยอน –

ผมเดินมาคู่กับจินอูฮยองและซึงฮุนฮยอง

ส่วนหมีขี้แกล้งก็ปล่อยเค้าไปเถอะ

“อ่าว.. มินโฮไปไหนแล้วละ ?” พี่จินอูทักขึ้นเมื่อหันไปข้างหลัง เห็นเพียงซึงยูนเดินคนเดียว

“ไม่รู้” ซึงยูนตอบยักไหล่ไม่สนใจ

ไปไหนของเค้า

ผมคงขมวดคิ้วมุ่นเกินไป จนซึงฮุนฮยองเข้ามาจิ้มคิ้วท์ผม

“ทำหน้ามุ่ยอีกแล้ว.. เราไปดูตรงนั้นดีกว่า” พี่ซึงฮุนลากมือผม ตอนนี้เราเดินคู่กันสองคน

ส่วนพี่จินอูนั้นเดินคู่กับซึงยูน

 

 

 

อยู่ๆ โลกของผมก็ดับมืด..

“ซึงยูน.. ? ไม่เอาอย่าเล่นแบบนี้ดิ” ผมคิดว่าคนที่ปิดตาผมคือซึงยูน

“ไม่ใช่ซะหน่อย” เสียงมินโฮ ? แต่นี่มันมือซึงยูนชัดๆ

 

และแล้วก็เฉลย มีที่ปิดคือซึงยูนจริงๆ แต่พอหันหลังไป กลับกลายเป็นมาสคอตหมีตัวใหญ่

มาสคอตหมีคว้าตัวผมไปกอด

“คืนดีกันนะ” เสียงอู้อี้ที่ดังลอดอออกมาจากชุด แต่ก็รู้ได้เลยว่ามันคือเสียงคนที่ผมงอลอยู่

“คืนดีแล้วได้อะไร ?”

“โอ้ยร้อน” ซงมินโฮพูดบ่น พร้อมถอดหัวมาสคอตออก ใบหน้าเต็มใบด้วยเหงื่อข้าวในคนจะร้อนมากๆ

สมน้ำหน้า ถ้าไม่แกล้งเค้าตั้งแต่ทีแรกคงไม่ต้องมาทำแบบนี้

“ได้หมีตัวนี้ไป”

“ไม่ได้อยากได้” ผมตอบขึ้นมาทันที

“ยอมทุกอย่าง..จะให้ทำอะไรก็ยอมหมด”

ให้ทำอะไรดี...

วิดพื้นด้วยชุดหมีๆ ?

“ใส่หัวหมีซะ” ผมสั่ง

“ห้ะ?”

“จะไม่คืนดี ?”

“โอเคครับๆ” ซงมินโฮรีบคว้าหัวหมีที่วางอยู่บนพื้นแล้วใส่ทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

“กอดผมอีกครั้ง ปฏิบัติ”

หมับ !

แรงกอดแน่น ไม่รู้ว่าผมคิดไปเองรึเปล่า แต่ความอุ่นมันแพร่ออกมาจนผมสัมผัสได้

 

 

 

 

 

 

 

เมื่อคุณนั่งรถไฟเหาะ คุณจะรู้สึกเหมือนผีเสื้อนับร้อยบินอยู่ในท้องของคุณ

และตอนนี้ผมก็รู้สึกเหมือนนั่งอยู่บนรถไฟเหาะ

แต่เปลี่ยนจากผีเสื้อนับร้อยที่บินอยู่ในท้องเปลี่ยนมาเป็นก้อนเนื้อที่อกด้านซ้ายแทน

 

จบ.




----------------------------------------------------------

มาสั้นๆค่ะวันนี้

คู่ต่อไปจะเป็นใคร

รอยาวๆ สำหรับวันนี้สวัสดีค่ะ

55555555555555555555555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

19 ความคิดเห็น

  1. #6 แอดมินบ้านฟิคนัมซง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 17:41
    ไรท์เตอร์จ๋า..เราขออนุญาตินำลิงค์เรื่องสั้นนัมซงเรื่องนี้ไปลงโปโมทในทวิตที่ @banficnamsong นะคะ ขอขอบคุณสำหรับฟิคนัมซงดีๆและน่ารักแบบนี้นะคะ
    #6
    1
    • #6-1 หางกบ(จากตอนที่ 3)
      16 ธันวาคม 2558 / 16:14
      ขอบคุณมากค่ะะะ
      #6-1
  2. #5 แม่ยก (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2558 / 00:16
    น่ารักมากกกกกก ชอบวิถีง้อของพี่มินโฮ เป็นหมีแล้วยังใส่มาสคอตหมีอีก55555

    ขอบคุณนะคะ
    #5
    0