กลีบลำดวนชวนหอม (omegaverse) | nomin | จบบริบูรณ์

ตอนที่ 7 : พึงใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,322
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 211 ครั้ง
    16 พ.ค. 62

กลีบลำดวนชวนหอม

๗.พึงใจ

 

 

เทศกาลงานบุญที่เหล่าพุทธศาสนิกชนรวมตัวกันมาร่วมงานที่วัดนั้นช่างครึกครื้นเสียจริง ในประเพณีสงกรานต์นั้นจะได้เห็นผู้คนแต่งตัวด้วยชุดไทยย้อนยุคมาทำบุญก่อทรายที่วัด ผู้หญิงห่มสไบ ผู้ชายนุ่งโจงกระเบน ปะแป้งและพรมน้ำเล็กน้อยเพื่อให้คลายร้อน ท่านชายเลือกสวมเสื้อเชิ้ตสีครามอ่อนและกางเกงแบบสมัยใหม่เหตุเพราะไม่โปรดการแต่งกายย้อนยุคนัก

 

เขาเดินตามมารดาไปอย่างเงียบเชียบโดยไม่ลืมที่จะวางสายตาไว้ยังผู้อันเป็นที่รักที่ยืนอยู่ไกล ๆ เพื่อจัดเตรียมสำรับถวายพระท่าน  “ชายนภรีบเดินสิลูก ประเดี๋ยวจักไม่ทันวังวริศกิตติวรกุล”

 

“ครับท่านแม่”  เขารีบสาวเท้าตามก่อนจะเดินเข้าไปประชิดตัวนภัศดล  “กลิ่นดอกลำดวนยามเช้าหอมเสียจริง”  ท่านชายสูดดมกลิ่นบริเวณต้นคอของสหายเข้าเต็มปอดราวกับเป็นอากาศบริสุทธิ์

 

“ท่านชาย!  คุณชายกระซิบเอ็ด  “หากทำเช่นนี้อีกหม่อมย่าจะสงสัยเอานะครับ”

 

“นายจะกังวลเกินไปแล้วนะ”

 

“ท่านชายไม่กังวลบ้างหรือไร หากทุกคนรู้ว่าเราทำอะไรกันมีหวังเป็นเรื่องแน่”

 

“รู้ก็ดี เราอยากกอดจูบนายจะแย่ อยากเลิกทำตัวหลบ ๆ ซ่อน ๆ แล้ว”

 

“ท่านชายนภ!

 

“ไม่แกล้งแล้วก็ได้”

 

“ทั้งสองคนเข้ามานั่งสิ”  มารดากวักมือเรียกลูกชายและสหายคนสนิทให้เข้าไปนั่งเพื่อจะถวายสำรับให้แก่พระสงฆ์ เมื่อยกมือประนมรับพรแล้วก็ฟังที่พระท่านกล่าวสักเล็กน้อย

 

“วันนี้เป็นโอกาสที่ดีนะได้เห็นทั้งสองวังมาทำบุญร่วมกัน เจ้าสองคนนั้นที่อาตมาเห็นตั้งแต่เล็กโตจนป่านนี้แล้วหรือ”

 

“ขอรับ/ขอรับ”  ทั้งคู่รับคำก่อนจะหันไปมองหน้ากันโดยบังเอิญ

 

“จำเอาไว้นะญาติโยมทั้งหลาย หากพึงใจสิ่งใดแล้วหมายจะครอบครองจงระลึกไว้เสมอว่าสิ่งนั้นเป็นของเราตั้งแต่ต้นหรือไม่ หากไม่ก็จงปล่อยไปเสีย หรือหากใช่ก็จงยึดมั่นต่อสิ่งนั้นไว้ ดูแลและรักษาให้จงดีก่อนที่จะมีสิ่งใดมาพรากไป”

 

“หลวงพ่อหมายถึงอะไรหรือเจ้าคะ”

 

“อาตมาอยากให้พวกท่านคิดเอาเอง เผื่อจักต้องนำไปคิดทบทวนในอนาคต”  หลวงพ่อตอบด้วยรอยยิ้มก่อนจะมองไปยังทั้งสอง  “ยังหนุ่มยังแน่นหักห้ามใจเสียบ้างนะ คิดถึงผลที่จักตามมาด้วยล่ะ”

 

ทั้งคู่เงียบแต่ก็ยกมือขึ้นมาจรดไว้ที่หน้าผากเพื่อเป็นการรับคำสอน เมื่อสนทนาธรรมกันไปชั่วครู่ก็กราบลาตามวิถีปฏิบัติ  “ท่านชายคิดว่าหลวงพ่อหมายถึงเรื่องที่เรามีอะไรกันหรือไม่ครับ”  คุณชายถามขณะเทน้ำลงไปที่โคนต้นไม้ใหญ่

 

“จะมีใครอยู่ที่นั่นตอนหลวงพ่อพูดอีกล่ะ หมายถึงเรื่องนั้นแหละ”

 

“หลวงพ่อยังรู้แล้วคนที่วังจะไม่รู้หรือครับ”

 

“คิ้วขมอดทุกครั้งที่พูดเรื่องนี้ จะมีสักนาทีไหมชายดลที่นายจะเลิกห่วงเรื่องความสัมพันธ์ของเราเสียที ให้ความรู้สึกมันนำพาเราไปไม่ได้หรือ”

 

“หากเราไม่ใช่บุรุษเพศทั้งคู่ เราจะไม่กังวลเช่นนี้เลยครับท่านชาย”

 

“หากความรักของเรามันทำให้นายต้องลำบากใจ เราขอโทษด้วยแล้วกัน”  ท่านชายปลีกตัวเดินไปอีกทางทันทีโดยไม่รีรอให้คนรักได้รั้งไว้ อาการเจ็บแปล๊บแล่นขึ้นมาจุกที่กลางอก แผ่นหลังที่ห่างออกไปเรื่อย ๆ เหมือนจะเป็นภาพในอนาคตที่จะเกิดขึ้นเสียจริง

 

“เฮ้อ...”

 

“ถอนหายใจอีกแล้วหรือชายดล”

 

“อ้าว ชายมิณ มาตั้งแต่เมื่อไหร่หรือไม่ยักเห็นนายก่อนหน้านี้เลย”

 

“เพราะมัวแต่จ้องท่านชายแห่งวังรภัสสรณ์วรกุลน่ะสิ”  นภัศดลตกใจจนเบิกตากว้าง

 

“นายรู้ได้อย่างไร!

 

“สายตานายมันห้องทุกอย่างน่ะสิ”

 

“แบบนี้ใคร ๆ รู้กันหมดสิ ตายแล้ว เราจะทำอย่างไรดี”

 

“ใจเย็นก่อนชายดล เราแค่แหย่นายเล่น”  ชายมิณยิ้มขำทว่าคนถูกอำไม่ขำตามด้วย  “ไม่ตลกหรือ”

 

“ไม่เลยชายมิณ เราเป็นกังวลแทบตายว่าจะมีใครมาจับสังเกตได้ แต่นายกลับมาแหย่เราเล่นเรากลัวจนหัวใจจะวายเลยนะรู้ไหม”  น้ำตาที่เอ่อคลอเบ้ากำลังถูกเจ้าตัวฝืนไว้ไม่ให้ไหลลงมาอย่างสุดความสามารถ

 

“แหย่แค่นี้ร้องไห้เลยหรือ เราขอโทษนะ”

 

“เราขออยู่คนเดียวก่อนนะชายมิณ”  นภัศดลเดินไปยังท่าน้ำท้ายวัดเพื่อสงบสติอารมณ์ของตนให้เย็นลง ความกังวลจนเกินเหตุทำให้ท่านชายไม่พอใจเมื่อเพื่อนของเขาจี้ใจดำเพียงนิดก็พร้อมที่จะปล่อยน้ำตาออกมาทุกเมื่อ หากเป็นเช่นนั้นคงดูไม่ดีที่ชายชาตรีจะมาร้องไห้เพียงเพราะถูกแกล้ง

 

เมื่อคุณชายหายท่านชายจึงเดินตามหาไปทั่ววัดจนกระทั่งพบไหล่ที่สั่นไหวตรงท่าน้ำ ฝ่ามือหนาลูบเบา ๆ ที่แผ่นหลังก่อนจะโอบกอดด้วยอบอุ่นที่มีอย่างเต็มรัก  “เป็นอะไรฮึคุณชายขี้แย”

 

“ท่านชายปล่อยครับ”

 

“หยุดร้องก่อนเราถึงจะปล่อย”

 

“ท่านชายป่อยเถิดครับ ใครมาเห็นจะเอาไปว่าได้”  มือเล็กยกขึ้นมาเช็ดน้ำตาออกอย่างลวก ๆ ก่อนจะดันอ้อมกอดของอีกฝ่ายออก

 

“ผลักไสกันอีกแล้วนะ”

 

“เราเปล่า ฮึก”

 

“เฮ้อ....ร้องไห้แบบนี้จะไม่ให้กอดได้อย่างไรกันเล่าคุณชาย ทั้งน่าเอ็นดูทั้งน่าสงสารแถมจมูกแดง ๆ ก็น่ารักเข้าไปอีก”  ชนม์พัศนภไม่สนว่าใครจะมองดูอยู่หรือไม่ ในตอนนี้เขาสนเพียงคนรักเท่านั้น อ้อมกอดที่เกิดขึ้นอีกครั้งนั้นถูกกระชับให้แน่นขึ้นเพื่อที่ม้าตัวน้อยจะได้เลิกพยศเสียที  “คุณชายวังนี้ดื้อรั้นเสียจริงเชียว”

 

“ท่านชาย....”

 

“ครับ”

 

“ท่านชายรักเราไหม”

 

“รักสิครับ”

 

“แต่ท่านชายรู้ใช่ไหมว่าเรื่องของเรามันเป็นไปไม่ได้”

 

“เป็นไปได้ เรามีทางออกแค่นายจะยอมทำตามหรือไม่ก็เท่านั้น”

 

“ทางออกอะไรหรือครับ”

 

“หนีไปด้วยกัน จะไปบ้านนอกหรือไปเมืองฝรั่งก็ได้ ไปใช้ชีวิตด้วยกันแบบพ่อแม่ลูก นี่แหละทางออก”

 

#กลีบลำดวนชวนหอม

ไม่ดราม่าหรอกค่ะแง

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 211 ครั้ง

413 ความคิดเห็น

  1. #396 SPYz. (@ppnoiismile11502) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 14:51
    โอโหหห พาหนีเลยนะท่านชาย
    #396
    0
  2. #360 boabub (@boabub) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 23:10
    อ่อนไหวมาก แงงงงงงง
    #360
    0
  3. #341 disisjorjor (@jntwks) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 05:14

    พิรุธมันจะออกเพราะชายดลนี่แหละค่า 55 โดนเพื่อนแหย่หน่อยก็คือเผยไต๋ออกมาหมดเลย แหม่ แต่ท่านชายนภคิดง่ายไปหน่อยนะคะเรื่องจะหนีตามกันไปเนี่ย แต่เอาเถอะเชื่อว่าเดี๋ยวก็น่าจะได้บทเรียนล่ะค่ะ

    #341
    0
  4. #335 Warvarria (@tammyseason2542) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 06:22
    วิวาห์เหาะเลยหรอท่านชาย555555
    #335
    0
  5. #325 puchan (@puchan) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 07:59
    จะพาหนีเลยเหรออออออ
    #325
    0
  6. #319 bazbazgurl (@bazbazgurl) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 01:26
    ท่านช๊ายยยยย!!! หนีเลยหรอเจ้าคะ ;-; ดูแลน้องดีๆนะคะท่านชาย
    #319
    0
  7. #302 C.Queen (@MyTenMyJaemin) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 09:25
    จะพากันหนีแล้ววว แงงงง เอ็นดูคุณชายดลร้องไห้เสียจริง ;_;
    #302
    0
  8. #287 NSP2279 (@NSP2279) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 23:53
    สงสารคุณชายร้องไห้อีกแล้ว หนีไปเลยค่ะ ท่านชายพาน้องหนีไปเลยนะคะ
    #287
    0
  9. #232 Silences423 (@allblackk) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 00:04
    ประเทศสยามจักต้องเปิดกว้างได้แล้ว!!!!!!!!!!
    #232
    0
  10. #177 bohriawer (@bohriawer) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 09:49
    หอบกันไปเลยหรออ ;_;
    #177
    0
  11. #158 purpleyam (@purpleyam) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 01:27
    แงงงงง น้องลูกกก ร้องไห้เลย ไม่เป็นไรน้าาาา กอดๆนะครับ
    #158
    0
  12. #153 น้อนลูกพีช (@nnn412) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 17:05
    ไปเลยค่ะไปเลยยยย
    #153
    0
  13. #149 Pattho (@patthrakul) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 00:19
    โห ท่านชายจะพาหนีแล้วนะนั่น
    #149
    0
  14. #148 Minwon😘😘 (@chanakanom) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 00:14

    ไปเลยยย


    #148
    0
  15. #145 Baekknana (@Baekknana) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 21:50
    ท่านชายยยยยยยยย
    #145
    0
  16. #139 JNNJ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 17:28

    ท่านชายจะพาวิวาห์เหาะเลยหรอ

    #139
    0
  17. #135 jjjra (@jjjra) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 12:22
    ไปเลยค่ะ ท่านชาย คับที่อยู่ง่าย แต่คับใจมันอยู่ยาก ที่นี้ไม่มีใครเข้าใจ ไปที่อื่นนะถูกแล้วเจ้าค่ะ ! เชียร์!!!
    #135
    0
  18. #133 ช.Shin (@shinzung) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 11:15
    ท่านชายคุณแม่เชื่อใจลูกทั้งสองนะคะ รักกันก็อย่าให้อะไรพรากจากกันนะลูก แม่จะอยู่ข้างๆหนูเอง
    #133
    0