กลีบลำดวนชวนหอม (omegaverse) | nomin | จบบริบูรณ์

ตอนที่ 5 : ยามบุหลันลอยเลื่อน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,821
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 308 ครั้ง
    21 เม.ย. 62

กลีบลำดวนชวนหอม

๕.ยามบุหลันลอยเลื่อน

 

 

หลังงานเลี้ยงสังสรรค์จบลงคุณชายก็ยอมค้างอยู่ที่วังรภัสสรณ์วรกุลตามความต้องการของท่านชายนภ “เราบอกลุงแดงว่าให้กลับไปได้เลย เราจะค้างที่นี่และให้ลุงแดงมารับเราพรุ่งนี้”  ชายดลบอกอย่างใจเย็นในขณะที่ผู้ฟังยังคงอยู่ในอารมณ์ขุ่นมัว

 

“เขาเป็นใคร ลูกท่านหลานเธอวังไหนเหตุใดเราไม่รู้จักและเหตุใดนายถึงได้ดูสนิทชิดเชื้อเช่นนั้นด้วย”  เจ้าของห้องยืนกอดอกพิงผนังจดจ้องไปยังคนที่นั่งหน้ามุ่ยอยู่ปลายเตียง  “เราถามก็ตอบคุณชายนภัศดล”

 

“ใยจึงดุเช่นนั้นล่ะครับ”

 

“ตอบเสียทีชายดล เราหงุดหงิดอยู่นะ”

 

“คุณชายมิณ เจอกันเมื่อตอนที่คุณแม่พาไปเดินตลาด คุณชายแกก็ชื่นชอบการทำครัวเช่นเดียวกับเราจึงสนทนากันบ่อยครับ เราไม่ได้คิดอะไรเกินเลยกันเสียหน่อย ท่านชายทำหึงไปได้”

 

“เราต้องหึงสิ นายคือคนที่เรารักนะ”

 

ดวงหน้างามเบือนหนีด้วยความขวยเขินแต่กลิ่นหอมของดอกปีบนั้นสิที่เป็นฝ่ายเชื้อเชิญให้กลับไปจดจ้องยังบุรุษตรงหน้า  “ท่านชายจ้องเราอยู่ได้ ทำเหมือนกับจะจับเรากินเสียอย่างนั้นแหละ”

 

“นายยอมให้เรากินไหมล่ะ”  ไม่ว่าเปล่าเพราะเขาสาวเท้าเข้าไปใกล้เรื่อย ๆ จนคนที่นั่งอยู่ไม่สามารถถอยหนีไปทางใดได้  “ดอกลำดวนช่างหอมรัญจวนใจยิ่งนัก” ท่านชายว่าพลางโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้กับอีกฝ่าย

 

ดวงตาสองคู่ที่แฝงด้วยความนัยมากมายจดจ้องกันไปมาราวกับต้องการจะบอกกล่าวถ้อยคำภายในจิตใจให้ได้รับรู้ มือสากเลื่อนขึ้นมาประคองพวงแก้มเนียนที่นับวันก็ยิ่งดูน่าถนอมมากขึ้นเรื่อย ๆ ดวงตากลมโตสะท้อนเงาของบุรุษตรงหน้าอันเป็นที่รัก มันเชื้อเชิญให้คนมองต้องปิดมันลงด้วยจุมพิตแสนอ่อนหวานอย่างแผ่วเบา

 

คุณชายหนุ่มค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอีกครั้งเมื่อรับรู้ได้ว่าริมฝีปากไม่ได้แตะค้างไว้ที่เดิม  “ทำไมท่านชายถึงมีกลิ่นดอกปีบติดตัวกันครับ”  เขาถามด้วยความใคร่รู้

 

“เราต่างเกิดมาพร้อมกับกลิ่นกายที่เฉพาะตัว มันอาจเป็นกลิ่นใด ๆ ก็ได้โดยที่กลิ่นเหล่านั้นก็สามารถดึงดูดให้อีกฝ่ายต้องการมากขึ้น ตามที่เราได้ศึกษามากลิ่นจะยิ่งชัดเจนขึ้นเมื่อเราโตเต็มวัยและถึงเวลาที่ความต้องการของร่างกายนั้นร้องเรียก”  ผู้มากความรู้อธิบายได้ให้คลายความสงสัย  “เราคงเป็นกลิ่นดอกปีบและนายก็เป็นกลิ่นดอกลำดวน”  เขาพูดพร้อมกับกดจมูกไปยังพวงแก้มใส  “ดมตรงไหนก็หอมไปเสียทุกที่ เราไม่อยากทนแล้วนะชายดล”

 

“หากท่านชายไม่อยากทนเราก็จะไม่ห้าม เพียงแต่เราไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไรเพราะเกิดมาเราก็ไม่เคยทำเช่นนั้นมาก่อน ท่านชายช่วยสอนเราด้วยนะครับ”  ดวงหน้าที่เว้าวอนออดอ้อนนั้นช่างน่ารักน่าเอ็นดูเสียจนคนมองมิอาจทานทนได้อีก

 

“เราจะค่อย ๆ สอนนายเองชายดล อย่าได้กลัวไปเลยนะเราสัญญาว่าจะถนอมนายเป็นอย่างดี”

 

“ครับ”

 

 

โคมไฟสีชาคือสิ่งเดียวที่สามารถมอบความสว่างให้แก่ห้องนอนแห่งนี้ได้ ผ้าสีขาวผืนบางถูกปล่อยออกจากการรวบมัดไว้ตรงเสาเตียงให้เป็นอิสระ มันพลิ้วไหวตามสายลมเอื่อยแห่งค่ำคืนนี้ เสื้อผ้าที่สวมใส่ถูกปลดเปลื้องออกจากร่างกายทั้งคู่ มีเพียงผ้าแพรสีครามเท่านั้นที่ปกคลุมส่วนล่างเอาไว้เพื่อลดทอนความเขินอายของผู้ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นโอเมก้า

 

ลมหายใจอุ่นเป่ารดปลายจมูกมน ฝ่ามืออุ่นกอบกุมใบหน้าหวานเอาไว้อย่างรักใคร่ เขาค่อย ๆ ขยับเข้าไปใกล้เพื่อลดระยะห่างให้น้อยลงเรื่อย ๆ จนริมฝีปากแตะสัมผัสกันอย่างแผ่วเบา การไม่ได้ก้าวล้ำเข้าไปในเวลาอันรวดเร็วสร้างความวาบหวามให้แก่หัวใจดวงน้อยได้เป็นอย่างดี

 

การกระทำที่แปลกใหม่นำมาซึ่งความกลัวจับจิต นภัศดลวางฝ่ามือลงไปที่อกผายสมกับความเป็นชาย เขาพลันนึกไปถึงว่าการขี่ม้าทำให้ท่านชายตรงหน้ามีรูปร่างที่ดีถึงเพียงนี้เชียวหรือ  “นายกลัวหรือ”

 

“ท่านชายไม่กลัวหรือครับ เราไม่เคยรู้เลยว่าบุรุษกับบุรุษสามารถทำเช่นนี้ได้ด้วยซ้ำ”

 

“นายจะกลัวก็ไม่แปลกแต่เราได้ให้คำสัญญาไปแล้วว่าจะถนอมนาย เพราะฉะนั้นได้โปรดวางใจ นายอาจจะเจ็บแต่เรารับรองว่ามันจะดี”  น้ำเสียงอันแผ่วเบากลับหนักแน่นดั่งคำสัตย์สาบานที่มอบให้

 

สิ้นเสียงอ่อนหวานลงก็ถูกแทนที่ด้วยน้ำเสียงแปลกหู นภัศดลไม่แน่ใจนักว่าตนได้เอื้อนเอ่ยคำใดออกไปบ้าง เขารู้แต่เพียงว่าความรู้สึกที่เกิดขึ้นหลังจากที่ได้รับเอาบางสิ่งบางอย่างเข้ามาในร่างกายนั้นสร้างความปั่นป่วนในช่องท้องได้เป็นอย่างดี

 

ชนม์พัศนภขยับกายเข้าหาตามแรงอารมณ์ที่กำลังนำพาทุกสิ่งให้เดินไปยังทิศทางที่ตนต้องการอย่างเชื่องช้าทว่ามั่นคง การโถมกายเต็มแรงทำให้เกิดเสียงเตียงลั่นเอี๊ยดอ๊าดจนคนที่หลับตาพริ้มนั้นเป็นกังวล  “ท่านชายครับ”

 

“หื้ม”

 

“เบา ๆ ได้หรือไม่ครับ ประเดี๋ยวใครได้ยินเข้าจะเป็นเรื่องเอา”  นภัศดลถามเสียงแหบพร่า  “นะครับ”  ท่านชายไม่ได้เอ่ยตอบคำใดออกไป เขาทำเพียงแค่พยักหน้ารับคำก่อนจะลดแรงลงเล็กน้อยเพื่อไม่ให้เสียงดังจนเกินไป

 

เม็ดเหงื่อผุดขึ้นเกาะรอบกายเปล่าเปลือยของคนทั้งคู่ แม้นสายลมจะช่วยพัดพาเอาความเย็นในค่ำคืนนี้มาให้แต่ก็ไม่ได้ช่วยลดความร้อนระอุลงได้เลย กลิ่นกายเฉพาะตัวลอยฟุ้งไปทั่วห้องพร้อมกับแรงดึงดูดที่ถาโถมเข้าจู่โจมพวกเขาอย่างจัง ลำคอระหงถูกกดจูบด้วยคนด้านบนอย่างถวิลหา

 

กว่าที่การบรรเลงบทเพลงอันแสนหวานจะจบลงก็นานจนแทบสิ้นเรี่ยวแรง พวกเขาเหนื่อยหอบแต่ก็ไม่ลืมที่จะส่งยิ้มให้กัน บุรุษที่อารมณ์ขุ่นมัวในทีแรกได้จากไปเสียแล้ว เหลือเพียงคนที่นุ่มนวลและอ่อนโยนเท่านั้นที่กำลังโอบกอดคุณชายดลไว้อย่างเต็มรัก

 

ยามบุหลันลอยเลื่อนเคลื่อนตัวขึ้นไปประดับบนฟากฟ้า แสงดาวทอประกายสุขสกาวสะท้อนเข้ามายังดวงตาคู่สวย เงาในตาของชนม์พัศนภไม่มีใครอยู่เลยยกเว้นนภัศดล สิ่งนี้ยิ่งตอกย้ำให้หัวใจดวงน้อยเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะ

 

“นายจะกลายเป็นของใครไม่ได้อีกนอกจากเราก็ต่อเมื่อเราฝังเขี้ยวลงไปที่หลังคอของนาย แต่เราจะยังไม่ทำในตอนนี้หรอกนะคนดี เราจะรอวันที่ทุกอย่างเข้าที่เข้าทางและวันนั้นเราจะทำให้ทั่วทั้งพระนครได้รับรู้ว่านายคือคนของเรา”

 

 

เสียงนกร้องยามรุ่งอรุณปลุกให้ท่านชายได้ตื่นขึ้นจากการพักผ่อน ข้างกายที่ว่างเปล่าทำให้เขาต้องย่นคิ้วสงสัย หากเดาจากนิสัยของคนรักแล้วเห็นทีคงไม่พ้นงานในโรงครัวเป็นแน่ เขาจึงรีบลุกขึ้นมาเพื่อจัดการตัวเองให้เรียบร้อยแล้วจึงเดินออกจากห้องเพื่อตรงไปยังสถานที่ที่อีกฝ่ายอยู่

 

“งานเลี้ยงเมื่อคืนฉันยังไม่ได้คุยกับเธอเลยนะพ่อดล”  เสียงแหบแบบฉบับหญิงมีอายุพูดคุยกับคุณชายที่อาสามาเป็นลูกมือในเช้านี้

 

“พะยะค่ะ”  ชายดลรับคำเบา ๆ ก่อนจะลงมือแกะสลักแตงกวาอย่างตั้งอกตั้งใจ

 

“ฉันสงสัยอยู่อย่าง เมื่อครั้งที่พวกเธอยังเด็กอาจไม่จำเป็นต้องใช้ราชาศัพท์ แต่ตอนนี้เธอโตกันแล้วมีหน้ามีตาในสังคม ฉันได้ยินมาว่าเธอใช้คำราวกับเป็นสามัญชนกับพ่อนภ การใช้ถ้อยคำให้ถูกต้องไม่ดีกว่าหรือ”

 

“หลานเป็นคนบอกให้ชายดลไม่ต้องพูดราชาศัพท์กับหลานเองครับท่านย่า ใครกันจะอยากมีเพื่อนที่ต้องคอยพูดคำที่เป็นทางการเช่นนั้น”  ท่านชายที่ได้ยินบทสนทนาพอดิบพอดีรีบเอ่ยบอกก่อนที่อีกฝ่ายจะถูกดุเอาเรื่องความไม่เหมาะสม

 

“ถ้าพ่อนภเป็นคนอนุญาต ฉันก็ไม่มีสิ่งใดจะทักท้วงได้”

 

“ต่อไปกระหม่อมจะใช้ราชาศัพท์กับท่านชายพะยะค่ะ”

 

“ไม่ต้องหรอกชายดล พูดแบบเดิมเถอะเราอึดอัด”  เขาบอกตามความจริง  “เพื่อนกันเราไม่ถือ”  คำว่าเพื่อนของท่านชายดูแฝงความนัยเอาไว้ยามเมื่อได้สบตาสีนิลคู่นั้น  “เตรียมสำรับอยู่หรือครับ”

 

“แน่ล่ะสิ แต่วันนี้โชคดีมีพ่อดลมาช่วยเตรียมด้วย หน่วยก้านดีไม่น้อยทั้ง ๆ ที่เป็นบุรุษแท้ ๆ เห็นทีคงต้องยืมตัวจากวังวริศกิตติวรกุลมาบ่อย ๆ เสียแล้วสิ”  คุณชายเอาแต่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ที่ถูกชื่นชมส่วนคนที่มองอยู่ก็ยิ้มแก้มปริไม่แพ้กันจนเป็นที่น่าสังเกต  “ยิ้มกันอย่างกับมีอะไรแอบแฝงกันอย่างนั้นแหละพ่อนภพ่อดล”

 

“โถ่ท่านย่าครับ หลานจะไปมีอะไรแอบแฝงได้ ท่านย่าชมเพื่อนของหลาน ๆ ก็ย่อมมีความสุขตามอยู่แล้ว”

 

“อย่างนั้นหรือ”

 

“ครับ”

 

“ย่าจะเชื่อแล้วกัน แต่ตอนนี้หากหลานไม่มีความตั้งใจจะมาช่วยงานในครัวก็ออกไปเสียเถิด เกะกะ”  เธอหยอกล้อกับหลานชายที่ยืนเก้ ๆ กัง ๆ ขวางทางเดินของบ่าวไพร่จนไม่เป็นอันทำงาน

 

“ฮ่า ๆ หลานจะออกไปรอด้านนอกครับ ตั้งใจทำล่ะชายดลเรารอทานฝีมือนายอยู่”

 

“ครับท่านชาย”

 

#กลีบลำดวนชวนหอม

หวังว่าจะชอบค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 308 ครั้ง

413 ความคิดเห็น

  1. #358 boabub (@boabub) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 22:58
    ท่านย่าสู่ขอมาอยู่วังเลยค่ะตะได้ไม่ต้องยืมตัว
    #358
    0
  2. #324 puchan (@puchan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 07:41
    จะมีคนยอมรับความรักแบบนี้ไหม
    #324
    0
  3. #313 JENO-C (@JENO-C) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 02:16
    ท่านย่าชอบมั้ยคะ ส่วนไพร่คนนี้ชอบมากเบยเจ้าคะ
    #313
    1
    • #313-1 Limitedp (@-11482-) (จากตอนที่ 5)
      29 สิงหาคม 2562 / 09:18
      55555555อีไพร่คนนี้ก็ชอบเช่นกันเจ้าค่าาา
      #313-1
  4. #285 NSP2279 (@NSP2279) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 23:40
    ท่านย่าดูออกใช่หรือไม่เจ้าคะ
    #285
    0
  5. #230 Silences423 (@allblackk) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 23:37
    ท่านย่าจะดูออกมั้ยนะ
    #230
    0
  6. #175 bohriawer (@bohriawer) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 09:40
    ชอบค่าาาาาาาาาาาา แงงงงงงงงงงงงง
    #175
    0
  7. #156 purpleyam (@purpleyam) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 00:27
    ชายดลลูกแม่ ชั้นกลัวท่านย่าจัง
    #156
    0
  8. #125 ช.Shin (@shinzung) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 16:49
    แม่จะอยู่ข้างชายดลนะคะลูก
    #125
    0
  9. #120 Pattho (@patthrakul) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 22:30

    งื้ออออ แม่จ๋านุเขิน .///. แค่เพื่อนค่ะแค่เพื่อน

    #120
    0
  10. #114 Simonyz (@nam_piyatida) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 02:20
    เหมือนท่านย่าจะมีรางสังหรณ์เรื่องท่านชายกับคุณชายแล้วหละค่ะ ขอให้ท่านย่ายอมรับเถอะค่ะ เพราะแค่ทั้งสองต้องต่อสู้กับสังคมไทยที่ยังไม่ค่อยยอมรับเรื่องนี้เท่าไหร่นัก ก็ขอให้ครอบครัวเข้าใจและเป็นกำลังใจให้ทั้งสองด้วยเถอะค่ะ สนุกมากๆเลยค่ะ สู้ๆค่าาส
    #114
    0
  11. #112 Blqedx (@toeytoey997) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 13:24
    ท่านชายไม่ควรมีคนเดียวจริงๆค่ะ
    #112
    0
  12. #109 น้อนลูกพีช (@nnn412) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 11:37
    งืออออ เขินท่านชายยย จาเพนลม
    #109
    0
  13. #107 Minwon😘😘 (@chanakanom) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 09:18
    เขินนนท่านชายนภเพื่อนไม่จริง กลัวดาม่าจังแง้
    #107
    0
  14. #106 รามยอน.ϟ (@THeDArKPLaNEt) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 06:13
    เพื่อนไม่จริงพะยะค่ะ ;-;
    #106
    0
  15. #105 JNNJ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 03:00

    เขินคุณชายกับทาานชายมาก คุณย่าแอบน่ากลัวอ่า

    #105
    0
  16. #104 jihyun_ (@jihyun_) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 01:03

    เพื่อนจริงหย๋อออ
    #104
    0
  17. #103 Nuttanicha Kantajan (@pink49) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 00:52
    น่ารักกก
    #103
    0
  18. #102 SandyChunhakan (@SandyChunhakan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 00:11
    เขินหนักมากกก แค่เพื่อนครับท่านย่า😏
    #102
    0
  19. #101 mayrvelous (@mayrvelous) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 23:26
    กว่าจะอ่านจบ มันแบบ อ๊ากกกกก ท้องปั่นป่วนเหลือเกินค่ะท่านชาย เขินมากไม่ไหวแล้ว กำผ้าแน่นมาก
    #101
    0
  20. #100 Baekknana (@Baekknana) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 23:17
    เขินมาก ไม่ไหวแล้ว
    #100
    0
  21. #99 nmisthebest (@whatthephat) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 23:15
    เพื่อนเฉยๆ ไม่มีอะไรหรอกกก
    #99
    0
  22. #98 jjjkmyg (@jjjkmyg) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 22:58
    แค่เพื่อนค่ะหม่อมย่า
    #98
    0
  23. #97 kundaneilllll (@kundaneilllll) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 22:50
    เพื่อนก็เพื่อนนนน แหมม
    #97
    0
  24. วันที่ 21 เมษายน 2562 / 22:29
    เดี๋ยวนะ! ไม่นะชายดล!! ม่ายยยยย
    #96
    0