กลีบลำดวนชวนหอม (omegaverse) | nomin | จบบริบูรณ์

ตอนที่ 2 : ขนมกลีบลำดวน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,690
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 346 ครั้ง
    10 ม.ค. 62

กลีบลำดวนชวนหอม

๒.ขนมกลีบลำดวน

 

 

บ่ายคล้อยกับธรรมเนียมแบบชาวฝรั่งที่ท่านชายชนม์พัศนภนำติดกลับมาด้วยคือการจิบชาพร้อมกับทานขนม แต่จะให้ไปจำสูตรขนมที่นั่นมาก็เกรงว่าจะต้องจดใส่ตำราเล่มหนามาแทน ท่านชายจึงสั่งบ่าวไพร่ให้นำขนมไทยมารับประทานเสียดีกว่า เพราะรสชาติก็คงจะไม่แพ้ขนมที่นั่นสักเท่าใดนัก “ท่านชายขอรับ คุณชายนภัสดลมาหาขอรับ”  คุณชายในชุดสูทสั่งตัดพอดีตัวเดินมาพร้อมกับกล่องขนม

 

“กำลังอยากเจอพอดี นั่งสิคุณชาย”  คุณชายนภัสดลทิ้งตัวลงนั่งเก้าอี้หวายสาน เบื้องหน้าเป็นวิวทิวทัศน์ของสนามหญ้าเขียวสดตัดกับสีของดอกไม้นานาชนิด ช่างงดงามเพลินตายิ่งนัก  “แล้วนั่นถืออะไรมาด้วยล่ะ”

 

“ขนมกลีบลำดวนครับ วันนี้คุณแม่ท่านชวนเข้าครัวเราก็เลยถือโอกาสทำขนมกลีบลำดวน แล้วก็นึกถึงท่านชายเมื่อครั้งที่พวกเราได้ลองรับประทานครั้งแรกเลยคิดว่านำมาให้ท่านชายก็คงจะดี”  หม่อมเจ้าทอดสายตามองขนมหน้าตาอันคุ้นเคยที่ไม่ได้ทานมาเป็นเวลานานนั้นอย่างพินิจพิเคราะห์

 

“ดูดีเชียว”

 

ดวงตากลมโตเหลือบมองขนมบนโต๊ะ  “อ้อ ท่านชายมีขนมอยู่ก่อนแล้ว ท่านหญิงหรือคุณหญิงจากวังไหนทำมาถวายหรือครับ”

 

“ฝีมือของพี่สะใภ้หาใช่ของท่านหญิงที่ไหนไม่ นายกำลังหึงหรือชายดล”

 

“ระ...เราจะไปหึงท่านชายได้อย่างไรเล่า เราแค่ถาม”  คุณชายหลุบตาลงมองไปยังผืนหญ้าเบื้องล่างเพื่อปิดซ่อนสายตาที่ไม่สามารถโกหกเอาไว้

 

“อย่างนั้นหรือ”

 

“ครับ”

 

“ส่งขนมกลีบลำดวนมาสิ เราจะชิมฝีมือของคุณชายแห่งวังวริศกิตติวรกุลเสียหน่อยจะได้รู้ว่ารสมือที่ท่านแม่ชมไม่ขาดปากนั้นจริงเท็จกันแน่”

 

คุณชายดลเปิดฝากล่องออกด้วยความระมัดระวัง  “นี่ครับ”  ลมหายใจแทบหยุดนิ่งเมื่อเฝ้ามองท่านชายหยิบขนมกลีบลำดวนขึ้นมาชิม  “เป็นอย่างไรครับ”

 

“อื้ม....ก็สมกับที่ท่านแม่ชมให้เราฟังตั้งแต่กลับมานั่นแหละ”  นัยน์ตาสีนิลมองเข้าไปที่ดวงหน้าหวาน  “อร่อยมาก ยิ่งนายเป็นคนทำยิ่งอร่อยกว่ากลีบลำดวนที่เราทานมาทั้งชีวิตเสียอีก”

 

ดวงใจดวงน้อยพองโตประหนึ่งมีใครเป่าลมเข้าไป  “ท่านชายไม่ได้ชมเพราะเห็นเราเป็นเพื่อนใช่หรือไม่ครับ”

 

“เราชมเพราะอร่อยจริง ๆ แล้วอีกอย่างตอนนี้เราก็ไม่ได้เห็นนายเป็นเพียงเพื่อนแล้วล่ะชายดล”  ถ้อยคำกำกวมเอื้อนเอ่ยออกมาพร้อมกับสายลมเอื่อยเฉื่อยในยามบ่าย ดั่งเวลาถูกหยุดเอาไว้ ณ ขณะนั้น ภาพความทรงจำเก่า ๆ หวนย้อนกลับมาให้นึกคิดอีกครา

 

 

เด็กชายสองคนกำลังวิ่งเล่นอย่างสนุกสนานภายในบริเวณสนามหญ้าท้ายวังรภัสสรณ์วรกุล แม้นจะมีเพื่อนในวัยเดียวกันมากมายแต่ก็ไม่มีใครที่สนิทใจได้เท่ากับกับท่านชายนภและคุณชายดลอีกแล้ว อาจเพราะอายุเท่ากันและมักมีนิสัยที่คล้ายคลึงกันจึงทำให้สนิทกันมากเป็นพิเศษ บ่อยครั้งที่คุณชายขอคุณแม่ไปนอนที่วังรภัสสรณ์วรกุลแต่ก็ถูกปฏิเสธเสมอจนกระทั่งวันนี้

 

“ชายนภพาคุณชายมาทานขนมเร็วลูก”  มารดาผู้มีรูปโฉมงดงามสมกับที่เป็นเชื้อพระวงศ์เรียกให้ลูกชายของตนและเพื่อนสนิทมาทานขนมกลีบลำดวนที่ตั้งใจทำ

 

“โอ้โห มันคืออะไรหรือครับท่านแม่ ลูกไม่เคยเห็นมาก่อนเลย”

 

“ผมก็ด้วยครับ”

 

“มันคือขนมกลีบลำดวนจ้ะ ลองชิมดูสิ”  แล้วทั้งคู่ก็ได้ลองลิ้มชิมรสขนมกลีบลพดวนนั้นเป็นครั้งแรก

 

“นภชอบครับท่าน”

 

“ผมก็ชอบครับท่านหญิง”  หัวเราะคิกคักชอบใจพร้อมกับรับประทานขนมไปด้วยก่อนจะกลับไปวิ่งเล่นดังเดิม

 

เวลาแห่งความสุขมักผ่านไปไวเสมอเมื่อคุณชายถูกตามให้กลับวัง  “คุณแม่ครับ ลูกขออยู่เล่นที่วังรภัสสรณ์วรกุลต่อไม่ได้หรือครับ พรุ่งนี้ท่านชายก็ต้องไปเรียนที่เมืองฝรั่งแล้ว ลูกอยากอยู่กับท่านชายให้นานที่สุด”  หม่อมราชวงศ์ฉันท์หทัย วริศกิตติวรกุลชั่งใจอยู่นานจนหม่อมเจ้าที่ยืนอมยิ้มอยู่ไม่ไกลต้องเอ่ยปากเอง

 

“คุณหญิงให้ตาดลค้างที่วังเถิดจ้ะ คงอีกหลายปีที่ชายนภจะกลับมา ให้เด็ก ๆ ได้อยู่ด้วยกันเป็นครั้งสุดท้ายเถิดนะ”

 

“ค่ะท่านหญิง”

 

“เย่!”

 

“ตาดล! กิริยาไม่งาม”

 

“ก็ลูกดีใจนี่ครับคุณแม่ ท่านชาย คืนนี้เราจะนอนกอดท่านชายเผื่ออีกหลายปีเลยนะท่านชายไปอยู่ที่เมืองฝรั่งจะได้มีความอบอุ่นจากเราเอาไว้คลายหนาว”

 

“อื้ม”

 

ระหว่างที่รอให้สำรับเย็นพร้อมเด็กชายทั้งสองก็ออกมานั่งเล่นที่สนามหญ้าซึ่งเป็นที่ประจำ ถัดไปทางขวามือเป็นเรือนรับรองริมแม่น้ำ  “อีกหน่อยเราก็ต้องเหงาแล้วสิเนี่ยเพราะท่านชายไปเมืองฝรั่ง”

 

“ชายดลไปด้วยกันไหม”

 

คุณชายส่ายหน้าตอบ  “เรากลัว”

 

“คุณชายกลัวอะไรกันเล่า”

 

“ไม่รู้ รู้แต่เรากลัว”

 

“แล้วคุณชายกลัวเราไหมฮึ”  ท่านชายยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดข้างแก้ม  “นายกินขนมจนเลอะแก้มเลยหรือกลิ่นถึงติดมาน่ะ”

 

“จริงหรือ!”  ตามสัญชาตญาณคุณชายรีบจับแก้มตัวเองพลางหันใบหน้ามาด้านข้างเป็นจังหวะเดียวกับที่ริมฝีปากทาบทับเข้ากับสิ่งเดียวกัน ดวงตากลมเบิกกว้างกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น หน้าอกข้างซ้ายเหมือนมีกลองยาวกำลังตีรัวราวกับมีงานเฉลิมฉลอง

 

“หอมกลิ่นดอกลำดวนจังเลยนะชายดล”  ท่านชายยิ้มกริ่มพลางส่งสายตาเจ้าชู้

 

“ท่านชายทำอะไรครับ เอาปากมาชนปากเราทำไม”

 

“แสดงความรัก”

 

“ท่านชายรักเราหรือ”

 

“รักสิ แล้วนายล่ะรักเราไหม”

 

“เราก็รักท่านชาย”  รอยยิ้มกว้างที่เด็กน้อยชอบมองมาแต่ไหนแต่ไรกำลังจะไม่ได้เห็นอีกเพราะเมื่อผ่านพ้นค่ำคืนนี้ไปคงเหลือไว้เพียงแค่ความทรงจำ

 

 

“เมื่อคราวก่อนท่านชายนภเล่าเรื่องอะไรนะครับ เออ...โอ ๆ”

 

“โอเมก้ากับอัลฟ่า”  สำเนียงฝรั่งฟังรื่นหูตอบกลับมา

 

“นั่นแหละครับ ท่านชายไม่ได้หลอกเราเล่นใช่ไหม”

 

“โถชายดล เราจะหลอกนายไปเพื่ออะไรล่ะ เราโตแล้วนะไม่ใช่เด็กเล็กที่จะแกล้งแหย่นายแล้วขโมยจูบน่ะ”

 

“ท่านชาย!” คุณชายนภัสดลฟาดฝ่ามือลงเต็มแขนของท่านชายจนลืมตัวไปว่าตนนั้นเป็นเพียงหม่อมราชวงศ์ซี่งมียศที่ต่ำกว่า

 

“เราขอโทษ”

 

“ไม่เป็นไรเราไม่ถือ แต่มือนายหนักใช่เล่นนะชายดล สงสัยแขนเราคงขึ้นเป็นรอยแดงกระมัง”

 

“ให้เราดูนะท่านชาย”  มือเล็กถือวิสาสะถลกแขนเสื้อเปิดขึ้นถึงหัวไหล่  “ไม่เห็นจะแดงเลย หลอกเราอีกแล้วนะ”

 

“ฮ่า ๆ ได้แกล้งนายแล้วเรามีความสุข หน้าตานายเวลาบึ้งตึงรู้ไหมว่ามันน่ามองขนาดไหน”

 

“คนหน้าตาบูดบึ้งจะไปน่ามองได้อย่างไรกันเล่า”

 

“จริงหรือ แล้วเหตุใดนายถึงได้น่ารักน่ามองเพียงนี้ล่ะชายดล”  รอยริ้วเจือสีขึ้นที่พวงแก้ม

 

“เมืองฝรั่งทำให้ท่านชายปากหวานปานน้ำผึ้งเดือนห้าเชียวหรือนี่”

 

“นายอยากลองชิมไหมล่ะชายดลว่าหวานปานน้ำผึ้งเดือนห้าหรือหวานกว่า”  สายตาแบบเดีวกับที่ชอบมองเพื่อหยอกเขาถูกส่งมา  “ว่าไงชายดล”

 

“ท่านชายนภ! บ่าวไพร่อยู่ก็มากยังจะเล่นเช่นนี้อีกนะครับ”

 

“เราต้องการเวลาส่วนตัว ไปหาอะไรทำไป”

 

“ขอรับ”  บ่าวไพร่ขานรับและออกไปจากบริเวณนั้นตามคำสั่งของหม่อมเจ้า

 

“เหลือเราเพียงสองคนแล้วนะ”

 

“ท่านชายเล่าสักทีสิครับเราอยากรู้”

 

“นายเปลี่ยนเรื่อง”

 

“ท่านชาย”

 

“ฮ่า ๆ ก็ได้ อย่างที่เราเคยบอกไปว่าอัลฟ่าคือพ่นพันธุ์และโอเมห้าคือแม่พันธุ์ และยังมีอีกประเภทถูกเรียกว่าเบต้า ส่วนนี้ไม่ได้มีความพิเศษใด ๆ เป็นเพียงคนธรรมดาเท่านั้น อัลฟ่าทั้งเพศชายและหญิงสามารถทำให้โอเมก้าท้องได้และเช่นกันกับโอเมก้าสามารถท้องได้ไม่ว่าชายหรือหญิง”

 

“เหลือเชื่อ....”

 

“เราเองก็ไม่คิดจะเชื่อหรอกนะถ้าไม่ได้ไปเห็นกับตาของตัวเองว่าบนโลกใบนี้มีสิ่ง ๆ นี้อยู่จริง”

 

“แล้วจะรู้ได้อย่างไรครับว่าเป็นประเภทไหน”  คุณชายถามด้วยความใคร่รู้

 

“กลิ่นเฉพาะตัวและสามารถรับรู้ได้โดยสัญชาตญาณ อย่างเช่น นายมีกลิ่นดอกลำดวนติดตัว”

 

“ท่านชายกำลังจะหมายถึง....เราเป็นอะไรสักอย่างระหว่างสองสิ่งนี้หรือครับ”

 

“อื้ม จริง ๆ จะมีช่วงติดสัดด้วยล่ะ นายจะอยากมากเป็นพิเศษจนควบคุมตัวเองไม่ได้ ว่าแต่...นายเคยหรือยัง”

 

“เราจะไปเคยได้อย่างไรกันเล่า แล้วเราจะรู้ได้อย่างไรว่าท่านชายไม่ได้หลอกเราอีก”

 

“ตามเราขึ้นมาที่ห้องสิ พวกอัลฟ่าจะมีการควบคุมการปล่อยฟีโรโมนออกมาได้ด้วยนะชายดล ถ้าโอเมก้าได้กลิ่นก็จะเกิดอาการติดสัดขึ้นมาทันที คราวนี้แหละเราจะพิสูจน์เองว่าเราโกหกนายหรือว่าเราพูดความจริง”

 

“เราก็อยากรู้เหมือนกัน”

 

“ดี ตามเราสิคุณชายนภัศดล”

 

#กลีบลำดวนชวนหอม

เกร็จความรู้เล็กๆจากเรื่อง หม่อมเจ้าคือยศที่สูงกว่าหม่อมราชวงศ์

หม่อมเจ้า=ท่านชาย

หม่อมราชวงศ์=คุณชาย

 

เจโน่คือท่านชายนภ และ แจมินคือคุณชายดล

 

เราดีใจมากที่มีคำแก้คำผิดที่เราใช้ไปเพราะเกิดจากการหาข้อมูลไม่ถี่ถ้วน ฮือขอบคุณจริงๆนะคะ

แล้วก็ดีใจมากที่หลายๆท่านชอบค่ะ เรื่องราวจะเกิดในยุค2512นะคะ(หลังยุคคุณชายวังจุฑาเทพเกือบ10ปี) อาจจะไม่ได้มาอัพบ่อยเพราะ1ตอนใช้เวลาพอสมควรเลยและอาจจะมีหลายตอนเพราะคุณชายเธอค่อนข้างใหม่กับสิ่งที่เป็นนะคะ

ถ้าชอบก็ฝากติชมกันด้วยนะคะ ในแฮชแท็กทางทวิตเตอร์ก็ได้ค่ะ อิอิ

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 346 ครั้ง

413 ความคิดเห็น

  1. #410 Limitedp (@-11482-) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 08:14
    หลอกเก่งงงงจีงท่านชาย
    #410
    0
  2. #407 yuri_miko (@yuri_miko) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 19:07
    หลอกล่อน้องเก่งเกินไปแล้ว
    #407
    0
  3. #394 SPYz. (@ppnoiismile11502) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 14:39
    แม่ขา น้องโดนล่อลวง!!!! ช่วยน้องด้วยค่ะ!
    #394
    0
  4. #393 WSwen (@SunnyWo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 07:10
    แม๊ท่านชายเขาร้าย!
    #393
    0
  5. #390 dadadedub (@dadadedub) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 02:13
    ท่านชายร้ายมากๆ พึ่งกลับมาก็จะล่อลวงน้องขึ้นห้องสะแล้ว สงสัยว่าเพื่อนเล่นในวัยเด็กจะพัฒนามาเป็นอย่างอื่นแล้วม้างงง ละทำมาหยอดน้องอีก แต่ถ้าไม่จริงจังนะจะตีท่านชายนภให้ตัวลายเลย อย่ามาทำน้องดลเสียใจ!!
    #390
    0
  6. #387 fxmm_ (@fxmm_) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 23:42
    เหมือนหลอกขึ้นห้องเลยนะท่านชาย
    #387
    0
  7. #356 boabub (@boabub) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 22:34
    หลอกขึ้นห้องเฉย งุ้ยยยยย
    #356
    0
  8. #337 disisjorjor (@jntwks) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 03:33

    ท่านชายนภก็คือออกลายแต่เด็กเลย อ๊าก เจ้าเล่ห์นัก ชายดลฉัน ตามเขาไม่ทันเลยเฮ้อ 55

    #337
    0
  9. #321 puchan (@puchan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 20:08
    ท่านชายคิดอะไรนิ

    ไม่ค่อยเลย
    #321
    0
  10. #310 JENO-C (@JENO-C) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 01:57
    ท่านชายแบบ เจ้าเล่ห์เจ้าชู้นักคำพูดคำจา
    #310
    0
  11. #299 ongkana2134 (@ongkana2134) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 20:42
    เหมือนท่านชายกำลังล่อลวงคุณชานเลยเจ้าค่ะ
    #299
    0
  12. #257 C.Queen (@MyTenMyJaemin) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 03:43
    มันจะต้องพิสูจน์กันขนาดนี้เชียวหรือ หากคุณชายติดสัตว์ขึ้นมาจะทำเช่นไรกันเล่าท่านชาย (จะทำสิ่งใดได้เล่า หากมิใช่.....)
    #257
    0
  13. #227 Silences423 (@allblackk) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 23:13
    เดี๋ยวๆชวนกันขึ้นแบบนี้เลยหรอ....5555555
    #227
    0
  14. #172 bohriawer (@bohriawer) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 09:27
    ชวนไปพิสูจน์เฉยยยยย5555555
    #172
    0
  15. #170 . ฟูอะโลน (@doraemongmm) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 00:47
    แน่ๆเลยยยยยย
    #170
    0
  16. #167 inpink (@inpink) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 07:38
    ท่านชายนภกวนนักนะเพคะ คุณชายของหม่อมฉันเป็นน้องน้อยไร้เดียงสาเท่านั้น
    #167
    0
  17. #164 porkpak111 (@porkpak111) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 22:07

    แหน่ท่านชายร้ายนัก

    #164
    0
  18. #161 fahfoyp (@fahfoyp) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 11:10
    แง ท่านชาย 5555555555555
    #161
    0
  19. #143 purpleyam (@purpleyam) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 21:31
    ท่านชายยยยย ทำไมร้าย 5555555
    #143
    0
  20. #117 Pattho (@patthrakul) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 21:56

    แนนนน๊ ท่านชายร้ายไม่เบาเลยนะคะ หลอกเขาขึ้นห้องก็บอกค่ะ อิอิ

    #117
    0
  21. #111 Blqedx (@toeytoey997) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 13:12
    หลอกเขาขึ้นห้องอ่ะ ร้าย!
    #111
    0
  22. #71 น้อนลูกพีช (@nnn412) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 16:38
    ท่านชายยยยย กำลังล่อลวงน้องใช่มั้ยยย
    #71
    0
  23. #67 secret_freshmart (@secret_freshmart) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มกราคม 2562 / 17:28
    ท่านชายคะ!! ท่านนั้นร้ายเหลืออออออ
    #67
    0
  24. #62 nioh (@tsugiyoshi) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 01:39
    โอยย คุณชายดลก็ช่างสงสัยยิ่งนัก เอ็นดูคุณชาย ตอนถามก็คงจะจ้องชายนภตาแป๋วอยู่แน่ๆเลย T T
    #62
    0
  25. #60 parkyorying (@yinghansa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 10:07
    ช้าก่อนท่านชาย ช้าก๊อนนนนน
    #60
    0