(Fic-Osomatsu-san)Love with Devil?(Allichi)

ตอนที่ 2 : 1:ไม่ระวัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 317
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    25 เม.ย. 61

"ครับๆ ไว้ว่างๆจะโทรไปหานะครับ  มิสจัง"เสียงหวาน เเละถ้อยคำพร้อมให้ความหวังหญิงสาวถูกเอ่ยออกมา  ผู้กล่าวทำหน้าตาน่ารัก สีหน้าที่เเสดงถึงความดีใจออกมาล้นปรี่  เเต่เขาก็ไม่เเน่ใจ ว่าทำไมความรู้สึกนี้ ถึงส่งไปไม่ถึงจิตใจของเขากัน

เขาพยายามไม่ใส่ใจ ก่อนจะสาวเท้าเดินออกมาจากร้านกาเเฟชื่อดัง เเม้เจ้าตัวจะไม่ได้ลิ้มรสของกาเเฟนั้น เเต่เเค่เช็คอินว่าอยู่ที่สุดหรูขนาดนี้  ก็นับว่าคุ้มกับที่เขาลากสังขารเเสนน่ารัก เเรงน้อย เเละบอบบางมาเเล้วล่ะ(อวยเข้าไป)

ระหว่างทางเดินกลับ เป็นปกติของเขาที่ไม่ว่าจะเดินไปที่ไหนก็จำต้องถ่ายรูปร่ำไป เเม้จะไม่ได้ประโยชน์จากมันก็ตาม

เขาหยุดที่ตรอกๆหนึ่ง ก่อนจะพยายามหาใครบางคน ซึ่งเขาก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเพียงเจอหน้าคนๆนี้ เเม้จะไม่พูดคุยกัน เเต่นั่นก็ทำให้ใจของเขามีความสุขเหลือเกิน

"วันนี้ ก็มาตามเคยสินะฮะ"เสียงหวานเอ่ยขึ้น เมื่อเจอคนที่เขาตามหา

"...."ร่างเล็กที่รู้สึกตัวว่ามีคนกล่าวถึง ก็หันหลังกลับไปมองเล็กน้อย เเต่ก็ไม่ได้เอ่ยคำใดตอบไป

โทโดมัตสึเองก็พอคาดเดาสิ่งที่จะเกิดขึ้นได้เลยไม่ได้สนใจกับที่อีกฝ่ายเมินตน

"โทโดมัตสึ"

เเล้วปฏิกิริยาที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น อีกฝ่ายกลับหันมาทักตนก่อน(ปกติจะไม่ทักกันถ้าอยู่ข้างนอก)  ถึงเเม้จะเป็นเเค่การเรียกชื่อห้วนๆ เเต่มันก็ดีกว่าฝ่ายนั้นไม่ทักนั่นเเหละ

"มีอะไรเหรอฮะ?"เมื่อหยุดความคิดฟุ้งซ่านได้  โทโดมัตสึก็เริ่มสนใจสิ่งที่อีกฝ่ายจะพูด

"เเมวตัวนี้ มันหลงมาในฝูงเมื่อวานน่ะ  เเต่ว่ามันมีปอกคออยู่ คิดว่าคงจะมีเจ้าของ เพราะงั้น...."อิจิมัตสึเว้นจังหวะการพูดเล็กน้อย เพราะปกติเเล้วการขอให้ใครช่วย เป็นอะไรที่คนปากเเข็งเเบบเขาไม่ทำหรอก

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายที่จะมาขอความช่วยเหลืออึดอัดพอควร ถึงจะอยากเเกล้ง เเต่โทโดมัตสึก็กลัวว่าอิจิมัตสึ จะกัดลิ้นตัวเองก่อนพูดคำนั้นออกมา

"ให้ช่วยตามหาเจ้าของเหรอฮะ"โทโดมัตสึเอ่ยทำลายบรรยากาศอึดอัดของชายหนุ่มที่เเผ่รังสีความไม่กล้าออกมา

"อ...อืม..."อิจิมัตสึเอ่ยออกมาเล็กน้อย

"งั้นขอดูตรงปลอกคอนั่นหน่อยฮะ"ไม่ว่าเปล่า โทโดมัตสึก็เขยิบเข้ามาใกล้เพื่อสำรวจตรงปอกคอเเมว

ใครจะรู้ล่ะว่า...เจ้าตัวก็เเค่หาทางได้ใกล้ชิดอีกฝ่ายเท่านั้นเอง

ชื่อที่ปรากฎอยู่ตรงปลอกคอก็ไม่ได้ห่างตัวโทโดมัตสึเท่าไหร่ เจ้าตัวคุ้นชื่อนี้ เหมือนเจ้าของร้านของสถานที่หนึ่งที่เขาไปเช็คอินมาเมื่อไม่นาน

"เหมือนจะเป็นเเมวจากร้านกาเเฟนี้นะฮะ"

"งั้นพาไปทีสิ"

รอยยิ้มที่ประดับบนหน้าของอิจิมัตสึ เป็นสิ่งที่หาได้ยากจริงๆ เเต่ตอนนี้เจ้าตัวกลับหันมายิ้มให้ดูเองซะงั้น ถึงจะทำให้ภวังค์นิดหน่อย เเต่ชายหนุ่มก็หุบรอยยิ้มลง โทโดมัตสึเสียดายนิดๆที่ตนไม่ทันได้เปิดกล้องถ่ายไว้ประดับในกล้อง เเต่มันก็เพียงพอที่จะอยู่ในหัวของเขาให้จดจำไปอีกนาน

โทโดมัตสึพาอิจิมัตสึไปถึงร้านกาเเฟสุดหรูที่ตนพึ่งผ่านมา ที่นี่เป็นร้านกาเเฟที่มีเเมวมากมาย การตกเเต่งก็เน้นออกไปทางเรียบง่ายเเต่ดูดี โทโดมัตสึขออาสาเอาเเมวไปคืนเอง เพื่อจะทำการต่อรองอะไรเล็กน้อย


------------------------------------------------------


อิจิมัตสึมองน้องชายของตนเองที่เดินหายลับไปในร้านกาเเฟที่เหมือนจะมีเหล่าขนฟูมากมาย ถ้าเป็นไปได้เขาก็อยากจะเป็นคนที่เข้าไปเองเหมือนกัน

ร่างบางหาวเล็กน้อย เป็นเชิงว่าง่วงเเล้ว ปกติเขาไม่เคยออกมาจากบ้านนานขนาดนี้ ความไม่เคยชินส่งผลให้ร่างกายอ่อนเเรงง่าย  เเต่ถึงยังงั้น ร่างบางก็ยังคงทำหลังเเข็งยืนรอต่อไป

5 นาทีผ่านไป
.
.
.
25 นาทีผ่านไป
.
.
.
40 นาทีผ่านไป
.
.
.
เเละหนึ่งชั่วโมงผ่านไป...

"มันชักจะนานเกินไปเเล้วนะเฟ้ย!!!"

ด้วยความหงุดหงิด ร่างบางสบถออกมา เขายืนรอน้องชายตัวดีของเขามาหนึ่งชั่วโมงเเล้ว  เเละตอนนี้ความอดทนของเขากำลังจะหมด!

ในตอนนี้เขาคิดก็เพียงว่าจะไม่รอคนๆนั้นอีกเเล้ว  เขาเดินออกมาจากหน้าร้านกาเเฟนั่น เท้าที่ก้าวออกมาอย่างไม่หยุดหย่อน  จนกระทั่ง เจ้าตัวตระหนักถึงบางอย่างขึ้นได้ เท้าที่เคยก้าวมาด้วยความโทสะบัดนี้หยุดลงเพื่อทบทวนอะไรบางอย่างที่เขาทำในวันนี้

เขาออกมาจากบ้าน
เขามาให้อาหารเเมว
เขาโดนโทโดมัตสึทัก
เขาขอให้อีกฝ่ายช่วยตามหาเจ้าของเเมว
โทโดมัตสึพาเขามาสถานที่ๆหนึ่ง
โทโดมัตสึบอกให้เขารอหน้าร้าน เเละเจ้าตัวจะเข้าไปเอง
เขายืนรอมาหนึ่งชั่วโมง
เเละสุดท้าย เขาทนไม่ไหวจนเดินหนีออกมาทบทวนอยู่ตรงนี้

ร่างของคนที่นึกอะไรออกเเทบทรุดลงเเผ่นดิน เมื่อความจริงบางอย่างได้เปิดเผย

โทโดมัตสึเป็นคนพาเขามาที่นี่ เเละเเน่นอนว่าเขามาที่นี่ครั้งเเรก
เขาไม่รู้ทางกลับ...

เขาหลงทาง......

"ปัดโถ่เว้ย!"คำสบถออกมาจากปากของเขาเองอย่างไม่หยุดหย่อน เมื่อตนต้องมาพบทางตันของชีวิต

"นี่มัน วันบ้าอะไ----อ๊ะ!?"

เหมือนสวรรค์กลั่นเเกล้งร่างบางล้มลงไปกับพื้นเพราะมีบางอย่างมาชนตัวเขา เขาพยายามมองหาบางอย่างที่เข้ามาชนเเต่ก็พบเพียงพี่ใหญ่ของเขาเพียงเท่านั้น

"อิจิมัตจัง! โอนี่จังขอโทษนร้า"

โอโซมัตสึยิ้มออกมา ด้วยสีหน้าที่ดูยังไงก็ไม่สำนึกผิดเลยซักนิด มั่นใจว่ารู้สึกผิดน่ะ!?

"ส่งมือมาสิ "บุคคลที่ชนเขายื่นมืออกมา เป็นเชิงว่าให้จับมือเพื่อให้สะดวกในการลุกขึ้น

อิจิมัตสึส่งมือให้ก่อนจะเริ่มสนทนากับพี่ใหญ่

เขาไม่คิดจะเอาเรื่องอีกฝ่าย เพราะยังไงฝ่ายที่ชนเขาก็เป็นพี่ใหญ่ที่เขานับถืออยู่เเล้ว

"เเล้วทำไม ถึงมาอยู่ตรงนี้ได้ล่ะ"
 

พอเขาพยุงตัวขึ้นมาได้ อีกฝ่ายก็ถามขึ้นมาทันที

"หลงทาง"

คำตอบเสียงห้วน เอ่ยขึ้นมาอย่างไม่รู้จุดหมาย เเต่มันก็พอได้ใจความ

เเรงบีบที่มือของเขาทำให้รู้ว่าพี่ใหญ่ยังคงจับมือของเขาอยู่
ความร้อนเริ่มขึ้นมาบนใบหน้าของเขาเรื่อยๆ สำหรับพี่น้องเเล้ว การมายืนจับมือกันนานๆเเบบนี้...มันเเปลกหรือเปล่านะ?

"งั้น..มากับโอนี่จังสิ จะพาอิจิมัตจังกลับบ้านเอง..."คำพูดที่เเสนจะธรรมดา ถ้าไม่ได้ออกมาจากปากพี่ใหญ่ของตน ที่ตอนนี้กำลังเเสดงสีหน้าความต้องการบางอย่างชัดเจน

"ก็...เอาสิ" เขาไม่กลัวหรอก เพราะนี่คือพี่ใหญ่ที่เขานับถือ มันไม่เกิดอะไรขึ้นเเน่นอน...เเละต่อให้บรรยากาศมันเชิญชวนเเค่ไหน เเต่ยังไงเขาก็เป็นผู้ชาย...
เเต่เขาก็เริ่มจะลังเลกับความคิดของตัวเองเเล้วเช่นกัน 

เพราะไม่ว่าจะพูดคุยกันมานานเท่าไหร่ เเต่อีกฝ่ายดันไม่ยอมปล่อยมือของเขาให้เป็นอิสระซักที...

"งั้นก็ตามมาเลยจ้า"
"โอนี่จัง จะพาอิจิมัตสึน้องรัก กลับบ้านอย่างปลอดภัยเอง..."

.
.
.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ผมกระชับข้อมือขึ้นเรื่อยๆ เพื่อให้มั่นใจว่าร่างเล็กจะไม่หนีผมไปไหน ถึงมันจะน่าอายหน่อยๆเเต่ผมก็อดห่วงน้องคนนี้ของผมไม่ได้

ทำไมถึงปล่อยให้จับมือได้ง่ายๆเเบบนี้นะ...
ระวังตัวกว่านี้หน่อยสิ ความอดทนของโอนี่จังมันก็มีขีดจำกัดนะ...

ถึงจะเล็กน้อย เเต่รู้สึกว่าถึงขีดจำกัดเเล้วล่ะ...

"เน่~ อิจิมัทจัง~"
"โอนี่จังปวดขามากๆๆๆเลยล่ะ"
"เพราะงั้น...เราพักกันก่อนดีกว่ามั๊ย?"

ร่างเล็กหันมามองผม เหมือนกับรอประโยคที่ออกจากปากของตัวผมเอง...

อ่า...อย่ามองเเบบนั้นสิ..
เพราะสิ่งที่ออกมาจากปากโอนี่จังในตอนนี้น่ะ...
มันอาจจะทำร้ายนายได้นะ...

"เช่น....ที่โรงเเรมตรงนั้นล่ะเป็นไง?"
ปากเจ้ากรรมที่คิดเพียงขอเเค่ได้พูดออกไป มันทำงานเเล้วล่ะ...

"พักก่อน...ก็ได้

อิจิมัตสึ!!!!! นายต้องต่อต้านสิ!!!!
อา...ไม่ไหวเเล้ว
มันต้องเกิดเรื่องเเน่ๆเลย...

"เเต่มือเนี่ย...ปล่อยเถอะน่า..."

ร่างเล็กกระตุกเสื้อของผม เป็นสัญญาณเพื่อให้ผมปล่อยมือ
อุณหภูมิตรงมือสูงขึ้นเรื่อยๆ เพราะใบหน้าขึ้นสีของเราทั้งสอง  สมกับที่เป็นนายเลย อิจิมัตสึ  
ผมยอมปล่อยมือร่างเล็กของผม

หลังจากนี้น่ะ ของจริงล่ะนะ~


"เเล้วไอ้สีหน้ายิ้มเยาะนั่นมันอะไรกันฟะ! หยะเเหยงเฟ้ย!!!"
"ฮะฮะ เปล่านี่~ โอนี่จังง่วงเเล้วง่าาา รีบเข้าไปกันเถอะนะ~"

ผมว่าพลางดันตัวของผู้เป็นน้องเข้าไปในห้องนอนที่จัดเเต่งด้วยสีชมพูเเดงเป็นส่วนใหญ่ ผ้าปูที่นอนสีขาว ช่างน่าทำให้เปรอะเปื้อนเสียจริง

"ไหนบอกจะนอนไง เเล้วยืนนิ่งทำไมล่ะห๊ะ?"
"นอนไม่หลับอ่ะ"

ถ้าถามผมว่า ระหว่างนอนกับอยู่ด้วยกัน
ผมก็ต้องเลือก'นอนด้วยกันอยู่เเล้ว'


"งั้นก็กลับบ้าน"
"เอ๋~อุตส่าห์เสียตังค์เข้าโรงเเรมเเล้ว จะกลับเลยมันก็น่าเสียดายน่า~"

มาอยู่กับโอนี่จังเถอะน่า อิจิมัตสึ~

"อิจิมัตสึ"
"มีอะ------!!!"

ผมจับร่างเล็กเพื่อให้มาอยู่ในอ้อมกอด พลางกระซิบใส่หูคนตัวเล็ก อิจิมัตสึมีท่าทีสะดุ้งเล็กน้อย เเกล้งสนุกจริงๆนะเนี่ย

"มาเล่นกับนี่จังทีสิ~"

ในเมื่อนายไม่ระวังตัว จะมาบอกว่าฉันฉวยโอกาสไม่ได้หรอกนะ...


@===================@===================@======================@=====================@==


ไหนบอกจะไม่มี NC ไง...สุดท้ายบทมันก็ส่งให้เฉยเลยค่ะ????  สำหรับ NC จะอัพไว้ในเพจเฟสบุ๊คนะคะ 
จะเเปะเพจให้ตอนหน้า เเละจะให้กระทบเนื้อเรื่องน้อยที่สุด กันไว้สำหรับคนที่ไม่อ่านค่ะ  
เราตั้งใจว่าจะพยายามอัพให้ได้อาทิตย์ละตอนค่ะ ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่าน
 สามารถทิ้งคำติชมไว้ในคอมเม้น ส่วนตัวเราว่าคาร์ของโอโซหลุดมากๆเลยค่ะ
 เเถมตอนรี้ยังมึนๆด้วย...เเต่ที่ไม่เเปลกเพราะเราเเต่งตอนจะนอนเเล้วค่ะ ถถถถ 
เปิดมาทตตี้เเต่จบด้วยโอโซได้เเบบนี้..
.ใครที่อวยคู่ทตจิคงไม่ว่ากันนะคะ....
ที่จริงเรื่องมันจะจบตั้งเเต่โอโซชนอิจิเเล้วค่ะ 
เเต่เรากลัวมันสั้นเลยเพิ่มให้อีกนิดนึง
ซาโยนาระ โฮมรันค่ะ!





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9 ความคิดเห็น

  1. #3 meenakaewaline (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 01:16

    จะรอนะค่า^///^อายยยยยพี่ใหญ่ค่าาาจะทำอะไรน้องอิจิอ่ะค่า(อายยยเขิน//ใครปาอะไรมาฟร่ะะะ)

    #3
    1
    • #3-1 Soyakurikung(จากตอนที่ 2)
      29 เมษายน 2561 / 09:43


      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 29 เมษายน 2561 / 10:07
      แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 20 พฤษภาคม 2561 / 13:23
      #3-1
  2. #2 Zomkeng123 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 00:37
    รอต่อไปค่ะ>^<นี่จังจะกินน้องเเย้ววว
    #2
    2
    • #2-1 Soyakurikung(จากตอนที่ 2)
      23 เมษายน 2561 / 22:09
      เพราะเป็นพี่ใหญ่ เลยได้สิทธิพิเศษกิน(?)น้องสี่ก่อนใคร ถถถถถถถ
      ขอบคุณที่ติดตามนะคะ >///<
      #2-1
    • #2-2 photsakorn8857(จากตอนที่ 2)
      23 กันยายน 2561 / 21:17
      5555 ชอบอิจิไช่ไหไหมม ถ้าชอบเราเองก็ชอบเหมือนกัน
      #2-2