จาก 1 ถึง 100

วันนี้เป็นวันดีฮับ วันที่จะลงตอนจบของ The Perfect Love รักสุดใจให้นายคนเดียว


มาเขียนไดอารี่วันนี้ก็เพราะนึกถึงวันเก่าๆก่อนที่จะมาเป็นนิยายเรื่องนี้


เอาล่ะ มาเริ่มกันเลยดีกว่านะคะ ^^





ความเป็นมา : พล็อตเรื่องนี้คิดได้อย่างไร


ประวัตินั้นมันแสนน่าขำค่ะ ^^ ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนนั้นเป็นอะไร เหอะๆ ตอนนั้นประมาณเดือนธันวาคมค่ะ พอดีว่าแม่มีอบรมที่กรุงเทพฯ แล้วเราก็ไปด้วย แบบว่าพี่ ม.ปลายสอบ ม.ต้นเลยได้หยุด ก็นั่งรถเมล์ไปกันอ่ะ แล้วแบบว่ามีพี่ที่นั่งข้างหน้า 2 คนเขาเป็นผู้ชายกับผู้หญิง ไอ้เราก็ฟังๆเค้าคุยกัน สรุปแล้วเป็นคนรู้จักกัน(ซะงั้น) แล้วก็เลยได้พล็อตมาว่า ถ้าเกิดพระเอกกับนางเอกเจอกันในรถเมล์จะเป็นยังไงนะ แล้วเรื่องนี้ก็ได้เริ่มมานับแต่นั้น.....





ว่าด้วยเรื่องชื่อตัวละคร


มาว่ากันเกี่ยวกับชื่อตัวละครค่ะ มันมีความเป็นมาอย่างไร ก็ลองดูๆกันนะคะ


สีน้ำ เปรมมิกา ตรีสุนทร
ชื่อเล่น นำมาจากรุ่นน้องคนหนึ่งที่ว่ายน้ำด้วยกันค่ะ 
ชื่อจริง เป็นชื่อของรุ่นน้องนักกีฬาว่ายน้ำที่อยู่จังหวัดลำปาง 
นามสกุล จับพลัดจับพลูมาใส่ไปงั้นๆ


นักรบ รณกร ประเสริฐศรีสกุลเดช
ชื่อเล่น นำมาจากไอ้เด็กกวนประสาทประจำสระว่ายน้ำ ซึ่งเป็นพี่แท้ๆของสีน้ำ แล้วพอดีชื่อมันแปลกพอๆกันสุดท้ายเลยโดนจับมายักเยียดให้รักกัน ^^
ชื่อจริง เป็นชื่อของนักรบนี่แหละ
นามสกุล มั่วๆไปเรื่อยๆ


ตั้ม ชาญณรงค์ ตรีสุนทร
ชื่อเล่น นำมาจากรุ่นพี่ที่เคารพ เป็นรุ่นพี่ที่น่ารักมาก เข้ากับเด็กๆได้ดี พอดีว่าไปเจอกันที่ตลาดตอนวันที่คิดชื่อตัวละครน่ะ
ชื่อจริง จากเพื่อนผู้ชายคนหนึ่งที่อยู่ห้องเดียวกันตอน ป.6
นามสกุล ย้อนกลับไปดูตรงสีน้ำ


นโม กุลภัทร ประเสริฐศรีสกุลเดช
ชื่อเล่น พอดีว่าเหลือบไปเห็นหนังสือการ์ตูนปังปอนด์
ชื่อจริง จากรุ่นพี่ที่เคารพ(อีกแล้ว) เป็นรุ่นพี่ที่มีความสามารถรอบด้านและเป็นมิตรกับรุ่นน้องมากๆ


ตอย ชนิกานต์ ตรีสุนทร
ชื่อเล่น จากพี่สาวสุดที่เลิฟของเราเอง >_<
ชื่อจริง งืมๆ เปิดหาจากหนังสือค่ายยุวคอมฯ
นามสกุล ไปดูของตั้ม


ซี ศันสนีย์
ชื่อเล่นและชื่อจริง รุ่นพี่ผู้น่ารักที่เข้าค่ายยุวคอมฯด้วยกัน


มิว กานต์ชนก
ชื่อเล่นและชื่อจริง เพื่อนข้าน้อยตอน ป.6 ปัจจุบันมันอยู่เตรียมอุดมน้อมเกล้าฯ กทม.


เก่ง กิตติพงษ์
ชื่อเล่น รุ่นพี่ที่ว่ายน้ำ -_-''
ชื่อจริง เพื่อนตอน ป.6 ที่กวนประสาทมากๆ มากซะจนอยากจะจับมันโยนลงจากห้องที่ชั้น 4 เลยล่ะ


แบงค์ เอกสิทธิ์
ชื่อเล่นและชื่อจริง เพื่อนในปัจจุบันที่ตัวเล็กที่สุดในห้อง ตอน ม.1 เป็นขวัญใจของรุ่นพี่ ม.6


บอส วรากร
ชื่อเล่น รุ่นพี่ที่เข้าค่าย English Camp ด้วยกัน
ชื่อจริง รุ่นน้องที่สระว่ายน้ำ


ผึ้ง
ชื่อนี้สิ้นคิดฮับ -_-'' นึกชื่อไม่ออกอ่ะ


ป้าต้อย
ป้าแท้ๆของเราเอง งืมๆ


เฟิร์น
หมั่นไส้ -_-'' รู้จักเฟิร์นอยู่ 2 คน คนแรกติ๊งต๊อง คนที่ 2 เอ่อ....สัตว์สงวนมีนอ งืมๆ เลยเอามาซะงั้น





จากต้นจนจบ : ความรู้สึกของลิงตัวหนึ่ง...


นานแล้วนะตั้งแต่ที่เริ่มแต่งบทนำ... เริ่มวันแรก 1/01/2006 วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2549 วันนั้นแต่งได้แค่บทนำ และยังไม่ได้เอาลง เพราะว่าตอนเช้าวันที่ 2 พ่อก็โทรมาบอกว่าอาของเรา...เสียแล้ว


อีกหนึ่งอาทิตย์ต่อมาหลังจากกลับจากบ้านย่า(ที่ราชบุรี) ก็เริ่มแต่งตอนที่ 2 ต่อด้วยข้อมูลจากการเรียนสาระเพิ่มเติมท้องถิ่นของเรา... แล้วตั้งแต่นั้นมาก็ค่อยๆแต่งไปเรื่อยๆ


วันแรกที่เอาลง 28 มกราคม วันเกิดเรานั่นเอง ^^ พยายามไม่เปลี่ยนวันของบทนำเพื่อที่จะได้สามารถใช้อ้างอิงเผื่อว่ามีผู้ไม่หวังดีก๊อปไปได้


หลังจากนั้นก็ค่อยๆลงอาทิตย์ละตอนไปเรื่อยๆ เพราะว่าแทบจะไม่มีเวลาเลย การเรียนนี่แทบจะวิ่งเต้นกันตลอดเลยล่ะช่วงนั้น ต่างคนต่างปั่นงานกันตลอด เพราะทุกคนหวังไว้ว่าจะต้องทำเกรดให้ดีขึ้นให้ได้


สุดท้าย...ก็ปิดเทอม แล้วตอนนั้นแหละที่ได้เริ่มแต่งแบบจริงๆจังๆสักที


แต่ถึงอย่างนั้น... ช่วงนั้นเราจะเข้าบอร์ดบ่อยมาก เล่นบอร์ดแทบจะตลอดเวลา จนไม่นานนัก ก่อนสิ้นเดือนมีนา เริ่มมีคอมเม้นในนิยายมากขึ้น ก็เริ่มมีกำลังใจแต่งมากขึ้นเรื่อยๆ


และพอถึงเดือนเมษา เราก็เริ่มที่จะอัพนิยายบ่อยขึ้น พยายามทำตามบทความของท่านต่ายโฉด บัญญัติลับ ชักจูง(รึล่อลวง)ผู้อ่านให้เข้ามาในนิยายเรา นั่นแหละ ครั้งแรกเลยที่เริ่มนับถือท่านต่าย


แล้วเริ่มต้นจากสงกรานต์ก็อัพมันแทบทุกวัน วันๆหนึ่งนั่งอยู่หน้าจอคอมเรื่อยๆ ค่าโทรศัพท์เดือนที่ผ่านมานี่ก็ปาไป 1000 กว่าๆ เท่าๆกับค่าไฟเลยล่ะ


แล้วเดือนเมษานั่นแหละที่นิยายของเราได้ขึ้นอยู่ 1 ใน 20 ของหมวดรักหวานแหวว แค่นั้น...ก็สุดแสนจะดีใจแล้ว ตั้งแต่แต่งนิยายมายังไม่เคยคิดเลยว่าจะได้มาถึงจุดนี้ ไม่เคยคิดเลย....


แล้ววันหนึ่ง...ก็มีอีเมลล์ของสำนักพิมพ์ส่งมาถึงเรา วันนั้นแทบบ้าเชียวล่ะ เกือบจะไม่เป็นอันแต่งนิยายเลย แต่สุดท้ายก็แต่งต่อได้เพราะว่าได้บอกกับเพื่อนไปแล้ว 2 คน รู้สึกว่าอารมณ์เย็นขึ้นเยอะ


สุดท้าย...มาถึงวันนี้ 5/05/2006 วันที่ 5 เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2549 นิยายเรื่งนี้ก็ได้จบลงเพียงเท่านี้ ความรู้สึกต่างๆมันประดังเข้ามาไม่หยุด ทั้งเศร้าและดีใจอย่างบอกไม่ถูก


ดีใจ...ที่สามารถเขียนนิยายจบได้
เสียใจ...ที่ตัวละครในจิตนาการของเราต้องหายไป


ความผูกพันธ์ที่มีกับตัวละครพวกนี้มันแนบแน่นยิ่งนัก มัน...พูดไม่ถูก ฉันใช้แป้นคีบอร์ดคีย์เรื่องราวต่างๆของเจ้าพวกนี้มานานมาก นานถึง 5 เดือนเชียวล่ะ และสุดท้ายมันก็จากไป จบลงไปพร้อมๆกับการที่เราก้าวขึ้นบันไดสู่ความสำเร็จไปอีกขั้น...


ตลอดเวลาที่ผ่านมา...คอยย้ำอยู่เสมอว่าวันหนึ่งจะต้องเป็นนักเขียนให้ได้ แล้ววันนี้ฝันก็เป็นจริง มีสำนักพิมพ์มาติดต่อเรา แม้ว่าตอนนี้ยังจะไม่ได้ส่งต้นฉบับไป แต่แน่ใจแล้วว่าจะส่งแน่ ส่งอย่างแน่นอน...





ขอบคุณ...จากใจ


อยากจะขอบคุณทุกคน

มุก(boonboonjung) ขอบคุณนะที่คอยล้อคอยแซวอยู่เสมอ เค้าอยากจะแวะไปบ้านมุกจังเลย

เอี๊ยม ขอบคุณที่แวะมาอ่านมาเยี่ยมเยียน และมาเร่งเสมอๆนะ

นุ(^pInk_sakur@^) ขอบคุณที่คอยแวะเวียนมาที่ไอดีและนิยายอยู่บ่อยๆ

พี่พลอย ขอบคุณที่คอยเป็นที่ปรึกษาให้นะคะ

เร(PO_oI2iI\IG) ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมเยียนบ่อยๆ มาเร่งบ่อยๆ และแต่งนิยายให้เราอ่านคลายเครียดนะ

เบลล์ ([ หน้าบานเป็นจานบิน ]) ขอบคุณที่ตามอ่านมาตั้งแต่แต่งยังไม่ถึงครึ่งเรื่อง ขอบคุณจริงๆนะเบลล์

พิม (>/\<,<..-*- กรี๊ส.. -*->>,,<<) ขอบคุณที่คอมเม้นให้ตลอดและบ่อยครั้งนะ

บิลลี่ (@~#+BΣ£¥+#~@ ) ขอบคุณที่ตามอ่านเรื่องของพี่มาตลอดนะ

ถุงแป้ง (ถุงแป้งจัง) ขอบคุณที่คอยแวะเวียนมาคอมเม้นให้เรื่อยๆนะ

เมียว (~+!แมรี่!+~) ขอบคุณนะจ๊ะที่คอยแวะเวียนมาเยี่ยมกันหลายครั้งหลายครา

น้องกบน้อย ขอบคุณที่ตามอ่านมาตลอด แม้ว่าจะมีเวลาไม่มากนัก


แล้วก็ขอบคุณทุกคนที่คอยตามอ่านมาตลอดทั้งที่เอ่ยชื่อและไม่ได้เอ่ยชื่อนะคะ ตอนจากนี้คงจะไม่มีเวลาแต่งนิยายเท่าไรแล้ว แต่เพื่อทุกคนจะพยายามแต่งต่อให้ได้นะคะ ขอบคุณทุกคนมากๆเลยค่ะ ทุกคนที่อ่าน คอมเม้น โหวต และคอยเป็นกำลังใจให้ ขอบคุณจริงๆค่ะ




ก่อนจะจบก็ขอฝากรูปไว้ขอบคุณก็แล้วกันนะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ

อันนี้กะจะวาดอิมเมจนโม แต่ว่าวาดตาไม่สวยอ่ะ งืมๆ ตอนนี้เลยอยู่ในขณะทดลอง แบบว่าโคตรทุเรศ