Magic Shop | NOMIN

ตอนที่ 3 : - secret -

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,758
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 187 ครั้ง
    23 พ.ค. 61

-secret-

 

 

 

เช้าวันรุ่งขึ้นกับความทุกข์ที่ถูกเจือจางลงด้วยอะไรบางอย่าง แจมินตื่นขึ้นมาราวเจ็ดโมงได้ เขาเดินเข้าไปล้างหน้าในห้องน้ำและต้องแปลกใจเมื่อมีแปรงสีฟันอันใหม่วางอยู่ เขาจำได้ว่าเมื่อคืนมันยังมีชิ้นเดียวซึ่งก็คือของเจโน่อยู่เลย

 

 

หลังจากล้างหน้าแปรงฟันเสร็จแล้วเขาก็พาตัวเองกลับมาอยู่ในห้องนอนอีกครั้งก่อนจะเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เป็นชุดเดิมของเมื่อวาน ในขณะที่กำลังสวมกางเกงเขาก็ได้ยินเสียงแว่วข้างหู  “อยู่ที่นี่”  เสียงหวานเล็กเอ่ยต่อ  “อยู่ที่นี่เถอะ”

 

 

เขาแจมินหันขวับไปมองแต่ก็พบกับความว่างเปล่า เขาหันกลับมาแต่งตัวอีกครั้งก่อนจะได้ยินเสียงเดิม เดิมทีไม่ใช่คนกลัวผีแถมตอนนี้ก็สว่างจ้าจะไปมีเรื่องพวกนี้ได้อย่างไร เขาไล่ความคิดไร้สาระออกจากหัวแล้วพาตัวเองลงมายังชั้นล่าง

 

 

ภาพของชายหนุ่มที่นั่งจิบชายามเช้าพลางอ่านหนังสือช่างดูดีจนเผลอหยุดมอง กว่าจะรู้ตัวว่ายืนค้างอยู่ตรงบันไดขั้นสุดท้ายสายตาก็สบเข้าหากันพอดี เจโน่ส่งยิ้มให้แต่อีกฝ่ายดันยิ้มไม่ออก สีแก้มที่เหมือนมีคนมาแต่งแต้มให้เปลี่ยนเป็นสีระเรื่อทำให้รู้ได้ทันทีว่าแจมินกำลังรู้สึกอะไร

 

 

“อรุณสวัสดิ์ครับ”  เจโน่ทักก่อน

 

“ครับ”  แจมินเบนสายตาหลบก่อนจะเดินลงมาหยุดยืนข้าง ๆ

 

“หลับสบายไหมครับเมื่อคืน”  คนเจ้าเล่ห์เอียงหน้าถาม  “ว่าไงครับ”

 

“กะก็สบายดีครับ”

 

“หลับฝันดีหรือเปล่า”  คำถามนี้ยิ่งทวีความเขินให้เพิ่มขึ้นกว่าเดิม

 

“มะไม่ได้ฝันอะไรครับ”

 

“อ้อ”  จับเด็กโกหกได้หนึ่งอัตรา เจโน่ไม่ได้ไล่ต้อนเพื่อให้อีกฝ่ายต้องยอมรับเรื่องความฝัน  “เชิญนั่งสิครับ ทานมื้อเช้าก่อนแล้วค่อยเดินทางกลับ”

 

“ครับ”  แจมินทิ้งตัวนั่งลงตรงข้ามกับเจโน่ก่อนจะหยิบขนมปังปิ้งขึ้นมาทาแยมลงไป เมนูง่าย ๆ ที่เจโน่คิดว่ายังไงเสียอีกฝ่ายก็ต้องทานได้อย่างแน่นอน เขามองแจมินนิ่งโดยไม่พูดอะไรเพื่อปล่อยให้อีกฝ่ายได้ทานมื้อเช้า

 

 

เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่ารสชาติมันดีมากขนาดนี้ เพราะแจมินเคี้ยวไปยิ้มไปราวกับว่ามันคืออาหารที่อร่อยที่สุดในโลก คนทำให้ก็พลอยยิ้มไปด้วย ระหว่างมื้อเช้าเจโน่ไม่มองอะไรเลยนอกจากใบหน้าของแจมิน ทั้งดวงตากลม ใบหน้าหล่อที่เมื่อมีรอยยิ้มมาประดับกลับดูน่ารักถนัดตา

 

 

“ไม่รู้มาก่อนเลยว่าขนมปังปิ้งทาแยมมันจะอร่อยขนาดนี้”  เจโน่เอ่ยแซว

 

“แหะ ๆ”  แจมินไม่รู้จะตอบอะไรได้แต่หัวเราะแห้งกลับไป

 

“อิ่มไหมครับผมทำเพิ่มให้ได้นะ”

 

แจมินรีบส่ายหน้า  “ไม่เอาแล้วครับพอแล้ว”  เคี้ยวคำสุดท้ายจนหมดก็ดื่มน้ำส้มตรงน้ำตาม  “คือว่า...”

 

“ครับ”

 

“ถ้าผมอยากสมัครงานที่ร้านนี้จะได้ไหมครับ ไม่ต้องให้เงินผมก็ได้ขอแค่ที่นอนกับอาหาร”

 

“หืม”

 

“ผมตกงานแล้วก็ยังไม่อยากกลับบ้าน ที่นี่ทำให้ผมสบายใจด้วยเลยคิดว่าอยากทำงานน่ะครับ แต่ว่าถ้าไม่อยากรับก็ไม่เป-

 

“รับครับ ยินดีมาก ๆ เริ่มงานวันนี้เลยก็ได้นะครับเดี๋ยวผมสอนงานให้เรื่องดูแลต้นไม้”  เจโน่ดูกระตือรือร้นมากเป็นพิเศษจนแมวอ้วนอย่างชานก็อดไม่ได้ที่จะร้องแซวขึ้นมา

 

“เมี๊ยว”  สายดุถูกส่งให้เป็นรางวัลตอบแทน

 

“ผมพร้อมเรียนรู้งานแล้วครับ”  แจมินดื่มน้ำส้มในแก้วจนหมดชนิดที่ไม่เหลือแม้แต่หยดเดียว

 

 

เจโน่เดินนำมายังมุมสุดของร้าน กระถางต้นไม้จำนวนมากวางซ้อนกันเป็นแถว ถัดไปข้าง ๆ มีกระสอบดินสำหรับเพาะปลูกวางไว้ เจโน่ก้มลงไปหยิบกระถางต้นไม้สีน้ำคาลเข้มขนาดพอดีมือขึ้นมาถือก่อนจะตักดินในกระสอบใส่ไว้ครึ่งหนึ่ง

 

 

“คุณแจมินต้องตักดินใส่ไว้ในกระถางครึ่งหนึ่งก่อนทุกครั้ง แล้วค่อยย้ายต้นไม้จากในขวดโหลตรงนี้”  นิ้วเรียวบรรจงจับยอดอ่อนของต้นไม้ชนิดหนึ่งมาเสียบไว้ในกระถาง  “มาใส่แบบนี้แล้วค่อยตักดินใส่เพิ่มเข้าไปอีกประมาณสองเซนติเมตร” เจโน่สาธิตวิธีให้แจมินดูเสร็จก็บอกให้อีกฝ่ายลองทำดู

 

 

แจมินขยับเข้าไปยืนแทนที่ก่อนจะหยิบกระถางต้นไม้ขึ้นมาแล้วตักดินใส่ลงไป มือบางเอื้อมไปหยิบต้นไม้มาเสียบไว้อย่างทุลักทุเล เสียงกระซิบแผ่วเบาที่ข้างหูทำเอาสติเกือบหลุดลอยไปไกล

 

 

“ใจเย็น ๆ ค่อย ๆ ปักลงไปอย่าใจร้อนสิครับ”  เสียงทุ้มกดต่ำลงกว่าปกติเพื่อจงใจแกล้งให้อีกฝ่ายได้เขิน  “ตัวสั่นทำไมฮึ”

 

“คุณเจโน่ถอยออกไปหน่อยได้ไหมครับ”  แจมินพูดตะกุกตะกัก

 

เจโน่ไม่ยอมถอยตามคำขอแต่กลับขยับเข้าไปชิดจนแผ่นหลังของแจมินชิดเข้ากับแผงอกแกร่งของอีกฝ่าย  “ผมไม่อยากถอยน่ะสิแย่เลย”

 

แจมินกลืนน้ำลายลงคอจนเกิดเสียง ใบหูขึ้นสีแดงชัดเจนยิ่งทำให้คนด้านหลังชอบใจใหญ่  “ผมว่าใกล้ไป”

 

“ผมสอนงานอยู่นะครับ”

 

“แล้วผมต้องทำยังไงต่อครับ”  กลั้นใจถามออกไปโดยพยายามคุมน้ำเสียงให้เป็นปกติที่สุด

 

“ใส่ดินลงไปสิครับสองเซนฯนะ”  แจมินตักดินใส่ลงไปโดยกะปริมาณให้มันพอดีแต่ก็เหมือนจะตักพลาดไปดินจึงล้นกระถาง เจโน่ลอบยิ้มก็เพราะเขาเองนี่แหละที่เสกมนต์ให้ดินตกลงไปในกระถาง  “แย่จังดูเหมือนคุณแจมินต้องทำใหม่แล้วนะครับ ผมจะไม่ถอยจนกว่าจะทำเสร็จนะ”

 

 

แจมินพยักหน้ารับแม้ว่าจะเขินที่ต้องมาใกล้ชิดกันแต่ก็ยอมทำตามที่สั่งเพราะถือว่าตัวเองเป็นลูกน้องส่วนอีกฝ่ายคือเจ้านาย กระถางที่สองก็ยังคงล้มเหลว แจมินเผลอสบถออกมาเบา ๆ จนคนด้านหลังต้องกลั้นขำและเลิกแกล้งในที่สุด

 

 

เจโน่ถอยออกมาเมื่อแจมินสามารถทำงานที่เขามอบหมายได้อย่างคล่องแคล่ว ทุกการกระทำ ทุกความเคลื่อนไหวและทุก ๆ รอยยิ้มของแจมินถูกเก็บเอาไว้ในความทรงจำของเจโน่เป็นที่เรียบร้อย ไม่รู้ว่าเจ้าตัวจะรู้ไหมว่าถูกพ่อมดเจ้าเล่ห์จ้องอยู่ตั้งนานสองนาน

 

 

ช่วงเช้าหมดไปกับการย้ายต้นอ่อนมาลงกระถาง เจโน่ใช้เวลาเพียงไม่นานก็สามารถเตรียมมื้อกลางวันสำหรับคนสองคนไว้เต็มโต๊ะ แจมินยิ้มกว้างเมื่อเห็นอาหาร เขาทิ้งตัวนั่งลงทันทีโดยไม่ต้องรอคำเชิญใด ๆ ทั้งสองพูดคุยกันเรื่องต้นไม้ซึ่งมาหลายจุดที่ทำให้แจมินสงสัย

 

 

“ผมเหมือนเห็นประกายวิบวับออกมาจากต้นไม้ด้วย”

 

“งั้นเหรอครับ”  เจโน่ขำเล็กน้อยที่อีกฝ่ายสังเกตเห็นเวทมนต์ที่เบาบางของต้นอ่อน

 

“วันนี้ยังไม่มีลูกค้าเลย”

 

“อ่า...เดี๋ยวช่วงบ่ายคงจะมี”  คงเพราะว่ามัวแต่อยู่กับแจมินมากเกินไปเจโน่จึงลืมที่จะเสกใบไม้ให้กลายเป็นคนเพื่อตบตาอีกฝ่าย

 

 

เสียงกระดิ่งดังบ่งบอกว่ามีใครบางคนเปิดประตูร้านเข้ามา แจมินรีบเด้งตัวลุกจากเก้าอี้ก่อนจะวิ่งไปที่หน้าร้าน เจโน่ตกใจเล็กน้อยไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะมีปฏิกิริยาเร็วขนาดนี้เขาจึงรีบเสกใบไม้ให้กลายเป็นลูกค้าแสนสวยเดินเลือกต้นไม้ภายในร้านก่อนที่แจมินจะวิ่งมาต้อนรับ

 

 

พ่อมดหนุ่มถอนหายใจอย่างโล่งอก เขากวาดมือไปเหนือโต๊ะกินข้าวแล้วทุกอย่างก็ถูกทำความสะอาดแล้วลอยกลับไปอยู่ที่เดิมของมัน ร่างหนาเดินออกมายืนมองพนักงานยิ้มหวานให้กับลูกค้าก่อนจะบรรจงห่อต้นไม้ใส่ถุงกระดาษแล้วคิดราคาตามป้ายที่ติดเอาไว้

 

 

“ผมขายต้นไม้ได้ด้วยแหละ”  แจมินวิ่งเข้ามาหาเจโน่ด้วยท่าทางดีใจ

 

“เก่งจังเลยนะ”  เขาส่งมือไปหวังจะลูบกลุ่มผมของคนตรงหน้าแต่ก็ต้องเก็บมือกลับไว้ที่เดิมเพราะลืมไปว่าพวกเขายังไม่สนิทกันถึงขนาดนั้น

 

“มีอะไรให้ผมทำอีกไหมครับ”

 

“ในร้านคงไม่มีแล้วล่ะ อยากไปเดินชมเมืองก็ไปได้นะ”

 

“ได้เหรอครับ”

 

“อื้ม”

 

“เยส!”  แจมินเดินออกจากร้านไปอย่างอารมณ์ดี

 

 

หลังจากที่แจมินออกไปชมเมืองได้ไม่นานเจโน่ก็พาตัวเองมายังห้องเก็บของใต้ดิน หม้อต้มยาใบใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงกลางห้อง เขาเดินเข้าไปใกล้ก่อนจะหมุนนิ้วชี้เป็นวงกลมเพื่อคนให้ส่วนผสมเข้ากัน แม้ว่าเวลาจะผ่านไปนานนับพันปีแต่การปรุงยาก็ยังคงต้องทำตามวิธีการของโบราณอยู่

 

 

ยาสีเขียวเข้มในหม้อคือยาสำหรับการเพาะปลูกต้นไม้เวทมนต์ภายในร้าน เพราะหากใช้ปุ๋ยของมนุษย์มีหวังต้นไม้ได้พากันตายแล้วพลังของเจโน่เองก็จะเสื่อมไปด้วย เขาง่วนอยู่กับการปรุงยาจนไม่ได้ยินเสียงเรียกของแจมินที่กลับมาถึงร้านแล้ว

 

 

เจ้าตัวตั้งใจซื้อข้าวโพดปิ้งทาเนยมาฝากอีกฝ่าย เมื่อส่งเสียงเรียกแล้วไม่ได้ยินการเดินตามหาจึงเริ่มขึ้น ตากลมสอดส่องไปทั่วร้านก็ไร้วี่แวว ขึ้นไปเคาะสี่ครั้งที่ประตูห้องนอนก็ไร้วี่แวว เมื่อขายาวก้าวลงบันไดมาก็พบกับทางเดินแคบ ๆ และบันไดหินที่ทอดลงสู่ด้านล่าง

 

 

แจมินอดสงสัยไม่ได้ว่ามันจะพาเขาไปไหนเขาจึงตัดสินใจเดินลงไปตามทางนั้น ประตูไม้สุดทางเดินคือประตูเดียว เขาผลักมันเข้าไปด้านในก่อนจะตกใจที่เห็นเจโน่ซึ่งอีกฝ่ายเองกก็ตกใจไม่แพ้กัน วูบเดียวที่มีลมแรงปะทะเข้ากับใบหน้าเจโน่ก็เข้ามาประชิดตัวของแจมินก่อนจะส่งยิ้มให้

 

 

“มาทำอะที่นี่เหรอครับ” เขาถามเสียงเย็น

 

“คือผมตามหาคุณเจโน่น่ะครับ”

 

“งั้นขึ้นไปข้างบนดีกว่าครับ”

 

“ค..คะครับ”  แจมินเดินขึ้นมาโดยที่เจดน่ตามมาติด ๆ  “พอดีผมเอาข้าวโพดปิ้งทาเนยมาฝากแล้วต้องกินตอนร้อน ๆ ถึงจะอร่อยเลยอยากเอาให้คุณก่อนน่ะครับ”

 

“อ่า...”

 

“ผมขอโทษที่เข้าไปในนั้นโดยไม่รับอนุญาต”  เสียงแผ่วลงเมื่อรับรู้ได้ว่าตัวเองเป็นคนผิด

 

“ไม่เป็นไรหรอกครับ อย่าเข้าไปอีกแล้วกันนะ”

 

“ครับ”

 

 

ตลอดหนึ่งอาทิตย์กับการอาศัยอยู่ที่ร้านเวทมนต์ของเจโน่ช่วยทำให้บาดแผลในใจของแจมินดีขึ้น แม้ว่ามันอาจจะไม่ปิดสนิทแต่ก็ไม่ใช่แผลชะกันแบบในตอนแรก ในบางครั้งเขาก็นึกสงสัยว่าทำไมพ่อและแม่ของเขาถึงไม่ติดต่อมาหรือออกตามหาเขาเลย

 

 

ความรู้สึกน้อยใจค่อย ๆ ตีตื้นขึ้นมากระจุกอยู่ที่คอ ดูเหมือนว่าความเครียดที่สะสมมานานหลายปีจะเข้าเล่นงานเขาวันนี้เสียแล้ว แจมินอาเจียนออกมาอย่างห้ามไม่ได้ อาการไม่สู้ดีนักทำให้เขาต้องเอ่ยปากขอลางานสักหนึ่งวันกับเจโน่เพื่อขอพักร่างกายของตัวเองให้พร้อมที่จะทำงานในวันถัดไป

 

 

เจโน่อนุญาตให้เขานอนพักช่วงบ่ายได้ ร่างบางนอนซุกใต้ผ้าห่มแล้วหลับไปในที่สุด ข้าง ๆ เตียงมีพ่อมดหนุ่มนั่งไขว่ห้างเฝ้าอยู่  “เฝ้าไม่ห่างเลยนะเจ้านาย”  ชานกระโดดมาจากด้านล่างขึ้นมายืนบนขอบหน้าต่าง

 

“เค้าดูแย่นะ ฉันเป็นห่วง”  ตอบแมวแต่สายตาไม่ได้มองแมวเลยสักนิด

 

“เจ้านายคือคนที่ทำให้คนที่บ้านเค้าติดต่อมาไม่ได้ใช่ไหม”

 

“อาฮะ”

 

“แย่จังนะ”

 

“ฉันรู้ แต่ถ้าเค้าติดต่อกับที่บ้านได้แล้วกลับไปฉันจะทำยังไงล่ะ”

 

“เจ้านายกำลังกลัวอนาคต”

 

“ฉันแค่คาดการณ์เผื่อเอาไว้”

 

“อย่าทำแบบนี้เลยนะขอรับ สงสารคุณแจมินออก”

 

“เฮ้อ ก็ได้ ถ้าเค้าตื่นมาเค้าจะได้รับสายจากแม่”  เจโน่ปล่อยให้อีกฝ่ายได้พักผ่อนก่อนจะพาตัวเองไปขลุกอยู่กับหม้อต้มยาตามเดิม แต่เขาไม่รู้เลยว่าบทสนทนาของเขากับชานมีคน ๆ หนึ่งนอนนิ่งเพื่อฟังอยู่

 

 

โปรดติดตามตอนต่อไป

 

#พ่อมดเจโน่

 

 

เราขออนุญาตเปลี่ยนแท็กฟิคนะคะ

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 187 ครั้ง

364 ความคิดเห็น

  1. #341 Wizzs (@Wizzs) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 11:12
    ร้ายไม่สุดเลยพ่อ ยังไงก็คงความเอ็นดูน้องอยู่เสมออ น่ารักนะเนี่ยเราา แจมินตอนอยู่ร้านคือสดใสมากค่ะ ดีใจที่น้องร่าเริงได้ขนาดนี้ แต่สุดท้ายก็เครียดจนร่างกายทรุด แง้ หายไวๆครับบบ
    #341
    0
  2. #337 SweetP (@pnkpie) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 22:38
    พ่อมดร้ายอะจริงๆ สงสารน้องนะ!
    #337
    0
  3. #314 athittaya_wu (@athittaya_wu) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 14:55
    คุณเจโน่บงการทุกอย่างเลยนะคะ แอบสงสารแจมินเบาๆ
    #314
    0
  4. #303 Jeonghan1004👼 (@My-Jeonghan1004) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 22:20

    พ่อมดเจโน่ขี้แกล้ง
    #303
    0
  5. #288 fantasticmel (@09_caramel) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 16:38
    คุณพ่อมดเจ้าเล่ห์ไรเบอร์นี้ น้องได้ยินแล้วนาาา
    #288
    0
  6. #281 lp-ventus (@Lompat_LB) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2561 / 11:10
    เขิน5555555 พ่มดเจ้าเล่ห์ แต่เอสไงละมีเด็กดื้อได้ยินแล้ว
    #281
    0
  7. #274 17xb_00 (@bam_kasempipat) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 17:43
    โน่เจ้าเล่ห์มาก
    #274
    0
  8. #266 YAAYEETAH (@hhqxlup) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 02:45
    คุณพ่อมดกับชานจะทำยังไงต่อล่ะทีนี้ โง้ยย น้องรู้แล้วววว;-;
    #266
    0
  9. #235 Jinji_10 (@Jinji_10) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 11:44
    น้องงงงงงง
    #235
    0
  10. #225 MinMinsupp (@MinMinsupp) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 20:07
    เห้ยยยยยนม่ายน้าาาา
    #225
    0
  11. #195 PpsdMin (@seameaw) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 15:48
    โอโหหหหมกลัวตอนต่อไปมากๆ แจมินอย่าโกรธมากเลยนะTT
    #195
    0
  12. #178 NSP2279 (@NSP2279) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 23:49
    โอ้โหเปลี่ยนโหมดตัวเองแทบไม่ทันเลยตอนแรกเขินตอนหลังกลัวว่าแจมินจะโกรธคุณพ่อมดกลัวม่าทำไงดี
    #178
    0
  13. #166 kiimt (@kiimt) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 21:57
    อมก แจมินรู้แล้ว .-.
    #166
    0
  14. #147 KiM~mUmi (@love-18p) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2561 / 14:09
    เริ่มสงสารแจมินแล้ว
    คุณพ่อมดก็ไม่ควรทำแบบนี้นะ
    น้องจะรู้สึกยังไง
    กำลังรู้สึกสบายใจอยู่แล้วเชียว
    ประมาทเกินไปที่มาคุยกันแบบนี้ด้วย
    จริงๆแจมินก็ควรจะรู้สึกแปลกๆตั้งแต่ร้านเปิดจนดึกแบบนั้นทั้งๆที่รอบๆนี่ไม่มีใครแล้วอ่ะ ทางแปลกๆที่เดินลงไปหาเจโน่ ต้นไม้วิบวับๆอีก
    #147
    0
  15. #70 Disisjorjor (@jntwks) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 22:56
    โอยเราควรรู้สึกยังไงแง ต้นแชปคือเขินมากพ่อมดเจโน่เจ้าเล่ห์สุด ฮือออออออ เขินแทนแจมินจริงๆค่ะ แต่ท้ายแชปมาสงสารน้องจัง T-T แล้วยิ่งมารับรู้เรื่องราวอีก จะรู้สึกยังไงนะ
    #70
    0
  16. #65 SL OH (@Octopus_PCY) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 21:13
    แจมรู้แล้วววว คุณพ่อมดจะทำไงต่ออ
    #65
    0
  17. #58 porkpak111 (@porkpak111) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 20:10

    ตอนเจโน่สอนงานแจมินทำเราหน้าร้อนไปหมด มันแบบเราเป็นคนคิดลึก คิดมาก คิดเยอะ อะไรจะอีโรติกขนาดนี้ มันแบบเอ้อ เขินโว๊ยยย แล้วแจมินทันเห็นตอนเจโน่กวนยาหรือเปล่า และใครคือคนที่มาแอบฟังแอบตามเจโน่กันนะ

    #58
    0
  18. #52 HunviB (@HunviB) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 15:52
    อ้าวววว พ่อม๊ดดด มีคนแอบฟังค่ะๆๆ
    #52
    0
  19. #50 htnx (@htnx) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 11:52
    สนุกมากกกกกกกกกกกกก ลุ้นมากกกกภาษาไรท์ดีมากๆค่ะ ชอบมากๆเลย
    #50
    0
  20. #48 97fQx_ (@fonnlism) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 22:37
    น้องแจมรู้แล้วน่ะสิแบบนี้ ฮือน้องแจมจะอยู่ต่อมั้ย T - T
    #48
    0
  21. #47 ppinkku (@funzyeol) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 22:06
    เจ้าเล่ห์นักนะคุณพ่อมด ! แจมจะหนีไปมั้ยคะเนี้ย ฮือ ไม่อยากให้ไปเลย
    #47
    0
  22. #46 peach me. (@_pluspeachme) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 21:02

    ทุกอย่างเหมือนดำเนินไปด้วยการควบคุมของคุณพ่อมดทั้งนั้นเลย เจ้าเล่ห์นักนะ จะมีทางใดช่วยให้แจมินแกล้งพ่อมดคืนบ้างไหม 55555

    #46
    0
  23. #45 sunflower.jm (@rukjung101) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 19:51
    น้องแจมรู้แล้วสินะว่าเจโน่มีอะไรแปลกๆ จริงๆร้านนี้ก็ไม่มีอะไรปกติอยู่แล้วนะ55555555 แล้วยังมีแมวพูดได้อีก หนักไปใหญ่
    #45
    0
  24. #43 EXO-L88 (@EXO-L88) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 19:27
    ชอบมากกกก อารมณ์เหมือนอ่านนิทานกริมม์เลยค่ะ55555555 ยิ่งตอนนี้ที่แจมินเจอห้องใต้ดินแล้วลงไปยิ่งให้อารมณ์นั้นเลย ชอบอ่ะ5555555 น่ารักด้วย ฮื่อออออ อ่านแล้วเขิน ตอนจบนี่ทำให้อยากรู้ตอนต่อไปมาก^^
    #43
    0
  25. #41 F_JJNM (@LMB_) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 18:48
    พ่อมดแย่แล้ววววววน้องแจมจะหนีไปมั้ย สงสารทั้งคู่เลย พ่อมดก็รอรักของเขามานาน น้องแจมชีวิตก็ไม่โอเค แถมยังได้ยินพ่อมดคุยกับเหมียวอีก ฮืออออออออ
    #41
    0