Magic Shop | NOMIN

ตอนที่ 4 : - wind -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,567
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 201 ครั้ง
    24 พ.ค. 61

-wind-

 

 

 

คนป่วยสะลึมสะลือยันตัวลุกขึ้นมานั่งในกลางดึก หลังจากการนอนอย่างเต็มอิ่มช่วยให้ร่างกายของแจมินสลัดพิษไข้ออกจนหมด เขายกมือขึ้นมาลูบหน้าก่อนจะประมวลผลถึงสิ่งที่ได้ยินเมื่อตอนเย็น เสียงของเจโน่และเสียงของใครบางคนทำให้เขาไม่แน่ใจว่ามันคือเรื่องจริงหรือเพราะความฝันที่เพ้อเจ้อกันแน่

 

 

ร่างโปร่งลุกขึ้นจากเตียงแล้วพาตัวเองไปหยุดยืนอยู่หน้าห้องตรงข้าม เขาแนบหูเข้ากับประตูก่อนจะได้ยินเสียงคนเดินไปเดินมาจึงมั่นใจว่าอีกฝ่ายยังคงไม่นอน แจมินพรูลมหายใจออกมาก่อนจะเคาะประตูสี่ครั้ง

 

 

“เชิญครับ”  เมื่อได้รับอนุญาตแจมินก็เปิดประตูเข้าไปด้านใน

 

 

กลิ่นของกระดาษเก่า ๆ ลอยเตะจมูกเขาเป็นอย่างแรกก่อนจะตามด้วยกลิ่นของหญ้าสดซึ่งมองไปรอบห้องก็หาได้มีหญ้าไม่ เจ้าของห้องนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานโดยในมือเขาถือลูกแก้วเวทมนต์เอาไว้ ตาเรียวตวัดมองผู้มาใหม่ก่อนจะกดเสียงต่ำถาม

 

 

“มีอะไรครับ”

 

“คือ..ผมมีเรื่องสงสัยเล็กน้อย”

 

“ถามมาสิครับ”  เขาวางลูกแก้วเวทมนต์ไว้ที่เดิมก่อนจะสาวเท้าเข้ามาประชิดตัวแจมินที่ยืนอยู่กลางห้อง

 

 

เจโน่รู้ดีว่าอีกฝ่ายมักจะประหม่าเสมอเมื่อพวกเขาอยู่ใกล้กัน มือหนาถือวิสาสะจับเข้าที่กรอบหน้าก่อนจะวางหน้าผากไว้ที่หน้าผากของอีกฝ่าย สายตาสองคู่สบกันโดยทันที เจโน่ยิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนจะถอยออกมา

 

 

“ไข้ลดแล้วค่อยหายห่วงหน่อย”

 

“ค...คุณห่วงผมด้วยเหรอ”

 

“แน่นอนสิครับ”

 

“อ่า...”  แจมินแทบอยากยกมือขึ้นมาปิดหน้าเพราะตอนนี้มันร้อนและแน่นอนว่ามันต้องแดงจนอีกฝ่ายรู้แน่ว่าเขากำลังเขินอยู่แถมตอนนี้ก็ดันลืมเรื่องที่จะถามไปเสียสนิท  “ผมลืมไปแล้วว่าจะถามอะไร ขอตัวกลับห้องก่อนนะครับ”

 

“ฝันดีนะครับ”  ไม่ใช่ว่าเจโน่ไม่รู้จุดประสงค์ของแจมินเพียงแต่เขายังไม่พร้อมตอบในตอนนี้ การเบี่ยงประเด็นจึงเกิดขึ้น

 

 

บานประตูไม้เก่าปิดลงพร้อมกับฝ่ามือที่ถูกยกขึ้นมาทาบกับตำแหน่งของหัวใจ มันเต้นเร็วจนแจมินกลัวว่าอีกฝ่ายจะได้ยิน เขากลับเข้ามาในห้องของตัวเองก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงบนเตียง รอยยิ้มค่อย ๆ ผุดขึ้นบนใบหน้า

 

 

Rrrrrr Rrrrrr

เสียงเรียกเข้าจากโทรศัทพ์มือถือที่เขาไม่ได้ยินมันมาสักพักใหญ่ดังขึ้น ชื่อที่ปรากฏทำเอาหัวใจหล่นวูบ มือบางเอื้อมไปกดรับด้วยมือที่สั่นเทา  “ครับแม่”

 

“ขอบคุณพระเจ้าในที่สุดลูกก็รับสายแม่ ลูกอยู่ไหนทำอะไรทำไมหายไปเป็นอาทิตย์แบบนี้แม่เป็นห่วงนะโทรหาก็ไม่เคยติด”

 

“ผมสบายดีครับแม่ พอดีว่าได้งานใหม่แล้วที่นี่เค้าก็ให้ที่พักกับอาหารสามมื้อด้วย”

 

“ลูกก็น่าจะติดต่อมาหาแม่บ้างสิ”

 

“ผมมัวแต่ทำงานจนลืมน่ะครับ ผมขอโทษ....”

 

“แจมิน....”

 

“ครับ”

 

“พ่อกับแม่น่ะ....”

 

“....”

 

“เลิกกันแล้วนะ”

 

“ครับ”  เขาตอบรับโดยที่พยายามคุมน้ำเสียงให้เป็นปกติเพื่อไม่ให้ผู้เป็นแม่สงสัย

 

“แม่คิดถึงลูกนะ”

 

“ผมก็เหมือนกันครับ”

 

“....”

 

“แค่นี้ก่อนนะครับแม่ ไว้ผมจะโทรกลับไปใหม่”

 

“รักลูกนะ”

 

“ครับ”  เมื่อปลายสายวางไปเขาปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาอาบแก้มทั้งสองข้าง เสียงสะอื้นที่แม้เจ้าตัวจะพยายามกลั้นเอาไว้แค่ไหนสุดท้ายมันก็เล็ดลอดออกมาให้คนห้องตรงข้ามได้ยินอยู่ดี

 

 

เจโน่ไม่รู้ว่าที่บ้านของแจมินมีปัญหาอะไรเขาเพียงแค่ใช้เวทมนต์เพื่อไม่ให้แจมินติดต่อกับคนที่บ้านได้ก็เท่านั้นแต่เขาเองก็ไม่คาดคิดว่าเรื่องมันจะกลับกลายมาเป็นเช่นนี้ เขาตัดสินใจเคาะประตูแม้ว่าจะสามารถหายตัวเข้าไปในนั้นได้ก็ตาม

 

 

“คุณแจมินเป็นอะไรไหมครับ”

 

 

ประตูถูกเปิดออกพร้อมกับเจ้าของห้องที่ยืนกัดปากล่างเพื่อกลั้นเสียงสะอื้นเอาไว้ เจโน่เดินเข้าไปใกล้ก่อนจะใช้นิ้วสัมผัสไปที่ริมฝีปากเพื่อบังคับให้เจ้าตัวคลายมันออก

 

 

“ฮึก”

 

“อย่าร้องนะครับ”  แจมินกะพริบตาเพื่อไล่หยดน้ำที่ทำให้การมองเห็นแย่ลง  “มาตรงนี้ไหม”  มือหนาตบเข้าที่แผงอกของตัวเองเบา ๆ

 

 

แจมินโผเข้ากอดอีกฝ่ายพร้อมกับซบหน้าลงที่แผงอกกว้าง ไม่รู้เพราะอะไรแต่เขากลับรู้สึกสบายใจและอบอุ่นเมื่อได้รับอ้อมกอดจากเจโน่ มือหนาลูบศีรษะของอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบาก่อนจะกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น แจมินปล่อยความอัดอั้นและความเสียใจทั้งหมดออกมาทางน้ำตาและเสียงสะอื้น

 

 

หัวใจเปราะบางของแจมินถูกความอบอุ่นของเจโน่เข้ามาปลอบโยน ทั้งสองยืนกอดกันอยู่นานจนคนในอ้อมแขนเป็นฝ่ายผละออกมาก่อน  “ผมมีเรื่องจะถาม”  ความเศร้าได้ถูกเจือจางลงไปเหลือไว้เพียงความสงสัยเพราะสิ่งที่เขาคิดว่าคือความฝันมันกลับกลายเป็นจริงเมื่อแม่โทรมาหาเขาหลังตื่นนอน

 

“ครับ”

 

“คุณเจโน่เป็นใครกันแน่ครับ”

 

“ผมก็คือผม”

 

“แล้วที่นี่มันมีอะไร”  แววตาหม่นหมองทอดผ่านไปยังดวงตาลุ่มลึกของคนตรงหน้าราวกับต้องการหาคำตอบ  “ในห้องเก็บของมันมีอะไร ขอร้องเถอะนะครับบอกผมเถอะว่าที่นี่มันมีอะไรกันแน่”

 

 

เจโน่ถอนหายใจก่อนจะยกมือขึ้นมากางออก กลุ่มควันสีขาวลายวนเหมือนพายุขนาดย่อมอยู่บนฝ่ามือ สิ่งของรอบตัวค่อย ๆ ลอยขึ้นจากพื้น ลมแรงพัดผ่านรอบตัวของคนทั้งคู่ก่อนที่ทุกอย่างจะกลับเข้าสู่ภาวะปกติเมื่อเจโน่เก็บมือไว้ที่เดิม

 

 

“ผมคือพ่อมด”

 

 

ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้น ก่อนหน้านี้แจมินลองเดากับตัวเองเล่น ๆ ว่าเจโน่คงจะเป็นใครสักคนที่มีความสามารถด้านเทคโนโลยีต่าง ๆ เพราะเขายังไม่เคยเห็นเจโน่ต้องมายืนทำอาหารหรือแม้กระทั่งทำความสะอาด ทุกอย่างคงเกิดจากหุ่นยนต์หรือระบบที่ทันสมัยแต่ใครจะไปคิดว่ามันมีสิ่งที่เหนือธรรมชาติแบบนี้อยู่จริง ๆ

 

 

“คุณพูดจริงเหรอครับ”

 

“คุณก็เห็นไม่ใช่เหรอครับ”  เจโน่ยิ้มให้อีกฝ่าย  “ผมคือพ่อมดธาตุลม พ่อมดแต่ละคนจะมีร้านเวทมนต์ของตัวเองเพื่อดูแลและจะไม่ยุ่งเกี่ยวร้านของพ่อมดตนอื่น พวกเรามีชีวิตเป็นอมตะ ผมอยู่มาแล้วเป็นพันปีเพื่อรอใครสักคนมาปลดคำสาป”

 

“คำสาปอะไร”

 

“คำสาปชีวิตอมตะ”

 

“มันก็ดีไม่ใช่เหรอครับที่ไม่มีวันตาย”

 

เจโน่ส่ายหน้า  “การมีชีวิตโดยไร้เป้าหมายมันก็ไร้ประโยชน์ ต่อให้ผมไม่มีวันตายแต่ขาดเป้าหมายมันก็เหมือนการหายใจทิ้งไปวัน ๆ เหล่าพ่อมดก็ต่างรอเวลาที่คำสาปจะถูกถอนออกไปทั้งนั้น”

 

“เหลือเชื่อแฮะ”  แจมินยังคงอึ้งกับสิ่งที่เขาได้เห็นและได้ยิน

 

“กลัวไหม”

 

คนถูกถามส่ายหน้า  “แค่ตกใจครับ”

 

“นอนเถอะครับถึงจะไม่มีไข้แล้วก็ต้องนอนพัก พรุ่งนี้ค่อยคุยกัน”

 

“ครับ”  แจมินพยักหน้าก่อนจะเดินกลับไปที่เตียง

 

“อย่าแอบร้องไห้อีกล่ะ”  เจโน่เดินเข้าไปใกล้ก่อนจะลูบศีรษะคนบนเตียง  “ไม่งั้นผมจะปลอบด้วยวิธีอื่นแทนกอดนะครับ”  ยิ้มตาปิดให้หนึ่งที  “ฝันดีครับนาแจมิน”

 

 

หลังจากคืนนั้นแจมินก็ได้รับรู้อีกว่าชานคือแมวพูดได้ที่ถูกเสกมาจากใบโคลเวอร์ที่มีอยู่ทั่วร้านและห้องเก็บของก็ไม่ต้องเป็นความลับอีกต่อไป เจโน่ยอมเล่าทุกอย่างเกี่ยวกับเวทมนต์ภายในร้านและใช้เวทมนต์ให้ดูโดยไม่ต้องหลบซ่อนแบบเมื่อก่อนอีก

 

 

กว่าสองอาทิตย์ที่แจมินใช้ชีวิตอยู่ในร้านเวทมนต์ ติดต่อหาแม่บ้างบางครั้ง วันไหนเกิดอาการเบื่อก็ออกไปเดินเล่นในเมืองบ้างแต่ส่วนใหญ่เขาก็จะคลุกคลีกับต้นไม้เวทมนต์ที่บางต้นจะมีเสียงพูดออกมาสร้างความประหลาดใจและตื่นเต้นให้กับแจมิน

 

 

ตกเย็นก่อนที่เขาจะเดินออกไปปิดร้านแขกที่ไม่ได้รับเชิญก็แทรกตัวเข้ามาด้านใน ชายหนุ่มที่ดูตัวเล็กกว่าเขาสวมแว่นตาที่มีสายคล้องกับคอเอาไว้ ผมสีอ่อนช่วยให้ใบหน้าดูเยาว์วัย รอยยิ้มถูกส่งมาให้แจมิน เขายิ้มตอบ

 

 

“พอดีว่าร้านเราปิดแล้ว”

 

“จุ๊ ๆ หนุ่มน้อย ข้ามาหาเจโน่เขาอยู่ไหม”

 

“คือคุณเจโน่อยู่ด้านในครับเดี๋ยวผมไปเรียกให้”

 

“ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวเค้าก็โผล่หัวออกมาเองแหละ”  ชายหนุ่มเคาะนิ้วไปที่เคาท์เตอร์สำหรับคิดเงินอยู่สามครั้งแล้วเจ้าของร้านก็ปรากฏตัวขึ้น

 

“เจ้ามาทำไม”  น้ำเสียงเยือกเย็นทำเอาแจมินรู้สึกกลัว

 

“โอ๊ะโอ ทักทายข้าแบบนี้เลยเหรอพี่ชาย”

 

“ข้าไม่มีน้องแบบเจ้า...เหรินจวิ้น”

 

 

โปรดติดตามตอนต่อไป

 

#พ่อมดเจโน่

 

 

ถึงฝนจะตกรถจะติดแล้วค่าครองชีพจะสูงขึ้น วันแย่ๆแบบนี้เราขอให้ฟิคช่วยทำให้มันคือเรื่องดีๆของวันนะคะ

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 201 ครั้ง

364 ความคิดเห็น

  1. #363 auaeauae (@auaeauae) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 22:59

    อ่านเพลินจนไม่ได้เม้นเลย น่ารักมากเลยกั้บฮือ เจ้าชานนนน

    #363
    0
  2. #356 WSwen (@SunnyWo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 06:59
    ตัวละครมาเพิ่มแล้ววว
    #356
    0
  3. #342 Wizzs (@Wizzs) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 11:50
    น้องแจมินเข้าใจอะไรง่ายมาก ดีใจที่น้องเข้าใจง่ายๆ น่ารักจริงๆเด็กคนนี้ ว่าแค่ว่า เอ้ยยย เฮียเหรินใส่แว่น!! กรี้ดดดดด
    #342
    0
  4. #323 JENO-C (@JENO-C) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 12:38
    ทอล์คของคุณไรท์น่ารักอ่ะ
    #323
    0
  5. #315 athittaya_wu (@athittaya_wu) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 15:02
    อ๋าาา รู้แล้วสินะ จะเป็นไงต่อ
    #315
    0
  6. #289 fantasticmel (@09_caramel) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 16:49
    น้องรู้แล้วแต่น้องก็ยังอยู่ต่อน้าา น้องมีใจ ทำไมเจโน่ไม่ชอบเหรินจวิ้นอะ
    #289
    0
  7. #282 lp-ventus (@Lompat_LB) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 11:21
    ทุกอย่างดูคืบหน้าความสัมพันธ์คืบหน้าด้วยไหมคะ มีคุณพ่อมดมาอีกตนแย้ว
    #282
    0
  8. #275 17xb_00 (@bam_kasempipat) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 17:48
    มันแบบ น่ารักจีงๆเลย
    #275
    0
  9. #267 YAAYEETAH (@hhqxlup) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 03:16
    ตอนนี้คือน้องรู้เรื่องแล้วและยังเลือกอยู่ต่อ ไม่คิดว่าชะตาลิขิตแล้วนะคะ ใจน้องนี่แหละเลือก ฮื้อออ ยังไงกับเหรินจวิ้นน้อ ;-;
    #267
    0
  10. #236 Jinji_10 (@Jinji_10) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 12:12
    ยังไงงงงง
    #236
    0
  11. #226 MinMinsupp (@MinMinsupp) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 20:12
    ยังไงๆ
    #226
    0
  12. #179 NSP2279 (@NSP2279) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 23:57
    อะไรยังไงงงงงงง
    #179
    0
  13. #168 kiimt (@kiimt) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 22:05
    ตอนแรกคิดว่าแจมินนะกลัวเจโน่ แต่ผิดราดแฮะ 5555555 แล้วคือจวิ้นเป็นน้องเจโน่? อะไรกันนิ
    #168
    0
  14. #148 KiM~mUmi (@love-18p) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 14:49
    ทำไมแจมินไม่กลัวอ่ะ 555
    เป็นเราทั้งกลัวทั้งตกใจเลยนะ แบบจิตใจก็แย่อยู่แล้วมาเจอเรื่องพ่อมดอีกคงเตลิดแล้วอ่ะ ขอไม่เจอหน้าแป๊บนึงก่อน
    เหรินจวิ้นนี่ใช่ที่เจโน่ให้ชานคอยดมกลิ่นอะไรป่ะ
    #148
    0
  15. #101 HunviB (@HunviB) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 13:58
    ปลอบที่ไม่ใช่กอดเป็นไงน้อออ
    #101
    0
  16. #73 Disisjorjor (@jntwks) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 23:04
    สงสารแจมินจังเลย เห้อกอดใดเล่าจะเท่าอ้อมกอดแม่ T-T // ไบแอสพิเหริน เราว่าเค้าต้องหล่อเท่เจ้าเล่ห์ไม่แพ้พี่ชายแน่เลยค่ะ55555
    #73
    0
  17. #72 TY_TT0701 (@TY_TT0701) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 23:02
    ทำไมโน่ถึงดูไม่ชอบจวิ้นเลยอ่าาาาา เกิดอะไรขึ้นนนนนน
    #72
    0
  18. #71 marry me, peach? (@wyattsx) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 23:01
    เหรินจวิ้นคือยังไง แต่ๆๆๆมีความรู้สึกว่าตัวเองน่าจะชอบเหรินจวิ้น5555555 ขอหวีดล่วงหน้าเลยนะคะ ปักป้ายจอง
    #71
    0
  19. #69 phwnn (@phwnn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 22:56
    หูยยยยจวิ้น
    #69
    0
  20. #68 peach me. (@_pluspeachme) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 22:15

    เราสัมผัสความกร๊าวววใจของเหรินจวิ้นได้



    #68
    0
  21. #67 shxj4_ (@vsin357) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 22:11
    คุณพ่อมดจะอบอุ่นขนาดนี้ไม่ได้้ แพ้แล้วววว แล้วนั่นเหรินจวิ้นทำไมถึงมาหาเจโน่ได้้้ต้องมีเรื่องมากวนแน่ๆเลย
    #67
    0
  22. #66 SL OH (@Octopus_PCY) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 21:20
    งือออ คูมพ่อมดดดดดดด
    #66
    0
  23. #64 zkywalker (@zitinixphewisky) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 21:11
    เจโน่ควรเป็นไรมากกว่าไมโครเวฟ อบอุ่นที่สุดดดด กอดหน่อย งื้อ
    #64
    0
  24. #62 EXO-L88 (@EXO-L88) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 20:55
    คือว่าอยากเห็นการปลอบวิธีอื่นที่ไม่ใช่กอดจังค่ะ55555555 ดีใจอ่ะที่แจมินรู้เร็วขนาดนี้ ไม่งั้นคนอ่านนี่แหละจะค้างคาแทน55555555 แล้วน้องก็ดูไม่โกรธด้วยอ่ะที่ถูกปิดบัง ส่วนจวิ้นใช่พ่อมดธาตุน้ำที่พูดถึงก่อนหน้านี้แน่ๆเลย มีปัญหาอะไรกันอยากรู้5555555
    #62
    0
  25. #60 F_JJNM (@LMB_) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 20:20

    พอ่มดอบอุ่นมากกกกกกกกกก ขอบคุณฟิคดีๆนะคะ :)

    #60
    0