PANDORA [YUMARK]

ตอนที่ 1 : CHAPTER 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 117
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    25 เม.ย. 60

CHAPTER 1


- 1 -

 

“หญิงสาวผู้หนึ่งที่มีรูปร่างหน้าตาสวย กิริยามารยาทดี เธอคือผู้ที่เทพเจ้าส่งมายังโลกมนุษย์พร้อมกับกล่องหนึ่งใบ โดยที่หญิงสาวผู้นี้ถูกห้ามไม่ให้เปิดกล่องนี้ออกเด็ดขาด แต่เมื่อวันเวลาผ่านไปเธอก็เกิดความอยากรู้อยากเห็นขึ้นมา เธอจึงลองเปิดกล่องใบนี้ดู สิ่งที่อยู่ภายในกล่องหาใช่สมบัติอันมีค่าไม่ แต่มันกลับเป็นควันลอยออกมา ควันเหล่านั้นคือความทุกข์ ความเจ็บปวด ความตาย ความโลภ ความหลง และสิ่งชั่วร้ายต่าง ๆ เมื่อเธอหายจากการตกตะลึงเธอจึงรีบปิดกล่อง ควันกลุ่มสุดท้ายที่ไม่ได้ลอยออกมาคือความสิ้นหวัง มนุษย์จึงมีความหวังและเรากำลังจะทำความหวังนั้นให้เกิดขึ้น”  เสียงปรบมือดังขึ้นหลังจากที่ปาร์คจินยองได้กล่าวจบไปในช่วงแรก เขาคือหัวหน้าทีมโครงการทดลองพ่วงด้วยตำแหน่งผู้บริหารศูนย์วิจัย JY

“ในอนาคตเผ่าพันธุ์มนุษย์อาจสูญสิ้นเพราะความสามารถสูงสุดของมนุษย์ไม่อาจทำให้เราอยู่รอดได้ การพัฒนาศักยภาพของมนุษย์จึงเป็นสิ่งสำคัญ”  เขาเว้นช่วงไว้สักครู่ก่อนจะเริ่มพูดอีกครั้งด้วยแววตาที่มุ่งมั่น  “แพนโดร่าครับ”  เสียงปรบมือเกรียวกราวดังไปทั่วทั้งห้องประชุม เสียงพูดคุยดังระงมไปทั่วด้วยความตื่นเต้นและดีใจแต่มันก็ถูกหยุดด้วยเสียงเปิดประตูดัง ปัง! ของใครบางคน

ทุกสายตาจับจ้องไปที่ผู้มาใหม่ที่เปิดประตูเสียงดังแบบคนไม่รู้จักกาละเทศะเอาเสียเลยแต่เขาหาได้สนใจไม่ เขาเดินเตะขาพลางล้วงกระเป๋ากางเกงด้านหลังเมื่อเดินผ่านผู้ร่วมงานสาว ๆ ก็ไม่ลืมที่จะผิวปากแซวเล็กน้อย เมื่อเดินมายังเวทีด้านหน้าเขาก็ทำท่ายืนตรงแล้วทำความเคารพเหมือนที่ทหารทำกันก่อนจะยิ้มขำ

คิมยูคยอม”  ปาร์คจินยองเรียกชื่อเขาเสียงต่ำเพื่อเป็นการดุเล็กน้อยก่อนจะฝืนยิ้มแล้วหันไปพูดกับผู้คนภายในงาน  “นี่คือคิมยูคยอมหนึ่งในทีมของโครงการทดลองแพนโดร่าครับ”

“สวัสดีครับทุก ๆ คน”  เขายิ้มกวนประสาทก่อนจะเดินไปนั่งร่วมโต๊ะกับคนอื่น ๆ ในทีม

“เขาพูดถึงไหนแล้วล่ะ”  ยูคยอมหยิบแก้วที่ใส่น้ำเปล่าอยู่เกือบเต็มขึ้นมาดื่มพลางมองไปรอบ ๆ

“พูดจบไปแล้วก่อนนายเข้ามา”  หญิงสาวเจ้าของใบหน้าสวยที่ดูเชิดขึ้นตลอดเวลาพูดตอบ  “นายไปไหนมา ฉันจำได้ว่าเรานัดกันตั้งแต่แปดโมงนะยูคยอม”

“ฉันไม่ได้ว่างตลอดเวลานะโบนา”

“ไม่ว่างงั้นเหรอ นายไปไหนมา”

“เธอไม่ใช่แม่ฉัน ไม่จำเป็นต้องรู้”

“นี่!

“ชู่ว เงียบ ๆ หน่อย คุณโบนาผู้สง่างามจะเสียงดังต่อหน้าคนเป็นพันจริง ๆ เหรอ ระวังพ่อเธอดุเอานะคนสวย”

“ชิ”

“ก็แค่งานเปิดตัวโครงการ ไม่มีฉันก็ไม่เห็นจะมีผลกระทบอะไรเลย เสียเวลาฉันอีกต่างหาก”

“ทำไมยะ เวลาของนายนี่สำคัญขนาดนั้นเชียว เอาไปทำอะไรมิทราบ”

“นัดบอด”  ยูคยอมพูดสวนขึ้นมาทันทีพร้อมกับจ้องหน้าอีกฝ่าย โบนาชะงักกับคำพูดของเขา  “หึหึ ล้อเล่นน่า เอาเป็นว่ามันเกี่ยวกับงานก็แล้วกัน”  จู่ ๆ เขาก็ลุกขึ้น

“เดี๋ยว! นี่นายจะไปไหนน่ะ”

“ไปห้องทดลอง งานนี้น่าเบื่อจะตาย ฝากบอกพ่อเธอด้วยนะ ฉันมาแล้วตามสัญญาแต่ไม่ได้บอกว่าจะอยู่จนงานจบ เจอกันที่ห้องทดลองล่ะ”  เขาโบกมือลาเล็กน้อยก่อนจะเดินออกไปโดยไม่แคร์สายตาใคร ๆ

 

ปาร์คจินยองที่เดินไปพบปะกับผู้คนรอบ ๆ งานเพื่อพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นและได้รับคำชมตามปกติ มีผู้สนใจโครงการของเขามากมายแม้กระทั่งรัฐบาลเองก็ด้วย แต่เพราะเป็นโครงการที่ต้องใช้ทุนในการทดลองเป็นจำนวนมากรัฐบาลจึงไม่สามารถให้การสนับสนุนทางด้านการเงินได้เขาจึงต้องมองหาผู้ที่พร้อมจะสนับสนุนในส่วนนี้มาแทน

“สวัสดีครับคุณปาร์คจินยอง”  นักธุรกิจคนหนึ่งเอ่ยทักทายปาร์คจินยองอย่างเป็นมิตร

“สวัสดีครับ”

“ผมอยากคุยกับคุณเป็นการส่วนตัวเกี่ยวกับโครงการทดลองนี้ ไม่ทราบว่าพอจะมีเวลาว่างไหมครับ”

“โอ้..เป็นเกียรติอย่างมากที่นักธุรกิจคิวทองอย่างคุณอีซูมานจะให้ความสนใจงานของผม”

“ก็งานของคุณมันน่าสนใจจริง ๆ นี่ครับ ว่าแต่พอจะมีเวลาว่างไหมครับ”

“วันนี้สี่โมงเย็นเป็นไงครับ”

“ดีเลยครับ”  ทั้งสองคนจับมือกันก่อนที่ปาร์คจินยองจะแยกตัวไปหาแขกคนอื่น ๆ

บรรยากาศภายในงานดำเนินไปอย่างเรียบร้อยดีจนจบงาน แขกทั้งหมดที่มาก็ทยอยกันกลับไปจนเหลือแค่ทีมงานเท่านั้น  “เจ้านั่นไปไหนซะล่ะ”  ชายวัยกลางคนเอ่ยถามลูกสาวตนเอง

“ยูคยอมกลับไปแล้วค่ะ บอกว่าจะไปที่ห้องทดลอง”

“ไม่ชอบงานสังคมจริง ๆ สินะ เป็นแบบนี้ต่อไปถ้าแต่งงานกับลูกแล้วจะทำยังไง”

“พ่อคะ....เขาไม่แต่งกับหนูหรอกค่ะ”

“ว่าไปนั่น ทำไมจะไม่แต่งพ่อก็เห็นเราสองคนสนิทกันมาตั้งแต่มหาลัยแล้วนี่ ไม่ใช่ว่าคบกันอยู่หรอกเหรอ”

“ก็....”

“เอาล่ะ ๆ ไปที่ห้องทดลองกันเถอะ”

“ค่ะพ่อ”

 

- 2 -

 

ปาร์คจินยองเดินทางมาถึงร้านอาหารญี่ปุ่นที่เขาได้นัดกับนักธุรกิจอย่างอีซูมานเอาไว้เมื่อเขาเดินมายังด้านหน้าร้านพนักงานเสิร์ฟชายก็รีบผายมือเชิญให้ไปยังห้อง VIP ของร้านทันที อีซูมานซึ่งรออยู่แล้วลุกขึ้นยืนเพื่อต้อนรับ พวกเขาโค้งให้กันก่อนจะนั่งลงกันคนละฟาก

“ขอบคุณที่สละเวลามานะครับ ผมไม่ชอบการอ้อมค้อมขอพูดตรง ๆ เลยว่าผมสนใจโครงการทดลองของคุณมาก ๆ และอยากจะเสนอเงินทุนเพื่อการทดลองนี้ ไม่ทราบว่าคุณต้องการเท่าไหร่ครับ”

“ฮ่า ๆ ไม่อ้อมค้อมจริง ๆ ด้วยนะครับ เนื่องจากมันเป็นโครงการที่มีผลกระทบวงกว้าง แถมยังต้องใช้อาสาสมัครซึ่งเป็นคนด้วยแล้วเลยมีความสุ่มเสี่ยงมากกว่าโครงการทดลองทั่วไป จำนวนเงินที่ผมต้องการอาจจะมากเกินไปแต่เชื่อเถอะครับว่าผมไตร่ตรองมาดีแล้วสำหรับจำนวนนี้”

อีซูมานพยักหน้ารับ  “ว่ามาเลยครับ”

“ผมต้องการมากกว่า 25 หลัก ไม่ทราบว่าคุณยังสนใจอยู่ไหมครับ

“เป็นจำนวนที่สูงจริง ๆ เลยนะครับ แทบไม่น่าเชื่อมันจะสูงขนาดนี้”

“ผมบอกแล้วไงครับว่ามันเป็นโครงการทดลองที่เต็มไปด้วยความเสี่ยง ผมต้องมีแผนรับมือในทุก ๆ ด้าน จำนวนเงินเท่านี้ยังไม่พอด้วยซ้ำในความเป็นจริง”

“ถ้าเป็นอย่างนั้นผมขอกลับไปคิดก่อนแล้วกันนะครับ”

“ยินดีครับ”  ปาร์คจินยองขอตัวกลับก่อนเขาอ้างว่าต้องรีบกลับไปเซ็นเอกสารค่าใช้จ่ายที่ลูกทีมรอเบิกอยู่ที่ศูนย์ฯ เมื่อเขาปลีกตัวออกมาได้ก็ได้แต่ถอนหายใจ เขาเองก็ไม่ได้อยากเรียกราคาที่มันสูงขนาดนี้แต่เพราะมันเป็นโครงการทดลองที่มีชีวิตคนเป็นเดิมพันเขาจึงต้องรอบคอบให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

 

- 3 -

 

ภายในห้องกระจกขนาดใหญ่ที่มีเหล่านักวิทยาศาสตร์ราวสิบชีวิตทำงานอยู่ภายในนั้นต่างขะมักเขม้นและจดจ่ออยู่กับข้อมูลตรงหน้าตัวเองที่อยู่ในจอคอมพิวเตอร์  “เอาล่ะทุกคนมีใครได้ความคืบหน้าอะไรไหม”  ปาร์คจินยองเดินเข้ามาพร้อมกับลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของเขาพลางปรายตามองไปรอบห้อง

“ตอนนี้มีอาสาสมัครแปดคนแล้วค่ะ”

“นั่นยังไม่พอ ว่าแต่พาไปตรวจร่างกายแล้วหรือยัง”

“เรียบร้อยแล้วค่ะ”

“ผลตรวจว่ายังไงบ้าง”

“ยูคยอมเป็นคนรับผิดชอบในส่วนนี้ค่ะ”

“แล้วยูคยอมไปไหน”

“ยังไม่เข้ามาเลยค่ะ”

“เจ้านี่นี่มัน...”

“ห๊าว.....ง่วงจังเลยโว้ย”  ยูคยอมเดินหาวเข้ามาในห้องทดลองพร้อมบิดขี้เกียจ

“มาจนได้นะ”

“อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาเชียว”

“รายงานความคืบหน้าด้วย”  โบนาเอ่ยเสียงเรียบ

“อาสามัครแปดคน ตรวจร่างกายแล้ว ไม่มีใครสามารถทนการทดสอบได้ 100% เลย สูงสุดคือ 80% ฝืนไม่ได้เพราะอาจเป็นอันตรายต่อชีวิต”

“เราผ่าตัดปรับแต่งเซลล์สมองไม่ได้เลยเหรอคะ”  โบนาหันไปถามผู้เป็นพ่อ

“เสี่ยงเกินไป”  ยูคยอมชิงตอบก่อน  “ถ้าเขาไม่สามารถทนการทดสอบของเราได้ การพัฒนาศักยภาพก็เปล่าประโยชน์ ร่างกายเขาควรตอบสนองกับเคมีที่เราส่งให้แต่ก็อย่างที่บอกไป รับได้สูงสุดแค่ 80% เท่านั้น มากกว่านี้คือตาย”

“แต่ว่า..”

“เธอลองเป็นอาสาสมัครดูไหมล่ะโบนา”

“คิมยูคยอม!”  ปาร์คจินยองดุยูคยอมที่พูดแบบนั้น

“หึ”  ยูคยอมปรายตามองคนที่เรียกชื่อเขา  “อยากท้าทายศักยภาพตัวเองก็ลองดูได้นะ เดี๋ยวฉันช่วยเอง”  พูดจบก็เดินออกจากห้องทดลองใหญ่ไป เขาเดินตรงไปที่ห้องทำงานส่วนตัวแล้วฟุบหน้าลงกับโต๊ะจากนั้นก็หลับทันที

 

- 4 -

 

เย็นวันเดียวกันปาร์คจินยองและโบนาลูกสาวคนสวยออกจากศูนย์ฯแล้วตรงดิ่งไปที่ที่ได้นัดหมายกับใครคนหนึ่งเอาไว้ แน่นอนว่าต้องเป็นการเจรจาถึงเรื่องของเงินทุนสนับสนุนโครงการทดลองนี้

“เชิญทั้งสองคนนั่งก่อนครับ”  ชายหนุ่มที่ดูดีทั้งหน้าตาและกิริยาท่าทางลุกขึ้นยืนเพื่อโค้งทักทาย  “ผมคิมจินอูครับ”

"ฉันรู้จักคุณค่ะ คุณเป็นนักลงทุนที่ยังหนุ่มแต่เป็นที่กล่าวถึงในวงการธุรกิจ”

“ช่างเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่คุณโบนารู้จักผม เข้าเรื่องเลยนะครับ ผมได้ยินมาว่าโครงการทดลองนี้มีจำนวนเงินที่สูงมากถึง 25 หลัก ถ้าผมเสนอเงินให้ 27 หลักแต่แลกกับการที่ผมจะเป็นประธานโครงการนี้ พวกคุณจะว่าไงครับ”  สองพ่อลูกหันไปมองหน้ากัน  “ผมเข้าใจนะครับว่าอาจลำบากใจหน่อย คุณไม่จำเป็นต้องเปิดเผยเรื่องนี้กับคนในทีมก็ได้ครับ”

“ทำไมถึงต้องการแบบนั้นล่ะคะ”

“ใคร ๆ ก็ต่างสนใจโครงการนี้ทั้งนั้นแหละครับ ถ้าเงินถึงผมว่าเราก็คุยกันได้นะครับ”  สีหน้าลังเลของปาร์คจินยองทำให้จินอูได้ใจ  “27 หลักอาจดูน้อยไปผมให้ 30 หลักเลยแล้วกันครับ ว่าไงครับจำนวนเงินขนาดนี้สามารถพัฒนาโครงการทดลองต่อได้ไหมครับ”

“เป็นจำนวนที่มากพอสมควรเลยนะครับ จะเป็นอะไรไหมหากผมขอกลับไปคิดดูก่อน”

“ยินดีครับ แค่รับข้อเสนอของผมไปพิจารณาก็ถือว่าเป็นเกียรติมากพอแล้ว”  จากนั้นสองพ่อลูกก็เอ่ยลาและเดินออกไปจากตรงนั้น จินอูยิ้มมุมปากอย่างพอใจก่อนจะยกหูโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อต่อสายไปหาใครบางคน  “ผมเสนอให้ไป 30 หลักดูจะพอใจมากนะครับคุณลุง ผมว่างานนี้ก็ไม่ยากแล้วล่ะครับถ้าคุณลุงอยากได้โครงการนั้นมาครอบครอง”

“ขอบใจมากที่หย่อนเบ็ดให้ ตอนนี้ก็รอเหยื่อมากินแล้วค่อยเชือดทิ้งทีหลัง หึหึ....”

 

To be continued...

9 ความคิดเห็น

  1. #9 Piivaa (@pp_vw) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 20:56
    ยังรอนะคะ ._.
    #9
    0
  2. #8 kik_8364 (@kik_8364) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 07:23
    ติดตามนะคะ รีบมาอัพไวๆน้า
    #8
    0
  3. #7 Moonoi_LN (@LooknutPny) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 01:08
    รอนะคะ น่าสนใจมาก
    #7
    0
  4. #5 Plmok (@geegi555) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 01:19
    รอค่าาา ชอบแนวนี้มากค่าาาาา
    #5
    0
  5. #4 PALOY01 (@THePloyyy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 23:42
    รอนะคะ เรื่องน่าสนใจมากกกกกก
    #4
    0
  6. #3 free fran (@freenoboom) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 09:43
    ชอบคยอมลุคนี้มากเลยค่ะ ฮืออออ รอตืดตามต่อนะคะ ขอบคุณค่ะ
    #3
    0
  7. #2 Raindripdrop (@pemika1sayasin) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 12:56
    รอเลยค่ะะะ พล็อตน่าติดตามมากกก
    #2
    0
  8. #1 Pim Wipa (@pimwipa5698) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 10:16
    แนวนี้น่าสนใจอ่ะมันดูมีอะไร ชอบๆรอค่าาา
    #1
    0